Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Ha siktir!
Kaykay, hayatta karşılaştığım
tüm güçlükleri aşmamı sağladı.
"Sen Lacey Baker mısın?" diye soruyorlar. "Evet" diyorum.
İnanılır gibi değil.
13-18 yaş arasında çekilmiş videolarıma bakmaya bile dayanamıyorum.
Lacey Baker, etrafımdaki dünyanın inşa ettiği
kahrolası bir kişiydi.
O kişi olmaya mecburdum.
Tüm hayallerimi ona yüklemeliydim.
Bunu nasıl seçmeyebilirsin ki?
BİR NETFLIX BELGESELİ
Kadınlarda kaykay sporuna
çok uzun bir süre o hükmetti.
Baker'ın yaptığını yapan pek insan göremezsiniz.
Lacey Baker'ın ilk altın madalyası.
Yedi adet X Games madalyası.
2016 ve 2017 Super Crown şampiyonu.
Kadın kaykay sporunda bir efsane.
SUBSTANCE KAYKAY PARKI
Sence şuradan aşağı inip
oraya çıkmadan iki kickflip yapabilir misin?
Tanrım. Meydan okuma kabul edildi.
Bunu hiç rampadan aşağı inip
düz zeminde numara yaparken denedin mi?
-Hayır. -Felakete davetiye çıkarmak gibi.
Peki.
Kickflip yapmaya çalışırken kaykay benim için bir tutkuya dönüştü.
Neler oluyor?
Nihayet başardığımda
adeta tüm dünyam değişti.
İnanılmaz bir histi.
Yeni bir numara öğrenince o hissi yaşıyorum.
Asla kaybolmuyor.
Front crook yaptım be!
Aman tanrım!
Bunu en son denediğimde 16 yaşında ve Wesco Park'taydım.
-Şöyle oldum… -Evet.
"Bu numarayı bir daha yapmam" dedim.
-Aman tanrım. -Evet.
-İçini mi sürttün? -Evet.
Kaykay, Tokyo'da büyük ilgi gördü.
Doğru duydunuz. Kaykay nihayet Olimpiyat Oyunları'nda.
Bundan 25 yıl önce
ciddiye alınmayan bir spor için büyük aşama.
2019 OLİMPİYAT MİLLİ TAKIM DUYURUSU
-Nasıl gidiyor? -İyi.
-Seni görmek hoş. -Seni de.
-Sevindim. -Aynen.
-Ne haber? -Nasıl gidiyor?
ABD Milli Takım anonsu için buradayız.
Bu kaykaycılar sevdikleri şeye bağlılıkları sayesinde
şu anda kendilerine
Tokyo 2020 Olimpiyatları'na katılma şansı buldular.
Kaykay ilk defa olimpiyatlarda.
O yüzden oraya gitmek istiyorum.
Kaykayın ne kadar yol aldığına hâlâ inanamıyorum.
Böyle bir fırsatın olması bile şahane.
Alexis Sablone.
Bu, yarışmaların şahı. Büyük bir onur.
O noktaya ulaşmak için bu kadar sıkı çalışmamış olsaydım
bence bundan ötürü hep pişmanlık duyardım.
Ama bu çok tuhaf.
Kaykayı nasıl değiştireceği merak konusu.
Sırada Lacey Baker var.
Kadın kaykay yarışmalarının bilinen ismi.
Tarihî bir olay bu.
Lacey yıllardan beri kaykayda çok başarılı oldu.
Önce elemelerden geçmek gerekiyor.
Yani büyük bir rekabet olacak.
Bu da beni biraz geriyor.
Tebrikler.
Yaşasın.
Teşekkürler.
…göreceğiz.
İşte karşınızda 2019 ABD Kadın Kaykay Milli Takımı.
Teşekkürler.
Leo'daki cevheri çok erken keşfettim.
Ondaki azmin yaşının ötesinde olduğu
çok rahat anlaşılıyordu.
Lee, kaykaya binen en yetenekli insanlardan biri.
Yaptığı numaraları birçoğumuz…
Hiç kimse ilkinde yapamaz.
Kimse bunu bir yarışmada denemez.
Yaptığı numaralarda büyük bir öz güven
ve ciddi bir teknik beceri var.
Mesela çok kuvvetli bir flip numarasından
çok zor bir manuel numaraya geçiyor.
Onun kaykay tarzı çok spesifik
ve büyük bir azim gerektiriyor.
Leo istikrarlı çünkü çok çalışıyor.
Aynı numarayı iki saat deniyor.
Birini böyle görmek ilham veriyor.
Bunun için zihin ve beceri gerek.
Kaykayınla bir olman gerekir.
Böylece onu döndürür, yakalar, manuelde iner
ve tekrar döndürürsün.
Bu, büyük bir zihinsel güç gerektirir. Lee'nin yaptığı da bu.
Kaykay yapma becerilerinin
artmasını görmeyi iple çekiyoruz.
-Seni seviyorum. -Ben de anne.
-Erkeklerle devam. -Bu, sana.
-Bu da bana. -Evet. Anneme bir hediye daha.
Benim gibi birinin küresel ölçekte
kuir olarak göze çarpması çok özel olurdu
ama bir yandan da trans olduğum için
oraya ait olmadığımı hissediyorum.
Merhaba.
Bak, aklıma ne geldi.
Şuraya çalışma masası koyup oturma odası yapmak.
Hiç bitmeyen ev dekorasyon projesi.
Bence daha iyi olurdu çünkü eminim ki…
Seni cidden anlayan biriyle olmak çok önemli.
Mel, hayatımda tanıdığım en kibar, sevgi dolu
ve destekçi insanlardan.
O zaman masandan kurtuluruz.
Masam dediğin üstüne tahta konmuş bir amfi.
Yani aslında masa sayılmaz.
Peki.
Kaykay dünyasıyla hiç bağım yok
ve Lee'yi tanıyana dek hiçbir şey bilmezdim.
Ama birlikte çok eğlendik.
Onunla anında kaynaşmak çok kolaydı.
Oraya gidecek misin?
Evet, Lee orada olacak.
Sanırım şeyde orada olacağım…
İlkinde olabilir mi?
Çünkü bir kaykay videosu çekimim var.
Sonrası da zaten yarışma haftası. Yani…
Ayın 26'sında geliyorsun…
Sektörde hep Lacey Baker olarak bilindim.
Dostlarımın ve ailemin Leo demesini tercih ederim.
Kaykay camiasında bunu pek bilen yoktur
çünkü…
Yani, bilmiyorum. Ben…
İçinden geçtiğim, kendimi keşfettiğim bir süreç bu…
Siktir et, bilmiyorum işte. Kaykay sektörü kocaman bir…
…şey. İnsanların bunu öğrenmesini pek düşünemiyorum.
Leo'yla tanıştığımda yeğlediği zamirleri sordum.
Gergin biçimde hemen "Dişil zamir uygun" dedi.
"Bunu daha önce hiç soran olmadı" dedi.
Sakınmam gerekiyor gibiydi.
Ama ertesi gün "Aslında…" dedim.
"Evet, ben kuirim. Anlıyorum" dedi.
Kendimle ilgili bu şeyleri,
gerçekten anlayışlı biriyle keşfetmek
beni anında özgür kıldı.
Bir gece bana içini açıp her şeyi anlattı.
Trans olduğunu, bunu uzun zamandır bildiğini
ama bastırdığını.
Kariyeri yüzünden açıklayamıyordu.
Bir seçim yapması gerekiyordu.
Öz benliğiyle emek verdiği kariyeri arasında.
Öyle bir noktadaydım ki hayatım ikiye bölünmüş gibiydi.
Hangisinde Lacey olacağımı biliyorum.
Hangisinde kendim olacağımı da.
Tepki görmekten mi korkuyorsun?
Gülümseyin tatlı hanımlar.
Affedersiniz. Pardon.
İşte orada.
Ceketi düzelt de Nike yazısı okunsun.
Hadi. Takımın için.
Takım için resmî vesikalık.
Tamam. Giysilerini göster.
Lee yıllardan beri tanıdığım yakın bir dostumdur
ama uluslararası düzeyde başka biri olarak tanınıp saygı görüyor.
"Lee" ve "erkek" diye konuşuyorsam bu kafa karıştırıcı.
Fakat onun, şöhretinin kazandırdığı itibardan
yoksun kalmamasını istiyorum.
Dön.
-Süper. -Tamam kızlar.
Evet, kızlar.
Tamam. İşte böyle.
Lee'nin hissettiklerini tahmin edemiyorum.
Yani benim için bile…
"Peki hanımlar." Yaptığın şeye uymuyor.
Hanımlar kategorisine konduğunu hissediyorsun.
"Biz sadece kaykaycıyız" demek istiyorsun.
Hadi ama… Biraz poz ver.
Poz vermek istemiyorum.
AZ, onu güldürebilir misin? Biri onu güldürsün.
-Hadi, güldürün onu. -Evet!
Şu anda her şey olimpiyatlara odaklı.
Bu da kaykayın başlangıç noktasından çok farklı.
Yavaşla!
Kaykaya doksanlı yıllarda başladığımda
birisine kalkıp
kaykay, olimpiyatlarda yer alacak deseniz
sizi ciddiye almaz, yüzünüze gülerlerdi.
Kendinize sporcu demezdiniz.
Kaykay spor değildi. Tam zıddıydı.
Herkes içindi. Televizyonda göründüğünden ötesiydi.
Kaykayı çok sevdiğimiz için kayıyorduk.
Yarışma kazanmak için değil.
On beşinde bir çocuk size ders veriyor.
Hayatımızın o döneminde hepimiz küçüktük.
İşin içinde para yoktu
ve çok özel bulduğumuz için kaykayla kayıyorduk.
Nasıl buldun?
-Harika. Evet. -Güzel mi?
Çok güzel. Uzmanlar.
Sırf erkekler yapar sanıyordum. Kızların kaydığını hiç görmemiştim.
Hepsi buydu. Küçük birer kaykaycıydık.
Ne yapıyorsun?
LETICIA BUFONI PROFESYONEL KAYKAYCI
Çok komik çünkü İngilizce bilmiyordum.
Birbirimizle iletişim kurmanın tek yolu
karşılıklı yumruklar atmaktı.
Bu şekilde arkadaş olduk.
Ne yapıyorsun Vanessa?
Bir haltlar yiyorum işte.
Bizim neslimizin olayı dışarı çıkmak, kaymak ve numaralar öğrenmekti.
VANESSA TORRES PROFESYONEL KAYKAYCI
Evet!
Ama artık bir hedef var.
Olimpiyatlarda bu hedef "altın" kazanmak.
Çift basamak mı olacak
yoksa 1 ile 10 arası mı?
Park için 0 ile 100 arası.
-Yani… -Çift basamak.
-Sokak tek basamak olmalı. -Bir ile on arası.
Çok iyi.
Her kaykaycının altında tüm lojistik öğelerini sıralıyor.
Numara sayma kurallarını biliyor musunuz?
-Geçişteysen sayılıyor. -Evet.
Sokak numarasında kuyruğu yere vurmadıysan sayılmaz.
Olimpiyatlar biz kaykaycıların
hiç anlamadığı bir dil gibi.
Bu da işimizi zorlaştırıyor.
Çünkü bir yanda teknik bir numara var,
diğer yanda bu acayip carcass toss hareketi.
Anladınız mı? Nasıl kıyaslayacaksınız?
Kaykayın ve yapılabilecek şeylerin sınırlarını zorlamalısınız.
Geldiğiniz için sağ olun. Tokyo 2020'ye giden bu yolda
ilerleyişimizden memnunuz.
Özünde kaykay o kadar zor bir şey ki
kayabilen herkese saygı duyuluyor.
Oyunu öğrendiğin gün basket atabilirsin.
Ama aynı gün ollie yapamayacağını garanti ederim.
Olimpiyat sporcusu olup altın kazanmalılar.
"Katıldığınız için şanslısınız" lafından tiksiniyorum.
"Katıldığımız için siz şanslısınız."
Çok iyi. Çeşitlilik de harikaydı. Tüm pistte kaydı.
Flip numarası yaptı, rayda kaydı.
Ne ararsan var.
-Nasıl? -Güzel.
Risk hiç bu kadar yüksek olmamıştı.
Evet!
Rekabet hiç olmadığı kadar kızışmış.
Sonuçta en iyi toplam puanı alan, takımda kalacak.
Evet. Aynen böyle.
Şu anda ameliyat olup da
kayamama riskini göze alamam.
Daha önce hiç yapılmamış bir şeyi yapmaları isteniyor.
Normalde bu yarışmalar yıl içine yayılmıştır.
Yılda üç ya da dört kez olur.
Oysa şimdi önümüzdeki takvimde
tüm yarışmalar arka arkaya.
Bu yarışmalarda kaydığında bile
antrenmana, fizyoterapiye odaklanmalısın.
Hepsi iş.
Alışacak çok şey var.
Uzun süredir bu işte olanlar için daha da çok.
Bu yıl rekabetin arasından sıyrılmak için
tüm enerjim ve odak noktam
fiziksel kuvvet, zihin sağlığı
ve kaykay becerim olmalı.
Olimpiyatlarda olmanın etkisi gayet büyük olurdu
ve bunu yapabilecek potansiyele sahibim.
-Evet! -Yaşa!
-O an gelip çattı. -İnanılmaz.
Lee, bu alanın bir öncüsü.
Bileğinin hakkıyla kazandı.
Tanıdığım en çalışkan insanlardan biri.
Onun olimpiyatlara gittiğini…
…görmek isterim.
Bunu yapacak kapasiteye kesinlikle sahip.
Soru şu? Bunu yürekten istiyor mu? Kastettiğimi anladınız mı?
METRO
Her şey kafama geç dank etti.
Bu çok şaşırtıcı çünkü geçmişe dönüp de baktığımda
"Hepsi varmış" diyebiliyorum.
Küçükken şöyle diyordum:
"Hayır, ben erkeğim." Sanki bunu biliyordum
ama derken hepsi kapitalizmin boktan ruhunda kayboldu.
GALLAZ KAYKAY GÖSTERİSİ 2005
Lee yıllar boyunca kadınlarda kaykayın yıldızıydı.
Lee hakkında söylenen her şey "Kadın…" diye başlıyordu.
Onu öylece yaftaladılar.
Lacey Baker, uzun sarı saçlar.
Beni onunla özdeşleştirmişlerdi.
Tescilli marka gibi bir şeydi.
Ama istediğim asla bu değildi.
Toplantıları hatırlıyorum. Yetişkinler arası sohbet gibiydi.
"Önemli olan isim" diyorlardı.
"Lacey Baker. Çok pazarlanabilir."
Shark flip.
"Kızların takımındasın. Kız gibi giyinmelisin."
Daha feminen giyinme baskısı büyüktü.
İşler o zaman işler dayanılmaz bir hâl aldı.
Sanırım her firmanın ondan isteği buydu.
"Böyle giyin. Böyle davran. Kaykaycısın, serserisin
ama o kadar da tuhaf olma."
Şunu duymak için para verirdim.
"Bizce şöyle bir kız olmalısın."
Onlar için pazarlanabilirdim.
Ürün satmak için kadın kıyafeti giyebilirdim.
"Kendinle ilgili şunu değiştir" diyorlardı.
"Bir tek şunu değiştir."
"Onu değiştirirsem sınıf atlarım."
"O zaman kayabilirim."
Çok küçüktüm. Nasıl anlayacaktım?
-Ne yapıyorsun? -Çorabımı giyiyorum.
Bir tişörtünü çalabilir miyim?
Hiç durma.
-Bu olabilir. -Kirli ama giyebilirsin.
Evdeyken kuir camiasına kabul edildiğini hissetmeye başladı.
Yani "Her kimsem o olabilirim."
Sonra işe gidiyor,
bir video çekimine, yarışmaya vesaire gidiyor
ve orada en çok vurguladıkları şey
onun bir "kadın" kaykaycı olduğu.
Mesleğinin toplumsal cinsiyete odaklanması
ve o cinsiyetten olmamak çılgınca.
"Buna ömrümü verdim" diyordu.
"Sevdiğim şeyi yaparak geçinebilirim
ama trans olduğumu açıklamalıyım diye bunu çöpe atamam."
Onun bunu yaşadığını görmek…
Elimden bir şey gelmiyordu ve bence en zor yanı da buydu.
Şu anda neyin yürüyeceğini görme yolundayım.
Bedenimle barışık olmaya çalışıyorum.
Yaşım 27 ve bu noktaya gelmek bile çok uzun sürdü
ama daha yolun başındayım.
Farklı bir hayat sürsem
cinsiyet geçişi sonrası yeni bir şehre taşınabilir,
sonsuza dek mutlu yaşayabilirdim.
Oysa dünyayla bu konuyu yüz yüze konuşmam gereken bir yerdeyim
ve bunu istemiyorum.
COVINA, KALİFORNİYA
Okuduğum lise hemen şurada.
Yarım günlerde Albertsons'un arkasında kayardık.
Orada düz bir alan var.
Bazen okuldan sonra kaymaya giderdik.
Ergenlik ve kaykay deyince yükleme alanları çok önemlidir.
-Hepsini döndürebilirim. -Bir bakalım, acaba…
En yüksek neyin üstünden atlayabilirim? Ya üstünde kayabileceğim en alçak şey ne?
Evet, kesinlikle.
Kimse yok mu?
-Selam anne. -Selam!
-Merhaba anne. -Merhaba.
-Yuva kokuyor. -Nasılsın?
-İyiyim anne. Sen nasılsın? -Ben iyiyim. Ya sen?
Seni çok seviyorum.
-Görüşmek ne hoş. -Çok özledim.
Burası harika görünüyor anne.
Amma da eşya var.
Aman tanrım!
-Buna inanamıyorum kanka. -Tanrım…
Seni o zamandan beri tanıyorum.
-Bebekler. -Şu postere baksana.
Yer aldığın ilk posterdi.
"Kickflip ve balık kroket" Ne bu?
Lacey 2008'de Tampa Am'de yarı finale kaldığında
işte bu ayakkabıları giyiyordu.
-Amma fiyakalıymış. -Annem…
İnsanların ona Lee diye hitap ettiğini her duyuşumda
"Niye ben yapamıyorum?" diyorum. Bunu çok istiyorum.
-Evan bu. -Tanrım. Bu bana lazım.
Çünkü onun erkek olduğunu biliyorum.
O bir erkek.
Alışacağım. Evet.
Bunu kim yaptı? Anne, kim yaptı?
-Hiç bilmiyorum. -Çok detaylı.
Biri harbiden kolaj defteri yapmış.
Bak, arkasında ne yazıyor. Kaykay Prensesi.
Bunu Instagram hesabımın adı yapmam şart.
Evet.
NORTHVIEW VİKİNGLERİ ONUR LİSTESİ SEREMONİSİ
NORTHVIEW LİSESİ LEO'NUN LİSESİ
Northview Lisesi Onur Listesi Giriş Törenine hoş geldiniz.
İlk üyemiz tam bir Onur Listesi adayı.
2020 Olimpiyatları için ABD Milli Kaykay Takımı Üyesi.
Başarıları akılalmaz.
Nasılsın? Evet.
-Davet için sağ olun. Nasılsınız? -İyi.
-Güzel. -Her şey için tebrikler.
Çok sağ olun.
Şanslıyız. Başarılı kadın mezunumuz az
ama elimizdeki ikisi, sen ve Tatiana…
-Evet. -Evet.
İki adet dünya çapında sporcumuz olması hoş.
-Sağ olun. -Olimpiyatlarda iyi eğlenceler.
Çok garipti.
"Evet…" falan oldum.
Kadın olarak anılmak acayip tuhaf.
Çok tuhaf geliyor. İçinde ne vardır sence?
Sizi görmek ne güzel.
-Biliyorum. -Bak sen şuna.
Ha siktir. İnanılmaz.
Ne kadar tatlıymışsın.
Hâlâ öylesin ama ufacık, tatlı bir şeymişsin.
Gerçek kaykaycılar olmasa bu dükkân da olmazdı.
Dükkân da bunun parçası.
Çocuklar takılmaya gelirdi
çünkü Covina'da gidecek pek bir yer yoktu
ve beladan uzak durmak zordu.
Burası bir yuva gibi
çünkü kaykaycı çocuklar dağılmış ailelerdeniz.
Burası ailemiz gibi.
Evet.
Tadını çıkarmaya çalıştık.
Kaykayın bu yanı hep vardı.
Kaymaya gidebiliyorduk. Evdeki tüm sorunları unutabiliyorduk.
Covina kaykay camiası.
Hayatımı buna borçluyum.
Harika zamanlar da vardı, iyi zamanlar da.
Bazen kötü zamanlar, kalp kırıklığı da vardı.
Hep diyorum ki 1980'lerden
üç güzel çocukla ve meth bağımlılığıyla çıktım.
Ebeveynlerim rehabilitasyonda tanışmış. Annem bana orada gebe kalmış.
Lacey dünyaya geldiğinde tedavideydim.
Eve döndüm ve çok geçmeden bağımlılığım nüksetti.
Ardından,
kız kardeşim kapıyı kilitledi
ve "Bebeklerini alamazsın" dedi.
Lacey'nin kapının ardında ağladığını duyabiliyordum.
"Anne" diyordu. Kapıya vuruyordu.
Bunu aklımdan nasıl çıkarabilirim?
Ailemle birçok fırsatı kaçırmışım gibi geliyor.
Babam bir rock yıldızıydı ve çok yetenekliydi.
Aynı zamanda keşin tekiydi.
Yani zor bir çocukluk yaşadım.
Hayata erken veda etti. Yani erken yaşta öldü.
Böylece koruyucu aileye verildiler.
Sanırım üç yaşındaydım.
Dışarıda durup üvey ağabeylerimin kaymalarını izlerdim.
Hep kaykaya biner, kickflip öğrenmeye çalışırdım.
Bu resmi seviyorum.
Hangisini diyorsun?
Üçüncü yaş günüm ve yanımda duruyorsun.
Mumları mı üflüyoruz?
Evet ve çok küçüğüm.
-Çok tatlıymışım. -Minicik.
Çok şekerdin.
Biliyorum.
Annem kendini toplamak için elinden geleni yaptı
ve başardı da.
Hemen çek anne!
Videoya çekiyorum, banda alıyorum. Neyse işte.
Annem bizi tekrar aldı ve evde yaşadım.
Ayarla.
Pek bir şeyimiz yoktu
ama kaykaya devam etmemi sağladı çünkü bu beni mutlu ediyordu.
Önce onu hallettiler.
Annem beni ayda bir yarışmalara götürürdü.
Ergenlik yıllarımın çoğu böyle geçti.
Sonra sponsor buldum.
-Vay be. -Bunlar tişörtlerin hepsi.
Evet. Annem ne zaman oraya gitsek
Damn Am ve Tampa Am tişörtlerini toplardı.
Bunu Super Girl yarışmasında almıştık.
"Hayatta giymem" demiştin.
Yılın dokuz ayı uçaktaydık.
Bazen menajer olarak sorumluluk taşımak zordu.
Hafta sonu bir şey olsa
beni arıyorlardı. "Niye şunu ya da bunu giymedi?"
Sanırım gerilimin büyük kısmı bundandı
çünkü hep emin olmam gerekiyordu.
"Yapıştırmaları aldın mı? Tişörtlerini aldın mı?"
Tanrım. Böyle biri olmak istemiyorum. Böyle bir anne olmak istemiyorum.
Çünkü o gün Ant de vardı. Fotoğraflarını çektik.
Gerçekleştirmek istediğim hayallerim vardı
ama evdeki maddi durum belliydi.
Annemin maddi durumu iyi değildi.
Sakatlanmıştı, malul yardımı falan alıyordu.
Yani gelirimizin çoğu benim kaykayıma harcanıyordu.
İlk büyük, yetişkin gezisi.
2008'de Maloof Money Kupasında 25.000 dolar kazandım.
Bununla geçindik.
Leo'nun küçükken seçeneği olsa
bu yarışmaların hiçbirine katılmazdı
ama yakın zamana kadar kadın kaykaycıların
yarışma harici kariyer fırsatı yoktu.
Yıllar boyunca hiçbir firma kız kaykaycıları ciddiye almadı.
Yani yılda bir yarışma kazansam…
Peki.
…para kazanmanın tek yolu buydu.
-İkincilik. -İkinci!
Bu, Leo'nun biletiydi.
Geçinecek parayı kazanmak ve kaykaycı olmak için ne gerekirse
Leo bunu yapmaya hazırdı.
Bunlardan başka var mı?
Dönüp de bunlara bakmak inanılmaz.
Birçok dönüşüm yaşadım.
Daha önce hiç denedin mi?
Böyle. Kollarımı sıkı tut.
-Hızla bas. -Hazır.
-Yapıyoruz. Hadi! -Hazır.
-Mola ister misin? -Üçte keramet vardır.
Peki. İniyoruz. Üçte keramet vardır.
-Çok sağ ol. -Ne demek.
Kaç gündür kayıyorsun?
Dâhil edilmediğimi hissettim.
Kaykay camiasına ait olmadığımı.
Sanki bana yer yoktu.
Biliyorum ki bunu hisseden başka kaykaycılar da var.
Böyle daha çok etkinlikle insanları dâhil etmek isterim.
Kendi sektörümüzü falan yaratırdık.
Kuir kaykay sektörünü.
Merhaba millet.
Etkinliğime geldiğiniz için sağ olun. Neyse işte.
Hemen tanışalım. Adınızı paylaşın,
kullandığınız zamiri ve sizi tanımlayan bir sözcüğü.
Buraya şu an nasıl geldiğinizi.
Ben Gigi. Kadın zamiri kullanıyorum…
…ve caz.
Özelde erkek zamiri kullanıyorum ama daha herkesin yanında kullanmıyorum.
Kaykay öğrenmeyi
nasıl kolaylaştıracağımı öğrenmek
ve bu alanı herkesle paylaşmak beni sevindiriyor.
İyi ki geldiniz.
Bunu söyleyince içime bir güç doldu.
Şöyle düşündüm: "Belki yapabilirim.
Cinsel kimliğimden ve ömür boyu hissettiklerimden
ulu orta söz edebilirim."
Umarım Lee bunu duyurur.
Umarım trans olduğunu söyler.
Kişisel olarak bu benim için ne mi yapardı?
İhtiyacımız olan şey bu. Büyük görünürlüğe sahip birinin
"bunu takmıyorum" demesi.
Önemsiz bulması.
Bu, oyunu değiştirirdi.
HAZİRAN 2019
NY DÜNYA ONUR YÜRÜYÜŞÜ
Kıyafetinden söz etmek ister misin?
Bilmem. İyi geliyor.
Lee yavaşça öz güven kazanıyor…
Maskülenliğini hissettiği ortada.
Güç veriyordu ve havalıydı.
"Bu işi yapmaya hazırım" der gibi.
"Stüdyoya gelmek istiyorum" dedi.
"Birkaç portre çekelim."
Fotoğraf çekiyorduk ve "Süper" diye düşündüm.
GEY
İYİ OLACAĞIM
Bence bir an geldi ve şöyle dedi:
"Artık umurumda değil."
Hoşuma gittiği için paylaşmak istedim.
Aklıma gelen ilk şey buydu.
LÜTFEN DOĞRU ZAMİR KULLANIR MISINIZ? O/ONLAR TEŞEKKÜRLER
ERKEK ZAMİRLERİ DE OLUR <3 @SAMUELMCGUIRE
Bu konuyla ilgili yığınla yorum var.
LACEY BAKER "KADIN ZAMİRİ KULLANMIYORUM"
SOKAK LİGİ - KATEGORİ NE? BU HATUN NİYE DELİRDİ? SAKİNLEŞSİN
ONLAR KAYKAYCI. ONLAR FLIP YAPIYOR. ADAMIN YUMURTALIKLARI VAR.
BU AY REGL OLMUŞ MU?
BANA SORARSAN GAYET KADIN
Bu yorumların geleceğini elbette biliyordum.
Ulu orta "Erkek zamiri kullanın" deseydim
tüm dünya "Bu yarışmalara katılamazsın" diyecekti.
Olimpiyatlar temmuzda.
Yani sekiz ay falan var. Öyle bir şey.
Kendime "Bu çok yakın" deyip duruyorum.
"Bu kadar yakınken yapayım bari."
Öyle çok dişimi sıkıp sabrettim ki tek bildiğim bu.
Beki de ihtiyaçlarıma kulak vermeyi hak ediyorum.
Hiç denemiyorum bile çünkü sanki…
Yeterince iyiyim.
Nasıl yardım edebilirim?
Meme aldırma ameliyatı için danışma randevusu almak istiyorum.
Mektubunuz var mı?
Hayır, yok. Kimden mektup getirmeliyim?
Terapistinizden.
-Peki. -Ameliyata izin vermeli.
Yeğlediğiniz bir adınız var mı?
Hayır, Lacey iyi.
Peki.
Lee demelerini istemiyor musun?
Sizi kaydetmem için adresinizi verir misiniz?
Pardon. Tercih edilen ismi Lee olarak değiştirebilir misiniz?
Sadece L-E-E.
Bir saniye. Bakayım…
Randevu alabilir miyim?
Yalnız seyahat takvimim çok yoğun
çünkü profesyonel olarak kaykay yarışmalarına katılıyorum
ve bana iki ya da üç randevu
vermenizi umuyorum. Böylece…
Maalesef olmaz. Elimdekilere göre hareket etmeliyim.
Sonraki müsait zaman…
Meme aldırmayı yedi yıl önce duyduğumdan beri
hep yaptırmak istedim.
Ama her ay yarışmalar için hiç durmadan yolculuk yapıyorum.
Ulaşmak istediğim şeyle ilgili tüm yanıtlar kesinlikle bende değil.
Peki. Hepsi bu mu?
Bana doğru gelen adımları atıyorum.
Öpücük.
Çok heyecanlıyım.
Bir yerlere birlikte gidip hoş otellerde kalmayı seviyorum.
Evet.
Şu an neredeyiz peki?
Rio'daki Super Crown'da.
SLS SUPER CROWN RIO DE JANEIRO, BREZİLYA
Baker. Bir uçtan diğerine.
Etrafındaki tüm bu insanlar
o, olimpiyatlara gidecek diye sevinçli.
Annesi, menajeri, ben, hayranları. Ne zaman röportaj verse soruyorlar:
"Olimpiyatlara mı gidiyorsun?"
Tüm kariyeri olimpiyatlar olup çıktı.
"Seni mutlu edeni yap" dedim
ama "Olimpiyata ne zaman gidiyorsun? Çılgınlık bu. Yapabilirsen yap" da dedim.
Norveç.
X GAMES OSLO, NORVEÇ
Londra.
Nereye, ne zaman gideceğimizi hiç bilmiyoruz.
Macera için bu işteyiz.
İspanya. Portekiz.
Sonra Dew Tour.
Baker için çocuk oyuncağı.
Long nose manual deniyor.
Hemen ardından Minneapolis'te kaydım.
14. kez X Games'te yer alıyor.
Yani kesintisiz dört ay oldu.
Evet, çok.
Mexico City'deyiz.
Ben geçiş yapınca neler olacağını ve Mel'le ilişkimdeki etkisini düşündüm.
Her şeyin nasıl değişeceğinin belirsizliği
ve birbirimizi anlamayı nasıl sürdüreceğimiz.
Destekçi olmamam mümkün değil
ama bu benim için biraz korkunç
ve şunu ya da bunu hissediyorum demeyeceğim.
Olan biteni göreceğiz.
Ayrılmak çok zor olur.
İstediğim bu değil.
Ne var ki mutlu olmayı da istiyorum.
Yapılması gerekenden kaçmamayı.
Dün geceki o kaykay videolarını çok daha önce izlemeliydim.
Biliyorum. Uzun zamandır göstermek istiyordum.
Alexis, Welcome To Hell'i izlememene şaşırdı.
O benim hayatımdı. Her gün izliyordum.
Annen ne dedi?
"Video harika. İtiraf etmeliyim ki beni ağlattı" dedi.
"Anılar geçidi. Alyssa'yı ve seni seviyorum."
İğrenç.
Çok şirin.
Siktir.
New York'a dönünce
bir ay evde kalıyorsun, değil mi?
On gün.
Evet, bu doğru. Pek vakit kalmıyor.
Tanrım. Sonra ikinci randevum var.
Evet. O da yaklaşıyor.
Yara izlerinin nasıl görüneceğini falan sormak istiyorum.
Bunu yapabildiğini bilmiyordum.
Sonra meme ucu büyüklüğünü falan seçiyorsun galiba.
Vay be. Sen hangi boy istiyorsun?
Normal mi?
Normal görünsün diye mi?
Sonra tarih belirlenecek.
Tokyo'nun ertesi günü.
Bu gece Nike SB video prömiyerine gidiyoruz.
Video tanıtımında her kaykaycının iki, üç, belki dört dakika görüntüsü var.
En iyi sokak performansları.
Çok heyecanlıyım. Gidelim.
Hazır mısın?
Videoyla işe ruhunu koyuyorsun.
Kayma tarzının yansıması gibi. Şarkıyı seçiyorsun.
Her şey kim olduğunun bir ifadesi.
Yarışmayı sınava benzetirseniz
bu da sizin teziniz.
Bu, şey gibi… Cidden kim olduğun.
Video çekmek bebek sahibi olmak gibi.
Fakat berbat bir hamilelik ve tam üç yıl sürüyor.
Bu uğurda kanın akıyor, kemiklerin kırılıyor, kirişlerin kopuyor.
Kendini herkesin önüne atıyorsun.
Tehlikeli.
Bir kaykay parkına gidip sıradan bir çocuğa
hafta sonu kimin Olimpiyat seçmesini kazandığını sor.
Kimse bilmeyecek.
Kaykay camiasında en çok saygıyı gören
videoda ne yaptığındır.
Welcome to Hell'deki Brian Anderson video tanıtımı beni etkilemişti.
Göbeğe gidiyor. Kenarı halledecek galiba.
Welcome to Hell'deki Elissa Steamer.
Küçük bir veletken onu izlerdim.
"Bunu yapabilirim. Öğrenmeliyim."
Elissa'nın da olduğu bir videoda yer almak.
"Vay be" diyorsun.
Buraya nasıl geldim?
Umarım herkes videoyu beğenir.
İşte burada.
Evet!
Harikaydın kanka!
Senin kısmına bayıldım. Tanrım. Şarkılarını çok sevdim. Müthişlerdi.
Kayabildiğimde, özellikle de kuir topluluğunda
özgürleşiyor ve kendimle bağ kuruyorum.
-Sağ ol. -Seninle gurur duyuyorum.
Yaptığın her şey hep çok güzel.
-Evet. -Mimi!
Uzun yıllar boyunca sponsorlardan
ve pazarlanabilir olmaktan çok etkilendim.
Biliyorum! Sağ ol.
Şu anda tek istediğim kaykaya odaklanmak.
Sadece videoya odaklanmak
ve asla bir yarışma için ödün vermemek.
Kendimi çok üzgün, depresif
ve sektörden kopmuş hissettiğim bir zaman vardı.
Uzun süre boyunca kaykay kimliğimden kaçmaya çalıştım.
Bu, içime sinmedi.
Kaykay dünyasının büyük sponsorları ayakkabı şirketleridir.
Adidas, Nike, Vans, hepsi…
Ancak bunlar sana iyi geçinebileceğin biçimde
yeteri kadar para öder.
Yarışmalara, uçak yolculuklarına destek olurlar.
Sponsorlarla konuşuyordu.
500 dolar gibi bir şey istedi.
"500 dolarımız yok" demeye başladılar.
Baker kadınlar kaykay sporunda ezici bir güç.
En iyi kaykaycılardan biri.
Erkek, kadın, cinsiyet fark etmez. Sadece yarış kazanan
harika bir kaykaycı.
Sanırım yarışı kazanmak için gidip bir çift ayakkabı satın aldı.
Bu, inanılmaz.
Dünyanın en iyilerindendi. Onca yarışma kazandı.
Fakat hiç kimse onu takıma almadı
veya bir şeye dâhil etmedi.
Bir kariyerim vardı ve bir nedenden ötürü kayboldu.
Ben de okula gittim ve bir iş buldum
çünkü "Benlik bir şey yok" dedim.
Leo daha küçükken
uzun saçlarını kestirdiğinde sponsorların kaçmasını görmek
çok acı vericiydi.
Bu, tekrarlanacak mıydı?
Kaygı artık farklı seviyede.
Bunu ne zaman giymeli? Dışarıda mı?
-Anonsta. -Sadece ekstra büyük mü var?
Erkekler ne giyiyor?
Onu giyemezsin. Olmaz.
Gökten erkek yağıyor
Nedir bu?
-Lee'ye bunu bugün giydirebilir misin? -Giydirebilirim.
Harika olurdu.
Deneyimli Lee Baker takıma geri dönüyor.
Olimpiyat, o sporun kral ve kraliçesini bulmak üzerinedir.
Olimpiyatlara katılmakla bu ikililik meselesine bağlı kalıyoruz.
"Sırf kadınlar ve erkekler."
Biliyoruz ki her türden cinsiyet var
ve birçok kaykaycı kendini erkek ya da kadın olarak görmüyor.
Bu seçkin düzeyde de kaymak ve katılmak istiyorlar.
Ama yarışmak için bir cinsiyet rolü seçmeleri şart.
Beni ben yapan her şeyi
yarışmalarda üstümden çıkarıp atmam gerekiyor.
Herkesin benim için ne istediğinde kaybolup gidiyorum.
Birçok faktör söz konusu. Sponsorlarım.
Kariyerimin iyiliği. Herkesin bu konudaki fikri.
"Ama olimpiyatlar çok havalı."
"Bu bir ilk. Kaykay tarihine geçecek."
Tüm bu sesler susmak bilmiyor.
"Olimpiyatlar."
Housing Works Sağlık Hizmetleri Departmanı.
Acil bir durumsa lütfen kapatıp 911'i arayın.
Değilse operatöre bağlanmak için bekleyin.
Bu işi daha kaç yıl erteleyeceğim?
Anlarsınız ya.
Bunun için daha ne kadar beklemeliyim?
Bilmiyorum, belki sonsuza dek.
Herkes "Olimpiyatlara sadece bir yıl var" diyor.
Bir yıl daha beklersem artık Leo olmayabilir.
Disforiden kaçış yok gibi.
Tüylerim ürperiyor.
Bu konuyu açtık diye.
Doktorlara gidip durmak,
meme aldırma ameliyatım için mektup bulmak
ve bu süreç…
Bir doktor mektubu yazmayı reddetti.
Resmen yıkıldım. "Yapma dostum" dedim.
"Ver şu mektubu da bitsin."
Zaman geçiyor.
Nasıl yardım edebilirim?
Merhaba, sizi aradım
çünkü sigortamdan Housing Works sorumlu.
Sizi başka birine aktarıyorum.
Biraz zaman alabilir çünkü bir düzine kadar numaramız var
ve yanıt alana kadar listedeki numaraları aramalıyız.
-O yüzden bekleyin. -Peki.
Keşke burada, bunu yapıyor olmasaydım.
"Hayır, kaymalıyım" diyorum.
"Annem için, toplum için, tüm bunlar için."
Bazen de sırf ölmek istiyorum. Yani…
Hepsi bu.
Bundan daha zor bir karar olamaz.
"Bu iş bitti" diyemiyorum.
Buna mecbur hissediyorum.
Sanki artık yarışmama ya da olimpiyatlara katılmama kararı almak
acayip duygusal bir şeymiş gibi.
Yani çekilecek misin?
Bu gece, dünyanın en iyi kadın kaykaycılarından sekizi
Tokyo'daki 2020 Olimpiyatı'na
giden yolda ilerlemeye başlayacak.
İşte Lacey Baker'ın ta kendisi!
Bilmiyorum. Kaymak beni çok mutlu ediyor.
Her seferinde.
Çok iyi bir his.
Buraya geldim ama kendimi çok iyi hissetmiyorum.
İçimde sürekli deşilen bir yara var.
"Peki hanımlar!" veya "Kadınlar yarı finali!" denince.
İçim sürekli deşildiği için çok mutsuzum.
Kendi kafamın dışında yaşamaya çalışıyorum.
Kaykay parkına gidiyorum, insanların yarısı bana Lacey diyor.
Öbür yarısı Lee diyor. Tek isteğim kaymak
ama odaklanamıyorum çünkü…
O an kim olmam gerektiğine dair
kafamın içinde bir kıyamet kopuyor.
OCAK 2020
STEPHEN OSTROWSKI SANATÇI / PROFESYONEL KAYKAYCI
-Ne haber? Selam Lee. -Tanrım.
Sana flip'lerimi göstereyim.
Çok mu uzundu?
-Ne? -Tamam.
Çok aptalsın. Kapa çeneni.
Aşırı uzun mu sürttüm?
Gülüşünü seviyorum.
Kıyafetimi nasıl buldun? Dürüst ol.
Bence acayip havalı.
Çünkü korsem… Göğüslerim olduğu anlaşılıyor.
Hayır. Sadece… Spor yapmışsın gibi görünüyor.
Ne bileyim. Disforim yüzünden.
Yok. İyi görünüyorsun.
Hiç kafana takma.
Benim kliplerim tam tersi. "Göğüslerim anlaşılıyor mu?" diyorum.
-Acayip iyiydi. -Sağ ol.
-Evet. -Olimpiyatlardan ayrıldım.
Bunu yapmana acayip sevindim.
-Evet, ben de. -Ben de.
Çıkıp kayabilirsin ve…
O çeyrek borunun üstündeydim,
ben koşarken "Lacey Baker" diyorlardı.
Sonra uçakla eve döndüm ve…
"Artık yapamıyorum. Olmuyor" dedim.
Bunu sizlerle yapmak istiyorum çocuklar.
Evet. Bu…
Biz sokak kaykaycısıyız. İşte bu.
-Evet. -Evet.
Sokakta kayıyoruz. Yarışmayla işimiz yok.
Klip çekeceğiz.
O e-postayı attım.
"ABD Kadın Olimpiyat Takımını artık bırakıyorum."
Ve sonra…
Özgürlüğü tattım. "Beyaz sayfa" açmak gibiydi.
İnsanların bu kararı niye çılgınca bulduğunu anlıyorum.
Adın kolayca tarihe geçebilir. Ya geçmemesini seçersen?
Kendimi bir yıl daha beklemeye alabilirdim.
Sonra dört yıl daha.
Sonra bir dört yıl daha.
Her olimpiyatta. Ölene dek.
Veya "Yeter artık" diyebilirim.
Olimpiyata katılmaktan çılgını
"Sikmişim olimpiyatını" demek.
Cezamı çekmiş gibiyim.
Artık ne istiyorsam onu yapmalıyım.
Lacey Baker'ı gereğinden fazla bekledim.
Bu bölünmüş yaşam saçmalığıyla artık alakam kalmadı.
Herkes biliyor ki
olimpiyatlarda kayabilecek olması
ama "Siktir et, kendi işimi yapacağım" demesi
yapılabilecek en punk rock şey.
Daha önce hiç yapmadığım bir şeyi yapacağım
ve en iyisini umacağım çünkü ne olacak bilmiyorum.
Gerçekten bilmiyorum.
"Siktir! Her şeyi kaybedecek miyim?" diye düşündüm.
MART 2020
ABD'deki ve tüm dünyadaki Korona virüsü acil durumlarıyla ilgili
yeni gelişmeler var.
Vaka sayısı bugün de hızla arttı.
Seksen milyon Amerikalıdan evde kalmaları istendi.
Burada, New York'ta da acil durum ilan edildi.
-Şart değil. -Şurada yer vardır.
Tüm hayatımızı toparladık ve kuzeye taşınıyoruz.
Çünkü kim bilir ne kadar süre tıkılıp kalmak istemiyoruz.
Bugün öğrendik ki 2020 oyunları önümüzdeki yıla ertelenecekmiş.
Korona virüsü yüzünden.
ELİNİ SABUNLA YIKA
DIŞARIDA MASKE TAK
Leo "Yavru köpeklere bakalım" dedi.
Ben de "Tamam, gidip bakalım
ama şu an köpek alamayız, sadece bakalım" dedim.
Sonra da "Bir yavru alalım!" dedik.
Akla gelen her şekilde birbirimizin zıddıyız.
Hoş bir yaşam, değil mi? Ne dersin?
COVID sırasında çok belirgindi.
Fena değil.
Carlos'a havuç verelim. Bugünlerde bunu iple çekiyoruz.
Leo tam bir evcimen.
Aferin oğluma.
Ben tam tersiyim.
Sürekli gezip dolaşmak, sosyalleşmek istiyorum.
Evet.
Bir şeyleri planlamak imkânsız
çünkü ne olacağını kimse bilmiyor.
Leo ve cinsiyet geçişi için
karantina çok iyi zamana denk geldi.
"Hayattaki saçmalıklar dikkatimi dağıtmasın" dedi.
"Bedenimdeki değişime odaklanıp dikkatimi vermek istiyorum."
Keşfedebileceğim bir kapı aralandı.
Bunu yalnızken yapmak daha kolay.
İstediğini hissedip kendin olabilirsin.
Çok boğucu.
Bunun artık canımı
yakmaması gerektiğini düşünüyorum.
Bu adeta…
…başıma gelen en güzel şey.
Ve sonra…
Seni seviyorum ve bir yere gitmeni istemiyorum.
Gidersen bunu anlarım ama yine de…
Bu çok fazla. Aşırı fazla.
Evet.
-Bir yere gitmek istemiyorum. -Gitmeni istemiyorum.
AMELİYAT ÖNCESİ SORULAR AMELİYATTAN ÖNCEKİ GECE
Belki sadece şunları getiririm. Merhaba.
Hazırım.
Fiziksel olarak hazırım. Ya zihinsel olarak?
-Zihinsel olarak mı? Hazırım. -Güzel.
Zihinsel olarak "Ne duruyoruz?" diyorum.
-Çok oldu. -Gitsin memeler.
-"Meme Gitsin Operasyonu."
Aman tanrım.
MEMORIAL YATIŞSIZ CERRAHİ MERKEZİ
Aman tanrım.
Peki. Sonra görüşürüz.
-İyi şanslar. -Sağ ol.
Yakında görüşürüz.
Çıktığında orada olacağım.
Pekâlâ.
-Seni seviyorum! -Ben de!
HASTA TABURCU
-Peki. Güle güle Leo! -Çok sağ ol.
İyi şanslar, tamam mı?
Tamam. Ön koltukta oturursan çarpmaz mı?
Önde oturacağım ama kemer bağlamadan.
Kaymaya gidelim mi?
Herhâlde artık hiç tişört giymem.
Hayır, biraz Gaga dinlemeliyiz.
Harika görünüyor. Aynaya bakmak ister misin?
BİR HAFTA SONRA
Aman tanrım.
Nasıl hissediyorsun?
Hiç olmadığım kadar iyi.
-Cidden mi? -Evet.
Glue Board siparişimizi veriyoruz.
-Kırmızıya batırılmış… -Logo bu mu?
Düşük çözünürlüklü mü?
Harfler tüm etrafını dolanabilir.
-İyi fikir. -Harika olur.
Çocukken çok sevdiğim şeylerden biri belirli kaykay firmalarıydı.
İstediklerini yapan insanlar vardı.
Hazır mısın?
Hazırım.
-Pardon. -Buna hazır değildim.
Buna bayıldım.
Videoda ne zaman içsek.
Glue Skateboards.
Stephen ve Cher'le kurduğum firma.
Kuir ve kaykay odaklı.
Bence müthiş bir firma.
Kaykayına binmek istediğimiz firmayı kurduk.
Hadi.
Baker'ı görmesem belki bugün olduğum kişi olmayacaktım.
Bilinç altımda "Kaykay seven bir kızım" diyecektim.
Lee'nin cinsel kimlik açıklamasını duyar duymaz şunu fark ettim:
"Favori kaykaycımız da trans. Bu inanılmaz bir şey."
Altına mı?
-Ambalajı çıkarayım mı? -Tabii.
Evet.
-Müthiş. -Evet.
Daha iyi fon.
Ne haber anne?
-Selam Leo. -Leo'nun annesi!
Merhaba.
Seni çok seviyorum.
Ben de seni anne.
-Ne desem bilmiyorum. -Ben de. Çok uzun zaman oldu.
-Tanrım. -Buraya bıraktılar.
-Biliyorum. -Tanrım. Bir Leo sunağı.
Berrics Savaşı'nda yarıştığında
bunun son yarışman olduğunu
sen söylemeden anlamıştım.
"Bu ismi son defa ışıklarla yazılı görüyorum."
Bu ismi son kez bir tişörtte görüyorum.
Bilirsiniz.
O, çok cesur.
Kendi öz benliği için yaptığı büyük cesaret gerektirir.
Bu fırsata hiç kavuşamayan çocukları düşünüyorum.
"Anne, ben geyim" diyebilecekleri
bir ebeveyne sahip olmayanları.
"Biliyor musun anne? Ben transım."
Ve bunda sorun yok.
Bunu Nike'a söylemek zordu.
"Durum bu" dedim.
Dostum.
Onlar da "Tamam. Yapalım hadi" dediler.
Reklamı orada görmek inanılmaz.
Ama aslında
devasa panolarda olacağını bilmiyordum.
Yeni görüyorum.
Temelde birkaç yüz pozu çekiyoruz.
Önce nötr, sonra gözler kapalı.
Neşe, tiksinti vesaire.
-Peki. -İşte böyle.
Leo'nun oyunda olması, kendini tanımaya çalışanlara ilham verdi.
Bir onaylanma hissi verdi.
İnanılır gibi değil.
"Bu oyunu oynadım. Profesyonel olabileceğimi biliyorum."
"Büyüyünce profesyonel olmak istiyorum."
Profesyonel oldum ve şimdi oyundayım.
O mücadele yıllarında çok şey öğrendim.
Harcanan emek nihayet meyvesini verdi.
İnsanlar "Hâlâ kayıyorsun ve iyisin" dediler.
Sonra da "Biz de buna yatırım yapmak isteriz" dediler.
NIKE REKLAMI
Yaşadığım hayatta sahip olmadığım
birçok yeni olasılık var artık.
Birinci sırada.
Burada oturup olimpiyatları izliyor
ve orada olmadığım için çok seviniyorum.
Kendim için en iyisini biliyorum
ve aslında hep biliyordum.
Hatta çok küçükken bile.
MERCEDES REKLAMI
MILEY CYRUS KLİBİ
O/ONLAR
Leo birçok insana iyilik yaptı.
Gerçek temsil işte bu.
İnsanların, kendileri olmaya izin bulması gibi.
Nike profesyonel ayakkabı hazırlıyor.
-Profesyonel mi? -Kendi modelim.
Biliyorsun…
Seninle çok gururluyum.
Biliyorum.
Tanrım. Leo.
Kimse var mı?
Merhaba.
-Merhaba. -Selam yavru köpek.
Bize çıkartma lazım.
Çıkartma alalım.
Bence sadece Glue yapıştırmaları olsun.
Orası kesin.
Sponsorluk öncesi hâlime dair o şeyleri öyle uzun süre hissettim ki…
Süper olacak.
…şimdi o kişiyle tekrar tanışıyor gibiyim.
Artık bundan böyle…
…maske yok.
Kaykay artık milyarlık bir sektör
ve gey, kuir, trans ve hatta kadın profesyonel sayısı
iki elin parmaklarını geçmiyor.
-İnanılmaz. -Adlarını sayabilirsin.
Efsanevi Glue partisi.
Başlamak üzere.
Aman tanrım.
-Peki. Kickflip. -Tamam.
İlk kicklip yapana bir kaykay hediye
ama 30 saniyede yapmalısınız.
GLUE SKATEBOARD HEDİYE PARTİSİ NEW YORK
Bir galibimiz var.
Leo'yu örnek alıyorum.
İstediğini yapma, istediğin kişi olma özgürlüğü bakımından.
Kendi benliğini göstermekten korkmamak.
Her şeyi yapıyorlar. Yapmaları gereken ne varsa.
Bence Lee'nin mirası, kaykay dünyasına, o çok gereken samimiyeti sunacak.
Tamam, harika. Buraya.
Dur. Dön.
Lee'nin popüler ve ünlü olması her şeyi değiştirdi.
Örnek alacağın birinin olmaması
neye benzer bilirim.
Hastaneye gidebilir miyim? Evet.
Fakat her yerde trans bireyler var.
Keşke çocukken bunu bilseydim diye hayıflanıyorum.
Şu ana kadar gelen her şey
trans olmanın tek bir versiyonu
ama bunun birçok versiyonu var.
Yanıtlar bende değil.
Bendeki yanıtlar beni buraya kadar getirenler.
Bence kendine karşı şefkatli olman önemli.
Ayrıca kendinin her versiyonu önemli.
Şunun şurasında tek bir kişiyim…
…ve aynı zamanda transım.
Bence sırf var olmak bile yeterli.
Sonuçta altı üstü bir kaykaycıyım.
Sadece kaykayla kayıp
keyfini süreceğim.
Çünkü yaşam çok kısa ve daha çok zaman yitirmek istemiyorum.
Alt yazı çevirmeni: Barış Emre Alkım