Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Aferin!
Selam canım. Geldim, aşağıdayım.
İşten yeni çıktım.
Ama geldim.
Köşede olduğum için beni görmüyorsun ama geliyorum.
Geldim. Hepsini aldım, merak etme.
Evet canım, geliyorum. Şampanyayı aldım tabii.
Şampanyayı aldım, her şeyi aldım. Geliyorum.
Geliyorum. Daha hızlı koşamam ki.
Evet, geldim.
Evet, iyiyiz. Geliyorum. Ne dedin bana?
Geç mi kaldım? Doğru.
Kostümümü aldım tabii. Kuru temizlemeciye uğradım.
YILBAŞINDA BAŞ BAŞA
Bir dakika!
Giriş şifresi ne?
Hanımefendi. Giriş şifresini biliyorum tabii.
Ellerim dolu. Arkadaşlarla buluşacağım.
Bana mısın demedi. Mutlu yıllar güya, değil mi?
Son senen olsun ihtiyar kocakarı!
Şifreyi biliyorum!
Sakin, iki dakika sürer. Sonra istediğin kaltağı sikersin.
Evet, tabii.
"Bir şey yapmadım." Pétain de öyle demiş.
Mareşal Pétain. Yahudi meselesi. Neyse, konu bu değil, geliyorum.
Alo?
Yüzüme kapattı piç.
Hayır, sanırım kapı kapandığı için telefon çekmiyor.
Fransızca biliyor musunuz?
Düğmeye basmanın faydası olmaz.
-Muhtemelen kısa devre yapıp durdu. -Asansör tamircisi misiniz?
-Hayır. -İyi o zaman.
Of, mahsur kaldık.
Tek yapabileceğimiz beklemek.
Kimse yok mu? Asansörde kaldık! Lanet olsun!
Kimse yok mu? Mahsur kaldık!
-Kimse yok. -Yorum yapmadan duramıyor musunuz?
-Beklemeliyiz, çalışır şimdi. -Demek asansör tamircisisiniz.
Yok ama arkadaşım Ben'le asansörde kalmıştık. Okuldaydık…
Bu hikâyenin sırası değil.
Of, çok sıcak.
-Alarmı çalıştırabiliriz. -Harika fikir. Buyurun.
Tanıdık geldi mi?
Sosyete Polisi filminden.
-Sıçtık. -Zaten bozuktu.
Hayır, bozuk değildi. Ses yavaş yavaş gitti.
Sen bozdun. Uzaklaş, çekil.
-Çalıyor. -Evet, çalıyor.
Aradığınız için teşekkürler.
Şu anda tüm bakım teknisyenlerimiz meşgul.
Tanrım!
Size en kısa sürede cevap vereceğiz.
-Telesekreter. -Yapma ya? Anlamamıştım.
Tamirci olmak hiç kolay değil bu arada.
Hem yılbaşı gecesi çok yoğundurlar.
-Tamirci maaşını biliyor musun? -Bana ne?
Ondan cevap veren yok.
Sıcak değil mi?
Terlemedin mi?
Yok, iyiyim ben.
Cayır cayır. Boğulacağız.
Boğuluyorum.
Cidden boğuluyorum. Boğuluyoruz!
Kriz geçiriyorum.
-Sinir krizi mi? -Klostrofobim var.
-Sanmam. -Var.
Öyle olsa nefes almakta zorlanıp duvarların yaklaştığını hissederdin.
Zor nefes alıyorum.
Tamam.
-Her şey düzelecek. -Dokunma. Hayır.
Beni dinle ve bana bak.
Nefes al.
Nefes ver.
-Nefes al. -Dokunma. Duvarlar çöküyor.
-Nefes ver. -Duvarlar çöküyor!
-Çökmüyor. -Çöküyor.
-Kafanda kuruyorsun. -Hayır, öleceğim. Açın kapıyı!
-Tamam, kriz geçiriyorsun. -Evet.
Ne yazık ki tek bir çözümü var. Özür dilerim.
-Bana tokat mı attın? -Hayır. Kafanı dağıtmak için bir taktikti.
Hayalarıma vur diye!
Haklısın, daha iyiyim şimdi.
Tamam.
-Yardım et de şunu çıkarayım. -Seçim şansım varsa hayır.
Peki.
Gel buraya. Aman ya…
Oldu.
-Alo? Kimse var mı? -Evet, alo? Asansörde kaldık.
-Panik yapmayın. -Ben de onu diyorum.
Sağ ol. Biri bizi çıkarabilir mi?
Merak etmeyin, ilgileniyoruz. Sakin olun.
-Ben de onu diyorum. -Tamam.
Saat kaçta kaldınız?
-20.45. -20.50.
-Spesifik olmalıyız. -Ne yazayım?
-Önemli mi? -Size kalmış hanımefendi.
-Tamam, 20.47 yaz. -İyi bence.
Tamam, yazdım. Kalp rahatsızlığı olan var mı?
-Hayır. -Hayır.
Tamam. Asansörde hamile olan var mı?
Hayır.
Emin misin? Ben'in kız kardeşi öyle sanırken…
Eminim!
-Evet mi hayır mı? -Hayır, aman ya!
Tamam. Asansörde çocuk mu var?
-Çocuktan kastına bağlı. -10 yaş altı biri.
Hayır!
Harika. Kabin kimlik numarası nedir?
-Yukarıda. -B-Y-0-18.
Hayır, sıfır değil, "O" harfi.
-Hayır, sondakiler rakam. -Rakamcı mısın sen?
Öyle bir kelime yok!
-Yerimizi buldun mu? -Aslında sıfır değil, "O" harfiymiş.
Tamam, bilgisayarım arıza olmadığını söylüyor.
Bir saattir mahsur kaldık. Bu bir arıza değil mi?
Ben değil, bilgisayar diyor. Sinirlenmenize gerek yok.
Sakin ol.
-Pardon beyefendi. -Pardon.
Bir teknisyen gönderiyorum.
Şükür!
Yarın sabah sekizde.
Üzgünüm, kimse yok. Herkes çalışıyor.
-Hayır. -Bol şans ve mutlu yıllar!
Ne olursa olsun kapıları açmaya çalışmayın.
-Teşekkürler. Mutlu yıllar. -Hayır, değil.
Bütün gece bu tabuta tıkılıp kalamam! İmkânı yok!
-Dalga mı geçiyorlar? -Aradığınız için teşekkürler.
Şu anda tüm bakım teknisyenlerimiz meşgul.
Size en kısa sürede cevap vereceğiz.
Telesekreter.
Evet. Sabah sekize kadar burada kalmam. Olmaz, yardım et.
-Niçin? -Buradan çıkmak için!
Kesinlikle olmaz. Adam öyle bir şey…
Ama…
Siktir, düştük. Öleceğim. Öleceğiz.
Evet, senin yüzünden ölebiliriz şimdi.
Kapıları açmamamızı söyledi. Neresini anlamadın bunun?
-Başka nasıl çıkacağız? -Bilmiyorum! Bağırmayı kes öncelikle!
-Bağırmıyorum! -Bağırıyorsun!
Hayır! Neredesin sen be?
Buradayım. Bu tarafta.
Neden?
-Kafa dağıtma taktiği. -Yapma.
Daha iyiyim. Üzgünüm. İyi misin?
Pek iyi değilim.
Buna inanamıyorum ya.
Yılbaşını tamamen yabancı biriyle asansörde geçireceğim.
Rezalet.
Daha kötüsü de olabilirdi.
Psikopat ya da seri katil olabilirdim. Ya da daha beteri.
Kalimero.
-Kafasında yumurta olan siyah tavuk mu? -Yok.
Kalimero! Şarkıcı adam.
Ağırlıksızlıkta
-Calogero. -Hayır.
-Kalimero o. -Calogero.
-Hayır.
Kalimero.
Yüzde yüz.
Kendimizi tanıtalım mı?
Olur.
Gaël, memnun oldum.
Hannah.
İki H ile.
Başında ve sonunda. Aman, sanki bana mektup yazacaksın.
Yılbaşı gecesindeyiz ya. Keyifli bir gece olmalıydı.
Bugün aptalca mutlu mu olmak lazım? Hiçbir yerde yazmıyor.
-Öyle bir kural da yok. -Sen de partiye gidiyordun.
Erkek arkadaşımı terk etmeye gidiyordum.
-Mutlu musun? -Gerçekten mi?
Yılbaşı gecesi mi? Korkunç! Ne yaptı ki?
Sana ne? Arkadaşın değil sonuçta, değil mi?
Aptal sorularına ve kostümüne bakılırsa Parisli değilsin.
-Doğru, Parisli değilim. -Nerelisin o zaman?
Umurunda mı?
Cap Ferret'te büyüdüm. Bilir misin orayı?
Herkes Cap Ferret'i bilir. Pascal Obipo'dan falan.
Ona âşık oldum
Yuvam, Eyfel Kulesi
-Bilmiyorum. -Hayret bir şey ya.
Okyanus kenarında büyümek güzeldir.
Kiminle büyüdüğüne bağlı.
Vay canına, muhteşem.
Evet.
Çocukluğum burada geçti. Yarımadada bir evimiz vardı.
Şu küçük çocuğa bak. Benim o.
Direğe bağlı olan.
Diğer ikisi kuzenlerim.
Aç bakayım ağzını.
Çiğne.
-Çiğne! -Ve yut.
İğrenç! Babama söyleyeceğim. Baba!
Zaman geldi mi? Gelgit başlıyor mu?
-Yapma! -Evet, yap.
Hayır! Baba!
Zor günler yaşamışsın.
Yok, takılıyorlardı bana.
Onlar bana takılırdı, ben onlara takılırdım.
Çok iyi anlaşırdık.
-Çok sıkıntı çekmişsin. -Evet, çok sıkıntı çektim cidden.
Baba!
-Korkunç! Neden öyle yapıyorlardı? -Çocukken kekeledim.
Kendime güvenim yoktu. Hele de iki kuzenim her konuda çok başarılıyken.
Çok kötüymüş. Nasıl atlattın?
Hayır, sorun yoktu.
Kuzenlerim bana çok iyi davranırdı.
-Üstüne işiyorlarmış. -Yanıma.
Yanıma işerlerdi. Biraz bana da sıçrardı tabii.
Kötülüklerinden değil. Bütün kuzenler yapmaz mı?
-Hayır. -Gerçekten mi?
-Hâlâ kekemeliğin var mı? -Duruma göre.
-Bazen oluyor. -Üzerine işenince mi?
Takılıyorum, şaka.
Sen nerelisin? Paris sanırım.
Sapına kadar hem de.
Siktir!
Çok üzgünüm. Pardon, affedersin cidden.
Yok, suç sende değil, bende. Yana çekilmeliydim.
-Pardon. -Reflekslerim berbat.
Dikkat etmiyordum.
-Bir şey var mı? -Yok.
Defol git! Seni tanıyan yok burada!
Partin de bok gibiymiş kaltak! Kafan da patates gibi.
Ben?
Ben? Sen misin?
Kim o? Tanrı mı?
Hayır, ben Gaël. Asansörde kaldım. Beni duyuyor musun?
-Gaga? Sen misin? -Tanıyor musun onu?
Evet, en iyi arkadaşım Ben. Okulda asansörde kalmıştık dedim ya?
Dinlemiyordum. Seslen!
Ben, benim, Gaël! Asansörde kaldım. Nasılsın?
-Orada mısın? -Evet, asansörde kaldım. İyi misin?
Johanne'nin o kaltak kız arkadaşı beni kovdu demin.
Güya sarhoşmuşum. Pek iyi değilim yani!
Boktan somonlu tostları yüzünden oldu.
Onun yüzünden kustum.
Çok klas!
O da kim?
Biri işte. Hannah, benimle asansörde kalan bir arkadaş.
Seksi mi?
-Evet. Hayır! -Duyabiliyorum.
Yani, evet ama konumuz bu değil.
Helal be oğlum! Geldiğin zaman Prune canına okuyacak.
Yapma ya? Çok mu kızdı?
Siktir ya. Partide kimler var?
-Şimdi sırası değil. -Haklısın, sırası değil.
Ben? Asansörde kaldık.
Calogero gibi mi?
-Aynen. Kalimero değilmiş demek. -Değil.
İtfaiyeyi ara dostum. Asansörde kaldık, duydun mu?
Dostum, hepimiz bir yerlerde sıkışıp kalıyoruz.
Ben de hayatta, işte, romantik hayatımda sıkışıp kaldım.
Havanda su dövüp hiçbir yere varamıyorum!
Bugün kaç kez 31 çektim, biliyor musun dostum?
Yok artık…
Hayır, bilmiyorum.
Bir numara salla! Hadi, tahmin etmeye çalış!
-Bir sayı söyle. -Evet, tamam. Üç kez mi?
Sekiz kez.
Kendimden iğreniyorum. Sonunda toz çıktı artık. Anlıyor musun?
-Bilirim. -Beni seven birini istiyorum.
Sen beni seviyorsun dostum.
Bu da çok önemli. Kendimi toparlayacağım.
Hadi bakalım!
Hayır Ben!
Ben, gitme! İtfaiyeyi ara!
Hey! Geri dön! İtfaiyeyi ara!
Tam bir geri zekâlı.
Tanrım!
-Öldü. -Tam bir beyinsiz.
Yaşıyor.
İnsanlık kurtuldu. Harika.
-Ben halledeceğim. -Ne yapacaksın?
Kısa devre yaptıracağım ki buradan…
Tanrım! Merak etme, ilk yardım sertifikam var.
Bir, iki, üç. Hadi, uyan!
Elektrik çarptı, göğüslerime ne dokunuyorsun? Deli misin?
Hayatını kurtarmaya çalışıyordum.
İyi bir fikir değilmiş.
Göğüslerine dokunmuyordum. Kalp masajıydı.
Tıbbi amaçlı bir şeydi.
Tamam, anladım, sorun yok.
Çantamı uzatsana.
Beni yenemezsin.
Aptal mısın?
-Yenebilirmişsin. Bir tur daha? -Tabii.
Bir kız neden yılbaşı gecesi sevgilisini terk eder?
Çünkü bütün erkekler pisliktir.
Hepsi değil.
Evet.
Müthiş! Bu şarkıya bayılırdım!
-Olayı anlatayım mı, dans mı edeceksin? -Evet, pardon.
Bu Tarik. İlk gerçek aşkım.
Kıyafetini saymazsak birbirinize çok yakışıyorsunuz.
Evet ama o kız ben değilim.
-Pardon, bölüyor muyum? -Hannah.
-Sen kimsin? -Kes be.
Sevgilisiyim. Siktir git. Kaybol!
-Biraz kabasın. -Kes sesini.
Sen kes sesini be!
Anladım, senin olayın diz geçirmekmiş.
Bekle.
-Ne oluyor? Dışarı! -Bir şey yok, yemin ederim.
-Üşütük! -O benim sevgilim! Bırak onu!
-O zamanlar biraz huysuzdum. -Siktir git!
-Şimdi çok daha iyisin. -Evet.
-Delisin sen! -Değilim be!
-Benimle konuşma. -Ne dokunuyorsun bana?
Bir şey yok.
-Paçoz! -Kafayı yemiş.
Bir şerefsize denk geldin diye tüm erkekleri aynı kefeye koyamazsın.
Koyarım, gel hadi.
-Süpermiş! 15-20 metrekare var mı? -Hayır.
-Notre Dame manzarası mı şu? -Hayır.
-Buraya çok para vermişsindir. -Teklif ver istersen.
Bu da Vincent.
İkinci gerçek aşkım.
Tüm eşyalarımı alıp kaçtı.
Ve de arabamı.
Hırsız var!
Arabam!
Hırsız var!
Hak ettiği gibi dizimi geçiremememe çok sinirlenmiştim.
Erkekler konusunda pek şansın yokmuş
ama genelleme de yapamazsın.
Gel hadi.
-Şimdi nereye gidiyoruz? -Görürsün, gel.
Demek burada çalışıyorsun! Organizasyon şirketine benziyor.
Öyle zaten. Ne kadar da çabuk kavrıyorsun.
Sanırım gözlem gücümden kaynaklanıyor ve… Dalga geçtin.
Bak, nasıl da anladın.
Bak.
Son etkinliğimizin raporu bende. Tam bir fiyaskoydu.
-O kadar kötü mü? -Evet, o kadar.
Bir kampanyadan sonra bize #fiyasko hashtag'i açılırsa
fiyaskodur demek ki.
Konuşacak var mı?
Tombik?
Kuş gagası?
Mal suratlı?
-İshal? -Adım Tiaré, Tahitice.
Lakap takmayı bırak. Çok aşağılayıcı.
Bir şey üretin de bırakayım.
İsimlerinizi hak edin. Değil mi Tombik?
Bence bir lakap hak edilmeli ve profesyonel bir beceriyi öne çıkarmalı.
Fiziksel ya da kişisel özelliklerini değil.
Çok uzun sürdü. Tamam, iş başına hadi. Yürüyün.
Harika. Sen hariç GP.
GP… Adının kısaltması falan mı?
Güzel popolu.
Komik olan ne?
Tam bir şirretsin.
-Hayır, kadınım. Bana saygı duyulmalı. -Orası tamam ama bir şirret olarak.
Saygın bir kadın.
Saygın bir
şirret.
Şirret.
Tamam, yeter.
-Bence jüri bu konuda kararsız. -Farkı kapatabilirim.
174'e dört. Hayır, kapatamazsın. Burada bir yıl kalsak bile hiç şansın yok.
GP'yle işler iyi gibiydi.
Marc.
-Gaël. -Biliyorum, onun adı Marc.
-Marc'la aranız iyi mi yani? -Evet.
İki yıldır birlikteyiz. İyi gidiyor ama her zamanki gibi uzun sürmeyecek.
O da bana kelek atacak. O yüzden erken davranacağım.
Dur bir.
Erkek arkadaşını ne olur ne olmaz diye yılbaşında terk mi edeceksin?
Evet.
Bir şey yapmadığını kim dedi? Hepiniz aynısınız.
Öyle diyorsan.
-Fıstık? -Hayır.
Biraz önce arkadaşınla konuştuğun kız kimdi?
-Prune mu? -Evet.
Prune benim kız arkadaşım.
Hadi ya?
Ne oldu?
Siktir! Arkanı dön!
Hareket etmeyi kes!
Bir, iki, üç. Hadi ama!
Bir daha! Bir, iki, üç!
Bir daha!
-Siktir! -Siktir!
Ucuz kurtuldum.
-Işığı gördüm. Vay be. -Yapma ya?
-Hayatımı kurtardın. -Hayır.
-Kurtardın. -Hayır.
Bushido kurallarına göre hayatım artık senin.
-Buna gerek yok. -Hayatım senindir.
Dikkatli olacağına söz ver.
Şerefim üzerine.
Ve parmağını bir daha ağzıma koyma.
Tanrım, kusmak istiyorum.
-Fıstık gibi kokuyor. -Tanrım.
Tanrım.
-Az kalsın gidiyordum bak. -Evet.
Bir an "Her şey bitti" diye düşündüm.
-Siktir! -Şakaydı, şakaydı.
Pislik!
Asansörde mi kaldınız?
Kim o? Evet. Bize yardım eder misin?
Orada mısın?
Adım Pablo.
Selam Pablo. Benim adım Gaël, bu da arkadaşım Hannah.
-Ne çirkin bir isim! -Öyle mi? Pablo da boktan bir isim!
Dur! Kes şunu!
-Selam Pablo, ben Hannah. Kaç yaşındasın? -Sekiz.
Koca oğlan! Anneni veya babanı bize yardım etmesi için çağırır mısın?
Babam Christelle teyzeyle banyoda kilitli.
Annen nerede?
Kanepede horluyor. Bazen de böyle osuruyor.
Küçük çocuk çok komikmiş.
Tamam Pablo.
Dinle, ben Prune'un arkadaşıyım.
Altıncı katta oturuyor. Sol tarafta, John Avidan'ın dairesi.
Babam yabancılarla konuşmamamı söyledi.
Çok haklı ama biz yabancı değiliz.
Altıncı kattaki John Avidan'ın arkadaşlarıyız.
Babam altıncı kattaki adamla konuşmamamı söyledi, pisliğin tekiymiş.
Haklı. Üzgünüm, pisliğin teki cidden.
-Tamam… -Of, az kalmıştı.
Pablo, ben Marc'ın arkadaşıyım.
Burada yaşamıyor ama Justine'in partisinde.
Justine'i tanıyor musun?
Babam, o kattakiler uyuşturucu bağımlısı demişti.
-Bence baban çok ön yargılı. -Tanımadıklarını yargılamak hoş değil.
Hele de baldızıyla yatan biri için.
-Dur! Kes! -Ne?
Bak, yardımına ihtiyacımız var.
Bizi buradan çıkarabilecek tek kişi sensin.
Bizi süper kahraman gibi kurtarabilirsin.
Batman gibi!
Babam, Batman'e gey diyor. Gerçek gücü yokmuş.
Lafını hemen geri al!
Ailesi gözünün önünde öldürüldü! Derin bir travma yaşadı!
Ben Bruce Wayne, annemle babam öldü.
Pablo! Bak, bunları unutalım.
Kes be!
Dur! Sakin ol.
Pablo! Orada mısın?
-Evet. -Pablo.
Bu son derece homofobik ifadeleri
bir kenara bırakıp şu anki asıl meseleye odaklanalım.
Elli avro.
Efendim?
Bana 50 avro ver, babamı getireyim.
Mümkün değil.
Hele Batman'e öyle dedikten sonra!
Delireceğim…
-Paran yok yani. -Aynen.
Çantamı ver.
Tamam. İşte geliyor.
İşte. Aldın mı?
Aldın mı? Annenle babanı çağırır mısın artık?
Hayır, orada kalmayı hak ediyorsunuz.
Pisliklerle ve uyuşturucu bağımlılarıyla arkadaş olursanız
gününüzü görürsünüz.
Batman de Süpermen'in köpeği.
-Hoşça kalın sik kafalılar. -Bekle Pablo! Geri gel!
Geri gel küçük piç! Seni bulursam kafanı koparırım!
Orospu çocuğu! Seni ve homofobik aileni öldüreceğim!
Anladın mı?
-Sekiz yaşında. -Evet, biliyorum.
-Çok ileri gittim. -Evet, gittin.
Özür dilerim.
Kusura bakma.
Prune.
Prune benim sevgilim.
Herkese iyi akşamlar.
Komedi kulübündekiler nasıl bakalım bu akşam?
Evet, ben de çok iyiyim. Ben de.
Adım Gaël. Komedyenim.
Her günüm güllük gülistanlık geçmiyor tabii.
Ama bir şekilde tutunuyorum.
Büyükannemin ölmeden önce söylediği şey hep aklımdadır.
"Gaël" dedi.
Sonra da öldü.
Tamam. Onun dışında, ben küçükken…
Küçükken kuzenlerimle sahile giderdim.
Bir tanesi üstüme işerdi.
Keyif alıyordu sanırım.
Bana genelde şey derdi…
"Tuvalet." Öyle derdi bana. Çünkü o…
Üstüme işerdi çünkü.
Tamam, neyse…
Herkes ara sıra çuvallar.
Ama bu kadar kötüsü nadiren olur.
-Doğru dürüst içemiyorsun. -Yutma sorunum var.
Prune, memnun oldum.
Gaël.
Burada mı çalışıyorsun?
Evet. Üniversitedeki derslerden sonra.
Hoş bir iş, komik şeyler izlemiş oluyorum. Çoğu zaman yani.
Haklısın, umutsuz vakayım.
İlk engelde pes edersen asla başarıya ulaşamazsın.
Devam etmeli miyim sence?
Hayır.
Ama gerçekten seviyorsan, evet. Her şeyini ortaya koymalısın.
Önemli olan bu.
Ben işe döneyim.
İşten sonra bir şeyler içmek ister misin?
Hayır.
-Sıcakkanlıymış. İçtiniz mi peki? -Bana dediğini yaptım. Onu istedim.
Kendimi toparladım ve vazgeçmedim.
-Tüm detaylara gerek yoktu. -Evet, pardon.
Kısa süre sonra birlikte eve çıktık.
Oraya.
Başlarda çok mutluyduk.
Çok eğleniyorduk.
-Canını mı yaktım? -Hayır.
-Fena değil. -Güzel.
Sürekli sevişiyorduk. Her yerde.
Gündüz üniversiteye, gece de komedi kulübüne gidiyordu.
Oyunlar yazdım, seçmelere katıldım.
-Düz oldu mu? -Evet! Güzel oldu.
Mezun olduktan sonra bir hukuk bürosuna girdi.
Bu arada ben bir ilerleme katedemiyordum.
-Bir şey yer misin? -Olur.
Hiçbir yere varamıyordum.
-Hadi be! -Şahane!
-Bari ortalığı temizleseydin! -Sonra temizleriz, merak etme.
Neden sonra?
Hadi be!
Cidden, bütün gün ne yapıyorsun? Hiçbir şey yapmadan otur anca! Hadi!
Yeter artık ama, kes şunu!
"Açıklayayım" deme bana hiç.
-Senaryo toplantısıydı. -Öyle mi? Ne yazıyorsun?
Tüm motivasyonumu kaybettim.
Öz güvenimi kaybettim, kendimi beceriksiz görüyordum.
Sonra ne oldu?
Komedi sayesinde kekemeliğimi yeniyordum. Yani devam etmem şart değildi.
Ben de bıraktım ve bir iş buldum.
Jurassic Pizza'da. Onların…
Maskotu olarak mı?
Hayır. Marka temsilcisi olarak.
Maskot yani.
Aynen. Onların maskotuyum.
Prune bana hep inandı. Hayallerimin peşinden koşayım diye destekledi beni.
Ama beceremedim işte.
Zor tabii ama her hayalimiz gerçekleşecek diye bir şey yok.
Hayır, kendimi toparlayacağım. Bu sene benim yılım olacak.
Gayret gösterip onu gururlandıracağım. İyi birini hak ediyor.
İstediğin bu mu cidden?
Tabii ki istediğim bu. Prune bana hep güvendi.
-Benden çocuk bile istiyor. -Cidden mi?
Evet.
-Pek heyecanlı değilsin. -Tabii ki heyecanlıyım.
Neden tanımadığın insanları yargılıyorsun?
Yargılamıyorum. Bu fikir seni heyecanlandırmıyor gibi.
Çok heyecanlıyım.
Normal yol bu. Âşık olursun, birlikte yaşarsın, bebek yaparsın.
Ya da yapmazsın.
Prune bunu istiyor ama. İkimizin de istediği bu yani.
-Dinle. -Tepemi attırıyorsun.
Dışarıyı dinle.
-Çıkar şu kemeri. -Dur.
Soyun.
-Burada yapmayacaklar, değil mi? -Belli ki yapacaklar.
Külotunu indir.
Hadi, kimse yok. Of, çok güzel.
Hey! Asansörde kaldık! Yardım edin!
Devam et koca köpek! Göster gününü!
Devam et.
-Hop! -Yine.
-İğrenç. -İşte bu dostum!
-Hadi! -Hadi!
-Göster ona! -Kahretsin, geleceğim!
Devam et!
Devam et Prune!
Prune!
-Bu gece gelmene çok sevindim. -Ben de.
Prune!
Prune, şaka mı bu ya?
Tanrım, bu bir kâbus! Prune!
Siktir.
Gaël.
Konuşma. Şu an seni dinlemek istemiyorum.
-Saksıya benziyorsun. -Olmuyor, her şeyi duyabiliyorum.
Gel buraya.
Hadi.
Küçükken babam ne derdi, biliyor musun?
Gece ne kadar karanlık olursa olsun, her zaman güneş doğar.
Ve gün ışığında, hüzünlerimiz çekip gider.
Dertlerini unutup önemli olan şeylere odaklan.
Haklıydı.
Tahmin etmeliydim.
Böyle devam edemezdi.
Adamı tanıyor musun?
Hayır.
Sadece sesinden tanıyamam.
Avukat arkadaşlarından biridir.
Honfleur'daki evimizi yeniledik. Bu hafta sonu gelip kalsanıza.
-Evet, olur tabii! Ne dersin Gaël? -Olur tabii, çok güzel olur.
Seçme programıma falan bakmam lazım
ama o bölgeyi görmeyi çok isterim.
-Normandiya. -Normandiya. Çok isterim.
Siz ne yaptınız?
Hâlâ arayış içindeyiz
ama bütçemize göre olan evler ya çok küçük ya da yok.
Evet, sorun da bu.
Hem size iki oda lazım.
-Ufaklık için. -Hadi canım! Bilmiyordum.
-Hayır! Hamile değilim. Ufaklık yok. -Hayır.
İki odamız olsa güzel olurdu tabii ama şu an öyle bir durum yok.
-Evet, yok. Bir ufaklık olana dek. -Evet.
Gaël, bu aralar ne üzerinde çalışıyorsun? İşler yoğun mu?
Lorraine diye bir sanatçı dostum var. Tanıyorsundur belki.
Yazın Avignon'da ateş püskürürdü. Sizin piyasada işler kesatmış.
Daha hayatıma ateş püskürtmedim ama idare ediyorum.
-Stand-up yapıyorum, seçmeler falan var. -Harika!
Bir film için aradılar mesela.
-Hangi film? -Gerçekten mi?
-Evet. -Kadroda kim var? Ünlü biri var mı?
Kadro bir harika, çok geniş.
Başrollerde Mélanie Frotillon ve Pascal Pelouse var.
-Tanıdık geldi. -Frotillon'u anımsıyorum.
-Harika bir kadro! Kutlarım seni. -Çok teşekkürler.
-Sana da iyi şanslar Prune. -Öyle bir durum yok ama…
-Evet. -Harika.
-Tamam. -Görüşürüz.
Görüşmeyiz sanırım.
-Ne deseydim? -Yalan bile söyleyemiyorsun.
Kıçını kanepeden kaldırsaydın yalan söylemene gerek kalmazdı!
Sürekli geri çevirilmek nasıl, bilmiyorsun.
-Kendime odaklanmalıyım şu an. -Kendine odaklanmak mı?
İki yıldır kendine odaklanıyorsun.
Sabah çıkıyorum, kanepedesin.
Eve geldiğimde sürpriz! Yine kanepedesin.
Çok odaklanmışsındır.
Üzgünüm. Joinville ve Honfleur'da durum farklı olmalı.
Ne gibi farklı olmalı?
-Hiçbir şey, sadece… -Yok, durma, söyle!
Sayfiyede bir ev ve çocuk sahibi olmayı hayal edemez miyim?
Çocuk mu istiyorsun? Bunu bana hiç söylemedin.
İstiyorum.
Çocuk istiyorum. Seni rahatsız etmek istemedim.
Kariyerin, hayallerin var.
Ama aç gözünü Gaël.
Hep çuvallamaktan korkarken çuvalladın ve işin gerçeği, asla da başaramayacaksın.
Gerçekten dedi mi bunu?
Bütün gece konuştuk
ve işte o zaman bir işe girmeye karar verdim.
Ona istediğini vermek için.
Sanırım haklıydı.
Gerçekten berbatım.
Bebek bile yapamıyorum.
Bir yıldır deniyoruz
ama çocuğumuz olmuyor.
Ağlamayacaksın, değil mi?
Hayır.
Beceriksizim.
-Berbatım. -Değilsin.
Yalnız kalacağım.
Bir köprü altında.
Unutulacağım. Güvercinler gagalayacak.
Bu ne? Senin mi?
Yok, o merdivenlerde sevişirken biri çantama koymuş olmalı.
Tabii ki benim. Burada sadece ikimiz varız.
Bunu küçük T-rex kollarınla çalabilir misin?
Hayır.
Hadi.
Çalmanı istiyorum.
Hayır.
Hadi, beni sevindir.
Lütfen.
Bu bir ukulele.
Eziklerin gitarı.
Ne oldu?
Yok bir şey.
Hepimizin gizli yetenekleri olamaz.
Eminim özel bir yeteneğin vardır.
Diz geçirmek.
Çok güzel söylüyorsun.
Gerçekten.
Seninle olmaya can atacak bir sürü kız var.
Sahi mi?
Evet, bence öyle.
Mesela kim?
Âşık olduğun sevgilinle çocuk yapmayacak mıydın sen?
Evet ama merdiven boşluğunda düzüşmesini duyduktan sonra açıkçası
her şeye farklı bakar oldum şu an.
Belki başka seçenekleri de keşfedebilirim.
Sadece bir hayal bile olsa.
Çantamı versene.
Bakalım neler varmış. Gel, sana bir şey göstereyim.
Şimdi…
Marie bu. Tam senin tipin.
Tipik Parisli. Liseden arkadaşım, çok seksidir.
-Evet, fena değil. Ne iş yapıyor? -Krav Maga eğitmeni.
O iş olmaz.
Ben barışçıyım.
Qi'm çok zayıftır.
Minicik bir qi.
Kötü oldu. Tamam, devam edelim. Bir de şu var…
-Süper! Köpeğin mi? -Evet! Bebeğim o benim.
Müthiş.
Adı ne? Küçükken benim de vardı.
-Adı Barney'ydi. -Barney.
-Şaka mı? -Hayır!
Evet.
Simpsonlar'daki sarhoş Barney'den mi?
Hayır. Amerikalı sanatçı Matthew Barney'den.
Tanımıyorum.
-Yine de çok acayip oldu. -Çok tuhaf.
-Başka kim var? Barney'yle çıkamam. -Evet. Dur.
Aramaya devam edeyim. Yoksa…
Anouk! Anouk'u çok severim. Biraz tuhaftır ama harikadır.
-O ne demek? -Keçi sütüne veya Larzac'a alerjin var mı?
-Bildiğim kadarıyla hayır. -O zaman olabilir.
Peki.
Tamam, şu da…
-Ne? -O!
-Kimse. -Göğüs gördüm.
-Kimse değildi. -Evet, bir çift meme vardı. Kimindi?
Benim. Sana ne hem? Genelde silerim, unutmuşum.
Hadi canım!
Memelerinin fotoğrafını GP'ye göndermek için mi çekiyorsun?
Sana ne? Benim bedenim, bana ait.
-Tekrar göstersene, bulanıktı. -Gördüklerini unut.
İmkânsız.
O görüntü sonsuza dek aklımda kalacak. Fotografik hafızam var.
-Gözlerimi kapatınca görüyorum. Müthiş. -Ne yapıyorsun?
Dur! Midemi bulandırıyorsun. Kes şunu!
-Dur! -Sen dur!
Üzgünüm, gösterecek başka arkadaşım yok.
Senin tipin ne peki?
Hayır. Teşekkürler, almayayım.
Hiç de değil.
Hayır, unut gitsin.
Bu asansörü açıp Prune'u geri kazanacağım çünkü o benim için tek kız.
Onun için savaşacağım!
Bekle Gaël.
Bushido'nun gücünü çağırıyorum!
Zeus'un gök gürültüsü adına!
Pegasus'un meteorları adına!
Harika!
Siktir!
-Ne? -Sıkıştım.
Çok dar! Çek hadi!
Dur, kıpırdama!
-Sıkıştım. -Görüyorum!
-Gerçeğe Çağrı'daki gibi ölmeyeyim! -Ne?
Gerçeğe Çağrı! Aman, neyse. Çek hadi!
Çek!
Tanrım.
-Ne düşündüğümü biliyor musun? -Göğüslerimi mi?
Şu an evet.
Ama iki saniye önce
yine hayatımı kurtardın.
Evet.
Yani "shubidu" kuralına göre bana iki kez hayatını borçlusun.
Evet.
İki kere, evet.
Ucuz kurtuldum.
Tanrım, umarım kostümümü mahvetmedim yoksa patronum beni öldürür.
-İyi, bir şey yokmuş. -Ciddi miydin?
Ne dedim ki?
Tipin olduğumu söyledin.
Bilmem. Evet, olabilir.
Düşünelim. Bizi birlikte düşünebiliyor musun?
Evet, şöyle olurdu kesin…
Tatlım, ben geldim!
Nihayet! Eve bu saatte mi geliyorsun?
Otoyolda trafik tamamen kilitlenmişti.
Trafik akmıyormuş ama belli ki viski akıyormuş!
Senden de bir şey saklanmıyor.
Haklısın. Terfimi kutlamak için iş arkadaşlarımla Jimmy's'e gittim.
Tebrikler tatlım. Seninle gurur duyuyorum.
Bu geceyi cinsel münasebetle kutlayalım biz de.
Şahane.
O zamana dek en sevdiğin yemeği hazırladım.
McDonald's hamburgeri mi?
Senden de bir şey saklanmıyor!
-Çocuklar nerede? -Yukarıda ödevlerini yapıyorlar.
Çocuklar!
-Baba! -Canlarım!
Günün nasıldı Son Goku?
Harika! Basketbolda…
…yedi atış yaptım!
-Şahane! -Prenses Amidala'nın büyük bir haberi var!
Dişim düştü!
Diş perisi dikkat etse iyi olur çünkü Barney harika bir avcıdır!
Bizi böyle mi görüyorsun? 60'lar komedisi gibi mi?
-Çok tuhafsın. -Ne?
Sıcak bir yuva, şefkatli bir eş, harika çocuklar. Sorunsuz.
Dünya'dan Gaël'e, öyle bir şey yok.
Son Goku ve Prenses Amidala'ya razı mısın bari?
Rüyanda görürsün.
Böyle olduğunda seninle konuşulmuyor. Asabileşiyorsun.
-Sen bizi nasıl görüyorsun? -İyi değil.
Hadi, hayal etmeye çalış.
Peki.
Hayatım!
Ben geldim!
Her yerde bok var.
Tatlı meleğim!
Seni görene dek hayatımın anlamı yok.
Çok yiğit ve güven vericisin. Canım kocam benim.
Çok mutlu bir kadınım.
Anne! Gelecek kış bir erkek kardeşim olabilir mi?
Maalesef hayır. Seni de istememiştim, tekne kazıntısı seni.
Güneş batmak üzere.
Peynirimi satmak için kasabaya gitme vaktim geldi.
Hayır! Kuralları biliyorsun!
Evde kalmalısın. Sadece ben kasabaya inebilirim.
Çok fazla fahişe ve baştan çıkarıcı şey var!
Delirdim galiba. Bir tahtam mı eksik nedir?
Kasabaya inersem baştan çıkarım kesin
çünkü orospuların karşısında ben de tüm erkekler gibi aciz ve ödleğim.
Tamam, hadi yemek yiyelim oğlum.
-Annen fantezisinden çıkmamızı istiyor. -Aynen!
Ben mi tuhafım yani?
Senin eski komedinden iyidir. Benimki gerçekçi.
Gerçekçi mi? Bir Mormon ailesinin ideal hayatını anlattın.
-Tipim değilsin artık. -Öyle bir ihtimal yoktu.
-Yine gıcıklaştın! -Senin tipin olmadığımı söyledin!
Hep bir savunma hâlindesin, sürekli. Agresifsin, kimseye güvenmiyorsun!
Mormonlar'dan da hiç hoşlanmam!
Ben de senin gibi aylaklardan hoşlanmam!
Toy, ödlek ve boynuzlusun. Al, oldu mu?
-Gerçekten mi? -Evet!
Tamam, özür dilerim Hannah. Affedersin.
Yılbaşında kavga etmeyelim.
Hadi, kalk. Barışalım.
-Dans edelim mi? -Sağ ol, istemem.
Daha iyi bir alternatif mi var?
Niye? Şarkı mı çalacaksın? Village People?
-Berbat. -Berbat mı?
-Evet, berbat. -Martin Jackson berbat mı?
Hiçbir şeyden anlamıyorsun! 80'lerin en iyi filmlerinde onun şarkıları var.
Lise dansında kız arkadaşımı bu şarkıda öptüm.
Bir dakika, "lise dansı" mı dedin?
Evet. Lisede dans etmedin mi?
Asla. Kendimize saygımız vardı.
Bu müzikle hiç dans etmediğini mi söylüyorsun?
Açıkçası daha önce hiç romantik dans etmedim.
Siz taşralılar şarap hasadında yaparsınız bunu.
Asla.
Tamam ama beni ellemeyeceğine söz ver.
-Tamam! Göğüslerin de sakin olabilir. -Peki o zaman.
Ne yapıyorsun?
Bilmem, ben…
Bilmem, bir çekim oldu sandım. Aramızda bir şey…
Beni becermeye çalışmadan dans edemiyor musun?
Seni becermeye çalışmıyorum! Masum bir öpücüktü.
Romantik dansların sonunda öpüşülür, gelenektir.
-Evet ama benimle değil! -Tamam, pardon. Oldu.
Üstüne atlayacak değildim, öyle bir niyetim yok.
Hepiniz aynısınız.
Niye peynir satmak için kasabaya benim indiğimi anladın mı?
Peynirle ne alaka? Alt tarafı bir öpücüktü!
Öpücük için özür dilerim, oldu mu?
Özür dilerim, yapmamalıydım. Hödüklük ettim.
Cidden, aptallık ettim.
-Neden sürekli böyle savunmaya geçiyorsun? -Peki ya sen?
Kendine acıyorsun, sızlanıyorsun. Gerçekleştirmediğin planları anlatıyorsun.
Ben…
Lafını unutma, birazdan gelirim.
Babam bana yıldızları öğretmişti.
Her yaz yazlığımıza giderdik.
Bütün aile gelirdi. Amcalarım, teyzelerim, kuzenlerim.
Ama her gece babamla gizlice bahçeye çıkar sırtüstü uzanıp yıldızlara bakardık.
Takımyıldızları öğretirdi.
Bize özel anlardı onlar.
Sadece o ve ben.
Babandan çok bahsediyorsun.
Duydun mu? Kedi sesi geldi!
Baksana dostum! Zor bir durumdayız şu an.
Evet, asansörde kaldık.
Yeteneğim var. Hayvanlarla konuşabiliyorum.
Yardımına ihtiyacımız var. Gidip sahibini getirir misin?
Hanım mı? Tamam. Gidip onu getirir misin?
Tamam. Sağ ol Dalí.
Bize yardım edecek.
Hannah, iyi misin?
Ne oldu?
Gel.
Baba, uyan.
Baba, uyan ne olur!
Araba sürerken beyin anevrizması geçirmiş.
Beni hiç bırakmayacağına söz vermişti.
Bundan kimseye bahsetmemiştim.
Kahretsin.
-Hareket ediyor. -Yorum yapmadan duramıyor musun?
-Hannah, dinle. -Hayır, sorun değil.
Gerek yok.
Siktir!
Hadi, hepsini al.
Oldu, bir şey unutmadık.
Sizdiniz demek!
Dalí bana asansörün bozulduğunu söyledi.
Şalteri açsın diye bizim tembel görevliyi aradım.
Sağ ol dostum.
-Mutlu yıllar! -Sağ olun hanımefendi.
Tamam Dalí. Hadi.
-Yaşlı cadı! -Dur!
Ne yapacaksın?
Konuşmayı bırakıp icraata geçeceğim.
Sen?
İnsanlara güveneceğim.
O zaman…
-Numaralarımızı alsak mı? -Niçin?
-Hayatın bana ait, unutma. -Doğru.
-İki kere. -Birbirimize rastlarız yani.
Mutlu yıllar Gaël.
Mutlu yıllar Hannah.
Altı, beş, dört, üç, iki, bir.
Mutlu yıllar!
Gaël?
Hannah! Prune'dan ayrıldım.
Yapacağımı söylediğim şeyi yaptım. Aynı şeyleri istemediğimizi söyledim.
Hayallerini paylaşan birini hak ediyor. Ben bunu istemiyorum.
-Benim istediğim… -Cüzdanını unutmuşsun.
Çantama düşmüş.
Tamam, sağ ol.
Marc'tan ayrıldım.
Ona güvenmek istemiyorum.
Çok güzel bir şarkı gerçekten.
Sen de duydun mu?
Bu kez merdivenleri kullanalım.
Evet. Kesinlikle.
YILBAŞINDA BAŞ BAŞA
Alt yazı çevirmeni: Verda Tuna