1
00:00:02,000 --> 00:00:07,000
Downloaded from
YTS.MX

2
00:00:08,000 --> 00:00:13,000
Official YIFY movies site:
YTS.MX

3
00:01:07,984 --> 00:01:10,028
‎- เป็นไงครับ สตัทซ์
‎- หวัดดี โจนาห์

4
00:01:12,113 --> 00:01:13,615
‎มอบความเพลิดเพลินให้ผมได้เลย

5
00:01:14,949 --> 00:01:17,452
‎คุณพูดแบบนี้จริงๆ พอผมนั่งลงต่อหน้าคุณ

6
00:01:17,952 --> 00:01:19,287
‎ผมพูดกับทุกคนแบบนี้แหละ

7
00:01:19,370 --> 00:01:23,083
‎ใช่ ตอนที่ผมมารับการบำบัด
‎ที่ไม่ใช่เพื่อการถ่ายทำหนังนะ

8
00:01:23,583 --> 00:01:27,545
‎คุณมักพูดอีกอย่างที่ทำผมฮาซึ่งเจ๋งดีคือ

9
00:01:27,629 --> 00:01:30,632
‎"คุณเลิกมาพบผม
‎และโยนสารพัดปัญหาใส่ผมซะทีเถอะ"

10
00:01:30,715 --> 00:01:35,011
‎นั่นแหละ ผมต้องรองรับ
‎ปัญหาที่คุณโยนใส่มาตั้งหลายปี จนผมล้า

11
00:01:36,513 --> 00:01:37,597
‎แล้วก็มาถึงวันนี้

12
00:01:38,223 --> 00:01:40,975
‎คุณคิดว่าทำไมผมจึงอยากสร้างหนังเกี่ยวกับตัวคุณ

13
00:01:41,476 --> 00:01:43,144
‎เพราะแนวคิดผม

14
00:01:43,228 --> 00:01:46,481
‎เพราะแนวคิดผมมันส่งผลต่อตัวคุณ

15
00:01:46,564 --> 00:01:50,360
‎คุณก็เลยอยากจะเสนอแนวคิดพวกนี้ให้ผู้อื่นรับรู้

16
00:01:50,443 --> 00:01:51,277
‎หรือบางที…

17
00:01:51,861 --> 00:01:55,698
‎ก็ไม่รู้ คุณอาจอยากควบคุมผมก็ได้ หรือ…

18
00:01:57,367 --> 00:01:58,910
‎ก็ไม่แน่ใจ บอกทีว่าทำไม

19
00:01:58,993 --> 00:02:05,041
‎ใช่ครับ ที่ผมตัดสินใจสร้างหนัง
‎เพราะผมอยากนำเสนอเครื่องมือของคุณ

20
00:02:06,459 --> 00:02:12,757
‎รวมทั้งวิธีการสอนของคุณ ฟิล สตัทซ์ นักจิตบำบัด

21
00:02:13,675 --> 00:02:17,679
‎ผมอยากเสนอในรูปแบบที่ผู้คนสามารถเข้าถึง

22
00:02:17,762 --> 00:02:20,723
‎และนำไปใช้เพื่อเปลี่ยนแปลงชีวิตตัวเองให้ดีขึ้น

23
00:02:21,391 --> 00:02:24,853
‎ผมเลยคิดว่า
‎น่าจะบันทึกภาพการบำบัดหนึ่งครั้งในหนึ่งวัน

24
00:02:24,936 --> 00:02:28,565
‎รวมทั้งพูดถึงเครื่องมือของคุณ
‎ที่มีประโยชน์ต่อชีวิตผมอย่างมาก

25
00:02:29,065 --> 00:02:30,275
‎ก็ดีครับ

26
00:02:30,775 --> 00:02:35,029
‎และอยากนำเสนอในรูปแบบ

27
00:02:36,531 --> 00:02:41,578
‎ของการยกย่องชีวิตของบุคคลหนึ่ง
‎ที่ผมห่วงใยและเคารพอย่างสุดซึ้ง

28
00:02:44,372 --> 00:02:45,206
‎โอเค

29
00:02:46,291 --> 00:02:48,793
‎แต่จะมีอะไรขำๆ แทรกบ้างได้ไหม คือ…

30
00:02:51,462 --> 00:02:55,758
‎(ฟิล สตัทซ์: เครื่องมือชีวิต)

31
00:02:55,842 --> 00:02:58,386
‎คำถามแรกที่คุณมักถามผู้รับบริการคืออะไรครับ

32
00:02:58,469 --> 00:03:01,556
‎คำถามแรกก็คือ
‎"คุณต้องการอะไร ทำไมคุณถึงมาที่นี่"

33
00:03:01,639 --> 00:03:05,435
‎นักจิตบำบัดทั่วไปจะบอกว่า
‎"อย่ารุกล้ำกระบวนการของผู้รับบริการ

34
00:03:05,518 --> 00:03:08,229
‎เมื่อพวกเขาพร้อมก็จะให้คำตอบออกมาเอง"

35
00:03:08,313 --> 00:03:10,315
‎ไม่เข้าท่าเลย ไม่อาจยอมรับได้

36
00:03:10,398 --> 00:03:13,067
‎ตอนผมเรียนจิตเวช
‎โมเดลบอกว่า"ต้องเป็นกลางนะ

37
00:03:13,151 --> 00:03:16,112
‎แค่ดูเฉยๆ อย่ามีความรู้สึกร่วมกับผู้รับบริการ"

38
00:03:16,196 --> 00:03:19,574
‎กระบวนการแบบนั้นมันช้ามาก
‎และเต็มไปด้วยความระทมทุกข์

39
00:03:19,657 --> 00:03:21,159
‎คุณรู้จักผม วิธีตอบสนองของผมคือ

40
00:03:21,242 --> 00:03:23,453
‎"บ้าไปแล้ว ล้อเล่นรึเปล่าเนี่ย"

41
00:03:24,662 --> 00:03:27,999
‎เวลาผมดูแลผู้เป็นโรคซึมเศร้า
‎ที่กลัวว่าตัวเองจะไม่ดีขึ้น

42
00:03:28,082 --> 00:03:31,336
‎ผมจะบอกว่า
‎"ทำตามที่ผมบอกเลย ทำตามนี้เลยที่ผมบอก

43
00:03:31,419 --> 00:03:35,256
‎รับรองคุณจะรู้สึกดีขึ้น
‎รับรองร้อยเปอร์เซ็นต์ เชื่อผม"

44
00:03:35,340 --> 00:03:38,259
‎ตอนที่ผมมาหาคุณ พอคุยกันแล้ว

45
00:03:38,343 --> 00:03:41,262
‎คุณก็ว่า"นี่คือสิ่งที่คุณควรทำ"

46
00:03:41,346 --> 00:03:44,641
‎คุณให้ข้อปฏิบัติกับผม คุณให้เครื่องมือมา

47
00:03:44,724 --> 00:03:46,392
‎ใช่ เชิงบังคับ

48
00:03:46,476 --> 00:03:47,894
‎ผมอยากให้มันเร็ว

49
00:03:47,977 --> 00:03:52,106
‎ไม่ใช่ให้หายในหนึ่งสัปดาห์นะ เป็นไปไม่ได้

50
00:03:52,190 --> 00:03:55,193
‎แต่ผมอยากให้รู้สึกถึงความเปลี่ยนแปลง

51
00:03:55,276 --> 00:03:56,569
‎รู้สึกถึงการก้าวไปข้างหน้า

52
00:03:56,653 --> 00:04:00,114
‎นั่นจะทำให้พวกเขามีความหวังแบบว่า
‎"บ้าชะมัด มันเป็นไปได้นี่หว่า"

53
00:04:00,198 --> 00:04:02,242
‎แล้วเครื่องมือนี้คืออะไรครับ

54
00:04:02,325 --> 00:04:05,620
‎เครื่องมือนี้เป็นสิ่ง
‎ที่ช่วยเปลี่ยนสภาวะของคุณ สภาวะในจิตใจ

55
00:04:05,703 --> 00:04:07,497
‎แบบทันทีทันใด เดี๋ยวนั้น

56
00:04:07,580 --> 00:04:11,292
‎ช่วยให้คุณสัมผัสประสบการณ์จากที่แย่ๆ

57
00:04:11,376 --> 00:04:13,711
‎แล้วเปลี่ยนเป็นรู้สึกถึงโอกาสที่ดี

58
00:04:13,795 --> 00:04:15,463
‎เครื่องมือนี้ช่วยเปลี่ยนอารมณ์

59
00:04:15,546 --> 00:04:19,467
‎แล้วทำให้รู้สึกถึงความหวังว่า
‎อารมณ์นั้นจะไม่อยู่กับเราตลอดไป

60
00:04:19,550 --> 00:04:20,468
‎ถูกต้อง

61
00:04:20,551 --> 00:04:24,055
‎มันคือแบบฝึกหัดสร้างจินตภาพแบบสดๆ

62
00:04:24,138 --> 00:04:25,932
‎ที่เกิดขึ้นในหัวเราในขณะนั้น

63
00:04:26,015 --> 00:04:27,767
‎ใช่ ในแง่มุมนั้น ผมก็เป็นครู

64
00:04:27,850 --> 00:04:32,063
‎ผมสอนให้รู้ว่าจะใช้มันยังไง
‎รวมถึงว่าควรทำตอนไหนด้วย

65
00:04:32,146 --> 00:04:35,984
‎ผู้รับบริการทุกคน
‎ซึ่งรวมผมด้วย เราจะได้รับบัตรไว้บันทึก

66
00:04:36,943 --> 00:04:39,904
‎และทุกคนจะวาดรูปเครื่องมือ
‎ที่คุณนำมาใช้ในกระบวนการบำบัด

67
00:04:39,988 --> 00:04:41,614
‎จากนั้นเราก็นำกลับบ้านไป

68
00:04:42,115 --> 00:04:44,409
‎ผมมักคิดอะไรออกมาเป็นภาพ

69
00:04:44,492 --> 00:04:46,995
‎ผมเลยเริ่มวาดภาพ
‎ลงแผ่นกระดาษเพื่อช่วยเหลือตัวเอง

70
00:04:47,078 --> 00:04:49,289
‎แต่มันกลับช่วยผู้รับบริการได้อย่างมากมาย

71
00:04:49,372 --> 00:04:54,127
‎มันมีพลังที่สามารถเปลี่ยน
‎ความคิดที่ใหญ่โตให้เป็นรูปที่เรียบง่าย

72
00:04:54,210 --> 00:04:56,462
‎มันเป็นวิธีสื่อสารกับผู้รับบริการ

73
00:04:56,546 --> 00:04:59,799
‎ซึ่งผมรู้สึกว่ามีพลังมากกว่าการพูด

74
00:05:00,341 --> 00:05:02,051
‎ขณะที่คุณหยิบบัตรนั้นออกมา

75
00:05:02,135 --> 00:05:04,679
‎คุณจะรู้สึกถึงความเชื่อมโยง
‎ซึ่งเป็นข้อผูกมัดระหว่างเรา

76
00:05:04,762 --> 00:05:07,849
‎ใช่ เรามีความสัมพันธ์ส่วนตัวที่มีลักษณะเฉพาะ

77
00:05:07,932 --> 00:05:10,768
‎จนคุณยอมให้ผมถ่ายทำหนังเรื่องคุณ

78
00:05:10,852 --> 00:05:14,522
‎นี่ถือเป็นอย่างหนึ่ง
‎ที่ผมไม่เคยสัมผัสในการเข้ารับการบำบัดมาก่อน

79
00:05:14,605 --> 00:05:19,902
‎แล้วชีวิตผมก็ดีขึ้นแบบเหลือเชื่อ
‎หลังจากที่ได้ร่วมมือกับคุณ

80
00:05:19,986 --> 00:05:23,781
‎ถ้าเครื่องมือนี้ได้ผลดีกับผม
‎ก็น่าจะช่วยให้คนอื่นดีขึ้นด้วย

81
00:05:26,743 --> 00:05:28,619
‎จริงสิ ถึงเวลากินยา

82
00:05:28,703 --> 00:05:31,289
‎- ถึงเวลาอะไรนะ
‎- ถึงเวลาคุณต้องกินยา

83
00:05:31,372 --> 00:05:32,832
‎- อ้อ ขอบคุณ
‎- นาฬิกาเตือนแล้ว

84
00:05:33,499 --> 00:05:34,375
‎บ้าจัง

85
00:05:38,713 --> 00:05:41,507
‎โจนาห์ อยากเสพยาพาร์กินสันด้วยกันหน่อยไหม

86
00:05:42,967 --> 00:05:44,844
‎ผมเลิกมาหลายปีแล้ว

87
00:05:44,927 --> 00:05:47,930
‎ตอนเป็นเด็กที่ผมลองเสพยา

88
00:05:48,014 --> 00:05:53,353
‎น่าจะมีคนเตือนว่า
‎"อย่า ไม่งั้นจะต้องกินยาพวกนี้ไปอีก 50 ปี"

89
00:05:53,853 --> 00:05:56,522
‎ทั้งหมดนั่นเป็นยารักษาพาร์กินสันรึครับ

90
00:05:56,606 --> 00:05:57,565
‎ครับ

91
00:05:57,648 --> 00:06:01,402
‎พอเป็นโรคพาร์กินสัน
‎สิ่งสำคัญที่สุดและถือเป็นเรื่องดีก็คือ

92
00:06:01,486 --> 00:06:05,198
‎คุณต้องเตรียมแผนสำหรับเรื่องเล็กน้อยเยอะมาก

93
00:06:05,698 --> 00:06:07,408
‎ก่อนลุกจากเตียงตอนเช้า

94
00:06:07,909 --> 00:06:10,995
‎ผมต้องยืดเหยียดร่างกายให้ได้ที่ก่อนจะลุก

95
00:06:11,496 --> 00:06:14,749
‎สิ่งที่ยากสุดในชีวิตผมคือลุกจากเตียงตอนเช้า

96
00:06:14,832 --> 00:06:17,251
‎- แต่เหตุผลต่างกันมาก
‎- เหตุผลต่าง

97
00:06:17,752 --> 00:06:18,586
‎ใช่

98
00:06:19,087 --> 00:06:23,633
‎ก่อนที่จะได้พบคุณ
‎ผมเคยเจอแต่การบำบัดแบบดั้งเดิมมากๆ

99
00:06:23,716 --> 00:06:25,551
‎ในแง่ที่ว่าผมจะเล่าไปเรื่อยๆ

100
00:06:25,635 --> 00:06:29,472
‎และผู้บำบัดก็พูดว่า
‎"คุณรู้สึกยังไง"หรือ"น่าสนใจนะ"

101
00:06:30,181 --> 00:06:32,225
‎มันทำให้เกิดระยะห่างเอามากๆ

102
00:06:32,308 --> 00:06:35,812
‎- ครับ
‎- ผมเลยคิดว่ามันอะไรกันเนี่ย

103
00:06:36,437 --> 00:06:40,733
‎ผมเสียเงินมาบำบัด
‎อุตส่าห์เปิดเผยปัญหากับพวกเขา

104
00:06:40,817 --> 00:06:42,235
‎แล้วพวกเขาก็แค่รับฟัง

105
00:06:43,486 --> 00:06:46,030
‎แต่เพื่อนๆ ที่งี่เง่า

106
00:06:47,490 --> 00:06:48,533
‎กลับช่วยให้คำแนะนำ

107
00:06:48,616 --> 00:06:49,784
‎- ครับ
‎- โดยไม่ได้ขอ

108
00:06:49,867 --> 00:06:52,620
‎- ครับ
‎- ทั้งที่อยากให้เพื่อนๆ ฟังเฉยๆ

109
00:06:53,413 --> 00:06:56,249
‎แต่อยากฟังคำแนะนำจากนักจิตบำบัด

110
00:06:56,332 --> 00:07:00,461
‎ประเด็นคือ ไม่ใช่ว่าผู้บำบัดไม่ต้องการช่วยคุณ

111
00:07:00,545 --> 00:07:01,379
‎ไม่จริงเลย

112
00:07:01,462 --> 00:07:04,757
‎แต่สำหรับผมแล้ว
‎ผมรู้สึกมาตลอดว่ามีบางอย่างขาดหายไป

113
00:07:04,841 --> 00:07:06,926
‎เครื่องมือนี้จึงเป็นสะพานเชื่อม

114
00:07:07,009 --> 00:07:11,097
‎ระหว่างสิ่งที่คุณตระหนักรู้และต้นเหตุของปัญหา

115
00:07:11,180 --> 00:07:12,223
‎เชื่อมกับอีกฟากหนึ่ง

116
00:07:12,306 --> 00:07:14,934
‎คือสามารถควบคุมอาการได้บ้างเป็นอย่างน้อย

117
00:07:15,768 --> 00:07:17,645
‎ทั้งหมดเกี่ยวกับความเป็นไปได้

118
00:07:17,728 --> 00:07:20,523
‎ไม่ใช่ตามนิยามความเป็นไปได้บ้าบอนะ

119
00:07:21,232 --> 00:07:25,945
‎ความเป็นไปได้หมายถึง
‎คุณรู้สึกว่าตัวเองตอบสนองต่างจากเดิม

120
00:07:26,028 --> 00:07:26,946
‎ฟังดู…

121
00:07:28,281 --> 00:07:31,409
‎ที่เรียกกันว่าไงนะ
‎เรื่องซ้ำซาก แต่นั่นแหละคือความจริง

122
00:07:32,869 --> 00:07:36,372
‎หนึ่งในเรื่องแรกๆ ที่คุณให้ผมจัดการก็คือพลังชีวิต

123
00:07:36,456 --> 00:07:39,917
‎นั่นเป็นเรื่องปัจจุบันทันด่วน
‎ที่สามารถเปลี่ยนชีวิตเรา

124
00:07:40,001 --> 00:07:44,005
‎และเป็นเรื่องที่เราเข้าใจได้ง่ายด้วย

125
00:07:44,088 --> 00:07:46,174
‎นั่นถือเป็นก้าวแรกของผม

126
00:07:46,257 --> 00:07:48,301
‎ในช่วงเริ่มต้นกระบวนการบำบัดเพื่อชีวิตที่ดีขึ้น

127
00:07:48,384 --> 00:07:51,220
‎ใช่ ถูกแล้ว นี่เป็นประเด็นคลาสสิกที่เป็นกัน

128
00:07:51,304 --> 00:07:54,599
‎ชายมีอาการซึมเศร้ามาพบผมและบอกว่า

129
00:07:54,682 --> 00:07:59,187
‎"ก็รู้ตัวว่านิสัยผมมันแย่ ทั้งไร้วินัย ทั้งขี้เกียจ

130
00:07:59,270 --> 00:08:01,981
‎ถ้าผมรู้ว่าตัวเองควรทำอะไร

131
00:08:02,482 --> 00:08:06,944
‎ภารกิจในชีวิตผมคืออะไร
‎ผมคงลุกขึ้นมาทำอย่างขมีขมัน

132
00:08:07,028 --> 00:08:09,197
‎แต่เพราะผมไม่รู้ว่าตัวเองควรทำอะไร

133
00:08:09,280 --> 00:08:11,908
‎ผมก็เลยเฉื่อยแฉะไม่ลุกขึ้นมาทำอะไร"

134
00:08:11,991 --> 00:08:14,160
‎จากพฤติกรรมเช่นนี้จึงทำให้เป็นโรคซึมเศร้า

135
00:08:14,785 --> 00:08:17,788
‎ทั้งในกรณีของคุณ

136
00:08:17,872 --> 00:08:21,501
‎และคนอื่นที่รู้สึกว่าชีวิตไร้ทิศทาง

137
00:08:21,584 --> 00:08:23,753
‎หรือไม่รู้ว่าควรจะทำอะไรต่อไป

138
00:08:23,836 --> 00:08:27,465
‎สิ่งที่จะช่วยได้ก็คือการจัดการเรื่องพลังชีวิต

139
00:08:28,090 --> 00:08:31,469
‎(พลังชีวิต)

140
00:08:31,552 --> 00:08:35,097
‎ทางเดียวที่จะรู้ได้ว่า
‎คุณควรทำอะไร แบบว่าตัวคุณคือใคร

141
00:08:35,181 --> 00:08:37,225
‎คือการกระตุ้นพลังชีวิต

142
00:08:37,975 --> 00:08:40,186
‎เพราะพลังชีวิตเป็นส่วนเดียวในตัวคุณ

143
00:08:40,269 --> 00:08:43,564
‎ที่จะสามารถช่วยนำทางได้จริง ยามที่คุณหลงทาง

144
00:08:44,482 --> 00:08:48,277
‎ถ้าลองเปรียบเป็นรูปพีระมิด
‎พลังชีวิตของเราจะมีสามระดับ

145
00:08:48,361 --> 00:08:51,989
‎ระดับล่างสุดคือส่วนสัมพันธภาพที่มีต่อร่างกาย

146
00:08:52,073 --> 00:08:52,907
‎(่ร่างกาย)

147
00:08:52,990 --> 00:08:56,035
‎ระดับที่สองส่วนสัมพันธภาพที่มีต่อผู้อื่น

148
00:08:56,118 --> 00:08:56,953
‎(ผู้อื่น)

149
00:08:57,036 --> 00:08:59,914
‎และระดับสูงสุดคือส่วนสัมพันธภาพที่มีต่อตัวเอง

150
00:08:59,997 --> 00:09:00,957
‎(ตัวเอง)

151
00:09:01,040 --> 00:09:04,335
‎ระดับล่างสุดคือส่วนสัมพันธภาพที่มีต่อรูปกายคุณ

152
00:09:04,418 --> 00:09:08,839
‎สิ่งที่ควรทำคือ
‎เพิ่มประสิทธิภาพให้กับร่างกายซึ่งได้ผลเสมอ

153
00:09:08,923 --> 00:09:11,300
‎ประเด็นคลาสสิกเลยก็คือขาดการออกกำลัง

154
00:09:11,384 --> 00:09:13,010
‎อาหารก็เป็นอีกประเด็น

155
00:09:13,094 --> 00:09:14,220
‎รวมถึงการนอน

156
00:09:14,303 --> 00:09:17,473
‎ถ้าจัดการส่วนที่ว่ามาจะช่วยให้ดีขึ้น

157
00:09:17,557 --> 00:09:19,767
‎สักกี่เปอร์เซ็นต์ในตอนแรก

158
00:09:19,850 --> 00:09:21,852
‎ในตอนเริ่มต้น

159
00:09:21,936 --> 00:09:23,437
‎ก็น่าจะ 85 เปอร์เซ็นต์

160
00:09:24,146 --> 00:09:25,106
‎สูงมากทีเดียว

161
00:09:25,189 --> 00:09:26,941
‎มีผลมากขนาดนั้นเชียวรึเนี่ย

162
00:09:27,024 --> 00:09:28,818
‎ตอนที่เป็นเด็ก

163
00:09:28,901 --> 00:09:31,779
‎ผมถูกตีกรอบเรื่องออกกำลังกับอาหารแบบว่า

164
00:09:31,862 --> 00:09:33,823
‎"มีปัญหากับรูปร่างลูกแล้วนะ"

165
00:09:33,906 --> 00:09:37,034
‎ที่บ้านไม่ได้คุยกับผม

166
00:09:37,118 --> 00:09:40,037
‎เรื่องออกกำลังหรืออาหารในแง่ของสุขภาพจิต

167
00:09:40,121 --> 00:09:43,833
‎ผมอยากให้เรามองเรื่องนี้ต่างไปจากเดิม

168
00:09:43,916 --> 00:09:45,042
‎ใช่

169
00:09:45,126 --> 00:09:46,586
‎เพราะว่าสำหรับผม

170
00:09:46,669 --> 00:09:49,297
‎มันทำให้เกิดปัญหาเยอะเลย

171
00:09:49,380 --> 00:09:52,550
‎แม้แต่ปัญหาระหว่างผมกับแม่ด้วย

172
00:09:52,633 --> 00:09:55,803
‎ผมต่อต้านแม่มากแบบว่า"ไม่ต้องมายุ่ง

173
00:09:55,886 --> 00:09:59,181
‎ผมไม่ทำ เพราะแม่ชอบบอกว่ารูปร่างผมดูแย่"

174
00:09:59,265 --> 00:10:00,391
‎เหรอ เล่าต่อหน่อย

175
00:10:01,934 --> 00:10:07,398
‎ผมเล่าได้นะ แต่จะไม่เล่าตอนนี้
‎เพราะเราต้องการเสนอเรื่องคุณ ไม่ใช่ผม

176
00:10:08,065 --> 00:10:10,318
‎แต่ถ้าผมบอกว่ายิ่งคุณให้รายละเอียด

177
00:10:10,401 --> 00:10:13,821
‎มันก็จะยิ่งง่ายขึ้นที่ผมจะลองคุยประเด็นนี้ต่อ

178
00:10:13,904 --> 00:10:15,364
‎เคยคิดแบบนั้นไหม

179
00:10:15,865 --> 00:10:18,117
‎ผมคิดว่าคุณน่าจะทำหนังเกี่ยวกับตัวผม

180
00:10:18,200 --> 00:10:20,536
‎แทนที่ผมจะทำหนังเกี่ยวกับตัวคุณแล้วล่ะ

181
00:10:24,123 --> 00:10:25,374
‎ครับ ตอบได้ดี

182
00:10:25,458 --> 00:10:27,793
‎โอเค นั่นคือระดับแรก

183
00:10:27,877 --> 00:10:30,921
‎ระดับต่อไปคือส่วนสัมพันธภาพที่มีต่อผู้อื่น

184
00:10:31,005 --> 00:10:34,467
‎สำหรับผู้มีภาวะซึมเศร้า
‎สัมพันธภาพของพวกเขานั้นไม่ได้จบสิ้นลง

185
00:10:34,550 --> 00:10:37,261
‎มันเหมือนกับเรือที่ล่องหายไปตรงเส้นขอบฟ้า

186
00:10:37,345 --> 00:10:39,847
‎สัมพันธภาพนั้นเริ่มห่างออกไปจากชีวิต

187
00:10:39,930 --> 00:10:41,974
‎สัมพันธภาพนั้นเหมือน…

188
00:10:42,058 --> 00:10:45,436
‎คงเคยเห็นเวลาปีนเขา ต้องตอกลิ่มยึดหินเอาไว้

189
00:10:45,519 --> 00:10:46,979
‎เหมือนเป็นมือจับ

190
00:10:47,063 --> 00:10:52,485
‎สัมพันธภาพก็เหมือนกับมือจับ
‎ที่เป็นตัวช่วยให้คุณดึงตัวเองกลับมามีชีวิตชีวา

191
00:10:52,568 --> 00:10:55,237
‎กุญแจสำคัญคือคุณต้องเป็นฝ่ายเริ่มต้น

192
00:10:55,321 --> 00:10:58,032
‎ถ้าคุณมัวแต่รอ คุณจะไม่มีวันเข้าใจ

193
00:10:58,115 --> 00:11:01,827
‎เชิญใครก็ได้ไปกินมื้อเที่ยง แม้คิดว่าน่าเบื่อก็ตาม

194
00:11:01,911 --> 00:11:05,331
‎นั่นไม่ใช่สาระ มันจะส่งผลต่อตัวคุณในทางบวก

195
00:11:05,414 --> 00:11:09,210
‎เพราะบุคคลนั้นเป็นตัวแทน
‎เชิงสัญลักษณ์ของเผ่าพันธุ์มนุษย์

196
00:11:10,002 --> 00:11:14,548
‎นั่นคือระดับกลาง
‎มาถึงระดับสูงสุดคือส่วนสัมพันธภาพต่อตัวเอง

197
00:11:14,632 --> 00:11:15,675
‎(ตัวเอง)

198
00:11:15,758 --> 00:11:19,470
‎พูดให้เข้าใจง่ายสุดคือ
‎ให้คุณสานสัมพันธ์กับจิตใต้สำนึก

199
00:11:19,553 --> 00:11:23,808
‎เพราะไม่มีใครรู้ว่า
‎มีอะไรอยู่ในจิตใต้สำนึก ถ้าเราไม่กระตุ้น

200
00:11:23,891 --> 00:11:26,310
‎มีเคล็ดลับอันหนึ่งที่ใช้กระตุ้นคือการเขียน

201
00:11:26,394 --> 00:11:28,062
‎มันเป็นสิ่งมหัศจรรย์จริงๆ

202
00:11:28,145 --> 00:11:30,981
‎คุณสานสัมพันธ์อันดีต่อตัวเองได้ด้วยการเขียน

203
00:11:31,065 --> 00:11:33,109
‎บางคนก็บอกว่า"เขียนอะไร

204
00:11:33,192 --> 00:11:36,320
‎ไม่เคยนึกอยากเขียน ฉันไม่ใช่นักเขียน"
‎นั่นไม่สำคัญเลย

205
00:11:36,404 --> 00:11:38,906
‎การเขียนเหมือนการส่องกระจก พอเริ่มเขียน

206
00:11:38,989 --> 00:11:41,784
‎คุณจะเห็นว่ามันสะท้อนสิ่งที่อยู่ในจิตใต้สำนึก

207
00:11:41,867 --> 00:11:44,912
‎สิ่งต่างๆ จะเผยออกมา
‎ถ้าเขียนในแบบบันทึกประจำวัน

208
00:11:44,995 --> 00:11:47,206
‎แบบที่คุณไม่รู้ว่าตัวคุณรู้อะไร

209
00:11:47,957 --> 00:11:50,376
‎และนี่คือพลังชีวิตสามระดับ

210
00:11:50,459 --> 00:11:53,087
‎หากคุณเคว้งคว้าง อย่าพยายามคิดหาทางออก

211
00:11:53,170 --> 00:11:55,840
‎ปล่อยไป และมาจัดการกับพลังชีวิตก่อน

212
00:11:56,382 --> 00:11:57,633
‎มันคือความกระตือรือร้น

213
00:11:57,717 --> 00:11:59,135
‎พอพลังชีวิตเพิ่มขึ้น

214
00:11:59,218 --> 00:12:02,930
‎คุณจะได้ค้นพบว่าคุณรักที่จะทำอะไร

215
00:12:03,013 --> 00:12:07,560
‎แต่ในขั้นแรก ขอให้กระตือรือร้น
‎ที่จะสานสัมพันธ์กับพลังชีวิตของตัวเอง

216
00:12:07,643 --> 00:12:09,353
‎ซึ่งใครๆ ก็ทำได้ทั้งนั้น

217
00:12:09,437 --> 00:12:12,732
‎ถ้าผมปฏิบัติทุกขั้นตามรูปพีระมิด
‎ส่วนอื่นก็จะเข้าที่เข้าทางใช่ไหม

218
00:12:12,815 --> 00:12:14,650
‎ใช่ อย่างอื่นก็จะเข้าที่เข้าทาง

219
00:12:17,695 --> 00:12:19,947
‎แล้วคุณได้แนวคิดนี้มายังไง

220
00:12:20,489 --> 00:12:23,909
‎ตอนนั้นมีอาจารย์นิเทศก์… สมัยผมยังหนุ่มมาก

221
00:12:23,993 --> 00:12:25,911
‎ผมยังไม่มีแนวปฏิบัติของตัวเองเลย

222
00:12:25,995 --> 00:12:29,123
‎สิ่งที่ผมคุยกับผู้รับบริการคือ
‎เรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อ 30 ปีที่แล้ว

223
00:12:29,206 --> 00:12:31,625
‎หรือสิ่งที่เป็นต้นตอของปัญหา

224
00:12:31,709 --> 00:12:33,669
‎ผู้รับบริการก็กลับไปเหมือนตอนเดินเข้ามา

225
00:12:33,753 --> 00:12:36,130
‎ยังคงรู้สึกแย่ และสิ้นหวังนั่นแหละ

226
00:12:36,630 --> 00:12:37,673
‎ผมเลยบอกอาจารย์

227
00:12:37,757 --> 00:12:41,844
‎"เราจะทำอะไรได้บ้าง เพื่อให้พวกเขารู้สึกดีขึ้น

228
00:12:41,927 --> 00:12:43,471
‎แม้เพียงเล็กน้อย แบบเร็วกว่านี้"

229
00:12:43,554 --> 00:12:46,307
‎อาจารย์นิเทศก์บอกว่า

230
00:12:46,974 --> 00:12:48,809
‎"อย่าเชียวนะ"

231
00:12:48,893 --> 00:12:52,521
‎ผมรู้สึกว่าทำไมเขาไม่เข้าใจสภาวะมนุษย์

232
00:12:53,773 --> 00:12:56,692
‎ผมบอกว่า
‎"เดี๋ยว เราต้องทำอะไรบางอย่างในขณะนั้น"

233
00:12:56,776 --> 00:12:59,320
‎ไม่ใช่ว่าต้องแก้ปัญหาทั้งหมดของพวกเขา

234
00:12:59,403 --> 00:13:04,658
‎แต่เราต้องช่วยให้พวกเขารู้สึกว่า
‎สามารถเปลี่ยนแปลงได้ในทันที

235
00:13:04,742 --> 00:13:07,077
‎ผมไม่อยากให้ผู้รับบริการเดินกลับไปแบบสูญเปล่า

236
00:13:07,161 --> 00:13:10,873
‎คุณเคยกังวลไหมว่า
‎กลยุทธ์ที่คุณเสนอให้นั้นเป็นวิธีที่ผิด

237
00:13:10,956 --> 00:13:11,791
‎ไม่นะ

238
00:13:12,583 --> 00:13:15,878
‎อย่างที่ผมพูดเสมอในเรื่องการบำบัด

239
00:13:15,961 --> 00:13:19,089
‎ที่จริงผมก็แค่คนธรรมดา
‎ไม่มีอะไรแตกต่าง ยกเว้นเรื่องนี้

240
00:13:19,173 --> 00:13:22,384
‎ผมจะซูมเข้าไปในตัวคุณ โดยไม่สนเรื่องอื่นเลย

241
00:13:22,468 --> 00:13:25,679
‎ตั้งแต่สมัยเป็นเด็ก
‎มักมีคนเข้ามาหาผมและนั่งเล่าปัญหาให้ฟัง

242
00:13:25,763 --> 00:13:29,642
‎แค่เด็กคนหนึ่ง
‎ผมอายุสิบขวบ แต่ผู้ใหญ่เดินเข้ามาหาผม

243
00:13:29,725 --> 00:13:32,978
‎ส่วนใหญ่เป็นคนที่ผมไม่รู้จักด้วยซ้ำ
‎แต่พวกเขากลับเปิดหมดใจ

244
00:13:33,854 --> 00:13:35,564
‎ก็ไม่รู้สิ่งนี้ในตัวผมมาจากไหน

245
00:13:39,944 --> 00:13:43,906
‎ผมอยู่ที่บรองซ์จนถึงห้าขวบ
‎จากนั้นก็ย้ายไปอยู่ที่แมนแฮตตัน

246
00:13:43,989 --> 00:13:45,199
‎ย่านไหนของแมนแฮตตัน

247
00:13:45,282 --> 00:13:49,286
‎ที่แรกอยู่ที่ถนนเวสต์ 78 กับถนนบรอดเวย์
‎เลขที่ 215 ถนนเวสต์ 78

248
00:13:49,912 --> 00:13:52,164
‎เราเป็นครอบครัวชนชั้นกลางธรรมดา

249
00:13:52,665 --> 00:13:55,125
‎พ่อผมเป็นคนจิตใจดีมาก

250
00:13:55,209 --> 00:13:57,169
‎เสียงดัง มีหลักการของตนเอง

251
00:13:57,253 --> 00:13:59,129
‎เขาชอบการสังสรรค์

252
00:13:59,797 --> 00:14:03,384
‎ถ้าให้พ่อเลือกได้ เขาจะเชิญแขกมาที่บ้านทุกคืน

253
00:14:04,134 --> 00:14:05,636
‎แต่แม่ไม่ชอบเลย

254
00:14:06,428 --> 00:14:10,474
‎แม่เคยบอกว่าในวันที่อากาศสดใสที่บรองซ์

255
00:14:10,558 --> 00:14:13,394
‎เด็กเป็นล้านล้านคนออกไปวิ่งเล่นกันบนถนน

256
00:14:13,477 --> 00:14:17,690
‎แต่แม่บอกว่าเธอชอบนั่งอ่านหนังสืออยู่ในบ้าน

257
00:14:18,357 --> 00:14:21,110
‎แม่มักพูดว่า"อย่ามาจู้จี้ อย่ามาวุ่นวาย

258
00:14:21,193 --> 00:14:24,822
‎ฉันอยากจมอยู่ในโลกของหนังสือ
‎เพราะชีวิตจริงมันเจ็บปวดเกินไป

259
00:14:24,905 --> 00:14:27,616
‎ฉันไม่อยากคิดอะไรเรื่องชีวิต
‎อยากคิดถึงแต่เรื่องในหนังสือนี่"

260
00:14:27,700 --> 00:14:31,078
‎คุณคงเห็นแล้วว่ามีปัญหาใหญ่ระหว่างสองคนนี้

261
00:14:31,161 --> 00:14:32,997
‎นั่นช่วงไหนครับ ช่วงยุค 50 ใช่ไหม

262
00:14:33,080 --> 00:14:39,253
‎ใช่ น่าจะราวๆ ปี 1956

263
00:14:40,087 --> 00:14:41,964
‎เดี๋ยวนะ ตอน… เขาตายตอนไหนนะ

264
00:14:47,678 --> 00:14:49,680
‎น้องชายคุณที่เสียไปชื่ออะไรครับ

265
00:14:49,763 --> 00:14:52,308
‎เขาชื่อเอ็ดดี้ น้องผมที่ตายไป

266
00:14:53,601 --> 00:14:54,852
‎เป็นเรื่องกะทันหัน

267
00:14:54,935 --> 00:14:59,481
‎เขาเป็นเนื้องอก มันมีลักษณะเป็นผื่นน่ะ

268
00:14:59,565 --> 00:15:02,902
‎หมอบอกกับผมหลายปีหลังจากนั้น

269
00:15:02,985 --> 00:15:06,614
‎บอกว่าเขารู้ทันทีที่น้องผมเดินเข้าไปในห้อง

270
00:15:07,114 --> 00:15:10,618
‎ตอนนั้นพ่อแม่ไม่ได้บอกเราหรอก คิดผิดไปน่ะ

271
00:15:10,701 --> 00:15:13,329
‎คุณอายุเท่าไหร่ตอนน้องตาย เก้าขวบใช่ไหม

272
00:15:13,412 --> 00:15:14,914
‎ใช่ ผมเก้าขวบ ใช่

273
00:15:14,997 --> 00:15:16,206
‎เขาก็สามขวบใช่ไหม

274
00:15:17,458 --> 00:15:18,584
‎ใช่ เขาสามขวบ

275
00:15:20,920 --> 00:15:22,546
‎ผมจำได้ ผมเข้าไปในห้องน้ำ

276
00:15:22,630 --> 00:15:25,424
‎ยกเท้าข้างหนึ่งเหยียบชักโครก

277
00:15:25,507 --> 00:15:28,719
‎วางท่าคล้ายอัศวินในยุคกลางทำนองนั้น

278
00:15:28,802 --> 00:15:31,263
‎แล้วผมก็คุยกับพระเจ้า พูดกับพระเจ้า

279
00:15:31,347 --> 00:15:35,184
‎"ถ้าพระองค์ให้เขามีชีวิตรอด
‎ผมจะเชื่อในพระองค์

280
00:15:36,060 --> 00:15:39,188
‎ถ้าไม่ ผมก็จะไม่เชื่อ"
‎ผมต้องหาทางเอาชนะความตาย

281
00:15:39,271 --> 00:15:42,024
‎เวลาที่ผมอยู่นิวยอร์ก
‎ผมชอบวนเวียนไปแถวที่เคยอยู่

282
00:15:42,107 --> 00:15:46,695
‎ผมชอบไปยืน
‎ตรงจุดที่เราสองคนยืนรอพ่อเดินเข้ามาหา

283
00:15:46,779 --> 00:15:49,740
‎ส่วนแม่ผมจะเดินลงจากรถแท็กซี่

284
00:15:49,823 --> 00:15:52,993
‎แล้วเดินตรงเข้าตึกและขึ้นลิฟต์ไปทันที

285
00:15:53,077 --> 00:15:54,703
‎แม่ไม่เหลียวมองเราด้วยซ้ำ

286
00:15:55,454 --> 00:15:57,957
‎ผมขึ้นไปถามแม่ว่า"ผมกลับไปเรียนได้ไหม"

287
00:15:58,040 --> 00:16:00,501
‎แม่บอกว่า"ได้ ลูกทำได้ทุกอย่างที่อยากทำ"

288
00:16:01,001 --> 00:16:01,835
‎ผมก็ทำตามนั้น

289
00:16:02,461 --> 00:16:04,797
‎ผมว่านั่นเป็นส่วนหนึ่งของการปฏิเสธ

290
00:16:05,381 --> 00:16:09,009
‎ทุกคนก้าวไปอย่างรวดเร็วเพื่อปฏิเสธสิ่งที่เกิดขึ้น

291
00:16:11,220 --> 00:16:14,723
‎ทุกคนล้วนต่อต้านเรื่องที่เกิดขึ้นอย่างชัดเจน

292
00:16:15,641 --> 00:16:21,689
‎นั่นคือส่วนเอ็กซ์นั่นเอง
‎ส่วนเอ็กซ์อยู่ในใจผมก่อนที่จะเข้าใจเรื่องนี้

293
00:16:23,273 --> 00:16:24,817
‎(ส่วนเอ็กซ์)

294
00:16:24,900 --> 00:16:28,988
‎ส่วนเอ็กซ์เป็นส่วนสำคัญ
‎ในการทำความเข้าใจวิธีการใช้เครื่องมือ

295
00:16:29,071 --> 00:16:31,490
‎ผมจึงอยากพูดถึงเรื่องนี้

296
00:16:31,573 --> 00:16:34,076
‎เมื่อเกิดความทุกข์

297
00:16:34,159 --> 00:16:36,412
‎นั่นเป็นโอกาสที่คุณจะ…

298
00:16:36,495 --> 00:16:39,415
‎ขณะนั้นแหละ
‎คุณกำลังเผชิญหน้ากับส่วนเอ็กซ์อย่างจัง

299
00:16:39,498 --> 00:16:41,959
‎ส่วนเอ็กซ์คือส่วนที่ชอบตัดสิน

300
00:16:42,042 --> 00:16:44,461
‎ส่วนที่ต่อต้านสังคมในตัวคุณ

301
00:16:44,545 --> 00:16:47,047
‎มันเป็นพลังซ่อนเร้น

302
00:16:47,631 --> 00:16:50,843
‎ที่คอยขัดขวางไม่ให้คุณเปลี่ยนแปลงหรือเติบโต

303
00:16:50,926 --> 00:16:53,262
‎ส่วนนี้จะขัดขวางพัฒนาการของคุณ

304
00:16:53,345 --> 00:16:55,556
‎จะขัดขวางศักยภาพของคุณ

305
00:16:56,223 --> 00:16:58,017
‎มันจะทำลายชีวิตคุณ

306
00:16:58,100 --> 00:17:01,311
‎ส่วนเอ็กซ์ก็น่าจะเป็นตัวร้าย

307
00:17:01,395 --> 00:17:03,647
‎ในเรื่องราวความเป็นตัวตน

308
00:17:03,731 --> 00:17:08,110
‎เครื่องมือนี้เหมือนอาวุธ
‎ที่ฮีโร่ใช้ต่อสู้กับเหล่าร้ายในการเดินทาง

309
00:17:08,193 --> 00:17:11,613
‎ครับ ส่วนเอ็กซ์คือเสียงแห่งความเป็นไปไม่ได้

310
00:17:12,114 --> 00:17:15,784
‎ไม่ว่าเรื่องอะไรที่คุณจำเป็นต้องทำ
‎มันจะคอยบอกคุณว่าเป็นไปไม่ได้

311
00:17:16,493 --> 00:17:17,369
‎"ถอดใจซะ"

312
00:17:17,453 --> 00:17:22,583
‎มันจะป้อนแฟ้มข้อมูลที่เฉพาะเจาะจง
‎ว่าคุณเป็นใคร มีความสามารถแค่ไหน

313
00:17:22,666 --> 00:17:25,878
‎แล้วมันจะสร้างความกลัวตามสัญชาตญาณมนุษย์

314
00:17:26,628 --> 00:17:28,589
‎แล้วส่วนเอ็กซ์บอกคุณว่ายังไงบ้าง

315
00:17:28,672 --> 00:17:30,966
‎มันทำให้ผมรู้สึกว่าเสียเวลาเปล่า

316
00:17:31,050 --> 00:17:32,968
‎มันพูดถึงสิ่งที่ผมคิดค้นขึ้นมานี้

317
00:17:33,052 --> 00:17:36,638
‎ซึ่งมันดีมาก ผมมั่นใจเลย แต่มันบอกว่าไม่…

318
00:17:36,722 --> 00:17:39,141
‎สิ่งนี้จะไม่สามารถแพร่กระจายทางวัฒนธรรม

319
00:17:39,224 --> 00:17:42,102
‎แล้วเราจะกำจัดส่วนเอ็กซ์ได้ยังไง

320
00:17:42,186 --> 00:17:43,145
‎ทำไม่ได้

321
00:17:43,228 --> 00:17:47,107
‎คุณปราบมันลงได้เพียงชั่วคราว
‎แต่มันก็จะกลับมาอีกแหละ

322
00:17:47,191 --> 00:17:52,237
‎คุณจึงมิอาจหลีกเลี่ยงความจริงสามประการนี้

323
00:17:52,780 --> 00:17:55,491
‎ความปวดร้าว ความไม่แน่นอน

324
00:17:56,241 --> 00:17:57,534
‎และการจัดการที่ต่อเนื่อง

325
00:17:58,202 --> 00:18:01,371
‎คุณต้องอยู่กับสิ่งเหล่านี้ให้ได้ ไม่ว่ายังไงก็ตาม

326
00:18:01,872 --> 00:18:04,958
‎ถ้ากำจัดออกไปได้ ถ้าเนรเทศส่วนเอ็กซ์ได้

327
00:18:05,042 --> 00:18:06,835
‎ก็จะไม่มีการพัฒนาไปข้างหน้า

328
00:18:07,336 --> 00:18:13,133
‎ถ้าเป็นเรื่องราวในหนัง
‎พระเอกก็ต้องการส่วนเอ็กซ์ ต้องมีตัวร้าย

329
00:18:13,217 --> 00:18:17,513
‎เพราะถ้าพระเอกไม่ได้เอาชนะตัวร้าย

330
00:18:17,596 --> 00:18:18,472
‎ก็ไม่มีเรื่องราว

331
00:18:18,555 --> 00:18:19,807
‎- ใช่
‎- ไม่มีการเติบโต

332
00:18:19,890 --> 00:18:23,185
‎ไม่มีการเปลี่ยนแปลง
‎ไม่มีความห้าวหาญ ไม่มีความกล้าแกร่ง

333
00:18:23,727 --> 00:18:27,106
‎มนุษย์ต้องการด้านลบจากส่วนเอ็กซ์
‎ไม่งั้นเราก็จะไม่เติบโต

334
00:18:27,189 --> 00:18:28,273
‎ถูกต้อง

335
00:18:28,357 --> 00:18:32,945
‎ไม่ได้หมายถึงพยายามไปให้ถึง
‎เป้าหมายไม่ได้ หรือจะสำเร็จไม่ได้

336
00:18:33,529 --> 00:18:36,365
‎แต่ไม่ใช่ ถ้าอยากได้ความสุข
‎เพราะมันไม่ได้ทำให้มีความสุข

337
00:18:36,865 --> 00:18:39,243
‎สิ่งที่ทำให้มีความสุขมันคือตัวกระบวนการ

338
00:18:39,743 --> 00:18:43,497
‎คุณต้องเรียนรู้ที่จะรื่นรมย์
‎ไปกับกระบวนการรับมือกับทั้งสามประการนี้

339
00:18:44,414 --> 00:18:45,874
‎เราจะใช้เครื่องมือมาช่วย

340
00:18:46,375 --> 00:18:50,003
‎พอเกิดสิ่งเหล่านี้ คุณจะสามารถระบุได้

341
00:18:50,087 --> 00:18:53,215
‎จากนั้นก็ใช้เครื่องมือมาช่วยลบล้าง

342
00:18:53,298 --> 00:18:55,259
‎(ความปวดร้าว ความไม่แน่นอน การจัดการ)

343
00:18:55,342 --> 00:18:58,345
‎ถ้าพวกเขารู้จักวิธีใช้เครื่องมือนี้
‎ก็จะเปลี่ยนชีวิตตัวเองได้

344
00:18:58,428 --> 00:19:01,974
‎เพราะการแสดงออก
‎ที่สร้างสรรค์ที่สุดสำหรับมนุษย์เรา

345
00:19:02,057 --> 00:19:05,936
‎ก็คือการที่สามารถสร้างสิ่งใหม่
‎เมื่อเผชิญหน้ากับความทุกข์

346
00:19:06,019 --> 00:19:09,606
‎และยิ่งทุกข์มาก โอกาสก็จะยิ่งมากขึ้น

347
00:19:19,825 --> 00:19:25,122
‎ตอนที่รู้ว่าน้องผมต้องตาย
‎มันเหมือนการค้นพบโลกใหม่

348
00:19:25,998 --> 00:19:29,585
‎ผมพูดว่า"หา ทำไมต้องเกิดขึ้นกับผม
‎ผมก็แค่เด็กตัวเล็กๆ"

349
00:19:29,668 --> 00:19:31,879
‎นั่นเป็นเรื่องหนึ่งที่กระทบต่อตัวผมมากสุดๆ

350
00:19:31,962 --> 00:19:34,131
‎นอกเหนือจากเรื่องที่พ่อแม่ดูแลผม

351
00:19:34,798 --> 00:19:37,342
‎พวกเขาไม่สามารถทำหน้าที่ในแง่จิตใจได้

352
00:19:37,426 --> 00:19:38,927
‎พวกเขาทำไม่ได้

353
00:19:39,428 --> 00:19:40,262
‎แล้วคุณ…

354
00:19:40,929 --> 00:19:41,972
‎คุณโทษพวกเขาไหม

355
00:19:42,472 --> 00:19:44,600
‎ไม่ ผมไม่เคยโทษพ่อกับแม่ที่เป็นแบบนั้น

356
00:19:45,142 --> 00:19:45,976
‎ขอบคุณพระเจ้า

357
00:19:47,311 --> 00:19:48,312
‎นั่นแหละ

358
00:19:49,396 --> 00:19:52,357
‎การตายของน้องทำให้ชีวิตผมเปลี่ยน
‎เพราะทุกเรื่องมีความหมายซ้อน

359
00:19:52,441 --> 00:19:56,945
‎ถ้าผมไปเล่นซอฟท์บอลหรืออย่างอื่น
‎และต้องกลับบ้านไปกินมื้อเย็น

360
00:19:57,029 --> 00:19:57,863
‎ถ้าผม…

361
00:19:57,946 --> 00:20:01,742
‎เรื่องจริง ถ้าผมถึงบ้านช้า
‎แค่หนึ่งนาที พ่อกับแม่จะโมโหมาก

362
00:20:01,825 --> 00:20:03,452
‎วัยเด็กของผมจบสิ้นแล้ว

363
00:20:03,952 --> 00:20:06,496
‎ผมต้องระวังไปทุกอย่าง
‎เพราะไม่อยากให้เกิดเรื่อง

364
00:20:08,207 --> 00:20:10,751
‎พอน้องตายภาระใหญ่ก็มาตกอยู่กับผม

365
00:20:10,834 --> 00:20:11,793
‎(แม่ครับ - ผมรักแม่)

366
00:20:11,877 --> 00:20:12,794
‎(รักผมนะ ฟิลิป)

367
00:20:12,878 --> 00:20:14,838
‎แต่พ่อกับแม่ไม่เคยยอมรับเรื่องนี้

368
00:20:14,922 --> 00:20:16,173
‎(พ่อครับ - ผมรักพ่อ)

369
00:20:16,256 --> 00:20:17,424
‎(รักมาก ฟิลิป)

370
00:20:17,507 --> 00:20:18,592
‎อีกเรื่องที่ผมไม่เคยลืม

371
00:20:18,675 --> 00:20:21,303
‎เพื่อนผมคนหนึ่งเจ็บหนัก

372
00:20:21,386 --> 00:20:23,680
‎ผมไปเยี่ยมเขาที่โรงพยาบาลกับพ่อ

373
00:20:23,764 --> 00:20:27,142
‎ตอนเดินออกมา พ่อหันมาพูดกับผมว่า

374
00:20:27,226 --> 00:20:29,228
‎"อาชีพนี้เท่านั้น"

375
00:20:29,311 --> 00:20:32,231
‎หมายถึงว่า"ขืนทำอาชีพอื่น นอกจากหมอ

376
00:20:32,314 --> 00:20:34,191
‎พ่อไม่มีวันยอมรับแน่"

377
00:20:34,274 --> 00:20:38,403
‎แบบว่า"พ่อรักลูก
‎แต่ถ้าไม่ได้เป็นหมอ ก็จะไม่นับถือในตัวลูก"

378
00:20:39,154 --> 00:20:43,408
‎ทั้งพ่อกับแม่ไม่เชื่อในพระเจ้า
‎พวกเขาจึงไม่มีที่พึ่งพิงทางใจ

379
00:20:43,492 --> 00:20:46,578
‎เหมือนพวกเขาต่อสู้กับความตาย
‎และถ้าผมไม่ร่วมออกศึกด้วย

380
00:20:47,079 --> 00:20:49,164
‎ทั้งครอบครัวก็จะล่มสลาย

381
00:20:49,248 --> 00:20:54,002
‎เลยเป็นความรับผิดชอบคุณ
‎ที่ต้องคอยสนองความหวาดหวั่นและความกังวล

382
00:20:54,586 --> 00:20:56,213
‎คุณเป็นผู้บำบัดให้พ่อกับแม่

383
00:20:57,631 --> 00:20:59,716
‎ถูกต้อง ถูกเผงเลย

384
00:21:01,718 --> 00:21:04,388
‎ในใจพวกเขามันไม่มีในแง่ของ…

385
00:21:05,597 --> 00:21:06,473
‎ศรัทธาเหรอ

386
00:21:06,556 --> 00:21:09,726
‎ใช่ ในแง่ของสิ่งที่จะช่วยพยุงจิตใจให้มีศรัทธานั้น

387
00:21:10,227 --> 00:21:14,189
‎พวกเขามีเพียงสิ่งเดียวที่ทำให้เกิดศรัทธา

388
00:21:14,773 --> 00:21:15,732
‎นั่นก็คือตัวผม

389
00:21:17,442 --> 00:21:19,861
‎คงเห็นแล้วว่าสิ่งต่างๆ มีการสืบทอดมายังไง

390
00:21:20,487 --> 00:21:22,656
‎ผมก็พยายามทำดีที่สุด

391
00:21:22,739 --> 00:21:24,825
‎แต่มันก็ล้มเหลวไม่เป็นท่า

392
00:21:25,659 --> 00:21:28,412
‎แต่มีสิ่งหนึ่งที่ผมทำสำเร็จ

393
00:21:28,495 --> 00:21:29,663
‎ผมได้เป็นหมอ

394
00:21:31,581 --> 00:21:32,416
‎มันก็…

395
00:21:37,045 --> 00:21:40,299
‎อย่างน้อยก็ยังทำให้เกิด
‎สิ่งสร้างสรรค์บ้างจากเหตุการณ์นี้

396
00:21:41,300 --> 00:21:44,136
‎ตอนที่เริ่มให้บริการจิตบำบัด ผมว่ามันตลกดี

397
00:21:45,262 --> 00:21:48,724
‎เพราะผมเคยทำแบบนี้มาเยอะแล้ว
‎เพียงแค่เปลี่ยนสถานที่

398
00:21:51,518 --> 00:21:54,563
‎ผมทำได้ไม่เลวขนาดตอนนั้นอายุแค่ 12

399
00:21:58,400 --> 00:21:59,234
‎นั่นแหละ

400
00:22:02,195 --> 00:22:06,199
‎เราจะนัดเจอกัน
‎สัปดาห์ละสองสามครั้งดีไหม ผมมารับบริการน่ะ

401
00:22:08,160 --> 00:22:10,579
‎น่าจะดีกว่านี้ ถ้าคุณตอบคำถามผมบ้าง

402
00:22:10,662 --> 00:22:13,957
‎น่าจะดี ถ้าคุณยอมตอบสักคำถามน่ะ

403
00:22:16,668 --> 00:22:19,671
‎คุยเรื่องน้องชายผมแล้ว ทีนี้คุยเรื่องคุณดีไหม

404
00:22:20,172 --> 00:22:22,257
‎มันน่าจะไปกระตุ้นบางอย่างในใจคุณ

405
00:22:23,008 --> 00:22:23,842
‎เอ่อ…

406
00:22:32,059 --> 00:22:34,478
‎ไม่ คือ… อย่าเลย อย่าคุยเรื่องผมเลย

407
00:22:36,355 --> 00:22:37,189
‎โอเค

408
00:22:38,899 --> 00:22:41,485
‎น่าจะพักกันก่อน นี่กี่โมง ให้ตายสิ

409
00:22:41,985 --> 00:22:42,819
‎ดีครับ

410
00:22:43,487 --> 00:22:44,446
‎ดี

411
00:22:45,238 --> 00:22:46,656
‎วิเศษมากเลยครับ

412
00:22:46,740 --> 00:22:48,700
‎ผมมึนเลย

413
00:22:48,784 --> 00:22:52,496
‎เหรอ ผมบอกแล้วไง
‎ให้ถามคำถามง่ายๆ ต้องโทษคุณแหละ

414
00:22:53,413 --> 00:22:55,999
‎อยากได้โน้ตผมเรื่องคุณกำกับและแสดงนี่ไหม

415
00:22:56,833 --> 00:22:58,043
‎ไว้คิวผมรับบริการแล้วกัน

416
00:23:07,803 --> 00:23:10,972
‎(พฤหัส,7:00,11:00,15:00,19.00,22.00)

417
00:23:11,056 --> 00:23:15,102
‎(พาร์กินสัน - การรักษา)

418
00:23:18,397 --> 00:23:19,689
‎(ปีศาจเผยตัวตน)

419
00:23:19,773 --> 00:23:21,733
‎(ความแตกต่างระหว่างส่วนเอ็กซ์กับเงา)

420
00:23:21,817 --> 00:23:25,278
‎(ความเกลียดชังและความเข้าใจผิด)

421
00:24:02,649 --> 00:24:05,277
‎ทำไมไปนานจัง

422
00:24:16,246 --> 00:24:17,247
‎เดินระวังครับ

423
00:24:18,665 --> 00:24:19,833
‎คุณมารอในนี้ด้วยเหรอ

424
00:24:19,916 --> 00:24:20,876
‎- ครับ
‎- ให้ตายสิ

425
00:24:24,754 --> 00:24:26,465
‎- เป็นไงบ้าง
‎- ดีใจที่ได้เจอคุณ

426
00:24:30,427 --> 00:24:33,638
‎ผมขอใช้เครื่องมือก่อน โอเคไหมครับ

427
00:24:33,722 --> 00:24:34,723
‎ได้ เชิญเลย

428
00:24:52,574 --> 00:24:53,408
‎โอเค

429
00:24:59,247 --> 00:25:04,211
‎ผมรู้สึกว่าการทำหนังเรื่องนี้
‎มันซับซ้อนมากด้วยหลายสาเหตุ

430
00:25:04,753 --> 00:25:09,341
‎คุณให้การบำบัดผม ที่จริงถ้ามีเรื่องคับข้องใจ

431
00:25:10,300 --> 00:25:13,011
‎ผมจะเล่าปัญหาให้คุณฟัง

432
00:25:14,012 --> 00:25:17,849
‎แต่พอมันเป็นปัญหาเกี่ยวกับหนังเรื่องนี้

433
00:25:18,600 --> 00:25:21,394
‎ผมจะลังเล และไม่กล้าคุย

434
00:25:22,312 --> 00:25:24,773
‎เพราะหนังเรื่องนี้เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับคุณ

435
00:25:25,357 --> 00:25:30,737
‎ผมรู้สึกเหมือนตัวเอง
‎ต้องเสแสร้งว่าทุกอย่างไปได้สวย

436
00:25:30,820 --> 00:25:33,782
‎ทั้งที่ความจริงไม่ใช่

437
00:25:35,116 --> 00:25:35,951
‎ผม…

438
00:25:37,827 --> 00:25:42,082
‎ต้องโกหกตอนคุยกับคุณในการบำบัดส่วนตัว

439
00:25:43,333 --> 00:25:45,210
‎เรื่องความคืบหน้าของหนัง

440
00:25:45,293 --> 00:25:46,545
‎ผมมารับบริการ

441
00:25:48,004 --> 00:25:50,840
‎แต่มานั่งเล่าเรื่องโกหกให้คุณฟัง

442
00:25:50,924 --> 00:25:54,219
‎มันทำให้ผมยิ่งรู้สึกโดดเดี่ยวมากขึ้นๆ

443
00:25:56,054 --> 00:25:58,682
‎ผมพยายามหาแนวคิดในการถ่ายทำ

444
00:25:58,765 --> 00:25:59,975
‎- ครับ
‎- และพวก…

445
00:26:00,058 --> 00:26:05,105
‎และบอกเล่าเรื่องราวของคุณ แต่มันก็ชะงัก

446
00:26:05,647 --> 00:26:07,983
‎ผมเฝ้าถามตัวเองแบบว่า

447
00:26:08,066 --> 00:26:10,402
‎"หรือนี่เป็นความคิดที่โคตรแย่

448
00:26:10,485 --> 00:26:14,698
‎ที่ผู้รับบริการทำหนังเกี่ยวกับผู้บำบัดของตัวเอง"

449
00:26:14,781 --> 00:26:17,117
‎แบบหัวเราะเยาะตัวเองน่ะ

450
00:26:17,742 --> 00:26:21,037
‎แต่ผมก็เริ่มคิดว่าทำไมตัวเองต้องหลบซ่อน

451
00:26:22,414 --> 00:26:24,583
‎อยู่หลังความสมบูรณ์แบบ

452
00:26:24,666 --> 00:26:29,045
‎ทำไมตัวเองต้องหลบซ่อนอยู่ใต้หน้ากาก
‎แทนที่จะเปิดเผยเรื่องลึกๆ ในใจกับคุณ

453
00:26:29,796 --> 00:26:32,173
‎ซึ่งผมรู้สึกว่าเป็นทางเลือกเดียวที่มี

454
00:26:32,674 --> 00:26:33,508
‎ใช่แล้ว

455
00:26:34,217 --> 00:26:37,012
‎เป็นไปได้ไงที่ผมจะสร้างหนัง
‎ที่พูดถึงผู้คนที่มีความเปราะบาง

456
00:26:37,095 --> 00:26:39,848
‎และการจัดการปัญหาเหล่านั้น
‎โดยที่ตัวเองไม่เปราะบาง

457
00:26:40,348 --> 00:26:41,933
‎ผมว่ามันไม่ยุติธรรม

458
00:26:42,017 --> 00:26:47,105
‎แล้วถ้าทางเลือกคือต้องยุติธรรมและซื่อตรง

459
00:26:47,188 --> 00:26:49,899
‎ผมก็ควรยอมรับสิ่งนี้ แบบว่า

460
00:26:51,151 --> 00:26:53,570
‎ที่เราถ่ายทำกันมาร่วมสองปี

461
00:26:53,653 --> 00:27:00,577
‎เราก็ยังใส่ชุดเดิมอยู่ทุกวัน
‎เพื่อทำเป็นว่านี่เป็นการบำบัดครั้งเดียว

462
00:27:00,660 --> 00:27:05,624
‎แต่ที่จริงมันสองปีแล้ว และเรามีฉากหลังสีเขียว

463
00:27:05,707 --> 00:27:07,208
‎เราไม่ได้อยู่ในออฟฟิศคุณ

464
00:27:08,126 --> 00:27:11,421
‎แถมตอนนี้ผมใส่วิกด้วยจริงๆ นะ

465
00:27:11,504 --> 00:27:16,635
‎เพราะไปตัดผมมา
‎เพื่อให้ดูเหมือนเมื่อแปดเดือนก่อน

466
00:27:16,718 --> 00:27:18,386
‎จริงแล้วตอนนี้หัวผม

467
00:27:19,763 --> 00:27:20,597
‎เกือบเกรียน

468
00:27:20,680 --> 00:27:21,514
‎แบบว่า

469
00:27:22,057 --> 00:27:23,308
‎ไม่รู้สิ

470
00:27:23,933 --> 00:27:26,978
‎มันออกจะประหลาดและปลอม

471
00:27:28,521 --> 00:27:32,567
‎ผมอยากให้ผู้ชมมีส่วนร่วม
‎กับกระบวนการสร้างหนัง กับตัวคุณด้วย

472
00:27:32,651 --> 00:27:35,904
‎จะได้ไม่รู้สึกว่าเรากำลังโกหกพวกเขา

473
00:27:35,987 --> 00:27:40,617
‎ผมโกหกคุณ โกหกผู้ชมทั้งหมดว่า
‎ทุกอย่างราบรื่น แบบนั้นมันห่วยแตก

474
00:27:40,700 --> 00:27:42,619
‎เราอาจจะกำลังนั่งดูฉากนี้

475
00:27:42,702 --> 00:27:47,040
‎และมีฉากอื่นที่ถ่ายไว้
‎เมื่อแปดเดือนก่อน 14 เดือนก่อน คือ…

476
00:27:47,540 --> 00:27:51,127
‎ทีนี้ก็ยากที่จะรู้ว่าในจุดนี้อะไรคืออะไร

477
00:27:51,628 --> 00:27:55,507
‎แต่สุดท้าย ผมก็เข้าถึงสัจธรรม
‎คือจะยอมเปิดเผยเรื่องลึกๆ ของผม

478
00:27:56,341 --> 00:27:58,093
‎คุณรู้สึกว่ามันวิบัติไหม

479
00:27:59,260 --> 00:28:02,013
‎รู้สึกว่าเป็นทางเลือกเดียวของคุณ คือให้ซื่อตรง

480
00:28:02,097 --> 00:28:06,101
‎ถ้าคุณต้องการยืนหยัด
‎ในเรื่องจริงเกี่ยวกับผม และสิ่งที่เราตั้งใจจะทำ

481
00:28:06,184 --> 00:28:08,353
‎คุณก็ต้องยอมรับอะไรที่มันวิบัติ

482
00:28:08,436 --> 00:28:09,979
‎ถ้าคุณทำออกมาอย่างสมบูรณ์แบบ

483
00:28:10,063 --> 00:28:12,399
‎มันคงขัดแย้งกับทุกอย่างที่เราทำกันอยู่

484
00:28:12,482 --> 00:28:13,983
‎ผมเลยรู้สึกตื่นเต้นที่คุณ…

485
00:28:14,067 --> 00:28:17,028
‎ผมก็นึกแคลงใจอยู่แล้วเพราะว่า…

486
00:28:17,612 --> 00:28:20,615
‎อย่างแรกเลย
‎เราถ่ายกันมาหลายวันเหลือเกิน ผมจึง…

487
00:28:21,950 --> 00:28:25,578
‎ผมบอกว่า"สารคดีเรื่องนี้ถ้าไม่เยี่ยมสุด ก็แย่สุด"

488
00:28:25,662 --> 00:28:26,913
‎ซึ่งอาจจะทั้งสองอย่าง

489
00:28:29,249 --> 00:28:32,544
‎แต่นี่นะ ในที่สุดบรรยากาศจะมีความเป็นกันเอง

490
00:28:32,627 --> 00:28:36,423
‎และเมื่อมีความเป็นกันเอง
‎คุณไม่รู้หรอกว่าอะไรมันจะเกิดขึ้น

491
00:28:36,506 --> 00:28:41,052
‎ถ้าผมได้ฝึกฝนคุณจนเข้าที่
‎คุณจะเห็นว่ามันไม่ใช่เรื่องที่ต้องหลีกเลี่ยง

492
00:28:41,803 --> 00:28:48,101
‎ความล้มเหลวคือการที่เราไม่ยอมรับ
‎สิ่งที่เกิดขึ้นตรงหน้าและทำความเข้าใจให้ลึกซึ้ง

493
00:28:48,184 --> 00:28:51,312
‎พลังขับเคลื่อนในเรื่องทั้งหมดนี้คือ
‎ความเปราะบางในตัวคุณ

494
00:28:51,396 --> 00:28:52,939
‎ไม่ต้องสงสัยเลย

495
00:28:53,690 --> 00:28:58,111
‎ถ้าเราซื่อสัตย์ต่อแนวคิด และคุณมีความพร้อม

496
00:28:58,194 --> 00:28:59,863
‎เราจะต้องพอใจแน่ เพราะ…

497
00:28:59,946 --> 00:29:01,823
‎แต่หนังเรื่องนี้เกี่ยวกับตัวคุณ

498
00:29:01,906 --> 00:29:02,949
‎ไม่ ไม่ใช่อย่างนั้นเลย

499
00:29:03,032 --> 00:29:05,118
‎สำหรับผม นี่เป็นแค่งานอีกอย่างหนึ่ง

500
00:29:05,910 --> 00:29:07,746
‎ชีวิตผมไม่ได้ขึ้นอยู่กับสิ่งนี้

501
00:29:07,829 --> 00:29:10,248
‎ถ้าชีวิตคุณ นั่นโอเค ชีวิตคุณอาจขึ้นอยู่กับสิ่งนี้

502
00:29:10,749 --> 00:29:11,708
‎ผมล้อเล่นนะ

503
00:29:12,500 --> 00:29:18,631
‎ใจผมบอกว่าต้องการคุย
‎แบบห้าวหาญตรงไปตรงมาในสองเรื่อง

504
00:29:18,715 --> 00:29:20,633
‎หนึ่งคือสัมพันธภาพของผมกับคุณ

505
00:29:21,301 --> 00:29:24,387
‎และเรื่องที่สองคือพลังแท้จริงของเครื่องมือ

506
00:29:24,471 --> 00:29:27,015
‎แล้วผมจะลงลึกยังไงดี แบบว่าผมควร…

507
00:29:27,766 --> 00:29:29,017
‎มีแค่ทางเดียว

508
00:29:29,976 --> 00:29:30,852
‎ตัวคุณ

509
00:29:35,774 --> 00:29:38,151
‎ประเด็นคือ ถ้าคุณอยากเดินหน้า

510
00:29:38,818 --> 00:29:42,864
‎เมื่อคุณเดินหน้า มันย่อมรู้สึกเปราะบาง

511
00:29:42,947 --> 00:29:47,035
‎นั่นเพราะว่าไม่ว่าใคร
‎ย่อมต้องการความช่วยเหลือในการเดินหน้า

512
00:29:48,119 --> 00:29:52,624
‎ความล้มเหลว
‎ความอ่อนแอ ความเปราะบาง มันเหมือน…

513
00:29:53,208 --> 00:29:56,211
‎มันเหมือนตัวเชื่อมต่อ
‎มันช่วยเชื่อมต่อคุณกับโลกภายนอก

514
00:29:56,294 --> 00:29:58,296
‎สิ่งที่คุณทำอยู่ก็คือ

515
00:29:58,379 --> 00:30:00,298
‎คุณกำลังส่งสัญญาณสู่โลกภายนอกว่า

516
00:30:00,381 --> 00:30:03,468
‎"ช่วยผมที ผมทำสิ่งนี้คนเดียวไม่ได้"

517
00:30:08,765 --> 00:30:10,892
‎ครับ ผมเข้าใจแล้ว

518
00:30:13,895 --> 00:30:15,939
‎ผมว่ามันน่าจะดี

519
00:30:16,523 --> 00:30:18,900
‎ถ้าผมให้คุณช่วยดูหนังก่อน

520
00:30:18,983 --> 00:30:23,279
‎แล้วเราค่อยมาคิดกันว่าจะทำไงให้มันสมบูรณ์

521
00:30:24,781 --> 00:30:28,576
‎แบบว่าให้มีเรื่องของเราทั้งคู่
‎ถ้าคุณพร้อมจะช่วยนะครับ

522
00:30:29,077 --> 00:30:31,329
‎พร้อมสิ ผมซาบซึ้งใจมาก

523
00:30:32,288 --> 00:30:33,915
‎บอกตามตรง รู้สึกโล่งอกด้วย

524
00:30:35,333 --> 00:30:38,628
‎ก็ดี น่าจะออกมาเยี่ยม แบบว่าเป็นการทดลอง

525
00:30:40,171 --> 00:30:41,297
‎ครับ ตกลง แจ๋ว

526
00:30:42,549 --> 00:30:43,466
‎โอเค ตกลงครับ

527
00:30:47,345 --> 00:30:48,346
‎ผมรักคุณนะ

528
00:30:48,888 --> 00:30:49,722
‎คัต

529
00:30:51,182 --> 00:30:52,725
‎อ้าว นี่ถ่ายไว้เหรอ

530
00:30:55,812 --> 00:30:57,981
‎คุณคิดว่าทำไมผมจึงอยากสร้างหนังเกี่ยวกับตัวคุณ

531
00:30:58,064 --> 00:30:59,774
‎เพราะแนวคิดผม

532
00:30:59,858 --> 00:31:02,986
‎เพราะแนวคิดผมมันส่งผลต่อตัวคุณ

533
00:31:03,069 --> 00:31:06,614
‎คุณก็เลยอยากจะเสนอแนวคิดพวกนี้ให้ผู้อื่นรับรู้

534
00:31:06,698 --> 00:31:08,575
‎อยากเสพยาพาร์กินสันด้วยกันหน่อยไหม

535
00:31:10,451 --> 00:31:12,537
‎ผมเลิกมาหลายปีแล้ว

536
00:31:19,043 --> 00:31:22,630
‎เราเลยสร้างฉากออฟฟิศปลอมบนฉากหลังสีเขียว

537
00:31:22,714 --> 00:31:25,133
‎เพื่อให้ดูเหมือนเราอยู่ที่เดิมตลอด

538
00:31:25,216 --> 00:31:27,135
‎สวยกว่าออฟฟิศจริงของผมอีก

539
00:31:27,218 --> 00:31:30,889
‎ครับ ส่วนเอ็กซ์ แล้วพอนั่งดูหนัง…

540
00:31:32,348 --> 00:31:35,351
‎- มุมมองของ…
‎- เราไม่ได้ทำประกันไอ้นั่นนี่

541
00:31:35,435 --> 00:31:37,228
‎เราขอยอมเจ็บแต่จบ

542
00:31:37,312 --> 00:31:40,565
‎ผมได้บอกความรู้สึกและความจริงที่เกิดขึ้นแล้ว

543
00:31:40,648 --> 00:31:42,150
‎แล้วเราจะไปกันต่อยังไงดี

544
00:31:42,233 --> 00:31:45,445
‎ในความรู้สึกผมเราควรต้องหนักแน่นบนพื้นฐาน

545
00:31:45,528 --> 00:31:48,364
‎ในขณะเดียวกัน ก็ต้องเอื้อมให้ถึงดวงดาว

546
00:31:48,448 --> 00:31:51,618
‎ก็ไม่แน่ใจว่าจะทำทั้งสองอย่างพร้อมกันยังไง

547
00:31:51,701 --> 00:31:55,288
‎แต่ไม่ว่าอะไรที่มีความจริงแท้และมีความลึกซึ้ง

548
00:31:55,371 --> 00:31:59,292
‎ย่อมประกอบด้วยสอง ไม่ใช่หนึ่ง
‎เพราะเป็นสิ่งที่สั่นสะเทือน

549
00:32:00,043 --> 00:32:01,502
‎คนสองคนสามารถสร้างสนามพลัง

550
00:32:01,586 --> 00:32:06,674
‎เรามองไม่เห็นหรอก
‎แต่นั่นคือพลังแห่งจักรวาลที่ทำให้สิ่งต่างๆ เกิดขึ้น

551
00:32:06,758 --> 00:32:09,093
‎คุณสามารถเห็นได้ในสัมพันธภาพระหว่างบุคคล

552
00:32:09,177 --> 00:32:12,597
‎คุณสามารถเห็นได้ในเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทั่วโลก

553
00:32:12,680 --> 00:32:13,640
‎สิ่งที่เราทำกันอยู่เนี่ย

554
00:32:13,723 --> 00:32:17,477
‎คือการทุ่มเทตัวเองให้กับบางอย่าง
‎ที่เราก็ไม่สามารถเข้าใจอย่างถ่องแท้

555
00:32:17,560 --> 00:32:20,229
‎แต่ไม่ว่าจะเป็นอะไรที่อยู่ไกลโพ้น หรือสูงลิบ

556
00:32:20,313 --> 00:32:22,523
‎ต่างก็ต้องการที่จะเชื่อมโยงถึงทุกคน

557
00:32:24,359 --> 00:32:29,489
‎ความละอาย ความอับอาย
‎จริงแล้วคือกาวที่ยึดเหนี่ยวจักรวาลเข้าด้วยกัน

558
00:32:29,572 --> 00:32:33,868
‎ความรู้สึกที่เกิดขึ้น
‎เป็นตัวบังคับให้คุณเชื่อมโยงกับผู้อื่น

559
00:32:34,869 --> 00:32:36,788
‎ยังไงก็ตาม ไม่มีอะไรสมบูรณ์แบบ

560
00:32:36,871 --> 00:32:41,125
‎ในแง่ของหนังหรือแง่ของศิลปะ
‎บางอย่างอาจไม่บรรลุผล

561
00:32:41,209 --> 00:32:44,295
‎แต่ย่อมมีบางอย่างเกิดขึ้นในความเป็นไปไม่ได้

562
00:32:44,921 --> 00:32:47,006
‎ว่าแต่นี่คือผมจริงของผม

563
00:32:48,466 --> 00:32:51,094
‎ทำไมล่ะ เป็นอะไร เดี๋ยว เป็นอะไร

564
00:32:51,177 --> 00:32:54,389
‎คุณควรบอกว่า"ผมจะทำให้ดีที่สุด

565
00:32:54,472 --> 00:32:57,141
‎จะเดินหน้าทำขั้นตอนต่อไป ทำให้ดีที่สุด"

566
00:32:57,225 --> 00:33:01,020
‎ฟังดูเป็นคำพูดซ้ำซากและผิวเผิน
‎แต่เชื่อเถอะว่าไม่ใช่เช่นนั้น

567
00:33:02,563 --> 00:33:06,943
‎เยี่ยม คุณหมายถึงยิ่งงานแย่ เราก็ยิ่งพัฒนา

568
00:33:07,026 --> 00:33:08,111
‎- ใช่
‎- แจ๋ว

569
00:33:08,194 --> 00:33:10,488
‎โดยทั่วไปฮอลลีวูดก็ทำกันแบบนั้นไม่ใช่รึ

570
00:33:11,698 --> 00:33:12,949
‎นึกว่าเป็นแบบนั้น

571
00:33:16,494 --> 00:33:18,329
‎เอาล่ะ งั้นเราเดินหน้ากันต่อ

572
00:33:19,789 --> 00:33:23,209
‎(สายร้อยไข่มุก)

573
00:33:23,292 --> 00:33:26,379
‎ถ้ารู้จักใช้เครื่องมือนี้ก็สามารถพลิกฟื้นได้

574
00:33:26,963 --> 00:33:29,590
‎เราจึงต้องเดินหน้าต่อไป

575
00:33:30,216 --> 00:33:31,050
‎ลุยต่อไป

576
00:33:31,134 --> 00:33:33,469
‎ดูเหมือนงี่เง่า ง่ายเกินว่างั้นไหม

577
00:33:33,553 --> 00:33:38,182
‎นั่นแหละ บอกตัวเองว่า
‎"ฉันคือคนที่ร้อยไข่มุกเม็ดต่อไป"

578
00:33:38,266 --> 00:33:39,976
‎แค่นั้นแหละ มีแค่นั้น

579
00:33:40,059 --> 00:33:42,103
‎เราเรียกมันว่า สายร้อยไข่มุก

580
00:33:42,186 --> 00:33:46,816
‎สิ่งนี้น่าจะสำคัญที่สุด
‎ในแง่แรงจูงใจ ซึ่งสามารถสอนตัวเองได้

581
00:33:47,400 --> 00:33:49,444
‎คุณแค่วาดสายร้อยไข่มุก

582
00:33:49,527 --> 00:33:52,572
‎วาดเส้น แล้ววาดวงกลม เส้น แล้วก็วงกลม

583
00:33:52,655 --> 00:33:55,825
‎วงกลมหนึ่งอันเท่ากับการกระทำหนึ่งอย่าง

584
00:33:56,409 --> 00:33:57,744
‎แต่ประเด็นก็คือ

585
00:33:57,827 --> 00:34:00,038
‎ทุกการกระทำมีค่าเท่ากันหมด

586
00:34:00,830 --> 00:34:02,999
‎นี่เป็นเรื่องของตัวตน"ฉันเป็นใคร

587
00:34:03,499 --> 00:34:06,961
‎ฉันมันไม่เก่ง ไม่เจ๋ง ไม่อยากมองตัวเองเลย"

588
00:34:07,045 --> 00:34:10,882
‎ขอให้มองตัวเอง
‎ในแง่ของนิสัยในการกระทำสิ่งต่างๆ

589
00:34:10,965 --> 00:34:14,385
‎แม้มันจะล้มเหลวหรือสำเร็จยิ่งใหญ่
‎ไม่ว่าผลจะออกมายังไง

590
00:34:14,469 --> 00:34:15,887
‎คุณก็ต้องเดินหน้าต่อ

591
00:34:16,596 --> 00:34:21,017
‎ฉันเป็นคนที่ร้อยไข่มุกเม็ดต่อไป แค่นั้นแหละ

592
00:34:21,559 --> 00:34:24,896
‎แสดงว่าการลุกขึ้นจากที่นอน
‎ในตอนเช้าก็เป็นการร้อยไข่มุก

593
00:34:24,979 --> 00:34:28,357
‎ลุกขึ้นจากที่นอนและทำในสิ่งที่ต้องทำในวันนั้นๆ

594
00:34:28,441 --> 00:34:31,486
‎โดยไม่ไปวัดค่าของการกระทำ

595
00:34:31,569 --> 00:34:33,154
‎ทุกการกระทำมีค่าเท่ากันหมด

596
00:34:33,237 --> 00:34:36,783
‎สิ่งที่ดีงามในตัวคุณก็คือ ถึงคุณจะงี่เง่าก็เถอะ

597
00:34:36,866 --> 00:34:38,367
‎คือคุณไม่เคยหยุด

598
00:34:38,451 --> 00:34:40,870
‎นั่นคือสิ่งที่คุณมี คุณเข้าใจเรื่องความไม่แน่นอน

599
00:34:42,038 --> 00:34:47,085
‎ในครั้งแรกที่คุยกัน คุณบอกว่า
‎ความเชื่อมั่นที่แท้คือการอยู่กับความไม่แน่นอน

600
00:34:47,752 --> 00:34:49,045
‎ใช่ และก้าวไปข้างหน้า

601
00:34:49,128 --> 00:34:52,965
‎ผู้ชนะไม่ใช่คนที่ตัดสินใจหรือคาดการณ์ได้ดีสุด

602
00:34:53,049 --> 00:34:56,052
‎ผู้ชนะคือคนที่ยินดีขับเคลื่อนไปตามวงจร

603
00:34:56,135 --> 00:34:58,846
‎พูดง่ายๆ คือผู้ที่พร้อมที่จะเสี่ยงนั้น

604
00:34:58,930 --> 00:35:02,934
‎จะทำการงานด้วยใจศรัทธาในระดับหนึ่ง
‎จากนั้นก็จะยอมรับผลที่ตามมา

605
00:35:03,017 --> 00:35:06,062
‎หากผลออกมาแย่ ก็ต้องกลับไปเริ่มใหม่อีกรอบ

606
00:35:06,145 --> 00:35:07,355
‎นั่นคือดีที่สุดที่จะเป็นได้

607
00:35:08,022 --> 00:35:09,482
‎มันเป็นอย่างนี้นะ

608
00:35:09,565 --> 00:35:13,027
‎ในวงกลมทุกอันจะมีวงกลมสีดำเล็กๆ อยู่

609
00:35:13,111 --> 00:35:17,031
‎ขนาดเล็กกว่ามาก วงกลมสีดำนี้ก็คืออึ

610
00:35:17,115 --> 00:35:21,119
‎มันออกจะน่าขำอยู่บ้าง
‎แต่มันหมายถึงในทุกความพยายามที่…

611
00:35:21,202 --> 00:35:23,287
‎สมมตินะ อย่างที่เราพยายามทำหนังเรื่องนี้

612
00:35:23,371 --> 00:35:25,873
‎ไม่ว่าผลออกมายังไง มันก็จะไม่สมบูรณ์แบบ

613
00:35:25,957 --> 00:35:27,416
‎มันจะมีอึติดอยู่ในนั้น

614
00:35:27,500 --> 00:35:31,504
‎เราไม่มีทางรู้ว่ามันจะออกมาดีหรือไม่
‎จึงไม่จำเป็นต้องกังวลเรื่องนั้น

615
00:35:31,587 --> 00:35:34,966
‎แต่ต้องไปดูแล
‎เรื่องที่ต้องทำต่อ ร้อยไข่มุกเม็ดต่อไป

616
00:35:35,049 --> 00:35:38,678
‎ปรัชญาชีวิตผมคือมองแบบตรงกันข้ามกับที่ว่ามา

617
00:35:38,761 --> 00:35:42,557
‎มีไข่มุกล้อมรอบอึทุกชิ้น

618
00:35:43,432 --> 00:35:45,101
‎แทนที่จะบอกว่าอึอยู่ในไข่มุก

619
00:35:45,726 --> 00:35:48,938
‎เพราะเวลาเกิดเรื่องแย่ๆ
‎ผมจะคิด"มีเรื่องให้เรียนรู้มากมาย

620
00:35:49,021 --> 00:35:51,482
‎ทั้งเรื่องดีๆ ตั้งเยอะในเหตุการณ์นี้"

621
00:35:51,566 --> 00:35:54,110
‎วิเศษมาก ผมขอขโมยไปใช้นะ

622
00:35:54,735 --> 00:35:55,862
‎ผมจะฟ้องคุณ

623
00:35:57,572 --> 00:35:58,865
‎ไม่เป็นไร ไงผมก็รักคุณ

624
00:35:58,948 --> 00:36:00,491
‎ดีครับ ไว้เจอกันที่ศาล

625
00:36:05,079 --> 00:36:10,376
‎ถ้าหนังเรื่องนี้กลับต้องลงเอย
‎ที่การฟ้องร้องกันนานสิบปี…

626
00:36:10,459 --> 00:36:12,003
‎เราจะสนิมสนมกันมาก แจ๋วเลย

627
00:36:20,636 --> 00:36:23,472
‎ที่ผมมาหาคุณและเริ่มต้นกระบวนการบำบัด

628
00:36:24,098 --> 00:36:29,020
‎ก็เพราะผมอยากมีความสุขมากขึ้น

629
00:36:29,103 --> 00:36:34,942
‎ผมก็บอกไม่ถูก คือผมไม่เห็นคุณค่าในตัวเอง

630
00:36:35,026 --> 00:36:35,860
‎ใช่

631
00:36:36,360 --> 00:36:39,363
‎ผมอ้วนมาตลอดตั้งแต่เด็ก

632
00:36:40,323 --> 00:36:45,995
‎ซึ่งดูเหมือนไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร

633
00:36:46,078 --> 00:36:48,247
‎แบบว่า"โถ ตายจริง"อะไรทำนองนั้น

634
00:36:49,040 --> 00:36:50,791
‎แต่ส่วนตัวผมแล้ว

635
00:36:50,875 --> 00:36:52,627
‎มันทำลายชีวิตผมอย่างรุนแรง

636
00:36:53,419 --> 00:36:56,172
‎คุณเคยอธิบายถึงแนวคิดเรื่องเงา

637
00:36:56,255 --> 00:37:00,635
‎มันคือตัวเราเองในเวอร์ชั่นที่ไม่อยากให้ใครรับรู้

638
00:37:01,135 --> 00:37:06,474
‎และนี่คือภาพที่ผมนึกถึงในวันนั้น ผมตอนอายุ 14

639
00:37:10,102 --> 00:37:13,147
‎ตอนผมเจอคุณ น่าจะอายุ 33

640
00:37:13,231 --> 00:37:15,566
‎ผมประสบความสำเร็จในงานที่ทำมากมาย

641
00:37:15,650 --> 00:37:18,319
‎รูปร่างก็สมส่วนใช้ได้เลย

642
00:37:18,402 --> 00:37:24,283
‎ไม่มีสิ่งที่จะมากระตุ้นให้ผมนึกถึงตัวเองแบบเดิม

643
00:37:24,992 --> 00:37:29,830
‎แต่ตามที่คุณอธิบาย มันคือสิ่งที่ผมมองตัวเอง

644
00:37:29,914 --> 00:37:32,166
‎และผมไม่ยอมรับตัวเอง

645
00:37:32,250 --> 00:37:35,878
‎เพราะรู้สึกอับอายเกินกว่าจะยอมรับว่าเป็นตัวผม

646
00:37:36,921 --> 00:37:40,508
‎ผมเคยนึกว่าถ้าประสบความสำเร็จ
‎คนอื่นคงไม่เห็นส่วนแย่ๆ ของผม

647
00:37:41,008 --> 00:37:46,597
‎แล้วพอผมทำได้สำเร็จ ผู้คนกลับยิ่งพูดถึงมัน

648
00:37:46,681 --> 00:37:48,266
‎ผมเลยเจ็บปวด

649
00:37:49,183 --> 00:37:52,687
‎แล้วผมก็ยังรู้สึกถึงตัวตนนี้

650
00:37:53,312 --> 00:37:59,527
‎รู้สึกว่ามันยังอยู่ในตัวผมแบบผุดขึ้นมาในใจ

651
00:37:59,610 --> 00:38:03,531
‎ดังนั้นโดยเนื้อแท้แล้ว ผมก็ยังเป็นคนที่ดูแย่

652
00:38:03,614 --> 00:38:06,701
‎แต่กระบวนการของเราคือ ค่อยๆ ปรับ

653
00:38:08,035 --> 00:38:10,579
‎ไม่ใช่แค่ยอมรับ แต่เป็นการ…

654
00:38:10,663 --> 00:38:13,207
‎- แบบรู้สึกว่าตัวตนนี้มันเยี่ยม
‎- ใช่

655
00:38:13,708 --> 00:38:15,334
‎แต่มันก็ยังยากมาก

656
00:38:16,210 --> 00:38:18,045
‎ก็จะรู้สึกว่ามันยากไปตลอดชีวิตแหละ

657
00:38:21,132 --> 00:38:25,094
‎(เงา)

658
00:38:25,177 --> 00:38:26,262
‎ทุกคนล้วนมีตัวตนเงา

659
00:38:26,345 --> 00:38:28,222
‎เงาของแต่ละคนต่างกันอยู่บ้าง

660
00:38:28,306 --> 00:38:31,600
‎แต่อีกด้านหนึ่งเงาของแต่ละคนนั้นเหมือนกัน

661
00:38:31,684 --> 00:38:35,229
‎เพราะคือส่วนหนึ่งของตัวเองที่ต่างรู้สึกอับอาย

662
00:38:35,313 --> 00:38:37,440
‎อย่างแรกที่ต้องทำคือค้นหาเงาของคุณ

663
00:38:37,523 --> 00:38:41,027
‎คุณต้องมองเห็นส่วนนี้ก่อนเพื่อที่จะได้โฟกัสลงไป

664
00:38:41,110 --> 00:38:42,862
‎และเรียนรู้วิธีจัดการกับมัน

665
00:38:42,945 --> 00:38:44,405
‎ใช่ ต้องใช้มโนภาพ

666
00:38:44,488 --> 00:38:46,115
‎หลับตาลง

667
00:38:47,575 --> 00:38:51,162
‎ทีนี้ให้นึกภาพย้อนไป

668
00:38:51,245 --> 00:38:57,001
‎ตอนที่คุณรู้สึกด้อย ขายหน้า ถูกปฏิเสธ ท้อแท้

669
00:38:57,084 --> 00:38:58,461
‎ที่ทำให้คุณอับอายในตัวเอง

670
00:38:58,961 --> 00:39:02,548
‎นั่นคือส่วนหนึ่งของตัวคุณซึ่งคุณไม่อยากเป็น

671
00:39:03,090 --> 00:39:06,344
‎แต่คุณเป็นเช่นนั้น
‎ไม่ใช่แค่ส่วนที่คุณกำจัดออกไปไม่ได้

672
00:39:06,427 --> 00:39:07,511
‎(คุณ)

673
00:39:07,595 --> 00:39:08,554
‎(เงา)

674
00:39:09,180 --> 00:39:14,643
‎ผมเห็นภาพตัวเองตอนอายุ 14 ตัวอ้วน เป็นสิว

675
00:39:14,727 --> 00:39:18,647
‎รู้สึกว่าไม่เป็นที่ยอมรับจากทุกคน

676
00:39:19,357 --> 00:39:23,194
‎มาดูกันว่าจะทำยังไงกับมโนภาพในปัจจุบัน

677
00:39:23,277 --> 00:39:25,529
‎นั่นเป็นเรื่องในอดีตถูกไหม

678
00:39:26,489 --> 00:39:31,452
‎คุยกับเงาของคุณ ถามว่าเขารู้สึกยังไงกับคุณ

679
00:39:31,535 --> 00:39:33,788
‎รู้สึกยังไงกับสิ่งที่คุณทำ สิ่งที่คุณปฏิบัติกับเขา

680
00:39:34,288 --> 00:39:35,498
‎แล้วฟังสิ่งที่เขาตอบ

681
00:39:35,581 --> 00:39:36,874
‎(คุยกับเงา - ฟังเงา)

682
00:39:36,957 --> 00:39:40,419
‎เขาบอกว่า"นายปฏิเสธตัวตนฉัน

683
00:39:40,503 --> 00:39:43,923
‎นายอับอายที่มีฉันอยู่"

684
00:39:44,006 --> 00:39:45,925
‎ถามต่อว่าเขารู้สึกยังไง

685
00:39:47,051 --> 00:39:50,429
‎เจ็บปวด โกรธ และไม่พอใจมากๆ

686
00:39:51,680 --> 00:39:53,349
‎ทีนี้ ฟังให้ดีๆ นะ

687
00:39:53,933 --> 00:39:56,685
‎เงาต้องการความสนใจ

688
00:39:56,769 --> 00:39:59,105
‎แต่ไม่ใช่ความสนใจจากคนทั่วโลก

689
00:39:59,188 --> 00:40:01,065
‎เงาไม่ได้ต้องการรางวัลออสการ์

690
00:40:01,148 --> 00:40:05,653
‎ความสนใจจากคุณเท่านั้นที่สำคัญกับเงา

691
00:40:06,862 --> 00:40:09,740
‎ถามเงาสิว่าคุณจะทำอะไรได้บ้าง

692
00:40:09,824 --> 00:40:15,079
‎เพื่อชดเชยกับการที่คุณ
‎ไม่สนใจใยดีเขามาเป็นเวลานานมาก

693
00:40:21,085 --> 00:40:25,381
‎เขาว่าขอให้เขาอยู่ร่วมกับผม

694
00:40:25,464 --> 00:40:29,301
‎แบ่งปันเรื่องราวในชีวิตและชื่นชมเขา

695
00:40:30,678 --> 00:40:31,804
‎และภูมิใจในตัวเขา

696
00:40:32,555 --> 00:40:36,350
‎ไม่ว่าในสภาพแวดล้อมไหน
‎ทั้งทางสังคม การทำงาน หรือชีวิตรัก

697
00:40:36,434 --> 00:40:38,436
‎ที่ไม่เคยยอมรับในตัวผู้นี้

698
00:40:38,519 --> 00:40:42,690
‎และไม่ใช่แค่ยอมรับที่มีเงาอยู่
‎แต่นั่นเป็นส่วนที่สวยงามในตัวเรา

699
00:40:42,773 --> 00:40:44,316
‎เอาล่ะ ลืมตาได้

700
00:40:45,234 --> 00:40:49,697
‎นี่เป็นเครื่องมือ
‎ที่น่าจะช่วยสานสัมพันธ์กับเงาของคุณ

701
00:40:49,780 --> 00:40:51,574
‎มันเหมาะกับเรื่องความอาย

702
00:40:51,657 --> 00:40:54,118
‎เหมาะกับเรื่องการนำเสนอต่อหน้าสาธารณชน

703
00:40:54,201 --> 00:40:57,663
‎แม้กระทั่งเรื่องการเผชิญหน้ากับคู่สมรส
‎ไม่สำคัญว่าต้องเป็นเรื่องอะไร

704
00:40:57,746 --> 00:40:59,665
‎หรือว่าเรื่องการออกเดต

705
00:40:59,748 --> 00:41:02,668
‎หรือเรื่องที่มีความเสี่ยงสูงหรือความกดดันสูง

706
00:41:02,751 --> 00:41:06,714
‎ซึ่งคุณรู้สึกว่าต้อง"สมบูรณ์แบบไร้ที่ติ"

707
00:41:06,797 --> 00:41:09,633
‎ใช่ เป้าหมายไม่ใช่เรื่องผลปฏิบัติงานที่ดี

708
00:41:09,717 --> 00:41:14,013
‎เป้าหมายคือการรู้จักใช้เครื่องมือ
‎และสามารถต้านทานต่อสิ่งที่เกิดขึ้น

709
00:41:14,096 --> 00:41:18,517
‎ใช่ เพราะถ้าผมพึงพอใจในตัวตนที่แท้จริง

710
00:41:19,310 --> 00:41:23,564
‎ความคิดเห็นคนอื่น
‎ก็จะมีผลกระทบต่อใจผมน้อยลงมากๆ

711
00:41:24,356 --> 00:41:28,861
‎คุณเข้าใจถูกแล้ว
‎ไม่เกี่ยวกับว่าเงานี้จะดูเป็นไง ดูดีหรือไม่ดีก็ช่าง

712
00:41:28,944 --> 00:41:32,740
‎ประเด็นสำคัญคือ
‎กระบวนการอันต่อเนื่องที่มีต่อเงานี้ต่างหาก

713
00:41:32,823 --> 00:41:36,368
‎ถ้าคุณไม่ให้การยอมรับตัวตนเงา
‎ไม่ใส่ใจน่าจะเป็นคำที่เหมาะที่สุด

714
00:41:36,452 --> 00:41:38,537
‎เงาก็จะดึงให้คุณมีพฤติกรรมเชิงลบ

715
00:41:38,621 --> 00:41:42,416
‎เครื่องมือนี้จะช่วยให้คุณรู้สึกดีขึ้นทันทีในตอนนั้น

716
00:41:42,917 --> 00:41:46,754
‎ทั้งยังช่วยให้เข้าใจปรัชญาที่ว่า
‎"ฉันจะไปทางไหนในฐานะที่เป็นมนุษย์"

717
00:41:46,837 --> 00:41:50,090
‎แนวคิดของการประสานกลมกลืนกับเงานั้น

718
00:41:50,174 --> 00:41:51,509
‎มันเป็นเรื่องของความบริบูรณ์

719
00:41:51,592 --> 00:41:53,636
‎ความบริบูรณ์หมายถึงไม่ต้องการอะไรอีกแล้ว

720
00:41:53,719 --> 00:41:56,889
‎"ฉันมีความบริบูรณ์ในแบบที่ฉันเป็น"
‎และนั่นคือมีอิสระสุดๆ

721
00:41:56,972 --> 00:41:58,724
‎ขอโทษที

722
00:41:58,807 --> 00:42:00,893
‎กรุณาอย่าทำร้ายเงาผมนะ

723
00:42:01,977 --> 00:42:03,437
‎เยี่ยมเลย ขอโทษครับ

724
00:42:03,521 --> 00:42:04,730
‎เขาทำนายเจ็บรึเปล่า

725
00:42:05,606 --> 00:42:07,233
‎ชายพิลึกนั่นทำร้ายนายรึเปล่า

726
00:42:07,733 --> 00:42:09,652
‎ตอนนี้ผมรักเขาแล้ว ต้องคอยดูแลให้ดี

727
00:42:09,735 --> 00:42:11,278
‎เดี๋ยวไปอยู่บ้านผมก็ได้นะ

728
00:42:21,330 --> 00:42:27,586
‎ตอนที่มาหาคุณเมื่อห้าปีก่อน
‎ผมไร้ซึ่งความมั่นใจในฐานะที่เป็นมนุษย์

729
00:42:27,670 --> 00:42:31,882
‎- ผมไม่เคยลงทุนกับตัวเองเลย
‎- ถูกต้อง

730
00:42:31,966 --> 00:42:34,134
‎และไม่เคยเข้าใจวิธีที่จะรักตัวเอง

731
00:42:34,218 --> 00:42:38,222
‎ผมเอาแต่ทำงานเพื่อสร้างความสำเร็จ

732
00:42:38,305 --> 00:42:41,350
‎ซึ่งเป็นแนวคิดคุณเรื่องสแนปช็อต

733
00:42:41,433 --> 00:42:42,268
‎ถูกต้อง

734
00:42:42,351 --> 00:42:43,477
‎(สแนปช็อต-ดินแดนมายา)

735
00:42:43,561 --> 00:42:46,689
‎อีกชื่อหนึ่งก็คือ ดินแดนมายา

736
00:42:46,772 --> 00:42:48,691
‎ขอย้ำ นี่คือส่วนเอ็กซ์แบบคลาสสิก

737
00:42:48,774 --> 00:42:53,779
‎หมายถึงคุณไขว่คว้าหาประสบการณ์ที่สมบูรณ์แบบ

738
00:42:53,862 --> 00:42:55,823
‎ซึ่งอาจจะเป็นภรรยาที่สมบูรณ์แบบ

739
00:42:56,574 --> 00:42:59,076
‎ยอดเงินในบัญชีที่สมบูรณ์แบบ หนังที่สมบูรณ์แบบ

740
00:42:59,159 --> 00:43:01,787
‎ไม่สำคัญว่ามันเป็นอะไร มันไม่มีอยู่จริง

741
00:43:01,870 --> 00:43:06,375
‎เพราะมันเป็นแค่ภาพในใจคุณ
‎ตัวคุณหรือส่วนเอ็กซ์คิดขึ้นมาเอง

742
00:43:06,458 --> 00:43:08,419
‎ธรรมชาติของสแนปช็อตเป็นยังไง

743
00:43:08,919 --> 00:43:11,171
‎มันไม่มีการเคลื่อนไหวถูกไหม เป็นภาพนิ่ง

744
00:43:11,839 --> 00:43:13,048
‎ไม่มีมิติลึกตื้น

745
00:43:13,132 --> 00:43:16,260
‎ในกรณีของคุณ คุณถ่ายภาพสแนปช็อตนี้

746
00:43:16,343 --> 00:43:18,429
‎และปล่อยให้ภาพนี้ทำร้ายจนง่อยเปลี้ย

747
00:43:18,512 --> 00:43:19,388
‎คุณอยู่กับจินตนาการ

748
00:43:19,471 --> 00:43:23,851
‎คนส่วนใหญ่บอกตัวเองว่า
‎ถ้าได้เข้าไปอยู่ในโลกที่สมบูรณ์แบบ

749
00:43:23,934 --> 00:43:25,561
‎ก็จะเกิดสิ่งมหัศจรรย์

750
00:43:25,644 --> 00:43:27,271
‎แต่อย่าลืมนะ

751
00:43:27,980 --> 00:43:31,108
‎เรื่องความเป็นจริงสามประการ

752
00:43:31,191 --> 00:43:34,820
‎ความปวดร้าวจะอยู่กับเราตลอดไป
‎ความไม่แน่นอนจะอยู่กับเราตลอดไป

753
00:43:34,903 --> 00:43:38,157
‎และไม่มีทางจะหนีพ้นการจัดการที่ต่อเนื่อง

754
00:43:38,240 --> 00:43:41,035
‎ยังไงก็ตาม ทุกคนต้องเผชิญชีวิตเช่นนี้

755
00:43:41,785 --> 00:43:47,791
‎ก่อนที่จะได้พบคุณ
‎ผมเหมือนเด็กที่จิตใจไม่มั่นคงเอาซะเลย

756
00:43:47,875 --> 00:43:54,840
‎ผมเลยคิดว่าความสำเร็จและรางวัล
‎จะช่วยปลดปล่อยความปวดร้าวในชีวิตผม

757
00:43:54,923 --> 00:43:57,635
‎ผมจึงทุ่มเททำงานเพื่อไปให้ถึงตามภาพสแนปช็อต

758
00:43:57,718 --> 00:44:00,262
‎และเพราะสิทธิพิเศษและโชค

759
00:44:01,430 --> 00:44:04,850
‎ผมจึงสามารถไปถึงภาพสแนปช็อตนั้นค่อนข้างเร็ว

760
00:44:04,933 --> 00:44:08,687
‎พอพบว่ามันไม่ได้เยียวยาเรื่องในใจผมเลย

761
00:44:08,771 --> 00:44:12,066
‎มันยิ่งทำให้ผมหดหู่หนักเข้าไปอีก

762
00:44:12,149 --> 00:44:12,983
‎ใช่

763
00:44:13,067 --> 00:44:14,068
‎ในขณะเดียวกัน

764
00:44:14,151 --> 00:44:20,199
‎สื่อก็เฝ้าตอกย้ำเรื่องน้ำหนักผมอย่างโหดเหี้ยม

765
00:44:20,282 --> 00:44:23,410
‎เหมือนพวกเขาแข่งกันแบบสุดเหวี่ยง

766
00:44:24,411 --> 00:44:25,954
‎เพื่อโจมตีปมด้อยผม

767
00:44:26,038 --> 00:44:28,040
‎นั่นยิ่งทำให้ผมต้องป้องกันตัวเอง

768
00:44:28,123 --> 00:44:31,460
‎เหมือนคอยระแวงว่าใครจะพูดจาทำร้ายผม

769
00:44:31,543 --> 00:44:33,295
‎พอรู้ผมจะโกรธเอามากๆ

770
00:44:34,505 --> 00:44:40,135
‎มันคอยขัดขวางผมในแง่ที่แบบว่า

771
00:44:40,219 --> 00:44:43,389
‎ไม่สามารถข้ามพ้นการมองตัวเองในแง่ลบ

772
00:44:44,014 --> 00:44:45,599
‎และยิ่งรู้สึกอับอายเงาตัวเอง

773
00:44:46,266 --> 00:44:50,229
‎จนเมื่อไม่นานนี้ในช่วงวัยสามสิบที่ได้มาพบคุณ

774
00:44:50,312 --> 00:44:54,316
‎ผมถึงได้เรียนรู้ขั้นตอนที่จะสกัดมันเอาไว้

775
00:44:54,400 --> 00:44:56,652
‎หรือปรับความคิดเรื่องความเป็นตนเอง

776
00:44:57,236 --> 00:44:58,362
‎พูดแบบนี้โอเคไหมครับ

777
00:44:59,321 --> 00:45:00,155
‎รู้ไหม

778
00:45:00,823 --> 00:45:02,991
‎เดี๋ยวนะ เรา… คุณเคี้ยวอะไรอยู่รึเปล่า

779
00:45:03,075 --> 00:45:03,992
‎ใช่

780
00:45:08,997 --> 00:45:10,874
‎เรากำลังถ่ายอยู่นะ

781
00:45:13,001 --> 00:45:15,295
‎ตอนเชิญก็น่าจะเตือนกันก่อนนี่

782
00:45:15,379 --> 00:45:18,632
‎เขากินช็อกโกแลตเฉยเลยว่ะ
‎คุณอยากเรียกร้องอะไรไหมเนี่ย

783
00:45:19,299 --> 00:45:20,884
‎ครับ แต่มาดูว่าจะไปต่อยังไง

784
00:45:24,346 --> 00:45:26,432
‎โทษที ขอผมดูโน้ตแป๊บเดียว

785
00:45:26,515 --> 00:45:27,349
‎ที่เขียนนั่น…

786
00:45:27,433 --> 00:45:31,228
‎ผมเขียนเรื่องมีอะไรกับแม่คุณ ขีดทิ้งไปนะ

787
00:45:34,022 --> 00:45:39,069
‎ที่มีมุกเสียดสีเรื่องแม่นี่
‎เพราะแม่ผมจะมาร่วมด้วยพรุ่งนี้

788
00:45:39,153 --> 00:45:42,281
‎เราจะทำกระบวนการบำบัดหนึ่งครั้ง
‎มีคุณ ผม และแม่ผม

789
00:45:43,907 --> 00:45:45,993
‎- ตลกร้ายแล้ว
‎- ผมพูดจริง

790
00:45:46,869 --> 00:45:48,120
‎อย่าได้บอกเธอที่…

791
00:45:48,912 --> 00:45:50,080
‎ไม่ครับ ผมไม่บอกแน่

792
00:45:54,251 --> 00:45:55,419
‎- โอเค
‎- หวัดดี

793
00:45:55,502 --> 00:45:57,296
‎- หวัดดี ทุกคน
‎- ผมชอบสีเสื้อคุณจัง

794
00:45:57,379 --> 00:45:59,548
‎- ขอบคุณ
‎- แม่ดูดีจัง

795
00:45:59,631 --> 00:46:00,466
‎ขอบใจ

796
00:46:01,258 --> 00:46:02,676
‎นี่แม่ผมครับ ชารอน

797
00:46:02,760 --> 00:46:04,428
‎- ชารอน ผมฟิล
‎- ยินดีที่ได้รู้จัก

798
00:46:04,511 --> 00:46:05,554
‎ยินดีที่ได้พบคุณ

799
00:46:05,637 --> 00:46:06,722
‎ยินดีที่ได้พบค่ะ

800
00:46:07,306 --> 00:46:09,016
‎ครับ ไม่รู้นะ

801
00:46:09,099 --> 00:46:13,312
‎ผมนึกถึงประสบการณ์รับการบำบัดครั้งแรก

802
00:46:13,395 --> 00:46:15,647
‎เราไปพบนักโภชนาการกัน

803
00:46:15,731 --> 00:46:18,567
‎ถกเถียงกันหนักเลยที่นักโภชนาการบอกว่า…

804
00:46:18,650 --> 00:46:20,652
‎- ใช่เลย
‎- "พวกคุณควรไปพบนักบำบัด"

805
00:46:20,736 --> 00:46:22,696
‎หมอบอกว่า"โจนาห์ควรจะลดน้ำหนัก"

806
00:46:22,780 --> 00:46:26,700
‎ในฐานะแม่ แม่ก็บอกว่า
‎"ให้ตายสิ ไงก็ต้องเชื่อคุณหมอ

807
00:46:26,784 --> 00:46:28,410
‎และพาเขาไปหานักโภชนาการ"

808
00:46:28,494 --> 00:46:32,164
‎บอกตามตรงเลยนะ
‎แม่ไม่ได้อยากให้เขามาบอกแบบนั้น

809
00:46:32,247 --> 00:46:35,292
‎ในใจก็คงคิดอยู่ว่าลูกควรลดน้ำหนักแหละ

810
00:46:36,001 --> 00:46:39,505
‎ก็ไม่อยากจะพูดถึงอดีตนะ
‎แต่บางทีก็จำเป็นต้องให้เห็นภาพอดีต

811
00:46:39,588 --> 00:46:44,301
‎เพราะแม่ฉันเป็นคนรูปร่างเล็กบาง น้องสาวด้วย

812
00:46:44,384 --> 00:46:47,763
‎และฉันจะโดนย้ำตลอดว่า"ลูกนี่อ้วนเหมือนพ่อ"

813
00:46:47,846 --> 00:46:50,057
‎และ"อ้วนสุดในบ้านเลย ลดน้ำหนักได้แล้ว"

814
00:46:50,140 --> 00:46:52,726
‎มันทำให้วิตกกังวลเอามากๆ

815
00:46:52,810 --> 00:46:56,188
‎เวลาที่ตัวฉันหรือลูกๆ มีรูปร่างอ้วนเกิน

816
00:46:56,271 --> 00:47:01,026
‎ฉันรู้สึกแบบว่าแทนที่ฉันจะคิดถึงสิ่งที่ตัวเองทำ

817
00:47:01,109 --> 00:47:04,822
‎ฉันกลับทำในสิ่งที่คิดว่ามันถูกต้อง พอเข้าใจนะ

818
00:47:04,905 --> 00:47:07,866
‎ครับ ผมไม่ได้เจตนาต่อว่าแม่หรืออะไรนะ

819
00:47:07,950 --> 00:47:10,702
‎คือแม่มองว่าผมเป็นเด็กที่อ้วนเกิน

820
00:47:11,203 --> 00:47:13,288
‎ผมก็รู้สึก และหมอก็เห็นแบบนั้น

821
00:47:13,372 --> 00:47:17,543
‎สังคมก็มีการสร้างกรอบของตัวเองว่า
‎มันเป็นข้อบกพร่องหรือไม่ดียังไง

822
00:47:17,626 --> 00:47:21,755
‎ผมเลยรู้สึกว่า"ผมมันไม่ดี

823
00:47:22,756 --> 00:47:24,800
‎ผมมันแย่"

824
00:47:24,883 --> 00:47:28,136
‎มันเหมือนตัวผมดูไม่เหมาะสมสำหรับทุกคน

825
00:47:28,220 --> 00:47:31,306
‎และแม่ก็ต้องเป็นคน

826
00:47:31,390 --> 00:47:36,687
‎ที่พยายามแก้ไขเรื่องนี้ด้วยเหตุผลอะไรก็ตาม

827
00:47:36,770 --> 00:47:37,604
‎ใช่

828
00:47:38,105 --> 00:47:41,692
‎เลยเท่ากับว่าแม่อยู่ในสถานะที่เป็นปรปักษ์

829
00:47:41,775 --> 00:47:44,194
‎แบบว่า"นี่คือบุคคล

830
00:47:45,529 --> 00:47:46,613
‎ที่ไม่ยอมรับตัวผม"

831
00:47:46,697 --> 00:47:52,870
‎ผมจึงคิดไปว่า
‎บุคคลที่เป็นผู้หญิงจะไม่ยอมรับรูปร่างของผม

832
00:47:53,579 --> 00:47:55,330
‎ผมไม่ได้ตำหนิแม่นะครับ

833
00:47:55,414 --> 00:47:59,543
‎เพราะผมเข้าใจแล้ว ก็เข้าใจมาระยะหนึ่งแล้ว

834
00:48:00,127 --> 00:48:04,506
‎ที่แม่ก็รู้สึกแย่แบบเดียวกับผมสมัยก่อน

835
00:48:05,549 --> 00:48:09,136
‎- แค่อยากบอกว่ามันกระทบตัวผมยังไง
‎- เข้าใจ

836
00:48:09,219 --> 00:48:11,013
‎สำหรับผม มันสะดวกใจกว่า

837
00:48:11,096 --> 00:48:15,434
‎ที่มานั่งคุยกันแบบนี้ด้วยเหตุผลอะไรก็ตาม…

838
00:48:15,517 --> 00:48:17,936
‎ขอบใจนะ โจนาห์ แม่ก็ซาบซึ้งใจ

839
00:48:19,730 --> 00:48:23,066
‎แม่เองก็อยากขอบคุณ
‎เพราะลูกก็ไม่เคยพูดมันออกมาแบบนี้

840
00:48:23,150 --> 00:48:28,280
‎ที่ว่าบุคคลที่เป็นผู้หญิงจะไม่ยอมรับรูปร่างลูก

841
00:48:28,363 --> 00:48:30,574
‎แม่เองไม่เคยคิดแบบนั้นเลย

842
00:48:30,657 --> 00:48:32,618
‎แค่พยายามที่จะแก้ไข

843
00:48:32,701 --> 00:48:38,498
‎โดยไม่ได้คิดเลยว่า
‎การพูดกับลูกแบบนั้นจะมีผลกระทบต่อตัวลูก

844
00:48:39,458 --> 00:48:42,544
‎ขอพูดให้ชัดๆ มันไม่เกี่ยวกับแบบนั้นหรือแบบนี้

845
00:48:42,628 --> 00:48:43,629
‎นั่นไม่ใช่ประเด็น

846
00:48:43,712 --> 00:48:47,424
‎เรื่องอดีตจะกระจ่างแจ้งแค่ไหนก็ตามสำหรับคุณ

847
00:48:48,050 --> 00:48:52,971
‎คำถามคือปัจจุบันนี้ ระหว่างคุณสองคนเป็นยังไง

848
00:48:53,055 --> 00:48:54,806
‎พวกคุณต้องการอะไร

849
00:48:54,890 --> 00:48:58,477
‎- เคยคิดเรื่องนี้บ้างไหมครับ
‎- คิดค่ะ บางที

850
00:48:59,436 --> 00:49:01,271
‎ช่วยเล่าให้เราฟังหน่อยได้ไหม

851
00:49:03,398 --> 00:49:05,609
‎- พูดตรงๆ ได้เลยครับ
‎- แม่รู้ คิดอยู่น่ะ

852
00:49:06,610 --> 00:49:09,363
‎ฉันอยากได้ความสม่ำเสมอมากกว่านี้หน่อย

853
00:49:09,446 --> 00:49:12,115
‎บางทีโจนาห์ก็มาหาฉัน

854
00:49:12,199 --> 00:49:14,868
‎เวลาที่เขามีเรื่องอยากคุยด้วย แต่ฉันเป็นแม่น่ะ

855
00:49:14,952 --> 00:49:19,873
‎พอตอนที่เขามีความสุขดี
‎ฉันรู้สึกเหมือนตัวเองไปอยู่ที่ไหนก็ไม่รู้

856
00:49:19,957 --> 00:49:22,626
‎เหมือนไม่อยู่ในความคิดเขา
‎หรือไม่สำคัญ ก็ไม่รู้นะ

857
00:49:22,709 --> 00:49:24,586
‎ฉันชอบเวลาได้อยู่กับโจนาห์

858
00:49:24,670 --> 00:49:26,755
‎เพราะเรามีสัมพันธภาพที่แท้จริง

859
00:49:26,838 --> 00:49:29,758
‎เราผ่านอะไรด้วยกันมาเยอะ
‎สัมพันธภาพเราเลยลึกซึ้ง

860
00:49:30,425 --> 00:49:32,177
‎แต่บางทีฉันก็กังวล

861
00:49:33,053 --> 00:49:37,683
‎อย่างเวลาที่ฉันคิดว่า
‎เขาจะชอบที่ฉันพูดแบบนี้ไหม หรือ…

862
00:49:37,766 --> 00:49:39,267
‎มันยากที่จะสื่อเป็นคำพูด

863
00:49:39,893 --> 00:49:40,978
‎พูดออกมาสิครับ

864
00:49:41,061 --> 00:49:41,979
‎จะลองดูนะ

865
00:49:42,062 --> 00:49:45,232
‎บางทีฉันต้องฝืนไม่เป็นตัวของตัวเอง

866
00:49:45,315 --> 00:49:48,610
‎เพราะไม่อยากให้เขารู้สึกไม่ดีเกี่ยวกับตัวฉัน

867
00:49:50,195 --> 00:49:51,113
‎คุณเคยรู้เรื่องนี้ไหม

868
00:49:54,700 --> 00:49:55,993
‎ไม่รู้ครับ

869
00:49:57,035 --> 00:50:00,706
‎แต่บางทีผมก็แสดงท่าทีแย่ๆ

870
00:50:00,789 --> 00:50:06,336
‎ตอนที่รู้สึกว่าแม่ไม่ฟังใคร เอาแต่พูดอยู่ฝ่ายเดียว

871
00:50:06,420 --> 00:50:07,254
‎ใช่ แม่รู้

872
00:50:07,337 --> 00:50:12,551
‎แต่มันแจ๋วเลยที่ได้ฟังแม่พูด
‎เรื่องที่ผมน่าจะปรับตัวให้ดีขึ้น

873
00:50:13,635 --> 00:50:16,555
‎หรือเรื่องที่แม่ต้องการเพื่อสร้างเสริมสัมพันธภาพ

874
00:50:17,514 --> 00:50:20,892
‎บอกตามตรง ต้องในบริบทแบบนี้
‎เพราะไม่รู้สึกต้องปกป้องตัวเอง

875
00:50:20,976 --> 00:50:23,687
‎- หมายถึงมีบุคคลที่สามอยู่ใช่ไหม
‎- ครับ

876
00:50:24,229 --> 00:50:27,149
‎พูดถึงเรื่องนี้ เมื่อวานฟิลพูดถึงเราด้วย

877
00:50:27,232 --> 00:50:29,818
‎เขาว่าพวกคุณสองคนแนบแน่นกันน่าดู

878
00:50:31,737 --> 00:50:33,363
‎- อยากพูดเรื่องนี้ไหม
‎- พูดเล่นน่ะสิ

879
00:50:33,447 --> 00:50:35,407
‎ไม่ เขาพูดจริง เราถ่ายไว้ด้วย

880
00:50:35,490 --> 00:50:37,367
‎เขาลืมไม่ลงแน่ เชื่อสิ

881
00:50:38,035 --> 00:50:38,869
‎เอาแล้วสิ

882
00:50:38,952 --> 00:50:40,495
‎- เอาแล้ว
‎- ให้ตายสิ

883
00:50:40,579 --> 00:50:43,248
‎เราจบที่ตรงนี้เลยแล้วกัน

884
00:50:44,249 --> 00:50:46,251
‎- หมดเวลาแล้ว
‎- เอาล่ะ

885
00:50:47,419 --> 00:50:50,047
‎มีอีกอย่างก่อนจะจบตรงนี้ ไม่ใช่มุกนะ

886
00:50:50,714 --> 00:50:53,717
‎คุณเองเคยได้…
‎ไม่ใช่ในบริบทแบบนี้ แต่คุณเองเคย

887
00:50:53,800 --> 00:50:57,554
‎ได้พูดคุยเปิดอกกับแม่ของคุณบ้างไหมครับ

888
00:50:57,637 --> 00:50:59,681
‎ไม่ ไม่เฉียดเลยด้วยซ้ำ

889
00:50:59,765 --> 00:51:02,059
‎ถ้าแม่คุณยังมีชีวิตอยู่ คุณจะคุยไหม

890
00:51:03,226 --> 00:51:04,478
‎ตอนนี้เหรอ ก็ดีสิ

891
00:51:05,937 --> 00:51:06,772
‎ดีเลย

892
00:51:13,528 --> 00:51:16,573
‎ก็ต้องเข้าใจ แม่ผมเหมือนมาจากดาวเคราะห์อื่น

893
00:51:17,157 --> 00:51:20,077
‎พ่อของแม่เป็นโรคไซโคพาธ

894
00:51:20,160 --> 00:51:22,746
‎เขามักทำร้ายร่างกายภรรยาเป็นประจำ

895
00:51:22,829 --> 00:51:24,247
‎รวมทั้งลูกคนเล็กด้วย

896
00:51:24,331 --> 00:51:28,085
‎แต่ไม่เคยทำร้ายแม่ผม
‎และนั่นเป็นเรื่องที่ทรมานใจแม่ที่สุด

897
00:51:28,168 --> 00:51:30,921
‎ตอนแม่อายุประมาณแปดหรือเก้าขวบ

898
00:51:31,004 --> 00:51:32,839
‎แม่ก็ไม่พูดกับเขาอีกเลย

899
00:51:32,923 --> 00:51:37,094
‎ปี 1932 ช่วงเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่
‎จู่ๆ เขาก็ออกจากบ้านไป

900
00:51:37,177 --> 00:51:39,554
‎ไม่บอกกล่าวอะไร ไม่บอกใครว่าจะไป

901
00:51:39,638 --> 00:51:42,140
‎จู่ๆ กลางดึกก็ออกจากบ้านไป หายไปเลย

902
00:51:42,224 --> 00:51:46,770
‎ผ่านไป 40 ปี เขาพยายามติดต่อแม่

903
00:51:46,853 --> 00:51:50,982
‎แต่แม่ผมเป็นคนเอาจริง ลืมได้เลย
‎แม่ไม่น่าจะตอบจดหมายด้วยซ้ำ

904
00:51:52,776 --> 00:51:55,612
‎แม่จึงฝังใจเรื่องผู้ชายเพราะเหตุนี้

905
00:51:56,113 --> 00:51:59,533
‎ทุกคืนช่วงมื้อค่ำ แม่จะต้องประณามผู้ชายยืดยาว

906
00:51:59,616 --> 00:52:02,702
‎"พวกผู้ชายไม่ดีอย่างนั้นอย่างนี้"
‎ผมจะแย้งอะไรก็ไม่ได้

907
00:52:02,786 --> 00:52:05,288
‎พ่อที่น่าสงสารก็ต้องคอยเป็นกองเชียร์

908
00:52:05,372 --> 00:52:08,333
‎- เขาทำไงครับ
‎- ก็บอกว่า"ใช่ คุณพูดถูก

909
00:52:09,751 --> 00:52:10,877
‎พวกผู้ชายมันแย่มาก"

910
00:52:11,461 --> 00:52:14,631
‎ผมก็ไม่ได้คิดอะไร
‎จนอายุ 13 หรือ14 ก็"เฮ้ย ฉันก็ผู้ชายนะ"

911
00:52:15,215 --> 00:52:17,551
‎แต่เธอก็เป็นแบบนั้นมาตลอด 50 ปี

912
00:52:17,634 --> 00:52:19,803
‎- เป็นแบบนั้นไม่หาย
‎- เหมือนติดอยู่ในเขาวงกต

913
00:52:19,886 --> 00:52:22,722
‎แม่ติดอยู่ในเขาวงกตราวๆ 40 หรือ 50 ปี

914
00:52:23,306 --> 00:52:27,519
‎(เขาวงกต)

915
00:52:27,602 --> 00:52:29,855
‎เขาวงกตมักเกี่ยวข้องกับผู้อื่นเสมอ

916
00:52:30,689 --> 00:52:32,566
‎มันเป็นผลผลิตของส่วนเอ็กซ์

917
00:52:32,649 --> 00:52:35,277
‎เพราะส่วนเอ็กซ์ต้องการความยุติธรรม

918
00:52:35,360 --> 00:52:36,403
‎ตัวอย่างคลาสสิกก็คือ

919
00:52:36,486 --> 00:52:41,241
‎เวลาที่คนเราเอาแต่คิดและพูดถึงสิ่งที่อีกฝ่ายทำ

920
00:52:41,324 --> 00:52:43,118
‎คุณบอกกับตัวเองว่า

921
00:52:43,201 --> 00:52:46,872
‎"ฉันจะยอมปล่อยผ่านเรื่องนี้
‎ต่อเมื่อเขาชดใช้ในสิ่งที่ทำ

922
00:52:46,955 --> 00:52:49,249
‎ที่มาหัวเสียใส่ แถมยังโกงฉัน"

923
00:52:49,332 --> 00:52:50,584
‎ไม่ว่าจะเป็นเรื่องอะไร

924
00:52:50,667 --> 00:52:55,881
‎คุณรู้สึกว่าถูกเอาเปรียบ
‎และเรียกร้องความยุติธรรมซึ่งทำให้ชีวิตติดหล่ม

925
00:52:55,964 --> 00:52:57,174
‎(ชีวิตคุณ)

926
00:52:57,257 --> 00:53:00,927
‎วันเวลาล่วงเลยไป
‎เราไม่มีเวลาสำหรับเรื่องไร้สาระพวกนี้

927
00:53:01,011 --> 00:53:02,429
‎(เขาวงกต)

928
00:53:02,512 --> 00:53:05,307
‎(เคลื่อนไปข้างหน้า - ติดอยู่กับอดีต)

929
00:53:05,390 --> 00:53:08,268
‎ที่ผ่านมาผมก็เสียเวลาติดอยู่ในเขาวงกต

930
00:53:08,351 --> 00:53:15,025
‎ติดใจอยู่กับเรื่อง
‎ที่ไม่ได้รับการตอบแทนหรือที่คิดว่าไม่ยุติธรรม

931
00:53:15,108 --> 00:53:20,739
‎วันเวลา เดือนปีจึงผ่านไป
‎อย่างสูญเปล่า ไม่อาจเรียกคืนมา

932
00:53:21,740 --> 00:53:23,950
‎แล้วแม่ของคุณออกจากเขาวงกตได้ยังไง

933
00:53:24,034 --> 00:53:27,621
‎คืออย่างนี้ คนทั่วไปมักต้องการการตอบแทน

934
00:53:27,704 --> 00:53:31,374
‎ต้องการให้ทุกอย่างมีความยุุติธรรม
‎ต้องการให้ทุกอย่างมีความเสมอภาค

935
00:53:31,458 --> 00:53:33,126
‎คุณไม่มีทางได้รับจากพวกเขาหรอก

936
00:53:33,210 --> 00:53:35,462
‎หนทางที่คุณจะรู้สึกว่าได้รับการตอบแทน

937
00:53:35,545 --> 00:53:38,048
‎หนทางที่คุณจะรู้สึกว่าได้รับความเสมอภาค

938
00:53:38,131 --> 00:53:42,052
‎คือสร้างความพึงพอใจให้ตัวเองด้วยแบบฝึกหัด

939
00:53:42,135 --> 00:53:43,470
‎ที่เรียกว่า รักเชิงรุก

940
00:53:43,720 --> 00:53:47,349
‎(รักเชิงรุก)

941
00:53:47,432 --> 00:53:48,683
‎ทีนี้ก็หลับตาลง

942
00:53:48,767 --> 00:53:53,438
‎ให้คุณจิตนาการว่า
‎อยู่ท่ามกลางจักรวาลที่เกิดจากความรัก

943
00:53:54,147 --> 00:53:58,068
‎อาจฟังดูบ้า แต่หุบปากซะ ทำตามที่บอก

944
00:53:58,944 --> 00:54:01,404
‎อย่าเพิ่งด่วนตัดสิน มาดูว่าจะเป็นยังไง

945
00:54:01,905 --> 00:54:03,156
‎ให้ผมลองอธิบายภาพนะ

946
00:54:03,240 --> 00:54:07,994
‎มันเป็นโลก
‎ที่มีพลังงานความรักไหลเวียนอย่างหนาแน่น

947
00:54:08,078 --> 00:54:08,954
‎(รัก-รัก-รัก)

948
00:54:09,037 --> 00:54:12,540
‎เปิดรับความรักทั้งหมดจากจักรวาลอย่างอ่อนโยน

949
00:54:12,624 --> 00:54:16,628
‎แต่รับเข้าสู่หัวใจอย่างหนักแน่น

950
00:54:17,879 --> 00:54:21,549
‎ในขณะนั้น คุณได้กลายเป็นผู้นำความรัก

951
00:54:21,633 --> 00:54:23,009
‎แห่งจักรวาลแล้ว

952
00:54:23,593 --> 00:54:26,513
‎ต่อไปให้นึกถึงคนที่คุณโกรธ

953
00:54:26,596 --> 00:54:28,515
‎ที่คุณเกลียด ที่คุณเหยียดหยาม

954
00:54:28,598 --> 00:54:31,643
‎ทีนี้ให้ส่งความรักทั้งหมดที่รวมไว้ที่ใจ

955
00:54:32,310 --> 00:54:33,812
‎ไปยังบุคคลนั้น

956
00:54:42,028 --> 00:54:44,531
‎ส่งความรักไปแบบไม่ยั้ง ส่งไปทั้งหมด

957
00:54:45,156 --> 00:54:46,616
‎คุณรู้สึกได้ ไม่ใช่เห็น

958
00:54:46,700 --> 00:54:51,121
‎รู้สึกได้ว่าความรักที่คุณส่งไป
‎ซึมซาบสู่ร่างกายของบุคคลนั้น

959
00:54:51,204 --> 00:54:52,163
‎ตรงนี้สำคัญมาก

960
00:54:52,247 --> 00:54:54,082
‎ชั่วขณะนั้น คุณกลายเป็นหนึ่งเดียว

961
00:54:54,708 --> 00:54:59,170
‎ในจุดนั้น คุณรู้สึกว่า
‎"ถ้าฉันเป็นหนึ่งเดียวกับตาบ้านี่ได้

962
00:54:59,254 --> 00:55:01,339
‎ก็สามารถเป็นหนึ่งเดียวกับใครก็ได้สิ"

963
00:55:01,423 --> 00:55:05,093
‎เป็นความรู้สึกแบบอาจหาญ มีอำนาจควบคุม

964
00:55:05,176 --> 00:55:08,722
‎คนมักพูดว่า"ขอให้รักคนที่ฉันเกลียดเนี่ยนะ"

965
00:55:08,805 --> 00:55:12,600
‎นี่ไม่ใช่วิธีให้อภัยคนอื่น นี่ไม่ใช่การทำเพื่อคนอื่น

966
00:55:12,684 --> 00:55:15,895
‎วิธีนี้ช่วยให้คุณรู้สึกถึงความบริบูรณ์
‎ปลดปล่อยคุณออกจากเขาวงกต

967
00:55:15,979 --> 00:55:17,397
‎แล้วคุณจะสามารถเดินหน้าต่อ

968
00:55:17,480 --> 00:55:20,150
‎คุณจะอยากทำตัวให้ดี
‎หรืออยากจะทำสิ่งที่สร้างสรรค์

969
00:55:20,233 --> 00:55:21,901
‎ผลที่ได้จะออกมาแบบนี้

970
00:55:21,985 --> 00:55:23,862
‎ชีวิตคือการเคลื่อนไปข้างหน้า

971
00:55:23,945 --> 00:55:26,364
‎ถ้าคุณอยากจะเอาแต่เล่นเกมไปวันๆ ก็ได้

972
00:55:26,448 --> 00:55:29,367
‎แต่ก็ไม่สามารถเรียกวันเวลาเหล่านั้นคืนมา

973
00:55:31,911 --> 00:55:35,457
‎พอแม่อายุมากขึ้น
‎เธอก็ผันตัวไปเป็นนักพัฒนาองค์กรชุมชน

974
00:55:35,540 --> 00:55:37,042
‎ซึ่งแม่ทำได้เยี่ยมเลย

975
00:55:37,625 --> 00:55:39,377
‎ถ้าถามแม่ว่า"คุณทำงานอะไร"

976
00:55:39,461 --> 00:55:43,131
‎แม่จะตอบว่า
‎"นักพัฒนาการประท้วงค่าเช่า" นั่นล่ะอาชีพฉัน

977
00:55:43,214 --> 00:55:44,924
‎แม่ไม่กลัวใครหน้าไหน

978
00:55:45,759 --> 00:55:49,554
‎นายกเทศมนตรีนิวยอร์กพอเห็นแม่จะบอกว่า

979
00:55:49,637 --> 00:55:54,142
‎"เดี๋ยว ผมจะไม่เดินหน้าการเจรจา
‎จนกว่าโรซาลี สตัทซ์จะออกไป"

980
00:55:54,726 --> 00:55:58,855
‎จนพวกเขาต้องบังคับแม่ออกมา
‎เขากลัวแม่ขนาดหนัก

981
00:55:59,731 --> 00:56:03,318
‎เธอเปลี่ยนโศกนาฏกรรมเรื่องผู้ชาย
‎เป็นมหาอำนาจที่ไม่กลัวเกรงชายใด

982
00:56:03,401 --> 00:56:04,944
‎- และทำสิ่งที่ดีงาม
‎- ใช่เลย

983
00:56:05,028 --> 00:56:05,987
‎ครับ ถูกต้อง

984
00:56:06,071 --> 00:56:07,697
‎การที่แม่คุณเกลียดผู้ชายนั้น

985
00:56:07,781 --> 00:56:10,408
‎คุณคิดว่ามีผลกระทบต่อคุณยังไง
‎เพราะคุณก็เป็นผู้ชาย

986
00:56:19,959 --> 00:56:22,170
‎รู้ว่าทุกคนกำลังรอฟังผมตอบ

987
00:56:22,253 --> 00:56:24,547
‎แต่ไม่แน่ใจว่าจะตอบยังไง

988
00:56:25,340 --> 00:56:27,217
‎ที่แน่ๆ มีอยู่อย่างหนึ่ง

989
00:56:27,300 --> 00:56:31,096
‎มันทำให้ผมไม่มั่นใจ
‎เวลาอยู่ใกล้ผู้หญิง ก็รู้ๆ อยู่แล้วนี่

990
00:56:36,309 --> 00:56:39,479
‎ในตัวผมมันเหมือนไม่มีวิถีทาง

991
00:56:39,562 --> 00:56:42,816
‎ที่จะเข้าหาผู้หญิงด้วยความมั่นใจ

992
00:56:42,899 --> 00:56:45,068
‎ตอบแบบนี้น่าจะดีที่สุด

993
00:56:45,777 --> 00:56:49,030
‎เพราะคุณคิดว่าปฏิกิริยาของแม่
‎ที่มีต่อคุณเหมือนเหยียดหยามคุณ

994
00:56:49,114 --> 00:56:52,617
‎คุณเลยไม่เห็นทางที่ปลอดภัยที่จะเข้าหาผู้หญิง

995
00:56:52,700 --> 00:56:56,788
‎ใช่ ไม่เคยอยู่ในรายการที่คาดหวังด้วยซ้ำ

996
00:56:56,871 --> 00:57:00,333
‎แม่ทำให้ผมรู้สึกว่า"แกไม่มีสิทธิ์ที่จะทำแบบนั้น"

997
00:57:00,417 --> 00:57:02,460
‎ผมก็ก้าวข้ามมาได้บ้าง แต่ไม่…

998
00:57:02,544 --> 00:57:06,381
‎ผมไม่สามารถก้าวข้ามในทางอารมณ์
‎ได้มากเท่ากับทางพฤติกรรม

999
00:57:06,464 --> 00:57:10,718
‎มันทำให้เชื่อใจผู้หญิงยากไหม โดยทั่วไป

1000
00:57:12,178 --> 00:57:14,806
‎ไม่… ยากไหม ตอนนี้

1001
00:57:18,435 --> 00:57:20,520
‎ตอนนี้ไม่ได้เป็นปัญหาอะไรเท่าไหร่

1002
00:57:20,603 --> 00:57:25,233
‎จะบอกอะไรให้อย่าง ตอนนี้ผมเป็นคนรัก
‎ที่ดีกว่าเมื่อหลายปีก่อนเยอะเลย

1003
00:57:26,109 --> 00:57:27,944
‎แม้จะเป็นเกณฑ์แบบพื้นๆ

1004
00:57:29,112 --> 00:57:30,488
‎เกณฑ์แบบพื้นๆ เลยน่ะ

1005
00:57:30,572 --> 00:57:33,825
‎สัมพันธภาพกับคนรักของคุณเป็นยังไงบ้างครับ

1006
00:57:34,826 --> 00:57:36,077
‎หมายถึงผมมีคนรักไหมงั้นรึ

1007
00:57:37,036 --> 00:57:38,121
‎ครับ ตอนนี้มีคนรักไหม

1008
00:57:39,122 --> 00:57:40,373
‎ไม่ ไม่มีครับ

1009
00:57:41,374 --> 00:57:44,586
‎คุณเคยก้าวข้ามกำแพงที่แม่ของคุณสร้างไว้

1010
00:57:44,669 --> 00:57:47,964
‎และใกล้ชิดกับผู้หญิงทั้งที่คุณกลัวไหม

1011
00:57:51,676 --> 00:57:52,886
‎ก็คิดว่า

1012
00:57:54,387 --> 00:57:56,389
‎เคยครั้งหนึ่ง

1013
00:57:57,599 --> 00:58:02,896
‎แต่ด้วยเหตุผลหลายอย่าง
‎ผมไม่สามารถลงรายละเอียดได้

1014
00:58:02,979 --> 00:58:08,026
‎เรื่องนี้เกิดขึ้นนานมาแล้ว หรือเพิ่งผ่านมาไม่กี่ปี

1015
00:58:11,196 --> 00:58:13,865
‎ก็คบๆ เลิกๆ มาตลอด 40 ปี

1016
00:58:16,534 --> 00:58:18,244
‎อาจจะดูบ้าบอมาก

1017
00:58:19,996 --> 00:58:23,082
‎แล้วอะไรที่ทำให้เกิดความไม่ต่อเนื่องครับ

1018
00:58:25,710 --> 00:58:27,420
‎ขอตอบแบบรวมๆ

1019
00:58:27,921 --> 00:58:29,923
‎เธอมีภาระครอบครัวที่…

1020
00:58:32,759 --> 00:58:35,637
‎สิ่งเหล่านั้นทำให้เธอต้องเดินแยกทางไปน่ะ

1021
00:58:35,720 --> 00:58:37,680
‎แล้วก็สุขภาพผมด้วยแหละ

1022
00:58:37,764 --> 00:58:38,890
‎ผมเป็น…

1023
00:58:40,808 --> 00:58:44,229
‎ตอนที่เป็นพาร์กินสัน มันกระทบกับตัวผมสองเท่า

1024
00:58:44,896 --> 00:58:47,106
‎แปลกดีนะ วันนี้ผมแทบจะไม่…

1025
00:58:47,774 --> 00:58:52,070
‎- โอ้ ดีจริงๆ
‎- ครับ ไม่สั่นเลย

1026
00:58:52,153 --> 00:58:56,533
‎คุณยินดีจะคอยประกบผมไหม
‎เพราะดูเหมือนคุณช่วยผมได้

1027
00:58:58,910 --> 00:58:59,786
‎เดี๋ยวผมจะให้…

1028
00:58:59,869 --> 00:59:03,831
‎คุณอยู่กับผมถึงแค่ทุ่มหรือสองทุ่มก็กลับ…

1029
00:59:03,915 --> 00:59:07,418
‎อย่ามาแทรกมุกขำขันตอนนี้สิ

1030
00:59:07,502 --> 00:59:09,462
‎- กลับเข้าเรื่อง เพื่อน
‎- ขอบคุณ

1031
00:59:09,546 --> 00:59:11,756
‎- รู้นะทำไมเล่นมุก
‎- ขอบคุณ

1032
00:59:13,591 --> 00:59:16,344
‎ก็เพราะเรื่องป่วยและภาระครอบครัวของเธอ

1033
00:59:19,180 --> 00:59:20,014
‎ครับ

1034
00:59:22,433 --> 00:59:24,686
‎ผมไม่อาจโยงเรื่องนี้กับการเป็นพาร์กินสัน

1035
00:59:25,228 --> 00:59:28,690
‎แต่คุณเคยคิดไหมว่ามันเป็นตัวส่งเสริม

1036
00:59:28,773 --> 00:59:32,610
‎ที่ทำให้คุณไม่ตัดสินใจในเรื่องที่เสี่ยงทางจิตใจ

1037
00:59:34,279 --> 00:59:35,697
‎ครับ ร้อยเปอร์เซ็นต์

1038
00:59:36,447 --> 00:59:38,449
‎นั่นเป็นความบ้าส่วนหนึ่งในตัวผม

1039
00:59:38,533 --> 00:59:41,661
‎ไม่ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น
‎ผมก็จะเอามาสนับสนุนแนวคิด

1040
00:59:42,161 --> 00:59:45,498
‎แต่นั่นคือส่วนเอ็กซ์ที่ขัดขวางการตัดสินใจของคุณ

1041
00:59:45,582 --> 00:59:47,208
‎ใช่

1042
00:59:48,459 --> 00:59:53,881
‎ความกลัวใหญ่สุดของผมในการมีคนรัก…

1043
00:59:53,965 --> 00:59:57,385
‎ผมได้เรียนรู้ว่ามีทางเดียว

1044
00:59:58,219 --> 01:00:02,140
‎ที่จะช่วยให้มีคนรักที่ยั่งยืนได้
‎คือยอมที่จะเป็นคนเปราะบางเต็มตัว

1045
01:00:02,223 --> 01:00:03,141
‎ใช่

1046
01:00:03,224 --> 01:00:08,354
‎มนุษย์ต่างก็ล้มเหลวกันมามาก
‎และพวกเราก็คุยกับตัวเองบ่อยๆ เพราะหวังดี

1047
01:00:08,438 --> 01:00:12,483
‎คิดว่ามันน่าจะมีประโยชน์
‎ถ้าอย่างน้อยได้ลองให้คุณคิดถึงเรื่องนี้ดูน่ะครับ

1048
01:00:14,569 --> 01:00:16,529
‎คุณทำสำเร็จแล้วล่ะ

1049
01:00:22,452 --> 01:00:25,830
‎ในสามนาทีที่ผ่านมา จะบอกให้ว่า

1050
01:00:26,414 --> 01:00:28,499
‎ผมต้องยั้งตัวเองไม่ให้หยอดมุกหลายครั้งมาก

1051
01:00:29,667 --> 01:00:30,501
‎ผมเข้าใจครับ

1052
01:00:31,586 --> 01:00:35,548
‎ผมก็เป็นโรคเดียวกัน
‎ที่ชอบกลบเกลื่อนอารมณ์ด้วยการพูดตลก

1053
01:00:35,632 --> 01:00:36,466
‎ใช่

1054
01:00:40,887 --> 01:00:44,682
‎ผมขอถามต่อเลยได้ไหม คุณจะไม่ตอบก็ได้นะครับ

1055
01:00:45,224 --> 01:00:46,100
‎ครับ

1056
01:00:46,184 --> 01:00:47,143
‎คุณคิดว่า…

1057
01:00:49,437 --> 01:00:52,106
‎จะโทรหาเธอ

1058
01:00:52,190 --> 01:00:56,319
‎หรือทำความเข้าใจ
‎เรื่องสัมพันธภาพกับเธออีกครั้งไหม

1059
01:01:00,073 --> 01:01:01,783
‎รู้สึกว่าจะเป็นแบบนั้น

1060
01:01:03,826 --> 01:01:06,746
‎คุณหมายความอย่างนั้น หรือแค่พูดเอาใจผมครับ

1061
01:01:11,125 --> 01:01:12,585
‎ไม่ คือ…

1062
01:01:13,670 --> 01:01:19,467
‎ผมรู้สึกถึงพลังงานที่ช่วยให้ผมตัดสินใจได้น่ะ

1063
01:01:24,097 --> 01:01:28,893
‎ครับ ผมเองก็ไม่รู้สึกถึงอย่างอื่น
‎นอกจากความรักที่มีต่อคุณ

1064
01:01:30,478 --> 01:01:31,354
‎ผมแค่…

1065
01:01:32,355 --> 01:01:34,607
‎ผมอยากให้คุณ

1066
01:01:36,150 --> 01:01:36,984
‎มีความสุข

1067
01:01:45,284 --> 01:01:46,953
‎ครับ ผมรู้สึกได้ รู้สึกถึงสิ่งนั้น

1068
01:01:54,752 --> 01:01:58,589
‎นี่นะ เรื่องที่ผิดปกติในตัวผมก็คือโรคที่เป็นนี่

1069
01:01:59,924 --> 01:02:02,802
‎จะพูดเรื่องนี้ให้ฟัง

1070
01:02:02,885 --> 01:02:04,387
‎ในจิตใต้สำนึกผม

1071
01:02:04,887 --> 01:02:09,100
‎มันเชื่อมโยงเรื่องผู้หญิงหรือคนรัก
‎กับการหายจากโรคนี้

1072
01:02:10,143 --> 01:02:12,353
‎แต่โรคพาร์กินสันนั้นไม่มีทางหายขาด

1073
01:02:12,437 --> 01:02:14,647
‎ใช่ ถูกต้อง

1074
01:02:15,940 --> 01:02:18,109
‎แต่คนส่วนใหญ่ก็ไม่ได้เป็นแบบนี้

1075
01:02:19,944 --> 01:02:22,530
‎ผมป่วยด้วยโรคนี้มานานมาก

1076
01:02:25,825 --> 01:02:28,911
‎ผมโตมาในแมนแฮตตัน
‎เลยคุ้นกับการไปเที่ยวกลางคืน

1077
01:02:29,412 --> 01:02:34,167
‎ช่วงอายุ 21 ถึง 22
‎เราไปเที่ยวกันอย่างน้อยคืนเว้นคืนเลย

1078
01:02:34,834 --> 01:02:38,838
‎ตอนนั้นวันศุกร์
‎ผมมีนัดกับผู้หญิงสองคนที่บาร์ย่านใจกลางเมือง

1079
01:02:38,921 --> 01:02:41,132
‎ผมบอกว่า"เยี่ยม จะไปถึงภายในหนึ่งชั่วโมง"

1080
01:02:41,215 --> 01:02:42,884
‎ก่อนหน้านั้น ผมนอนพักอยู่

1081
01:02:42,967 --> 01:02:44,135
‎แล้วผมก็กลับไปนอนต่อ

1082
01:02:44,218 --> 01:02:46,596
‎ผมบอกว่า"เดี๋ยวขอนอนพักต่ออีก 20 นาที

1083
01:02:46,679 --> 01:02:48,514
‎แล้วจะเรียกแท็กซี่ไป"

1084
01:02:48,598 --> 01:02:50,475
‎ผมตื่นขึ้นมาอีกทีเช้าวันจันทร์

1085
01:02:51,934 --> 01:02:55,313
‎ผมบอกว่า"ฉันแย่แล้ว ต้องมีอะไรผิดปกติมากแน่"

1086
01:02:55,396 --> 01:02:58,232
‎ผมอ่อนเพลียอย่างหนักแบบในตัวไม่มีเรี่ยวแรง

1087
01:02:58,316 --> 01:02:59,609
‎จะเปรียบเทียบให้ฟัง

1088
01:02:59,692 --> 01:03:03,279
‎ถ้าผมต้องไปร้านซักรีดที่อยู่ฝั่งตรงข้ามบ้าน

1089
01:03:03,362 --> 01:03:06,699
‎ผมต้องคิดแล้วว่า"ฉันจะไปไหวไหมเนี่ย

1090
01:03:06,783 --> 01:03:09,035
‎ฉันมีแรงเดินไปถึงรึเปล่า"

1091
01:03:09,118 --> 01:03:12,371
‎แต่นี่ไม่ใช่ตัวผม ปกติผมอยู่นิ่งไม่ได้เลย

1092
01:03:12,455 --> 01:03:15,249
‎ผมก็เลยไปพบแพทย์ระบบประสาท

1093
01:03:15,333 --> 01:03:18,503
‎ครั้งหนึ่งที่ไปพบ
‎หมอบอกว่า"โพรงกระดูกต้นคอคุณตีบ

1094
01:03:18,586 --> 01:03:22,131
‎จำเป็นต้องผ่าตัดด่วน และเป็นพาร์กินสันด้วย"

1095
01:03:22,215 --> 01:03:24,008
‎วันนั้นคุณรู้สึกยังไงครับ

1096
01:03:45,404 --> 01:03:47,365
‎นี่ไง นี่คือเงาตัวจริงของผม

1097
01:03:47,448 --> 01:03:49,826
‎คุณจะเห็นได้จากลายมือผม

1098
01:03:50,493 --> 01:03:51,327
‎ทำไมครับ

1099
01:03:52,620 --> 01:03:54,288
‎เพราะมันแทบอ่านไม่ออก

1100
01:03:58,042 --> 01:03:59,752
‎ผมเองยังไม่อยากมองเลย

1101
01:04:01,671 --> 01:04:03,673
‎ผมเคยใช้มือได้อย่างชำนาญมาก

1102
01:04:03,756 --> 01:04:07,301
‎ผมเล่นบาสเกตบอลได้ดี เรื่องอื่นผมก็คล่องมาก

1103
01:04:07,385 --> 01:04:08,219
‎มาตอนนี้

1104
01:04:09,428 --> 01:04:11,597
‎ก็เห็นๆ อยู่แล้ว

1105
01:04:11,681 --> 01:04:13,850
‎แต่พอผมรู้สึกกลัว สิ่งที่ผมทำก็คือ

1106
01:04:13,933 --> 01:04:17,436
‎ผมพยายามมองเงาของผมในขณะนั้น

1107
01:04:17,520 --> 01:04:19,939
‎เขาเหมือนหนังหุ้มกระดูก เข้าใจใช่ไหม

1108
01:04:20,022 --> 01:04:21,482
‎- ผอมแห้งเหรอ
‎- ใช่ ผอมแห้ง

1109
01:04:21,566 --> 01:04:23,860
‎- ครับ
‎- นั้นแหละสภาพเงาของผม

1110
01:04:23,943 --> 01:04:25,486
‎เหมือนจะแตกสลาย

1111
01:04:27,572 --> 01:04:32,243
‎คุณคิดว่าความเจ็บป่วย
‎มีส่วนนำไปสู่ความเปลี่ยวเหงาไหม

1112
01:04:33,578 --> 01:04:35,997
‎- ใช่
‎- ทำไม

1113
01:04:37,456 --> 01:04:41,878
‎จริงแล้วมีอยู่ช่วงหนึ่งที่ผมกลัวการออกไปข้างนอก

1114
01:04:42,628 --> 01:04:44,630
‎คุณเคยคิดอยากมีลูกไหม

1115
01:04:44,714 --> 01:04:47,216
‎ครับ คิดมาตลอด แต่ตอนนี้สายเกินไปแล้ว

1116
01:04:47,300 --> 01:04:49,427
‎ตอนนี้ผมไม่ได้อยากมีลูกแล้ว

1117
01:04:50,177 --> 01:04:51,012
‎ทำไมครับ

1118
01:04:51,095 --> 01:04:52,805
‎ร่างกายผมอ่อนแอมาก

1119
01:04:52,889 --> 01:04:56,434
‎เวลาจะลุกออกจากเก้าอี้ ผมยังต้องตั้งหลัก

1120
01:04:56,517 --> 01:04:57,768
‎บ่อยครั้งเลยนะ

1121
01:04:57,852 --> 01:05:01,606
‎ที่ผมไม่สามารถร่วมทำอะไรๆ ได้

1122
01:05:02,148 --> 01:05:03,858
‎ไม่น่าจะเป็นความคิดที่ดี

1123
01:05:04,358 --> 01:05:05,818
‎แย่ชะมัดเลย

1124
01:05:06,694 --> 01:05:07,528
‎ครับ

1125
01:05:08,362 --> 01:05:09,280
‎ใช่

1126
01:05:09,363 --> 01:05:11,824
‎แต่ถ้าผมไม่เป็นโรคนี้

1127
01:05:12,325 --> 01:05:16,203
‎ก็คงไม่ได้ข้อมูลส่วนสุดท้ายที่พยายามพัฒนาอยู่

1128
01:05:16,287 --> 01:05:19,248
‎เหมือนกับว่าทุกครั้ง
‎ที่ผมรู้สึกถึงความกดดันและบีบคั้น

1129
01:05:19,332 --> 01:05:21,334
‎มันยิ่งเพิ่มข้อมูลให้กับผม

1130
01:05:24,962 --> 01:05:28,341
‎โรคพาร์กินสันช่วยให้ผม
‎ตระหนักเรื่องเวลา ตระหนักอย่างจริงจัง

1131
01:05:28,966 --> 01:05:32,303
‎การรับรู้ถึงภารกิจ การรับรู้ถึงสิ่งที่ตัวเองควรทำ

1132
01:05:32,386 --> 01:05:34,180
‎มันยิ่งแรงกล้ามากขึ้น

1133
01:05:34,931 --> 01:05:39,143
‎ถ้าผมไม่ทำสิ่งนี้ ผมก็จะเริ่มหมกมุ่น
‎"บ้าจริง ทำไมต้องเจอเรื่องแบบนี้

1134
01:05:39,644 --> 01:05:41,812
‎น่าหดหู่ชะมัด" และชีวิตก็จะยิ่งแย่ลง

1135
01:05:41,896 --> 01:05:44,231
‎แล้วก็จะเข้าสู่โหมดสงสารตัวเอง

1136
01:05:44,315 --> 01:05:45,733
‎เสียเวลาโดยเปล่าประโยชน์

1137
01:05:46,734 --> 01:05:49,362
‎คุณเคยอยู่ในโหมดนั้นไหม สงสารตัวเองน่ะครับ

1138
01:05:49,987 --> 01:05:51,781
‎ครับ ก็เป็นประจำ

1139
01:05:53,032 --> 01:05:56,035
‎แต่ผมดึงตัวเองออกมาได้ไว

1140
01:05:58,412 --> 01:06:00,081
‎ในการตัดต่อหนัง

1141
01:06:00,164 --> 01:06:04,752
‎ผมได้ใช้ภาพวาดของคุณเพื่อนำเสนอเครื่องมือ

1142
01:06:04,835 --> 01:06:06,963
‎ซึ่งลายเส้นจะหยักๆ นิดหน่อย

1143
01:06:07,463 --> 01:06:11,342
‎เลยอยากบอกให้คุณรู้ ไม่รู้ว่าคุณจะโอเคไหม

1144
01:06:12,134 --> 01:06:14,512
‎เยี่ยมเลยครับ เชิญตามสบายเลย

1145
01:06:14,595 --> 01:06:16,555
‎ถ้าเป็นเส้นหยักๆ ยิ่งดีสิ

1146
01:06:17,056 --> 01:06:20,267
‎เพราะสมมติฐานเชิงองค์รวมก็คือ
‎เราไม่สามารถเอาชนะได้ทุกครั้ง

1147
01:06:20,351 --> 01:06:22,228
‎เราไม่สามารถทำได้สมบูรณ์แบบ

1148
01:06:22,311 --> 01:06:23,688
‎เราไม่สามารถควบคุมมันได้

1149
01:06:23,771 --> 01:06:26,482
‎แต่เรามีความมุ่งมั่น
‎ที่จะก้าวไปข้างหน้าอย่างไม่ท้อถอย

1150
01:06:26,565 --> 01:06:28,734
‎ลายเส้นที่เห็นจะย้ำเตือนคุณ

1151
01:06:28,818 --> 01:06:33,531
‎การ์ดแต่ละใบมีแนวทางต่างกันเล็กน้อย
‎เพื่อไปถึงเป้าหมายเดียวกัน

1152
01:06:34,240 --> 01:06:38,285
‎คือ"ไอ้เบื๊อก ลงมือทำสิ ถึงจะกลัวแค่ไหนก็ตาม"

1153
01:06:38,369 --> 01:06:41,330
‎(การยอมรับแบบสุดใจ)

1154
01:06:41,414 --> 01:06:44,041
‎ผมนึกถึงการยอมรับแบบสุดใจซึ่งเป็นเรื่องสำคัญ

1155
01:06:44,125 --> 01:06:46,210
‎ซึ่งช่วยผมได้มากจริงๆ

1156
01:06:46,711 --> 01:06:48,504
‎ถูกต้อง ถูกเผงเลย

1157
01:06:48,587 --> 01:06:52,717
‎คืออย่างนี้นะ
‎ในทุกเหตุการณ์ย่อมมีเรื่องให้คุณเรียนรู้

1158
01:06:52,800 --> 01:06:54,176
‎เวลาเกิดเรื่องไม่ดีขึ้น

1159
01:06:54,260 --> 01:06:58,639
‎คนมักพูดว่า
‎"ไม่ได้แย่อะไรนักหนา พรุ่งนี้ฉันก็ดีขึ้นแล้ว"

1160
01:06:58,723 --> 01:06:59,890
‎นั่นยังไม่ดีพอ

1161
01:06:59,974 --> 01:07:03,519
‎คุณต้องรู้จักสะท้อนกลับเพื่อกลั่นประสบการณ์

1162
01:07:03,602 --> 01:07:06,814
‎กลั่นประสบการณ์หมายถึงหาสิ่งที่มีความหมาย

1163
01:07:06,897 --> 01:07:10,985
‎พยายามอย่าไปจมอยู่กับเรื่องลบทั้งหลาย

1164
01:07:11,068 --> 01:07:14,822
‎แต่ฝึกถามตัวเองว่า"ตอนนี้จะทำไงกับเรื่องนี้"

1165
01:07:14,905 --> 01:07:16,574
‎ผมต้องวิดพื้นซะหน่อย

1166
01:07:17,199 --> 01:07:20,786
‎มีอะไรที่แข็งแรงพอรับน้ำหนักผมบ้างไหม

1167
01:07:20,870 --> 01:07:23,247
‎- จะวิดพื้นเหรอ
‎- ใช่ เริ่มเกร็งแล้ว

1168
01:07:23,330 --> 01:07:26,292
‎ลองกับดอลลี่ก็ได้ครับ จับวิดพื้นแบบนี้

1169
01:07:26,375 --> 01:07:27,668
‎ระวังนะ ฟิล

1170
01:07:28,961 --> 01:07:31,505
‎ไม่เคยวิดพื้นต่อหน้าคนเยอะๆ แบบนี้เลยนะเนี่ย

1171
01:07:32,965 --> 01:07:36,010
‎จะทำได้ถึงสิบครั้งไหม เจ้านี่ใช้ได้ดีเลยแฮะ

1172
01:07:36,093 --> 01:07:37,344
‎ขอเอากลับบ้านได้ไหม

1173
01:07:38,387 --> 01:07:39,680
‎เครื่องวิดพื้นที่แพงสุด…

1174
01:07:39,764 --> 01:07:41,515
‎ข้อหนึ่ง ห้ามตัดสินอะไร

1175
01:07:41,599 --> 01:07:44,560
‎ห้ามคุยอะไรที่เป็นด้านลบกับตัวเอง

1176
01:07:44,643 --> 01:07:48,064
‎ไม่ใช่ว่าคุณโง่ หรือไม่มีเรื่องแย่ๆ เกิดขึ้น

1177
01:07:48,147 --> 01:07:51,817
‎ที่ห้ามทำแบบนั้น เพราะมันขัดกับสิ่งที่เราฝึกกันอยู่

1178
01:07:51,901 --> 01:07:56,280
‎ข้อสอง แน่นอนคุณต้องมองหาสิ่งที่เป็นด้านบวก

1179
01:07:56,363 --> 01:07:57,865
‎แรงดีน่าดู

1180
01:07:58,699 --> 01:08:01,452
‎ถ้าทำวันละ 100 ครั้งก็จะแข็งแรง

1181
01:08:01,535 --> 01:08:03,454
‎- คุณทำวันละ 100 ครั้งเหรอ
‎- น่าจะ

1182
01:08:03,537 --> 01:08:07,333
‎เพราะทุกครั้งที่ร่างกายเกร็ง
‎จนเคลื่อนไหวไม่ได้ดีเท่าที่ควร

1183
01:08:07,416 --> 01:08:11,962
‎ตอนนี้คลายขึ้นเยอะ
‎แต่บางทีพอเกร็ง ขยับขาไม่ออกเลย

1184
01:08:12,046 --> 01:08:13,422
‎ดีที่ได้ค้นพบเจ้านี่

1185
01:08:13,506 --> 01:08:16,717
‎น่าจะดีถ้าคนได้รู้เรื่องนี้ ถ้าไม่ตัดส่วนนี้ออก

1186
01:08:17,218 --> 01:08:19,386
‎การกลั่นประสบการณ์นั้น

1187
01:08:19,887 --> 01:08:22,723
‎หมายถึงไม่ใช่แค่มีความตั้งใจที่จะทำ

1188
01:08:22,807 --> 01:08:24,433
‎แต่คุณต้องมีศรัทธาด้วย

1189
01:08:24,517 --> 01:08:26,727
‎เพราะมองเห็นบางอย่างจากเหตุการณ์ที่มีคุณค่า

1190
01:08:26,811 --> 01:08:30,523
‎ผลก็คือทุกเรื่องจะเริ่มมีความหมายมากขึ้น

1191
01:08:31,107 --> 01:08:33,901
‎ไม่จำเป็นต้องหาความหมายจากเรื่องใหญ่ๆ

1192
01:08:33,984 --> 01:08:35,694
‎ให้หาความหมายจากเรื่องเล็กๆ

1193
01:08:35,778 --> 01:08:36,946
‎รู้สึกดีขึ้นแล้ว

1194
01:08:37,029 --> 01:08:39,156
‎- ยืดหยุ่นขึ้นแล้ว
‎- จะทำอุปกรณ์ให้แม่บ้าง

1195
01:08:39,782 --> 01:08:40,866
‎โทษที

1196
01:08:40,950 --> 01:08:44,703
‎คุณต้องรู้จักมองทุกเหตุการณ์ว่ามีคุณค่า

1197
01:08:44,787 --> 01:08:48,791
‎ถ้าทำได้ คุณก็อยู่ในโซนแห่งโอกาสที่กว้างใหญ่

1198
01:08:49,667 --> 01:08:51,544
‎เท่านั้นแหละที่อยากบอกในเรื่องนี้

1199
01:08:54,588 --> 01:08:56,757
‎เล่นทิ้งไมค์แบบนี้เลย ยอดมาก

1200
01:08:56,841 --> 01:08:59,426
‎นั่นเป็นเรื่องหนึ่งที่สุดยอดเลย สุดฮิตของสตัทซ์

1201
01:08:59,510 --> 01:09:02,304
‎- เรื่องหนึ่งที่ยอดเยี่ยม
‎- เมื่อคืนผมยังต้องเอามาใช้

1202
01:09:02,805 --> 01:09:04,515
‎เหรอ แล้วเป็นยังไงบ้าง

1203
01:09:04,598 --> 01:09:07,726
‎ความกังวลมันเล่นงานผมจนนอนไม่หลับ

1204
01:09:07,810 --> 01:09:09,854
‎และแทนที่จะยิ่งกังวล

1205
01:09:09,937 --> 01:09:12,565
‎เรื่องนอนไม่พอ กลัวจะไม่มีแรงทำงานวันรุ่งขึ้น

1206
01:09:12,648 --> 01:09:16,443
‎ผมใช้วิธียอมรับแบบสุดใจ
‎และยังสามารถเอาช่วงเวลานั้น

1207
01:09:16,944 --> 01:09:19,905
‎นั่งคิดไอเดียใหม่ๆ สำหรับการถ่ายทำวันนี้ได้อีก

1208
01:09:20,531 --> 01:09:22,366
‎ครับ คุณทำได้ดีมาก

1209
01:09:22,449 --> 01:09:23,868
‎อย่าทำพังซะล่ะ

1210
01:09:26,036 --> 01:09:28,164
‎ผมพูดเรื่องคาอินและอาเบลรึยัง

1211
01:09:28,873 --> 01:09:31,584
‎- น่าจะยัง
‎- เป็นเพื่อนสมัยไฮสคูลของคุณเหรอ

1212
01:09:47,433 --> 01:09:49,435
‎ผมจำได้ดี ตอนนั้นเก้าขวบ

1213
01:09:49,518 --> 01:09:52,980
‎สมัยนั้นการขึ้นเครื่องบิน
‎เป็นเรื่องตื่นเต้นมากต่างจากสมัยนี้

1214
01:09:53,063 --> 01:09:56,692
‎ในวันนั้นท้องฟ้ามองไม่เห็นอะไรเลย
‎เป็นวันที่เมฆปกคลุมไปทั่ว

1215
01:09:56,775 --> 01:10:00,529
‎พ่อผมก็คุยถึงเรื่องท้องฟ้าทำนองนี้และบอกว่า

1216
01:10:00,613 --> 01:10:04,283
‎"ไม่ต้องห่วง เดี๋ยวก็จะดีขึ้น
‎ดวงอาทิตย์จะฉายแสงออกมา"

1217
01:10:04,366 --> 01:10:06,577
‎ตอนนั้นผมไม่เชื่อเลย

1218
01:10:06,660 --> 01:10:08,662
‎คิดว่า"อะไร จะบ้าเหรอ"

1219
01:10:08,746 --> 01:10:11,207
‎ดวงอาทิตย์ไม่น่าจะอยู่บนฟ้าหรอก

1220
01:10:11,290 --> 01:10:14,043
‎เพราะมันมืดครึ้มมาก ผมเห็นแต่เมฆเต็มไปหมด

1221
01:10:14,126 --> 01:10:16,378
‎จากนั้น ผมจำช่วงเวลานั้นได้

1222
01:10:16,462 --> 01:10:20,799
‎ดวงอาทิตย์สาดแสงทะลวงเมฆลงมาจนผมตะลึง

1223
01:10:20,883 --> 01:10:25,262
‎รู้สึกราวกับว่า
‎แนวคิดเรื่องจักรวาลเปลี่ยนไปเพราะ…

1224
01:10:25,346 --> 01:10:29,600
‎สิ่งสำคัญที่ได้เรียนรู้ก็คือ
‎ผมจะไม่ตัดสินความเป็นจริงตามธรรมชาติ

1225
01:10:29,683 --> 01:10:32,228
‎จากประสบการณ์ตัวเองเพียงแค่ห้านาที

1226
01:10:32,895 --> 01:10:34,146
‎ดวงอาทิตย์ยังคงอยู่บนท้องฟ้า

1227
01:10:34,230 --> 01:10:37,149
‎เมฆก็ยังคงอยู่บนท้องฟ้าบดบังดวงอาทิตย์

1228
01:10:37,233 --> 01:10:40,819
‎ถ้าคุณมองทะลวงผ่านมันไม่ได้
‎ก็จะคิดว่าเป็นวันที่เลวร้าย

1229
01:10:40,903 --> 01:10:43,197
‎คิดว่าเป็นชีวิตที่เลวร้ายนั่นแหละ

1230
01:10:43,280 --> 01:10:44,448
‎(ส่วนเอ็กซ์ - เมฆดำ)

1231
01:10:44,531 --> 01:10:48,285
‎ไม่ว่าคุณคิดอะไรมันจะส่งผลต่ออารมณ์

1232
01:10:48,369 --> 01:10:51,413
‎ไม่ว่าสิ่งที่คุณคิดจะเป็นด้านบวกหรือด้านลบ

1233
01:10:51,497 --> 01:10:55,584
‎การลื่นไหลแห่งความรู้สึกขอบคุณ
‎จะเลือกด้านที่เป็นบวก

1234
01:10:56,335 --> 01:11:02,299
‎(การลื่นไหลแห่งความรู้สึกขอบคุณ)

1235
01:11:02,383 --> 01:11:06,553
‎แต่ส่วนเอ็กซ์อยากให้คุณ
‎ลื่นไหลในสิ่งที่เป็นลบ มันจึงสร้างเมฆมาปกคลุม

1236
01:11:06,637 --> 01:11:08,472
‎จนคุณมองไม่เห็นดวงอาทิตย์

1237
01:11:08,555 --> 01:11:11,350
‎จนคุณลืมไปเลยว่าที่จริงดวงอาทิตย์อยู่บนท้องฟ้า

1238
01:11:11,433 --> 01:11:14,770
‎คำถามที่ตามมาคือ จะมองทะลุเมฆได้ยังไง

1239
01:11:14,853 --> 01:11:17,314
‎คำตอบก็คือ ความรู้สึกขอบคุณ

1240
01:11:17,398 --> 01:11:19,775
‎สิ่งนี้จะช่วยให้คุณรับรู้ และรู้สึกได้ว่า

1241
01:11:19,858 --> 01:11:24,488
‎มีสิ่งที่เป็นบวกเสมอบนฟากฟ้านั้น แม้มองไม่เห็น

1242
01:11:24,571 --> 01:11:27,199
‎แต่ต้องใช้กลไกช่วย นั่นก็คือเครื่องมือ

1243
01:11:27,283 --> 01:11:30,995
‎การลื่นไหลแห่งความรู้สึกขอบคุณ
‎ไม่ใช่สิ่งที่คุณรู้สึกขอบคุณ

1244
01:11:31,078 --> 01:11:34,707
‎แต่เป็นกระบวนการในการสร้างสิ่งที่รู้สึกขอบคุณ

1245
01:11:34,790 --> 01:11:36,250
‎คุณช่วยหลับตาลง

1246
01:11:36,959 --> 01:11:40,963
‎ทีนี้ให้คุณพูดสิ่งที่คุณรู้สึกขอบคุณออกมา

1247
01:11:41,046 --> 01:11:42,673
‎สองหรือสามอย่าง มากสุดสี่

1248
01:11:42,756 --> 01:11:44,341
‎ยิ่งเป็นสิ่งเล็กๆ น้อยๆ ยิ่งดี

1249
01:11:44,425 --> 01:11:46,927
‎เพราะจะช่วยให้คุณจดจ่อกับความรู้สึกขอบคุณ

1250
01:11:47,011 --> 01:11:51,557
‎ขอให้ทำช้าๆ ค่อยเป็นค่อยไป
‎ให้เข้าถึงความรู้สึกขอบคุณ

1251
01:11:53,976 --> 01:11:57,187
‎ผมรู้สึกขอบคุณหลานชาย

1252
01:12:00,733 --> 01:12:04,361
‎รู้สึกขอบคุณการเล่นเซิร์ฟ

1253
01:12:05,362 --> 01:12:06,655
‎รู้สึกขอบคุณ…

1254
01:12:09,033 --> 01:12:10,117
‎หมาที่ผมเลี้ยง

1255
01:12:11,660 --> 01:12:13,078
‎ผมรู้สึกขอบคุณคุณ

1256
01:12:14,371 --> 01:12:18,125
‎โอเค ขอให้ทำต่อไปแต่ไม่ต้องพูดออกมา

1257
01:12:18,667 --> 01:12:21,295
‎สร้างกระแสแห่งความรู้สึกขอบคุณไปเรื่อยๆ

1258
01:12:24,465 --> 01:12:25,299
‎ดี

1259
01:12:25,883 --> 01:12:26,884
‎สิ่งที่จะให้ทำต่อไปก็คือ

1260
01:12:26,967 --> 01:12:31,805
‎พอรู้สึกว่าใจกำลังจะนึกถึง
‎สิ่งที่ขอบคุณเรื่องอื่น คุณหยุดเลย

1261
01:12:31,889 --> 01:12:36,310
‎สกัดมันเอาไว้ คุณจะรู้สึกถึง
‎พลังที่ขับเคลื่อนความรู้สึกขอบคุณ

1262
01:12:36,393 --> 01:12:40,606
‎พลังนั้นจะเพิ่มความเข้มข้นขึ้นเรื่อยๆ
‎จนมีอำนาจเหนือจิตใจคุณ

1263
01:12:45,944 --> 01:12:49,782
‎นั่นคือการลื่นไหลแห่งความรู้สึกขอบคุณ
‎เยี่ยมมาก รู้สึกยังไงบ้าง

1264
01:12:50,824 --> 01:12:52,910
‎ผมรู้สึกเหมือนทุกอย่าง

1265
01:12:54,620 --> 01:12:55,954
‎ค่อยๆ ช้าลง

1266
01:12:56,038 --> 01:12:57,873
‎รู้สึกถึงความอบอุ่น

1267
01:12:58,457 --> 01:12:59,917
‎เหมือนอารมณ์เบาสบาย

1268
01:13:00,501 --> 01:13:01,627
‎ดีมาก

1269
01:13:02,169 --> 01:13:06,423
‎กุญแจสำคัญคือ
‎อย่าพูดสิ่งที่รู้สึกขอบคุณเรื่องเดิมนั้นซ้ำๆ

1270
01:13:06,507 --> 01:13:08,509
‎ขอให้ทำในลักษณะสร้างสรรค์

1271
01:13:08,592 --> 01:13:12,137
‎เวลาที่คุณค่อยๆ นึกถึงเพื่อหาสิ่งที่รู้สึกขอบคุณนั้น

1272
01:13:12,221 --> 01:13:13,055
‎(เมฆดำ)

1273
01:13:13,138 --> 01:13:16,350
‎ตัวกระบวนการมันจะไปเปลี่ยนแปลงอารมณ์คุณ

1274
01:13:16,809 --> 01:13:17,768
‎(ความรู้สึกขอบคุณ)

1275
01:13:17,851 --> 01:13:20,854
‎คุณควรใช้เครื่องมือนี้ตอนที่ควบคุมความคิดไม่ได้

1276
01:13:20,938 --> 01:13:22,898
‎วิธีที่แย่สุดคือคุณนั่งถกเถียงกับมัน

1277
01:13:22,981 --> 01:13:25,609
‎คุณจะยิ่งรู้สึกแย่

1278
01:13:25,692 --> 01:13:27,528
‎และไม่ได้ช่วยอะไรเลย

1279
01:13:27,611 --> 01:13:31,990
‎ความรู้สึกขอบคุณไม่ใช่แค่
‎"ฉันโชคดีที่มีคนมาช่วย"อะไรทำนองนั้น

1280
01:13:32,074 --> 01:13:36,620
‎ความรู้สึกขอบคุณเป็นภาวะ
‎ที่ควรทำให้เกิดในตัวคุณบ่อยที่สุดเท่าที่จะทำได้

1281
01:13:36,703 --> 01:13:38,622
‎เพราะมันเป็นภาวะที่เชื่อม…

1282
01:13:38,705 --> 01:13:40,416
‎มันเป็นภาวะที่ทะลวงก้อนเมฆ

1283
01:13:40,499 --> 01:13:43,419
‎พอไปอยู่บนนั้นก็เหมือนอยู่ในอีกโลกหนึ่ง

1284
01:13:44,044 --> 01:13:49,049
‎ส่วนเอ็กซ์นั้นจะบอกคุณว่า
‎ไม่ควรรู้สึกขอบคุณ บอกว่า"นายมันซวย

1285
01:13:50,217 --> 01:13:52,136
‎นายตกเป็นเหยื่อ ที่ได้มามันยังไม่พอ

1286
01:13:52,636 --> 01:13:54,930
‎จะรู้สึกขอบคุณสิ่งที่มีนี้ไปทำไมกัน"

1287
01:13:55,013 --> 01:13:57,641
‎นั่นเป็นคำพูดของมาร คือส่วนเอ็กซ์สุดคลาสสิก

1288
01:14:02,688 --> 01:14:06,900
‎ผมไม่ได้คุยเรื่องโรคพาร์กินสันที่คุณเป็นมากนัก

1289
01:14:06,984 --> 01:14:12,030
‎ผมสงสัยว่าส่วนหนึ่ง
‎น่าจะเพราะความกลัว ผมไม่อยากรับรู้ถึง

1290
01:14:12,948 --> 01:14:15,909
‎ความกลัวที่ตัวผมมีต่อเรื่องแบบนั้น

1291
01:14:16,493 --> 01:14:23,083
‎ครับ เป็นไปได้ว่าคุณอาจประเมินผมต่ำไป

1292
01:14:24,626 --> 01:14:28,338
‎เพราะผมก็ปรับเรื่องการดูแลตัวเองทุกวัน

1293
01:14:28,422 --> 01:14:30,048
‎ส่วนมากก็ช่วยผมได้เยอะ

1294
01:14:30,132 --> 01:14:31,884
‎ไม่รู้สิ ผมออกจะผิดปกติ

1295
01:14:31,967 --> 01:14:36,138
‎ผมไม่ได้คิดถึงเรื่องตายมากนัก

1296
01:14:36,221 --> 01:14:37,806
‎ผมคิดถึงอนาคตมากกว่า

1297
01:14:37,890 --> 01:14:44,354
‎แต่โดยส่วนใหญ่ เรื่องที่ผมกลัวที่สุดคือ
‎ก่อนตายยังทำในสิ่งที่ควรทำไม่มากพอ

1298
01:14:45,147 --> 01:14:46,106
‎เพราะมีอะไรเยอะ

1299
01:14:46,190 --> 01:14:50,903
‎เรื่องที่เราคุยกันตรงนี้
‎น่าจะแค่สิบเปอร์เซ็นต์ ไม่รู้นะ

1300
01:14:50,986 --> 01:14:52,237
‎แค่เศษเสี้ยว

1301
01:14:53,655 --> 01:14:57,743
‎ครับ ผมว่าความตายในตัวมันเองเป็น…

1302
01:15:00,329 --> 01:15:02,331
‎มันเป็นเรื่องที่ซับซ้อนสำหรับทุกคน

1303
01:15:03,248 --> 01:15:07,252
‎ส่วนตัวแล้ว ผม…

1304
01:15:10,214 --> 01:15:15,886
‎กลัวมากที่จะต้องสูญเสียคุณไป

1305
01:15:15,969 --> 01:15:17,846
‎ไม่ใช่แบบว่าอยู่ในหัวตลอดนะ

1306
01:15:17,930 --> 01:15:22,351
‎แต่แบบว่าคุณคือคนที่ผมมาหาเพื่อขอคำปรึกษา

1307
01:15:22,434 --> 01:15:29,233
‎เพื่อให้รู้สึกอุ่นใจว่า
‎มีหนทางที่จะผ่านเรื่องยุ่งยากไปได้

1308
01:15:29,316 --> 01:15:31,360
‎และในขณะเดียวกัน

1309
01:15:33,028 --> 01:15:36,281
‎ครั้งเดียวที่ผมเจอประสบการณ์
‎เรื่องความตายครั้งสำคัญ

1310
01:15:36,365 --> 01:15:40,160
‎คุณก็คือคนที่ช่วยให้ผมฝ่าฟันจุดนั้นมาได้

1311
01:15:40,244 --> 01:15:41,495
‎พูดถึงน้องชายคุณใช่ไหม

1312
01:15:42,120 --> 01:15:47,960
‎ใช่ ตอนที่เขาจากไป
‎อย่างไม่คาดคิดเมื่อสองสามปีก่อน

1313
01:15:48,669 --> 01:15:54,758
‎และก่อนที่จะทำหนังเรื่องนี้
‎ผมไม่รู้เลยว่าคุณก็สูญเสียน้องชาย

1314
01:15:54,841 --> 01:15:57,511
‎แต่คุณยังเล่าให้ฟังได้ว่าวันนั้นอยู่ที่ไหน

1315
01:15:57,594 --> 01:15:59,846
‎- ใช่
‎- คุณจำได้ว่าวันนั้นอยู่ตรงไหน

1316
01:15:59,930 --> 01:16:02,224
‎วันนั้นคุณไปโรงเรียนและเหตุการณ์ทั้งหมด

1317
01:16:02,724 --> 01:16:07,437
‎ตัวผมนั้นต้องคอยเลี่ยงที่จะคิดถึงวันนั้นมาตลอด

1318
01:16:08,021 --> 01:16:10,899
‎ผมได้ไปพบคุณเช้าวันนั้น

1319
01:16:11,817 --> 01:16:14,278
‎วันนั้นเป็นวันที่ย่ำแย่ที่สุดในชีวิตผม

1320
01:16:14,361 --> 01:16:18,782
‎รู้สึกปั่นป่วนใจหนักที่สุดในชีวิต

1321
01:16:19,408 --> 01:16:25,789
‎เรื่องหนึ่งที่ผมจำได้ในวันนั้น
‎คุณบอกว่า"เอาโทรศัพท์คุณมาซิ"

1322
01:16:26,957 --> 01:16:28,375
‎แล้วคุณก็ถ่ายรูปผม

1323
01:16:28,458 --> 01:16:33,922
‎ผมก็สงสัยว่าคุณถ่ายทำไม

1324
01:16:34,715 --> 01:16:38,635
‎มันเป็นโอกาสที่หาได้ยากมาก
‎ที่จะบันทึกภาพบางอย่าง

1325
01:16:38,719 --> 01:16:42,222
‎ตอนถึงขีดสุด แบบที่เป็นช่วงสำคัญสุดในชีวิต

1326
01:16:42,306 --> 01:16:43,932
‎หลังจากนั้นคุณจะได้กลับมาดู

1327
01:16:44,016 --> 01:16:46,685
‎อาจจะอีกหนึ่งสัปดาห์หรือหนึ่งปีก็ตาม

1328
01:16:46,768 --> 01:16:49,605
‎นั่นคือมีระยะห่างของเวลา

1329
01:16:50,355 --> 01:16:51,773
‎ในช่วงระยะเวลานั้น

1330
01:16:52,733 --> 01:16:56,778
‎คุณจะได้รับรู้ถึงพลัง
‎แห่งการเยียวยาหรือการคืนสู่สภาพปกติ

1331
01:16:58,238 --> 01:17:00,866
‎ครับ ผมไม่ได้ดูรูปนี้

1332
01:17:01,575 --> 01:17:02,993
‎สี่ปีแล้ว

1333
01:17:04,286 --> 01:17:09,458
‎แต่วันนี้ผมพิมพ์ออกมา
‎เพราะอยากให้คุณดู และผมก็จะได้ดูด้วย

1334
01:17:20,302 --> 01:17:22,971
‎- ไม่ได้ดูรูปนี้มาสี่ปีงั้นเหรอ
‎- ครับ

1335
01:17:34,775 --> 01:17:35,776
‎ถ้าในแง่ดี…

1336
01:17:41,448 --> 01:17:45,494
‎สีหน้าผมดูเหมือนปลอดจากความเสแสร้ง

1337
01:17:47,287 --> 01:17:50,374
‎- ดูสงบแบบแปลกๆ
‎- ใช่

1338
01:17:50,457 --> 01:17:52,084
‎ซึ่งดูพิลึกมาก

1339
01:17:52,959 --> 01:17:57,172
‎แต่บางทีอาจเป็นเพราะมันถูกรื้อถอน…

1340
01:18:00,425 --> 01:18:02,219
‎ทุกสิ่งที่ไร้ความสำคัญ

1341
01:18:02,302 --> 01:18:05,639
‎ทุกอย่างที่คุณเคยคิดว่าต้องการ
‎มันถูกทำลายลง แต่ที่จริงไม่ได้ต้องการ

1342
01:18:05,722 --> 01:18:09,643
‎นี่เป็นรูปของบุคคลที่ผ่านพ้นความทุกข์ในนรก

1343
01:18:09,726 --> 01:18:13,230
‎และโผล่ขึ้นมาอีกฝั่งได้ ซึ่งจิตใจเขาโอเคเลย

1344
01:18:13,313 --> 01:18:16,233
‎ในแง่ที่ไม่มีความเป็นดราม่าซึ่งผมชอบ

1345
01:18:17,234 --> 01:18:20,362
‎นั่นคือรูปของชัยชนะ ถึงแม้จะดูเหมือนไม่ใช่ก็ตาม

1346
01:18:34,084 --> 01:18:39,131
‎(การประมวลการสูญเสีย)

1347
01:18:39,214 --> 01:18:44,678
‎การประมวลการสูญเสียเป็นเครื่องมือ
‎ช่วยให้คุณประมวลเรื่องการสูญเสียถูกไหม

1348
01:18:45,512 --> 01:18:47,472
‎คนส่วนมากจะไม่สามารถรับมือกับเรื่องนี้

1349
01:18:47,556 --> 01:18:51,309
‎ไม่ใช่แค่รับมือไม่ได้ตอนที่สูญเสีย
‎และต้องเศร้าซึมหรือทุกข์โศก

1350
01:18:51,810 --> 01:18:55,605
‎แต่ก่อนที่จะเกิดการสูญเสีย
‎พวกเขาก็กังวลว่าจะต้องสูญเสีย

1351
01:18:55,689 --> 01:18:59,568
‎เป้าหมายของเครื่องมือนี้คือ
‎สิ่งที่เรียกว่าศักยภาพแห่งการไม่ยึดติด

1352
01:18:59,651 --> 01:19:03,697
‎หมายถึงว่าเราสามารถแสวงหาสิ่งต่างๆ
‎แต่ก็เต็มใจที่จะเสียมันไป

1353
01:19:03,780 --> 01:19:06,366
‎เราต้องการแสวงหาสิ่งนั้น
‎ต้องการครอบครองอย่างมาก

1354
01:19:06,450 --> 01:19:08,118
‎แต่ก็ยินดีที่จะเสียสิ่งนั้นไป

1355
01:19:08,201 --> 01:19:13,373
‎อย่างแรก ขอให้เลือกสิ่งที่คิดว่ายึดติดอย่างมาก

1356
01:19:13,457 --> 01:19:17,377
‎อาจจะเป็นคน งาน อะไรเล็กๆ น้อยๆ ได้หมด

1357
01:19:17,461 --> 01:19:20,881
‎แต่ต้องเป็นสิ่งที่คุณไม่ยอมที่จะเสียมันไป

1358
01:19:20,964 --> 01:19:24,426
‎คุณกลัวว่าถ้าหากเสียมันไป คุณจะต้องทุกข์หนัก

1359
01:19:25,260 --> 01:19:26,094
‎คิดออกรึยัง

1360
01:19:27,012 --> 01:19:28,013
‎โอเค

1361
01:19:30,849 --> 01:19:33,393
‎ทีนี้ให้จินตนาการว่าคุณจับสิ่งนั้นเอาไว้

1362
01:19:33,477 --> 01:19:36,271
‎แม้ไม่ใช่สิ่งของก็ไม่เป็นไร

1363
01:19:36,354 --> 01:19:38,315
‎จินตนาการว่าคุณจับสิ่งนั้นอยู่

1364
01:19:38,398 --> 01:19:41,026
‎เหมือนกับกำลังจับกิ่งไม้และห้อยตัวอยู่

1365
01:19:43,028 --> 01:19:45,781
‎น่ากลัวมาก คุณไม่กล้าที่จะปล่อยมือ

1366
01:19:47,324 --> 01:19:48,658
‎แต่ยังไงคุณก็ต้องปล่อยมือ

1367
01:19:49,242 --> 01:19:51,369
‎คุณปล่อยมือ ร่างเริ่มร่วงลงมา

1368
01:19:51,453 --> 01:19:54,456
‎ไม่ได้รู้สึกเลวร้ายนะ

1369
01:19:54,539 --> 01:19:58,710
‎ค่อยๆ ร่วงลงมาช้าๆ
‎และนุ่มนวลจนคุณนึกประหลาดใจ

1370
01:19:59,336 --> 01:20:00,837
‎ตัวคุณค่อยๆ ร่วงลงมา

1371
01:20:01,338 --> 01:20:06,134
‎ให้พูดว่า"ฉันเต็มใจที่จะสูญเสียทุกอย่าง"

1372
01:20:07,052 --> 01:20:09,596
‎ให้คุณพูดอยู่ในใจ

1373
01:20:09,679 --> 01:20:12,933
‎โดยให้รู้สึกถึงเจตนานั้นจริงๆ

1374
01:20:13,016 --> 01:20:14,518
‎ขณะที่พูดอยู่นั้น

1375
01:20:14,601 --> 01:20:17,687
‎ตัวคุณก็ตกกระทบพื้นผิวดวงอาทิตย์ที่อยู่เบื้องล่าง

1376
01:20:17,771 --> 01:20:19,272
‎ร่างคุณถูกเผาเป็นจุณ

1377
01:20:20,148 --> 01:20:22,108
‎คุณได้สูญเสียทุกอย่างจนหมดสิ้นแล้ว

1378
01:20:22,192 --> 01:20:26,696
‎เพราะอุปกรณ์ที่คุณ
‎ใช้เป็นเครื่องครอบครองทุกสิ่งคือร่างกายคุณ

1379
01:20:26,780 --> 01:20:29,699
‎พอร่างกายมอดไหม้จนหมดสิ้น
‎คุณก็เป็นเพียงลำแสงหนึ่ง

1380
01:20:29,783 --> 01:20:32,035
‎ท่ามกลางลำแสงดวงอาทิตย์ทั้งหมด

1381
01:20:32,619 --> 01:20:35,288
‎คุณเปล่งแสงออกมาทุกทิศทุกทาง

1382
01:20:35,372 --> 01:20:41,461
‎และแสงที่คุณเปล่งออกมาอบอวลไปด้วย
‎ความรัก การสละออก สภาวะที่ลื่นไหล

1383
01:20:42,462 --> 01:20:43,922
‎จากนั้นคุณก็มองไปรอบๆ

1384
01:20:44,005 --> 01:20:47,968
‎คุณพบว่ารอบตัวคุณ
‎มีดวงอาทิตย์มากมายนับไม่ถ้วนรายล้อมอยู่

1385
01:20:48,051 --> 01:20:51,555
‎ทุกดวงนั้นฉายแสงแรงกล้าซึ่งไม่ต่างจากของคุณ

1386
01:20:52,055 --> 01:20:54,975
‎จากนั้นคุณก็ได้ยิน
‎ดวงอาทิตย์ทั้งหมดพูดอย่างพร้อมเพรียงกัน

1387
01:20:55,475 --> 01:20:57,394
‎"เราอยู่ในทุกหนแห่ง"

1388
01:20:58,436 --> 01:21:00,397
‎โลกนี้คือโลกแห่งดวงอาทิตย์

1389
01:21:00,480 --> 01:21:02,983
‎สิ่งที่คุณทำได้คือการให้ แต่รับไม่ได้

1390
01:21:03,066 --> 01:21:06,152
‎ไม่สามารถจับหรือยึดอะไรไว้ได้
‎ไม่มีทางเป็นไปได้เลย

1391
01:21:07,362 --> 01:21:08,989
‎ทีนี้ก็ลืมตาขึ้นได้แล้ว

1392
01:21:10,448 --> 01:21:11,449
‎รู้สึกยังไงบ้าง

1393
01:21:12,409 --> 01:21:13,243
‎เยี่ยม

1394
01:21:13,910 --> 01:21:16,246
‎- มีอะไรอยากจะพูดอีกไหม
‎- มีครับ

1395
01:21:16,830 --> 01:21:20,584
‎ที่อยากพูดคือ ที่จริงผมเก่งเรื่องการไม่ยึดติด

1396
01:21:20,667 --> 01:21:25,338
‎ทั้งกับเรื่องงาน หรือตัวตน หรือเรื่องถกเถียงกัน

1397
01:21:25,422 --> 01:21:28,091
‎ผมปล่อยการยึดติดได้
‎ใช้เครื่องมือช่วยให้ปล่อยวางได้

1398
01:21:28,592 --> 01:21:32,804
‎แต่พอมาเป็นเรื่องคนรัก

1399
01:21:32,888 --> 01:21:35,724
‎หรือคนในครอบครัวที่ผมรัก

1400
01:21:35,807 --> 01:21:38,602
‎เรื่องแนวคิดที่ว่าเต็มใจสูญเสียพวกเขานั้น

1401
01:21:38,685 --> 01:21:40,729
‎ผมยังโต้แย้งอยู่ในหัว

1402
01:21:40,812 --> 01:21:44,691
‎ลองคิดแบบนี้นะ อย่าพยายามเป็นผู้ที่ไม่ยึดติด

1403
01:21:44,774 --> 01:21:48,236
‎ให้คุณพยายามถอนจากการยึดติด

1404
01:21:48,320 --> 01:21:50,655
‎ทุกครั้งที่คุณกลัวการสูญเสีย

1405
01:21:50,739 --> 01:21:51,907
‎คนส่วนใหญ่นั้น

1406
01:21:51,990 --> 01:21:55,243
‎ทั้งชีวิตไม่เคยว่างจากการยึดติดแม้วินาทีเดียว

1407
01:21:55,327 --> 01:21:59,998
‎แม้ว่าพวกเขาสามารถถอนการยึดติด
‎ซึ่งเป็นประโยชน์ต่อตัวเอง

1408
01:22:00,081 --> 01:22:01,666
‎ถ้าเป็นมนุษย์ มันไม่สามารถทำได้

1409
01:22:01,750 --> 01:22:04,336
‎มันคงไม่ดี ถ้าคุณไร้การยึดติดโดยสิ้นเชิง

1410
01:22:04,419 --> 01:22:06,129
‎พอเข้าใจแล้วครับ

1411
01:22:06,212 --> 01:22:09,507
‎- งั้นเป้าหมายคือไม่ใช่ไร้การยึดติดโดยสิ้นเชิง
‎- ไม่ใช่

1412
01:22:09,591 --> 01:22:14,054
‎เครื่องมือนี้มุ่งที่จะช่วย
‎ไม่ให้การสูญเสียบุคคล สถานะ หรือสิ่งต่างๆ

1413
01:22:14,137 --> 01:22:16,348
‎มาพรากเอาความเป็นอยู่ที่บริบูรณ์

1414
01:22:16,431 --> 01:22:17,807
‎และความรู้สึกถึงความบริบูรณ์ไป

1415
01:22:17,891 --> 01:22:18,808
‎ถูกแล้ว

1416
01:22:22,354 --> 01:22:24,064
‎ผมไม่อยากให้มีอะไรหลงเหลือในเงา

1417
01:22:24,147 --> 01:22:27,943
‎เพราะไม่อยากให้มันกลายเป็นสิ่งที่กัดกร่อนผม

1418
01:22:28,026 --> 01:22:29,986
‎แม้แต่ความกลัว พอได้พูดออกมา

1419
01:22:30,070 --> 01:22:34,115
‎หรือความปวดร้าว พอได้พูดออกมา
‎ก็ช่วยปลดปล่อยได้อย่างมาก

1420
01:22:34,824 --> 01:22:37,535
‎ผมก็ใช้การประมวลการสูญเสีย มันช่วยได้จริงๆ

1421
01:22:38,411 --> 01:22:41,998
‎ผมอยากเป็นแบบนักบวช คิดว่า
‎"เครื่องมือนี้จะช่วยให้ความทุกข์ทั้งหมดหายไป"

1422
01:22:42,082 --> 01:22:44,125
‎แต่ผมก็ยังรู้สึกปวดร้าวอยู่ทุกวัน

1423
01:22:44,209 --> 01:22:45,585
‎- รู้ไหม
‎- ครับ

1424
01:22:45,669 --> 01:22:47,128
‎ผมยังคิดถึงน้องชายอยู่ตลอด

1425
01:22:48,046 --> 01:22:50,173
‎ครับ คุณจะคิดถึงอีกนานแสนนาน

1426
01:22:50,966 --> 01:22:52,592
‎แต่ขออธิบายแบบนี้นะ

1427
01:22:53,593 --> 01:22:56,513
‎ความตายไม่ใช่ภาวะถาวร

1428
01:22:57,347 --> 01:22:59,933
‎การกลัวความตายไม่เป็นปัญหา

1429
01:23:00,016 --> 01:23:02,811
‎ตราบใดที่คุณรู้สึกถึงบางอย่างหลังความตาย

1430
01:23:03,561 --> 01:23:04,729
‎นั่นก็คือการเกิดใหม่

1431
01:23:04,813 --> 01:23:09,192
‎แนวคิดที่ว่ามันเป็นไปได้
‎ที่จะมีการเกิดใหม่จากสิ่งแย่ที่สุด

1432
01:23:09,275 --> 01:23:12,487
‎จากตะกอนบนโลก ตะกอนแห่งประสบการณ์

1433
01:23:12,570 --> 01:23:15,991
‎คุณสามารถทำให้บางสิ่ง
‎เกิดใหม่อีกครั้งแบบเป็นวัฏจักร

1434
01:23:16,074 --> 01:23:18,952
‎นั่นคือเวลาที่มนุษย์ใกล้ชิดพระเจ้ามากที่สุด

1435
01:23:21,705 --> 01:23:26,793
‎ครับ ผมเข้าใจ
‎มันคือความเป็นจริง ชีวิตก็ต้องดำเนินต่อไป

1436
01:23:28,044 --> 01:23:32,132
‎แต่ก็มีคนไม่กี่คน
‎ที่ยังไงผมก็ไม่อยากสูญเสียพวกเขาไป

1437
01:23:36,553 --> 01:23:38,471
‎ผมก็ไม่อยากสูญเสียคุณเหมือนกัน

1438
01:23:41,599 --> 01:23:42,934
‎ผมจะทำไงล่ะ

1439
01:23:43,018 --> 01:23:44,561
‎เราน่าจะแต่งงานกันนะ

1440
01:23:45,061 --> 01:23:46,229
‎ผมขอสัญญาก่อนสมรส

1441
01:23:58,033 --> 01:24:01,077
‎- ใช่แล้ว นี่เป็นบางส่วน
‎- เจ๋งมาก

1442
01:24:01,911 --> 01:24:02,746
‎ใช่ นี่แหละ

1443
01:24:03,538 --> 01:24:08,043
‎หนึ่งในสิ่งที่เป็นความสำเร็จ
‎สำหรับผมในช่วงถ่ายทำก็คือ

1444
01:24:08,543 --> 01:24:12,047
‎แต่ก่อนผมคิดว่าผู้คนที่ผมนับถือนั้น

1445
01:24:12,130 --> 01:24:14,549
‎ต่างก็หลุดพ้นจากปัญหาที่ผมเจอ

1446
01:24:16,217 --> 01:24:17,177
‎ผมขอโทษ

1447
01:24:17,761 --> 01:24:18,762
‎เข้าใจครับ

1448
01:24:18,845 --> 01:24:22,057
‎มันเหลวไหล ผมรู้ เหลวไหลสิ้นดี ไม่ใช่…

1449
01:24:23,058 --> 01:24:24,976
‎- คุณขำเพราะมันเหลวไหล
‎- ใช่

1450
01:24:25,477 --> 01:24:28,354
‎นั่นแหละ และผมคิดว่า
‎เป็นเรื่องดีที่ผู้ชมจะได้เห็นว่า

1451
01:24:28,438 --> 01:24:31,024
‎ตัวคุณซึ่งเป็นผู้ที่สร้างสรรค์เครื่องมือเหล่านี้

1452
01:24:31,107 --> 01:24:34,444
‎หรือบุคคลที่เรานับถือเป็นแบบอย่างนั้น

1453
01:24:34,527 --> 01:24:38,281
‎ต่างก็ต้องเจอปัญหากันถ้วนหน้าแบบที่เราเจอ

1454
01:24:38,364 --> 01:24:41,659
‎คุณเองก็ยังดิ้นรนและต่อสู้กับความเป็นมนุษย์

1455
01:24:41,743 --> 01:24:43,161
‎เหมือนกับทุกๆ คน

1456
01:24:44,954 --> 01:24:48,458
‎ความเป็นจริงของมนุษย์ก็คือ
‎เราไม่มีวันหลุดพ้นจากความปวดร้าว

1457
01:24:48,541 --> 01:24:51,127
‎หรือความไม่แน่นอน หรือการจัดการที่ต่อเนื่อง

1458
01:24:51,211 --> 01:24:56,883
‎และผมรู้สึกถึงสิ่งที่งดงาม
‎จากการได้เห็นความเปราะบางในตัวคุณ

1459
01:24:57,467 --> 01:25:02,680
‎นั่นเป็นการชำแหละให้เห็นว่า
‎ไม่มีใครที่จะหาทางแก้ไขปัญหาได้ทุกเรื่อง

1460
01:25:02,764 --> 01:25:03,598
‎ใช่

1461
01:25:05,058 --> 01:25:06,601
‎นั่นคือความลับของชีวิต

1462
01:25:08,895 --> 01:25:11,064
‎- ตามความเห็นของผม
‎- ว่าไงครับ

1463
01:25:11,147 --> 01:25:15,985
‎ยอมรับเสียว่าถ้าคุณหาทางแก้ไม่ได้
‎ก็ไม่มีทางที่คนอื่นจะหาทางแก้ได้

1464
01:25:16,069 --> 01:25:19,697
‎ความสุขนั้นขึ้นอยู่กับว่าคุณยอมรับเรื่องนั้นยังไง

1465
01:25:20,448 --> 01:25:22,033
‎และจัดการกับมันยังไง

1466
01:25:22,117 --> 01:25:25,370
‎แต่ก่อนอื่น ต้องยอมรับให้ได้
‎เพราะถ้ายอมรับไม่ได้

1467
01:25:25,453 --> 01:25:28,957
‎เรื่องนี้มันจะวนอยู่ในใจว่า ฉันต้องก้าวข้ามมันได้

1468
01:25:29,040 --> 01:25:31,835
‎หรือจัดการได้
‎และตัดมันออกจากชีวิตได้ แต่ก็ทำไม่ได้

1469
01:25:41,886 --> 01:25:44,139
‎ช่วงเวลานี้มันวิเศษเหลือเกิน

1470
01:25:48,768 --> 01:25:52,730
‎พวกคุณอยู่แบบนี้ได้ไหม ส่วนผมจะกลับบ้านไปนอน

1471
01:25:53,231 --> 01:25:56,442
‎พอกลับมาที่นี่พรุ่งนี้เช้า อยากเห็นแบบนี้

1472
01:25:56,943 --> 01:25:58,903
‎- เป็นไปได้ไหมครับ
‎- ครับ

1473
01:25:59,821 --> 01:26:00,655
‎คุณเพลียไหมครับ

1474
01:26:01,364 --> 01:26:04,367
‎- ใช่ เพลียนิดหน่อย
‎- เชิญไปนอนพักครับ

1475
01:26:34,647 --> 01:26:36,524
‎พอหลับตาลงคุณเห็นอะไรครับ

1476
01:26:39,402 --> 01:26:40,695
‎ผมเห็นทะเล

1477
01:26:42,155 --> 01:26:46,367
‎ชายหาดสวยมาก มีคลื่นซัด

1478
01:26:46,451 --> 01:26:50,205
‎คลื่นไม่ใหญ่อะไร คลื่นเป็นเกลียวงดงาม

1479
01:26:52,373 --> 01:26:54,918
‎ตอนนี้คลื่นซัดขึ้นลงบนตัวผม

1480
01:26:57,795 --> 01:26:59,339
‎น้ำอุ่นหรือเย็นครับ

1481
01:27:00,048 --> 01:27:00,882
‎อุ่น

1482
01:27:09,265 --> 01:27:13,228
‎ตอนน้องชายผมเข้าโรงพยาบาล
‎แม่ผมพูดว่าอะไรรู้ไหม

1483
01:27:13,770 --> 01:27:20,401
‎ตอนนั้นเขาสามขวบ แม่บอกว่า
‎"ตอนเข้ารักษา เขาเป็นแค่เด็กทารก"

1484
01:27:21,319 --> 01:27:25,323
‎อีกสามเดือนต่อมา เขาก็เสียชีวิต
‎แม่บอกว่า"แต่สามเดือนต่อมา

1485
01:27:25,823 --> 01:27:27,200
‎เขาก็เติบโตเป็นผู้ใหญ่"

1486
01:27:30,119 --> 01:27:32,538
‎มีบางอย่าง… เขาเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง

1487
01:27:33,498 --> 01:27:37,168
‎มันทำให้ผมเศร้ามาก แต่ก็…

1488
01:27:41,464 --> 01:27:43,174
‎รู้สึกเกรงขามด้วย

1489
01:27:57,021 --> 01:27:59,190
‎- ตอนนี้คุณเห็นเขาไหม
‎- ว่าไงนะ

1490
01:27:59,274 --> 01:28:00,233
‎ตอนนี้เห็นเขาไหม

1491
01:28:02,193 --> 01:28:05,071
‎ครับ เขาไม่ได้เป็นแบบ…

1492
01:28:05,154 --> 01:28:08,908
‎ผมรู้สึกได้ว่านั่นคือน้องชายผม แต่เขาดู…

1493
01:28:08,992 --> 01:28:11,035
‎เขาดูเหมือนอายุเท่าๆ คุณเลยล่ะ

1494
01:28:20,336 --> 01:28:21,170
‎เขาบอกว่า

1495
01:28:22,422 --> 01:28:27,218
‎แม้ไม่ได้บอกผมล่วงหน้าเรื่องการตาย

1496
01:28:29,095 --> 01:28:29,971
‎เขาบอกว่า…

1497
01:28:34,600 --> 01:28:38,146
‎แต่มันไม่ได้ทำให้เขา
‎ทุกข์ร้อนอะไรมาก เขารู้อยู่แล้ว

1498
01:28:40,273 --> 01:28:41,983
‎ไม่รู้ว่าเขาสื่อสาร

1499
01:28:43,234 --> 01:28:44,110
‎กับผมได้ยังไง

1500
01:28:44,861 --> 01:28:46,362
‎หรือบางที ไม่รู้สิ

1501
01:28:46,446 --> 01:28:49,824
‎สาบานได้ ก็รู้ว่านี่เป็นไปไม่ได้ แต่ผมรู้สึกราวกับ

1502
01:28:50,325 --> 01:28:51,993
‎ตัวเองกำลังลอยอยู่

1503
01:29:01,336 --> 01:29:02,337
‎รู้สึกเป็นไงครับ

1504
01:29:03,421 --> 01:29:04,255
‎เยี่ยม

1505
01:29:10,219 --> 01:29:11,429
‎ผมนั่งได้รึยัง

1506
01:29:12,430 --> 01:29:14,223
‎คุณกำลังลอยอยู่บนฟ้าเหรอ

1507
01:29:15,350 --> 01:29:18,353
‎ผมหวังว่าจะไม่รู้สึกแบบนี้ตอนยืน…

1508
01:29:20,563 --> 01:29:21,814
‎คุณทำประกันส่วนนี้ไว้รึเปล่า

1509
01:29:21,898 --> 01:29:24,108
‎- ครับ อยากนั่งแล้วใช่ไหม
‎- ครับ

1510
01:29:24,192 --> 01:29:25,777
‎ครับ ลุกขึ้นได้เลยครับ

1511
01:29:29,447 --> 01:29:30,656
‎ห้องสวยงามมาก

1512
01:29:31,449 --> 01:29:32,325
‎โอ้โฮ

1513
01:29:36,704 --> 01:29:39,916
‎นี่คือความท้าทายแท้จริงทุกวันของผม
‎การลุกขึ้นจากเตียงเนี่ย

1514
01:29:42,627 --> 01:29:45,838
‎คุณอาจอยากควบคุมผมก็ได้ หรือ…

1515
01:29:47,757 --> 01:29:49,050
‎ก็ไม่แน่ใจ บอกทีว่าทำไม

1516
01:29:49,133 --> 01:29:50,385
‎ทุกเหุตผลที่ว่ามา

1517
01:29:50,468 --> 01:29:52,720
‎- ให้คนหยิบยามาให้คุณดีไหม
‎- ครับ

1518
01:29:52,804 --> 01:29:55,306
‎ผมชอบฉากหลังแบบนี้

1519
01:29:56,057 --> 01:29:58,309
‎เพราะคนจำนวนมากมักฝันว่า

1520
01:29:59,060 --> 01:30:03,481
‎ตัวเองไปค้นพบห้องนอนอีกห้องในบ้าน

1521
01:30:03,564 --> 01:30:06,609
‎หรือบางทีก็ค้นพบสิ่งที่ใหญ่โตมาก

1522
01:30:06,692 --> 01:30:10,530
‎โลกแห่งความฝันนี้จริงแล้วหมายถึง
‎คุณกำลังตระหนักรู้มากขึ้น

1523
01:30:10,613 --> 01:30:12,782
‎มุมมองต่อจักรวาลของคุณกำลังขยาย

1524
01:30:12,865 --> 01:30:17,412
‎เวลาที่คนเราฝันเห็น
‎อีกห้องหนึ่งในบ้านที่ไม่ได้มีอยู่จริง

1525
01:30:17,495 --> 01:30:19,622
‎นั่นหมายถึงจิตใจกำลังขยายหรือเติบโตรึครับ

1526
01:30:19,705 --> 01:30:20,540
‎ใช่

1527
01:30:21,332 --> 01:30:22,458
‎บ้าน่าดู

1528
01:30:22,542 --> 01:30:25,128
‎ไม่ดีขึ้น ผมจะบอกว่า"ทำตามที่ผมบอกเลย

1529
01:30:25,211 --> 01:30:28,089
‎ทำตามนี้เลยที่ผมบอก รับรองคุณจะรู้สึกดีขึ้น"

1530
01:30:28,172 --> 01:30:29,465
‎เดี๋ยว ผมนึกออกแล้ว

1531
01:30:29,549 --> 01:30:30,466
‎ครับ ว่ามาสิ

1532
01:30:31,175 --> 01:30:33,428
‎เราได้ถ่ายส่วนเปิดเรื่องเอาไว้แล้ว

1533
01:30:34,345 --> 01:30:36,389
‎ทีนี้น่าจะถ่ายส่วนท้ายเรื่องกัน

1534
01:30:36,889 --> 01:30:43,146
‎พูดถึงเหตุผลที่ทำหนังตอนนี้เลย
‎หลังจากที่ลุยถ่ายทำกันมา

1535
01:30:45,440 --> 01:30:46,274
‎ดีครับ

1536
01:30:47,400 --> 01:30:49,235
‎ลองดูจะทำได้ไหม แบบรวบรัดสุดๆ

1537
01:30:49,318 --> 01:30:53,156
‎ถ้าลองพูดถึงตอนต้นก่อน แล้วก็พูดตอนจบทันที

1538
01:30:59,996 --> 01:31:01,414
‎ผมทำหนังเรื่องนี้

1539
01:31:02,582 --> 01:31:07,003
‎เพราะผมอยากมอบสิ่งที่ผมได้เรียนรู้มา
‎ทั้งจากการบำบัดและเครื่องมือ

1540
01:31:07,628 --> 01:31:12,216
‎ให้กับผู้อื่นให้มากที่สุด
‎เท่าที่จะเป็นไปได้ผ่านภาพยนตร์

1541
01:31:23,519 --> 01:31:24,812
‎ผมทำหนังเรื่องนี้

1542
01:31:26,522 --> 01:31:27,732
‎เพราะผมรักฟิล

1543
01:31:29,775 --> 01:31:36,240
‎เพราะผมรักชีวิต
‎ที่เครื่องมือเหล่านี้ช่วยเปิดโอกาสให้กับผม

1544
01:31:40,286 --> 01:31:42,830
‎และไม่สำคัญว่าผู้คนจะคิดยังไงกับหนังเรื่องนี้

1545
01:31:42,914 --> 01:31:45,041
‎สิ่งสำคัญก็คือเราได้ถ่ายทำหนังจนเสร็จสิ้น

1546
01:31:47,460 --> 01:31:48,294
‎ด้วยกัน

1547
01:31:50,213 --> 01:31:53,549
‎ครับ ตอนนี้ผมรู้สึกใกล้ชิด
‎กับคุณมากขึ้นกว่าตอนเริ่มต้น

1548
01:31:53,633 --> 01:31:55,551
‎ซึ่งเป็นสัญญาณที่เยี่ยมเลย

1549
01:31:55,635 --> 01:31:59,388
‎แล้วก็ผมโชคดีมาก เพราะตอนนี้ 74 แล้ว

1550
01:32:03,726 --> 01:32:04,560
‎ผมรักคุณนะ

1551
01:32:05,436 --> 01:32:06,270
‎ผมก็รักคุณครับ

1552
01:32:10,483 --> 01:32:13,611
‎ผมก็ยังหวังว่าคุณจะเลิกเอา
‎สารพัดปัญหามาโยนใส่ผมซะที

1553
01:32:26,082 --> 01:32:33,047
‎(ขออุทิศภาพยนตร์เรื่องนี้แด่น้องชายของเรา)

1554
01:32:47,478 --> 01:32:49,689
‎ตอนที่เราถ่ายทำหลายเดือนก่อน

1555
01:32:49,772 --> 01:32:51,732
‎คุณได้พูดถึงสัมพันธภาพกับคนรัก

1556
01:32:51,816 --> 01:32:53,609
‎ที่คบๆ เลิกๆ กันมาเป็นเวลานานมาก

1557
01:32:53,693 --> 01:32:56,153
‎แล้วคุณก็เล่าให้ผมฟังสั้นๆ ทางโทรศัพท์

1558
01:32:56,237 --> 01:32:58,823
‎เรื่องที่คุณติดต่อไปหาเธอ

1559
01:32:58,906 --> 01:33:02,660
‎ผมอยากถามถึงเรื่องนี้ ถ้าคุณยินดีที่จะพูดถึง

1560
01:33:04,161 --> 01:33:05,538
‎นั่นเป็นเรื่องที่วิเศษมาก

1561
01:33:05,621 --> 01:33:08,958
‎เธอคือคนที่ใกล้ชิดผมที่สุดในโลกนี้

1562
01:33:09,041 --> 01:33:12,003
‎ตอนยังอายุไม่มาก และไม่ต้องการที่จะผูกมัดนั้น

1563
01:33:12,086 --> 01:33:13,129
‎ส่วนใหญ่เกิดจากตัวผม

1564
01:33:13,212 --> 01:33:15,673
‎ผมไม่มีความมุ่งมั่นที่จะทำให้มันยั่งยืน

1565
01:33:16,257 --> 01:33:17,216
‎ตอนนี้ ผมมีแล้ว

1566
01:33:17,300 --> 01:33:18,968
‎คุณติดต่อไปหลังจากที่ได้คุยกันใช่ไหม

1567
01:33:19,051 --> 01:33:21,012
‎ใช่ มันช่วยผมได้มาก

1568
01:33:21,929 --> 01:33:24,807
‎พอได้คุยกัน ผมก็ละอายใจนิดหน่อย

1569
01:33:24,890 --> 01:33:25,725
‎ในแง่ไหนครับ

1570
01:33:25,808 --> 01:33:30,438
‎แง่ที่ผมไร้ซึ่งความยึดมั่นผูกพันในสัมพันธภาพ

1571
01:33:30,521 --> 01:33:31,814
‎เหมือนครึ่งๆ กลางๆ

1572
01:33:31,897 --> 01:33:33,441
‎ที่เราคุยกันเป็นประโยชน์จริงๆ

1573
01:33:34,025 --> 01:33:37,945
‎ในการลองใช้ชีวิตคู่ที่แท้จริง ใครกลัวมากกว่ากัน

1574
01:33:38,029 --> 01:33:38,863
‎คุณหรือเธอ

1575
01:33:38,946 --> 01:33:40,615
‎ผมสิ ร้อยเปอร์เซ็นต์

1576
01:33:40,698 --> 01:33:45,620
‎คุณคิดว่าจะสามารถลดกำแพงลง

1577
01:33:45,703 --> 01:33:47,788
‎ก้าวออกจากความกลัวเพื่อลองดู

1578
01:33:47,872 --> 01:33:49,123
‎หรืออยากทำแบบนั้นไหม

1579
01:33:49,206 --> 01:33:51,834
‎ครับ ผมจะทำแบบนั้น

1580
01:33:51,917 --> 01:33:53,669
‎แล้วผลที่คาดหวังคืออะไรครับ

1581
01:33:54,170 --> 01:33:56,464
‎ผลที่คาดหวังคือความสัมพันธ์ที่ราบรื่น

1582
01:33:57,923 --> 01:33:59,717
‎นั่นคือผลที่ผมคาดหวัง

1583
01:35:50,870 --> 01:35:55,875
‎คำบรรยายโดย กุลวดี โสวัฒนสกุล