Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
‪(ภาพยนตร์สารคดีจาก NETFLIX)
‪ในดินแดนนี้
‪ครอบครัวคือทุกสิ่งทุกอย่าง
‪ความผูกพันภายในฝูง
‪ในกลุ่ม
‪และหมู่พวกพ้อง
‪คือสิ่งที่ทำให้สมาชิกแต่ละตัวอยู่รอด
‪ไม่มีที่ไหนที่ความผูกพันนี้ ‪ได้รับการทดสอบอย่างสาหัสสากรรจ์
‪มากไปกว่าในทะเลทรายคาลาฮารี
‪ที่นี่ครอบครัวได้รับการหล่อหลอม
‪โดยแม่ที่กล้าหาญ…
‪ผู้สูงวัยที่รอบรู้…
‪และพวกสัตว์รองบ่อนแสนทรหด
‪พวกมันต่างมุ่งหน้าสู่แหล่งนํ้า ‪ที่อยู่ใจกลางผืนทะเลทรายแห่งนี้
‪สามเหลี่ยมปากแม่น้ำโอคาวังโก
‪ถิ่นของสัตว์ป่ามากมาย ‪กว่าพื้นที่ชุ่มนํ้าทุกแห่ง…
‪มันผ่านการเปลี่ยนแปลงของฤดูกาล ‪ที่หนักหนาสาหัสที่สุดในโลก
‪ท่ามกลางความโกลาหล ‪และความยากลำบากของปีที่จะมาถึง
‪ชะตาชีวิตของพวกมันจะพัวพันกัน
‪และความสัมพันธ์ที่ไม่น่าเชื่อจะเกิดขึ้น
‪ไม่ใช่เพียงแค่ภายในครอบครัว ‪แต่ระหว่างครอบครัว
‪และกระทั่งผืนแผ่นดินด้วย
‪สำหรับสิงโตเพศเมียอายุสองปีตัวนี้
‪ความแข็งแกร่งของครอบครัว ‪มาจากฝูงของมัน
‪มันและเพื่อนๆ สิงโตตัวเมียควบคุมดินแดนแห่งนี้
‪และตัวผู้ซึ่งเป็นผู้นำก็รั้งตำแหน่งเจ้าป่านักล่า
‪แต่ในสามเหลี่ยมปากแม่น้ำ ‪ความเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นได้อย่างทันทีทันใด
‪และทำให้ความสงบสุขในครอบครัวปั่นป่วน
‪จุดอ่อนของเกราะป้องกันฝูงของมันคือตัวจ่าฝูง
‪การต่อสู้นับแรมปี ‪เพื่อปกป้องครอบครัวและอาณาเขต
‪ทำให้สภาพร่างกายมันยํ้าแย่
‪ความอ่อนแอของมันทำให้สิงโตตัวเมียไม่ปลอดภัย
‪และนั่นก็เปิดโอกาส
‪ให้สิงโตหนุ่มวัยคะนองสองตัว
‪เจ้าป่านักล่าเฒ่ากำหนดอาณาเขตของมัน
‪แต่ร่างกายมันอ่อนแอ
‪และมีจำนวนน้อยกว่า
‪ทุกปีในโอคาวังโกจะมีการเดินทางใหม่ที่อันตราย
‪แต่สำหรับสิงโตตัวเมียตัวนี้
‪ปีนี้จะเป็นปีที่อนาคตไม่แน่นอนที่สุด ‪ที่มันเคยเจอ
‪แต่ละครอบครัวรับมือกับความท้าทาย ‪ของสามเหลี่ยมปากแม่นํ้า
‪แตกต่างกัน
‪ฝูงหมาป่า 24 ตัว
‪ความแข็งแกร่งของฝูง ‪เป็นผลงานของจ่าฝูงผู้ยิ่งใหญ่
‪นางหมาป่าจอมแกร่ง
‪มันฝึกฝนฝูงของมันให้ล่าเป็นหนึ่งเดียว
‪และแบ่งปันกันกิน
‪แต่ตอนนี้มันท้อง
‪ทีมของมันจะไร้ผู้นำ
‪เหมือนกับที่สามเหลี่ยมปากแม่น้ำ ‪ต้องเผชิญกับเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ที่สุด
‪เดือนพฤษภาคม
‪รอบนอกของทะเลทรายคาลาฮารีเผชิญหน้ากับ ‪ความแห้งแล้งที่รุนแรงที่สุดในรอบหลายสิบปี
‪สัตว์หลายพันตัวหนีพื้นที่รอบนอกที่แห้งแล้ง
‪โดยการเดินทางหลายอาทิตย์
‪ต่างมุ่งหน้ามาที่นี่ด้วยเหตุผลเดียวกัน
‪นํ้า
‪ฝนที่ตกลงมาเมื่อสี่เดือนก่อน
‪ในที่ราบสูงแองโกแลนทางตอนเหนือ
‪ในที่สุดก็ไหลลงมา
‪โดยผ่านคาลาฮารีสู่พื้นที่ลุ่ม ‪บริเวณสามเหลี่ยมปากแม่นํ้า
‪นํ้าจืดมากกว่าเก้าล้านล้านลิตร
‪ปกคลุมผืนทะเลทรายกว้างใหญ่ไพศาล…
‪ทำให้มันกลายเป็น
‪แหล่งนํ้าขนาดใหญ่ที่สุดในโลก
‪เมื่อนํ้าหลาก สัตว์หลากฝูงก็มา…
‪ร่วมกับสัตว์ที่อาศัยอยู่ที่นี่ตลอดทั้งปี
‪สัตว์ทุกตัวต่างก็มีบทบาท
‪ในการหล่อหลอมและรักษาดินแดนแห่งนี้
‪แม้แต่ช้างวัยหกเดือน
‪ที่มาที่นี่เป็นครั้งแรก
‪มันไม่เคยเห็นนํ้าเยอะขนาดนี้มาก่อน
‪อาหารก็เยอะด้วย
‪เมื่อมีพื้นที่ชุ่มนํ้ากว้างใหญ่ไพศาล ‪ที่มันใช้เป็นแหล่งอาหารได้
‪ช้างก็กลายเป็นคนสวนแบบธรรมชาติ ‪ของสามเหลี่ยมปากแม่นํ้า…
‪ถอนต้นไม้ใบหญ้ามากเกินกว่ามันจะกินไหว
‪แต่การถอนต้นไม้มากเกินไป ‪ก็ทำให้ช่องทางนํ้าอุดตัน
‪ขัดขวางการไหลเวียนของนํ้า
‪สิ่งที่บรรดาคนสวนทำให้อุดตัน
‪ครอบครัวของฮิปโปก็คอยทะลวง
‪พวกมันไม่ใช่นักว่ายนํ้า ก็เลยต้องเดินใต้นํ้า
‪และทางที่มันผ่านก็กลายเป็น ‪เส้นทางใหญ่ขนาดฮิปโป
‪ที่ต่อแม่นํ้ากับบึงและบึงสู่ที่ราบลุ่มนํ้า
‪ทำให้นํ้าไหลได้อย่างต่อเนื่อง
‪หล่อเลี้ยงชีวิต ‪ในสามเหลี่ยมปากแม่นํ้าให้มีชีวิตชีวา
‪แต่นํ้าที่หลากมาไม่ใช่ข่าวดีสำหรับสัตว์ทั้งหมด
‪สำหรับสิงโตเพศเมียตัวนี้
‪มันหมายถึงการสูญเสียพื้นที่หากิน
‪และเจ้าป่านักล่าเฒ่าก็ไม่รู้อยู่ไหน
‪ไม่ว่ามันหนีเอาตัวรอดหรือถูกฆ่า
‪เจ้าหนุ่มผู้บุกรุกก็ช่วงชิงบัลลังก์ของมันมาได้แล้ว
‪สิงโตตัวเมียที่อยู่ในวัยเจริญพันธุ์เท่านั้น ‪ที่อยู่ในฝูงได้
‪และมันก็ไม่ใช่หนึ่งในนั้น
‪สำหรับสิงโตตัวผู้ตัวใหม่เหล่านี้ ‪มันก็เป็นเพียงแค่ภาระที่ต้องเลี้ยงดู
‪โดยที่ไม่มีประโยชน์อะไร
‪ถูกเนรเทศให้อยู่อย่างโดดเดี่ยว
‪มันจะต้องใช้ทักษะทั้งหมดที่มี ‪เพื่อประทังชีวิตให้รอด
‪นางหมาป่าจอมแกร่งอยู่ดูแลครอบครัว ‪มาหลายอาทิตย์
‪เพราะใครจะทิ้งเจ้าตัวเล็กตัวมอมแมมได้
‪ตอนอายุสี่อาทิตย์ ‪ลูกๆ ของมันเริ่มออกสำรวจพื้นที่เป็นครั้งแรก
‪ทั้ง 14 ตัวเลย
‪เพราะไม่สามารถล่าเหยื่อเองได้ ‪มันจึงต้องพึ่งพาเพื่อนในฝูง
‪ให้เอาอาหารที่มันต้องการมาให้ ‪เพื่อมันจะผลิตนมให้ลูกๆ กินได้
‪แต่งานที่รังก็มีให้ทำไม่หยุดหย่อน
‪ปัดฝุ่นออกจากหลุม
‪หมัดและเห็บที่สะสมมาสามอาทิตย์…
‪กลับมาที่ที่มันเริ่มขุด
‪ฝูงของมันกำลังออกล่า…
‪โดยที่ไม่มีจ่าฝูง
‪และนํ้าที่บ่าท่วมก็ทำให้พวกมันล่าช้า
‪เลชเว่
‪แค่ตัวเดียวก็เลี้ยงได้ทั้งฝูง
‪ด้วยกีบเท้าที่แผ่ออกได้และขาที่ทรงพลัง
‪พวกมันลุยนํ้าได้อย่างคล่องแคล่ว
‪ไม่มีจ่าฝูงเป็นผู้นำทาง
‪พวกมันวิ่งตามไปถึงบริเวณที่นํ้าลึกมากขึ้น
‪ไม่เป็นผลสำเร็จ
‪แต่แล้ว…
‪ก็มีอิมพาลายืนอยู่ตัวเดียว
‪มันไม่มีกีบเท้าเหมือนไม้พาย ‪และขาที่ยาวเหมือนเลชเว่
‪พวกมันจัดการเหยื่ออย่างรวดเร็ว ‪เพื่อหลีกเลี่ยงการปะทะกับคู่แข่ง
‪พวกนักล่ามักจะไล่จับตัวที่อ่อนแอ ‪หรือบาดเจ็บในฝูง
‪เหยื่อที่จับได้ง่ายกว่า
‪ซึ่งมีผลประโยชน์ในการลดโรคภัยไข้เจ็บในฝูง
‪พวกนักล่าเอาอาหารมาส่งโดยวิธีที่ปลอดภัยที่สุด
‪ในกระเพาะของพวกมัน
‪จนกว่าพวกลูกๆ ของมันจะหาเหยื่อเองได้
‪พวกมันได้กินก่อน
‪ความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่คือหัวใจหลักของพวกมัน
‪แม้การเรียนรู้ที่จะแบ่งปันไม่ใช่เรื่องง่าย
‪การเดินกลับรังพร้อมเนื้อก้อนแรก
‪เป็นความรู้สึกที่ดีสุดๆ
‪เมื่อระดับนํ้าขึ้นสูงที่สุด
‪โอคาวังโกก็กลายเป็นสวรรค์บนดิน
‪สัตว์นํ้าจากแม่นํ้าและบึงใกล้เคียง
‪กระจายไปทั่วทุ่งหญ้าเพื่อขยายพันธุ์
‪กิ่งไม้และต้นไม้ที่ช้างโค่นล้ม
‪กลายเป็นเครื่องปกป้องฝูงลูกปลา
‪ระหว่างช่วงนํ้าหลาก
‪สามเหลี่ยมปากแม่นํ้ามีขนาดใหญ่ขึ้นเป็นสองเท่า
‪และพื้นที่สูงและแห้งก็กลายเป็นทำเลทอง
‪ต้นมะเดื่อนํ้าเหมาะกับการทำรัง
‪สำหรับนกกินปลาหลากชนิด
‪สำหรับครอบครัวเหล่านี้ ‪มันไม่สำคัญนักว่าสร้างรังที่ไหน
‪แต่ใช้อะไรสร้าง
‪ต้องเป็นวัสดุก่อสร้างคุณภาพดีเท่านั้น
‪ถ้าหาวัสดุที่ต้องการไม่ได้
‪ก็ต้องใช้วิธีขโมยจากเพื่อนบ้าน
‪แต่มันก็ขโมยกลับคืนมาได้เหมือนกัน
‪ในที่สุด
‪ก็ได้รังที่พร้อมจะใช้เป็นที่เก็บสมบัติลํ้าค่า
‪ขยับไข่เบาๆ…
‪เพื่อไม่ให้ถูกแดดแผดเผา
‪ทั้งเปลือกไข่ ทั้งเปลือกหอย
‪พ่อมือใหม่แน่ๆ
‪สัตว์ทุกตัวเร่งรีบเลี้ยงลูกๆ ให้โต
‪ก่อนที่นํ้าจะลด…
‪และรังหมดสภาพการเป็นเกาะ ‪ที่ใช้เป็นเกราะกำบัง
‪สิงโตตัวเมียตัวนี้หาเหยื่อไม่ได้มานาน
‪ในสภาพแวดล้อมที่แห้งกว่านี้ ‪รีดบักหรือเลชเว่คือเป้าหมายที่หาได้ไม่ยาก
‪แต่ไม่ใช่ในช่วงนํ้าหลาก ออกล่าเพียงลำพัง
‪แถมยังมีคู่แข่งอีกด้วย
‪ได้เวลาข่มให้คู่แข่งกลัว
‪นี่เป็นการข่มขู่เท่านั้น มันจะไม่กินซากศพ
‪ถ้าพวกมันฉลาด ‪ก็ไม่ควรทดสอบความอดทนของสิงโตอีก
‪เมื่อถึงเดือนกันยายน อุณหภูมิก็สูงขึ้น
‪และระดับนํ้าก็เริ่มลดลง
‪ทำให้แอ่งนํ้าเต็มไปด้วยปลามากมาย
‪ช่างเป็นเวลาที่เหมาะเจาะ
‪บรรดาพ่อแม่เริ่มทำงาน…
‪ป้อนอาหารให้บรรดา ‪สัตว์ประหลาดตัวน้อยน่ารักน่าชัง
‪มีแอ่งนํ้าใหม่เกิดขึ้นทุกวันเมื่อนํ้าหลากเริ่มลด
‪ทุกตัวมีเทคนิคพิเศษ
‪ที่ใช้กับจะงอยปากของมัน
‪นกกระทุงถนัดใช้แห
‪นกกระเต็นปักหลัก…
‪ใช้การพุ่งตอปิโด
‪นกกระสาปากห่างเชี่ยวชาญการจิกหอยทาก
‪ส่วนนกกระยางดำเจ้าบทบาท
‪ก็ใช้วิธีกางปีกให้เกิดร่มเงา ‪เพื่อหลอกให้ปลาเข้ามาซ่อนตัว
‪เรียบร้อย
‪วิธีแตกต่างแต่เป้าหมายเดียวกัน
‪เพื่อให้ลูกๆ เติบโตแข็งแรงโดยเร็ว
‪ลูกนกกระทุงตะกละตะกลามที่สุด
‪พวกมันกินอาหารมากถึง 30 มื้อต่อวัน
‪บรรดาพ่อแม่รู้จัก
‪กฎสำคัญของชีวิตครอบครัว ‪ในสามเหลี่ยมปากแม่นํ้าเป็นอย่างดี
‪ยิ่งลูกๆ แข็งแรงมากเท่าไร ‪โอกาสรอดชีวิตก็มีมากขึ้นเท่านั้น
‪เมื่อระดับนํ้าหลากเริ่มลด
‪และทะเลทรายเริ่มร้อนขึ้น
‪พื้นที่หากินเริ่มแห้ง
‪ทำให้นักล่ากลับมาได้เปรียบอีกครั้ง
‪แต่การล่าเพียงลำพัง ‪โอกาสจับเหยื่อได้ของสิงโตตัวเมียมีน้อยมาก
‪นับวันมันก็ยิ่งอ่อนแอลงเรื่อยๆ
‪ที่แย่ไปกว่านั้น
‪มันกำลังเข้าสู่ฤดูสืบพันธุ์
‪กลิ่นของมันจะลอยไปเข้าจมูกสิงโตที่อยู่บริเวณนั้น
‪รวมทั้งพวกที่มันต้องหลีกเลี่ยง
‪สิงโตหนุ่มที่ทำลายครอบครัวของมัน
‪แต่พอพื้นที่ล่าเหยื่อเริ่มกลับสู่สภาพปกติ
‪สิงโตที่ตัวใหญ่กว่าก็มาป้วนเปี้ยนแถวๆ นั้นด้วย
‪แผงคอสีเข้มและเสียงคำรามทุ้มๆ ของมัน
‪แสดงให้เห็นว่ามันเป็นสิงโตหนุ่มฉกรรจ์
‪มันมีความเสี่ยง
‪แต่ถ้าอยู่ร่วมกันได้
‪ตัวผู้ก็จะช่วยป้องกันอันตรายและช่วยล่าเหยื่อได้
‪แต่พันธไมตรีของมันเป็นแค่เพียงช่วงสั้นๆ
‪เพียงไม่กี่วัน หนุ่มแปลกหน้าเดินจากไป
‪มันต้องโดดเดี่ยวอีกครั้ง
‪แต่คราวนี้ตั้งท้อง
‪มันไม่ได้ล่าเหยื่อแค่เพื่อตัวเองอีกต่อไปแล้ว
‪ทุกครอบครัวในสามเหลี่ยมปากแม่นํ้า
‪เกี่ยวพันอย่างใกล้ชิดกับจังหวะ ‪ของฤดูกาลที่กำลังเปลี่ยนแปลง
‪ระดับนํ้าลดลงอย่างมาก
‪จนกลายเป็นโคลน
‪สนุกสำหรับลูกช้าง…
‪แต่เป็นสัญญาณว่าโขลงของมันควรย้ายถิ่น
‪เมื่อเข้าสู่ฤดูร้อนอย่างเต็มตัว
‪บรรดาฝูงสัตว์ก็ต้องใช้ประโยชน์ ‪จากส่วนที่ยังหลงเหลืออยู่ให้เต็มที่
‪มันเรียนรู้โดยการสังเกต
‪แต่บางอย่างก็ยังทำได้ไม่ดีนัก
‪อย่างเช่นการคอยจับตาดูให้ดี ‪เพื่อจะได้ไม่ถูกทิ้งไว้ตัวเดียว
‪มันกำลังถูกพาไปสถานที่พิเศษ
‪ดงปาล์มพัด
‪ต้นไม้ชนิดนี้ชอบเกลือที่หลงเหลืออยู่ ‪หลังจากนํ้าหลากแห้งเหือดไป
‪และผลของมันที่อยู่บนยอด
‪ก็เป็นที่ชื่นชอบของช้าง
‪การเก็บเกี่ยวของกินรสโอชะ
‪ต้องใช้เคล็ดลับที่ช้างพังหนักสี่ตันเท่านั้นที่จะทำได้
‪การเขย่าแต่ละครั้งทำให้ผลของมัน ‪ร่วงลงมาหลายร้อยลูก
‪มันเขย่าให้ร่วงลงมาเพียงพอสำหรับทุกตัว
‪อาหารอันทรงคุณค่านี้
‪ไม่ได้มีไว้สำหรับครอบครัวนี้และไม่ใช่แค่วันนี้
‪ช้างคือผู้แจกจ่าย
‪เมล็ดปาล์มพัดตัวหลัก
‪บรรพบุรุษของลูกช้างตัวนี้ทิ้งผลไม้ชนิดนี้ไว้ให้
‪และมันก็จะทำแบบเดียวกัน ‪ให้กับลูกหลานรุ่นต่อๆ ไป
‪โขลงนี้จะนำเมล็ดพันธุ์ไปไกลหลายไมล์
‪ไม่ว่ามันจะถ่ายมูลที่ไหน ‪เมล็ดก็สามารถงอกรากได้
‪ซึ่งเป็นวิธีกระจายพันธุ์ให้สามเหลี่ยมปากแม่นํ้า ‪ที่สำคัญอีกอย่างหนึ่ง
‪นี่จะเป็นอาหารอิ่มท้องมื้อสุดท้ายของพวกมัน
‪จากนี้ไป การลดน้อยลง
‪ของอาหารและนํ้าจะเป็นปัจจัย ‪บ่งชี้ทุกย่างก้าวของพวกมัน
‪ฝูงหมาป่าผ่านฤดูนํ้าหลากมาได้
‪แต่ก็ไม่สมบูรณ์แบบซะทีเดียว
‪สมาชิกหนึ่งตัวต้องตายไป
‪และตัวที่ล่าเก่งๆ ก็ทิ้งจ่าฝูง ‪และลูกๆ ของมันไป
‪มีหลายปากท้องต้องป้อน
‪แต่มีอาหารไม่พอเพียง
‪ได้เวลาพวกมือใหม่ก้าวออกจากรัง
‪และเริ่มหาอาหารด้วยตัวเอง
‪การผจญภัยอันยิ่งใหญ่ครั้งแรกของพวกลูกๆ
‪การออกสำรวจพื้นที่พร้อมกับพวกผู้ใหญ่
‪แม้ว่าจะเป็นการขวางทางมากกว่าช่วยเหลือ
‪ขาเล็กๆ ของมันจะช่วยให้มันเดิน ‪ได้ไกลถึง 15 กิโลเมตรต่อวัน
‪นางหมาป่าจอมแกร่งต้องเสริมสร้างทีมขึ้นใหม่ ‪เพื่อให้เป็นเครื่องจักรไล่ล่าที่มีประสิทธิภาพ
‪และถ่ายทอดวิถีนักล่าชั้นยอด ‪ให้กับบรรดาลูกๆ ของมัน
‪นํ้าหลากที่ลดลง
‪ทำให้เกิดสภาพแวดล้อมที่ยอดเยี่ยม ‪สำหรับการบุกรุก
‪ตั๊กแตน
‪อากาศที่ร้อนขึ้นทำให้เกิดการฟักตัวขนานใหญ่
‪ปากที่หิวโหยนับสิบล้านปาก ‪รุมกัดกินต้นไม้ที่กำลังแห้งตาย
‪จอมปลวกเก่าแก่ดูจะเป็นสิ่งเดียว ‪ที่ไม่ได้รับผลกระทบ
‪จากพลังมหาศาลต่างๆ ‪ซึ่งรุมเร้าสามเหลี่ยมปากแม่นํ้าอยู่
‪เดือนตุลาคม
‪ภายในระยะเวลาแค่สองเดือน
‪ความแห้งแล้งได้เปลี่ยนสภาพพื้นที่เขียวชอุ่ม
‪ให้กลายเป็นทุ่งแห้งแล้งที่เต็มไปด้วยฝุ่น
‪ฝูงสัตว์ทั้งหลายต่างก็พยายามหาแหล่งนํ้า
‪ไม่ว่าจะหาเจอที่ไหนก็ตาม
‪พวกมันคือเหยื่ออันโอชะของ ‪สิงโตหนุ่มสองตัวนี้
‪ซึ่งโตวันโตคืนและแข็งแรงขึ้นทุกวัน
‪พวกมันเดินตามฝูงควายทุกฝีก้าว
‪การเฝ้าสะกดรอยตามฝูงเดิม
‪สิงโตตัวเมียต้องรักษาระยะห่าง ‪จากตัวผู้เอาไว้เพื่อความปลอดภัย
‪ในสภาพร่างกายที่เปราะบางแบบนี้ ‪มันจำเป็นต้องกินอาหารอย่างมาก
‪แต่การล่าเหยื่อตัวใหญ่ขนาดควาย
‪โดยลำพังนั้นแทบจะเป็นไปไม่ได้เลย
‪อย่างดีที่สุดมันก็แทะเล็มเศษอาหาร ‪ที่เหลือทิ้งไว้โดยสิงโตตัวผู้
‪แทะเล็มเท่าที่จำเป็นเพื่อประทังชีวิต
‪ฝูงสัตว์และสัตว์ที่ล่าพวกมันเป็นอาหาร ‪เดินทางเพราะความแห้งแล้ง
‪มารวมตัวกันที่ใจกลางสามเหลี่ยมปากแม่นํ้า
‪ซึ่งมีแหล่งนํ้าแหล่งสุดท้ายเหลืออยู่
‪ลูกช้างและโขลงของมัน
‪นับวันก็ยิ่งต้องเดินทางไกลขึ้น
‪แม้ว่าสายตาของมันจะไม่ดี ‪แต่การได้ยินและการดมกลิ่นดีเยี่ยม
‪ทำให้ช้างรับรู้ภยันตรายได้จากระยะหลายไมล์
‪จร‪ะ ‪เข้แม่นํ้าไนล์
‪บางตัวอาจตัวยาวถึงหกเมตร ‪หนักหนึ่งส่วนสามตัน
‪แต่ส่วนใหญ่พวกมันจะตัวเล็ก ‪ยาวแค่ประมาณหนึ่งเมตร
‪ช้างที่แก่กว่าโชว์ให้ลูกช้างดูวิธีมุ่งหน้าไปหานํ้า
‪โดยการเดินหลบเลี่ยงเครื่องกีดขวาง ‪บนทางแปลกๆ เส้นนี้
‪ในที่สุดก็ถึง
‪แต่ถ้ายังไม่ถนัดการใช้งวง
‪การดื่มแบบใช้หน้าจุ่มก็เป็นวิธีที่ใช้ได้
‪ลูกช้างกำลังเรียนรู้…
‪แบบล้มลุกคลุกคลาน
‪แหล่งนํ้านี้เป็นสิ่งที่ประทังชีวิตของช้างโขลงนี้
‪และช้างยังใช้มันเพื่อปกป้องผิวหนัง ‪จากดวงอาทิตย์ด้วย
‪โคลนช่วยระบายความร้อนในตัวของมัน ‪ขณะที่มันระเหย
‪และฝุ่นก็ไปติดอยู่ตามซอกผิวหนัง
‪เพื่อทำหน้าที่เป็นครีมกันแดด
‪พื้นที่แบบนี้เป็นที่นิยมอย่างมาก
‪แต่ช้างโขลงนี้ยังไม่พร้อมที่จะไป ‪จากบ่อโคลนของพวกมัน
‪ช่วงเวลาที่ลำบากแบบนี้ ‪เป็นการสอนสัตว์ที่กำลังเติบโตหลายอย่าง
‪การรบกวนแร้งที่กินอิ่มท้องแล้ว ‪คงเป็นบทเรียนที่ดีสำหรับ…
‪อะไรสักอย่าง
‪ไฮยีนาอยู่ตัวเดียวตามลำพัง…
‪เป็นบทเรียนที่ซีเรียสกว่า
‪การทดสอบระดับความเครียดช่วยเตรียมพวกมัน
‪สำหรับการเผชิญหน้ากับคู่แข่ง
‪ในอนาคต
‪แต่พวกมันยังต้องเรียนรู้บทเรียนที่สำคัญที่สุด
‪ศิลปะ…
‪ของการล่าเหยื่อ
‪นางหมาป่าจอมแกร่งกลับมาเป็นผู้นำอีกครั้ง
‪มันสั่งให้ทีมวิ่งไล่เหยื่อลงไปในบ่อโคลน
‪เพื่อทำให้มันวิ่งได้ช้าลง
‪การสอนของมันได้ผล
‪พวกมันได้เรียนรู้ว่าควรเล็งตัวไหน…
‪และปล่อยตัวไหนไป
‪ยิ่งนานวันพวกมันยิ่งฉลาดขึ้นและใกล้ชิดกันมากขึ้น
‪ปลายเดือนตุลาคม ‪อุณหภูมิสูงขึ้นถึง 45 องศาเซลเซียส
‪ไม่มีฝนแม้แต่หยดเดียว
‪ในช่วงปีหลังๆ ฤดูแล้งที่นี่ ‪มีะระยะเวลายาวนานขึ้น
‪อากาศร้อนมากยิ่งขึ้น
‪ปีนี้กำลังจะกลายเป็น ‪ปีที่แห้งแล้งที่สุดในศตวรรษ
‪ทุกวันเหมือนกับการเสี่ยงโชค
‪เพื่อหานํ้าให้เพียงพอที่จะประทังชีวิต ‪สมาชิกในโขลงให้อยู่รอด
‪ลูกช้างและแม่ของมันต้องการนํ้ามากที่สุด
‪มันเหมือนเป็นนักโทษในดินแดนนี้
‪ที่ไม่กี่เดือนก่อนมีของกินมากมาย
‪ความอยู่รอดของมันอยู่ในกำมือ
‪ของผู้นำแก่ที่ชาญฉลาด
‪ช้างแม่แปรก
‪มันเดินบนทางเส้นนี้
‪ตั้งแต่มันยังเป็นลูกช้างอายุน้อย
‪สมองที่เต็มไปด้วยความทรงจำของมัน
‪จดจำแผนที่เก่าแก่เอาไว้
‪ว่าแหล่งนํ้าแหล่งสุดท้ายอาจจะอยู่ที่ไหน
‪ครอบครัวเป็นมากกว่าแค่ช้างโขลงเดียวกัน
‪ครอบครัวคือความทรงจำ
‪และนั่นคือสิ่งที่สร้างความแตกต่าง
‪ระหว่างความเป็นและความตาย
‪ความรอบรู้ดั้งเดิมของครอบครัว ‪นำทางพวกมันไปสู่แหล่งนํ้าที่เหลืออยู่ไม่กี่แห่ง
‪ในสามเหลี่ยมปากแม่น้ำ
‪ทุกหยดของนํ้าปนโคลนคือสิ่งประทังชีวิต
‪แต่เจ้าตัวน้อยยืดงวงไม่ถึงนํ้า
‪มันก็เลยลงไปทั้งตัวซะเลย
‪แต่การขึ้นจากบ่อไม่ง่ายนัก
‪สำหรับลูกช้างต้วมเตี้ยม ครอบครัวที่เต็มไปด้วย ‪ความรักคือพันธมิตรที่ทรงพลังที่สุด
‪จะมัวเสียเวลาไม่ได้
‪พวกมันต้องการนํ้าเพิ่ม
‪และพวกมันพร้อมที่จะฝ่าพายุเพื่อหามันให้เจอ
‪ในที่สุดเมฆก็เริ่มก่อตัว
‪เซลล์พายุยักษ์
‪ช้างได้ยินคลื่นความถี่ตํ่าของเสียงฟ้าผ่า
‪และจับเค้าพายุได้ ‪ในระยะไกลถึง 200 กิโลเมตร
‪แต่ในอาณาเขตที่ไม่มีฝนแม้แต่หยดเดียว ‪ภายในเจ็ดเดือน
‪หญ้าที่แห้งผากก็เหมือนระเบิดเวลา
‪ช้างที่โตเต็มวัยในฝูงเคยเห็นไฟมาก่อน
‪พื้นที่มากถึง 4,000 ตร.กม. ‪ของสามเหลี่ยมปากแม่นํ้าถูกไฟไหม้ทุกปี
‪พวกมันรู้ว่าต้องเกาะกลุ่มกันเอาไว้ ‪เวลาพยายามจะเลี่ยงเปลวไฟ
‪ไฟไหม้สร้างความเสียหายมาก…
‪แต่ก็ไม่ได้ทำลายหมดทุกอย่าง
‪การแทะเล็มของสัตว์ทำให้ปริมาณ ‪ของเชื้อเพลิงที่จะไหม้ไฟน้อยลง
‪และพื้นที่ซึ่งถูกไฟไหม้ก็จะกลายเป็นเส้นทางใหม่
‪สำหรับช่วงนํ้าหลากปีหน้าไหลผ่าน
‪พื้นที่สามเหลี่ยมปากแม่นํ้าฟื้นสภาพตัวเองได้เสมอ
‪เพราะผู้อยู่อาศัยไม่เคยหยุดทำหน้าที่ของตัวเอง
‪ในที่สุดฟ้าก็ให้นํ้า
‪ภัยแล้งที่ยิ่งใหญ่ที่สุดเท่าที่จำได้
‪ก็ถูกหยุดยั้ง
‪ในช่วงห้าเดือนจากนี้ไป
‪ฝนจะตกที่นี่มากถึงครึ่งเมตร
‪พื้นที่ซึ่งเคยถูกไฟไหม้
‪จะกลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง
‪ฝูงสัตว์ถูกปลดปล่อยจากแหล่งนํ้าของพวกมัน
‪และสัตว์นักล่าก็แผ่ขยายกันออกไป
‪ทำให้สัตว์กินพืชต้องย้ายที่ไปเรื่อยๆ
‪เปิดโอกาสให้ต้นไม้ใหม่ๆ ได้เติบโต
‪และป้องกันไม่ให้จุดใดจุดหนึ่ง ‪สูญเสียพื้นที่สีเขียวมากเกินไป
‪ความสมดุล…
‪ได้รับการรักษาไว้
‪และที่มาพร้อมๆ กับฝน…
‪ก็คือลูกสิงโตสี่ตัว
‪การกำเนิดของต้นไม้ใหม่ๆ ‪ทำให้มีการออกลูกออกหลานมากมาย
‪มันเคลื่อนย้ายลูกทุกๆ สองสามวัน…
‪เพื่อป้องกันไม่ให้กลิ่นเป็นที่ดึงดูดใจศัตรู
‪แต่มีใครบางคนเห็น ‪การย้ายที่ครั้งสุดท้ายของมัน
‪สิงโตหนุ่มสองตัวเห็นรอยเท้าของพวกมัน
‪พวกมันจะไม่ยอมให้ลูก ‪ของสิงโตหนุ่มตัวอื่นอยู่ใกล้ๆ
‪มันตัวเล็กแค่ครึ่งเดียวและมีจำนวนน้อยกว่า
‪พวกมันไม่มีทางจะหนีได้
‪สัญชาตญาณของมันคือ ‪การพาลูกไปยังที่ที่ปลอดภัย
‪แต่ลูกๆ ของมันไม่รู้ตัวว่า ‪กำลังเผชิญหน้าใครอยู่
‪มันหาลูกตัวหนึ่งไม่เจอ
‪มันจะยอมสู้จนตายเพื่อปกป้องครอบครัว…
‪แต่พวกสิงโตตัวผู้ ‪ไม่อยากเสี่ยงเจ็บตัวมากไปกว่านี้
‪เป็นเพราะความกล้าหาญของแม่ ‪ลูกอีกสามตัวของมันรอดชีวิตมาได้
‪มันไม่มีเวลาจะมัวพักผ่อน
‪ลูกๆ คือทุกอย่างที่มันมี
‪สำหรับแก๊งหมาป่า ชีวิตสุขสันต์กันอีกครั้ง
‪แม่ของพวกมันกล้าเผชิญหน้า
‪ความท้าทายที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่มันเคยเจอ
‪นำฝูงของมันที่เหลือแค่ครึ่งเดียว
‪ผ่านความโหดร้ายของสภาพแห้งแล้ง
‪และเปลี่ยนบรรดามือใหม่ไร้โชค
‪ให้กลายเป็นทีมที่ทุ่มเทและประสบความสำเร็จ
‪การหวนกลับมาของพวกมันสำเร็จลุล่วง
‪เจ้าช้างน้อยใจเด็ดผ่านพ้นปีแรก ‪ในสามเหลี่ยมปากแม่นํ้ามาได้…
‪และมันก็มีส่วนในการทะนุบำรุงป่า
‪ด้วยต้นกกทุกต้นที่มันเหยียบยํ่า
‪เมล็ดปาล์มทุกเมล็ดที่มันทิ้งไว้
‪ถ้ามันรับมือสภาพแวดล้อมที่รุนแรงยิ่งขึ้น
‪ได้อีก 30-40 ปี
‪ทั้งไฟป่า นํ้าท่วม และความอดอยาก…
‪สุดท้ายมันก็จะได้เป็นช้างแม่แปรก
‪และถ่ายทอดทุกอย่างที่มันเรียนรู้
‪ไปสู่ช้างรุ่นต่อไป
‪ตอนนี้มันอายุสี่เดือน
‪ลูกๆ ของแม่สิงโตแข็งแรงขึ้น
‪และเป็นตัวของตัวเองมากขึ้นทุกวัน
‪มันเลี้ยงดูลูกๆ อย่างดีด้วยตัวมันเอง
‪เกมที่เล่นเป็นการฝึกฝนเพื่อใช้ในชีวิตจริง
‪เพื่อสอนพวกมันให้จับเหยื่อเหมือนแม่
‪ครั้งหนึ่งมันสูญเสียสิ่งที่มีค่าที่สุดไป
‪แต่ตอนนี้มันมีฝูงของมันเอง
‪ลูกๆ ของมันจะได้เรียนรู้ ‪ความสำคัญของครอบครัว
‪นี่เป็นแค่หนึ่งในหลายๆ ครอบครัว ‪ที่ช่วยทะนุบำรุงดินแดนแห่งนี้ไว้
‪สัตว์เหล่านี้จะยังคงปรับตัวต่อไป
‪เท่าที่มันจะทำได้…
‪เมื่อเผชิญหน้ากับการคุกคามที่เพิ่มมากขึ้น
‪สภาพอากาศของโลกที่เปลี่ยนแปลง…
‪นับวันยิ่งโหดร้ายมากขึ้น รุนแรงมากขึ้น
‪อาวุธที่ดีที่สุดในการต่อสู้เพื่อดำรงชีวิต ‪ก็คือการมีกันและกัน
‪เพราะโชคชะตาของพวกมันเชื่อมโยงอยู่กับ ‪ดินแดนกว้างใหญ่ไพศาลแห่งนี้
‪ดินแดนแสนงดงาม
‪ที่เปลี่ยนแปลงอยู่เสมอ
‪สามเหลี่ยมปากแม่นํ้าโอคาวังโก
‪คำบรรยายโดย แมนนี่ หิรัญ