FILM POWSTAŁ PRZED ROSYJSKĄ INWAZJĄ NA UKRAINĘ
Downloaded from YTS.MX
KIJÓW 2021
Official YIFY movies site: YTS.MX
Ty ślamazaro!
Żony nie masz, a jeździsz jak ślimak.
Czekając na ciebie aż się postarzałem.
Śpiesz się wolniej, panie motocyklisto.
Co ty nie powiesz!
Dość się już pobawiłeś tym porsche. Zakład to zakład.
Kto pierwszy się ożeni, oddaje drugiemu swój pojazd.
Kupiłeś już obrączki.
Oddawaj kluczyki, Oleh.
Słuchaj, Petro.
Nie masz dość tych naszych dziecinnych zakładów?
- Ciekawe, kto siknie dalej. - To patrz!
Kto dłużej powisi?
Całą cebulę?
Caluśką!
A co mi za to dasz?
- Tetris! - To patrz!
No coś ty, żartowałem. Tata dopiero mi to kupił.
Pomocy, Piotrusiowi Panu odbiło!
Zaczynają się wymówki?
Zwykłe z ciebie skąpiradło, wiesz?
Słuchaj, stary.
To porsche i tak do niczego ci się nie przyda.
Jako mąż będziesz raczej potrzebował kombiaka,
który pomieści fotelik dziecięcy i przewiezie roślinki teściowej.
Masz, udław się!
Kupię sobie dwa nowe. W tym i tak silnik szwankuje.
Serio? Straszysz jeża gołą dupą?
Mam sieć warsztatów. Naprawię go sobie.
Zaparkuj moją furę.
Będzie impreza stulecia!
Ma sieć warsztatów.
Samochodowy imperator za dychę!
Wypijmy za prawdziwe męskie rozrywki.
Za wędkarstwo.
- Za siłownię. - Za piłkę nożną.
- Za saunę. - Za wyścigi samochodowe.
Za safari zamiast Egiptu z matką żony.
- Za wolność. - Nie mogę cię już słuchać!
Petro, 30 lat już chodzisz po tej ziemi,
a jeszcze nie skumałeś, że życie rodzinne
nie przekreśla naszej zabawy, a jeszcze ją podkręca.
Nasz patologiczny kawaler nigdy się o tym nie przekona.
A czemu? Bo ty nie dasz rady.
Nie dasz rady?
Nie dasz rady.
Czekaj. Co masz na myśli?
Nie dasz rady spędzić z kobietą więcej niż jednej nocy.
Nie dasz rady.
Hola, hola, gamonie. Ja nie chcę.
To różnica.
Mówię o normalnej kobiecie, a nie o tych wszystkich dziwkach.
Nie dasz rady?
Kto, ja?
Wiem, że nie. Nie było tematu.
- Chłopaki, wchodzę w to! - Czyżby?
Załóżmy się o moje porsche. Zwrócisz mi je.
Ty grasz o odzyskanie porsche, a co ja będę z tego miał?
- No właśnie. - Co?
- Stary chytry Piotruś Pan. - Bierz te łapy!
Jeśli Oleh przegra,
będzie ci robił masaż stóp w saunie.
Nie ma problemu!
I nigdy więcej nie nazwiesz mnie Piotrusiem Panem.
Jak długo mam być z tą laską?
- Dwa, trzy dni? Mogę być nawet pięć. - Nie, nie, Petro.
Taki duży, a taki płytki.
Miesiąc.
- Co? - Miesiąc. Zgoda?
Zgoda! Przetnijcie, chłopaki.
SĄSIADKA
Już i tak jestem w piekielnej dupie.
Jeszcze ten cholerny dzwonek do drzwi.
Idzie twoje piekło.
Pamiętasz, że Weronika jutro się do ciebie wprowadza?
Ten zakład cię zniszczy.
Twoja młodsza siostra?
Cholera, zakład.
Właśnie zostawiła męża.
Nie mogę jej przyjąć do siebie.
Jasia by mnie zabiła.
Czemu ja się zgodziłem?
U ciebie tyle miejsca, że można robić wyścigi konne.
Upiłeś się i tyle.
Niech będzie Weronika. Zdrowie!
Idź, twoja nowa sąsiadka czeka.
Dzień dobry.
Cześć.
Wyrosła ta nasza mała Weronika.
Już wolę pocałować żabę niż twoją siostrę grubaskę.
Nie pocałujesz. Nie dasz rady.
To patrz!
Tak, Petro, to ja.
Wybacz, że cię obudziłam.
Wasza Wysokość.
Kawy, herbaty czy soku z ogórków?
Masz to samo poczucie humoru.
Wyjątkowe?
Owszem. Wątpię, że ktoś ma podobne.
Bardzo oryginalne mieszkanie.
Skromna kawalerka.
Chcę ci bardzo podziękować.
Przeżywam trudny okres w życiu.
Dzień dobry. Weronika.
Wiem.
To jest...
Lana.
Lana, moja gosposia.
Moja zmiana właśnie dobiegła końca. Od razu mówię, że jego mop jest do dupy.
Co tak stoimy? Czekamy na kogoś?
Sypialnia jest tam.
Żartowałem. Idź, gdzie poprowadzi cię feng shui.
Dzięki, że nam pomagasz.
Nie zaczynaj.
Głowa mi pęka po wczorajszym wieczorze.
Przyjdę, gdy wydobrzeję.
Ugoszczę cię eklerkami i szampanem.
Zrobimy sobie parapetówkę, sąsiadko.
Herbata jak w Tajlandii.
Nie przypominaj mi.
Co tam?
Siostrzyczka się wprowadziła?
Cóż wam powiedzieć, chłopaki?
Poczwara z niej, nie? Wiedziałem.
Pokażesz jakieś fotki? Ma zeza?
Patrzcie, durnie!
Seksi Mary Poppins, co?
Przypomina mi moją geografkę.
Prawa i lewa półkula.
Inteligentny wyraz twarzy! A te policzki.
Jeszcze nie widział jej gęby.
Jestem gotów wieść rodzinne życie przez ten miesiąc.
Dzięki, Oleh!
Słuchaj, stary.
Przyprowadziłeś mi laskę do mojego seksodromu,
- Oczekujesz, że obiecam celibat? - Zero obietnic i przebaczenia.
Samo się stało.
To moja siostra, bałwany.
Ale nie matka.
Petro, o co się zakładaliśmy?
Że przetrwasz z nią pod jednym dachem.
Nikt nie mówił o seksie.
I tak nie jesteś w jej typie.
Weroniko, wróciłem.
Co?
Wujek Petro!
Dzieci, gdzie wasze maniery?
Spróbujmy jeszcze raz: dzień dobry, wujku Petro.
Dzień dobry, wujku Petro.
- Jestem Marta. - A ja Marko.
Wiele o tobie słyszeli. Nie spodziewali się ciebie tak szybko.
To tak jak ja. To twoje dzieci?
Tak.
Nie było mnie tylko pół dnia.
Trochę poubierałam te „twoje”.
Masz coś przeciwko? Dzieci...
Cześć, stary.
Nie mówiłeś, że przyjdzie z ogonem.
Kto obiecał, że będzie łatwo?
Słuchaj no, Obiecalski.
Nie pisałem się na to.
Miała być jedna laska. Jedna. A nie cały obóz harcerski.
Zakład jest nieważny. Złamałeś umowę.
Już? Uspokoiłeś się?
Nie uspokoiłem się.
Nie? To dzwońmy do chłopaków.
Niech się wypowiedzą na ten temat.
Witaj, sądzie arbitrażowy.
Czy to nie oszustwo? Na co się umawialiśmy?
Miesiąc z kobietą, a potem Oleh zostaje moją masażystką.
Tak.
A jeśli przegrasz, zwrócisz hot roda Olehowi.
Pamiętam o tym hot rodzie.
Ale laska nie przyszła sama.
- A z kim? - Jest ich kilka? Chcę blondynkę.
Milcz i mnie nie wkurzaj.
Przyszła z ogonem. Podwójnym.
O ja, dzieci.
Dlatego zrywam zakład. Rozpoczynam ewakuację.
Oleh, zabieraj tych swoich uchodźców.
Z drugiej strony laska jest tylko jedna.
No właśnie. A „bagaż” jest jej częścią.
Gdy ktoś podstawia auto na warsztat,
nie opróżniasz bagażnika.
- Nie. - Nie zostawiaj laski.
Słuchajcie, durnie.
Nie nazywajcie mojej siostry laską.
Mówimy figuratywnie.
Figuratywnie twoja siorka jest całkiem seksi!
Chociaż widzieliśmy tylko tylny zderzak.
Kretyni, tak wam nakopię w wasze zderzaki,
że będziecie wypychać rury wydechowe z baków.
Zdecyduj się, Petro.
Albo w to wchodzisz, albo przyznajesz, że nie dasz rady.
Cicho bądź. Dam radę.
Dam radę z tą mamuśką i jej bachorkami.
Pod jednym warunkiem.
Jakim?
Jeśli wyniosą się wcześniej, wygrywam.
No zgoda.
Zwycięstwo techniczne.
Powodzenia, Piotrusiu Panie.
Moje stópki już na ciebie czekają, Oleh.
Co to za Disneyland w moim mieszkaniu?
Dodaliśmy trochę koloru,
żeby nie było tak ponuro.
- Ponuro? - Właśnie.
Ponuro to jest z rana.
W nocy mam tutaj Las Vegas.
Znalazłam kilka żetonów w kątach.
Nie wiedziałem, że ktoś tak je.
Dzieci, chodźcie jeść.
Zjesz z nami?
Dzięki za dietetyczne jedzenie. Nie jadam po szpitalnemu.
Którego mam zjeść? Tego czy tego?
Mamo, możemy zjeść eklerki?
Słodycze na noc?
Pewnie, że nie.
Popsują się wam zęby.
Do tego pełno w nich tłuszczów trans.
Organizm nie umie się ich pozbyć.
Pyszne są te tłuszcze trans.
Mają smak słonego karmelu i truskawek.
Jedzcie te swoje brokuły, jak mama prosi.
Muszę odcedzić kartofelki, kto tam jest?
Zaraz wychodzę. Daj mi 15 minut.
Im są większe, tym mocniej upadają.
- Oddawaj, to moje! - Nie.
Oddawaj natychmiast.
A ty mi nie rozkazuj!
A co to ma być?
Co to za impreza z bąbelkami?
Mój żel od Diora za 100 dolców?
Musieliśmy umyć kaczuszkę.
Bawiliśmy się nią w piasku.
Dawajcie to!
Kaczuszka mówi „pa, pa”. Kwa, kwa.
Cicho!
Co się tu dzieje?
Akwarium się przelało, a mój Dior poszedł w kanał.
Czy oni zawsze tak się kąpią, jak pijane bobry z Żytomierza?
- Czemu wzięliście cudzą rzecz? - Właśnie.
Macie karę: po dwa wiersze Sosury i Tychyny.
Traktor warczy brum, brum, brum Kluczem dla nas pokój tu
Mamo, on spuścił naszą kaczuszkę w toalecie!
Nasz samochód zaraz podjedzie. To Skoda Fabia.
Skoda Fabia?
Może pojedziemy metrem?
Nie mogłeś zamówić czegoś lepszego?
Mogłem, Jasiu.
Akurat nie mieli nic wolnego w ofercie.
Było tylko auto, które się po nas dotoczy.
Czemu nasze porsche nie może się dotoczyć?
Już niedługo.
Czekam na jedną część z Londynu. Dojść nie może.
Gdy tylko ją przyślą, od razu lecę do warsztatu.
Część?
Do mojego porschaczka.
Do porschaczka.
Jest i nasza skoda.
Co tu się wyprawia?
Wynocha stąd, podrostki!
To mój pokój do relaksu. Nie macie wstępu.
To nasza bawialnia.
Właśnie że moja.
To dorośli się bawią?
Jeszcze jak!
Lubisz się bawić w policjantów i złodziei?
Jedna z moich dziewczyn lubi. Oddawaj!
A to do jakiej zabawy?
Do Kozaków i zbójców.
Widzieliście Kozaka bez pejcza?
A gdzie masz swoje lalki?
Wyjechały na wakacje.
Oddawaj, powiedziałem.
Nasz wigwam nie zmieścił się w sypialni mamy.
Wujku Petro, możemy tu spać?
Nie.
Zgaś światło, zanim mama wróci.
Powinniśmy już spać.
Szlag! Nie mam się gdzie podziać we własnym domu!
Pierdolone pijackie zakłady.
Kociaku! Pozdrowionka z Paryża!
Co słychać?
Mnie marzy się nowy iPhone.
Hej, maleńka. Miał!
Spójrz, co na ciebie czeka.
A trochę niżej?
Jak sobie życzysz.
Chociaż jedna przyjemność na dziś.
Mój samolot wyląduje w Kijowie wcześnie rano.
Czekaj na mnie z moimi ulubionymi croissantami.
Jutro nie mogę, kiciu.
Co? Zapomniałeś?
Jutro mamy dzień jebanka.
Kochanie, jebanko to ja tu mam przez miesiąc.
Dzieciaki nareszcie zasnęły.
Robimy tę parapetówkę?
- Trzymaj. - Spoko.
Piękny ma widok ten twój penthouse.
Widzę, że odnosisz sukcesy jako biznesmen.
Masz własną sieć warsztatów. Nieźle.
Nie dziwi mnie to, bo zawsze byłeś złotą rączką.
Pamiętam, jak naprawiałeś rowery na naszej ulicy.
Gotowe. Możesz jechać.
Jesteś pewien, że działa?
Może go sprawdzimy?
Co tu sprawdzać? Czy ręce mi wychodzą z dupy?
To była łatwizna! Irka, wsiadaj.
Ja też spełniłam swoje marzenie.
Skończyłam szkołę muzyczną.
Ale potem wyszłam za mąż,
urodziłam dzieci i nie przepracowałam ani dnia
przez męża tyrana i psychopatę.
Byłam z nim osiem lat.
Daję teraz lekcje muzyki online.
Marzę, aby pewnego dnia...
Kiepski ze mnie psycholog.
Jeśli potrzebujesz się komuś wygadać,
to dam ci numer do profesjonalisty.
Nie trzeba, dzięki.
Dziękuję, że nas na chwilę przyjąłeś.
Wkrótce na pewno znajdę pracę
i uwolnisz się od nas.
Wypijmy za to, skarbie!
Wujku Petro, pouczmy się wierszy.
Wujku Petro, zrób nam owsiankę.
Sprawdź mi zadanie z matmy.
Zrób mi warkocza.
Kup mi zabawkę.
Poczytaj nam.
Wytrzyj mi tyłek z kupy.
Cicho!
Ty palancie! Myślałam, że pomyliłam drzwi.
Króliczku, to znaczy kiciu, zaczekaj!
Mamo, jakaś biedaczka pukała do drzwi!
Była bardzo biedna. Nie miała ubrania.
Nie stać jej było na ubranie!
Nie martwcie się, dzieci, ta pani na pewno wie,
jak zarobić na ubranie.
Małe potwory.
Co ta pani przyniosła?
A co myślicie? To takie pigułki!
A na co?
Na brak dzieci.
Już! Marsz do matki.
Przeklęte bachory!
Nie dam ci!
Daj mi to!
- Wystarczy! - Nie chcę już!
Mówię ci, wystarczy.
Ja pierdolę! Skąd was się tyle wzięło?
Jak leci, stary?
Jak wy, żonaci, dajecie radę przetrwać?
Wiesz co? Po prostu przyznaj się do porażki.
Nikt cię nie będzie oceniał.
Nie zabrałbyś dzieciaków do siebie?
W końcu to rodzina.
Jasia by potrenowała.
O nie. Mowy nie ma.
Albo bierzesz moją siostrę z dzieciakami,
albo przyznajesz się do porażki i oddajesz mi moje porsche.
A w życiu!
Szykuj scrub z masłem jojoba na moje stopy!
Weź już nie stękaj.
Wpadniemy dziś z chłopakami. Obejrzymy u ciebie mecz.
Weronika ma dziś rozmowę o pracę.
Mam zaopiekować się dziećmi, bo tobie nie ufa.
Jasia dzwoni. Na razie.
Jasia dzwoni, kochanie.
Ty pantoflarzu!
Niedługo będę wolny!
Dasz radę, stary. Wierzę w ciebie.
D jak doświadczenie.
B jak bachory!
Za chwilę wrócę.
Przepraszam, możesz ściszyć?
Prowadzę lekcję muzyki.
Prawdziwej: Mozarta, Vivaldiego i Bacha.
- Bacha? - Tak.
To patrz: Bach, Bach, Bach. I jeszcze raz: Bach.
Bach, Bach, Bach!
To moja chata. Będę słuchał, czego chcę.
Proszę wybaczyć na sekundę.
Straszna ta jej kakofonia, prawda?
Jak możesz mnie truć tym chłamem w XXI wieku?
Przepraszam, mam lekcję muzyki, a ten mężczyzna nie rozumie,
że nie da się nazwać muzyką tego,
czego słuchał przez całe życie.
Sąsiedzie, nie wiedziałem, że masz żonę.
Oj nie, nie. To nie moja żona.
Jestem jego sąsiadką.
Castro?
Tak jakby.
- Młotek. - Słucham?
Pożycz mi młotek.
Urządził nas tym młotkiem.
Nareszcie naprawili prąd.
Nie martw się. Ubraliśmy te twoje nagie kobiety.
Brakło nam mężczyzn,
ale znaleźliśmy w tamtym pudle i powycinaliśmy.
Pięknie, co?
Powycinaliście?
Zrobiliśmy coś jeszcze.
Bawiliśmy się w straż graniczną. Wkleiliśmy ci kilka wiz.
Patrz.
Przeklęte bachory!
Już ja wam zorganizuję podróż bez wizy!
Nielegalni imigranci! Deportuję was.
Mówi do mnie: „Będziesz moim pierwszym”.
A ja na to: „Jeśli liczysz od końca”.
Ciekawe, jak się ma nasz kawaler.
Czy już wręczył jej czerwoną różę?
- Co? - Czy ją puknął?
Zaraz ja cię puknę, to przestaniesz pierdolić.
Uważaj, co mówisz. To moja siostra.
Artylerzysta.
Chłopaki!
Wykończyło cię to życie rodzinne?
Nie mylcie mnie z Olehiem.
To on zrobił z siebie pantofla.
Ja jestem wolnym wilkiem na włościach.
Zapraszam.
Wchodźcie.
- Cześć. - Hej, siostrzyczko.
Jak ci się żyje z tym goblinem? Nie ubliża ci?
Twój kolega to złoty człowiek.
Jest bardzo czuły, ma dobry gust, a dzieci go uwielbiają.
To nie dzieci. To aniołki!
Jesteś pewien, że położysz ich spać?
Mam wszystko pod kontrolą.
Wujek Oleh da radę.
Cześć, tak w ogóle. Miłego wieczoru.
Powodzenia.
Seksowna ta twoja siostrzyczka.
Morda w kubeł.
Nieważne, chłopaki.
Zaraz poznacie te jej potworki.
Dobry wieczór, szanowni panowie.
Cześć, dzieciaki.
Ostro je tłucze?
Dzieci, słodkości dla was.
Nie, dziękujemy.
Sklepowe słodycze mają tłuszcze trans, które mogą powodować raka.
Nie tylko tłucze, ale i głodzi.
Biedaczyska!
Chcą się poczęstować, ale mama nie pozwala.
Dam wam radę: nie jedzcie żółtego śniegu.
Co się tak gapicie?
Czekamy na pierwsze oznaki
problemów trawiennych, otyłości i ataku serca.
O proszę. Zaczęło się.
Cicho!
Tak, kiciu. Nic. Oglądam mecz.
Pantofel!
Powiedz mu tak: „Hej, mały”. On spyta: „Co?”.
A ty na to: „Gówno w zoo”.
Hej, mały.
Tak?
Szlag.
Powiedz: „rascal”.
Rascal?
Twój stary to „Maskal”.
Nie Maskal, tylko Moskal.
Poczytaj Tarasa Szewczenkę.
Ci twoi siostrzeńcy nie są tacy źli.
Mądrale z nich. Cudowne dzieci.
Ty też byłeś kujonem i patrz, co z ciebie wyrosło!
Takie życie, dzieci.
Ojej, już 21.00.
Dzieci idą spać.
Opowiecie mi coś na dobranoc?
Czysto.
Świetnie wam dziś poszło.
Agenci specjalni, zdajcie mi raport. Jak idzie?
Zgodnie z planem.
Wylaliśmy jego perfumy,
zniszczyliśmy paszport, żeby nie zwiał,
zrzuciliśmy na niego balon z wodą.
Znaleźliśmy jego dolary i je pocięliśmy.
Ile tego było?
Kilka tysięcy. To był mój pomysł.
Świetnie, brawo!
Wywiązujecie się z planu ocalenia świata przed mutantem.
- Dla ludzkości. - Otóż to.
Wujku, on naprawdę jest mutantem?
Wygląda na zwykłego człowieka.
Żartujesz? On tylko udaje.
To prawdziwy mutant.
Mam dla was dodatkową broń.
Tajną, najnowszej generacji.
Na razie ją ukryjcie.
A teraz do spania.
Naprawdę nam coś kupisz, gdy zakończymy misję?
No pewnie! Wieczna chwała i prezenty. Tak, jak obiecałem.
Petro, idziemy do szkoły. Pa.
Do widzenia, wujku Petro.
Miłego dnia.
No.
Cholerne piwsko.
Ożesz w mordę!
Wy małe gnojki!
A niech was krowa poliże!
Siema.
A tobie co? To jakiś zabieg upiększający?
Ile zabuliłeś i jak długo utrzyma się efekt?
Nasz macho sprawił sobie tatuaże.
Świnie są w modzie, jak widzę.
Świński to ty masz bębol.
Co się tak uruchamiasz?
Nie pojadłeś w domu?
W domu wszystko gra.
- No tak. Sąsiadka. - No.
Ostro cię wkurza.
Nikt mnie nie wkurza. Przecież mówię, że wszystko gra.
Wyluzuj, Petro. Oddychaj, spokojnie.
Jestem spokojny. Jak buddyjski mnich.
Zagrajmy i już. W ciszy.
Graj, Petro. Graj.
Kolega Petro kiepsko się bawi.
Może wynajmę Weronikę i jej dzieci?
Zajęliby się moim sąsiadem.
Dupek z niego, ale chatę ma fajną.
Biedny Petro. Trzeba chłopu pomóc.
Niech pogada z moją Wioletą.
Wykupiłem u niej instangramowy kurs psychologii.
Kiedyś laski chciały być modelkami i prezenterkami telewizyjnymi.
Teraz wolą być trenerkami i psychiatrkami.
Psycholożkami.
Czy ktoś kiedykolwiek przypieprzył ci w łeb kondomem?
No...
A przykleił ci do twarzy świnię?
Nie zdarzyło się.
Przyszli, zajęli mój teren, zaanektowali pół mieszkania,
a teraz nawet woda znikła.
Chcesz o tym pomówić.
Zniszczyli moje dolce i paszport.
A przy matce cisną kit,
że ich przy tym nie było.
To jebane zielone ludziki!
Wszystko rozumiem.
Jesteś wyczerpany psychicznie.
Co na to twoje wewnętrzne dziecko?
Jebane akurat milczy
i chce skopać dupy tym małym potworkom.
Kogo diabli niosą?
Do wewnętrznego dziecka dołączyła właśnie zewnętrzna matka.
Twoja matka? To źle?
Oczywiście, że źle.
Jej hobby to wkurzanie innych.
Każdego doprowadzi do szału.
Każdego doprowadzi do szału?
Mama, wspaniale.
Mamusiu, nie mogę się ciebie doczekać.
Zjesz barszcz?
Próbowałaś go?
- Nie bój się. - Spoko.
Słuchaj, Petro. Mam pewną propozycję.
Mów.
Pojutrze dzieci mają koncert w szkole. Odbędzie się konkurs talentów.
Niestety w tym samym czasie mam rozmowę o pracę w chórze.
Jest dla mnie bardzo ważna i nie mogę jej przełożyć.
Rozumiem.
Nie dam rady przyjść na ten koncert.
Chciałam cię poprosić, żebyś podwiózł dzieci na miejsce.
Ja dołączę trochę później.
Barszcz smakuje jak u mamy.
Dziękuję za komplement.
Jeśli chodzi o mamę,
jutro przyjedzie.
Twoja mama?
Pani Wasylina, której boi się pół miasta?
We własnej osobie.
Podwiozę twoje bachorki do szkoły, skoro tego chcesz.
Ale pod jednym warunkiem.
Zajmiesz się moją matką?
Ona i cały Czortków trują mi,
że jeszcze nie mam żony.
Był u mnie nawet ksiądz. Pytał, czy nie jestem z tych „ciekawych”.
Jeśli dobrze cię zrozumiałam,
mam udawać twoją dziewczynę?
Nie dziewczynę. Żonę.
Nie udawać, ale na tyle przekonać ją
i całą parafię, żeby dali mi spokój.
Umowa stoi?
Stoi, ale podwieziesz dzieci na koncert.
Jasne, a na pewno mam je przywozić z powrotem?
Widzisz? Dwie i pół godziny jazdy, dziadygo!
Gdybyś ty prowadził i się wlókł,
to z rok byśmy jechali.
Masz napiwek.
Wszystkich muszę wyręczać! Jak długo jeszcze?
Masz to swoje radio i pamiętaj:
jak mówię, że muzyka jest do dupy, to naprawdę jest do dupy.
Wszystko muszę robić sama!
Już. Poszła sobie!
- Dzięki Bogu. - Wysiadamy.
Petro, synku mój!
Petro, coś ty tak wychudł?
Nic nie jesz?
Jesteś na diecie? Kochanie, wstydź się!
Był taki jeden, co się odchudzał i poszedł do piachu, a taki był lekki,
że dwóch ludzi wystarczyło do niesienia trumny.
Musisz się ożenić, żeby miał ci kto lepić pierogi.
Mamo, tak się cieszę, że cię widzę.
Wezmę twoją torbę.
A to co?
Myślisz, że nie dam rady sama ponieść torby?
Uważasz, że tak się zestarzałam, że już sama nie dam rady!
Jestem starą, schorowaną matką. To koniec.
Rozumiem, lata lecą jak czas oczekiwania na proces.
Nie matkuj mi! Stara już jestem i głupia.
Nie jesteś głupia, mamo.
Oczywiście, że nie.
Patrz, co mamusia dla ciebie zrobiła. Całą duszą jestem przy tobie.
Patrz, jaka fajna.
Nada się na matkę.
Urodzenie trójki dzieci będzie dla niej jak splunięcie.
Albo ta, córka Miszy. Tego, co mieszka po drugiej stronie rzeki.
Nie krzyw się. Najpiękniejsza nie jest.
Ale Misza ma w kieszeni stołek burmistrza.
A ta zrobiła karierę sama. Jest szefową oddziału celnego.
Trochę stara, bo ma 26 lat,
ale za to jest szefową służb celnych!
Dzień dobry, pani Wasylino.
Wieczna chwała Bogu!
Mamo, to Weronika.
A skąd ona mnie zna?
Z dzieciństwa. Jestem siostrą Oleha Pavliva.
Córeczko!
Wszystkiego dobrego!
Już się bałam, że to jakiś inspektor podatkowy.
Córeczko, aleś ty wyrosła, schudła i wyładniała.
Co cię tu sprowadza?
W Czortkowie wszyscy myślą,
że wyjechałaś do Polski, jak reszta normalnych.
Ale co ty, Weroniko,
siostro Oleha Pavliva,
robisz u mojego syna w domu tak wcześnie rano?
Czyżbyście mieszkali razem,
jak mąż i żona,
w grzechu?
Zrobię dla nas kawę.
Dla mnie z koniakiem.
Dzień dobry.
Do tego waleriana.
Nie mów mi, że to moje wnuki.
Pani Wasylino, proszę poznać moje dzieci z pierwszego małżeństwa.
Tylko z pierwszego?
Mam nadzieję, że nie masz ich więcej z innych związków.
- Jestem Marta. - A ja Marko.
Mam nadzieję, że nie wyskoczą zaraz Saszko, Demko i Levko.
Dobrze, dzieci, poznaliście się, więc czas już iść.
Mamy poranny rytuał. Chodźmy, zanim zrobi się za gorąco.
Dokąd idziecie?
Na plac zabaw, jak zwykle.
Porannego treningu nie odpuszczamy.
Chodźcie, będzie fajnie.
On jest taki...
troskliwy.
A to co? Cmentarzysko dla brudnych talerzy?
Zmywarka.
Zmywarka?
To już za delikatne mamy rączki, żeby umyć gary?
Marnujesz tylko prąd!
Poszalejcie sobie, demonki.
Jasne.
Co tak siedzicie jak stare babki w parku?
A co innego mamy tu robić?
Bawić się.
Czym? Tu jest nudno.
Wy jesteście nudni.
Jesteście na dworze.
Gdy byłem dzieckiem, tłukliśmy bluszcz kijami.
Fajnie było, ale wy teraz macie świetne zabawki.
Co fajnego w tych metalowych rurkach?
O ja dziękuję. Pokolenie Instagrama.
Tik-Toka. Instagram jest dla staruchów.
Dla staruchów?
Serio?
Już ja wam pokażę starucha.
Patrz.
To są domowe kotlety. Petro takie uwielbia.
Domowe bułeczki.
Czujesz, jak pachnie ciasto?
Domowe placki ziemniaczane.
Żona powinna umieć je smażyć.
Gołąbki. Żona musi wiedzieć, jak się je robi.
Świńskie uszy, jak Petro lubi.
Powąchaj!
Z taką gospodynią jak ty dziecko mi się zmarnuje.
Sprawdzę, co macie w lodówce.
Słodki Jezu, chroń mojego syna przed wrzodami!
Co to za czapka klauna?
Marokańskie naczynie - tażin z kurczakiem.
Jakiś Tażik gotuje ci kurczaka?
Sama gotuję.
A to co takiego?
Pudding z nasionami chia.
Karm swoje dzieci tymi nasionami. Od mojego syna wara!
Nie przypominam sobie, żebym pozwoliła pani czyścić lodówkę.
Matko droga,
ja się ciebie nie będę pytała.
A to zielsko daj królikom, a nie mojemu synowi!
Naje się tego
i z tyłka zacznie mu wystawać trawa!
Masz tę swoją sałatę,
te całe chia i Tażika!
To jest zdrowe jedzenie!
Nie to, co te pani tłuste smażeniny!
Ty degeneratko! Władowałaś się z butami do mojego syna!
Gotujesz mu jakieś dziwne mikstury!
Nie gotuję żadnych mikstur!
Jesteś matką sierot niemających ojca!
Pani też wychowała syna bez ojca.
Patrz i się ucz, mały.
Niektóre to szczęściary.
Mój mąż tylko by się bawił bronią z dziećmi.
Przynajmniej go masz.
Seksowny ten tatuś.
Widać, że to mutant.
Normalny człowiek tak nie potrafi.
Jak myślisz? Skąd pochodzi?
Mama mówi, że z warsztatu.
I co, mały?
Miesiąc i też będziesz tak umiał.
Po co mi to?
Słuchaj.
Poćwiczysz bicka,
a wszystkie laski będą za tobą szalały, brutalny macho.
Kto to jest brutalny macho?
Ty za miesiąc.
Nie chcę być durnym pakerem.
Wolisz być nudnym kujonem?
Zapamiętaj, co mówi wujek Petro.
Kobiety lubią silnych i przystojnych.
Mama mówi, że prawdziwy mężczyzna
ma być delikatny i odpowiedzialny.
Dlatego się rozwiodła.
Mała, zapamiętaj.
Prawdziwy facet nie jest nic nikomu winien.
On nie wie co to żal...
Mamy kryzys męskości. Trudno teraz o normalnego faceta.
Nie, nie. Petro taki nie jest.
Oczywiście. Bo kto go wychował?
Dzięki komu taki jest?
Dzięki komu, jak nie dzięki pani, pani Wasylino?
Wypijmy za to!
Słuchaj, czemu mówisz do mnie na pani?
Jaka ja dla ciebie pani?
Mów mi... mamo.
Wypijmy za to, mamo.
Córuniu moja słodka.
A więc tak mamusia pomogła mi się jej pozbyć.
Słucham?
Gryź dokładnie.
- Pijesz, to jedz. - Co?
A ty co? Czemu wrzeszczysz na żonę?
Posłuchajcie, dzieci moje słodkie.
Zostawiam was. Dziś lecę do Turcji.
All-inclusive.
Dam popalić animatorom.
Ciężkie moje grzechy.
Petro, daj jej rano soku z ogórków.
A ty zjedz sobie pomidorków.
Takich, jakie lubisz, synku.
Pa.
Nie martw się, wszystko posprzątam.
Cholera, a ty co nic nie dzwonisz?
Szkoła!
Maluchy, zaspaliśmy. Lecimy.
Ty zaspałeś, więc sam sobie leć.
Pospieszcie się.
Czemu robicie taki syf?
Mama zostawiła dla was kostiumy.
Zakładajcie je, zielone ludziki.
Nie założę tego kretyńskiego stroju.
Uwłacza mojej godności.
Czemu przebraliście się za ogórki?
Policzki macie czerwone jak buraki,
a nosy jak marchewki.
Będziecie robić gulasz warzywny?
Wujku Petro, nie śmiej się z nas.
Niedobrze nam od tych kostiumów.
Rozpoczynamy doroczny szkolny konkurs talentów.
„Wasze talenty, nasza szkoła”.
Głośniej.
Są z nami goście z administracji regionalnej.
Powitajmy na scenie klasę 2A.
Przed wami: „Taniec małych łabędzi”.
Niedobrze mi.
Rozumiem.
Mnie szkoła też przyprawiała o mdłości.
Nasz koncert nabiera rozpędu.
Jak się państwu podoba?
Mikołaju Wiktorowiczu, mówię do pana.
Powitajmy na scenie klasę 2B
z wierszem „Chodziła dynia po ogrodzie”.
Chodziła dynia po ogrodzie I pytała równych sobie
Czy żyjecie, jak się macie? Dyniowa siostro, dyniowy bracie
Odezwał się melon słodki Aby uciąć wszelkie plotki
Wszyscy dobrze się miewają W dyniowej rodzinie się uśmiechają
Odezwały się ogórki Dyniowi synowie i córki
Gdzie są ogórki?
Gdzie te ogórki?
Cześć, piękne. Pościgamy się?
O co?
Powiedzmy, że kto wygra,
ten zaprasza na drinka dziś wieczorem.
Tak?
Nie, dzięki.
Wybacz, koleś.
Gdzie te ogórki? Zepsuły występ całej klasie.
Mogliśmy dać tę rolę bardziej odpowiedzialnym dzieciom.
Czego ty chcesz? Ich matka to rozwódka.
Pewnie szuka nowego faceta i gdzieś ma te dzieciaki.
Boże, jaki wstyd.
Nie denerwuj się, Natalio, bo ciśnienie ci skoczy.
Raz, raz, ogóreczki.
Już się ukisiliście?
Mówię ci, że to zły pomysł,
że bierzemy udział w tym święcie tragedii i upokorzenia.
Gdzieście byli?
Nie wstyd wam, że zawiedliście całą klasę?
Za chwilę nasze szanowne jury
przydzieli punkty za występy. Klasa 2A.
Siedem, sześć, osiem, pięć.
Klasa 2B.
Trzy, trzy, trzy, dwa.
Mamy 26 do 11.
Gratuluję zwycięstwa klasie 2A.
Proszę o wręczenie prezentów na scenie.
Nie po to harowałam jak wół przez weekend
nad tymi dekoracjami i kostiumami,
żeby przegrać przez te sieroty niemające ojca!
- Przez Tereszenków. - Właśnie.
Będzie sprawiedliwie,
jeśli obie klasy otrzymają po 20 punktów,
a Tereszenkowie nie dostaną nagród.
Chwileczkę. Oceny były sprawiedliwe i transparentne.
Widzieliśmy punktację.
Chwileczkę. Szanowne jury, jeśli mogę.
Może powtórzymy występ klasy 2B?
Nawet sztangiści mają drugą szansę.
Pozwólmy im wystąpić raz jeszcze.
Nie znam się na podnoszeniu ciężarów.
To jest szkoła.
Tu są sami poważni ludzie. Niech pan nie robi cyrku.
Żądam remisu: 20 punktów dla każdej klasy.
Oprócz Tereszenków, którzy się spóźnili.
A kim pan jest? Sztangistą?
Proszę nie przynosić wstydu szkole.
Nie możemy zatrzymywać pana Wasiliewicza
z powodu jakichś sierot.
Pożałuje pan, że tak ich nazwał.
Za słabo oceniasz mojego syna z matmy!
Wychodzimy, maluchy. Szybciutko.
Mamusiu, wujek Petro nas obronił!
Widziałaś jego prawy sierpowy?
Widziałam.
Był zmuszony go użyć,
bo się spóźniliście, tak?
Przepraszam. To moja wina.
Dawno nie wstawałem do szkoły.
Ale prawda jest taka, że należało im się za ten cyrk.
Pierwszy raz było fajnie w szkole!
Przednia zabawa.
To jak? Będziemy kumplami?
Tak!
Chodźmy się zrelaksować.
Tylko bez wymiotowania w aucie, jasne?
Jasne.
Nie mów, że dzwonili ze szkoły.
Dostałam wymarzoną pracę w najlepszym chórze.
Mamusiu, ale pycha!
- Daj spróbować. - Weź moje.
Dobranoc, wujku Petro.
Jesteś super.
Super, nawet jak na mutanta.
Już nie chcemy ratować przed tobą planety.
Może jednak nie zniszczysz ludzkości?
Co takiego?
Próbowaliśmy cię zniszczyć.
Już nie chcemy prezentów od wujka Oleha.
Chwila.
Wujek Oleh namówił was na te wszystkie sztuczki?
Z dolarami, paszportem
i tą cholerną świnią na twarzy?
Ratowaliśmy ludzkość.
Już nie wierzymy, że jesteś niebezpieczny.
Dobranoc, Ziemianie.
Nastał czas okrutnej prawdy.
Weroniko,
muszę ci coś powiedzieć.
Pójdę, zanim dzieci się obudzą.
Muszę zrobić śniadanie.
Nie spiesz się.
Zostań w łóżku, a ja pójdę po croissanty.
Znam dobrą cukiernię.
Zapomniałeś kluczy?
Kluczy nie.
Chokera.
Czego?
Chokera, takiej ozdoby.
Wszystko gra? Znamy się.
Znalazłam swój choker.
Gdzie Petro? Jeszcze śpi?
Poszedł po bułki.
Macie tu sielską rodzinną atmosferę.
Zakład się udał?
Jaki zakład?
Niech was szlag.
Co wy, ludzie, nie śpicie?
Mam głodne dzieci! Halo!
Weroniko, mam croissanty.
Dzieci!
TO BYŁ BŁĄD
Wreszcie się obudziłeś. Znudziło nam się opalanie.
Co?
Co ty taki zmarnowany, Piotrusiu Panie?
Nic się nie martw.
Przyjmuję twoją kapitulację.
Powodzenia w masażu.
Przegrałeś, Oleh.
Akurat ci uwierzę.
Nie zapomnij umyć porschaka.
Umyję stopy, zanim zrobisz mi pedicure.
To ci dopiero zmiana.
Jak to? Miesiąc nie minął.
Tak wyszło.
Zabrała dzieci i wszystkie rzeczy.
Jest całkiem pusto.
To dziwne. Dokąd poszła?
Pojęcia nie mam.
Ale fakt jest taki, że jej tu nie ma.
Przegrałeś.
Niespodziewany zwrot akcji. Wyszła i nie wróciła.
Wygrywa Petro.
To ona nie dała rady.
Choć techniczna,
to jednak porażka Oleha, gościa od pedicure.
Chcesz coś powiedzieć?
Oto Piotrusia Pana zastąpił Oleh Pan.
Petro, czekaj na nas. Przywieziemy whiskey.
A Oleh zadba o krem.
Weronika zawsze odbiera telefony ode mnie.
Dokąd mogła pójść?
Nie.
W życiu nie wróciłaby do tego palanta.
Oleh, wyluzuj i zaakceptuj porażkę.
Zmiękczysz stopy Petrowi,
a po miesiącu wyuczysz się nowego zawodu.
Mistrz pedicure brzmi dumnie.
Hamuj, jeszcze nie przegrałem.
Jestem pewien, że Petro ją przegonił.
Nie odeszła z własnej woli. Udowodnię to.
Pedicurzysta-detektyw. Brzmi jeszcze lepiej.
Cholera.
Czego tu szukasz?
Nie przyszedłem do ciebie.
Gdzie jest Weronika z dziećmi?
Mógłbym skłamać, że obchodzi mnie, gdzie ona jest,
ale wali mnie to.
Kotku, kto to?
Co to za Weronika, której on szuka?
Nikt.
Wracaj do łóżka, zaraz przyjdę.
A co z dziećmi? Kiedy tu były?
Nie widziałem ich od czasu, gdy odeszli.
Nie martw się.
Będę płacił alimenty.
Kiedyś.
Może.
Masz szczęście, że trzymam pudła.
Ty palancie!
Petro, witamy wśród żywych.
Szczerze, nie wierzyliśmy w ciebie.
- O tak. - Za ciebie!
Za Petra, już nie Piotrusia Pana.
Tęskniłyśmy!
Ja też.
Ylang-ylang? Olejek jojoba?
A weź się odwal!
Coś ty taki wściekły?
Petro przegonił laskę i jej ogon.
A raczej ledwo przeżył.
To nie żadna laska.
A dzieci to nie ogon.
Nie wierzę, że o to pytam. Zakochałeś się, synu?
No właśnie!
Petro, zakochałeś się? W kim?
Chcę od niej autograf.
To ktoś z czerwonej listy zagrożonych gatunków?
Petro, mów, zrobiłeś to?
- Odwal się. - Widzę, że tak.
Dajcie spokój.
Co zrobiłeś mojej siostrze i dokąd poszła?
Niech sama ci powie.
Nigdzie jej nie ma i nie odbiera telefonu.
Poszedłem do jej byłego. Nie wróciła do niego.
Co się stało, coś jej nagadał?
Ja?
Kto wciskał dzieciom kit, że jestem mutantem i chcę zniszczyć świat?
Kto im zapłacił za to, żeby rozpętały u mnie Armagedon?
Dawanie prezentów siostrzeńcom to nie grzech.
Uważasz, że nie ma nic złego w tym, że wykurzyłeś mnie z własnego domu
po to, żeby odzyskać porsche? Przyjacielu?
Dokładnie. Przyjaźnimy się od 30 lat.
Przyznaję, żałowałem, że oddałem ci samochód.
To ja wiem.
Do diabła z tym porsche!
Teraz już wiesz, że możesz wieść inne życie.
Wiesz, że dasz radę!
Możesz też przesrać resztę życia,
rok po roku, na pijackich imprezach
i uprawiać seks bez zobowiązań.
A co to za inne życie?
Porzucenie bez powodu?
Rozpłynięcie się w powietrzu
i zostawienie notki na lodówce?
Nie dla mnie opery mydlane. Wolę takie życie.
Bez zobowiązań.
Tęskniłaś, mała? To chodź.
Stary.
Szybki jesteś.
No a jak. Życie jest krótkie.
Czekaj, cicho bądź.
Jednak jesteś mutantem.
Prawdziwy mężczyzna nigdy nie obraziłby naszej mamy.
Myślała, że chcesz jej pomóc.
A ty zrobiłeś to dla samochodu.
Skłamałeś, że jesteśmy kumplami. Fuj!
Mama przez ciebie płacze.
Jesteś gorszy niż nasz ojciec.
Petro, dokąd idziesz?
A jak myślisz?
Dowiedziała się o naszym zakładzie.
Chodź, jedziemy.
Wiem, że znalazła pracę w jakimś fajnym chórze.
Co to znaczy?
Myślałem, że wiesz, dokąd jedziemy.
Nie wkurzaj mnie i zacznij googlować.
Dobra, poszukam.
Chóry.
Jeśli mówiła, że był najlepszy, to musi chodzić o ten.
Kobiecy chór kościelny.
Pójdę sam.
Wściekły wiatr dmie...
Stop!
Zacznijmy jeszcze raz od początku.
Kto was tu sprowadził?
Proszę.
Ryczy i zawodzi
Szeroka Rzeka Dniepr
Wściekły wiatr
Dmie...
Stop! Co to za wycie?
Co to za wycie?
Co to ma być?
Ja...
Proszę kontynuować.
Co to ma być? Kto go tu wpuścił?
Może przez ciebie wstąpiła do zakonu?
Kobiecy chór kościelny.
Przepraszam.
Amen, proszę wybaczyć. O Boże!
Pomyliłem się. Boże!
Został jeden chór.
I tak więcej nie zniosę.
To zawróć.
Koncert się zaczął, nie wpuszczę pana.
Ślepy jesteś? Tam jest.
Weroniko, wróć.
Przepraszam, to nie celowo.
- Co pan wyprawia? - Przepraszam.
Ostrożnie!
Nie mogę bez ciebie żyć!
Bez ciebie...
bez was...
Bałem się dzieci,
odpowiedzialności, brokułów i przeklętego Bacha,
ale teraz to wszystko kocham.
Kocham twój uśmiech.
Uwielbiam twój dystans i twoje dzieci.
Jestem gotów im wybaczyć!
To, że pocięły moje dolary, zniszczyły paszport
i zorganizowały Niagarę pod prysznicem.
Nigdy nie chciałem mieć rodziny, bo nie miałem ciebie.
Bądź moją rodziną!
Mamo, my się zgadzamy.
Słyszysz nasze dzieci?
Wybacz mi, siostrzyczko, to był błąd.
Przepraszam cię.
To ja go namówiłem na ten zakład.
To prawda.
To byłem ja.
Ale przyznajcie, że to świetnie, że bliskie mi osoby
będą razem szczęśliwe.
Wiem, że podobał ci się już w dzieciństwie.
A co z porsche?
To diabła z nim!
Podarujemy je chórowi w prezencie.
Prawda, Oleh?
Oczywiście. Podarujemy.
Hura, ludzie!
Jeśli sprzedamy to porsche,
to będziemy mogli pojechać na konkurs do Wiednia.
Do Wiednia!
Może wystarczy też na nowe kostiumy.
Siostrzyczko!
Zgódź się, Weroniko!
Właśnie.
Zaśpiewajmy
Wesołą pieśń
O młodej sąsiadce
Zaśpiewajmy o młodej sąsiadce
Niech serca nasze się radują
Sąsiadko, sąsiadko Pożycz mi sito
Przesieję mąkę I oddam ci jutro
Zaśpiewajmy wesołą pieśń O młodej dziewczynie
Niech serca nam się radują
Napisy: Agata Martelińska