Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
SEBUAH KOMEDI ISTIMEWA NETFLIX
Dipersilakan, Taylor Tomlinson!
Terima kasih banyak!
Terima kasih!
Terima kasih banyak!
Terima kasih!
Saya menghargai kedatangan kamu semua. Kebelakangan ini, hidup saya mencabar.
Rambut di dahi saya dipotong pepat. Ia teruk.
Saya tak nak rambut pepat. Saya cuma nak orang lain ambil berat.
Helah itu menjadi.
Awak swafoto dengan rambut itu,
dan semua orang kata, "Emoji api. Hebatnya awak!" Mereka mesej seperti,
"Awak okey?"
Ini yang saya lakukan. Rambut saya dipotong pepat
dan dua hari kemudian, saya ambil dadah buat kali pertama.
Sebaik saja saya ambil dadah,
saya fikir, "Saya patut ambil ini dulu.
Mungkin saya takkan potong rambut saya jika saya maafkan diri saya, bukan?"
Tahu tak? Berambut pepat rasa seperti berkhayal sebab dadah.
Awak sentiasa pandang rakan-rakan dan tanya, "Saya nampak pelikkah?
Kamu semua akan beritahu saya jika saya nampak pelik, bukan?
Nampak teruk? Tak elok?
Tak mengapa. Saya tukar fikiran. Saya tak nak buat.
Dah terlambat? Dah terjadi?
Okey, tidak. Saya boleh jadi orang ini."
Saya masuk terapi semula. Ada sesiapa pergi terapi?
Kebanyakannya wanita. Itu masalahnya.
Susah untuk kekal dalam terapi.
Ahli terapi saya kata jika saya dekati orang lain,
saya akan sabotaj diri sendiri.
Saya fikir itu tak masuk akal,
jadi saya tak hiraukan dia.
Kemudian, saya kembali
kerana saya dah keluar dengan beberapa orang
yang berkata perkara sama tentang personaliti saya yang teruk.
Apabila awak capai kuota romantik dan awak seperti,
"Alamak! Mungkin salah saya!
Mereka dah beri pendapat dan semuanya sebulat suara.
Menyedihkan."
Selepas putus hubungan beberapa tahun lalu,
saya akhirnya bertafakur
dan kata, "Taylor, lima daripada lima lelaki rasa yang ketika bertengkar,
awak berkelakuan seperti rakun yang terperangkap dalam plastik sampah.
Jadi sekarang mungkin waktu sesuai untuk makan Klonopin
atau dicucuk vaksin rabies"
Saya mengambil ubat sekarang.
Ada sesiapa ambil? Ubat anti-kemurungan?
Ubat-ubatan? Ya.
Bagus. Apa ubatnya? Cuba beritahu.
Zoloft, Lexapro. Oh!
Lihatlah. Kita semua sama!
Oh, Tuhan! Saya juga ambil ubat sekarang.
Saya takkan beritahu nama ubat, sebab ia sangat peribadi, tapi…
Gurau. Ada beberapa ubat.
Saya ambil Klonopin untuk serangan panik.
Saya lega kerana ada Klonopin sebab sebelum
saya ada ubat ini, saya akan diserang panik
apabila perlu ada di satu tempat
dan itulah masa paling teruk sebab awak perlu kawal
serangan panik itu macam buang air besar.
Faham tak? Awak seperti, "Okey,
saya dah keluarkan 60 peratus buangan dari sistem saya.
Saya belum habis tapi saya perlu kerja.
Saya akan buang lagi 40 peratus sebentar lagi
atau saya akan sambung di tandas semasa makan tengahari jika tiada orang.
Saya juga ambil ubat untuk tidur
sebab saya ada gangguan tidur. Tiada cara untuk cerita secara santai.
"Terjaga sambil menjerit dan…"
Pil tidur yang saya dapat memang bagus.
Ia tak hentikan mimpi ngeri
tapi pil ini membuat awak tenang ketika mimpi ngeri.
Bunyinya lebih teruk, tapi sebelum ini,
saya akan bangun dalam ketakutan
dan sekarang, saya boleh terus tidur
sehingga penghabisan mimpi ngeri,
yang memberi awak kesimpulan.
Awak seperti, "Oh, dia akhirnya menikam saya.
Okey, satu kejutan, M. Night Shyamalan."
Saya fikir saya ambil anti-kemurungan.
Rupa-rupanya tidak.
Rupa-rupanya saya ambil pil penstabil
yang mereka guna sebagai pil anti-kemurungan.
Satu fakta menarik tentang ubat preskripsi.
Ubat yang mereka beri adalah untuk tiga ke empat penyakit berbeza.
Jadi awak tak tahu masalah sebenar awak
sehingga awak jumpa kombo yang berkesan
dan buat pencarian sendiri di Google tentang pil awak.
Selepas bertahun-tahun mencuba,
saya menjumpai kombinasi ubat yang berkesan untuk saya,
dan enam bulan lepas, saya buat pencarian di Google.
Rupa-rupanya semua pil yang saya ambil
digunakan untuk kecelaruan bipolar.
Jadi saya pergi jumpa pakar psikiatri saya dan kata, "Hei.
Awak pun rasa…?"
Dan dia kata, "Oh! Ya!"
Dan saya kata, "Macam inikah awak beritahu orang?"
Dia seperti, "Tentulah tidak. Kami tak tahu.
Saya lega kita dapat jawapan." Dan saya tanya, "Kita?"
Saya tanya, "Awak memang tak tahu saya bipolar?" Dia jawab,
"Tidak. Kami sangka kami rawat keresahan dan kemurungan."
Dan saya kata, "Okey, sebab saya rasa seperti
situasi meletakkan ubat dalam keju untuk beri pada anjing."
Saya kata, "Saya tak tahu apa saya rasa tentang diagnosis ini." Dia jawab,
"Jika awak tak nak rasa teruk, awak tak perlu kata,
'Saya bipolar' Awak boleh kata, 'Saya ada bipolar.'"
Tapi bunyinya seperti,
"Saya kata awak kurang ajar."
Saya gembira saya tahu saya bipolar sekarang.
Maksud saya, saya ada ubat yang betul, saya ada cincin perasaan, saya okey.
Tapi apabila saya dapat tahu, pil itu susah untuk ditelan.
Dan saya dah telan banyak pil.
Apabila awak baru tahu perkara begitu,
awak akan fikir, "Aduhai, adakah saya akan beritahu sesiapa?
Perlukah saya beritahu sesiapa?
Dan jika saya beritahu orang lain,
adakah saya cukup menawan
atau cukup berbakat untuk menjadi satu inspirasi?
Jika saya ada bipolar dan orang lain pun ada
dan mereka dapat tahu saya pun ada,
adakan mereka akan rasa gembira atau kecewa dengan berita itu?
Ketika bipolar saya dikesan, mereka mula beri senarai nama.
Mereka kata, "Awak tahu siapa lagi bipolar?
Selena Gomez."
Dan saya kata, "Itu buat saya rasa lebih baik.
Dia sangat cantik.
Okey, saya nak jadi bipolar."
Saya tak dibesarkan
dalam keluarga yang sedar akan penyakit mental.
Kami sangat beragama.
Saya tak tahu jika awak pernah beritahu ayah yang konservatif
yang awak ada masalah mental. Ia agak teruk.
Sewaktu di sekolah, saya kata, "Ayah, saya rasa murung."
Dan dia kata, "Kamu cuma perlu protein. Pergi ambil sesudu mentega kacang."
Ya, ada ramai ayah di luar sana ketakutan mengharungi hidup sekarang,
dan berpaut pada botol Jif seperti itu penyelesaiannya,
seperti pelampung ketika ribut.
"Ia akan berakhir!"
Satu-satunya nasihat kesihatan mental ayah saya pernah beri
ketika saya diserang panik di sekolah
dan saya tak tahu mengenainya, saya sangat stres.
"Saya tak tahu.
Saya tak tahu nak buat apa bila kena macam ini."
Dan dia kata, "Okey.
Ayah cuma boleh kata yang jika kamu rasa macam ini,
jauhkan diri daripada orang tersayang sejauh mungkin…
sampai kamu dah rasa lain."
Ia seperti nasihat yang awak beri pada serigala, macam…
"Larikan diri ke dalam hutan sehingga awak bukan raksasa lagi.
Jangan biar mereka lihat awak berubah. Mereka takkan terima diri awak."
Kawan-kawan saya menakutkan saya ketika cuba ambil ubat.
Mereka kata, "Saya dah cuba anti-kemurungan.
Saya tak menyukainya. Saya tak rasa macam diri sendiri."
Saya mengambilnya sekarang dan saya kata, "Saya juga! Memang terbaik."
Okey? Saya rasa macam diri sendiri.
Saya rasa seperti ada orang kata, "Diam!
Berhenti bercakap. Awak akan rosakkan segala-galanya. Kami…
Kami sedang cuba bantu awak.
Awak dah boleh berkahwin jika awak tutup mulut.
Ingat tak? Ya, kami juga. Kami sedang bantu awak. Tidurlah.
Cari kembara yang baharu."
Mereka beri amaran tentang kesan sampingan jika ambil ubat.
Mereka kata, "Nafsu berahi awak akan menurun."
Sejujurnya, saya dah lalui itu sejak ambil ubat,
tapi saya tak tahu jika nafsu berahi saya menurun
atau keyakinan diri saya yang meningkat.
Awak tahu?
Saya tak bersemangat atau saya tak perlu pengesahan? Yang mana satu?
Sebab kemurungan akan membuat awak melutut di lantai
dan awak fikir, "Alang-alang saya di sini, lebih baik gembirakan orang lain. Saya…
tak nak sia-siakan peluang."
Kalau awak tak ketawa, tahniah atas serotonin awak.
Dan awak tanya, "Apa serotonin?" Jangan risau, awak dah cukup serotonin.
Saya tak pasti saya nak bercakap mengenainya di pentas,
tapi saya perlu bahan baharu jadi saya kata, "Jualan hangat! Jual semuanya."
Sejujurnya, saya terkejut
yang saya rasa kesal kerana saya rasa saya berfikiran terbuka.
Dan saya rasa tiada sesiapa patut rasa kesal
jika mereka ada penyakit mental
kerana ia hanya maklumat tentang awak
yang bantu awak menjaga diri sendiri dengan lebih baik.
Ya.
Tiada masalah jika ada bipolar.
Ada bipolar seperti tak tahu berenang.
Mungkin awak malu orang tahu
dan mungkin sukar untuk pergi ke tempat tertentu.
Tapi mereka ada pelampung lengan.
Dan jika awak bawa pelampung lengan awak,
awak boleh pergi ke mana-mana.
Ada orang akan kata, "Tapi, Taylor,
bagaimana jika ada orang mengkritik saya?"
Orang itu tak kisah jika awak hidup atau mati,
jadi kenapa awak perlu kisah?
Mereka boleh berambus.
Saya tak tahu.
Sebab itulah awak perlu bawa pelampung lengan awak
sebab tak seronok jika awak tak tahu berenang
tapi awak pergi kolam
dan terjun ke bahagian dalam dan menjadikannya masalah orang lain.
Awak meronta-ronta menjerit, "Saya okey!" Mereka kata, "Awak sedang lemas."
Dan seorang lelaki baik dan tampan datang membantu awak.
Awak kata, "Saya okey. Saya boleh buat."
Dan mereka kata, "Tidak, awak sedang lemaskan dia.
Awak jadikan Kevin pelampung lengan
dan itu tak adil untuk Kevin."
Kemudian, ada orang terapung di sebelah awak
dan awak tanya, "Apa itu?"
Mereka kata, "Ibu bapa orang itu beri sokongan padanya di dalam kolam…
sehingga dia boleh terapung tanpa orang lain risau dia akan mati.
Ini pelampung lengan awak."
Saya takut beritahu rakan-rakan
saya bipolar sebab fikir mereka akan beri layanan berbeza.
Kemudian, saya beritahu mereka dan mereka okey
dan itu satu penghinaan.
Ada rakan-rakan saya beritahu mereka bipolar
dan saya tanya, "Apa? Awak? Awak bergurau."
Dan saya beritahu rakan-rakan dan mereka kata, "Patutlah. Itu…
Itu menjawab persoalan kami."
Saya beritahu Dustin, rakan baik saya,
dan dia kata, "Ya, penyakit mental adalah nama tengah awak.
Saya tak tahu waktu itu tapi saya tahu awak ada masalah."
Ia sangat bagus.
Itu bukan respons yang saya terima daripada teman-teman lelaki saya.
Itu bukan penyebab saya minta tolong.
Semua bekas teman lelaki saya beritahu saya ada masalah kepercayaan,
sesuatu yang dikatakan oleh penipu apabila rahsia mereka hampir terbongkar.
"Awak ada masalah kepercayaan." Rakan kerja awak cantik dan telefon awak kunci…
Saya ada masalah kepercayaan tapi saya memperolehinya, okey?
Saya memang memperolehinya, macam
saya pernah kena curang di kolej. Teman lelaki kolej saya
tidur bersama perempuan jalanan di belakang saya,
atau pelacur jika awak tua dan tak tahu perkataan itu tak boleh digunakan lagi.
Kadang kala penonton lebih tua akan keliru, mereka tanya,
"Apa itu perempuan jalanan?
Itukah yang cucu perempuan saya lakukan di Instagram?
Dan awak kata, "Tidak, dia cuma cantik. Itu kotak FabFitFun.
Itu benda yang berbeza.
Cucu awak tak… Itu bukan satu pekerjaan.
Itu tak wujud." Awak dah tak boleh sebut pelacur lagi.
Panggil perempuan jalanan pelacur seperti panggil pelawak badut.
Awak tak salah tapi awak kurang ajar, jadi…
Tapi saya beritahu ahli terapi saya yang saya dicurangi
dan dia tak sebut apa yang saya mahu dengar
iaitu "Kasihannya, sayangku, sesi ini percuma."
Sebaliknya, dia kata "Awak mungkin ramalan sempurna kendiri."
Dan saya kata, "Oh!" Dia balas, "Tidak, ia tak bagus." Saya kata,
"Jadi, awak boleh kata saya ada ramalan sempurna kendiri?
Adakah Selena Gomez ramalan sempurna kendiri?"
Saya bertanya, "Apa maksudnya itu?"
Dia jawab, "Kadang kala kita fikir orang itu akan layan kita dengan buruk,
jadi kita layan mereka dengan teruk sehinggalah mereka buat begitu.
Awak sangka awak akan dicurangi,
jadi awak layan mereka seperti mereka akan curang
sehinggalah mereka curang, kemudian awak kata, 'Tengok?'"
Dan saya kata, "Oh.
Jadi saya seorang perempuan sihir."
Dia jawab, "Oh! Hampir tepat. Awak perempuan sundal.
Awak perlu…" Saya kata, "Apa-apa sajalah, saya cuma dengar Gryffindor!"
Saya sedang mengatasi isu kepercayaan.
Kali pertama saya masuk terapi, saya lebih teruk.
Saya beritahu dia semasa sesi pertama,
"Teman lelaki saya selalu jawab telefon dengan, 'hei, si cantik?'"
Dan dia kata, "Jadi apa masalahnya?" Saya kata, "Saya tak tahu lagi.
Tapi apabila saya dapat tahu siapa 'si cantik' itu…"
Dia bertanya, "Rasa macam awak tak?"
Saya kata, "Maaf, saya sangka kita berada di sini untuk bekerja."
Saya rasa saya comel sekarang
tapi dulu saya hodoh dan ibu bapa saya jujur
jadi saya akan sentiasa ingat hal itu, okey?
Jika awak budak hodoh yang ada ibu bapa jujur,
saya tak kisah betapa cantiknya awak ketika dewasa,
kalau sekarang, ada orang kata "Awak nampak cantik." Awak kata,
"Ya, apa-apa sajalah, saya tahu kebenarannya."
Ketika saya 10 tahun, saya tanya, "Ayah, saya cantikkah?"
Dia jawab, "Dengar sini,
ayah tak begitu kacak, bukan?
Tidak, tapi setiap pagi ayah akan cuba.
Ayah akan mandi, pakai sut yang kemas
dan ayah boleh tahan!"
Kemudian, dia pergi kerja.
Dan saya menjadi pelawak selepas itu.
Itu respons dia kepada budak kecil berumur 10 tahun.
Seperti, "Ayah dan kamu, si tembam, ini takdir kita.
Pakai baju bersih dan kemas,
itu saja kamu boleh buat. Jangan tidur dengan rambut basah, jangan.
Sekali sekala, pakailah topi, tutuplah kepala sedikit.
Maaf, rambut ayah terlalu lebat."
Saya rasa saya cantik, saya ada kepala besar.
Saya tahu kerana setiap lelaki yang keluar dengan saya berkata,
"Saya suka kepala besar awak."
Itu paling saya suka,
apabila mereka puji tentang perkara paling dibenci,
mereka kata, "Saya suka lengan awak yang gebu." Awak kata, "Okey.
Betulkah? Saya suka telur pelik awak, apa perasaan awak?
Apa perasaan awak apabila diterima?"
Orang takut untuk keluar dengan saya.
Apa saja benda baik awak buat, saya tak kisah.
Seorang lelaki pernah beritahu yang memikat saya seperti menumbuk air.
Saya tanya, "Kenapa? 'Sebab ia sia-sia
atau awak nampak bodoh buat begitu?"
Dia tanya, "Awak dengar tak?" Saya kata, "Saya dengar. Ya."
Kemudian, dia curang terhadap saya, ramalan menjadi nyata!
Saya selalu begitu. Pada awal hubungan dengan lelaki,
saya cuma anggap semua benda baik yang dia lakukan
adalah helah biasa dia buat pada semua orang
dan saya takkan terpedaya dengan koreografi awak.
Saya akan fikir, "Oh, ini helah awak?
Awak buka pintu untuk saya ketika keluar? Ini helah awak?
Ini cara awak lakukannya?
Comel. Pasti selalu berkesan.
Ini helah awak?
Awak ikut ke pengebumian datuk saya,
pegang payung untuk saya ketika hujan?
Ini helah awak?
Ini cara awak melakukannya?"
Dia macam. 'Jangan basah.' 'Alamak! Saya dah basah.' Apa-apa sajalah.
Ini bukan kali pertama. Saya pernah ada dua datuk.
Oh, jadi ini…
Ini helah awak?
Awak mati di tepi saya di katil hospital
ketika 86 tahun sambil pegang tangan saya?
Ini helah awak? Ini cara awak dapatkan perempuan?
Dia kata, "Kami dah bersama 60 tahun."
Saya kata, "Awak kaki perempuan, saya tahu!
Jangan kebumikan saya dengan dia. Dia mati bersama orang lain tanpa pengetahuan saya.
Saya tak boleh buktikan, buka telefon dia semasa dia guna penampung najis."
Sebab itulah kita pergi terapi.
Ramai takut nak ke terapi
sebab fikir orang itu duduk di kerusi dan kata, "Teruknya awak."
Bukan macam itu, awak yang akan duduk di kerusi dan kata, "Teruknya saya."
Dan ahli terapi kata, "Itu bagus, kita mula dari situ."
Terapi bantu awak tahu punca awak tak guna, okey?
Awak berkata,
"Ini semua benda yang teruk tentang saya."
Dia kata, "Okey." Dia letak pada dinding
seperti menyelesaikan jenayah bersama-sama. Seronoknya!
Kemudian, dia ambil tali merah yang detektif guna di rumah
apabila mereka dibuang kes sebab keterlaluan
dan dia mula kaitkan setiap perkara buruk tentang awak
kepada setiap trauma awak lalui ketika kanak-kanak
dan awak kata, "Oh, Tuhan! Patutlah saya macam ini."
Dia pula, "Sebab itu awak macam ini."
Awak tanya, "Saya dah okey sekarang?" Dia kata, "Oh, tidak!
Tidak." Awak tanya, "Apa patut saya buat?"
Dia kata, "Awak selalu datang sini setiap minggu
dengan kad kredit awak. Awak tanya, "Apa? Bila saya akan okey?"
Dia kata, "Saya tak tahu, bawa kad kredit awak!"
Saya tahu banyak perkara dalam terapi.
Saya makan ketika beremosi. Saya tak tahu jika sesiapa tahu itu.
Bagus, tujuh orang.
Orang lain kata, "Kami makan hingga hampir kenyang
dan kami berterima kasih pada Tuhan untuk rezeki itu.
Makanan hanya tenaga untuk saya."
Jika awak seperti itu, berambus sekarang.
Saya akan pulangkan duit awak, saya tak perlu sokongan awak.
Saya okey.
Jika awak tak tahu maksud makan ketika beremosi,
maksudnya ialah awak makan ketika ada masalah emosi.
Jadi kalau saya sedih atau gelisah, saya akan makan untuk bertenang.
Jika awak tak tahu itu awak,
awak boleh tanya diri sendiri.
Nombor satu, kalau makan keropok nachos di tempat awam,
awak rasa marah kalau dipandang?
Awak rasa nachos patut disertakan dengan langsir? Saya pun.
Adakah semua hidangan terbaik dalam hidup awak
dinikmati dalam kereta sendiri pada pukul 11 malam?
Di bawah kelipan lampu jalan?
Pernah tak makan brownie
ketika awak rasa okey
dan awak harapkan awak sedih
supaya brownie itu lebih sedap?
Bunyi macam lebih daripada tujuh orang.
Dalam terapi, saya dapat tahu semasa kecil,
saya jadi begitu.
Saya berumur lapan tahun dan sedang makan bagel di dapur,
ayah saya datang dan kata,
"Cuba berhenti makan bagel itu. Ayah nak beritahu kamu sesuatu."
Ketika itulah dia beritahu yang ibu saya telah meninggal dunia.
Jadi otak saya terdetik,
"Oh, apabila awak berhenti makan roti,
orang terkorban."
Saya kembali sebagai malaikat maut ketika tahun empat.
Ramai kata, "Lompat si katak lompat, Cepatlah adik cepat."
Saya kata, "Berhenti makan roti, sekarang ibu awak mati.
Mereka tak masukkan bahagian kedua itu tapi…"
Saya pelat huruf 's' ketika lapan tahun. Tiada sesiapa beritahu saya.
Mereka menegur saya setahun kemudian di sekolah.
Ada orang kata,
"Taylor, cikgu awak rasa awak ada masalah bertutur."
Saya tanya, "Masalah pertuturan itu apa?"
Betulkah awak jumpa orang yang betul sebab…
saya memang bagus."
Dia kata, "Awak tak salah."
Awak cuma sebut perkataan sedikit berbeza,
macam awak sebut "sh" dan bukan "ss",
faham tak? Dan saya kata,
"Saya pasti akan tahu
jika saya sebut 'sh' dan bukan 'sh'.
Saya harap awak jumpa orang yang betul.
Jika awak ada soalan lain, cari saya di jongkang-jongket."
Saya tahu jenaka tentang kematian ibu buat orang tak selesa.
Saya tahu dan jika awak tak selesa,
saya tak tahu nak kata apa, sepatutnya awak kerja keras supaya awak di pentas.
Sejujurnya, saya tak nak buat orang ramai tak selesa dengan maklumat itu.
Hinggakan saya berbohong kepada semua orang.
Ketika dibesarkan, saya tipu orang yang ibu bapa saya bercerai
supaya tak perlu sebut ibu saya mati.
Cara itu berkesan
sehingga rakan saya dapat tahu saya berbohong dan dia sedih.
Dia tanya, "Ibu awak mati?
Taylor, awak kata ibu bapa awak dah bercerai."
Saya kata, "Ya, mereka bercerai!
Oleh Jesus."
Kedua-dua ibu bapa dia hidup, jadi dia tak rasa itu kelakar tapi…
Lambat-laun, dia akan faham, bukan?
Jenaka itu akan ambil masa.
Sama seperti kanser, penyakit yang sama bunuh ibu saya!
Okey, baiklah.
Macam inilah, Boston.
Kita ada lagi enam minit untuk jenaka kematian ibu.
Saya tahu. Awak fikir, "Alamak, enam minit terlalu lama."
Takkan rasa lama. Saya dah beri dia tempat selesa, okey?
Saya dah baringkan ibu saya yang dah mati
di dalam keranda bersama jenaka dan rujukan budaya pop.
Semua orang akan dapat sesuatu untuk enam minit ini.
Awak akan ketawa, menangis, lupa yang dia dah mati.
Tapi saya faham awak melalui pelbagai perasaan sekarang,
awak kata, "Taylor, kita orang baik.
Orang baik takkan ketawa pada jenaka kematian ibu."
Saya ingin beritahu awak yang jika awak nak jadi orang baik di persembahan komedi,
awak cuma bazirkan masa.
Cuba untuk jadi orang baik di persembahan komedi
seperti cuba mengitar semula di taman tema.
Awak memang sebahagian daripada masalah, jadi berseronoklah.
Saya tahu awak orang baik. Awak macam,
"Taylor, kami mengenali awak untuk 25 minit.
Kami tak nak kejadian buruk berlaku pada awak."
Terima kasih banyak, Boston.
Tapi awak perlu faham yang benda buruk sudah berlaku
dan saya bercerita mengenainya dengan menggunakan mikrofon
di depan orang ramai yang bayar untuk datang ke sini,
maksudnya duit itu masalahnya.
Awak rasa saya akan berjaya seperti ini
pada umur ini jika ibu saya masih hidup?
Semestinya tidak!
Saya akan jadi guru penulisan kreatif yang sayangkan diri sendiri
dan duduk dalam kegelapan dengan kamu semua, okey?
Dia di syurga, saya di Netflix, semuanya okey.
Itu yang saya kata semasa terapi.
Ahli terapi saya jawab,
"Awak patut datang dua kali minggu ini."
Ramai sedih ia berlaku semasa saya lapan tahun.
Tapi usia itu sesuai untuk kehilangan ibu
sebab awak terlalu bodoh dan tak faham apa yang berlaku.
Ketika usia itu, saya fikir,
kenalan yang saya tahu ibunya mati adalah watak di Disney.
Ini menyedihkan tapi adakah saya akan jadi cantik?
Kemudian saya baligh dan saya macam,
"Alamak, mungkin Tuhan benci saya, sedihnya."
Saya gurau. Tuhan tak benci sesiapa, okey? Tidak lagi.
Tapi awak pernah baca Kitab Zabur?
Kitab Zabur ialah album kegemaran Taylor Swift saya. Ia…
Ia buat saya menari. Macam,
"Awak tak percayakan saya?
Ular! Saya terpaksa buat sebab awak."
Saya wanita kulit putih, usia 20-an,
saya akan bandingkan - T. - Swift dengan Tuhan, okey?
Dia satu-satunya Tuhan saya percaya, okey?
Saya tak nampak takdir berubah
dan sejujurnya, dia patut lakukannya kerana orang sekarang teruk.
Awak lebih cepat matang jika ibu mati pada usia itu.
Saya lihat mayat semasa lapan tahun, maksudnya saya lihat mayat bertahun-tahun
sebelum saya lihat zakar.
Itu bukan susunan yang betul
menurut buku American Girl Body.
Walaupun mungkin macam itu, sebab nak tahu apa yang gila? Zakar?
Lebih trauma daripada ibu awak yang dah mati.
Oh, Tuhan, ia lebih teruk. Saya nampak ibu saya,
"Dia buat snek untuk saya tapi dia dah tiada.
Saya nampak zakar untuk kali pertama,
saya kata, "Oh, Tuhan! Siapa ambil mata Jabba the Hutt?
Awak tak lakukan apa-apa. Tidak.
Tidak, saya tak sebut Beetlejuice langsung!"
Saya tak pernah lihat zakar sebanyak itu, jadi cukuplah,
saya tak benci lelaki,
saya tertarik pada awak, entah mengapa, tapi
setiap kali awak lihat zakar baru, perlu ada waktu untuk sesuaikan diri,
betul tak? Sekejap saya… dan sambung semula.
Saya pernah kekal dalam hubungan lama
sebab saya tak nak tengok yang baru. Saya tak boleh…
tak boleh guna kepala, secara literal atau figuratif.
Saya tak mampu, saya tak berminat.
Dan…
Saya tak kisah berapa banyak zakar awak lihat, setiap kali ada yang baru,
ia seperti terjun dalam kolam sejuk.
Macam, "Okey, biar saya berenang, sesuaikan diri dengan yang ini.
Okey, yang ini lebih dalam daripada yang satu lagi, tapi tak mengapa.
Tak mengapa. Sebab ini kita bawa pelampung lengan kita,
untuk situasi seperti ini."
Kawal pernafasan awak, awak boleh lakukannya.
Saya fikir tentang pilihan alat kelamin yang wujud,
saya rasa zakar paling mesra.
Tegak, seronok lihat awak, bergoyang, saya tak pernah berasmara.
Ia seperti ekor di depan, bukan?
Saya akan cari di Google, tak mengapa.
Semua ini spekulasi. Saya tak pernah lihat faraj saya sendiri, saya Kristian.
Tapi apa yang saya dengar,
bawah itu menakutkan. Ia seperti lubang yang gelap, macam,
lubang? Maaf, apa?
Apabila orang masukkan jari ke dalamnya, saya macam, "Yakinnya awak,
sebab saya tak tahu ia ke mana.
Mungkin di situ tempat saya simpan bipolar. Mungkin itu…
tempatnya… Kalau ternampak, boleh awak keluarkan sedikit? Boleh awak buat…
seperti ujian Pap smear? Boleh awak…
Jangan buat itu. Buat cangkuk di jari,
macam apabila bayi tercekik, faham tak?
Jika awak buat itu, ia masuk jauh ke dalam, dah terlambat.
Tapi kalau awak cangkuk jari awak, awak boleh keluarkannya.
Saya suka jenaka itu sebab ia pergi jauh
tapi awak belajar sesuatu yang boleh selamatkan nyawa.
Saya suka yang suatu hari nanti, ada orang kata,
"Kalau bukan kerana jenaka zakar itu, anak saudara saya takkan wujud."
Kejadian paling gila adalah ibu saya mati sebab kanser.
Nampak? Awak hampir lupa.
Kemudian, ayah saya berkahwin lagi dan ibu tiri saya dapat kanser.
Dia okey. Jangan risau. Saya takkan buat macam itu lagi.
Tuhan bercakap dengan ayah saya. Dan…
Apabila ibu tiri kami dapat kanser, saya dan adik beradik macam, "Alamak.
Ayah punca orang dapat kanser?"
Kami fikir dia karsinogen.
Kami kata, "Jangan guna ketuhar.
Saya rasa begitulah cara dia."
Kalau seorang lagi mati kerana dia,
kami akan letak amaran di akaun Christian Mingle dia.
Mesej yang ringkas,
"Hei, bahan kimia dalam dia boleh menyebabkan kanser.
Bergaul atas risiko sendiri."
Saya rasa ada yang tak percaya dia masih hidup.
Dia selamat. Dia bahagia, sihat, wanita yang baik.
Kami panggil dia sebagai ibu sebab bila ayah kahwin,
tiada orang menyebutnya.
Jadi kami macam, "Ya, jadilah ibu, tiada sesiapa kisah."
Maaf, jika pengetua awak berhenti
dan awak ada pengetua baharu, mereka takkan kata. "Ini Lisa." Macam…
Biarlah dia jadi pengetua, ada kekosongan.
Lagipun, kami masih kecil ketika itu dan ayah kahwin lain dengan cepat,
saya rasa dia fikir dia boleh jadi seperti Indiana Jones dan gantikan mereka
sebelum orang perasan.
Macam semasa kecil dan hamster awak mati
dan ibu bapa tak nak jelaskan kematian
jadi mereka beli hamster baru yang serupa dan mereka kata,
"Tidak, itu Connie, hamster ini menggigit sekarang." Ayah buat itu.
Tapi dengan ibu-ibu.
Saya tak cakap tentang itu,
saya tak pernah cakap tentang kematian ibu saya
sebab saya tak nak buat orang tak selesa
dan kebanyakan daripada kita yang ada trauma,
sejumlah besar penonton di sini.
Jika awak di sini dan fikir, "Rasanya saya tiada,
ibu bapa saya hebat, zaman kanak-kanak baik
dan 'persembahan komedi' ini? Tak menyeronokkan."
Bagus.
Saya harap ini hari paling teruk dalam hidup awak.
Sebab selama ini awak tiada masalah
dan awak mungkin perlukan perspektif.
Ramai antara kita ada trauma dari kecil,
apabila dewasa, awak macam,
"Berjaya! Saya tak perlu fikir tentang itu lagi."
Tengok semua kunci saya. Dunia ini saya punya."
Jadi awak cuba lupakan semua benda buruk yang berlaku ketika kecil
sampailah awak tak fikir tentangnya lagi.
Itu berkesan untuk jangka masa yang panjang.
Sehingga satu hari,
awak tersepak tebing jalan
dan awak mula menangis di jalanan
dan awak macam, "Okey, ini pasti sebab benda lain.
Saya simpan semua trauma pada jari kaki itu.
Kemudian, saya langgarnya dan ia merebak di semua tempat.
Merebak ke sini."
Jika awak tak selesaikan masalah itu, ia akan mempengaruhi awak
tanpa awak sedar.
Saya sedar semasa terapi, disebabkan ibu saya mati awal,
saya ada kepercayaan mengarut yang saya akan mati awal juga,
jadi gaya hidup saya tak bagus
sepanjang saya dewasa, saya tak boleh berehat,
saya sentiasa nak bekerja,
saya perlu mencapai matlamat, jika tidak, saya tak berguna.
Saya bertunang beberapa tahun lalu kerana saya fikir,
"Saya perlu kahwin sebelum saya mati"
itu merupakan satu cara hebat untuk melamar seseorang.
Saya gelarkannya "The Walk to Remember," ia helah saya dan…
Tapi kini dia bekas tunang saya.
Saya benci perkataan itu. Ia seperti mantera, bukan?
Macam, "Bekas tunang!" Teruknya.
Kami tak berkawan,
bukan sebab dia jahat, dia seorang yang baik.
Tak tahulah jika awak pernah ada kekasih sebelum mereka tahu awak bipolar
tapi itu yang dipanggil "Kerja Tuhan."
Saya rasa saya teman wanita yang baik jika tiada sebarang masalah.
Jika tiada masalah, saya sebenarnya hebat.
Tapi jika satu masalah timbul,
memang teruklah. Macam,
saya seperti pancang yang awak langgar apabila nak pulangkan kereta sewa.
Selagi awak bergerak ke depan, semuanya okey.
Tapi kalau awak undur walau sedikit, saya akan toreh semua tayar awak.
Kemudian, saya akan kata, "Apa? Saya dah letak amaran."
Awak macam, "Saya tahu, cuma
saya dah silap tapi reaksi awak agak keterlaluan…
bonggol lain tak beri reaksi macam itu." Saya macam,
"Pergilah pada dia!"
Bekas tunang dan saya tak berkawan,
sebab saya rasa aneh berbaik dengan bekas kekasih
dan mereka akan kata,
"Jom lepak, kita makan yogurt beku." Awak macam, "Yogurt beku?
Saya tahu awak rasa apa.
Saya tak nak makan yogurt dengan awak, gila.
Mereka ada perisa Kevin selepas larian, mereka ada perisa itu di Yogurtland?
Ada, ia karamel masin.
Saya pulang ke rumah selepas putus pertunangan
untuk apa-apa perayaan yang tak menyinggung perasaan awak dan…
ramai kawan mula berumah tangga.
Ada yang memang hidup bahagia.
Awak tahu pasangan yang macam itu?
Semua orang kenal pasangan itu,
salah seorang pasangan itu lebih menarik
dan berketerampilan daripada yang seorang lagi.
Saya suka gelarkan pasangan itu coklat bersalut kismis.
Sebab awak boleh saja satukan kedua-dua orang itu.
Tapi setiap kali awak nampak mereka, awak macam, "Coklat, apa awak buat?
Awak boleh bersama sesiapa saja.
Awak boleh bersama karamel atau marshmallow,
awak boleh bersama mentega kacang yang boleh sembuhkan kemurungan,
tapi awak nak bersama kismis selamanya?
Jangan terasa, kismis, awak hebat, kami sayang awak, awak anugerah alam ini.
Tapi awak patut bersama mil oat, awak tahu itu, bukan?
Awak tak rasa selamat,
bukan? Awak tak takutkah setiap hari
mungkin akan ada orang datang rampas coklat daripada awak?
Saya suka jenaka ini
sebab saya suka lihat pasangan berfikir,
"Saya coklat atau kismis?
Kita berdua coklat, bukan? Kita coklat bersalut coklat?
Kita seperti pembalut yang balut coklat Lindor, bukan?
Saya krimnya dan awak luarannya
sebab awak tabah dan jika awak tinggalkan saya, saya akan murung."
Ada antara kamu yang kata, "Saya mil oat dan saya tak kisah."
Saya buat kesilapan bercakap dengan kawan yang dah kahwin
selepas saya putus tunang, jangan buat begitu.
Kawan awak yang rumah tangganya bahagia dah lupa rasa hati terluka.
Katanya, "Nak buat apa?
Awak nak kekasih baru? Awak dah ada kekasih?"
Saya macam, "Tidak, saya nak fokus pada kerjaya."
Dia macam,
"Kenapa awak tak boleh fokus pada kerjaya dan hubungan awak pada masa sama?"
Dan saya fikir, "Bagaimana saya nak jelaskan
supaya awak faham? Kenapa saya tak boleh fokus pada kerjaya dan hubungan?"
Awak pernah pandu di lebuh raya
dan ada trafik, laluan awak berhenti tapi laluan sebelah sentiasa bergerak,
awak tukar laluan,
dan apabila awak tukar, laluan itu berhenti
dan yang sebelah mula bergerak.
Awak tukar ke yang tadi sebab dah gerak
dan apabila dah tukar,
laluan itu berhenti dan sebelahnya mula gerak.
Selepas awak ulang-alik, ada satu ketika awak seperti,
"Okey. Adakah saya puncanya?"
Dia kata, "Tak pasti saya faham
sebab saya dan John selalunya guna
laluan kenderaan laju."
Saya macam, "Mana bayi awak? Saya nak jatuhkan dia!"
Saya sebenarnya terus bercinta selepas itu,
selepas putus tunang.
Saya tak berniat pun.
Ramai kawan saya cadang, "Membujanglah untuk seketika.
Awak mungkin patut bela kucing." Saya tak setuju langsung.
Saya tak pernah rasa yakin selepas berinteraksi dengan kucing.
Setiap kucing beri reaksi sama macam saya lihat perempuan
sama sekolah dengan saya pergi Target.
Macam…
Alamak! Setiap kucing macam itu.
Saya tak nak pulang ke rumah dan disambut begitu.
Saya tak nak hubungan baru.
Saya nak bersuka ria, ada teman mesra
yang selalunya tak menjadi
sebab saya ada muka yang baik
yang buat orang fikir mereka patut kahwin dengan saya.
Apabila saya kata, "Mari berasmara." Tapi mereka jawab, "Tak nak,
tapi awak boleh jumpa ibu saya, nak tak?
Rasanya awak lebih pandai ambil hati ibu daripada berasmara."
Mereka tak salah, okey?
Saya boleh jumpa ibu awak sepanjang masa.
Ibu-ibu suka saya tanpa sebab.
Saya pernah keluar dengan seorang lelaki, kami selalu ada masalah,
saya pergi makan dengan ibunya untuk dapat nasihat
semasa kami makan, dia pegang tangan saya
dan kata, "Taylor, anak saya seperti ayahnya.
Kalau saya boleh undur masa,
saya tak pasti sama ada saya nak kahwin dengan ayah dia lagi."
Saya macam, "Awak sedang selamatkan nyawa saya di Panera Bread ini?"
Saya rasa macam filem yang watak lebih tua korbankan diri mereka
untuk kebaikan kehidupan ini, dia seperti Gandalf.
Katanya, "Terbanglah, bodoh!"
Dia seorang ibu dan isteri yang teruk tapi kawan yang baik.
- Ya, - Tuhan! Kawan lebih penting, betul tak?
Setiap hari saya ingat dia.
Teman lelaki saya pun tak nak hubungan serius
semasa kami berjumpa, lelaki heteroseksual macam itu.
Perempuan terkejut kalau ada lelaki yang dapat puaskan mereka
dan lelaki itu terkejut jika ada perempuan
boleh buat mereka jatuh cinta.
Perempuan macam, "Dia buat saya terangsang tiga kali."
Lelaki macam, "Saya rasa
saya betul-betul suka dia.
Kami bercakap sepanjang hari, saya tak nak pukul dia, gilalah!
Dia seperti kawan saya. Saya tak tahu, rasa macam nak jilat hati dia."
Lelaki heteroseksual selalu bangga apabila mereka jatuh cinta. Comel sangat.
Mereka macam, "Saya cintakan awak.
Bagus, saya dah agak awak boleh lakukannya."
Perempuan jatuh cinta macam, "Saya cintakan awak.
Lagi sekali? Perempuan bodoh.
Awak sepatutnya sayang diri awak dulu, awak selalu langkau bahagian itu!
Ia adalah makan, doa, barulah bercinta!
Oh, Tuhan. Tak mengapa, kita cuba lagi setahun setengah."
Teman lelaki saya tujuh tahun lebih tua
sebab saya nak balas dendam pada ayah saya.
Lelaki lebih tua lebih bagus.
Mereka bagus, awak tak perlu suruh mereka beli Pepto Bismol,
mereka pasti ada ubat itu di rumah.
Mereka keluarkannya seperti minuman sebelum tidur,
macam, "Awak nak jus, sayang?"
Awak macam, "Ya, sudah tentu."
Lelaki lebih tua tak panggil awak "comel" atau "menarik."
Mereka panggil awak seperti "menawan, jelita", perkataan yang ada suku kata,
gelaran yang buat lelaki 20-an lebih lambat berumah tangga.
Lelaki lebih tua juga tak comel atau menarik. Mereka kacak,
unik, macam gambar datuk awak yang awak tak patut tenung lama-lama.
Awak pernah jumpa gambar macam itu dalam kotak berdebu?
Awak tanya, "Siapa itu? Oh, itu salah. Okey."
Mereka belum jadi keluarga awak ketika itu.
Mereka di masa lampau, benda ini samar-samar.
Lepas ini lagi pelik.
Awak pernah lihat gambar ibu bapa ketika mereka muda?
Awak jadi geram
sebab awak tahu mereka takkan keluar bersama awak?
Saya ternampak gambar ayah saya di kolej.
Saya tak bercakap dengan dia selama tiga minggu.
Saya fikir, "Ayah boleh tinggalkan saya di kedai, Danny Zuko tak guna!"
Ayah kata, "Apa?" Saya kata, "Saya tak boleh peluk ayah selama setahun
dan saya tak nak berbincang tentang itu."
Saya rasa janggal apabila ada teman lelaki baru,
terutamanya selepas awak putus tunang
sebab awak rasa macam tak boleh menjadi romantik lagi.
Walaupun awak dilamun cinta, awak rasa macam awak malang.
Lelaki itu kata, "Saya nak bersama awak selamanya."
Awak macam, "Baguslah kalau macam itu, bukan?"
Saya tak boleh mencarut lagi,
saya perlu bina semula reputasi saya tapi…
samalah kita."
Hubungan baru rasa pelik
sebab awak perlu terangkan apa awak suka di atas katil
dan awak tahu kesukaan awak
sebab orang lain dah lakukan pada awak.
Awak tak boleh kata itu, bukan?
Awak perlu buat tarian comel dulu macam,
"Sayang, awak tahu apa yang seronok
yang saya tak pernah terfikir?
Tahu tak badan awak buat saya rasa apa sekarang?"
Sebenarnya awak rasa,
"Buat macam Craig. Boleh awak buat macam Craig selalu buat?
Craig memang bermasalah, tapi dia bagus apabila buat itu.
Boleh kita hubungi dia? Boleh kita hubungi dia dan tanya?
Tiada masalah, kita semua dewasa.
Ingat tak kita betulkan semula Wi-Fi bulan lepas?
Macam itulah, sayang. Dia cuma satu suara di telefon dengan kata laluan.
Bagi saya, dia seperti itu.
Saya dah sekat nombor dia seperti awak suruh, saya dah buat.
Apabila awak sekat nombor,
telefon awak menyimpan nombor itu di fail yang lain.
Ada antara kita yang akan gaduh dalam kereta, tak semua orang tahu itu.
Awak patut cakap apa awak suka atas katil
dan awak perlu tahu apa awak boleh cakap atau tak boleh cakap,
okey? Saya dah beritahu lelaki yang saya suka aksi lebih lasak di tempat tidur.
Saya tak katalah begitu. Saya kata, "Saya rosak."
Lelaki lurus, jangan kata itu.
Jika ada lelaki yang kata "Saya rosak," cepat lari! Lelaki itu…
Lelaki itu nak letak jari kaki awak dalam beg. Jadi…
Kadang kala, awak rasa awak suka sesuatu tapi tidak.
Saya fikir saya suka perbualan seksi,
saya hanya suka frasa seksi yang kami setujui.
Awak beritahu awak suka itu
dan dia pukul awak
dan awak macam, "Tidak, itu tak diluluskan oleh korporat, tidak."
Saya pernah berasmara dengan lelaki, dan dia di atas dan kata,
"Lihatlah awak!"
Macam saya baru nak belajar berjalan.
Saya macam, "Awak patut ambil perakam video
sebab saya takkan buat ini lagi."
Ibu bapa saya tak tonton saya buat komedi lagi, jangan risau.
Mereka tak berminat.
Ibu bapa Kristian tak nak lihat anak
bercakap tentang kemurungan dan zakar untuk satu jam. Tak seronok.
Ibu bapa saya tiada humor gelap
dan saya ada dan gembira yang saya ada sebab
boleh ketawa pada kenangan pahit yang terjadi
walaupun masih berlaku,
kadang kala itu yang membuat awak mengharunginya. Contohnya,
ini satu jenaka mereka takkan suka.
Awak tahu tak kadang kala apabila awak hubungi talian hayat
dan panggilan terputus tapi mereka tak hubungi awak semula?
Ya, awak akan fikir mereka akan hubungi awak semula
tapi mereka cuma bunyikan loceng kubikel
macam, "Seorang lagi mati, jom makan!"
Ada antara kamu yang tanya, "Memang terjadikah?" Ya,
beberapa tahun dulu dan ia sangat lucu.
Saya berada di lantai Hotel DoubleTree
dan, "Wanita ini tinggalkan saya sementara saya nak tinggalkan diri sendiri? Itu…
Saya pernah dipulaukan di mesej tapi tak pernah ditinggalkan untuk mati.
Itu kejam."
Saya tak marah. Setahu saya, macam itulah mereka latih sukarelawan.
Macam, "Hei, ada hari
kami dapat banyak panggilan.
Hari Jumaat paling ramai orang akan hubungi kami,
awak perlu guna logik akal,
okey? Saya akan tunggu nama perempuan kulit putih
macam Chelsea, Kelsey, Taylor.
Saya akan baling salmon itu dalam air dan harap mereka berenang sendiri."
Kalaupun saya marah, apa saya nak buat? Tulis di Yelp? Macam,
"Satu bintang, saya dah bunuh diri.
Awak pasti nak saya bunuh diri selepas ulasan ini."
Saya buat jenaka itu di Texas beberapa minggu lepas
dan ada seorang perempuan kulit putih, seusia saya menjerit,
"Waktu menunggu sangat lama!"
Betul cakap dia, okey? Saya rasa
pada pendapat saya, kalau awak kerap menghubungi,
perlu ada program anugerah.
Seperti menunjukkan kesetiaan pada syarikat penerbangan.
Buat begitu dengan panggilan hayat
dan awak hubungi mereka, macam "Sila tekan nombor anugerah anda."
Klik, klik, klik.
"Selamat kembali… Taylor.
Terima kasih untuk status pingat berlian anda.
Anda kini giliran ketiga.
Anda ingin naik tahap dan tendang seseorang keluar?
Ibu bapa saya masih kuat beragama.
Ayah saya beragama,
dia selalu nak baca doa di restoran dengan kuat sebelum makan malam,
tiada masalah jika awak berdoa tapi doalah pendek sikit.
Dia takkan buat begitu. Dia akan berdoa panjang dan selitkan butiran peribadi
yang kami tak setuju dia sebut
yang buat zaman baligh kami sukar dengan ayah awak seperti,
"Terima kasih Tuhan untuk makanan ini dan menyatukan kami.
Terima kasih kerana Taylor dah menjadi wanita
dan dia dapat bantuan dalam matematik." Saya macam,
"Boleh tak jangan beritahu Chipotle ini yang saya berdarah dan tak reti mengira?
Saya rasa Tuhan tahu."
Sebab itu saya tak bersalah buat jenaka
tentang ibu bapa saya di pentas sebab mereka macam,
"Perlukah awak buka aib kita di depan orang tak dikenali?"
Saya macam, "Hometown Buffet, 1998.
Ayah beritahu semua orang di sekeliling
yang saya tercirit dalam seluar malam sebelum itu.
Saya boleh cakap apa saja saya nak."
Saya dah tak beragama.
Saya ada beberapa rakan yang menemui agama apabila dewasa dan itu menyedihkan.
Jika awak membesar dengan agama tapi tidak lagi dan rakan dewasa awak
menemui agama, rasa seperti Tuhan ialah bekas teman lelaki awak yang teruk
sekarang bersama dengan rakan awak
dan awak perlu lihatnya di Facebook.
Mereka macam, "Awak pernah jumpa Tuhan? Dia terbaik."
Saya macam, "Ya, saya membesar dengan Tuhan, okey?
Dia beritahu awak yang dia perlukan awak?
Itu helah dia. Itu cara dia.
Dia kata begitu pada semua orang.
Jangan minum apa yang dia beri pada awak. Kalau awak minum,
awak sedang makan badannya, roh kudus dalam badan awak, ada satu sistem yang
di rumah fraterniti yang digelar gereja.
Siapa di sini yang guna angka Roman?"
Jenaka itu bunyi seperti saya benci cara saya dibesarkan
tapi saya memang benci, jadi saya berjaya. Tapi…
Sejujurnya, jika saya fikir
tentang kebaikan saya membesar dengan agama,
saya pasti boleh jika ada masa dan duit yang cukup tapi…
Saya ada masalah dengannya. Ia beri masalah kepercayaan pada saya
dan ia buat saya pelik apabila membesar di gereja,
melalui cara yang saya masih cari.
Contohnya, saya baru tahu melancap itu salah.
Saya akan terangkan. Okey, jadi…
Ketika saya dibesarkan di gereja,
kanak-kanak ada kumpulan remaja, dan mereka seperti,
"Jangan berasmara." Kami macam, "Okey, baiklah."
Kemudian, mereka macam, "Jangan melancap juga."
Semua perempuan di situ kata, "Okey, kami tak tahu pun kami boleh melancap."
Tapi semua lelaki tanya, "Kenapa?"
Dan…
mereka terangkan pada kami dengan cara
paderi kami berkata,
"Perbuatan melancap itu bukan satu dosa, okey?
Orgasma juga bukan satu dosa. Jika awak mimpi basah,
berterima kasih pada Tuhan untuk rezeki itu dan bergembiralah.
Tapi apa yang awak fikir sambil awak melakukan itu?
Itu yang berdosa.
Keghairahan dalam hati awak.
Fikiran kotor di dalam kepala awak.
Itu yang berdosa."
Jadi ketika saya dewasa dan nak melancap, saya kata, "Baiklah,
kalau saya tak fikir apa-apa,
saya masih boleh pergi syurga, bukan?
Jadi, kosongkan fikiran dan buat sajalah,
jumpa nanti, Jesus, okey?
Jangan fikir yang kotor."
Jadi saya guna cara ini sepanjang saya dewasa.
Semua kawan saya kata, "Awak perlu bertafakur." Saya kata, "Saya rasa dah."
Maksud saya dengan sepanjang saya dewasa
adalah saya tak melancap sehingga saya dewasa.
Saya sangat takut masuk neraka, okey?
Saya mengalami orgasma pertama dengan teman lelaki kolej saya.
Awak tahu betapa memalukan mengalami orgasma kali pertama daripada orang lain?
Macam ejen harta tanah tunjukkan rumah awak sendiri.
Mereka macam, "Di sini kita ada tandas kedua."
Awak tanya, "Tandas kedua?"
"Awak berada di sini 19 tahun,
awak tak menjelajah sendiri?"
Awak kata, "Pernah sekali tapi saya takut Jesus marah,
jadi ini bukan tempat saya.
Saya cuma menyewa daripada lelaki di tingkat atas dan…
jika saya membanjiri ruang bawah, saya tak dapat
deposit jaminan semula, jadi…
Ada apa saya patut lihat sementara di sini?"
Dia macam, "Biar saya tunjuk loceng."
Saya macam, "Loceng pintu pentingkah?"
Dia kata, "Loceng pintu satu-satunya benda yang penting.
Tiada sesiapa masuk tanpa menekan loceng pintu."
"Oh, tapi saya menekannya." "Awak tekan tak terlalu kuat, ia tak menjadi."
Jadi saya melancap macam ini sepanjang saya dewasa
dan saya baru sebut pada kawan saya
dan pernahkan awak sebut sesuatu dengan kuat dan awak menyesal?
Saya cakap dengan begitu santai semasa makan. Saya kata,
"Oh, ya, saya tak fikir apa-apa apabila melancap."
Dia macam, "Apa?" Dia letakkan garpu dia ke bawah. "Apa?
Awak tak fikir apa-apa?" Saya kata,
"Oh, tidak, maksud saya, saya fikir pasal benda lain.'
Dia macam, "Awak fikir apa?"
Saya kata, "Saya macam, 'sikit lagi, seronoknya.'
Macam ketika awak memandu…
'pastikan tangan awak di situ, jangan tertidur.
Tak sabarnya nak sampai supaya saya boleh makan.
Cepat, Taco Bell hampir tutup,'"
Dia macam, "Itu sangat pelik, Taylor,
kenapa awak tak tonton video lucah seperti orang normal?"
Saya kata, "Saya tak sukanya."
Setiap kali menontonnya, saya macam
"Saya perlu cukur di situ juga? Saya penat dan sejuk."
Saya tak benci video lucah, okey? Saya bukannya seperti,
"Video lucah rosakkan hubungan awak."
Saya tak rasa begitu, okey?
Saya pernah keluar dengan lelaki yang suka video urut
yang tukang urutnya berasmara dengan kliennya
jadi apabila kami berasmara,
saya diurut sekali!
Itu satu contoh kebaikan video lucah!
Tapi kawan saya jadi takut. Dia macam, "Taylor,
melancap cara yang awak lakukan ini,
lebih menakutkan dan pelik
daripada semua video yang saya pernah tonton selama ini."
Dia kata, "Ada banyak pilihan video lucah di internet sekarang,
balik rumah dan carilah 'video lucah untuk perempuan' okey?
Cari saja, 'video lucah untuk perempuan.'"
Saya pulang ke rumah dan cari video lucah untuk perempuan
supaya saya takkan jadi pelik ketika kami jumpa untuk makan.
Banyak video yang mengejutkan muncul di depan saya.
Benda pertama yang muncul
adalah pautan ke Disney Plus yang ada semua filem Avengers. Saya…
Bagi saya, mereka terlalu banyak langkau. Terlalu banyak jalan cerita.
Sedikit lagi dengan Loki tapi sekarang Captain America? Saya macam,
saya nak mula balik.
Itu kelajuan dan tekanan yang berbeza, sekarang ada rakun?
Tidak.
Benda kedua yang muncul apabila saya cari video lucah untuk perempuan
adalah laman web yang pasangan sebenar
memuat naik pita seks amatur. Ya,
pasangan sebenar seperti, "Hei, kami sangat gembira dan dilamun cinta,
kami ingin rakam video kami berasmara
dan memuat naik dalam talian untuk awak.
Adakah ia berkesan? Awak terangsang?
Awak macam, "Bukan di tempat yang sepatutnya.
Tapi tahniah, hubungan awak nampak sangat istimewa."
Benda terakhir yang muncul apabila cari video lucah itu,
sesuatu yang saya tak tahu wujud, sesuatu yang dipanggil audio porno.
Ia seperti namanya. Tiada aspek visual, semuanya audio saja.
Ia bukan bintang porno, ia lebih kepada pelakon suara porno
yang bercakap dengan awak dalam situasi yang seksi.
Ia seperti audio siar tapi jangan dengarnya ketika memandu.
Disebabkan ia "untuk wanita," maksudnya ada jalan cerita, bukan?
Sesiapa saja boleh dengar, mereka tak periksa.
Mereka tak terus ke mikrofon dan jerit, "Dah keluar, perempuan!" Mereka akan buat
awak terangsang perlahan-lahan.
Audio yang saya jumpa panjangnya 20 minit.
Saya akan berikan pada awak jika awak mesej saya.
Pada 12 minit pertama,
kisahnya hanya lelaki menenangkan awak
selepas awak kemalangan kereta.
Itu permulaannya.
Saya terpancut dengan begitu banyak. Saya…
Maksud saya,
saya tak sempat sampai ke bahagian seks.
Dia cuma tenangkan saya. Dia macam, "Tarik nafas. Jangan risau.
syarikat insurans akan uruskan."
Saya macam, "Oh, Tuhan, betul! Sebab itu kita ada insurans!"
Apabila dia tanya, "Ada apa lagi? Awak nak saya buat apa-apa pada awak?"
Saya kata, "Tak mengapa, saya ada insurans Allstate, saya okey."
Terima kasih banyak, Boston, awak sangat hebat.
Terima kasih.
Saya hargai kamu semua. Terima kasih.
Kamu semua sangat hebat. Terima kasih banyak.
JIKA ANDA ATAU ORANG YANG ANDA KENALI MEMPUNYAI MASALAH KESIHATAN MENTAL
ATAU MEMPUNYAI FIKIRAN UNTUK BUNUH DIRI,
SUMBER MAKLUMAT - BOLEH DIDAPATI DI WANNATALKABOUTIT. - COM
Terjemahan sari kata oleh: Ain Afiqah