Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
NETFLIX PRESENTS
Heto para sa'yo.
Lahat ito'y para sa'yo, Sofia.
-Pasensya, ano- -'Di ko problema iyan.
PLEASE SIGN! PASS IT ON.
30 HAPPY BIRTHDAY TO YOU!
HAPPY BIRTHDAY SOFIA HAPPY BDAY.
Miss Dunham.
Sofia. Ang galing.
Kape nga bago ako himatayin
kakatingin sa pangit na logong pinadala.
Pílit ginagawa ang trabaho ko.
Kahit isa, walang malikhain sa buong grupo.
Opo, Mam. Pwede akong gumawa para sa'yo.
Bago ko gawin, naisip ko na...
Sa tingin ko ay-
-Naisip ko- -Sabihin mo na kasi.
Kasi, halos 2 taon mo na akong assistant, 'di ba?
O higit pa sa dalawang taon, at...
Panahon na sana para kausapin ka,
na ang trabaho ko lang ay
tagasagot ng telepono at taga-ayos ng talaan
at walang nakatokang graphic design.
Kinuha kita para maging assistant, hindi protégé ko.
Akala ko naintindihan mo ito.
Oo. Oo, naintindihan ko.
Kung maipakita kong kaya ko ang maraming gawain, baka mabigyan ako.
Maraming tao dito ang may Masters Degree
na naghihintay ng oportunidad.
Sa tingin ko walang mapupunta sa isa sa aking mga assistant.
Ah, ok.
Ngayon, ano'ng gagawin ko?
Mahal, gagawan kita ng pabor.
Salamat. Utang na loob ito. Ako'y -
Kailangan kitang tanggalin.
Ano po iyon?
Oo, napakahaba ng 2 taon para maging assistant.
Karamiha'y anim na buwan ang tinatagal.
Ilang taon ka na?
30 na ako bukas.
Sobrang tanda na para sumagot ng telepono.
Mayroong para sa iyo sa ibang lugar,
pero hindi dito.
Sana pag-isipan ninyo ulî.
-'Di n'yo yata ako narinig. - Oo, ikonekta mo si Becky. Handa na ako.
Taas. Taas. Taas. Taas.
-Ok. -Isa. Baba. Baba.
Taas. Taas. Taas. Taas.
'Wag sayangin ang araw.
Ano?!
At salamat sa birthday card.
Ano'ng problema niya?
Aray!
Zooey, umayos ka ng upô.
Isa, dalawa...
Salamat. Gusto mo ng inumin?
Ayaw ko.
Katas ng mansanas ito. Paborito mo.
Hindi ko iyan gusto.
Kahapon gusto mo ang katas ng mansanas.
Sa inaasal mo matutulog ka na pagdating sa bahay.
-Ayaw ko. May pupuntahan ako. -Saan ka naman pupunta?
Richard, nandito ka na ba?
Sofia?
Uy, may nakakatawa akong kwento. Umalis na ako sa trabaho ngayon.
Pinasulat ako sa birthday card ko.
Richard.
Mahal, ok ka lang?
-Kumusta. -Kumusta mahal.
Gusto mong matulog ulî?
Hindi, ano- Nag-ano lang..
Hindi, eh kasi...
Anong nangyayari?
Ba't may dalawang sandwich dito?
Eh kasi...
Hindi ko kasi alam ang gusto ko, kaya -
Bumili ako ... ng dalawa.
May tuta ba sa loob?
Siguraduhin mong tuta ang nasa loob.
Kumusta.
Tatalon ka ba sana? Gusto kong subukan mo.
-Hindi siguro. -Oo.
Babe, ako'y--
Babalik ako sa loob ng isang oras.
Dapat wala na kayo rito ng babae mo pagbalik ko.
Diyos ko. Bwisit!
Bwisit!
Diyos ko.
-Diyos ko, Sofia, ok ka lang?
-Huwag! Huwag kang bababa dito!
Bababa lang ako para tulungan ka.
May isang oras ka lang, gago!
Ok.
-Alis na! - Ok.
Ang malas ng araw ko. Hindi para sa akin ang araw na ito.
2 WEEKS LATER…
30
Alam mo kung ano ang paborito kong oras?
Kapag binabati kita ng magandang umaga.
Magandang umaga, ina.
Mahal. Magandang umaga, mahal ko.
Kumusta ang aking munting ibon?
Nasa pugad pa rin.
Mag-almusal ka na't marami kang gagawin ngayon.
Wala akong maalalang nakatakda ngayon.
Matagal ka nang nagmumukmok
at gusto kong sumama ka sa Zumba ngayon.
Mama, may masasabi ang doktor ko kung magZuzumba ako.
Gusto kang makita ng mga kaibigan ko.
Mama.
'Wag mo akong i-"mama" diyan. Pupunta ka.
Anak, kailangan mong tumayo mulî--
Yung paa mo. Yung saklay.
Sige na anak.
'Di makikita sa ilalim ng kumot ang bagong buhay mo.
-Ok. -Kailangang sunggaban ito.
-Ok -Siguradong magugustuhan ka nila.
Lima, anim, pito, at higit pa. Sige pa!
Dalawa. Ay mali, apat pala. Anim.
Ok. Oras na para sa hawak.
Kapag handa na kayo, isama ang balikat. Tapikin ang inyong balikat.
Tama iyan! Dahil karapat-dapat ka!
Kung nawawala kayo, sundan si Julietta.
At Merengue naman tayo ngayon!
Mukha namang Merengue ito.
Panatilihing nasa taas ang mga kamay. Ibaba ng paunti-unti.
Oo, alam ko. Sa uulitin.
Graphic designer ako sa lungsod.
Talaga? Para kanino mo ginagawa?
Magandang tanong iyan. Ako-
Binibisita ang kaniyang ina sa Sonoma habang naghahanap ng trabaho.
-Hanggang kailan ka mananatili dito? -Hindi ko alam.
Siguro hanggang kaya ko nang tumayo,
dahil mahirap mag-ikot sa lungsod na nakasaklay.
Oo. Sa susunod, katabi mo na siyang nagzuzumba Julietta.
Kung mayroon mang pwedeng magpaikot ng puwit mo, siya iyon.
Pwede naman mangarap, 'di ba?
Nakakatuwa ang dalaga mo.
Salamat.
Kailangan ko nang maligo bago umuwi si Alejandro.
May munting ritwal kami pagkatapos ng Zumba.
Yun ang paraan para maalis ang sobrang lakas ko.
Iyan ang kaibigan ko.
Paalam.
Diyos ko. Nagtatalik sila ni Alejandro.
Nakuha ko yun.
Kinaya mo naman.
Oo. Kayong matatanda ay talagang nagsasaya lang.
Nakita ko'ng aking nalalapit na hinaharap.
Tumigil ka nga.
Tingnan mo,
-Ano? -May klase sa pagluluto.
"Mag-aral ng lutong española para sa tag-araw sa El Corazon.
Gusto ko doon.
-Sumali ka. -Ayaw ko, ayos lang ako.
-Bakit ayaw mo? -Marunong ako magluto.
Ano? Ano bang niluluto mo?
Kahit ano. Nagluluto ako ng manok, karne, isda, kanin, pansit, patatas. Ako-
'Di iyan pagluluto, iniinit mo lang ang mga pagkain.
-Oo, pagluluto yon. -Hindi. Mas malikhain ang pagluluto.
-Paano mo niluluto ang manok?
-Paano niluluto ang manok?
Binabalaan ko ito na ang kawali ay napakainit
at ihuhulog ko na.
Ipapalista kita.
Para iyan sa magkakapareha.
Mukha ba akong may kapareha?
Pwedeng ako ang kapareha mo.
Wala nag mas nakakapanlumo pa kaysa sa sinabi mo.
Oy, wag ka ngang hangal.
Seryoso ako. Ang isipin ko lang na nasa relasyon ako'y para akong aatakehin.
Ayaw kong tumayo sa kusina habang ang ibá ay nagluluto't nagtitigan.
Gawin mo para sa'kin.
'Wag mo akong ilista.
-Seryoso ako. -Sige.
Magandang umaga.
Magandang umaga, mahal.
Gising na. Tayo na. Maglilibang tayo sa spa ngayong araw.
EL CORAZON
Ok. Mabuti. Nandito na tayo.
Uy, hindi ito spa.
O, Diyos ko, nakalimutan ko. Bukas pa pala ang spa.
Ok, ngayon ano ang-
Mama, sabi ko ayaw ko.
Sige na, mahal.
Sinabi kong ayaw ko.
Kahit isang klase lang.
Kung 'di mo gusto, di na tayo babalik.
Nakita mo ang suot ko? Abuso ito sa anak.
Trenta ka na.
Eh 'di pang-aabuso sa isang may edad.
Ang drama mo. Isang walang kwentang klase lang ito.
Mama, 'di ako papasok.
O, Sofia.
Katangahan lang ito
Mag-isa kang dumalo, tingnan mo kung gusto mo.
-Ok. Tara na. -Ayaw. Sige na.
-Dito lang ako. -Klaseng kapareha ito
-Ikaw kapareha ko. -'Di ako pupunta.
-Mahal. Sige, ilabas na ang puwit. -Ayaw ko.
-Ang puwit mo-- 'Wag kang manghila! -Ang tono mo!
-Pipilayin mo ang isang buol ko. -Lumabas ka na ng kotse.
Mawalang galang.
Kinailangan ninyo- Kailangan ba ninyo ng tulong?
O Diyos ko.
Parang kailangan namin ng tulong.
Hindi ko mailabas ang anak ko sa sasakyan.
-May pilay siya sa buol. -Mama!
Sige, susubukan ko. Ayos lang.
-Kaya kong lumabas. -Ok lang.
Mas magiging madali ito. Ikapit mo lang ang bisig mo sa leeg ko.
-Ok. -Ok?
Ok. At ngayon, handa ka na?
Tayo ay-- Ayan na.
At dahan dahang talon lang.
-Ayan na. -Ayos na tayo.
-Sa iyo ang mga ito, di ba? -Paano mo nahulaan?
-Maraming salamat. -Walang anuman.
'Di ko siya mailabas sa kotse.
'Di ko alam kung bakit siya pinahirapan ng kotse.
Gayon pa man, ayos na kami, kaya-
Buti nakatulong.
-Salamat. Maraming salamat. -Oo.
-Paumanhin. -Hindi, ayos lang.
Salamat ulit. Salamat.
-Ma, 'di ko alam kung saan. -Dito tayo dadaan. Tara.
Hi!
Maligayang pagdating sa El Corazon.
Ano'ng maitutulong ko? Para ba sa klase?
Oo, para sa klase sa pagluluto.
Alam ninyo na para ito sa magkakapareha?
Oo.
Wala nang hihigit pang pareha sa mag-ina.
Ok.
Oo naman! Pasok na kayo sa loob.
Ok. Mukhang masaya ito. Tara.
Kumusta, Pasensya na.
Nandito na ang huling magkapareha.
Halika. Dito ang pwesto n'yo.
Salamat.
Kayo si Lainie at Sofia, 'di ba?
Sino ang sino?
-Ako si Lainie. Eto ang anak ko, si Sofia. -Kumusta?
Ang ganda!
Kahanga hanga.
-Ako na. Ok lang. -Sigurado?
Ayos ka lang ba sa upuan na iyan?
-Oo, ayos lang ba na umupo ako? -Oo nman, ayos lang.
Isuot mo na iyan at magsimula na tayo.
Umpisahan natin sa pagpapakilala ng magkakapareha.
Mauna kayo.
Ok, ako si Kerala. Eto ang asawa ko, si Frank.
Hi.
May-ari kami ng isang B&B sa Westview.
at naghahanap kami ng rason para makaalis ng bahay, 'di ba?
Totoo yan.
Oo naman. Perpekto. Kayo ang sunod.
Kumusta, ako si Todd.
Kumusta, ako si David.
Kami ang may-ari ng Sonoma Creamery.
-Sarap keso n'yo. -Oo.
Salamat. "Keso para sa gusto."
Todd talaga.
Ok. Ngayon...
Madalas kaming magkasamang nagluluto at nais naming matuto ng luto sa España.
Kaya nandito kami. Ole!
Napakagaling. At kayo?
-Chad at Brittany. Nagkita kami online. -Kumusta kayo.
May mas romantiko pa ba kaysa magkasamang mag-aral sa pagluluto?
Para mas makilála ang isa't isa.
Ang pagluluto ay romantiko at matalik na pag-iibigan.
Oo. At kahit ang pagkain.
Kayong dalawang binibini.
Hindi kami nagliligawan. Hindi.
Akalain mo yun.
Kami si Lanie at Sofia, tambalang mag-ina.
Naninirahan si Sofia sa San Francisco,
pero may pagbabago sa buhay niya.
Ngayo'y nakatira siya kasama ko sa Sonoma.
At gusto kong mamatay ora mismo.
Ano?
Bawal mamatay dito. Luto lang.
Marami tayong gagawin kaya...
Katulad ng alam n'yo, ako si Guillermo may asawa rin ako.
Abala ngayon ang asawa ko pero nandito ang pamangkin ko
na galing ng España para sa buwang ito.
Nasaan si Matias? Matias?
Tiyo. Pasensya na.
Pasensya na, tiyo. May kinuha ako sa sasakyan ko.
-Matias-- -Pasensya na.
Ayos lang.
Nag-aral si Matias sa magagaling na chef sa buong Europa.
Pero ngayon, matututo sya mula sa pinakamagaling.
Ang kanyang tiyo Guillermo.
Ikinagagalak kong makilala kayo...
nang opisyal.
Kumusta.
Magluluto tayo ng masasarap na pagkain para sa tag-araw
hanggang sa gabi ni San Juan.
Kasayahan ito para sa summer solstice ang pinakamahabang araw sa buong taon.
Ito ang panahon na ang magkakaibigan at nagmamahalan,
ay sama-sama sa tabing-dagat at nagsisiga sa España
para salubungin ang pagdating ng tag-araw.
-Nakakabighani. -Nakakabighani.
Agaw swerte!
At ngayon ay magsisimula tayo sa pinakakilaláng putahe sa España,
ang tortilla española.
Na tinatawag n'yong Spanish omelet.
-Itlog. Salamat, itlog. -Itlog, magaling.
Ang saya-saya.
O, talaga, itlog lang.
Hatiin sa apat na bahagi ang patatas at hiwain sa maliliit na tatsulok.
-Ingat ka anak. -Ingat ka habang may kutsilyo ako.
Dapat ganito kalapad para sa pinakamasarap na lasa.
Ok ang ginagawa ni Sofia?
Oo, mukhang masarap iyan.
Buti na lang at 'di kailangang gumamit ng paa para dito.
Ang cute nya.
At budburan n'yo ng konting truffle salt ang patatas
kapag nahiwa na ito.
Kerala, mukhang nakakatakam iyan.
-Salamat. -Ako naglagay ng asin.
Galing...
Tigilan mo iyan.
Tama na iyan.
Hindi. Hindi iyan magtatagal.
Batihing mabuti hanggang nakahalo siyang maigi.
Ibato mo lahat mong kabiguan sa itlog na iyan.
Ito'y tortang nakamamatay.
Mukhang galit na galit ka sa mga itlog.
Marami akong kabiguang gustong ilabas.
Kaya hayaan...
-Ok. Mukhang malusog. Ligtas. Sige. -Oo.
-Ano? Tutukan mo ang patatas. -Ano?
Tamang tama. Magaling.
Masayang parte ito.
Kunin mo pambaligtad ng tortilla,
o plato o takip
kung 'di ka taga-España't walang pambaligtad,
takpan ang kawali.
At pagkatapos baligtarin nang mabilis ang tortilla, katulad nito.
Ganyan lang?
-Kaya mong gawin ito. Pinapangako ko. -Sige.
-Yey! -Ok.
-Ayos! - At pagkatapos ... 'Di sya ganoon kasama.
Chef na ako! 'Di ba?
Ano ang sunod?
Ibalik mo sa kawali't lutuin ang kabilang bahagi.
Tama!
-Leche! -Ok. Malasado ang sa amin!
-Pasensya na. Iyan. -Ok lang.
Ayos lang. Ayan. Walang problema.
-Bago ulit. -Salamat.
-Sige, kaya na namin. -Oo naman, sige.
-Salamat. -Siguraduhing maayos at bilog ito.
Matias, problema ba ito?
Magagawan iyan ng paraan.
-O, yey! -Mabuti naman.
Magpakabait ka.
Mabait ako. Ikaw ang magbawas ng kabaitan.
Dalawang ikot.
Magandang bahagi.
Kakainin natin ang ating niluto.
Dagdagan ng konting paminta't asin, kung gusto n'yo.
Ok. Ang sarap.
Gusto ko maraming truffle salt.
Diyos ko, napakalinamnam nito Guillermo. Napakasarap.
Magaling.
Ito ang perpektong handa sa kahit anong salu-salo
at hindi pwedeng wala nito.
-Totoo iyan. -Sa totoo,
gustong gusto ko siya.
'Di masama ang lasa.
'Di masama. At ang sibuyas...
Yung ano...
Asin. Yung truffle salt.
Huling subo ko na ito.
-Ang saya ng araw. -Kita tayo sa susunod na linggo.
Maasahan mo!
-Oo. Salamat. Paalam. -Ang saya. Paalam!
Masaya akong makilála kayo.
Salamat.
-Ok. Paalam. Sa sunod. -Paalam.
Salamat, pare.
Huwag na, kung sa bahay kayo nagluluto, kayo ang mag-iimis.
Pero dito, kami ang maglilinis. 'Di ba tiyo?
-Tama. -Gusto ko iyan.
-Oo, gusto mo nga iyan. -Oo.
Pwede ko-
Kailangan n'yo ba ng tulong pagsakay sa kotse?
Hindi, kayang kaya namin ni mama. Salamat.
Sa labas lang ako.
Ako-
Tulungan kita. Heto.
-Hindi, -Tulungan kita.
-Pwede ko kunin- -Ok lang.
-Walang problema.
-Salamat. -Walang anuman.
At pagkatapos- Ok lang. Sige na. -Kaya ko itong hawakan.
Salamat.
Nagustuhan mo ba ang klase?
Yung totoo?
-'Di masyado. -Ba't hindi?
Isang oras nagluluto ng itlog at patatas.
Pero yun ang panimula. Ang sariling timpla at panlasa ang nagpapasarap.
Tulad ng truffle salt.
na sa ating dalawa'y isang sekretong sangkap.
Sating lang, simpleng luto lang iyon.
Maraming mga tradisyunal na luto ang nagsimula sa karaniwang sangkap
dahil yun ang kaya noong panahong iyon.
Hindi yun pormal na kainan, 'di ba?
Hindi. Tradisyonal na kainan,
na sa maraming aspeto, mas mahirap
kaysa kompleto ka sa gamit sa pagluluto.
Sa tingin ko talo iyan ng IHOP
ng Rooty Tooty Fresh ‘n Fruity.
Pormal kainan ba iyan?
Hindi, pero pwede na rin.
'Di trabaho ang pagkain. Ang pagkain ay isa sa pinakamasayang ginagawa ng tao.
Oo, isa sa mga kasiyahan sa buhay.
Ano ang ibig mong sabihin?
Tinatawag na ako ng nanay ko.
-Talaga? -Oo.
-Ihahatid mo ba ako sa kotse? -Oo.
-O iika-ika akong hawak ang kahon? -Hatid kita.
Babalik ka sunod na linggo, 'di ba?
-Oo. Babalik kami. -Ako-
-Ok. -Maaasahan mo.
Oo, babalik kami.
Ipangako na hanggang sa susunod na linggo,
walang kahit anong Rooty-Tooty, kung ano man iyon.
-Walang Rooty-Tooty? -Oo.
Mahirap pero susubukan ko.
-Salamat. -Magaling.
-Hanggang sa muli Lainie. -Hanggang sa mulî rin.
-Salamat. -Tulungan ko na kayo.
-Sige. -Ok.
-Buksan ko. -Salamat.
-Ingat. Ok.
-Pwede mo nang isara ang pintuan. -Ok.
-Paalam.
Ano?
Nakikipagkaibigan ka ba?
Hinatid ko ang 2 estudyante bilang pakikipagkapwa.
Maniwala ako. Ilang araw ka pa lang
nabihag mong amerikanang dilag.
Hindi yan ang nakikita ko.
Maniwala ka.
-Alam mong nagkikita kami ni Irina. -Ikaw ang kinikita ni Irina.
-Kalahati ng EU. -'Di mo alam.
Kahit sinong may Instagram alam iyan.
Lumabas kayo ng Amerikang dilag.
-Maganda siya. -May trabaho ako. Gawin mo ang sa'yo.
Papa! Walang itlog si Matias.
Viviana, tigilan mo ang pinsan mo.
Nag-iisa sya.
Yun nga ang punto eh.
-Mukha siyang mabait. -Mukha siyang español.
Anong mali doon?
Babaero lalakeng español. Alam iyan.
'Di ko nasagap na babaero siya.
Dahil mapang-akit ang mga español lalo na ang puntó at malapad nilang ngiti.
Gusto ko ang malapad na mga ngiti kaya...
Balik tayo't maghapunan mamaya sa restoran
-at tingnan kung nagtratrabaho siya. -Ngayon gusto mo siyang subaybayan.
Hindi. Bago lang siya sa lugar natin.
-Baka kailangan niyang makakasama. -Eh 'di samahan mo.
Kailangan mong lumabas, anak.
Lalabas kami ni Olivia sa byernes.
Talaga, bakit hindi mo sinabi sa'kin?
Kailangang sabihin kapag may plano ako?
Ano lang-
Ikaw nga nagpaplanong mag-isa katulad ngayon
at walang nagsabi sa'kin.
Masaya lang ako na maayos ka na, yun lang.
Mama, hindi ako nababaliw.
Medyo nababaliw ka na.
Mama.
Pero tapos na iyon. Yehey!
-Yehey. -Yehey.
Ok.
Hanggang kailan ang iyan?
Malalaman ko ngayong linggo kung kaya ko na ang bigat ko.
At ito ang huling regalo ni Richard.
Gusto kong baliin paa ng lalaking iyon.
Walang anuman. Payag ako.
Bakit nagtagal kayong dalawa?
Hindi ko alam.
Palagi lang siyang andun at maasahan
at pwede naming isabit ang larawan namin sa sala.
Kadiri.
Alam ko. Takot lang akong lumipat sa San Francisco.
Mas madali gawin iyon kasama siya.
'Di sarili nagsusulat mga panata.
Tumigil ka. Alam ko.
Kumusta ka't pamilya mo?
-Mabait si Dennis. -Talaga?
Oo, Tumaas nang kaunti ang posisyon niya.
Talaga? Ang galing. -Oo.
-At si Ella ay napakadaldal. -Ano'ng mga sinasabi niya?
-Gilagid at ngipin, gilagid at ngipin. -Matalinong bata.
-Mana sa nanay. -Oo, mana nga siya sa'yo.
Napakabuti ni Dennis kay Ella.
-Nakakahanga. -Oo.
Diyos ko, ang swerte mo. Isa siya sa mga natitirang mabubuting lalaki.
Wala sa kanilang mabuti, Sof.
Kailangan sila paulit-ulit na turuan.
-Tama. Turuan mulî. -At turuan ng paulit-ulit.
Mga miss, ano'ng order n'yo?
-Isang volcano bowl bilang panimula. -Oo.
Ano'ng gusto mo?
May omelet ba kayo?
Pasensya na, wala.
-Seryoso ka? -Nagtatanong lang.
-Chicken fingers para sa'kin. -Sa akin din.
Tama pinili n'yo. Dalhin ko mga inumin.
-Salamat. -Gusto mo ng omelet sa bar?
Hindi naman.
'Di mawala sa isip ko itong klase sa pagluluto namin ng nanay ko.
Nagluto kami ng Spanish omelet ngayong linggo.
-Nag-aral kang magluto ng omelet? -Oo.
-Hulaan ko. Naglagay ka ng itlog sa kawali.
-Nilagyan mo ng palaman at niluto. -Hindi! Kaya nga nakakatawa.
-Ano? -Ibá ito.
Sobrang simple nito, napakasimple, pero...
...espesyal ito kahit papaano.
At 'di na mawala sa isip mo ang omelet.
Oo, parang ganoon na nga.
-Nasaan ang paella, Matias. -Nandiyan na.
Ano sa tingin mo?
Masarap?
Napakasarap.
Salamat.
-Ano pa ang lulutuin ko? -Tapos na tayo, Matias.
-Pwede ka na umalis. -Hindi. Sigurado ka. Ayos pa ako.
Hindi. Konting mesa lang naman ang natitira.
Ang galing mo ngayong gabi.
DUCEY'S TAVERN
Miss-
BANYO
Sobrang saya ko kung ang pagbabanyo'y 'di parang ehersisyo ng buong katawan.
Sa tingin ko.
-Saan ang sunod na pupuntahan natin? -Kailangan ko nang umuwi.
Ano? Nakalabas din tayo sa wakas at ngayon aayaw ka na?
Madaling araw gumigising si Ella may hangover man ako o wala.
Ayaw ko.
Diyos ko, papansin na bata.
Manong.
Sandali lang.
May nakita akong mga guwapo sa loob.
Bakâ kailangan mong maghanap ng bagong lalaki.
Diyos ko. Iyan ang huling kailangan ko.
Gago ang mga lalaki't lolokohin ka nila kapag may pagkakataon.
Ayan na ang sasakyan ko. Ayos ka lang?
Ok lang ako. Malapit na rin sasakyan ko.
Walang kwenta talaga ang mga lalaki. Pero ang sinasabi ko'y tunay na lalaki.
-Iyan ang uunahin natin sa sunod. -Sige.
Kailangang matapos ang tag-araw na 'di ako masasaktan ulit
at suriin nating mulî ang buong sitwasyon.
Pasensya na.
-Sandali lang muna.
-Mahal kita, ingat ka. Paalam.
-Ikumusta mo ako kay Ella. -Makakarating.
-Sofia? -Oo.
Matias.
Kumusta? Hindi kita nakita sa loob.
Dumaan lang ako para uminom.
Kumusta naman?
Hindi ko alam. Hindi ako pinapansin ng bartender.
Eh ano ngayon? Sumuko ka agad?
Sa tingin, oo.
Ok. Kailangan kitang turuan
na maging brusko ng kaunti para mabuhay dito sa Amerika.
Kumusta ang hapunan mo dito sa Ducey's Tavern?
Maayos. Masarap ang chicken fingers nila.
Walang daliri ang manok.
'Wag mong sabihin na walang chicken fingers sa España?
Sabihin mo sa'kin kung ano'ng mga sangkap ng chicken fingers?
Kahit anong nasa ranch dressing.
Ang manok n'yo ay may daliri
at ngayon sila'y binibihisan sa rantso?
Ngayon nalaman ko na ang lahat.
Nasa Amerika tayo, kung saan maraming kakaiba.
Narito na ang sundo ko.
Kailan ko matututunang mag-order ng inumin dito sa Amerika?
Kailangan ko nang umuwi.
Oo naman, pero makikita kita sa klase, 'di ba?
Oo.
-Oo. -Mabuti.
-Ok. Pasensya. -Pasensya. Ikaw muna. Sige na.
-Salamat. -De nada, querida.
Sandali, anong ibig mong sabihin? Ang de nada ay salamat--
Walang anuman...
mahal ko.
Oo naman.
Buenas noches, Sofia.
Buenas noches.
Pasensya na, paalam.
-Ikaw ba si Sofia? -Ako nga.
GUHIT SA HARDIN
YOSEMITE REYKJAVIK - MOROCCO
May nakita ka ba?
Walang masyadong oportunidad.
At napagtanto kong ang pag-alis ko sa trabaho
kasabay ng paghahanap ng trabaho ng mga Design graduate ay 'di tama.
Ano iyan?
SF MARY MCNEIL ART INSTITUTE
Wala akong hinaharap 'pag wala nito.
Magandang school iyan?
Oo, malapit lang. Ayos na iyan, 'di ba?
-Alam mo, gusto ko na malapit ka lang. -Alam ako.
RICHARD - IMESSAGE OK KA?
Kahit paano alam mo kapag may kasama siyang ibá.
Sa trabaho ang larawang iyon. Walang ibig sabihin.
Saan siya nagtratrabaho? Sa kissing booth?
-Umalis ka nga. -Matias, nakalubog ka.
Kailangan mo pakawalan ang isda para mahuli ang premyo.
Hindi siya isda.
Hindi. 'Di siya isda. Isa siyang pating.
-Diyos ko. Lubayan mo ako. -Umahon ka mula sa tubig!
St. John's wort…
Mama, pahiram ng plantsa.
-Ako na gagawa para sa'yo anak. -Salamat. Ayos ka lang?
-Ano'ng problema? -Masakit ang tiyan ko.
Ma, umupô ka. Ako'ng magpaplantsa.
-Diyos ko. -Ayos ka lang?
-Oo. -Ok.
Diyos ko.
Diyos ko, anak, sa tingin ko 'di kita masasamahan sa klase.
Mama. Ayaw kong pumuntang mag-isa sa klase.
-Bayad na kaya dapat may pumunta. -Mama, 'wag na.
Kahit 'di alam gumawa ng pancake.
Anak, pasensya na.
May truffle salt tayo.
Oo.
Bakit hindi ka pumunta
kahit sandali lang sa klase-
-Pupunta ako. -Ano?
Oo, pupunta ako.
-Ano? Pupunta ka? -Opo ma'am.
Nagluto kami ng tortilla española para sa aming bisita.
-Lahat ikaw ang nagluto. -Oo. Ako lahat.
Nasarapan sila.
-Kumusta kayo? -Kumusta!
Kumusta.
Nasaan si nanay?
Masama ang pakiramdam niya.
Kaya hinikayat niya akong mag-isa dito.
Walang saklay?
Wala na. Mukhang gumagaling na ang buto ko.
Nakakatuwang bagay.
Mga kaibigan, magsisimula na tayo.
Mukhang kulang tayo ng isang chef.
Pasensya na. Masama ang pakiramdam niya.
Eh 'di mabuti. Ang ibig kong sabihin hindi mabuti...
Si Matias ang kapareha mo ngayong araw.
Makakasabay kaya siya?
Biro lang. Matias, biro lang.
Mabilis itong matuto, sigurado akong kaya niya.
Salamat, tiyo. Salamat.
Ok, ngayong araw ay maghahanda tayo ng gazpacho.
Ang sarap.
Perpektong handa ito para sa tag-araw
dahil kapag mainit at lahat pinagpapawisan
at binigyan mo sila ng kaunting gazpacho, lahat mas magiging masaya.
Ang sekreto sa gazpacho
ay hinog na kamatis.
Mahal, ang daliri mo.
Ginagaya ko'ng paghiwa ng chef.
'Wag alisin ang buto. Malinamnam ang katas nito.
-Paano ko- -Ano?
Paanong 'di aalisin ang butong makatas?
-Malinis na hiwa. -Ok.
Mag-ingat ka ha?
Perpekto. Ang galing.
Masyadong matrabaho ito.
Bakit sa tingin mo isa itong trabaho?
'Di ito trabaho. Masayang magluto.
Hindi, sa tingin ko wala akong dugong tagaluto.
Wala lang talaga.
-Ano'ng dugong ito? -'Di ako isinilang para dito.
'Di tayo isinilang para gumawa kundî para humiga't umiyak,
at natututunan nating lahat.
Pwede mong matutunan ito. Natututunan mo na.
-Wow! -Ano?
Kaya pala magaling akong humiga't umiyak.
Buong buhay ko itong ginagawa.
-Talaga. -Isa akong dalubhasang taga-higa’t iyak.
At ngayon ika'y magiging dalubhasang tagahiwa.
Kailangan ng tamang dami ng olive oil.
Para sa mas malinamnam na lasa ng pagkain.
At pagkatapos...
Sukà mula sa mga buról ng España.
Papalabasin nito ang lasa ng ibang mga sangkap.
At alalahanin n'yo, bawal ang balsamic vinegar sa gazpacho.
Naamoy mo iyan.
Hahaluin na natin lahat na sangkap. Dudumihan natin ang ating mga kamay.
-Gusto mong mauna? -Hindi.
-May kabiguan ka, ‘di ba? -Nagtatanong lang.
Subukan mo na.
Sige na. Ok.
Sige na. Pero kunin mo sa ilalim.
Sige lang. Pigain mo.
Tapik-tapikin mo.
-Ilabas tapos ikot mo. -Tuloy lang sa pagpiga?
Galit na galit ka noong isang araw.
Ngayon, hayaan n'yong nakababad ang mga katas ng kahit isang oras
mas mainam kung magdamag. Totoo.
Ngayon, ang gagawin na lang ay i-blender ang sopas at tapos na.
At kailan natin ito lulutuin?
Naku! Hindi niluluto ang gazpacho.
Hindi.
Handa na ito depende sa panlasa mo kung gusto mong pinong pino o hindi.
Gusto kong may nangunguya.
May rason bakit ako nasa klase.
Sa gilid yan. Pihitin mo.
-Ikaw na ang pipindot? -Oo.
-Ang sarap. Tayo ang gumawa nito.
Salamat sa pagiging kapareha ko ngayong araw.
Ikinagagalak ko.
Magugustuhan ito ng nanay ko.
-Bigyan mo siya niyan at kaunting sangria. -Hindi pwede. Hindi.
Bakit hindi?
Nakakahong alak, hiniwang mansanas at 7Up?
-Hindi ko sya bibigyan nun. -Hindi iyan sangria.
-Tiyak na sangria iyon. -Hindi. Umupô ka't tikman mo.
-Ngayon mismo? -Oo.
Ngayon oras para sa sangria.
-Sige na. Maupô ka, ok? -Sige.
-Oh, ok. -Ok, sandali lang.
Kunin ko ang menu.
Ok.
Chicken finger ba ito?
-'Di. Croqueta iyan. -Sigurado ka?
-Kasama ng sangria mo. -Sige.
Tingnan mo. Binabad ang mga prutas sa brandy at asukal.
at hinalo sa Spanish Rueda.
at ang alak na nasa ibabaw ay ang presko't manamis-namis na Cava. Ok?
-Ok? -Ang galing.
Oo.
'Wag mo sabihing tatayo ka lang diyan.
-Ah, 'di. -Kasi medyo--
-Hindi. Uupô ako. -Sige.
-Ok, sige. Ngayon, tikman mo ang croqueta. -Sige.
At tikman mo rin ang sangria.
-Tagay. Tagay. -Tagay.
Oo. Sobrang masarap.
-'Di ba? -Oo.
Alam mo, kapag ang pagkain ay hinanda sa tamang paraan,
Ito ang pinakasensuwal na maaring maranasan mo.
-Sensuwal? -Oo.
Oo, parang dinidilaan mo ang krema galing sa suso.
Seksuwal ang tinutukoy mo.
-Ow! Pasensya na. -Ang ibig kong sabihin ay sensuwal.
Ibig sabihin ay pinapagana nito ang limang pandamá natin.
Ang hitsura at ang aroma...
ng pagkain.
Ang lasa...
siyempre.
At kung gaano ito kasarap...
...sa iyong bibig.
Hindi naman limang pandamá iyan
'di ko naririnig ang pagkain.
Hindi. Hindi ang mismong pagkain.
pero ang tunóg ng kagalakan at tawanan at "Mmm!"
-ay dapat maging bahagi ng bawat kaínan. -Ok.
-Ramdam ko ang saya. -At diyan maririnig ang pagkain.
-Tagay. -Tagay. Oo, Tagay.
-Ano ang trabaho mo Sofia? -Ako?
Pasensya na.
Graphic designer ako.
Ano iyan?
Ok, nakikita mo itong tatak na'to.
Dapat may magdesisyon,
"Maglalagay ako ng señorita
at bibigyan ko siya ng bayong, at bulaklaking sombrero,
at gagawin ko siyang sobrang masaya
na pagpitas ng prutas ay magandang trabaho sa mundo."
Iyan ang graphic designer.
Bale, parang pagluluto rin.
'Di siya pareho ng pagluluto.
Pareho sila. Tingnan mo. Kukunin mo lahat ng sangkap
at pagsasamahin at ang lahat na sangkap ay makakagawa ng isang putahe.
Hindi. Dahil sa disenyo'y walang sinusundan na resipi.
At sa tingin mo, saan galing ang mga resipi? Sa kalawakan?
Hindi, ok?
Pinagsasama-sama ng mga tao ang mga sangkap sa mahabang panahon.
Lumilikha ng maraming sining.
At ikaw ang chef ng mga larawan.
Ok. Ginawa mo siyang mas romantiko kaysa sa totoo.
Sa totoo lang, minsan mabigat na trabaho siya.
Lahat ba'y trabaho sa'yo?
Oo. Kapag trabaho ko.
Pero 'di ka ba nasisiyahan kapag nagdidisenyo?
Oo naman, siyempre. Pero-
Parang buong buhay ko ay may kailangan akong patunayan
kasi hinuhusgahan ako dahil isa akong babae
-o dahil bata pa ako o dahil- -Dahil maganda ka.
Salamat.
Dahil siguro sa hitsura ko rin. Oo.
Pero ang gawa mo ang magpapatunay, 'di ba?
Hindi palagi.
Ano ang ididisenyo mo para sa akin?
-Para sayo? -Oo, sa restoran ko.
May restoran ka?
Hindi. Nag-aaral pa lang ako.
Pero ang pangarap ko balang araw ay maging master chef sa restoran ko.
Ok...
Kailangan kitang makilala nang lubusan.
Dapat alam ko anong pagkain ang ihahain mo,
anong klaseng lugar ang gusto mong gawin
Alam mo na iyon, mga ganoong bagay.
Oo, mukhang matrabaho nga.
Hindi ko siyang tinatratong trabaho.
-Mukhang magiging masaya siya. -Ok.
Papa!
-Pinainom ni Matias ang masarap na cava. -Oi. Diyos ko.
Pakiusap, Viviana.
Gusto ka nga niya.
-Tirahan mo ako. -Ok.
Pabayaan mo sila.
Mahusay kong estudyante.
Tagay, Sofia.
De nada, querida.
Pasensya na.
May kailangan pa ba akong dapat alamin tungkol sa'yo?
May nobya ka ba sa España o--
Magiging parte ba ito ng logo?
Nananaliksik lang.
May maganda akong ideya.
Sa tingin ko kailangan ng star student mo ng karagdagan takdang-aralin, Tío.
Ano iyon?
Mama, nakauwi na ako.
Nandito ako, mahal.
Ok sana pakiramdam mo
kasi mayroon pa tayong gazpacho na uubusin.
Kumusta.
'Di kita nabigyan ng regalo noong kaarawan mo.
Limot ko na kung gaano kaganda rito. Masayang panahon.
Mukhang maayos ang nanay mo.
Alam mo ang mga magulang ko,
ginawa nilang yoga studio ang silid ko, kaya, ayun.
Magtatapos na si Kristie--
Sabihin mo na ang gusto mong sabihin?
Ok, umm...
Humihingi ako ng tawad sa ginawa ko. At sa atin.
Alam mo, naging makasarili ako at kung pwede ko lang ibalik lahat.
Wala namang ibig sabihin iyon.
-May ibig sabihin. -'Di ko kilálang babaeng iyon.
'Di ko na talaga siya makikita.
'Di, may ibig itong sabihin tungkol sa'tin.
Ibig sabihin ay may mali sa'tin at 'di mo ako makausap tungkol doon?
Hindi totoo yan.
Naging tangá lang ako.
Ok.
Basta lang kitang patawarin?
Gusto kong malaman mo na napagtanto kong malaki ang aking pagkakamali.
At nagsisisi talaga ako.
Siyempre.
Maganda naman, anak.
'Di ako nagsusuot ng kuwintas kahit kailan.
Ni hindi niya alam ito.
'Di nga! Akala niya papatawarin mo siya?
-Mukhang totoo naman siya. -Hindi.
Sofia, paniwalaan mo kapag pinakita nila ang tunay na pagkatao.
Nagkakamali lahat, Livy.
At saka, mayroon kang Antonio Batatas.
Nililigawan ka niya.
Hindi, mabait lang siya. Walang nangyayari.
Ewan, ibá ang nasasagap ko.
Español siya. Nasa dugo niya ang mang-akit.
Guwapo siya, ok? Kailangan mong malaman.
Babalik siya sa España sa loob ng ilang linggo.
'Di ka naghahanap ng totoong pag-ibig.
Iniiwasan mong makipagbalikan sa kasamaan.
Oo.
'Di ba? Tunay na kasamaan. Heto.
Pagod na ako, Liv.
Pagod na akong gumawa ng mga malalaking pasiya.
Anong mga pasiya?
Tulad ng paghinto ko sa trabaho
at pag-alis sa bahay. Malalaking pasiya iyon.
Teka. 'Di ka umalis sa trabaho.
-Parang ganoon na rin. -Ow, parang umalis.
Tulad noong parang iniwan mo si Richard pagkatapos niyang magloko?
Parang ganoon.
Sofia, mahal, hindi ikaw ang gumawa ng pasiyang iyon.
Lahat ay ginawa para sa'yo.
Hinahayaan mo ang sarili mong manatili sa pangit na sitwasyon
at nakalimutan mo ang sarili mo.
At 'pag bumalik ka kay Richard,
siya rin ang gagawa ng desisyon para sa'yo.
Dahil iyan ang gusto niya.
Ok.
Diyos ko.
Kumusta.
-Hola Sofia. -Kumusta.
Ang ganda ng suot mong bestida.
-Gusto ko siya. -Salamat.
Nandito ba si Matias?
May kaunting sábit lang siya.
Ano'ng nangyari?
Mukhang may iniisip siya nitong nakaraan at parang alam ko na kung bakit.
Walang ideya.
-'Di maayos ang isa sa luto niya. -Ok. Ano na? Sisante na ba siya o--
'Di pwedeng tanggalin ang kapamilya. Pwede lang pahirapan.
Kaya may trabaho siya ng tanghalian.
Ok. 'Di naman ganoon kasama. Kinabahan ako doon.
Hindi pa tapos ang parusa ni Papa.
-Sofia. -Kumusta.
Buenos dias, pumunta ka para kumain?
Hindi, tatanungin sana kita kung gusto mong ipasyal kita.
-Ipakita ko kung paano kumuha ng inumin. -Gusto ko iyan.
Kung libre ka lang naman.
Papa!
Tapos na si Matias sa trabaho.
-Aha! Ang mahusay kong estudyante. -Kumusta.
Ibalik mo sa tamang pag-iisip ang pamangkin ko, ok?
Sige. Susubukan ko.
Hintayin mo ako sa labas.
-Ok, salamat. -Ok.
Tanggalin mo ito.
Ibigay mo sa akin.
Isang crema catalana, luto ng visiting chef namin.
-Ikaw gumawa nito? -Oo, gumawa ako ng marami kanina.
Masarap.
-May mga bagay na maayos niyang nagagawa. -Ok.
-Salamat. -Salamat, Viviana.
Parang crème brûlée.
Hindi, 'di siya parang crème brûlée, ang crème brûlée ay parang katulad niya.
Ang ibig sabihin ay?
Kami ang naunang gumawa nito bago nakawin ng French.
Heto. Tikman mo.
Diyos ko, napakasarap.
May niluto din ako para sa'yo.
Protoripo lang siya.
Mukha siyang...
gawa ng dalubhasa.
Pinaglaruan ko lang ang mga disensyo.
Gusto ko siya.
Ako ba ito?
Oo, bersiyon mo iyan.
Magpapahaba ako ng bigote para sa restoran.
Pwede naman ahitan kung gusto mo.
Hindi. Magpapahaba ako ng bigote.
Bale, nasaan ang logo mo?
-Logo ko? -Oo, yung logo para sa Sofia's Desgins.
Wala akong logo.
Ikaw ay tulad ng isang sapaterong walang sapatos.
Nakakalungkot pero oo.
Ang bait mo.
Ikaw din.
Pero dapat maging mabait ka rin sa sarili mo.
Oo, tama ka.
Nakapunta ka na ba sa España?
Nakakahiya pero 'di pa ako nakakalabas ng California.
Nag-aral sa unibersidad?
-Oo, sa San Jose. -Sa Costa Rica?
Santa Clara.
Malayo ba iyon?
Hindi naman.
Alam mo, ang pinakamalaking koleksiyon ng sining sa buong mundo'y nasa Madrid.
Nandiyan ang museo ng Prado. Nandiyan ang museo ng Reina Sofia.
Mayroon ding American Museum.
Talaga, may mga kuwadro ba ng mga cowboy at Mountain Dew?
Hindi. 'Di itong Amerika na ito. Timog Amerika.
Oo, parang narinig ko na nga ito.
At sa siyudad ko, naroon ang El Museu Picasso.
Narinig mo na si Picasso, 'di ba?
Oo, parang narinig ko na.
Anong siyudad ito?
Barcelona.
-Pakiulit? -Barcelona.
-Ba't bigla kang nabulol?
Hindi, ang tawag diyan ay pagkakaiba,
dahil ibá sa España, ibá din sa Latin America.
Sa Latin America ang pagbigkas ay "gracias"
at sa España naman ay "gracias."
Ok. Alam ko na.
Sakit sa ulo.
-Pasensya na, 'di ko dapat ginawa iyon. -Hindi, -
Gusto ko. Gustong-gusto ko.
Kaya lang... sa lugar ko...
May nobya ka.
Hindi, hindi.
Akala ko na gusto ko siyang maging nobya.
Hindi siya.. 'di siya gaanong mabait.
Dapat maging mabait ka rin sa sarili mo 'di ba?
Oo.
-Tara. -Saan tayo pupunta?
Tara. Sumama ka.
Maagang lakad?
Kagabi pa.
Gusto mo ng tsaa?
Oo.
Mukhang magaling ka na.
Oo, magaling na ako.
Gagawa ba tayo ng gazpacho?
Oo. Gagawa tayo.
Mahal. Kasal na si Guillermo.
Ano'ng ginawa ko?
Bakit hindi mo sinabi?
Akala ko alam mo.
Ay, mahal ko.
Dapat maging masaya ka pagkatapos ng pinagdaanan mo,...
Oo, kaysa umiiyak gabi-gabi.
Oo.
'Di ko na alam sasabihin kay Richard.
Wala kang dapat sabihin kay Richard.
Gusto niya pang makipagbalikan.
Paano na si Matias?
Paano na siya? Babalik na siya sa España.
Gusto mo ba ang pinaparamdam niya sa'yo?
Oo sobra.
'Di kailangang si Matias ang maging rason para makawala kay Richard,
pero kaya niyang ipaunawa sa'yo na ikaw ang
gagawa ng sarili mong desisyon.
Sa tingin ko alam ko'ng ibig mong sabihin.
Sige, pag-iisipan ko.
Oo. Salamat.
Malalim na pag-iisip.
Buenos dias.!
Viviana, Buenos dias.
Wala ka noong nakaraang linggo.
-Kumusta. Masaya akong makita ka. -Hola, Sofia.
Masaya akong makita ka. Akala ko 'di ka pupunta.
-Ok na ako. -Oo, ok na siya.
Hindi lang dahil diyan, dahil sa kaniya
SOFIA
Diyos ko.
Bakit bigla ka na lang sumusulpot?
Pasensya na. Kasi, alam mo na.
Mayroon kaming handaan para sa pagtatapos ni Kristie
at gusto ka niyang makita.
Tingnan ko.
Gusto kang makita ng lahat. At pati rin ako.
'Di ito ang tamang lugar o panahon.
Gusto ko lang manood, mukhang masaya.
Kailangan mong tanungin kung pwede.
-Natanong ko na. Wala raw problema. -Natanong mo?
-Magaling. -Ok.
-Ayos. -Ayos.
Vivi, nandito ba si Matias?
Oo. Pinaparusahan pa siya.
-Ano'ng ibig mong sabihin? -Malalaman mo.
Ok, mga kaibigan. Maghanda na tayo, ok?
Oo.
Mayroon akong sorpresa sa inyo ngayon.
Magluluto tayo ng isa sa kilaláng pagkain sa España.
Paella!
Pero bago ang lahat, uminom muna tayo ng rebujito.
Ang Rebujito ay isang inumin para mawala ang init sa tag-araw, at...
ihahanda ito ng isang tradisyonal na kastila
na nakasuot ng tradisyonal na pananamit.
Matias.
Ayos!
Diyos ko!
Si Matias ang jotero natin ngayong araw.
Aaliwin niya tayo ng kanta at sayaw niya.
Wala akong alam na kanta o sayaw.
Lahat ng tao'y may alam ng kaunti.
Hear me, ye who know so little
And I'll tell you somewhat more
Of the knowledge essential
-Hindi! -Oo!
-Hindi, hindi, hindi. -Oo, oo, oo!
Ok!
Hear me, ye who know so little
And I'll tell you something more
All the knowledge that's essential
Matias?
Hola, Irina.
Ako si Viviana, pinsan ni Matias.
Kumusta.
Irina?
Mabuti at ang mga ibang tao rito ay may magandang asal.
-Kumusta. -Hindi ko alam na pupunta ka.
Ang tawag doon ay isang sorpresa, 'di ba?
Kumusta.
Ganito ka magluto sa Amerika?
Hindi, para ito sa--
klase ng tiyo ko.
Para sa ilang hangal na Amerikano.
-Kumusta! -Oo.
Mukhang pagod ka sa biyahe, hayaan natin silang magklase.
-Halika na. -Dasvidaniya.
Magandang araw! Aalis na si Irina.
Ok. Mga kaibigan!
Magla-La Noche de San Juan na 'di ba?
Balik tayo sa paella, ok?
Mag-usap kayong dalawa ng ilang minuto, ok?
-Uy. -Kumusta.
'Di ko inaasahang darating si Irina dito.
Oo, napansin ko.
Baka gusto ka niya nang higit pa kaysa iniisip mo.
Hindi. Gusto lang niyang laging pinapansin
Sa tingin ko takot lang siya na kaya kong mabuhay na wala siya.
'Di ko rin inaasahang pupunta si Richard.
Baka nga si Richard mo iyon.
'Di niya alam kung kailan susuko...
Pero ako, oo.
Sofia, hindi ko gustong--
Hindi ko kayang maging ibáng babae para kay Irina.
Kasi nasira ang buhay ko dahil sa ibang babae.
-'Di ko kayang gawin iyon sa kaniya. -Hindi, siya'y...
dito lang siya ng ilang araw at aalis na din.
-Hindi ko- -Aalis ka na rin pagkatapos.
Naging masaya tayo, Matias.
Sobrang saya.
Nagsisimula pa lang tayo.
Dapat akong maging mabait sa sarili ko.
At dapat alagaan ko ang pusò ko.
Adios, Matias.
Aray.
Oras na para umatras, Matias.
Mukhang nakikilála na niya kung sino kang talaga.
Oo, at...
kung sino ako?
Wala ka talagang pagmamahal sa kaniya.
Alam ko. Gusto mong tumíra habang nasa Amerika,
tapos lilipad ka na pagkatapos.
Mahal mo ba si Sofia?
High school pa magkasama na kami.
Nagbabalikan palagi.
Tumirá sa isang bahay, kaya...
At niloko mo siya.
Mali ako. Alam niyang akin pa rin siya.
Mukhang walang nagmamay-ari sa kaniya.
Hindi sa akin.
-At tiyak na 'di sa'yo. -'Di mo siya kilála.
Mabuti. Dapat alam mo na 'di niya gusto ang kuwintas.
Lahat ng tao ay mahilig sa kuwintas, ok.
Oo.
-Mas gusto mo ito o iyon? -Mas gusto ko ito.
-Oo? Kulayan natin ng pula? -Oo.
Mayroon bang pula o kahel dito?
Hesus.
-Hala. -Oo.
Sobrang ganda niya.
Oo, 'Di ba?
Baka nahihirapang kumain.
Tigil. Hindi nakakatawa.
-Ok. -Sabihin mo "Ma, tumigil ka."
Sinasabi ko lang. Hindi siya perpekto. Siya ay..
maganda.
Oo, at nandito siya.
Oo, 'di maganda ang tiyempo.
Hindi.
Pero wala kang kasalanan.
Sinubukan mo lang at nagbunga siya.
Oo, nagbunga siya ng isang gabi.
-Isang gabi lang -Ano ngayon? Umpisa na iyon.
Oo.
'Di ba? Toddler attack?
-Toddler attack! -Toddler attack!
Ang linamnam mo. Kakainin kita! Huli ka!
Gusto niya ng koala.
Munting hakbang.
Minsan kailangan mong magsaya sa mga munting hakbang na nagawa mo
SF MARY MCNEIL ART INSTITUTE
RE: FALL ADMISSIONS
-Nakuha mo? -Oo. Ayos.
'Di ba? Iyan ang tunay na pagluluto.
Tayo ang magkapareha ng klase.
-Nasaan si Matias para maglinis? -Oo nga.
Iniisip ko kung ano ang mararamdaman mo
kung maghanap ako ng eswelahan sa labas ng California?
Ok lang. Gawin mo ito.
-Talaga? -Oo.
Ok ka lang?
Oo. Ano'ng ibig mong sabihin? Oo naman, mahal.
Ok. Hindi lang kasi tayo tumirá nang malayo sa isa't isa, kaya...
Mahal ko.
Nag-aalala ka ba kung magiging maayos ako o ikaw?
Siguro, pareho.
Alam mo, ang hangad ko ay maabót mo ang mga pangarap mo
kahit saan ka man dalhin ng iyong kakayahan.
Kaya ko alagaan ang sarili ko. Peksman.
Ok.
Gracias, Mama.
De nada.
-Uy, magandang pakinggan. -Ako? Nakuha ko ba?
-Oo -De nada. Hindi ko alam
DANCE AEROBICS
Mukhang mas masaya ka, mahal.
Oo. Mabuti na ang pakiramdam ko. Salamat.
Minsan kasi dahil sa pag-ibig iyan.
Julietta.
Ikinukwento mo ba ako, Mama?
Alam ko kung may namumuong pag-ibig.
At mabait na bata si Matias.
Kilála mo si Matias?
Apo ko siya.
Kukunin ko lang ang pitaka ko, at...
-Oo. -Handa ka na?
Paalam.
-Hanap tayo ng madadaanang hapunan. -Ma. Teka lang
Si Matias ay apo ni Julietta?
Akalain mo iyon?
"Kumuha tayo ng klase sa pagluluto."
"May nagtuturo doon na gwapo."
-"'Di ako makakapunta sa klase.' -Pinapasamâ mo.
'Di kailangang ayusin ng ina ang pag-ibig.
-Hindi. -Inaayos mo.
-Hindi, 'di talaga. -Tumigil ka na, sobra ka na.
Mahal. Hindi--
Sige. Siguro inaayos ko nga.
-Konti lang. Ok? -Oo.
Nagkaroon din ako ng Matias.
Ano?
-Oo. -Kailan?
Kasabay noong nakilála ko ang tatay mo.
Henry ang pangalan niya.
Henry ang pangalan ng Matias mo.
Oo. Nagkagustuhan kami--
Malalim ang pag-iibigan namin pero ayaw ng mga magulang ko.
Bakit hindi?
Iikutin ni Henry ang mundo.
Gusto niyang maglakbay at mamuhay ng malaya
at 'di siya ang tipo ng lalaking gusto ng magulang ko para sa akin.
Kaya ko pinili ang ama mo dahil tiyak na 'di ako masasaktan.
Sumalangit nawa ang kaluluwa niya.
-At pinili mo ang 'di masaktan. -Oo.
At madalas kong iniisip kung anong buhay mayroon ako
kung sinunod ko ang puso't 'di ang isip.
'Di ko alam.
'Di kailangang alam mo ang lahat ng kasagutan sa edad na 30.
-Pero... Alam mo? -Oo.
'Di ka dapat nagpapadala sa agos ng buhay.
Kailangan mong... Kailangan mo itong maniobrahin.
Kahit 'di mo alam kung saan ka makakarating.
Oo.
Kung ano man ang halaga nito, masaya akong pinili mo ang 'di delikado.
Masaya ka?
Oo, wala ako kung ibá ang pinili mo.
Hindi, mahal.
Parte ka ng buhay ko't mahahanap mo ang daan patungo sa'kin.
kahit sa anong paraan, natitiyak ko.
Ok. Pag-usapan natin si Henry.
At oo, kailangan n'yong gumawa ng iba't ibang klase ng coca,
pero para sa La Noche de San Juan natapos natin ang...
La Coca de San Juan.
Gusto mo iyan.
Magdiwang tayo!
-Oo. -Oo.
-Ang sarap! -Masarap?
Masarap. Oo.
Salamat.
-Walang anuman. -Nasaan si Matias?
Samahan mo ako.
Ok. Balik lang ako Ma.
Ok. Mahal. Sige lang.
-Ano? -Miss ka namin.
Miss ko rin kayo, pero nandiyan si Irina.
Irina. Isa siyang bangungot.
Gusto niyang pansinin siya't--
Hala, pasensya na.
Naghiwalay na sila ni Matias.
Talaga
Tapos na siyang maging sunod-sunuran.
Paano niya tinanggap?
Nakakita ka na ng baboy-ramo na nanlapa ng reptil?
Hindi pa kung ganyang kombinasyon.
-Nakakita na ako. -Hala.
Tinulungan mo raw siyang makita kung gaano katangang manatili pa.
Ginawa ko iyon?
At ako ay nagpapasalamat na ginawa mo iyon.
Nasaan ba siya?
Aalis siya ngayon papuntang Barcelona.
'Di ba hanggang katapusan pa siya.
Inagahan niya ang araw ng pag-alis dahil sa bago niyang trabaho.
Ok. Sa tingin mo maabutan ko pa siya?
-Pwede nating subukan. -Oo?
Kailangan nating subukan. Saan? Ok!
Tingnan muna natin ang tiráhan niya, ok?
Habulin natin siya.
Vi, 'di mo kailangan gawin ito.
-Kailangan dahil kapamilya ka na. -Mahal kita.
Ok, pwede akong magmaneho.
Ok, magpaalam muna kay mama na--
-Kailangan nating magmadali. - Ok lang siya. Ako rin.
Salamat.
-Diyos ko! -Sige--
Ok. Mag-- Saan ka mag--
-Hanapin mo! -Oo.
Ok. Hahanapin kita.
Hahanapin kita. Salamat!
-Pasensya na. -Excusé.
CITY CENTRAL INTERNATIONAL AIRPORT
Pasensya na. Padaan po. Pasensya na
PASSENFERS ONLY
Sofia?
Kumusta.
Diyos ko, nandito ka pa.
Akala ko umalis ka na.
'Di ako pwedeng umalis na
'di ko pa natitikman
-ang chicken fingers. -Chicken fingers. Gusto iyan.
Alam mo, 'di ko alam ang kalakaran sa España,
pero sa Amerika nagpapaalam kami bago umalis.
Oo...
Gusto ko pero,
malakas at matapang kang tao.
Ayos, wala pang nagsabi sa'kin ng ganyan.
Alam mo ang gusto mo, kaya...
dapat kong igalang ang kagustuhan mo.
Ok, sa tingin ko isa itong regalo para sa despedida mo.
Ano ito?
Isa itong Cabernet Sauvignon, ang pinagmamalaki ng Sonoma County.
-Oo, narinig ko na ito. -Talaga?
Ako'y...
umaasa na iinumin natin magkasama.
Para magdiwang.
Magdiwang ng ano?
Natanggap ako sa programa ng master sa graphic design.
Simula akong Agosto.
-Ang galing Sofia! -Oo.
-Felicidades, mama. -Salamat.
Maligayang batì ba ang ibig sabihin?
-Oo. -Gumagaling na ako sa Español.
Mapapakinabangan ko ito kapag nag-aral na ako.
Bakit naman?
Kasi papasok ako sa Institute of Design
sa Madrid.
Teka. Iyan-- Hindi, iyan--
'Di iyan yung nasa Santa Clara?
Hindi. Iyan ay yung nasa España.
Ang galing.
Salamat.
Baka pwede mo akong hayaang puntahan
at bisitahin ka minsan habang naroon ka.
Sa tingin ko magpapalista ako sa bawat tour ni Matias...
lahat ng tour na kasama si Matias.
Sana 'di mo kailangang umalis.
Hindi ako...
pwedeng umalis ngayon.
Kailangan kong matikman kung bágay ang chicken fingers at álak na ito.
Halika dito.
-Emergency lang. -I-abante.
- Hindi! Emergency ito. Iabante ko na. -Wala akong pakialam.
-Heto na. -Alis!
Bakit ang sama mo?
Uy.
Nahanap mo siya!
Naiwanan ka ba ng eroplano?
Oo, muntikan na.
Ang saya. Ang galing.
-Salamat, Vi. -Vi?
Oo. Vi na ako ngayon.
Oo, ganyan kami kadikít.
Hala.
-Nahabol namin siya. -Tara--
Nagulat ako na 'di pumalyá ang kotse.
Pakibukás ang likuran.
-Pwede kang pumunta. -Ok.
-Tulungan mo akong lumipat. -Ok.
-Pero ano?
Desisyon ko mga gamit sa bahay.
Oo, siyempre.
-Ok. -Oo.
Akala ko mas mahirap iyon.
Hindi! Hindi.
-Buenas noches, mga binibini. -Kumusta.
Halika.
Sundan ninyo ako.
-Tara, mama. -Ok.
Dito.
Maligayang pagdating.
Kumusta.
Lainie at Sofia. Ang paborito kong pareha sa pagluluto.
Dumating na ang mga panauhing pandangal.
Maligayang Noche de San Juan!
Gracias.
Hindi. Ang tamang bigkas ay gracias.
-Mabilis siyang matuto. -Handa na para sa España.
Oo, sa tingin ko.
-Sa tingin ko. -Oo.
Pasok na kayo. May hamón ako.
-Sige. Ok -At may quesitomanchego...
-Gusto ko ng manchego! -Alam ko ang ibig sabihin niyon.
Nagtira kami ng gazpacho.
ALCHICHON PUTTANESCA PASTA SALAD - OLIVES
Sige, kukuha ako ng aperitibo.
Sa tingin ko ok na. Tiyo, ang ibig kong sabihin ay oras na.
-Oo, ngayon na. -Gawin na natin?
Mga minamahal ko, pakinggan ninyo ako.
Oo!
Ngayon...
isulat natin ang ating kahilingan para sa susunod na taon.
at susunugin natin ito sa apoy.
-Nakakatakot iyon. -Kada taon.
-Ganoon ang sabi niya? -Lagi iyan.
-Ganiyan siya. -'Di ko gusto iyon.
At ang parehang pandangal ay tatalon sa apoy.
Lilinisin nito ang lahat na masasamang enerhiya
at bagong simula sa taon.
Kami? Kailangang tumalon diyan?
Oo naman.
-Oo. Kaya mong gawin iyan. -Hindi. Ayaw ko.
-Kagagalíng lang ng paa ko. -Kaya mo iyan.
-'Di ko kaya. -Maliit ang apoy.
-'Di malaki. -Ang laki kayâ ng apoy.
-O-- -Pwede mong gamitin ito.
Ok. Sobrang nakakatawa.
Nakakaasar kayo. Natakot ako doon.
Ok. Sa tingin ko tatalon na ako para sa bagong simula ng buhay.
-'Di ba Ma? -Oo.
-'Di ko alam kung ba't ako kinakabahan. -Ok lang.
-Sige. -Pagbilang ko ng tatlo.
Isa.
Dalawa.
-Tatlo. -Tara!
-Ok Ma. Ikaw naman. -'Di ako tatalon.
-Baka masunog ako. -Unang beses mo.
Ma, gamitin mo ang galing mo sa Zumba!
-'Di ko-- Ano? -Alalahanin mo. Bagong simula.
-Ok, bagong simula. -Dali.
Salamat. Handa ka na?
-Ok. Isa! -Dalawa.
Ayos?
Bonjour, ma chère.
Diyos ko.
Si Henry?
Kumusta Lainie? Masaya akong makita ka.
Naisip ko na magiging malayo ako sa'yo,
'di ka dapat mag-isa.
Mahal kita, Mama.
Diyos ko, Henry.
Sana 'di pa ako hulí.
Walang ganoon.
Diyos ko.
Sa bagong simula.
Sa habang-buhay.
Subtitle translation by: