Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
NETFLIX SUNAR
Buyur.
Hepsi senindir Sofia.
-Pardon, ne yapmam… -Beni ilgilendirmez.
LÜTFEN İMZALAYIN! ELDEN ELE DOLAŞTIRIN.
NİCE MUTLU YILLARA!
DOĞUM GÜNÜN KUTLU OLSUN SOFIA MUTLU YILLAR
Bayan Dunham.
Sofia. Harika.
Şirketin gönderdiği iğrenç logolara bakmaktan bayılmadan
espresso getirir misin?
Niye işimi yapmaya çalışıyorlar?
Aralarında yaratıcı olan yok.
Evet Bayan… Evet, getiririm.
Öncesinde şey diyordum…
Hani düşündüm de…
-Düşündüm de… -Ay, söyle hadi.
İki yıl kadar bir süredir asistanınızım.
Hatta iki yılı biraz geçti ve…
Bence artık bunu konuşmanın zamanı geldi.
İşim telefonlara bakmak, redaksiyon ve program yapmaktan ibaret,
hiç grafik tasarımı yapmıyorum.
Seni asistanım olarak işe aldım, çırağım olarak değil.
İşe bunu bilerek girdin sanıyordum.
Evet. Evet, bilerek girdim.
Daha fazla sorumluluk alabileceğimi gösterirsem
bana iş kalır sandım.
Fırsat bekleyen, yüksek lisans yapmış
bir ofis dolusu insan var.
Asistanlarımdan birine iş kalacağını sanmıyorum.
Peki, tamam…
Ne yapayım peki?
Canım ya. Sana bir iyilik yapayım.
-Sağ olun. Teşekkürler. Ben… -Seni kovuyorum.
Anlamadım?
İki yıl asistanlık yapmak için çok uzun bir süre.
Çoğu kişi altı ay sonra işi bırakır.
Kaç yaşındasın?
Yarın 30 olacağım.
Telefonlara bakmak için fazla yaşlısın.
Seni bekleyen bir şey var
ama o burada değil.
Lütfen tekrar düşünün.
-Duymadınız sanırım… -Evet, ben Becky.
Evet, hazırım.
Yukarı. Yukarı. Bir.
-Peki. -Evet. Aşağı. Aşağı.
Yukarı. Yukarı.
Günü yaşa.
Ne var?
Doğum günü kartı için de teşekkürler millet.
Derdi ne bunun?
Zooey, hemen koltuğa otur.
Bir, iki…
Teşekkür ederim. Meyve suyunu ister misin?
Hayır.
Ama elma suyu. En sevdiğin.
Hoşuma gitmedi.
Dün çok sevmiştin.
Madem böyle yapıyorsun, eve gittiğimizde uyuyacaksın.
Hayır. Ben başka bir yere gidiyorum.
Nereye gidiyormuşsun?
Richard, evde misin?
Sofia?
Selam.
Çok komik bir şey oldu. Bugün istifa ettim.
Doğum günü kartımı imzalamamı istediler.
Richard.
Tatlım, iyi misin?
Selam.
Selam bebeğim.
Tekrar mı uyudun?
Hayır, ben… Sadece…
Hayır, öyle olmadı…
Neler oluyor?
Ayrıca niye iki sandviç var?
Şey, ben…
Ne istediğimi bilemedim, o yüzden…
İki tane aldım.
İçeride yavru köpek mi var?
Umarım köpektir Richard.
Merhaba.
Atlayacak mıydın? Görmek isterim.
-Atlamasam daha iyi. -Evet.
Bebeğim, ben…
Bir saat sonra döneceğim.
Sevgilin eve gitsin, sen de döndüğümde burada olma.
İnanamıyorum. Lanet olsun!
Of be!
Tanrım.
Tanrım, Sofia, iyi misin?
Sakın! Aşağı gelme!
Gelip sana yardım edecektim.
Bir saatin var pislik!
Peki.
-Gitsene! -Peki.
Bugün şanslı günümde değilim. Şanslı günümde değilim.
İKİ HAFTA SONRA
Günün en sevdiğim zamanı ne zaman, biliyor musun?
Sana günaydın dediğim zaman.
-Günaydın anne. -Canım.
Günaydın tatlım.
Minik kuşum bugün nasıl?
Hâlâ yuvada.
Sana kahvaltı hazırladım. Önünde uzun bir gün var.
Hayır, programımda bir şey görmedim.
Uzun süredir bunalımdasın,
bugün zumba dersime gelmeni istiyorum.
Anne, bence zumba yapmam doktorun pek hoşuna gitmez.
Kızlar seninle tanışmak istiyor.
Anne.
Hayır. "Anne" deme. Geleceksin canım.
Yeniden ayaklarının…
Ayağının… Koltuk değneklerinin üstüne basmalısın.
Hadi tatlım.
Yeni hayatın seni örtülerin altında bulamaz.
-Tamam. -Biz gidip onu yakalamalıyız.
-Tamam. -Sana bayılacaklar.
Beş. Beş, altı, yedi ve uzandık. İşte böyle!
İki. Yani dört. Altı.
Tamam. Şimdi dokunma vakti.
Hazır olduğunuzda omuzları ekleyin. Sırtınızı sıvazlayın.
İşte böyle. Hak ediyorsunuz.
Şaşırırsanız Julietta'ya bakın.
Şimdi merengue'ye geçeceğiz.
Böyle bir şeyler işte.
Elleri yukarıda tutun. Şimdi aşağıya indirin.
Biliyorum. Görüşmek üzere.
Şehirde grafik tasarımcısıyım.
Bak sen. Kime çalışıyorsun?
Çok güzel bir soru. Ben…
Yalnız annesiyle Sonoma'da takılabilsin diye şu an işsiz.
-Ne kadar kalacaksın? -Bilmiyorum.
Muhtemelen ayağımın üstüne basabilene kadar
çünkü şehirde değnekle dolaşmak biraz zor.
Evet. Julietta, bir bakmışsın senin yanında zumba yapıyor.
Sana salsa yaptırabilecek biri varsa odur.
Hayal kurmam serbest.
Çok tatlı bir kız.
Teşekkürler.
Benim Alejandro eve gelmeden gidip duşa girmem lazım.
Zumba sonrası bir ritüelimiz var.
Fazla enerjiden kurtulmamın tek yolu bu.
İşte benim kızım.
Güle güle.
Tanrım. Alejandro'yla sevişiyorlar.
Anlamıştım.
Sağ salim atlattın.
Evet. Yaşlı kız ve erkek arkadaşların çok formdalar.
Çok yakın geleceğimi gösterdiğin için sağ ol.
Deme öyle.
Baksana.
-Ne? -Yemek kursu.
"El Corazon'da İspanyol yaz yemeklerini öğrenin."
O mekân çok güzel.
-Yazılsana. -Yok, istemez.
-Ama neden? -Yemek yapmayı biliyorum.
Ne? Ne yapıyorsun?
Her şeyi. Tavuk, biftek, balık, pilav, noodle, patates. Ben…
O yemek yapmak değil, yemeği ısıtmak.
-Yemek yapmak işte. -Hayır. Yemek yapmak yaratıcıdır.
-Tamam. Tavuğu nasıl hazırlıyorsun? -Tavuğu nasıl mı hazırlıyorum?
Tava çok sıcak olacak diye uyarıyorum,
sonra tavaya koyuyorum.
Seni yazdıracağım.
Anne, çiftler için bu kurs.
-Bir eşim varmış gibi bir hâlim mi var? -Eşin ben olurum.
Söylediğinden daha trajik bir şey olamaz.
Saçmalama.
Anne, ciddiyim, bir çift olma fikri tüylerimi diken diken ediyor.
Tapas yapıp birbirine aşkla bakan çifte kumrularla olmak istemiyorum.
-Lütfen. Benim için git. -Hayır. Yazdırma beni.
-Ciddiyim. -Tamam.
Günaydın anne.
Günaydın canım.
Hadi. Kalk. Bugün spada eğleneceğiz.
Pekâlâ. İşte geldik.
Spa değil burası.
Ay, unutmuşum. Spa yarındı.
Tamam. O zaman neden…
Anne, hayır, dedim.
Hadi ama canım, lütfen.
"Hayır" demiştim.
Sadece bir ders.
Hoşuna gitmezse bir daha gelmeyiz.
Üstümdekini görüyor musun? Çocuk istismarı bu.
30 yaşındasın.
Yetişkin insan istismarı o zaman.
Fazla abartıyorsun. Alt tarafı bir ders.
Anne. Gitmeyeceğim.
Sofia.
Bu aptalca.
-Tek başına gir, bakalım beğenecek misin. -Tamam. Hadi.
Sen gir. Ben bekleyeceğim.
-Ders eşli olacak. Eşim lazım. -Anne, gitmeyeceğim. Hayır.
Tatlım, hadi ama. Kaldır kıçını.
-Sen kaldır… Dur! -Kalk…
-Çekip durma! -Öyle konuşma.
-Diğer bileğimi kırıp üzüleceksin. -Arabadan in.
Affedersiniz. Yardım lazım mı?
Aman tanrım.
Galiba var aslında.
Kızımı arabadan indiremiyorum da.
-Bileği de kırık. -Hiç… Anne!
Tamam. Ben deneyeyim. Sorun yok.
-Kendim inerim. -Sorun değil.
-Sadece… -Böyle daha kolay.
Kolunuzu boynuma dolayın.
-Tamam. -Tamam mı?
Tamam. Hazır mısınız?
Şöyle… İşte oldu.
Yavaşça zıplayın.
-İşte oldu. -Oldu.
-Bunlar sizin, değil mi? -Nereden bildiniz?
-Teşekkürler. -Rica ederim.
Onu arabadan indiremedim.
Arabadan niye inemedi, anlamadım.
-Neyse, artık tamamız… -Yardım edebilmeme sevindim.
-Evet. Teşekkürler. -Evet.
-Pardon. -Sorun değil.
Tekrar teşekkürler. Sağ olun.
-Anne… Nereye gideceğim? -Tamam. Şu tarafa. Gel hadi.
Merhaba.
Merhaba, El Corazon'a hoş geldiniz.
Nasıl yardımcı olabilirim? Kurs için mi geldiniz?
-Yemek kursu için, evet. -Çiftler için, biliyorsunuz, değil mi?
Evet.
-Evet. -Anne-kızdan daha iyi çift mi olur?
Peki.
Elbette! Evet, lütfen içeri geçin.
Tamam. Daha şimdiden çok eğlenceli görünüyor. Gel hadi.
Merhaba. Kusura bakmayın.
Evet, son çiftimiz de gelmiş.
Venga. Yeriniz burası.
Teşekkürler.
Siz Lainie ve Sofia olmalısınız.
Kim kim?
-Ben Lainie. Bu da kızım Sofia. -Ben… Merhaba.
Ne tatlı!
Çok güzel. Evet.
-Ben hallederim. Evet. -Emin misin?
Sandalyeyle idare edebilecek misin canım?
-Evet. Oturmam sorun olur mu? -Hayır. Hiç önemli değil.
Bunları giyin, başlayalım, olur mu?
Önce çiftler kendilerini tanıtsın.
Siz başlayın.
Peki. Ben Kerala. Bu da kocam Frank.
Merhaba.
Westview'daki pansiyonu işletiyoruz
ve bizi evden çıkaracak bir şey bulmak istedik, değil mi?
Aynen öyle.
Tabii. Mükemmel. Şimdi de siz.
Merhaba, ben Todd.
Merhaba, ben David.
Sonoma Mandıra'nın sahipleriyiz.
-Peynirleriniz müthiş. -Evet.
Teşekkür ederiz. Peynirimiz memnuniyet için.
-Todd, lütfen. Hayır. -Tamam.
Birlikte çok yemek yapıyoruz, yeni İspanyol yemekleri öğrenmek istedik.
Ve işte buradayız. Ole!
Muhteşem. Ya siz?
Adımız Chad ve Brittany.
-İnternette tanıştık. -Merhaba.
Birlikte yemek kursuna gitmek çok romantik olur diye düşündük.
Birbirimizi daha iyi tanırız dedik.
Yemek yapmak çok romantik ve samimi olabilir.
Evet. Yemek yemek de öyle.
Ya siz hanımlar?
Şey, biz sevgili değiliz. Hayır.
Sürpriz.
Adımız Lainie ve Sofia, anne-kız çifti.
Sofia normalde San Francisco'da yaşıyor ama hayatında küçük bir değişiklik oldu.
Artık benimle Sonoma'da kalıyor.
Tam şu anda keşke ölsem diyorum.
Ne?
Burada ölmek yok, lütfen. Sadece yemek yapmak var.
Yapacak çok işimiz var, o yüzden…
Bildiğiniz gibi ben Guillermo. Ben de bir çiftin parçasıyım.
Eşim bugün meşgul ama bir aylığına İspanya'dan gelen
yeğenim bana eşlik edecek.
Matias nerede?
Matias?
Tío. Özür dilerim.
Özür dilerim tío, arabadan bir şey aldım da.
-Matias… Özür dilerim. -Önemli değil.
Matias, Avrupa'daki en iyi şeflerin bazılarıyla çalıştı.
Ama şimdi en iyisinden öğrenecek.
Tío'su Guillermo'dan.
Sizlerle tanıştığıma memnun oldum.
Resmî olarak.
Merhaba.
Yaz için nefis yemekler yapacağız.
Ta La Noche de San Juan'a kadar.
Bu bayramda yılın en uzun günü olan yaz gün dönümü kutlanır.
Arkadaşlarımız ve sevdiklerimiz,
yazı karşılamak için büyük ateşlerle İspanya sahillerinde toplanır.
-Ne güzel. -Çok güzel.
Cips kola kilit!
Bugün İspanya'daki
en popüler yemeklerden biriyle başlayacağız.
Tortilla Española.
Siz İspanyol omleti diyorsunuz.
-Yumurta. Teşekkürler huevos. -Huevos. Muy bien.
-Çok eğlenceli. -Evet. Yumurta.
Patateslerinizi dörde bölüp üçgen şeklinde dilimleyin.
-Parmaklara dikkat. -Elimde bıçak var, sen dikkat et.
Tatları şu kalınlıktayken güzel oluyor.
Sofia güzel yapıyor mu?
Evet, aslına bakarsanız çok iyi görünüyorlar.
Neyse ki bunu ayağınla yapmıyorsun.
Çok tatlı.
Patatesleri kestikten sonra üstlerine biraz trüf mantarlı tuz ekin.
Kerala, harika görünüyorlar.
-Sağ ol Guillermo. -Tuzu ben döktüm.
Pekâlâ…
Kes şunu.
Olmaz öyle.
Hayır.
Uzun sürmeyecek.
İyice karışana kadar çırpmaya devam edin.
Tüm sinirinizi çıkarın o yumurtalardan.
Bu omlet müthiş olacak.
Yumurtalara çok kızmış gibi bir hâlin var.
Evet, çıkaracak çok sinirim var da.
O yüzden…
-Peki. Sağlıklı, güvenli bir şey gibi. -Evet.
-Ne? Kes şunu. Patateslere bak. -Ne?
Orta derecede. Bravo.
Eğlenceli kısmı bu.
Tortilla çeviricilerinizi
veya İspanya'dan değilseniz ve tortilla çeviriciniz yoksa
bir tabak veya kapak alıp tavayı kapatacaksınız.
Sonra da tortilla'nızı hızlıca çevireceksiniz. Şu şekilde.
Ha, öyle mi?
-Yapabilirsiniz. Söz. -Tamam, tamam.
-Evet! -Tamam.
-Evet! -Sonra…
Çok kötü değil.
Ben bir şefim!
Ya şimdi?
Tavaya geri koyup diğer tarafı pişireceksiniz.
Evet!
-Tamam. Döküldü! -Tüh ya!
-Pardon. Şurada. -Önemli değil. Bak.
Sorun yok. Oldu işte. Dert değil.
-Heyecanlı. -Oldu.
-Gerisini biz hallederiz. -Tamam. Tabii.
-Teşekkürler. -Yuvarlak yapın mutlaka.
Matias, sorun olur mu bu?
Bunu kurtarabiliriz.
-Yaşasın! -İyi.
Kibar ol.
Kibarım zaten. Sen daha az kibar olsan nasıl olur?
Takla attırıyorum.
Şimdi en iyi kısmı.
Yaptığımızı yiyeceğiz.
Dilerseniz tuz, karabiber ekleyebilirsiniz.
Tamam. Tadı harika.
Az daha trüf mantarlı tuz.
Aman tanrım. Bu muhteşem. Guillermo, bayıldım.
Muhteşem.
Bu, tapas partileri için mükemmel bir yemektir
ve tapas partisi bunsuz olmaz.
Çok doğru.
Ben çok sevdim.
Kötü değil.
Kötü değilmiş. Soğanlar da…
-Aslında… -Trüf mantarlı tuzdan.
Bana bu kadar yeter.
-Çok eğlendim. -Haftaya görüşüyoruz, değil mi?
Kesinlikle.
-Teşekkürler. -Eğlenceliydi. Güle güle.
Güle güle. Memnun oldum.
Teşekkürler.
-Peki. Güle güle, görüşürüz. -Hoşça kal.
Teşekkürler.
Hayır. Evde yemek yapınca siz temizliyorsunuz.
Burada yapınca biz temizliyoruz. Değil mi tío?
-Que claro. -Güzelmiş. Evet.
Hoşuna gitmiştir tabii.
Evet.
-Ben… -Buyur.
Arabaya kadar yardım edeyim mi?
Yok, annemle gideriz. Teşekkürler.
Ben dışarıda bekliyorum.
Ben…
Yardım edeyim. Şu…
-Ben alırım… -Sorun yok. Yardım edeyim.
-Önemli değil. Kafana takma. -Ben…
-Teşekkür ederim. -De nada. Evet.
Şunu da…
-Ben taşırım. -Sorun değil. Lütfen.
Teşekkürler.
Ders hoşuna gitti mi?
Dürüst olayım mı?
-Pek gitmedi. -Neden?
Çünkü bir saat yumurta ve patates pişirdim.
Evet ama işin temeli bu.
Bunu özel yapan kişisel dokunuşlar, tadı.
Mesela amcamın trüf mantarlı tuzu. Aramızda kalsın, gizli malzeme hep odur.
Aramızda kalsın, epey basit bir yemek.
Eski tariflerin çoğu en basit malzemelerle başladı
çünkü insanların gücü onlara yetiyordu.
Pek lüks yemek sayılmaz, değil mi?
Hayır, bu geleneksel yemek
ve birçok yönden yemek yapmak için istediğin her şeye sahip olmaktan zordur.
Bilmem, bence IHOP'ın yumurtalı ve pankekli kahvaltısı müthiş.
O lüks yemek mi oluyor?
Hayır ama iş görüyor.
Yemek yemek iş değildir.
Yemek yemek, hayatın en büyük zevklerinden biridir.
Evet, bazen hayatın tek zevki.
O ne demek oluyor?
Sanırım annem bana sesleniyor.
-Gerçekten mi? -Evet.
-Arabaya kadar gelecek misin? -Evet.
-Elimde kutuyla topallayayım mı? -Yardım ederim.
Haftaya yine geleceksiniz, değil mi?
-Evet, geleceğiz. -Ben…
-Tamam. -Emin olabilirsin.
Geleceğiz galiba.
Ama bana söz ver, o zamana kadar
şu yumurtalı kahvaltıdan yemeyeceksin.
-Yumurtalı kahvaltı yok mu? -Evet.
Zor olacak ama denerim.
-Sağ ol. -Süperdiniz.
-Hasta la próxima Lainie. -Sana da hasta.
-Teşekkürler. -Yardım edebilirim.
-Ben… Tamam. -Evet.
-Müsaadenle. -Teşekkürler.
Evet. Dikkat et. Tamam.
-Tamam. Kapıyı kapatabilirsin. Evet. -Tamam. Sí.
Hasta luego.
Ne?
Arkadaş mı edindin?
İki öğrenciyi arabalarına götürdüm. Kibarlık ettim.
İnanılmaz. Daha birkaç gündür buradasın, Amerikalı bir kızın kalbini çaldın bile.
Ben öyle bir mesaj almadım.
-Güven bana. -Irina'ylayım, biliyorsun.
Irina. Evet, o seninle.
-Ve Avrupa'nın yarısıyla. -Bilemezsin.
Instagram'ı olan herkes bunu biliyor.
Amerikalı kızla çık.
Tatlı kız.
Benim işim var. Sen de işini yap.
Papa! Matias huevos'suz doğmuş.
Viviana, kuzenini yalnız bırak.
Yalnız zaten.
Mesele de bu.
İyi biri gibiydi, değil mi?
İspanyol gibiydi.
Ne var bunda?
İspanyol erkekleri çapkındır. Herkes bilir.
Ben öyle bir izlenim almadım.
Çünkü İspanyol erkekleri aksanları ve kocaman gülümsemeleriyle büyüler.
Yani ben büyük gülümsemeleri severim…
Akşam restoranda yemek yiyelim. Çalışıyor mu, görmüş oluruz.
Onu izlemek istiyorsun demek.
Hayır. Çocuk buraya yeni gelmiş.
-Takılacak arkadaş istiyordur. -Git takıl anne.
Evden çıkman lazım tatlım.
Çıkacağım. Cuma Olivia'yla yemek yiyeceğim.
Bana niye söylemedin?
Plan yapınca sana söylemem mi gerek?
Peki. Bu biraz… Bana diyene bak.
Sen birlikte yemek kursuna gitmek için plan yapmışsın
ama bana kimse söylemedi.
Daha iyi olduğunu duyduğuma sevindim, o kadar.
Anne, dengesiz falan değilim.
Yani biraz dengesizdin aslında.
Anne.
Ama bu artık geçti. Yaşasın.
-Yaşasın. -Yaşasın.
Tamam.
Daha ne kadar kullanacaksın?
Ayağımın üstüne basabilir miyim, bu hafta öğreneceğim.
Bu da Richard'ın son hediyesi.
O çocuğun iki bacağını da kırasım var.
Hiç durma, izin veriyorum.
Tatlım, niye bu kadar uzun süre onunlaydın?
Bilmiyorum.
Yanımdaydı, güvenli bir seçimdi
ve oturma odasına balo resmimizi asabiliyorduk.
-Kusacağım. -Biliyorum.
San Francisco'ya taşınmaktan korkuyordum işte.
Onunla taşınmak daha kolay geldi.
Evlilik yeminini ne kolay yazdın.
Sus be. Biliyorum.
Sen ve minik ailen nasılsınız?
-Dennis çok iyi. -Öyle mi?
Evet, daha yeni küçük bir terfi aldı.
-Ne güzel. -Evet.
-Ella bıcır bıcır konuşup duruyor. -Ne diyor?
Ağız ve diş.
Tamam. Zekiymiş.
-Annesine çekmiş. -Evet, öyle.
Dennis'in Ella'yla arası çok iyi.
-Şaşırtıcı. -Evet.
Tanrım, çok şanslısın.
Geriye kalan iyi erkeklerden biri.
Hiçbiri iyi değil Sof. Hepsini eğitmen, tekrar eğitmen gerek.
-Evet. Tekrar eğit. Evet. -Tekrar tekrar eğit.
Merhaba hanımlar. Ne alırsınız?
-Önce volkan kâsesi alalım. -Evet.
Ne yiyeceksin?
Omlet var mı?
Hayır, üzgünüm.
-Ciddi misin? -Sordum sadece.
-Ben parmak tavuk alayım. -Ben de.
Güzel seçim. İçeceğiniz hemen geliyor.
Teşekkürler.
Barda omlet mi istiyorsun?
Hayır, pek sayılmaz.
Annemle gittiğim yemek kursu bir türlü aklımdan çıkmıyor da.
Bu hafta İspanyol omleti yaptık.
-Omlet için kursa mı gittin? -Evet.
Tamam, dur tahmin edeyim. Tavaya yumurta koyuyorsun.
-İçine bir şeyler koyup pişiriyorsun. -Hayır! O yüzden komik ya.
-Ne? -Bu farklıydı.
Bu çok ama çok basitti
ama nedense özeldi.
Şimdi de omletler aklından çıkmıyor.
Evet, onun gibi bir şey.
Paella lazım Matias.
Geliyor.
Ne dersin?
Muhteşem mi?
Hem de nasıl.
Teşekkürler.
Sırada ne var?
Biz bitiririz Matias.
-Sen bugünlük çık hadi. -Emin misin? Çalışabilirim.
Yok, birkaç masa kaldı zaten.
Bu gece iyi çalıştın.
DUCEY'NİN TAVERNASI
Hanımefendi…
TUVALET
Tuvalete gitmek, tüm vücudu çalıştıran bir egzersiz olmadığında çok sevineceğim.
Eminim.
-Şimdi nereye gidiyoruz? -Olmaz, eve gitmem lazım.
Ne? Nihayet gece çıkabildik ama eve mi gideceksin?
Akşamdan kalma olsam da olmasam da Ella sabahın köründe uyanıyor.
-Olmasam daha iyi. -Of, ne kadar ilgiye muhtaç.
-Affedersiniz. -Hemen geliyorum.
Çok tatlı adamlar vardı.
Belki kendine yeni bir erkek bulman gerekiyordur.
Tanrım. Bu ihtiyacım olan son şey.
Erkekler berbat ve her fırsatta ihanet eder.
Araba gelmiş. Sorun olur mu?
Sorun yok. Benimki de iki dakikaya gelir.
Tamam. Genç erkekler berbat. Ben sana gerçek bir adam bulalım diyorum.
-Bir dahakine önceliğimiz bu. -Tamam.
Yazı bir daha kalbim kırılmadan atlatayım,
ona sonra tekrar bir bakarız.
Affedersiniz…
Bir dakika bekle dostum.
Seni seviyorum. Dikkatli ol.
Güle güle.
Ella'ya selam söyle.
Tamam.
-Sofia? -Evet.
Matias.
Merhaba. Seni görmemiştim.
Ben… Bir içki içmek için uğramıştım.
Nasıldı?
Bilmem. Barmenin dikkatini çekemedim.
Ne yani? Pes mi ettin?
Galiba.
Amerika'da hayatta kalacaksan
sana biraz daha kaba olmayı öğretmem gerekecek.
Söylesene, Ducey'nin Tavernası'nda akşam yemeği nasıldı?
İyiydi. Buranın parmak tavuğu çok iyi.
Tavuğun parmağı yok ki.
Pardon, İspanyollar parmak tavuk yemiyor mu diyorsun?
Peki, söylesene, parmak tavuğa hangi baharatlar konuyor?
Ranch sosta ne varsa.
Tavuklarınızın parmağı var,
bir de sosa bulanıyorlar demek.
Bunu da duymuş oldum.
Burası Amerika, sürprizlerle doluyuz.
Arabam geldi.
Amerika'da içki sipariş etmeyi ne zaman öğreneceğim?
Eve gitsem iyi olur.
Evet. Tabii. Ama kursa geleceksin, değil mi?
Evet.
Güzel.
-Tamam. Pardon. -Pardon.
Sen buyur. Özür dilerim.
-Teşekkürler. -De nada, querida.
O ne demek?
De nada teşekkür…
Rica ederim
canım.
Tabii.
-Buenas noches, Sofia. -Buenas noches canım.
Özür dilerim. Hoşça kal.
-Merhaba. Sofia siz misiniz? -Benim.
BAHÇEDE ÇİZİM YAPMAK
REYKJAVIK - FAS
Buldun mu?
Hayır, cidden çok iş yok
ve tüm tasarım mezunları iş hayatına atılırken işten çıkmamın
pek iyi bir fikir olmadığını fark ettim.
O ne?
SANAT ENSTİTÜSÜ
Belki yüksek lisans yaparım.
-Büyük bir karar. -Evet, onsuz bir geleceğim olmayabilir.
İyi bir okul mu?
Evet, yakında. Bu da iyi, değil mi?
-Yani, ben yanımda olmanı seviyorum. -Evet.
RICHARD İYİ MİSİN?
En azından o başkalarıyla çıktığında bunu görüyorsun.
Bu fotoğraflar işinden. Önemsizler.
Nerede çalışıyor peki? Öpüşme kabininde mi?
-Git başımdan. -Matias, sıkışıp kalmışsın.
Ödülü yakalamak için o balığı bırakmalısın.
Balık değil o.
Hayır, değil. O köpek balığı.
-Aman tanrım. Beni rahat bırak. -Sudan çıkın!
Sarı kantaron…
Anne, ütüyü ödünç alabilir miyim?
-Ben ütülerim tatlım. -Sağ ol. İyi misin?
-Ne oldu? -Karnıma kramp girip duruyor.
Anne, otur. Ben ütülerim.
Tanrım.
-İyi misin? -Evet.
-Tamam. -Tanrım.
Tatlım, kursa gidebileceğimi sanmıyorum.
Anne. Hayır, eşli kursa tek başıma gitmem.
-Parasını verdik, biri gitmeli. -Anne, olmaz.
Pankek yapmayı öğrenmesek de olur.
Özür dilerim tatlım.
Trüf mantarlı tuzumuz var.
Evet.
Şey diyordum, dersin bir kısmına gitsen, biraz kalıp…
Gideceğim.
Ne?
Evet, gideceğim.
-Ne… Gidecek misin? -Evet efendim.
Pansiyondaki müşterilerimize tortilla Española yaptık.
-Daha ziyade sen yaptın. -Doğru. Ben yaptım.
Bayıldılar.
-Herkese merhaba. -Merhaba!
Merhaba.
Annen nerede?
Annem pek iyi değil.
Onsuz topallamaya teşvik etti.
Değnek yok mu?
Şükürler olsun. Kemik bayağı iyileşmiş.
Çok heyecanlı. Evet.
Pekâlâ millet. Hadi yerleşelim.
Bakıyorum bir şefimiz eksik.
Evet, kusura bakma. Pek iyi hissetmiyor.
Önemli değil. Yani önemli tabii, ama…
Matias. Bugün partnerin Matias olsun.
Ayak uydurabilir mi?
Şaka. Şakaydı Matias.
Epey hızlı öğreniyor. Eminim ayak uydurur.
Teşekkürler tío. Teşekkürler.
Pekâlâ.
-Bugün gazpacho yapacağız. -Güzel.
Yaz için mükemmel bir yemek
çünkü hava sıcakken ve herkes terliyken
biraz gazpacho verince herkes daha mutlu olur.
Gazpacho'nun sırrı olgun domates.
-Hayatım, o… Parmakların. Amanın! -Evet. Boğumumla tutuyorum.
Sulu çekirdekleri kaybetmeyin. Lezzete derinlik katar.
-Nasıl… -Ne?
Onları nasıl kaybetmeyeceğim?
-Düz ve hızlı kes. -Peki.
Dikkatli ol. Tamam mı?
Mükemmel. Güzel.
Bu çok uğraştırıyor.
Bu… Niye uğraştırdığını düşünüyorsun? Uğraştırmıyor. Yemek yapmak neşe verir.
Ben… Bence bende yemek yapma geni yok.
Yok yani.
Bu gen nedir?
Bunun için yaratılmamışım.
Hiçbir şey için yaratılmadık.
Yatıp ağlamak için yaratıldık, yaptığımız her şeyi öğreniyoruz.
Bunu öğrenebilirsin. Bak, öğreniyorsun.
-Vay canına. -Ne?
Neden bu kadar iyi yatıp ağladığımı şimdi anladım.
Hayatım boyunca bunu yaptım.
-Profesyonel olarak yatıp ağlıyorum. -Evet. Peki.
Şimdi de profesyonel olarak domates keseceksin.
Yemeğinize kremamsı bir tat vermesi için
güzel bir zeytinyağı tabakası gerek.
Sonra da
İspanya tepelerinden şeri sirkesi.
Malzemelerinizin tadını güçlü bir şekilde tamamlayacak.
Sakın unutmayın, gazpacho'ya balzamik sirke konmaz.
-Kokuyu aldın mı? -Şimdi de…
Malzemeleri karıştıracağız. Ellerimizi batıracağız.
-Karıştırmak ister misin? -Hayır.
Çıkaracak siniri olan sensin.
-Sordum sadece. -Dene hadi.
Hadi. Pekâlâ.
Karıştır. Güzelce karıştır.
Devam et. Sık.
Şimdi bastır. Bastır.
-Sıkayım mı? -Sık. Döndürüyorum.
Geçen gün çok sinirliydin.
Şimdi sular en az bir saat marine olmalı
ama bir gece durması daha iyidir. Evet.
Geriye çorbayı robottan geçirmek kaldı, sonra bitecek.
Ne zaman pişireceğiz?
Hayır, hayır. Gazpacho pişirilmez.
Hayır.
Hayır. Yemek istediğin kıvama geldiğinde hazır oldu demektir.
Şahsen ben parçacıklı seviyorum.
Kursa gelmemin bir sebebi varmış.
O, yana gelecek. Döndür.
-Düğmeye basmak ister misin? -Evet.
Çok güzel. Biz yaptık.
Bugün partnerim olduğun için teşekkürler.
Benim için zevkti.
Annem buna bayılacak.
-Yanında yaz sangria'sıyla vermelisin. -Kesinlikle olmaz. Hayır.
Neden?
Kutu şarap, elma dilimleri ve limonlu gazoz mu?
-Anneme vermeyeyim, kalsın. -Hayır. Sangria değil bu.
-Sangria bu. -Hayır.
Oturup deneyeceksin.
-Şimdi mi? -Şimdi sangria için hep en iyi zamandır.
-Hadi. Lütfen otur. Tamam mı? -Tamam.
-Lütfen oturun, afiyet olsun. -Pekâlâ.
Tamam. Bekle şimdi.
Menü getireyim.
Pekâlâ.
Parmak tavuk mu bu?
-Hayır. Croqueta o. -Emin misin?
-Sangria'yla dene diye. -Peki.
Bak şimdi, meyveler brendi ve şekerle marine edildi.
Sonra İspanyol rueda'sıyla karıştırıldı, şimdi de üstüne az şekerli cava ekliyoruz.
Tamam mı?
-Tamam mı? -Harika.
Evet.
Lütfen ayakta duracağını söyleme.
-Hayır. -Çünkü bu…
-Yok, oturacağım. -Tamam.
Başla hadi.
-Croqueta'dan bir lokma al. -Tamam.
Şimdi de bir yudum sangria.
-Salud. -Salud.
Evet, çok lezzetli.
-Gördün mü? -Evet.
Bak, yemek doğru şekilde hazırlandığında
var olan en duyusal deneyim olabilir.
Duyusal mı?
Evet, memelerin üstünden krem şanti yalamak gibi.
O cinsel oluyor.
-Tamam, pardon. -Ben duyusal dedim.
Yani beş duyunun tamamı tetikleniyor demek istedim.
Yemeğin görünüşü
ve kokusu.
Tadı
tabii ki.
Ve ağzında yarattığı
his.
Aslında hayır, beş duyu değil bu
çünkü yemeği duyamam.
Hayır, yemeği duyamazsın
ama neşe, kahkaha ve "Mm!" sesleri…
Pekâlâ.
…her öğünün parçası olmalı.
-Neşeyi hissedebiliyorum. -Kulaklar böyle tetiklenir.
-Salud. -Salud. Evet. Salud.
-Ne iş yapıyorsun Sofia? -Ben mi?
Pardon.
Grafik tasarımcısıyım.
O nedir?
Mesela buradaki etiket var ya.
Biri karar verip şöyle demeli:
"Buraya bir señorita koyacağım
ve eline sepet vereceğim, kafasına çiçekli bir şapka koyup
meyve toplamak dünyadaki en güzel işmiş gibi
onu aşırı mutlu yapacağım."
Grafik tasarımcısının işi bu.
Yani yemek yapmak gibi.
-Hayır, alakası yok. -Tabii ki var.
Bak, tüm malzemeleri alıp birleştiriyorsun,
tüm tatlar da yemeği oluşturuyor.
Hayır. Çünkü tasarımda, uyulacak bir tarif yok.
Tarifler nereden geliyor sanıyorsun? Yıldızlardan mı?
Hayır.
İnsanlar uzun yıllardır tüm tatları bir araya getirdi.
Bir sürü sanat eseri yarattı. Sen de fotoğraf şefisin.
Peki. Olduğundan çok daha romantik anlatıyorsun.
Aslında bazen çok zor bir iş olabiliyor.
-Birçok şeyi iş olarak mı görürsün? -Evet. İşimse yani.
Ama bu resimleri tasarlamak sana mutluluk vermiyor mu?
Evet, tabii ki veriyor. Ama…
Hayatım boyunca bir şekilde kendimi kanıtlamaya çalıştım
çünkü insanlar bana bakıp beni yargılıyorlar. Kadınım, gencim diye…
Güzelsin diye.
Teşekkürler.
Görünüşüm yüzünden diyeyim. Evet.
Ama resimlerine bakınca zaten her şey anlaşılıyordur.
Her zaman anlaşılmıyor.
Benim için ne tasarlardın?
-Senin için mi? -Evet, restoranım için.
-Restoranın mı var? -Hayır. Daha öğrenme aşamasındayım.
Ama hayalim günün birinde usta bir şef olup restoran açmak.
Pekâlâ…
Seni çok daha iyi tanımam gerekir.
Ne tür yemekler yaptığını,
nasıl bir ortam yaratmak istediğini bilmem gerekir.
Böyle şeyler işte.
Evet, çok işmiş cidden.
Hayır, bu iş olmaz bence. Bence…
-Bence eğlenceli olur. -Tamam.
Papa!
-Matias en iyi cava'yı bedava veriyor. -Aman tanrım.
-Por favor, Viviana. -Seni sevmiş olmalı.
-Bana da ayır. -Peki.
Onları rahat bırak. O benim en iyi öğrencim.
Salud, Sofia.
De nada, querida.
Pardon.
Hakkında bilmem gereken başka bir şey var mı?
İspanya'da kız arkadaşın var mı, yoksa…
Bu, logoda olacak mı?
Araştırma yapıyorum.
Daha iyi bir fikrim var.
Tío, bence en iyi öğrencinin fazladan ödeve ihtiyacı var.
Pardon, ne?
Anne, ben geldim.
Buradayım canım.
Umarım daha iyisindir çünkü gazpacho'yu bitirmemiz lazım.
Merhaba.
Doğum günü hediyeni verememiştim.
Buranın güzelliğini unutmuşum. Güzel günlerdi.
Annen iyi görünüyor.
Var ya, annemler benim odamı yoga stüdyosu yapmışlar.
Öyle yani.
-Kristie de liseyi bitirecek… -Ne diyeceksen der misin lütfen?
Ben…
Sana, bize yaptığım şey için çok özür dilerim.
Çok bencilceydi, keşke geri alabilsem.
Bir anlamı yoktu.
-Belli ki vardı. -Hayır. Kızı tanımıyorum bile.
Onu bir daha asla görmeyeceğim.
Bizim için bir anlamı vardı diyorum.
Bizim büyük bir sorunumuz varmış ve sen bunu benimle konuşamamışsın.
Bu doğru değil.
Aptallık ettim.
Tamam.
Af mı istiyorsun yani?
Çok büyük bir hata yaptığımın farkında olduğumu bil istiyorum.
Ve gerçekten üzgünüm.
Tabii ya.
Ne var canım? Güzelmiş.
Ben kolye takmam. Asla.
Bunu bile bilmiyor.
Hadi be! Onu affedeceğini mi düşünüyor?
-Epey samimi görünüyordu. -Hayır.
Sofia, biri sana kim olduğunu gösterdiğinde ona inan.
Herkes hata yapar Livy.
Bir de Antonio Batatas var.
Seni yedirip içiriyor resmen.
Hayır, kibarlık ediyor sadece. Öyle bir şey yok.
Bilmem, bana öyle gelmedi.
Adam İspanyol. Flört etmek geninde var.
Kızım, adam yakışıklı, tamam mı? Öğrenmen lazım.
Hayır. Birkaç haftaya İspanya'ya dönecek zaten.
Ne olmuş? Gerçek aşkı bulmaya değil,
saf kötülükle barışmaktan kaçmaya çalışıyorsun.
Evet.
Değil mi? Saf kötülük.
Al bakalım.
Liv, bıktım.
Bu büyük kararları vermekten bıktım.
Hangi büyük kararları?
Mesela işimi bırakmak, Richard'la kaldığım evden taşınmak.
-Bunlar büyük kararlar. -Sen işi bırakmadın ki.
Sayılır.
Bıraktın sayılır.
Evet, seni aldattıktan sonra Richard'dan ayrıldın sayılması gibi mi?
Sayılır.
Sofia, tatlım, bu kararları sen vermedin.
Senin adına verildiler.
Böyle kötü durumlarda kalıyorsun ve bir parçanı kaybediyorsun.
Richard'la barışırsan o kararı da senin adına verecek.
Çünkü onun istediği bu.
Tamam.
İğrenç.
Merhaba.
-Hola Sofia. -Merhaba.
Vay canına. Elbisen çok güzelmiş.
-Bayıldım. -Teşekkürler.
Matias burada mı?
Başı biraz derde girdi.
Ne oldu?
Son bir iki gecedir dikkati dağınık, sanırım sebebini biliyorum.
Hiç bilemedim.
-Yemeklerin birini mahvetti. -Tamam. Ne oldu? Kovuldu mu…
Aile bireyini kovamazsın. Anca işkence edebilirsin.
Bugün öğle vardiyasında.
Tamam. O kadar kötü değilmiş. Bir an korkmuştum.
Bence Papa'nın işkencesi bununla kalmaz.
-Sofia. -Merhaba.
Buenos dias, yemeğe mi geldin?
Hayır, seni gezdirmemi ister misin diye sormak istemiştim.
Nasıl içki alacağını da gösteririm.
-Çok isterim. -Müsaitsen yani.
Papa!
Matias'ın bugünlük işi bitti.
-En iyi öğrencim. -Merhaba.
Oğluma benim için bir çekidüzen ver, olur mu?
Evet. Denerim.
Bu çocuk umutsuz vaka.
Dışarı geçin. Geliyorum.
-Tamam, sağ ol. -Tamam.
Şunu çıkar.
Ver bana.
Bir crema Catalana, geçici şefimizin ikramı.
-Sen mi yaptın? -Demin birkaç tane yapmıştım. Evet.
Çok lezzetlidir.
-Evet, güzel yaptığı şeyler var. -Tamam.
-Teşekkürler. -Teşekkürler Viviana.
Crème brûlée'ye benziyor.
Hayır. Bu, crème brûlée gibi değil, crème brûlée bunun gibi.
O ne demek?
Önce biz yaptık, Fransızlar tarifimizi çaldı.
Al. Tadına bak.
Aman tanrım, bu çok delicioso.
Ben de bir şey yaptım.
Sadece prototip.
Bu epey
profesyonel duruyor.
Öyle, birkaç tasarımla uğraşıyordum.
Bayıldım.
Bu ben miyim?
Senin bir versiyonun, evet.
Restoran için bıyık uzatmam gerekecek.
Hayır, istersen tıraş ederiz.
Hayır, uzatırım.
Senin logon nerede?
-Benimki mi? -Sofia'nın Tasarımları'nın logosu.
Logom yok.
Terzi kendi söküğünü dikemedi yani.
Maalesef evet.
Çok tatlısın.
Sen de.
Ama kendine de iyi davranman gerek, değil mi?
Evet, haklısın.
Hiç İspanya'ya gittin mi?
Hayır, çok utanç verici. Kalifornaya'dan çıkmadım denebilir.
Ama üniversiteye gittin, değil mi?
-San Jose'de, evet. -Kosta Rika'da mı?
Santa Clara'da.
Uzak mı orası?
Hiç değil.
Dünyada Madrid'dekinden daha büyük bir sanat koleksiyonu yok.
Prado var. Kraliçe Sofia var.
Amerika Müzesi bile var.
Vay canına. Kovboy ve Mountain Dew tabloları mı var?
Hayır. Hayır, bu Amerika değil. Güney Amerika.
Tamam. Duymuştum sanırım.
Benim şehrimde El Museu Picasso var.
Picasso'yu bilirsin, değil mi?
Evet, tanıdık geldi.
Hangi şehir bu?
Barcelona.
-Pardon, ne? -Barcelona.
Neden birden peltek oldun?
Hayır, buna distinción deniyor
çünkü İspanya'da telaffuz Latin Amerika'dakinden farklı.
Latin Amerika'da "gracias" deniyor,
biz İspanya'da "gracias" diyoruz.
Tamam. Simdi anladım.
Beynim yandı.
-Özür dilerim. Bunu yapmamalıydım. -Hayır, benim…
Hoşuma gitti. Hem de çok.
Ama… Memlekette…
-Sevgilin var. -Hayır.
Sevgilim olmasını istediğimi sandığım biri var.
O pek… O bu kadar tatlı değil.
O zaman kendine iyi davranman gerek, değil mi?
Evet.
-Hadi. -Nereye gidiyoruz?
Hadi. Benimle gel.
Erken mi çıktın?
Geç geldim.
-Çay ister misin? -Evet, lütfen.
Daha iyi hissediyor gibisin.
Evet, daha iyiyim.
Gazpacho mu yapıyordun?
Evet. Öyle denebilir.
Tatlım. Guillermo evli bir adam.
Ben ne yaptım?
-Neden söylemedin? -Biliyorsun sanıyordum.
Canım ya.
Yaşadıklarından sonra eğlenmeyi hak ediyorsun.
Her gece ağlamaktan iyidir.
Evet.
Ama Richard'a ne diyeceğimi bilmiyorum.
-Bir şey demen gerekmiyor. -Hâlâ birlikte olmak istiyor.
Ya Matias?
Ne olmuş ona? 10 gün sonra İspanya'ya dönecek.
Sana hissettirdikleri hoşuna gidiyor mu?
Evet, çok.
Matias, Richard'dan kaçışın olmak zorunda değil canım
ama kendi kaçışını yaratman gerektiğini anlamana yardımcı olabilir.
Sanırım ne demek istediğini anladım.
Ben gidip düşüneyim.
Evet. Teşekkürler.
Derin düşünceler.
Buenos dias.
Viviana. Buenos dias.
Geçen hafta yokluğunu hissettik.
-Merhaba. Seni görmek güzel. -Hola, Sofia.
Seni görmek de güzel. Geleceğini düşünmemiştim.
-İyileştim. -Evet, gayet iyi.
Sadece o yüzden değil, onun yüzünden.
İnanamıyorum.
Niye habersiz karşıma çıkıyorsun?
Özür dilerim. Ben öyle…
Bak, evde Kristie'nin mezuniyeti için parti vereceğiz,
senin de gelmeni istiyor.
Bakarız.
Herkes gelmeni istiyor. Ben de istiyorum.
-Richard, bunun ne yeri ne zamanı. -İzlemek istiyorum, eğlenceli görünüyor.
Bunun için izin alman gerek.
-Aldım. Sorun yok, dediler. -Aldın mı?
-Harika. -Tamam.
-İyi. -İyi.
Vi, Vivi, Matias burada mı?
Evet. Hâlâ işkence görüyor.
-O ne demek? -Görürsün.
Pekâlâ canlarım. Hadi yerleşelim, olur mu?
Evet.
Bugün size bir sürprizim var.
En meşhur İspanyol yemeklerinden birini yapacağız.
Paella!
Ama önce birer bardak rebujito içmeliyiz.
Rebujito harareti alan bir yaz içkisidir
ve
servis edecek kişi geleneksel şölen giysileri giymiş
geleneksel bir İspanyol.
Matias.
Olamaz!
Aman tanrım!
Matias bugünlük jotero'muz olacak.
Şarkı ve dansla bizi eğlendirecek.
Ne şarkı ne dans biliyorum.
Herkes az da olsa bilir.
Sen, az bilen kişi, dinle beni
Sana anlatayım biraz daha
Gerekli bilgileri
Salamanca Mahzenleri hakkındaki
-Hayır. -Evet!
Pekâlâ!
Sen, az bilen kişi, dinle beni
Sana anlatayım biraz daha
Gerekli bilgileri
Salamanca Mahzenleri hakkındaki
Matias?
-Matias! -Hola, Irina.
Ben Viviana, Matias'ın kuzeniyim.
Merhaba.
Irina?
En azından buradaki bazı insanların terbiyesi var.
-Merhaba. -Geleceğini bilmiyordum.
Bunu sürpriz yapan da bu, değil mi?
Merhaba.
Amerika'da yemek böyle mi yapılıyor?
Hayır, bu şey için…
Amcamın verdiği kurs için.
Aptal Amerikalılar için.
-Merhaba. -Evet.
Yol yorgunusundur. Bırakalım, onlar derslerini yapsınlar.
-Gel. Hadi. -Dasvidaniya.
İyi günler. Irina kaçar.
Tamam. Tamam millet!
La Noche de San Juan yaklaşıyor, değil mi?
Hadi paella'ya dönelim.
Sizi biraz yalnız bırakayım.
-Selam. -Merhaba.
Irina'nın buraya gelmesini beklemiyordum.
Evet, tahmin ettim.
Belki seni sandığından çok önemsiyordur.
Hayır. İlgi odağı olmayı seviyor, o kadar.
Sanırım onsuz yaşayabilecek olmamdan korktu.
Ben de Richard'ın gelmesini beklemiyordum.
Belki seninkidir demiştim.
O ne zaman duracağını bilmiyor, ama…
Ama ben biliyorum.
Sofia, ben bunun…
Irina'nın gözünde öteki kadın olamam.
Çünkü öyle bir kadın benim hayatımı mahvetti.
-Bunu ona yapamam. -Hayır. O…
İki günlüğüne gelmiş, sonra başka yere gidecek.
-Ben… -Sonrasında da sen gideceksin.
Matias, bu çok güzeldi.
Cidden çok güzeldi.
Bu daha yeni başladı.
Kendime iyi davranmalıyım.
Yani kalbimi güvende tutmalıyım.
Adios, Matias.
Of be.
Belki geri çekilme vakti gelmiştir Matias.
Gerçek seni nihayet görmeye başlamış gibi geldi bana.
Evet, peki
kimmişim ben?
Hadi ama, aslında onu umursadığın yok.
Anlıyorum. Amerika'dayken mala vurmak istiyorsun,
işin bitince de gideceksin.
-Sen onu önemsiyor musun? -Evet, liseden beri onunlayım.
Bir küs bir barışık.
Birlikte eve çıktık, yani…
Ve onu aldattın.
Bu hataydı. O hâlâ benim, biliyor.
Bana kimseninmiş gibi gelmiyor.
Benim değil.
-Senin de değil. -Onu tanımıyorsun. Ben tanıyorum.
Ne güzel. O zaman kolye sevmediğini biliyorsun.
Kolyeleri herkes sever. Tamam mı?
Evet.
-Hangisini daha çok sevdin? -Bunu.
-Öyle mi? Kırmızıya boyayalım mı? -Vay.
Orada kırmızı ya da turuncu var mı?
Vay anasını.
-Oha. -Evet.
Süper modele adını bu vermiş.
Değil mi ama?
Belki yeme bozukluğu vardır.
Kes şunu. Komik değil.
-Tamam. -"Anne, cezalısın" de.
Söyledim sadece. Kız mükemmel değil. Sadece güzel.
Evet ve burada.
Evet, zamanlama pek iyi değil.
Hayır.
Ama bu senin suçun değil.
Sen dürüst davrandın ve işe yaradı.
Evet, bir geceliğine işe yaradı. Sadece bir gece.
Ne olmuş? Adım atmış oldun.
Evet.
Değil mi? Çocuk saldırısı?
Çocuk saldırısı!
Çok tatlısın. Nefis! Yedim seni!
Koala seviyor.
Yavaş yavaş.
Bazen ilk adımı atmayı kutlaman gerek.
SF MARY MCNEIL SANAT ENSTİTÜSÜ
KONU: GÜZ KAYITLARI
-Tamam mı? -Evet. Oh be.
-Bak işte. Yemek yapmak budur. -Kursun çifti biziz artık.
-Matias nerede? Şunları toparlasın. -Değil mi ya?
Şey diyordum,
Kaliforniya'da olmayan okullara başvursam
ne düşünürsün?
Tabii. Başvur bence.
-Öyle mi? -Evet.
Sorun olmaz mı?
Evet. Neden bahsediyorsun? Tabii ki olmaz. Saçmalama.
Tamam. Hani hiç birbirimizden o kadar uzakta yaşamadık ya, ondan…
Canım ya.
Seni endişelendiren benim iyiliğim mi, kendi iyiliğin mi?
Muhtemelen ikisi birden.
Tatlım. Benim tek dileğim kanatlarının götürebildiği kadar
yükseğe ve uzağa uçmandı.
Ben başımın çaresine bakarım. Söz.
Tamam.
Gracias Mama.
De nada.
-Telaffuzun iyiydi. -Öyle mi?
-Evet. -De nada. Bilemedim.
DANS - AEROBİK
-Çok daha mutlu görünüyorsun küçük melek. -Evet. Çok daha iyiyim. Teşekkürler.
Aşk öyle yapar bazen.
Julietta.
Hakkımda neler dedin anne?
Havada aşk kokusu olunca anlarım ben.
Matias da muhteşem bir çocuk.
Matias'ı tanıyor musun?
Torunum.
Ben çantamı alayım, sonra…
-Evet. -Hazır mısın?
Hoşça kal.
-Bir yerde yemek yiyelim. -Anne. Dur.
Matias, Julietta'nın torunu mu?
Bak sen şu işe.
Evet, bak sen.
"Hadi yemek kursuna gidelim."
"Dersi çok tatlı bir adam veriyor."
-"Derse gidemeyeceğim." -Kötü bir niyetim yoktu.
Annemin aşk hayatımı düzeltmesine ihtiyacım yok.
-Niyetim o değildi. -Oydu.
-Hayır, değildi. Değildi. -Dur, abartmışsın.
Hayır, tatlım. Ben…
Tamam, belki oydu.
-Evet. -Birazcık. Tamam mı?
Benim de Matias'ım vardı.
Ne?
-Evet. -Ne zaman?
Babanla tanıştığım sıralarda.
Hem de adı Henry idi.
Matias'ının adı Henry idi.
Evet. Henry ve ben…
Birbirimize deli gibi âşık olduk ama annemle babam istemedi.
Neden?
Henry dünyayı gezmek istiyordu.
Macera aramak,
sadece kendi tecrübelerine güvenmek istiyordu.
Annemlerin benim için hayal ettiği gibi biri değildi yani.
Yani baban güvenli bir seçimdi.
Huzur içinde yatsın.
-Sen de güvenli olanı seçtin. -Evet.
Aklımı değil de kalbimi dinlesem hayatım nasıl olurdu diye
sık sık merak ediyorum.
Bilmiyordum.
30 yaşındayken her şeyi bilmene gerek yok.
-Ama… Anlatabildim mi? -Evet.
Hayat içine düştüğün bir şey değil.
İki ayağınla hayata atlamalısın.
Nereye ineceğini bilmesen bile.
Evet.
Bir fark yaratır mı, bilmiyorum ama güvenli olanı seçmene çok sevindim.
-Öyle mi? -Evet, yoksa ben olmazdım.
Hayır canım.
Hayır, hayatımda olmak senin kaderin ve öyle ya da böyle beni bulurdun,
buna eminim.
Peki, tamam. Henry'yi anlatsana biraz.
Evet, farklı coca türlerini yapmalısınız
ama La Noche de San Juan için bizim yaptığımız…
…La Coca de San Juan.
Hoşuna gitti.
Hadi kutlayalım!
-Evet. -Evet.
-Çok lezzetli! -Bueno?
Çok lezzetli. Evet.
Teşekkürler.
-Rica ederim. -Hey. Matias nerede?
Benimle gel.
Tamam. Anne, birazdan gelirim.
Tamam. Sen git tatlım.
-Ne? -Seni özledik.
-Ben de sizi özledim ama Irina vardı. -Irina. Tam bir kâbustu.
Tek istediği şımartılmak ve…
Çok üzüldüm.
Matias'la ayrıldılar.
-Cidden mi? -Matias artık köpeği olmayacağını söyledi.
Irina nasıl karşıladı?
Yaban domuzunun sürüngen yuttuğunu gördün mü hiç?
O kombinasyonu görmedim, hayır.
-Ben gördüm. -Olamaz.
Irina'yla kalmasının aptalca olduğunu görmesine sen yardım etmişsin.
Ben mi?
Şahsen ben bunun için sana minnettarım.
Matias nerede sahi?
O… Bugün Barselona'ya gidiyor.
Ben hafta sonu da kalacak sanıyordum.
Yeni işe hazırlanmak için uçak biletini birkaç gün erkene aldı.
Peki. Sence ona yetişebilir miyim?
-Deneyebiliriz. -Öyle mi?
Denememiz gerek. Nereye? Tamam.
Önce dairesine bakalım, olur mu? Dairesine bakalım.
-Havalimanında yakalayabiliriz. -Vi, bunu yapmak zorunda değilsin.
Zorundayım. Sen ailedensin.
Seni seviyorum.
Arabayı ben sürerim.
-Tamam. Anneme haber vereyim… -Acele etmeliyiz.
Tamam. Annem sorun etmez. Sorun yok.
Teşekkürler.
-Ay! -Sen…
Tamam. Sen… Nereye…
-Git onu bul. -Tamam.
Ben seni bulurum.
Seni ararım. Sağ ol!
-Pardon! -Excusé.
CITY CENTRAL ULUSLARARASI HAVALİMANI
Pardon. Affedersiniz. Pardon.
YALNIZCA BİLETLİ YOLCU
Sofia?
Merhaba.
Aman tanrım, hâlâ buradasın.
Gittin sandım.
Hayır, şeyi denemeden gidemedim…
-Parmak tavuğu. -Parmak tavuk. Güzel.
Siz İspanya'da nasıl yapıyorsunuz, bilmem
ama biz Amerika'da gitmeden önce veda ederiz.
Evet…
Veda etmek istedim
ama sen çok
güçlü birisin.
Beni bununla suçlayan ilk kişisin.
Ne istediğini biliyordun,
dileğine saygı göstereyim dedim.
O hâlde bu veda hediyesi.
Bu ne?
Cabernet Sauvignon, Sonoma Bölgesi'nin gurur kaynağı.
-Evet, duymuştum. -Öyle mi?
Ben…
…birlikte içeriz diye umuyordum.
Kutlamak için.
Neyi kutlamak için?
Grafik tasarımı yüksek lisans programına kabul edildim.
Ağustosta başlıyorum.
-Sofia, bu harika! -Evet.
-Felicitaciones, mama. -Teşekkürler.
Bu "Tebrikler" demek oluyor herhâlde?
Evet.
İspanyolcam ilerliyor.
Okula başladığımda faydası olacak.
Neden?
Çünkü Tasarım Enstitüsü'nde olacağım…
Madrid'de.
Dur bir dakika. Bu… Yok…
Santa Clara'da bundan yok, değil mi?
Hayır. Sadece España'daki var.
Bu harika mama.
Teşekkür ederim.
Belki oradayken arada bir
seni ziyaret etmeme izin verirsin.
Sanırım Matias Tur'un var olan tüm turlarına
yazılmam gerekecek.
Keşke gitmen gerekmese.
Olmaz…
Artık gidemem.
Parmak tavuk ile bu şarabı denemem lazım.
Gel buraya.
-Acil bir durum. -Arabayı çek.
Hayır! Acil bir durum bu. Arabayı çekeceğim.
-Geliyorlar. -Çek!
Neden bu kadar kabasın?
Hey.
Onu bulmuşsun!
Uçağı mı kaçırdın?
Evet, ucu ucuna.
Çok mutluyum. Tanrım.
-Teşekkürler Vi. -Vi mi?
Evet. Artık Vi'yim.
Evet, biz çok yakınız.
Yandık.
-Onu bulduk! -Biliyorum, hadi…
Arabayla kaza yapmamanıza şaşırdım.
Bagajı açar mısın?
Yani gelebilirsin.
-Tamam. -Taşınmaya yardım için.
-Tamam. -Ama…
Ama ne?
-Daireye konacaklara ben karar vereceğim. -Tabii.
-Tamam. -Evet.
Daha zor olur sanmıştım.
Hayır yahu!
-Buenas noches hanımlar. -Vay canına. Merhaba.
Gel.
Beni izleyin.
-Hadi Mama. -Tamam.
-Eğlenmeye hazır mısınız? -Uslu dur.
İşte.
Hoş geldiniz.
Merhaba.
Lainie ve Sofia. En sevdiğim aşçı çifti.
Özel konuklar geldi.
La Noche de San Juan'a hoş geldiniz.
Gracias.
Hayır, hayır. "Gracias" olacak.
Çabuk öğreniyor, tamam mı?
İspanya'ya hazır.
Bence de.
-Bence de. -Evet.
Gelin hadi. Jamón var.
-Peki. -Biraz quesitomanchego var.
-Manchego'ya bayılırım. -Anlamını biliyorum galiba.
Gazpacho'yu da…
SALCHICHON PUTTANESCA MAKARNA SALATASI - ZEYTİN
Ben bir aperitif alayım.
Bence olur. Bence vakti geldi tío.
-Evet. Vakti geldi. -Yapalım mı?
Güzel insanlar, dinleyin lütfen.
Evet!
Şimdi
önümüzdeki yıl için dileklerimizi yazıp
ateşte yakacağız.
-Korkunçtu. Niye öyle söylüyor? -Her yıl. Her seferinde böyle yapıyor.
-Olayı bu. -Hoşuma gitmedi.
Onur çiftimiz de ateşin üstünden atlayacak.
Bu sizi kötü enerjinizden arındırıp gelecek yıla iyi bir başlangıç verecek.
Biz mi atlayacağız?
Evet.
-Evet. Yaparsın. -Hayır, olmaz.
-Yapamam. Bileğim yeni iyileşti. -Yaparsın.
-Yapamam. -Küçücük bir ateş.
-O kadar büyük değil. -Kocaman!
-Ya da… -Bunu kullanabilirsiniz.
Pekâlâ. Çok komik.
Sizden nefret ediyorum. Çok korktum.
Pekâlâ. Resmen iki ayağımla atlayacağım galiba.
-Değil mi anne? -Ver.
Niye gerginim ki?
-Sorun yok. -Tamam.
-Galiba. -Üç deyince.
Bir.
-İki. -İki.
-Üç. -Üç. Hadi!
-Anne, sıra sende. -Ben atlamam.
-Ya yanarsam? -İlk seferin.
Evet. Anne. Zumba kaslarını kullan!
-Olmaz… Ne? -Anne, unutma. Yeni başlangıçlar.
-Yeni başlangıçlar. -Hadi.
Sağ ol. Hazır mısın?
-Tamam. -Bir. İki!
Oldu mu?
Merhaba canım.
Aman tanrım.
Henry mi?
Merhaba Lainie. Seni görmek güzel.
Ben çok uzaklarda olacağımdan
yalnız kalma dedim.
Seni seviyorum anne.
-Aman tanrım, Henry. -Umarım geç kalmamışımdır.
Yok öyle bir şey.
Hiç değişmemişsin.
Aman tanrım.
Yeni başlangıçlara.
Sonsuza dek mutlu yaşamaya.
Alt yazı çevirmeni: Yasemin Memiş