Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Opowiem wam o tym miejscu,
które dziesięć lat temu nawet nie istniało.
Nie stoi za nim przebłysk geniuszu
ani doświadczenie.
Stworzyła je wolność.
Nie ma ramek?
Nie, jest tylko pusta… skrzynka.
Czyli pszczoły mogą robić, co chcą?
Tak.
Pozwolić naturze…
Same to zrobiły.
To dzieło sztuki.
…pokazać nam, jak można coś zrobić lepiej.
I nie chodzi tylko o to, jak uprawiać ziemię.
Chodzi o to, jak patrzeć.
To właśnie tak wraz z moją żoną Molly odbudowywaliśmy farmę przez tę dekadę.
Wszystko zaczęło się… od marzenia.
NASZE MIEJSCE NA ZIEMI: POWRÓT
- Tu posadzimy jabłonie. - Tak.
Potrzebujemy dużo różnych kurcząt.
- Musimy znaleźć miejsce dla czerymoi. - Tak.
A tam jest idealne miejsce na ogród.
- Ciekawe, czy urosną banany. - O rany!
Mamy tu dziki koper włoski, który kwitnie…
Kiedy wraz z Molly przyjechaliśmy na teren starej,
przemysłowej farmy produkującej cytryny, mieliśmy szerokie plany.
Wąż!
O Boże! Ale mnie wystraszył.
A teraz but jest blisko węża.
I zero doświadczenia w uprawianiu ziemi.
Mam teraz zagwozdkę.
Czemu jesteś taka niemiła?
Oto jesteśmy.
MOORPARK, KALIFORNIA
Apricot Lane Farms.
Chcieliśmy wytwarzać jedzenie o najlepszym smaku.
Ale w taki sposób, żeby zregenerować ziemię
i pracować w harmonii z naturą.
Ale nasza ziemia wydawała się martwa.
Z tym się mierzymy.
Nie rozbija się.
Rośliny też.
Molly, zobacz, to ul.
Wszystkie są martwe.
Aby znowu ożywić ekosystem na naszej ziemi,
musieliśmy stworzyć jak największą bioróżnorodność.
To bogactwo żywych stworzeń
przywróciło mu życie.
O rany!
Sprowadziliśmy wszystkie zwierzęta z książeczek dla dzieci.
PISKLĘTA
Sto małych kaczuszek.
Ich odchody są dla nas na wagę złota.
Zwierzęta, kompostowanie
i sianie międzyplonów
mają wspólny cel.
Przywrócenie naszej ziemi życia.
Wypełnienie jej mikroorganizmami.
Odnowiliśmy nawet siedliska,
aby zachęcić dziką naturę do powrotu.
W ciągu pięciu lat stworzyliśmy jedną z najbardziej różnorodnych farm
w południowej Kalifornii.
Uzyskujemy ponad 160 różnych produktów.
Ale prawdziwym wskaźnikiem tego, że zrobiliśmy coś wyjątkowego,
była gleba.
Jakość jedzenia, które spożywamy, zaczyna się od ziemi, w której rośnie.
Lub na której się rozwija.
To chyba szpaki.
Też mi się tak wydaje.
Brzmi łatwo, ale wcale tak nie było.
Ptaki atakowały nasze sady.
Straciliśmy prawie 70% owoców.
O Boże.
Ślimaki niszczyły nasze drzewa.
- Nie możemy użyć trucizny. - Nie.
Kaczki zanieczyściły nam staw.
Kojoty zagryzły nam kurczaki.
Straciliśmy jakieś 230 ptaków.
Susły podgryzały drzewa w sadach.
Nie widziałeś jeszcze, by było tak źle?
Nigdy.
Susły zabijają drzewa.
I jak tu zapomnieć o rekordowych suszach,
wichurach i pożarach?
John, tam jest prąd, uważaj.
John, musimy iść.
- Moje zabawki! - To nic.
Ale wtedy coś się wydarzyło.
Zaczęły pojawiać się rozwiązania naszych problemów
dzięki stworzonej przez nas różnorodności.
Powróciły jastrzębie i przegoniły szpaki.
Psy zaczęły strzec kurcząt.
Dzięki temu kojoty mogły skupić się na innym naszym problemie.
Na susłach.
A to, czego one nie zjadły,
przypadło w udziale sowom, jastrzębiom, łasicom, borsukom i wężom.
Jeszcze ten problem ze ślimakami.
W jeden sezon
nasze kaczki zjadły ponad 96 000 ślimaków.
Zamieniając je w bogate w azot odchody.
Które nawiozły nasze drzewa i uprawy.
Które z kolei nakarmiły nasze owce.
Które dodały kolejną żyzną warstwę regenerującą naszą glebę.
Nawet dzisiaj, kiedy patrzymy wstecz,
trudno uwierzyć w przemianę tej ziemi,
chyba że widziało się ją na własne oczy.
Witajcie na Apricot Lane Farms.
ZWIEDZANIE APRICOT LANE FARMS 2021
- Skąd jesteście? - Hongkong.
- Hongkong? - Indie.
- Chiny.
- Teksas. - Teksas.
- To prawie jak inne państwo. - To prawda.
Stoimy pośrodku naszego sadu owocowego.
Po lewej mamy mandarynki,
a to różne odmiany pomarańczy.
Warto pamiętać, że wszystko, co tu widzicie,
jest efektem naszego wysiłku, by przywrócić jakość gleby.
Jeśli skupiamy się na glebie,
uprawiamy rośliny tak, by zmaksymalizować wartości odżywcze.
Dzięki temu to najsmaczniejsze jedzenie, jakie istnieje.
W związku z tym, że farma istnieje już dziesięć lat,
czy były jakieś niespodzianki, coś was zaskoczyło
po osiągnięciu tego etapu?
Myślę, że taką trudną rzeczą jest to, że…
Że mamy dużo ulubionych zwierząt, które są już stare i…
Mo mówi, że do nich nie należy.
Musimy się zastanowić, co z nimi zrobić.
Chociaż hodujemy zwierzęta na jedzenie, to też nasi ulubieńcy.
Mo, zostaw to.
Chcecie jeszcze coś nagrać?
John nigdy nie przestał nagrywać.
Jednym z naszych ulubieńców jest świnia o imieniu Emma,
która ostatnio odpoczywa.
I ma trochę za dużo czasu.
Ma siedem lat i nie jest ani stara, ani młoda.
Ale nie ma co ukrywać, zasłużyła na urlop,
biorąc pod uwagę jej legendarną przeszłość.
- Są prosięta? - Już ośmioro.
Jak myślisz, ile się urodzi?
- Podobno ośmioro lub dziesięcioro. - To nasza pierwsza maciora.
Dobra robota, Emmo.
Dziewięcioro!
A Emma…
Chwila, to jedenaste?
…miała zostać najbardziej produktywnym zwierzęciem,
jakie widziała ta farma.
O Boże! Siedemnaścioro prosiąt!
Ale zabawa. Uwielbiam nasze życie.
O Boże.
Umyłeś ręce, John?
Nieźle!
Nie tylko dała nam jedne z największych miotów…
ale też…
Chucherko.
…jedno z najmniejszych prosiąt.
Nazywamy ją „Calineczką”,
- bo jest taka mała. - Rany.
Dwieście kilo żywej wagi cierpliwie prowadzące
morze prosiąt.
Dziesięć karmień dziennie.
Lekcje rycia i wspólne spanie.
Ale zawsze umiała stawiać granice.
A prosięta wiedziały, kiedy nadszedł czas na wyprowadzkę.
Jasne, kto po sześciu miotach nie potrzebowałby przerwy?
Ale minął już ponad rok.
A tutaj taki urlop rzuca się w oczy.
Jest taka niepisana zasada w rolnictwie.
Wszystko na farmie musi jej służyć.
A kiedy odegra swoją rolę, musi odejść.
Ma to na celu przetrwanie farmera i farmy.
Nadszedł więc czas…
by nasza legendarna maciora raz jeszcze dała nam prosięta.
Pomyśl, że je za dwudziestkę.
Dokładnie za trzy miesiące, trzy tygodnie i trzy dni
Emma dostanie kolejną szansę na bycie matką.
Świnie są bardzo punktualne.
Wiem, dokąd idzie.
Nie nakładamy takiej samej presji produktywności
na każde stworzenie na farmie.
Ale można chyba powiedzieć, że jego rolą
jest kontrola jakości.
Kumkwat.
Idzie Mruczek.
Smakuje ci?
- Co tam masz? - Brzoskwinię.
Może to nie jabłko, może brzoskwinia.
Nie za dużo.
Czerwone są dojrzałe.
Wciąż nie zaczęliśmy zarabiać na jednym z owoców.
Jem borówki.
Beaudie, ile zjadłeś?
Zjadłem… jedną.
I tutaj jedną.
Beaudie.
Beaudie, ile zjadłeś?
Chyba… dziesięć?
Im więcej czasu mija, tym bardziej możemy na nim polegać…
Przynieś kilka jajek dla mamy.
Dobrze. Mam trzy.
…nie mniej.
Tylko pięć?
Nie było to 17 prosiąt.
Ale za to możemy polegać na jej doświadczeniu.
Pozostała dwójka jest dużo silniejsza.
Matka go odrzuciła.
Nie wszystkie matki radzą sobie z piątką,
a nawet z jednym.
Musisz się zająć tym jagnięciem później.
Przyjąłem. Zajmę się nim po Emmie.
Emmo.
O nie.
Nigdy się tak na nich nie kładła.
Czyli zostają jej trzy.
Zwykle, jeśli się na którymś położyła, od razu wstawała.
Może traci słuch.
Posprzątajmy między tymi deskami, żeby nie przygniotła pozostałych.
Dobry pomysł, szczególnie tutaj.
Wystarczająco dużo miejsca, żeby się wydostać?
Chyba tak.
Nie mamy czasu, żeby się nimi zająć. Ona będzie musiała.
Jest za głęboki.
Leonard!
O nie.
Co się stało, Emmo?
Pobiegnę do stodoły i zajmę się tym.
Potrzebujesz pomocy?
Jak się tego nauczyłeś?
Jesteś tam sam, ktoś może ci pomóc?
YouTube.
- Już dobrze. - Molly i Hannah są przy kurczętach.
Dopóki John…
Już dobrze.
Muszę już iść, bo będzie padać.
Przykro mi, Buster.
Ale będzie dobrze.
Dasz radę chodzić?
Musisz tylko odsuwać się od mamy.
Dasz radę, Buster.
Szukam tego jagnięcia, które ma problemy.
Wciąż tu jest?
Powinno być.
Cześć, mamo.
Gdzie twoje dziecko?
Nieważne, znalazłem je.
Mam go, nie jest z nim dobrze.
Dam mu trochę siary, to powinno pomóc.
Wiesz, gdzie mnie znaleźć w nocy.
Dzień dobry w poniedziałek.
Rano będzie mżawka, a po południu popada mocniej.
Będzie dużo zimniej niż wczoraj.
Maksymalnie 16 stopni.
Trzymaj się, kolego.
Chodź, Blue. Zaczynamy.
Nasze życie trochę przypomina cyrk.
A jednak wszystko działa.
Bo każdy daje coś z siebie.
Co robicie w moim biurze?
Włączając w to najnowszego członka naszej rodziny.
Nie rób mu krzywdy.
Co zrobiłeś?
Popatrz na tego uroczego… Nie, Blue. Blue!
Najpierw myśleliśmy, że nasz pies, Blue, nie przyczyni się zbytnio
do samej uprawy ziemi.
Ale wtedy odkrył kolejną plagę.
Zatrzymaj się, Blue! Blue!
Blue.
Łowca królików.
Szukałem jagnięcia i nigdzie go nie ma.
Patrzę za toaletą…
a ono sika,
bardzo blisko tego, gdzie się powinno.
Blue, nauczysz się tego?
- Spróbujemy… - Tak.
Kołysz nią do przodu i do tyłu.
Na boki, żeby doleciało.
Bliżej niego, żeby mógł… A teraz przechyl.
Cześć, Emmo.
Gdzie jest Buster?
Nie.
Nie on.
No już, Buster.
Leonard do Johna.
Przykro mi, Buster.
Odbiór.
Skończyłeś z Emmą?
Każda decyzja jest coraz trudniejsza ze względu na to…
Wiem, czego chcesz.
…jak pozwalamy tym stworzeniom się do nas zbliżyć.
Jak masz na imię?
Masz jakby irokeza. Będziesz miał na imię Mo.
To jest sad owocowy.
To trawa.
Chodź tutaj.
Dobrze, Mo. Jesteś gotowy?
Myślisz, że znajdzie przyjaciół?
Mam nadzieję. Musimy poczekać.
Jeśli chodzi o Emmę i pytanie, kiedy świnia jest za stara, by mieć młode…
Pewien mądry farmer powiedział mi kiedyś:
„będziesz wiedział”.
Teraz wiemy.
Czasem, pomimo wątpliwości,
wystarczy, że po prostu jesteś.
Co sprawia, że optymistycznie patrzycie w przyszłość?
Przyjechaliśmy na tę ziemię,
która przez 45 lat była intensywnie uprawiana .
I w ciągu ośmiu lat
zregenerowaliśmy ją tak, że jest w lepszym stanie niż 45 lat temu.
Natura nie daje za wygraną.
Daje mi to ogromną nadzieję, bo ona na nas czeka,
byśmy wydobyli jej pełen potencjał.
Tak długo, jak tu będziemy,
nasz mały świat będzie odkrywał przed nami swoje kolejne sekrety.
Odsuń się!
Uważaj!
I chociaż nasze gospodarstwo może nigdy nie osiągnąć pełnej harmonii…
wciąż jest pełne nieskończonych możliwości.
Ekosystem naszej planety działa w ten sam sposób.
O nie. Blue już poleciał.
Blue, poczekaj!
Napisy: Sonia Janicka