Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Siz on yıl önce burada bile olmayan
bir yerden bahsedeceğim.
Bunu yaratan deha veya tecrübe
değildi.
Bunu yaratan özgürlüktü.
Çerçeve koyduk mu?
Çerçeveleri koymadık sadece boş bir kutu vardı.
Yani arılar istediklerini yapabiliyor mu?
Evet.
Doğaya izin vermek için…
-Vay canına! -Vay canına!
Özgürce yapmışlar cidden.
Sanat bu.
…bize daha iyi bir yol göstermek için.
Ve bu sadece bir çiftçilik yöntemi değil.
Bu bir görme şekli.
Eşim Molly ve ben...
JOHN VE MOLLY CHESTER
...bu çiftliği tam olarak öyle inşa ettik.
Hepsi bir hayalle başladı.
EN BUYUK KUCUK CIFTLIK: GERI DONUS
-Elma bahçesi şuraya. -Evet.
Farklı tür tavuklar da gerek.
Çerimoyaya bir yer bulalım.
-Evet. -Ve şurada bahçe için mükemmel
bir yer gördüm.
Muz yetiştirebilir miyiz?
Aman Tanrım!
Burada çiçek açan yaban rezenemiz var…
Molly ve ben bu eski ve endüstriyel limon çiftliğine
geldiğimizde, büyük fikirlerimiz vardı.
Yılan!
Aman tanrım! Çok korktum.
Şimdi de ayakkabı yılana yakın…
Ve çiftçilik tecrübemiz yoktu.
…ki bu biraz sıkıntılı.
Neden bu kadar kötüsün?
İşte geldik.
MOORPARK, KALİFORNİYA
Kayısı Patikası çiftliği.
En lezzetli mahsulü yetiştirmek istedik
ama bunu doğa ile ahenk içinde çalışırken toprağı da canlandıracak
bir şekilde yapmak istedik.
Ancak toprağımız ölmüş gibiydi.
Bununla dövüşüyoruz.
Parçalanmıyor.
Bitkiler de öyle.
Molly bak, arı kovanı bu.
Hepsi ölmüş.
Arazimizdeki ekosistemi uyandırmak için
en yüksek seviyeden biyolojik çeşitliliği yaratmamız gerekti.
Yaşamı yeniden inşa eden
çeşitli canlı organizmalar.
Aman Tanrım!
Bir çocuk kitabında görebileceğiniz her hayvanı getirdik.
CİVCİVLER
Yüz tane ördek yavrusu.
Kakaları bizim altınımız.
Hayvanlar, gübreleme ve örtü
bitkileri, hep birlikte
aynı amacı paylaşıyor.
Toprağı canlandırmak için
önemli mikro organizmalarla aşılıyoruz.
Gerekli vahşi yaşamın buraya çekmek için
doğal habitatları bile yeniden canlandırdık.
Beş yıl olmadan 160 farklı şey yetiştirerek Güney Kaliforniya'nın
en çeşitlilik sahibi
çiftliklerinden birini yarattık.
Ama gerçekten özel bir şey yaptığımızı belirleyen şey
topraktı.
Yediğimiz yemeğin kalitesi içinde büyüdüğü toprak ile başlıyor.
Veya üstünde yetiştiği.
Sığırcık kuşuna benziyorlar.
Ben de öyle düşündüm.
Böyle deyince kulağa kolay geliyor ama değil.
Kuşlar meyve bahçelerimize saldırdı.
Meyvenin neredeyse %70'ini kaybettik.
Aman Tanrım.
Salyangozlar ağaçlarımızı boğdu.
-Zehir koyamayız. -Hayır.
Ördeklerimiz gölü pisletti.
Çakallar tavuklarımızı yedi.
Sanırım 230 tane kuş kaybettik.
Tarla sincapları bahçemizi çorladı.
Bu kadar kötüsünü görmemiş miydin?
Hiç görmedim.
Tarla sincapları ağaçları öldürüyor.
Ve rekor kıran kuraklığı, rüzgârları ve yangınları
kim unutabilir ki?
John elektrik kablosu var dikkat et.
John, gideceğiz.
-Oyuncaklarım! -Sorun değil.
Sonra bir şey oldu.
Sorunlarımızın çözümleri yarattığımı çeşitlilikte
kendini göstermeye başladı.
Şahinler dönüp sığırcıkları kovaladı.
Çoban köpekleri tavukları korudu,
bu da çakalların uğraştığımız diğer sorun olan tarla sincaplarına odaklanmasını
sağladı.
Onların yemediğini de
ahır baykuşları, şahinler, gelincikler porsuklar ve yılanlar yedi.
Salyangoz problemine gelince…
Yalnızca bir sezonda
ördeklerimiz 96 binden fazla salyangoz yedi
ve onları nitrojen zengini ördek kakasına çevirdi.
Bu da ağaçlarımızı ve örtü bitkilerimizi gübreledi.
Sonra burada koyunlarımızı otlattık,
topraklarımızı canlandırmak için bir kat daha bereket ekledik.
Ve bugün bile dönüp baktığımızda
gözünle görmeyince bu toprakların
değişimine inanmak zor.
Kayısı Patikası'na hoş geldiniz.
KAYISI PATİKASI ÇİFTLİK TURU
-En uzaktan kim geldi? -Hong Kong.
-Hong Kong mu? -Hindistan.
-Çin.
-Teksas. -Teksas.
-Neredeyse farklı bir ülke. -Evet, öyle.
Meyve sepetinin tam ortasında duruyoruz.
Solumuzda mandalinalar var
ve bu farklı çeşit portakallar.
Şunu aklınızda tutmanız önemli, burada gördüğünüz her şey toprağımızı
yeniden canlandırmak işin harcadığımız çabanın sonucu.
Ve toprağa odaklandığın zaman
mahsulü de besin değeri yoğun olacak şekilde üretiyorsun.
Yani yiyebileceğin en lezzetli mahsul oluyor.
Çiftlik o kıstas olan on yıllık varlığına ulaştığına göre
o noktadan sonra sürprizlerle ya da beklemediğiniz
şeylerle karşılaştınız mı?
Şu an karşılaştığımız daha zorlayıcı şey…
Favori hayvanlarımızın çoğunun artık yaşlanıyor olması
ve Mo onlardan biri olmadığını söylüyor.
Ve o hayvanlarla ne yapacağımıza karar vermek.
Hayvanları besilik yetiştiriyor olsak da ailenin çok sevdikleri de var.
Mo bırak.
Film çekmeye devam etmeyi düşünüyor musunuz?
John çekimleri hiç bırakmadı.
Çiftliğimizin favorilerinden Emma adlı anne domuz
şu an biraz ara veriyor.
Çok fazla boş vakti var.
Yedi yaşında ne çok genç ne çok yaşlı.
Efsanevi geçmişini düşününce bu tatili
fazlasıyla hak ettiğini inkâr edemeyiz.
-Domuz yavruları var mı? -Evet, sekiz tane.
Daha kaç tane doğuracak sence?
Sekiz veya on olabilir dediler.
O ilk domuzumuzdu.
Aferin Emma.
Dokuz!
Ve Emma…
On bir mi oldu?
…bu çiftliğin gördüğü en doğurgan hayvan
olmak üzereydi.
Aman Tanrım! 17 tane domuz yavrusu!
Bu çok eğlenceli. Hayatımızı çok seviyorum.
Aman Tanrım.
Ellerini yıkadın mı John?
Vay canına!
En çok yavrulayan olmakla kalmadı...
...aynı zamanda…
Cüce.
…en küçüklerden birini yaptı.
Ona "Thumbelina" diyeceğiz.
-Çünkü baş parmak kadar. -Aman Tanrım.
Kuvvetli bir 200 kiloluk domuzcuklarını
idare ediyor.
Günde on kez besliyor.
Köklenmeyi ve uyumayı öğretiyor.
Ama sınırlarını hep korudu.
Ve domuzcuklar taşınma zamanlarının geldiğini bildi.
Altı kez doğurduktan sonra kim dinlenmek istemez ki?
Ama şimdi, bir yılı geçti.
Ve buralarda öyle tatiller dikkat çeker.
Çiftliklerde konuşulmayan bir kural vardır.
Çiftlikteki her şey çiftliğe hizmet etmeli
ve üstüne düşeni yapmalı ya da gitmeli.
Bu çiftlik ve çiftçinin hayatta kalma oranını korumak için gereklidir.
Yani zamanı geldi.
Efsanevi domuzumuzu tekrar çiftleştireceğiz.
Yirmi kişilik yiyor.
Tam olarak üç ay, üç hafta ve üç gün sonra
Emma yeniden anne olma şansını yakalayacak.
Domuzlar çok dakiktir.
Nereye gittiğini biliyorum.
Çiftlikteki her canlıya aynı üretkenlik
baskısını yapmıyoruz.
Ama sanırım bunun işinin kalite kontrol
olduğunu söyleyebiliriz.
Kumkat.
Whiskers geldi.
Sevdin mi?
-O neymiş dostum? -Şeftali.
Belki elma değildir. Belki şeftalidir.
Tamam, çok yeme.
Kırmızıyken olgun oluyor.
Bir meyveden hâlâ kâr edemedik.
Yaban mersinlerini ben yiyorum.
Beaudie kaç tane yedin?
Bir tane…
Bir tane daha.
Beaudie.
Beaudie, kaç tane yedin?
Sanırım… on tane?
Ve zaman geçtikçe daha güvenilir oluyor…
Annene yumurta getir tamam mı?
Tamam. Üç tane aldım.
…daha az değil.
Sadece beş tane mi?
On yedi tane değil bu sefer.
En azından Emma'nın annelik yeteneklerine güvenebiliriz.
Diğer iki bebek çok daha güçlü.
Anne reddetti.
Her anne beş taneyle başa çıkamaz,
bırak biri.
John bu kuzuya bakman gerek.
Anlaşıldı. Emma'dan sonra bakarım.
Emma.
Hayır.
Böyle üstlerine yattığını hiç görmemiştim.
Geriye üç tane kaldı.
Normalde birinin üstüne yatarsa hemen kalkardı.
Belki sağır oluyordur.
Bu tahtanın altını temizlemek istiyorum ki kalan bebeklerini ezmesin.
İyi fikir, özellikle şurası.
Ne dersin, ufaklık buradan kaçabilir mi?
Sanırım.
Bunları yetiştirecek zamanımın yok. Bunu yapmak zorunda.
O çok derin.
Leonard!
Hayır.
Emma ne oldu?
Ahıra gidip bunu düzelteceğim.
Yardım ister misin?
Bunları yapmayı nereden öğrendin?
Seni görecek kimse yok, yardım edebilecek kimse var mı?
Youtube'dan.
-İyisin. -Hayır. Molly ve Hannah
tavuklarla beraber.
Tamam, John hallettiği sürece…
Tamam.
Oraya daha çabuk gitmem gerekti, yağmur geliyor.
Üzgünüm Buster.
İyi olacaksın.
Yürüyor musun sen?
Annenden kaçabilsen yeter.
Yapabilirsin Buster.
O kuzuyu arıyorum, şu sıkıntı çekeni.
Hala orada mı?
Orada olmalı.
Selam anne.
Bebeğin nerede?
Boş ver, buldum onu.
Onu buldum. Çok iyi değil.
Ona biraz kolostrum vereceğim, o yardımcı olur.
Bu gece nerede olacağımı belli.
Günaydın sabah.
Sabah yağmur çiseleyecek,
öğleden sonra artacak.
Dünden çok daha serin olacak
en yüksek sıcaklık 15 derece…
Dayan dostum.
Haydi Blue. Başlayalım.
Hayatımız biraz sirke döndü.
Ama yine de hepsi çalışıyor.
Çünkü buradaki her şey üzerine ekliyor.
Ofisimde ne işiniz var?
Ailemizin son üyesi gibi.
Blue onu incitme.
Ne yaptın?
Çok tatlı… Hayır Blue! Hayır!
Önce köpeğimiz Blue çiftçilik anlamında
pek fayda sağlamaz sandık…
ama sonra Blue başka bir haşere buldu.
Blue dur! Blue!
Blue...
tavşan avcısı.
Gidip kuzuya baktım ve orada değildi.
Sonra tuvaletin arkasına baktım
olması gereken yerin çok yakınına
çişini yapıyordu.
Blue bunu yapabilir misin sence?
-Deneyelim. -Evet.
İleri geri sallayalım şöyle.
Ağzındayken yan çevir.
Biraz daha yaklaştır ki içebilsin. Evet şimdi kaldır. Tamam.
Selam Emma.
Buster nerede?
Hayır.
O olmaz.
Haydi Buster.
Leonard'dan John'a.
Üzgünüm Buster.
Dinliyorum.
Emma'yla işin bitti mi?
Bu canlılarla gönülden bağ kurduğumuz için…
Ne sevdiğini biliyorum.
…her karar daha da zorlaşıyor.
Adın ne?
Mohawk saçın var gibi, sana "Mo" diyeceğim.
Buna meyve sepeti diyoruz.
Bu çim.
Hey.
Hey, gel hadi.
Tamam Mo. Buna hazır mısın?
Sence arkadaş edinecek mi?
Umarım. Bekleyip göreceğiz.
Emma'ya gelince, domuzu çiftleştirmek için çok mu yaşlı sorusu…
Bilge bir çiftçi bana şöyle demişti,
"Olunca anlayacaksın."
Artık biliyoruz.
Bazen belirsizliğe rağmen
sadece çıkagelmek yeterli olabilir.
Sizi gelecekle ilgili optimist yapan nedir?
Buraya geldiğimizde bu arazi
kırk beş yıl boyunca işlenebilir şekilde kullanılmıştı.
Sonra sekiz sene içinde
onu 45 yıl önce olduğundan da daha iyi
bir hale getirdik.
Doğada var olan bu dirençlilik
bana çok ümit veriyor çünkü onun tam potansiyelini
ortaya çıkarmamızı bekliyor.
Çıkageldiğimiz sürece
her gün küçük dünyamız yeni sırlarını paylaşacak.
Uzaklaş ondan!
Dikkat et!
Ve çiftliğimiz belki de mükemmel uyuma hiç ulaşmayacak
ama sonsuz olasılıkla canlı olacak.
Gezegenimizin ekosistemi de aynı çalışıyor.
Hayır. Blue gitti.
Blue bekle!
Alt yazı çevirmeni: Ezel Zeynep Balikci