Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
TĘSKNIMY, SYD!
Śpiewaj.
Wybacz, tato, ale rodzinne śpiewanie nie pocieszy mnie w kwestii przeprowadzki.
Słuchaj, Syd.
Wiem, że będziesz tęsknić za Brooklynem,
ale nie za zapachem siarkowodoru każdego ranka.
Bo Bridge Hollow pachnie jabłkami, z nutką przywilejów dla białych.
I od dziesięciu lat to najbezpieczniejsze miasteczko w USA.
Daj szansę Bridge Hollow. Miasteczka bywają pełne niespodzianek.
Skoro mowa o niespodziankach…
FESTYN SKĄPEGO JACKA NOC HALLOWEEN!
WITAMY W BRIDGE HOLLOW
Co?
Ahoj, szczury lądowe!
ZAGROŻENIE WOJSKOWY PUNKT KONTROLNY
Jesteśmy w sklepie z imprezowymi dekoracjami?
Zobaczcie! Dojechaliśmy.
Nie ma to jak w domu.
Hej, Syd! Szybkie pytanie.
Skoro wyjechaliśmy z Brooklynu 20 minut po ekipie od przeprowadzek,
a ona pojawi się w ciągu dwóch minut, to o ile szybciej…
Obczajcie tych zombie!
Tak. No dobrze.
To wcale nie jest niepokojące.
Skarbie, nie zapraszajmy tych sąsiadów na kolację.
Tato, skoro nie mieszkamy już w mieszkaniu,
może nareszcie udekorujemy nasz dom na Halloween!
- Nie odpowiedziałaś na pytanie. - Mamo, werdykt?
- Tak… - W sądzie rodzinnym?
Miło byłoby się wpasować.
Ale będziemy zajęci przeprowadzką
i przygotowaniami do szkoły.
Sąd orzeka na korzyść taty. Wybacz, słonko.
Może za rok?
Sędzia jest przekupiona.
Dobra. Chodźmy.
Ekipa od przeprowadzek!
SPRZEDANE
- Ostrożnie. To delikatna paczka. - Dziękuję.
- Do pokoju córki. Na górę. - OK.
Hej, sąsiedzie! Jak tam?
Jestem John Sullivan. Ale każdy tu mówi na mnie Sully.
Poza byłą żoną. Nie powiem, jak na mnie mówi.
Howard Gordon. Żona mówi do mnie „kochanie”.
- To… współczuję. - Tak.
Wybrałeś świetny moment na przeprowadzkę.
Jak widzisz, wszyscy tu szaleją na punkcie Halloween.
To trochę niedorzeczne, prawda?
Co?
Mówiąc „szaleją”, mam na myśli „lubią”.
- Serio? - Tak!
Robimy to tak, że każdy wybiera sobie motyw,
a potem rozwija go na maksa.
Daje z siebie wszystko.
Wkręca się.
W tym roku przeszedłem sam siebie.
The Walking Dead.
- Tadam! - Tak…
Nie jestem fanem. Przegięli, gdy zabili Glenna.
To była strata dla wszystkich.
- Masz już swój motyw? - Nie.
- Może wilkołaki? - Nie.
Bo mam całą szopę wilkołaków.
Prawdziwe futro wilka. Nie wiem, czy legalne.
I nie muszę. Bo jest Halloween.
Nie, dzięki. Poradzimy sobie.
- Tak? - Nie dekorujemy.
- Świadkowie Jehowy. - Nie, tylko uważam, że to trochę głupie.
- Co? - Wciąż wierzysz w Mikołaja?
Dlaczego? Coś wiesz? Co z nim?
Miło poznać.
Ciebie też, Howard. Chcesz tego wilkołaka?
Mogę ci go przynieść w pięć minut. Żaden problem.
- Nie, ja… Nie trzeba. - Żona krótko cię…
- Zrozumiałem. - Idź. Odwróć się. Chodźmy stąd.
Jak bardzo niezadowolona z tej przeprowadzki jest Syd?
- Od jednego do dziesięciu? - Powyżej jakiejkolwiek skali.
Nie wiem.
Czuję, jakby zmieniła się w kogoś, kogo już nie poznaję.
Tak robią nastolatki.
Dorastają. Poszukują samych siebie.
Musisz jej na to pozwolić.
Co to ma znaczyć?
Zmusiłeś ją do koła naukowego.
Tak, bo kocha naukę.
A nauka jest niesamowita.
Chciała chodzić na balet.
Fakt.
Ale teraz nasza córeczka umie się bronić.
- Piruety nie odstraszą rabusia. - Howardzie. To nie Brooklyn.
Tutaj straszne są tylko dekoracje na trawnikach.
Po prostu…
daj jej trochę luzu.
No dobrze.
Powieszę to.
FESTYN SKĄPEGO JACKA
Patrz! Czyż to nie idealne miejsce na moją piekarnię?
Jesteś pewna? Prowadzenie piekarni różni się od pracy prawnika.
Jestem pewna. Nawet wybrałam nazwę.
Piekarnia Bridge Hollow.
Pomyśl jeszcze.
Hej, mamo. Będziesz sprzedawać to, co zawsze pieczesz, czy coś dobrego?
Wiem, że nie znosicie jedzenia bez glutenu i masła,
ale inne mamy z Brooklynu lubią ciasto z dyni bez cukru z kruszonką.
- To miasto też je pokocha. - Na pewno tak.
Tam są! Gordonowie!
Skarbie? Skąd ta biała wariatka w dyniowym aucie nas zna?
Pewnie pytasz: „Skąd ta biała wariatka w dyniowym aucie nas zna?”.
- Nie… No. - Tammy Rice. Jestem tu burmistrzem.
Nic imponującego. To wolontariat. Uczę też gry na pianinie i jeżdżę Uberem.
Mnóstwo osób chce jeździć w tej dyni.
Howard, pierwszy kurs gratis.
Wielki nauczycielu z wielkiego miasta!
Nie, dzięki.
A co to za tablice o Skąpym Jacku? Kto to? Założyciel miasta?
Nigdy nie słyszeliście o Skąpym Jacku? Dobra.
Mam sweter z jego historią.
Według starej irlandzkiej legendy
żył kiedyś nikczemny człowiek zwany Skąpym Jackiem.
Był takim palantem,
że mieszkańcy w końcu mieli dość i…
Ale diabłu zrobiło się żal Jacka, więc zrobił mu lampion.
Dynię wyrzeźbioną płomieniem ognia piekielnego.
W każde Halloween Jack wracał do naszego miasta, Bridge Hollow,
by zemścić się na potomkach wieśniaków, którzy go zabili.
Tak przynajmniej mówimy turystom, nie?
To stąd się wzięły dyniowe lampiony!
Syd, może pójdziemy do lokalnego muzeum,
gdzie poznamy jakieś fakty.
Nie. Zwiedzę to miasteczko
i może poznam jakieś atrakcje.
Da sobie radę. Najbezpieczniejsze miasteczko w USA, tak?
Zgadza się, ale niech was nie usłyszą zgorzkniałe przegrywy z Oaktown.
Byli poza pierwszą dziesiątką.
Czy na tym festynie będzie coś do jedzenia?
Oczywiście! Wiele miejscowych sklepów ustawia stoiska.
Mamy hot dogi, smażone ciastka, zupę z owoców morza.
Będą wegańskie wypieki rzemieślnicze?
Nie wiem, co to znaczy. Ale czemu nie.
CMENTARZ BRIDGE HOLLOW WEJŚCIE SŁUŻBOWE
- Wszystko w porządku? - Tak. Dzięki.
Co tam robiliście?
Rozkopywaliśmy grób. W dark webie nieźle zarobimy na nietkniętych zwłokach.
Żartuję.
Pokaż jej, Mario.
Ta apka wykrywa jony spektralne i fluktuacje pola elektromagnetycznego.
Które zachodzą, gdy ładunki elektryczne w powietrzu są zakłócone…
Przez duchy lub inne zjawiska paranormalne.
Kim jesteście?
Towarzystwem Paranormalnym z Bridge Hollow?
Mówiłam, że koszulki są słabe.
Nie, podobają mi się.
- Kim ona jest? - Nie bądźcie dziwni.
Jestem Jamie. To jest Ramona, a to Mario.
Sydney.
Sydney Gordon? Wprowadziłaś się do starego domu Hawthorne’ów.
Jakiego domu?
Chodź. Musisz coś zobaczyć.
Madame Hawthorne.
Wybitne medium spirytystyczne z XX wieku.
Mieszkała i umarła w twoim domu.
Podobno wciąż tam jest.
Czyli być może mieszkam w nawiedzonym domu?
Zaczyna mi się tu podobać.
Więc lubisz takie rzeczy.
Tak. Chciałam założyć w szkole klub paranormalny, ale…
Nie chciałaś być wyrzutkiem.
Nie. Tata wolał, żebym dołączyła do koła naukowego.
Musi być świetnym gościem.
Czy odkąd się wprowadziłaś, doświadczyłaś w domu czegoś dziwnego?
- Przeciągów? - Awarii prądu?
Głosów z zaświatów?
Słyszałam ostatnio dziwny dźwięk,
który stanowczo nie był odgłosem osiadania domu.
W takim razie mamy dla ciebie zadanie domowe.
Nie wiem do końca, jak to działa,
ale raz kozie śmierć.
TABLICA OUIJA
Madame Hawthorne.
Słyszy mnie pani?
Tutaj?
Jest pani tutaj?
Halo?
FOTOGRAFIE
SJ 1927.
Nie uwierzycie, ale ten dom jest nawiedzony.
- Co? - Naprawdę!
Przez starą Cygankę, Hawthorne.
Mieszkała w tym domu.
Z jakiegoś powodu dała mi dynię.
Rozumiem. Dlatego powinniśmy wrócić na Brooklyn.
Nie zmyślam. Nie słyszeliście tych dziwnych dźwięków?
To stary dom, skarbie. Stare domy są jak starzy ludzie.
- Wydają dziwne dźwięki. - Mają przeciągi.
To drewno. Rozszerza się. Kurczy się.
To nie duchy. To nauka.
Powiem ci, co się stało. Używałam aplikacji Ouija.
Tablica Ouija to bzdura, a apka jest jeszcze gorsza.
Co duch ma zrobić? Znaleźć hasło do wi-fi?
Po co mi to było? Mogłam się tego spodziewać.
Czego?
Że mnie wyśmiejesz, bo wierzę w takie rzeczy.
Jak zawsze.
Wcale nie… Czy ja ją wyśmiewam?
Właśnie to zrobiłeś.
Nie miałem zamiaru.
Chcę, żebyś widziała świat przez pryzmat nauki.
Wtedy zrozumiesz, że wszystkie te niestworzone rzeczy
mają bardziej realistyczne wyjaśnienie.
Czyli nie nabijasz się. Masz mnie tylko za głupią.
Czekaj. Nie mówiłem, że jesteś głupia!
Tylko nieświadoma.
Zaraz ci przywalę.
LICEUM BRIDGE HOLLOW DZIŚ 60. FESTYN HALLOWEEN
WSPÓŁISTNIENIE
Oto on! We własnej osobie. Człowiek, mit, legenda.
Dyrektor „Pretty-Boy” Floyd.
Miło cię znowu widzieć, stary.
Dzięki za pomoc w przeprowadzce.
To ja dziękuję za dołączenie w połowie semestru. Uratowałeś mi tyłek.
Kiedy pan Viveros wygrał na loterii i wyruszył do Key West z kochanką,
serio zabił nam ćwieka.
- Nie grasz na loterii? - Nie.
Dobrze.
A małżeństwo udane?
- Jak Jay-Z i Beyoncé. - Tak?
- Zaprowadzę cię do klasy. - OK.
Oto i ona.
Zobacz.
WITAMY PANA GORDONA
- Nie mieliśmy tego na Brooklynie. - Tak.
- Super. - Nowe mikroskopy.
Palnik Bunsena na każdym stanowisku.
- To dla ciebie. - Dzięki.
- Tu mamy nowy sterylizator. - Nieźle.
- Szafka z kompletem chemikaliów. - Dobra.
Patrz tylko!
Dzieciaki z koła naukowego cię nabrały.
- Podoba ci się? - Nie.
Nazywają go Albert Gnat-stein.
Zabierz…
Zabierz go.
Zabawne.
Nabraliśmy cię?
Tak.
Tak, Howard.
Wejdźcie, dzieci.
To pan Gordon, uczy przedmiotów ścisłych. Będzie z wami do końca semestru.
Nigdy się tak nie bałam.
Myślałam, że w kufrze będzie odcięta głowa.
Okazało się, że to była jakaś nędzna dynia.
To mi coś przypomniało. Nie wiem, czy masz plany na wieczór,
ale my będziemy w szkole, bawiąc się w „Koszmarne korytarze”.
Powinnaś przyjść. To… obłędne.
Robimy to co roku. Więc wiadomo, że jest super.
Dobra. Jest trochę kiczowate.
Ale wszyscy są przebrani i fajnie na nich popatrzeć.
Brzmi super, ale nie mam przebrania.
Moja rodzina nie obchodzi Halloween.
Co to w ogóle znaczy?
Mój tata nie znosi Halloween. Uważa, że jest głupie.
Bo go nie rozumie.
Ale myślę, że z jakiegoś głupiego powodu Halloween po prostu go przeraża.
Zero presji. Ale wiesz, gdzie nas znaleźć, jeśli zmienisz zdanie.
- Dobra. - Pa.
Chrzanić to.
FESTYN SKĄPEGO JACKA
PIEKARNIA BRIDGE HOLLOW
- Chce pani opaskę? - Dzięki.
Cukierek albo psikus!
Nigdy nie wyskakuj z krzaków na czarnego człowieka.
A gdzie cukierki na ganku? Jest Halloween.
Lepiej zabierz swój mały tyłek z mojego terenu.
Błagam, Sully.
Gumowy nietoperz.
Nie.
Sydney!
Cześć, tato.
Dobra.
Dobra. Widzę, co robisz.
A co robię?
Gdybym miał zgadywać, uznałbym, że chcesz mnie wkurzyć.
Nie, próbuję się zabawić. Wkurzanie ciebie to tylko bonus.
Przepraszam, jeśli myślałaś, że się z ciebie nabijam.
I za przeprowadzkę.
Zrobiłem to dla nas.
- I za traktowanie mnie jak dziecko. - Jesteś dzieckiem.
Powiedzieć ci coś, tato? Nie chcę już być niańczona.
Mam 14 lat. Mogę decydować o sobie,
począwszy od tego, co chcę świętować.
A to koło naukowe, które tak kochasz?
Ja go nie znoszę i odchodzę.
Tak?
A co powiesz na to? Masz szlaban.
Co? Dlaczego?
Bo jestem twoim ojcem i tak powiedziałem. Idź do swojego pokoju.
Słyszałaś. Idź do siebie.
Urocze. Niegasnąca świeczka?
Trochę magnezu na knocie?
Mam coś dla ciebie. Co ty na to?
Co powiesz?
Dobra.
I jak ci się to podoba?
Ty i twoje sztuczki. A uważasz się za dorosłą.
Tato, wciąż się palił!
Spokojnie. Ślina zneutralizowała… Jak to…
Cholera!
Bez przeklinania! Cholera!
Chodź tu!
Jak mogłaś przynieść tu nietoperza?
Myślisz, że byłam w jaskini, znalazłam nietoperza i go tu przyniosłam?
Żyją nie tylko w jaskiniach.
Niektóre gatunki żyją pod mostami lub na drzewach.
To zabawne, nietoperz czerwony…
To nie jest żywy nietoperz!
A wygląda na żywego!
Gdzie on jest?
Nie wiem.
Tato!
Patrz, ile mam słodyczy.
Jeśli chciałaś mnie wkurzyć,
udało ci się.
Tato, tam dzieje się coś dziwnego.
- A ja się dowiem, co to jest. - Nie.
Masz szlaban, pamiętasz?
Do kogo dzwonisz?
Możesz zadzwonić nawet do Boga. Podtrzymuję to, co powiedziałem.
- Hej, Syd, co tam? - Mamo, mamy tu popiep…
popapraną sytuację.
To brzmi dziwnie,
ale dekoracje ożywają.
Chcę sprawdzić, co to, ale tata mi nie pozwala.
Daj mi telefon.
Emily. Twoja córka wariuje.
Nie. Pomyśl o niej.
Chciała zostać na Brooklynie. A ty odmówiłeś.
- Wiem, ale… - Chciała udekorować dom.
A ty odmówiłeś.
Chciała iść na balet.
- Skarbie, odmówiłeś. - Dla jej bezpieczeństwa.
Tym razem nie odmówimy. Jest Halloween. Niech się zabawi.
Włącz głośnik.
Sąd orzeka na korzyść…
Sydney.
- Tak! - Cholera.
Sąd działa jak trzeba.
Dobra.
Możesz iść, ale ja idę z tobą.
- Co? - Słuchaj.
Halloween przyciąga świrów, nawet w takim bezpiecznym mieście.
Nie. Jutro masz luz. Dzisiaj masz mnie.
Sąd się zgadza!
Tak!
Bawcie się dobrze.
Wpadnijcie na Festyn Skąpego Jacka. Mam smakołyki.
Mózg…
Nie martwcie się, dzieciaki. Ci zombie nie gryzą.
A może jednak?
Wkręcam was. Wchodźcie. Bierzcie słodycze.
Juhu!
Zadziałało. Aż za dobrze.
Ale mieliście miny. Głupkowate.
Pokonałem was. Kompletnie.
Żartuję. Pozbieraliście się. I to szybko. Było dobrze.
Weźcie sobie trochę.
Proszę, to dla ciebie. I dla ciebie.
Trochę dla ciebie. Proszę. Smacznego.
Nie ma za co.
Uważajcie. Dużo tam dziwaków.
Do łóżka, pani Sullivan.
Skąd…
Skąd się wziąłeś?
Wynoś się stąd, dobra?
Zadziorny kociak, co?
Tego się nie spodziewałeś?
Dobra, chodź. Wynocha.
Widzisz, tato? Mówiłam ci.
Oczy nietoperza świeciły się na czerwono, tak jak ta dynia.
I jak czarownice z naprzeciwka.
Racja.
Czarownice, które ożywają.
Dobra. Jaki masz plan?
Szukać w mieście dekoracji z czerwonymi oczami?
Ktoś musi coś zrobić i czemu nie miałabym…
Czekaj, Syd. Gdzie idziesz?
Złaź ze mnie!
Mózg…
O kurde…
Mózg…
Tak.
No dobra. Zaczyna się.
To imponująca animatronika.
Bardziej imponująca niż głupi wilkołak w szopie.
Hej, dranie z Martwego zła!
Tak!
Czy to działa? Dobra.
No, dalej…
O nie!
Mózg…
To już przegięcie.
Tato. Musimy coś zrobić.
Spokojnie, Syd.
Robi tylko pokaz dla dzieciaków.
Choć to niepokojąco realistyczne.
- Idę sama. - Czekaj, Syd.
Hej, co robisz?
Nieładnie, Sydney.
To było super! Dobra robota.
Mózg…
Dobrze, już… Wystarczy tej zabawy.
Mózg…
- A masz! - Oż kurde!
Syd, nic ci nie jest?
Co tu się stało? Było jakieś zwarcie?
Powiem ci, co się stało. Zombie mnie ugryzł!
Boże. Czy to znaczy, że stanę się jednym z nich?
Tak to działa?
Nie pozwól mi się przemienić. Odstrzel mi łeb.
Co? Nie, nie zastrzelę cię!
- Nie chcę zmienić się w zombie! - Nie zmienisz się w zombie!
Zombie to fikcyjne twory. Jasne?
Zmarłym nie działa układ nerwowy.
Czyli nie mogą się ruszać.
To podstawy biologii.
Nie zrozumiałem ani słowa.
Powinienem chyba przykuć się do ganku.
Albo weź zastrzyk przeciwtężcowy.
Tak. Dobry pomysł, panie mądralo.
Głupio mu.
Dopiekłem ci.
Tato, oczy zombie świeciły się na czerwono
jak oczy nietoperza i płomień w dyni Hawthorne.
To wszystko ma z nią jakiś związek.
- Skontaktuję się z nią. - Błagam.
Znowu ta aplikacja Ouija. Nie zaczynaj.
Może jest inna opcja.
Dobra. Co sugerujesz? Chętnie posłucham.
Jak chcesz porozmawiać z Hawthorne? Ona nie żyje.
Nieprawda.
Mówicie o starej Madame Hawthorne?
O tak.
Jest martwa jak każdy z tych bydlaków.
Ale jej wnuczka, Victoria,
wciąż jeszcze dycha.
Nie…
W CIENIU JABŁONI DOM SENIORA
Nawet dom seniora jest udekorowany?
Kto tu przyjdzie psocić?
Bądź czujny. Atak może nastąpić wszędzie i o każdej porze.
Tak. Niebezpiecznie tu.
Bania?
Nie. Dynia. Przez „d”.
Należała do pani babci, Josephine Hawthorne.
To nie była dynia. To była rzepa.
Nie, jestem pewien, że to była dynia.
Umiem rozpoznać mokrą rzepę, Chachi.
- Chachi? - Pani Hawthorne.
Opowie nam pani o rzepie?
To było dawno temu.
Zajmę się tym, Syd.
Proszę posłuchać.
Nie chcę tu być ani chwili dłużej, niż muszę, więc…
Powoli. Dostanie to pani,
gdy powie pani mojej córce wszystko, o co spyta.
Dobrze?
Była ciemna, burzowa noc.
Oczywiście.
- Czemu nigdy nie jest słonecznie? - Boże…
Dobra, dalej.
Mistycy z całego świata
zjawili się w naszym domu na wezwanie mojej babci, Jo.
Madame Hawthorne.
Szybko, mamy mało czasu.
Już prawie północ.
Zamierzali użyć jej grymuaru,
księgi starożytnych zaklęć.
Dobrze. Czas na czary.
Odbyli seans spirytystyczny, by wywołać ducha
i położyć kres klątwie Skąpego Jacka.
Chwila. Skąpy Jack istnieje naprawdę?
Jeszcze się pytasz.
- Widziałam go na własne oczy. - Na te oczy?
- Cicho. - Przepraszam. Słuchamy.
Ten stary lampion to dar od samego diabła.
Pozwolił Jackowi przemieszczać się między tym światem a zaświatami.
Żeby w każde Halloween
mógł dręczyć mieszkańców Bridge Hollow.
Ale umowa była taka, że mógł tu pozostawać
tylko od zmierzchu do północy.
Północy czasu wschodniego?
- Tato. - Co?
Jednak Jack nie zadowolił się jedną nocą w roku.
Chciał, żeby każda noc była nocą Halloween.
Okazuje się, że był pewien kruczek.
Jack mógłby zostać w naszym świecie na zawsze,
by dalej szerzyć chaos,
gdyby dokładnie o północy
znalazł inną duszę, która zajmie jego miejsce w zaświatach.
Ale w noc Halloween w 1927 roku
moja babcia Jo położyła kres planowi starego drania.
Użyła magii, by uwięzić ducha Skąpego Jacka
w jego własnym lampionie.
Żegnaj, Jack.
Dopóki nikt tego lampionu nie zapali,
nie macie się czym martwić.
A jeśli już go zapaliliśmy?
To macie przerąbane.
Jak tam, Tammy?
Niezbyt dobrze. Mam wiele doniesień o znikaniu dekoracji z trawników.
Ci chuligani z Oaktown lubią kawały.
- Co my tu mamy? - Częstuj się.
Mam tu same wegańskie przysmaki bez glutenu i soi.
W Halloween każdy szuka zdrowej przekąski.
Spróbuj tego.
To czerwona aksamitna babeczka z burakiem zamiast sztucznych barwników.
Czuć smak buraka.
Zjem buraka, będzie draka.
Co za połączenie.
- Tak. - Widziałaś Skąpego Jacka?
Nie…
Najlepsza dynia w konkursie
będzie umieszczona na górze jako głowa.
Przyniosę coś do mycia cementu.
Trochę mnie przytkało.
Co o tym sądzisz?
Myślę, że ta skrzydlata Strażniczka Krypty ma niezłego bzika.
A ten stary lampion to dynia.
Tato. Poważnie? A jeśli Victoria mówi prawdę?
Może to nie Madame Hawthorne przemawiała przez tablicę.
Może to Skąpy Jack nakłonił mnie do odnalezienia jego lampionu.
Gdy go zapaliłam, obudziłam albo uwolniłam ducha,
który teraz ożywia dekoracje na Halloween.
Daj spokój, Syd.
Halloweenowe dekoracje budzą się do życia? To się nie zdarza.
Świetne przebranie.
Choć trochę nietaktowne jak na dom opieki.
Nie dzisiaj.
Wygląda jak ptasznik australijski.
Atrax robustus.
Czy to źle?
Byłoby źle. Gdyby był prawdziwy.
Dobrze, że to tylko plastik.
One żyją!
To niemożliwe.
Zostań tutaj.
Dobra.
Syd! Szybkie pytanie.
Jakie chemikalia znalezione w typowym domu
mogą razem utworzyć silnie kwasowy rozpuszczalnik?
Może to nie czas na lekcję chemii?
Słuszna uwaga.
Ustawiłem go na mgiełkę.
Byłoby o wiele fajniej, gdyby to był sprej.
Syd!
Wychodźcie!
Uciekajcie!
Boże! Pomóż mi.
Weź jego! On jest starszy.
Nadtlenek wodoru łączy się z kwasem octowym w wybielaczu,
tworząc kwas nadoctowy,
silnie żrący.
O nie.
Czy na dachu nie było wielkiego pająka?
Syd!
Chodź!
Spokojnie. Wkurzyłeś się. Mnie też rozczarował koniec „Pajęczyny Charlotty”.
Biedna Charlotta. Czemu świnia ocalała?
Sydney!
Mały pajączku!
- Musimy się stąd wydostać. - Dobrze.
No dobrze.
W Bridge Hollow naprawdę dzieje się coś dziwnego.
Tak myślisz?
Ale to musi mieć logiczne, naukowe wyjaśnienie.
Nie widziałeś, co tam się właśnie stało?
Widziałem.
I widać, że to coś dziwacznego.
Ale „dziwaczny” nie oznacza „niewytłumaczalny”.
O czym ty mówisz?
Tato, co jest?
To było w Halloween 1985 roku.
Razem z kolegami chodziliśmy po domach.
Kazali mi wejść do pustego budynku, żeby nie wyjść na tchórza.
Ale źle stanąłem. Spadłem przez deski w podłodze do piwnicy.
I wtedy je zobaczyłem.
Setki kościotrupów.
Były wszędzie.
I były żywe.
Jeśli wtedy to się zdarzyło,
czemu nie miałoby się dziać teraz?
Bo to się nie zdarzyło.
Miesiąc później miałem biologię.
Nauczyciel nam powiedział,
że wstrząs mózgu może wywołać tymczasowe halucynacje.
To była odpowiedź.
Od tamtej pory wiedziałem, że wszystko ma swoje wytłumaczenie.
- To była nauka. Nie magia. - Czyli…
„Eureka!”, nie „abrakadabra”.
Więc wyjaśnij mi, czemu ten wielki pajęczak ożył
i próbował nas zjeść.
Może jakiś wyciek gazu spowodował masowe halucynacje.
A może to Skąpy Jack.
Cokolwiek to jest, rozprzestrzenia się jak wirus.
Co by miało sens.
Bo zaczęło się od nietoperza.
Wysłuchaj mnie. Załóżmy, że to jest Jack.
Victoria powiedziała, że jej babcia uwięziła Jacka w tym starym lampionie.
Moglibyśmy zrobić to samo.
- Znowu go uwięzić. - Załóżmy, że masz rację.
Hipotetycznie, jak mamy zrobić coś tak fikcyjnego i nieprawdziwego
jak złapanie ducha?
Nie wiem.
Ale znam kogoś, kto wie.
Dobra, Syd. Trzymaj się blisko.
Syd. Sydney.
To nie jest blisko!
Cześć. Jeszcze raz dzięki za pomoc.
- Co wiecie? - Już mówię.
Aby złapać ducha, potrzeba zaklęcia.
Najlepiej romskiego czaru wiążącego.
- Znacie jakieś cygańskie wiedźmy? - Żadnej żyjącej.
To twój tata?
Sydney!
Tak.
Tato, to moi znajomi. Ludziska, to tata.
Cześć. Co słychać, ziomki?
Żółwik. Beczka. Nie?
Nie będzie czułości? OK.
Fajne przebrania. Niech zgadnę.
Power Rangers.
Madonna.
- Portorykański Prince. - Jest pan taki stary.
Coś jeszcze?
Tak. Znalazłem w sieci artykuł,
według którego po śmierci Madame Hawthorne licytowano jej rzeczy.
Jedną z nich był jej stary grymuar. Księga zaklęć.
Wiem.
To jest to! Tato, potrzebujemy tej księgi.
Dobra, Rico Suave.
Czy artykuł podaje, kto ją kupił?
Tak. Ten gogusiowaty handlarz antykami.
Sheldon Skinner.
Czekajcie. Ludzie. Skinner tu jest.
Ma na sobie harwardzką bluzę i spodnie preppy.
Kupił bilety na Karrrnawał Zua na grządce dyń.
Musimy się rozdzielić.
Dobra. Weź to.
Co to są spodnie preppy? Mam takie?
KARRRNAWAŁ ZUA
Czy wcześniej mówiłaś serio o odejściu z koła naukowego?
Tato, nie wiem. Podobało mi się, jak byłam młodsza,
no i było jasne, że tobie na tym zależy.
Tak jak na tym, żebym ćwiczyła karate.
Panie i upiory, weźcie udział w pokazie pełnym dreszczy i emocji,
czyli w „Karrrnawale Zua”.
Nie tak się pisze te słowa.
POKAZ DZIWADEŁ
Tato! Popatrz.
To znaczy, że Jack tu jest.
Co ci odbiło? Dlaczego to zrobiłeś?
Tak mi przykro.
Pomyliliśmy pana z kimś.
Boże.
Wiem, maluszku. Już dobrze.
Nigdy nie lubiłaś klaunów.
Zwłaszcza z siekierami.
Czekaj, Syd!
To tylko aktorzy.
Hej.
Nie możesz mnie dotykać bez pisemnego pozwolenia.
Hej. No dobrze.
Uspokójmy się.
Właśnie znokautowałem twojego małego kumpla.
To nie aktorzy?
Sydney, to nie aktorzy!
Czyli nie ma pan już tej księgi.
Sprzedałem ją jakiś czas temu.
Myślałem, że jest coś warta,
ale najwyraźniej ten szajs pociąga tylko wariatów i okultystów.
Bez urazy.
Okultyści, czyli jakby sataniści?
Nie jakby. Dokładnie.
Pamięta pan nazwisko tego, kto kupił księgę?
Nie pamiętam jego nazwiska, ale pamiętam adres dostawy.
Nigdy go nie zapomnę.
Ulica Wiązów 666.
Jak mówię, wariaci.
Chodźmy do budki, a jak jej tam nie będzie…
Morderczy klauni!
- Sydney, co się dzieje? - Skąpy Jack jest tutaj!
- Co? - Gdzie?
Wszędzie!
Syd! Nie!
To Koszmarne Korytarze.
Czemu nie mogłaś pójść na grządkę dyń?
Ślepy zaułek.
Ludzie! Tędy!
No dobrze. Którędy?
Ene, due…
Biegiem!
Sydney!
Tato?
Sydney!
Tato!
Sydney!
Tato?
- Hej! To ja. - Tato!
- Już dobrze. - Widzę znak. Wyjście jest blisko.
Dobra. Cofnijcie się.
Dobra, Bozo. Zaraz zetrę ci ten krzywy uśmiech.
Chodź.
Ale ostrzegam, nie zadzieraj ze mną.
Tato!
Pa, pa! Ładnie.
Trochę go osłabiłem, ale pięknie dokończyłaś.
Jasne.
Uwaga!
Hej.
Po co w ogóle klaunowi siekiera?
W nogi!
W prawo! Tędy! Zaparkowaliśmy z przodu.
- Co teraz? - Plan B… Rowery!
Byłoby super, gdyby mój tata umiał jeździć.
Serio? Nie umie pan?
Uczono mnie, że książki zabiorą mnie wszędzie.
Dobra, rowery. Dalej!
To coś narasta wykładniczo.
Jedno stworzenie przekazuje to innemu, a to jeszcze innemu i kolejnemu.
Opanuje Bridge Hollow przed północą.
A według Victorii, jeśli wcześniej nie powstrzymamy Jacka,
może znaleźć sobie duszę na wymianę.
Wtedy Halloween będzie co noc.
- Wezwijmy policję. - Tato.
Myślisz, że gliny w to uwierzą?
- Nawet ty nie uwierzyłeś. - Bo to bez sensu.
Nie wszystko musi mieć sens, tato.
Teraz długo wyczekiwana chwila.
Kto będzie twarzą tegorocznego Skąpego Jacka?
Zwycięzcą jest…
Dan Brown!
O Boże!
Patrz i płacz, Gary!
Udało mi się, mamo! Udało mi się!
Mamy to!
- Chodź tu. - Nie.
Posadźmy tego gościa na starym Skąpym Jacku.
Tak!
ULICA WIĄZÓW ŚLEPA ULICZKA
- Dobra, to tutaj. - Nie!
No dobrze.
Zakładam, że to nie było celowe.
Kości.
Czemu to muszą być kości?
Może zostanę tutaj.
Co? Nie, chodź.
Dobra.
To dobry pomysł?
Nigdy nie spotkałam prawdziwego satanisty.
Powinniśmy nosić krucyfiksy czy coś?
Przekonamy się.
Dyrektor Floyd?
Cześć wszystkim. Howard!
Co za miła niespodzianka. Cukierek albo psikus?
Macie szczęście, bo w tym roku mam…
miniaturowe pasty do zębów.
To jak, Floyd?
Jesteś satanistą?
O kurczę. Nie, Howard.
Co do licha?
Jestem dyrektorem w małym miasteczku z dużą populacją chrześcijan.
Nie. Tylko kolekcjonuję różne rzeczy.
Jedni zbierają znaczki. Inni zbierają motyle.
A ja zbieram przedmioty związane z wiecznym potępieniem ludzkiej duszy.
Jak sądzę, szukacie tego.
Uwaga, zaczynamy.
„Captus Exspiravit.
Cum his verbis O spiritus”.
Tato. Znasz łacinę. Co to znaczy?
Przy pomocy tych słów, duchu,
skazuję cię na niewolę,
związując cię z bla bla…
Dobra. Jak to działa?
To najzwyklejsze zaklęcie wiążące.
Znajdujecie ładne naczynie. Potem zbliżacie się do celu.
Uważajcie.
Następnie wypowiadacie te magiczne słowa i bum.
- Uwięziliście ducha. - Jak blisko mamy podejść?
Nie wiem. Słuchaj, w takich sprawach nie ma sztywnych zasad.
Wiem jedno.
Kiedy wypowiadasz to zaklęcie, musisz w nie wierzyć.
Naprawdę w nie wierzyć.
Aż do szpiku kości.
Powiedz, że zamówiłeś pizzę.
Chyba nie dajesz napiwku.
Ruszcie się.
- Musiał pan im dać kaski? - Wyglądały uroczo.
Sydney! Ratuj grymuar!
Zabierz stąd księgę.
Syd!
Mam ją!
Zaklęcie!
- Musimy stąd uciekać. - Możemy wyjść tyłem.
Nie! Musimy zdobyć to zaklęcie. Tylko tak możemy to naprawić.
Po śmierci nic nie naprawimy. A teraz rusz swój mały tyłek.
- Chodźmy! - Już!
Chodźcie!
Uciekajcie! Do piwnicy!
Dalej!
Do piwnicy!
- Biegiem! - Uciekajmy!
Mario, pomóż mu!
Tato! Zrób coś!
Tato! Co z tobą?
Kościotrupy.
- Wchodzą. - Co robimy?
To niewytłumaczalne.
Co z tego? Są prawdziwe.
Co możesz zrobić czemuś prawdziwemu?
Możesz skopać mu tyłek.
Dziewczyna wyjdzie z Brooklynu,
ale Brooklyn z dziewczyny nigdy.
Syd! Szybkie pytanie.
Jak nazywała się początkowo piła łańcuchowa?
Przecinak do kości.
Tak.
To da radę.
Co do diabła?
Do jasnego Lucyfera, Howardzie.
Sydney, cofam wszystko, co mówiłem o twoim tacie.
W życiu nie widziałem nic lepszego!
Rety, mam nadzieję, że ktoś pamięta te słowa.
Co to było?
Halloweenowe dekoracje. Nie ma ich.
Gdzie one poszły?
Na Festyn Skąpego Jacka.
Buduje armię.
Mama.
Tutaj, proszę ojca, są babeczki kokosowo-ananasowe bez jajek.
- Mistrzostwo świata, co? - Tak!
I jak?
Nie powinienem kłamać.
Tak! Super!
Oto nasza dynia. Dalej!
Cóż. Chyba pora wracać do domu.
Owacje dla Skąpego Jacka!
Skąpy Jack.
Którędy idziemy?
- Jeszcze kilka przecznic w tamtą stronę. - Albo na skróty. Przez cmentarz.
Dobra. Chodźmy.
Błagam, żeby cmentarz nie był udekorowany.
CMENTARZ BRIDGE HOLLOW
Hej, Syd. Co robisz?
- Musimy znaleźć mamę. - I co dalej, tato?
Skąpy Jack opanował całe Bridge Hollow.
Bez zaklęcia pani Hawthorne nie możemy go powstrzymać.
Potrzebujemy tego zaklęcia.
Co zamierzasz?
Sam nie wiem.
Kilka razy prowadziłem weekendowy seans w domu kultury,
ale to było dawno.
Proszę spróbować.
Dobrze. Chwyćcie się za ręce.
Nie wierzę, że to robię.
Ale chętnie wezmę w tym udział.
Wiecie, przekazując energię.
Wszystko jedno.
Dziękuję.
Zamknijcie oczy.
Jeszcze raz wspomnę, że wyszedłem z wprawy…
Razem.
Pani Hawthorne?
Pani Josephine Hawthorne.
Jest tu pani?
Słyszy mnie pani?
Oczywiście, że cię słyszę, dziecko.
Nie jestem głucha, tylko martwa.
Na piekielne dzwony, co ja zrobiłem?
To pójdzie na TikToka.
Uwolniłam Skąpego Jacka.
Co zrobiłaś?
Jako burmistrz Bridge Hollow mam zaszczyt podpalić tegorocznego Skąpego Jacka.
Tak. Zapal go!
Co jest, kurde?
- Co jest grane? - Spokojnie.
Pewnie wywaliło korki.
To było dziwne.
Co to, do jasnej anielki, jest?
To część programu?
Czy ja wiem, ojcze.
Wy matoły, nie wierzę, że przywróciliście tego starego demona do życia.
Co zrobicie dalej? Przywrócicie czarną śmierć?
Wiecie, że znów spróbuje?
Znaleźć duszę, którą wymieni na własną,
by zapanować nad światem?
Ale tym razem nikomu nie da sobie pokrzyżować planów.
My możemy go powstrzymać.
A jak zamierzasz to zrobić?
Uderzysz go miotłą?
- Rzucisz zaklęcie? - Otóż to.
Zaklęcie z pani księgi.
Jeśli poda nam pani słowa, dzięki nim uwięzimy Jacka
i pozbędziemy się go… na zawsze.
Jak sobie życzysz.
Cum his verbis O spiritus
te ad captivitatem eccio.
Adligans te ad flammam diabalit.
Mam to.
Gratulacje.
Czy mogę już wrócić do bycia martwą?
Tak, przepraszam.
Na rany… Skąd to wziąłeś?
Z paczki chipsów?
Amatorzy.
Co się stało?
Czemu pachnę jak biała babcia?
Wiem, co jest grane.
To ci degeneraci z Oaktown znowu próbują popsuć nam festyn.
Nie w tym roku.
Nie ukryjecie się za maskami.
Już z daleka da się was wyczuć.
Wiecie czemu?
Bo cuchniecie żółcią zazdrości.
Nie chcemy was tutaj.
Nie chcemy żadnego z was, dziwolągi.
Tak się nie robi, klaunie.
- Są wszędzie. - Przestaję lubić Halloween.
Poradzimy sobie.
Syd. Patrz. Tam.
Stoisko mamy. Chodź.
Cicho!
Dobry Boże.
Gdzie ona jest? Gdzie mama?
Nie wiem.
Gdzie są babeczki i ciastka?
Może wszystko sprzedała i poszła do domu.
Dobra, Syd. Szybkie pytanie.
Gdzie jest ten wielki manekin z dynią,
który dopiero tam był?
Uciekł.
Która godzina?
Prawie północ.
Tato. Musimy znaleźć Jacka, zanim zabierze czyjąś duszę w zaświaty.
Albo mamy przerąbane.
Nie zrobi tego.
Jeśli chce sprzedać czyjąś duszę diabłu,
potrzebuje lampionu.
A lampion został w…
Halo?
Odbija mi.
Nikt nie chce moich wypieków.
Więcej dla mnie.
- Tato! - Co?
- Co robisz? - Szukam czegoś na kółkach.
Samochodu, ciężarówki, czegokolwiek.
Szukaj kluczyków.
- Dobra. Proszę… - Nie ma.
Hej. Nigdy tego nie rób.
Pomijając stacyjkę,
pozwalamy akumulatorowi o ładunku dodatnim pchnąć ujemne elektrony do rozrusznika
i… eureka.
Nie mów o tym mamie.
Dobra.
W drogę.
Co one robią?
Czemu tam stoją?
Ostatnio Jo Hawthorne nie pozwoliła, by Jack porwał duszę.
Teraz używa swojej armii, by nikt mu nie przeszkodził.
Zatrzyma nas do północy. Potem zaatakuje.
Tak. Na szczęście jedziemy tą Cucurbitą pepo.
Albo mówiąc po ludzku…
- Wielką dynią. - Trzymaj się.
Jest i Charlotta!
Nici z najbezpieczniejszego miasteczka w Stanach w tym roku.
Tak!
Naprawdę twarde.
Mózg…
Cum his verbis O spiritus…
Chciałem cię uczyć łaciny. Pamiętasz?
Tato, łacina to dosłownie martwy język, a wtedy wydawał się bezużyteczny.
Teraz nie jest już taki bezużyteczny, co?
- Gotowa? Dobra. - Tak.
Cześć, sąsiedzie!
Spytasz, co robię w twoich krzakach? Nie chowam się, jeśli tak myślisz.
- Owszem. - Niczego się nie boję.
- Fajnie. - Dobra.
I miałeś rację. Nie stałem się zombie.
- Szczęściarz. - Halloween, słonko.
To ja, twój mąż!
- Kochanie? - Co było w tej babeczce? Cement?
Rozumiem. Pieczenie mi nie…
Uważaj!
Mamo!
A teraz zieje ogniem?
Chodź.
Syd! Cofnij się!
No dobrze.
- Zajmij nietoperza, ja uratuję mamę. - Muszę rzucić zaklęcie.
Posłuchaj. Tam jest zbyt niebezpiecznie.
Nadal jestem twoim ojcem i czasem nadal muszę cię chronić.
W porządku?
- Idź ratować mamę! Dam radę. - OK.
Dobra, Oaktown! Chodźcie się zabawić!
Mogłaś ich nie zachęcać.
Nie będziemy się bawić! Zmieniłam zdanie.
Nie podchodźcie!
Myślę, że nie są z Oaktown.
Tato! Pośpiesz się!
Kończy nam się czas!
Dobra, szczurogłowy.
Runda druga. Ding-dong.
O nie! Nie!
Puść mnie!
Trzymam cię.
Cum his verbis O spiritus
te ad captivitatem eccio.
Adligans te ad flammam diabalit.
Cum his verbis O spiritus
te ad captivitatem eccio.
Adligans te ad flammam diabalit.
- Howard! - Staram się.
Tato! Pośpiesz się!
O północy jego armia zaatakuje!
Wypowiedziałem zaklęcie! Dwa razy! To nie działa!
Musisz naprawdę uwierzyć!
Tato! Dasz radę! Wiem, że potrafisz!
Rzuć to cholerne zaklęcie!
Przy pomocy tych słów, duchu,
skazuję cię na niewolę,
związując cię z diabelskim ogniem!
Abrakadabra.
- Udało im się! - Uwięzili go!
Dzięki Bogu. Byłam pewna, że już po nich.
Widzicie?
Gram w nowej drużynie!
- Witaj, synu. - Dziękuję.
Dobra robota, Oaktown. Dobra robota.
Do zobaczenia za rok.
- Zabawne. - Tak.
Żegnaj, Jack.
Rany, panie Gordon. Chciałbym widzieć, jak skopał pan dupę Jackowi.
Przepraszam, miałem na myśli „tyłek”.
Nie szkodzi. Skopałem mu dupę.
To znaczy, my skopaliśmy mu dupę. To była praca zespołowa.
Kto chce bułeczki cynamonowe?
Dziękuję!
Powodzenia.
Są znakomite.
- Niesamowite. - Naprawdę?
Niech pani otworzy sklep.
Chwila.
Co dodałaś?
Masło, cukier, gluten.
Ostatniej nocy uznałam, że życie jest za krótkie.
Cieszę się, że Halloween się skończyło.
- Myśli pan, że wczoraj było wariactwo? - Niech pan zaczeka do świąt.
Do świąt?
Ho, ho, ho.
Wciąż myślę, że powinniśmy to zniszczyć i zamknąć temat.
Tato. Przerabialiśmy to.
Jeśli zniszczymy lampion, możemy…
Możemy znów uwolnić Jacka. Wiem.
Dlatego kupiłem fosforan amonu.
Zmniejszający palność.
Lepiej dmuchać na zimne.
Wygląda na to, że ktoś uwierzył.
Hej. Proszę.
Ja mam ją zamknąć?
Tak. Potem weź klucz i przechowaj go w bezpiecznym miejscu.
Jesteś już duża. Na tyle duża, by robić wiele rzeczy.
Postaram się o tym pamiętać.
Dzięki, tato.
Nie przyłączysz się?
- Do diabła. - Do diabła.
Napisy: Joanna Rychlik