Downloaded from YTS.MX
„DECYZJA OSOBY TRANS O BYCIU WIDOCZNĄ JEST PRAWDZIWIE REWOLUCYJNA
Official YIFY movies site: YTS.MX
W ŚWIECIE, KTÓRY MÓWI NAM, ŻE NIE POWINNIŚMY ISTNIEĆ”.
Cześć, Georgie.
9 LAT
Jak się wcześniej czułaś,
gdy ludzie mówili: „Jaki ładny chłopczyk”?
Byłam sfrustrowana, bo…
chciałam, żeby zrozumieli, że jestem dziewczynką.
Jestem dziewczynką.
Może nie na zewnątrz, ale w środku czuję się dziewczyną.
MELBOURNE, AUSTRALIA
DZIEŃ OPERACJI KOREKTY PŁCI GEORGIE
NETFLIX — FILM DOKUMENTALNY
Chcesz założyć inne dresy?
To moja wina.
Na mnie są dłuższe niż na tobie.
Tak.
Załóż te ładne niebieskie.
- Wezmę te. - Tak.
18 LAT
To bardzo surrealistyczne, że przez większość dnia będę spała.
Tak.
Myślę o tych wszystkich momentach, które mnie tu doprowadziły.
Tak.
Połóż sobie przy łóżku.
MAMA GEORGIE
Położę je tu na wszelki wypadek.
Dzięki.
To wasz pierwszy dzień w szkole.
Możemy zobaczyć mundurki?
5 LAT
Tak. Valks…
SZKOŁA PODSTAWOWA VALKSTONE
Mój też.
Tak!
Ostatnia spartakiada pływacka w Valkstone była bardzo…
bardzo frustrująca.
Weszłam do kabiny dla chłopców,
a raczej do toalety, żeby się przebrać.
A chłopcy zaczęli się ze mnie śmiać.
Więc schowałam się w kabinie.
A potem…
mama zaproponowała, żebym przebrała się razem z nią,
ale nie przy toaletach, tylko za nimi, gdzie nikt nas nie zobaczy.
Tak.
17 LAT
Chciałabym przedstawić wam prefektów 2018 roku:
D’Arta i Georgie.
BRAT BLIŹNIAK GEORGIE
Co ty na to, że masz siostrę, a nie brata?
Mamy niezłą frajdę,
bo jak byliśmy mali, mogliśmy bawić się w superbohaterów.
W superbohaterkę i superbohatera.
Teraz zwykle bawimy się w szpiegów,
w agentkę i agenta.
Zabawniej jest z dziewczyną niż z drugim chłopakiem.
A jak jest w szkole? Czy wszyscy mają ją za dziewczynę?
Tak, dałem słowo honoru, że nie pisnę ani słówka.
A teraz tylko bliźniaki.
OJCIEC GEORGIE
- Jak się czujesz, skarbie? - Dobrze.
Ostrożnie.
Kto weźmie ekspres do kawy, gdy tata się wyprowadzi?
Ja zatrzymam rzeczy do herbaty, a tata do kawy.
15 LAT
- Mikrofalówka? - Zostaje.
A wi-fi?
Nie wiem, bo może zmienimy sieć.
Telefon?
Zostaje.
Atmosfera może się nieco zmienić,
ale umiemy tworzyć ognisko domowe.
Bardzo cię kocham, kochanie.
Wszyscy będziemy tu na ciebie czekać.
Tak.
Już pora, skarbie.
Mogę z nią kawałek iść?
Kocham cię.
Na razie. Baw się dobrze.
Chodźmy do środka.
Podłączę parę kabelków.
Będą monitorować pracę serca.
Mamy dziś operację korekty płci?
Wszyscy są zgodni?
- Tak. - Dziękuję.
Podam ci tlen przed zaśnięciem.
Dobrze.
Weź parę głębokich oddechów.
Laureatką Medalu Praw Człowieka dla Młodych Ludzi w 2017 roku
zostaje Georgie Stone.
Otrzymanie tej nagrody to dla mnie prawdziwy zaszczyt.
Kilka miesięcy temu
rozmawiałam z grupą dzieci trans w wieku od 8 do 12 lat.
Byłam zszokowana na wieść o tym, że dosłownie każde z nich
było w tym czasie nękane w szkole.
Mimo że dużo już osiągnęliśmy, musimy dopilnować,
aby dzieci trans były w Australii chronione.
Co sądzisz o terapii, której chcesz się poddać?
Dobrze się z tym czuję.
Dlaczego?
Bo wtedy nie wyrosnę na chłopca, tylko…
będę sobą.
Świetnie.
Michelle, możesz się przedstawić i podać swoje stanowisko?
Jestem profesor Michelle Telfer
i kieruję oddziałem medycyny młodzieżowej
i działem ds. płci w Królewskim Szpitalu Dziecięcym.
Każdą młodą osobę, która nas odwiedza, poddajemy bardzo wnikliwej analizie,
zanim podejmiemy tak poważną decyzję, jaką jest terapia hormonalna.
Ale mimo tak złożonego procesu,
młodzi przez wiele lat musieli zwracać się do sądu,
by uzyskać dostęp do leczenia.
Gdy Georgie miała 13 lat, postanowiła to z rodziną podważyć.
Fakt, że jakaś zupełnie obca osoba miała decydować o moim ciele,
był niepokojący i czułam się bezsilna.
Wnieśliśmy o zmianę w zakresie pierwszego i drugiego etapu terapii,
aby dzieci trans i ich rodziny nie musiały tłuc się po sądach.
Co prawda wygraliśmy, ale było to połowiczne zwycięstwo.
Zmieniono prawo dotyczące etapu pierwszego
i rodziny nie musiały w tym wypadku zwracać się do sądu,
ale nie zmieniono prawa w zakresie etapu drugiego.
Dla mnie oznaczało to, że musiałam wrócić do sądu,
co było przerażające.
Nie mogę otrzymać żeńskich hormonów bez zgody sądu.
To leży w gestii sędziów, a nie lekarzy, rodziców czy mojej.
W świetle prawa nie jestem upoważniona do podjęcia takiej decyzji.
Muszę…
Musiałam przejść test kompetencji Gillicka,
który sprawdza, czy jestem świadoma skutków leczenia.
Potrzebuję estrogenu. Muszę przejść okres dojrzewania.
Dostać piersi i nabrać kobiecych kształtów.
Chcę tego, co mają dziewczyny.
Aby być sobą.
Inaczej nie będę szczęśliwa.
Nie będę sobą.
GEORGIE WYGRAŁA SPRAWĘ.
Mam pryszcza.
W sumie to się nawet cieszę.
To znaczy, że tabletki działają, a ja…
Działają. Jupi.
ALE WYROK ODNOSIŁ SIĘ TYLKO DO SPRAWY GEORGIE.
INNE DZIECI NADAL MUSIAŁY IŚĆ DO SĄDU.
WIĘC GEORGIE I JEJ MAMA KONTYNUOWAŁY DLA NICH WALKĘ.
Przede wszystkim chciałabym podziękować za zaproszenie.
Cieszę się, że mogę tu dziś przemawiać i mam nadzieję, że zdziałamy dużo dobrego.
Nazywam się Georgie Stone.
Mam 15 lat.
W zeszłym roku musieliśmy złożyć wniosek do sądu rodzinnego,
by rozpocząć drugi etap: hormonalną terapię zastępczą.
Przez ostatnie pięć lat
sąd odgrywał ważną rolę w życiu mojej rodziny.
Czasem przyćmiewało to wszystko inne.
Chcę dopilnować, by nie spotkało to nikogo innego.
Proces sądowy jest powolny, a biologia szybka.
Życie dzieciaków trans jest pełne wyzwań na każdym kroku.
Jako rodzice stąpamy przed naszym dzieckiem niczym saperzy,
przeczesując teren i zapewniając mu bezpieczną przeprawę.
Większość rodziców opada z sił, tworząc w szkole bezpieczną przestrzeń,
edukując rodzinę i przyjaciół.
Obwinia się ich o transpłciowość dzieci i zarzuca ich wykorzystywanie.
Zmaganie się z poczuciem przytłoczenia i izolacji
i szukanie wsparcia medycznego powoduje rozpad rodziny i samookaleczenie.
Presja jest ogromna i nieustanna.
Wciąganie sądu w tę i tak strasznie trudną sytuację
jest zbędne i okrutne.
Legislacja w parlamencie to nasza ostatnia deska ratunku,
więc proszę nam pomóc.
BLOK OPERACYJNY
Jak się czułaś po wizycie u doktora Paula?
No tak.
Czułam się dużo szczęśliwsza i bezpieczniejsza.
Wcześniej nie czułaś się bezpieczna?
Cóż…
Nie…
bo niewiele osób mnie rozumiało.
Możemy porozmawiać o estrogenie i twoim samopoczuciu?
Ostatnio zwiększyliśmy dawkę.
O dwa miligramy.
- Jak się z tym czujesz? - Dobrze.
Choć zauważyłam, że szybciej wkurzam się na rodziców.
- A ty nie? - Nie.
A nawet gdybym zauważyła, to nie zwracałabym na to uwagi.
To dobrze.
Bo następnym razem mogę trochę pyskować.
Masz coś przeciwko temu?
Widzę tylko, że czujesz się ze sobą dobrze,
a ponieważ czujesz się dobrze ze sobą,
masz pozytywne nastawienie do innych rzeczy
i jesteś zdeterminowana, by zapewnić sobie jak najlepsze życie.
Sporo pracowaliśmy nad reformą praw dzieci trans,
bo muszą ubiegać się o leczenie w sądzie rodzinnym.
Tak. Świetnie.
Przed wami długa droga w uświadamianiu innych?
Mimo że to nic nowego, dla opinii publicznej to nowy temat,
więc przed nami rzeczywiście długa droga w walce ze stygmatyzacją
zakorzenioną w społeczeństwie.
#PRAWA DLA MŁODZIEŻY TRANS
Hej, mały update.
Opowiem trochę o chłopakach.
Od dziesięciu miesięcy bujam się w jednym gościu,
i to na maksa,
ale on zakochał się w mojej przyjaciółce.
To już prawie trzy lata.
Przyjmowanie estrogenu przed rozważeniem zabiegu chirurgicznego.
Mogę to zrobić.
Nauczyciele mnie wspierają. Miałabym tego nie robić?
- Tak długo czekałam. - Tak.
- Jesteś już pełnoletnia. - Tak.
Możesz podejmować decyzje,
a poza tym robisz to w sposób bardzo przemyślany,
więc to zależy od ciebie.
Czyli tak.
Jadąc dziś do kliniki,
dotarło do mnie, że to naprawdę się stanie.
- To się stanie. - Wiem.
Tak.
Ale wszystko sprowadza się do ciebie.
Tak.
Do nikogo innego.
Tak.
Mam co prawda swoje odczucia, bo chcę, żebyś była…
tym, kim chcesz być, i żebyś była bezpieczna.
Ale…
to ty decydujesz.
To tylko dla ciebie.
Nie chcę, by to coś zmieniło.
Nie chcę być trans.
Ale taka jestem, więc nie mogę…
Staram się nie rozpaczać z tego powodu.
Jestem trans i muszę z tym żyć.
Do końca życia.
Nie chcę, by ta operacja cokolwiek zmieniła,
bo jestem naprawdę szczęśliwa.
Nie mam wymarzonego ciała, ale mimo wszystko jestem kobietą.
Nie chcę, by ta operacja mnie zmieniła.
Chciałam zmienić swoje ciało, ale nie chcę…
by ludzie inaczej mnie postrzegali.
Nie chcę, by moje życie się zmieniło.
Chcę pozostać Georgie.
CHIRURGIA AMBULATORYJNA
Kochanie.
Ale smacznie spałaś.
Jestem zmęczona.
Śpij, ile chcesz.
Czy sędzia Thackray ogłosi to w sądzie czy w gabinecie…?
GEORGIE CZEKA Z RODZINĄ NA WYROK,
KTÓRY MOŻE ZAKOŃCZYĆ UDZIAŁ SĄDU W DRUGIM ETAPIE TERAPII.
Wyrok zostanie ogłoszony jutro w południe.
Jutro może być po wszystkim.
To szaleństwo.
Jakby cały nasz wysiłek
prowadził do jutrzejszego dnia.
To by oznaczało, że nasi przyjaciele
i ich dzieci nie musieliby przez to przechodzić.
Dzięki nam zniesiono wymóg sądowej decyzji w sprawie pierwszego etapu,
ale nie w sprawie drugiego.
Drugi etap to przyjmowanie hormonów.
To początek dojrzewania, który wszyscy chcemy przejść.
To kluczowe dla zdrowia psychicznego i fizycznego dzieci trans.
Potrzebujemy tej terapii.
Razem z mamą i innymi
postulujemy usunięcie sądu z tego procesu.
Mam nadzieję, że nasz wysiłek nie pójdzie na marne.
- Zobaczymy. - Tak.
Wygraliśmy!
Boże.
Moje gratulacje.
Gratuluję.
Świat się zmienia.
Wygraliśmy.
Nie wierzę.
Rany.
Dziękuję wszystkim za opiekę nad dziećmi.
Dziękuję.
Przez następne dziesięć, dwadzieścia czy trzydzieści lat
młodzi ludzie będą na tym korzystać.
Podejrzewam, że…
ci młodzi ludzie nie zrozumieją, przez co przeszłaś,
i nie pojmą znaczenia wolności, która zapewnia im dostęp do leczenia.
Ale my będziemy pamiętać,
że to ty, Georgie,
walczyłaś jako pierwsza.
Dziękuję.
- Dzięki. - Dzięki.
TYDZIEŃ PO OPERACJI
Przez ostatni tydzień się bałam.
Nie mogłam ruszać nogami,
czułam się w łóżku uwięziona,
często miałam mdłości.
Tyle rzeczy działo się z moim ciałem.
Wszystko przez operację, której sama chciałam.
Zaczęłam jej trochę żałować,
a raczej bałam się, że będę jej żałować.
Tak właśnie jest.
Bałam się, że będę żałować swojej decyzji,
ale…
jedna rzecz uszczęśliwiła mnie dziś rano.
Gdy spadł mi opatrunek,
a ja po raz pierwszy zobaczyłam swoją waginę,
nie czułam wstrętu na jej widok.
Byłam zachwycona. „To moja wagina”.
Naprawdę mi się spodobała.
Cała opuchnięta i w szwach.
Ale to bez znaczenia.
Nadal mi się podobała.
SZEŚĆ MIESIĘCY PÓŹNIEJ
19 LAT
Może spróbuję aktorstwa, więc chodzę na zajęcia teatralne.
Strasznie chciałabym zagrać osobę trans w filmie…
poruszającym ten temat, i zrobić to w sposób wiarygodny.
Witam.
Dziękujemy.
Bardzo chcemy opowiedzieć tę historię,
a to nasza ekipa scenarzystów Sąsiadów.
Chcemy, abyś nam wyjaśniła, co jest stosowne, a co nie.
Czyli „transpłciowy” to dobre określenie?
- Tak, to właściwe określenie. - A czy…
Albo trans.
Jeśli chodzi o zaimki: ona, jej. Prosta sprawa.
Gdy poznajesz nowych ludzi, którzy znają cię jako Georgie…
Tak.
Kiedy dowiadują się, że jesteś transpłciowa,
czy inaczej się z tobą obchodzą?
Ludzie, których poznaję, mają pewne założenia
na temat moich doświadczeń.
Często myślą na przykład:
„Urodziłaś się chłopcem, ale chcesz być dziewczynką”.
Ale w moim odczuciu
zawsze byłam kobietą,
nawet gdy miałam dwa i pół roku, krótkie włosy,
a ludzie określali mnie męskimi zaimkami.
Uważałam się za dziewczynkę, mimo że przypisano mi płeć męską.
Z tego, co opisujesz, wynika,
że ta postać zawsze wiedziała.
Tak. Zawsze wiedziałam, kim jestem.
Zawsze byłam dziewczyną.
Czemu miałby to robić? Może ma jakiś inny motyw?
Podoba ci się?
Uwaga.
- Dzięki. - Oznacz rolkę.
Kamery gotowe.
I akcja.
GEORGIE TO PIERWSZA AKTORKA TRANS
W SĄSIADACH – NAJDŁUŻSZYM AUSTRALIJSKIM SERIALU TELEWIZYJNYM.
GEORGIE KONTYNUUJE WALKĘ PROWADZONĄ PRZEZ POKOLENIA OSÓB TRANS I NIEBINARNYCH.
DOWIEDZ SIĘ WIĘCEJ NA STRONIE WWW.DREAMLIFE.COM
Napisy: Monika Bartz