Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
NETFLIX PRZEDSTAWIA
Kiepsko się czuję.
Co?
Chce mi się…
srać.
I trochę…
rzygać.
Wyluzuj, to mili ludzie.
Dobrze wyglądam?
Nie mam skarpet. Zapomniałam je uprać.
Spójrz na mnie.
Aż tak śmierdzę?
Dobrze, że się przygotowałam.
Daleko jeszcze? Brama dawno za nami.
Spójrz na te konie! Mają nawet kaplicę!
Mój stary ma w domu kaplicę?
Rany.
Ale mam dzianego staruszka!
Życie krezusów…
Kierowca.
Splunął za okno.
- Zajmę się tym. - Nie trzeba.
- Proszę. - No dobrze.
Szybko. Rodzina na ciebie czeka.
Chcę mieć nową.
Nie mogę pracować. Nie mam miejsca.
Idź. Porozmawiaj z nimi.
Już dobrze.
Zawsze będę wdzięczna za pańską służbę.
Tato?
Tatusiu!
Tęskniłam za tobą! Dziękuję, że mnie szukałeś.
Tak długo czekałam na tę chwilę.
Dziękuję. Tak się cieszę, że mnie znalazłeś.
Belindo…
Nie masz pojęcia, jak długo czekałam. Nie do wiary.
Belindo.
Wyglądacie jak moi sąsiedzi. Wiedziałam.
Zaczekaj chwilę.
Chodź.
To nie twój ojciec.
Nie?
To po kiego wyjesz?
Mój syn umarł, więc odchodzę.
Moje kondolencje.
Belindo.
On?
Witaj.
Witaj w domu, słonko.
Słyszałeś to?
- Tak. - To dla ciebie.
Nareszcie! Belindo!
Twój ojciec cały czas cię szukał.
W końcu możemy być razem.
Jestem ciotka Matilda.
Caitlyn.
Chodź tu.
To twoja siostra, Caitlyn.
Cześć.
Gdzie masz buty?
- Zostawiłam na zewnątrz. - Ale sztos.
- Ale faza! - Są brudne.
Caitlyn, przestań!
Może Belinda przywykła do japońskich domów.
- Tak. - Nie nabijaj się z siostry!
Mniejsza.
Nie chcę ubrudzić podłóg.
Służba.
Tak?
Zabierz Belindę do pokoju.
Niech się rozgości.
Tak jest.
Chodźmy.
Panie mecenasie.
Ty, jędza!
Wyglądasz jak moje ziomki.
Przedstawię im cię.
Lubię takich jak ty.
No to do później.
To twój pokój.
Mój pokój?
No bez jaj, ogromny!
To moje łóżko? To?
Tak.
Tylko ostrożnie.
Kto jeszcze tu śpi? Ty?
Śpię z tej strony, jak coś.
SiraXa tu jest.
Kto?
SiraXa, światła.
Nie rozumiem polecenia.
Mam cię błagać?
Światła!
Włączam światła.
Kto to był?
Zawołaj mnie, jak się odświeżysz.
Ale kim jest ta SiraXa?
Halo?
Cześć! W czym mogę pomóc?
SiraXa?
Jestem SiraXa. Wypowiedz moje imię.
SiraXa?
Możemy robić razem wiele rzeczy.
Możemy grać w gry.
Możemy… Nie!
Mam cię.
Co tak długo? Możemy zacząć jeść?
Zaczekajmy na twoją siostrę.
O Boże.
No nie, czekaliście na mnie?
Oczywiście.
Usiądź.
Nie wiedziałam.
Trzeba było zadzwonić.
Może dobrze się bawiła, przyjaźni się z SiraXą.
Co u niej?
Nie żyje.
Co ci się stało w ręce?
To?
Nie ogarniam waszego prysznica. Zbyt nowoczesny.
Importowany i pełen guzików.
Naciskałam, ale nic nie leciało.
A potem żywa lawa. Poparzyłam się.
Biedactwo.
Dasz Belindzie maść na oparzenia?
Tak, proszę pani.
Nie mów do mnie na pani.
Mów mi „mamusiu”.
Dobrze, mamusiu.
Mówiła do mnie.
Lubi zwracać na siebie uwagę.
Jeśli ci to nie odpowiada, możesz mówić do mnie „ciociu”.
Niech będzie. Jestem nieśmiała.
Jasne.
W życiu nie widziałam takiej łazienki!
Macie wielką białą misę do prania.
Wszystko uprałam. Majtki, staniki, skarpetki.
Wszystko!
Pranie sąsiadów też możemy uprać.
Możemy sporo zarobić.
Ogromna pralnia!
Pralnia?
No ta wielka, biała misa.
- Nie musisz tego robić. - Co?
Oddaj brudne ciuchy Moninie.
Pójdziemy na zakupy.
Dobrze!
Możemy już zacząć jeść?
- Tak. Jedzmy. - Wreszcie.
To wszystko dla nas?
Czy to ostatnia wieczerza?
Wszyscy wiemy, kim jest Judasz.
Ona jest Judaszem.
Jesteś taka zabawna!
Lubię cię.
Nie wiedziałem, co lubisz, więc poprosiłem kucharza o wszystko.
W takim razie
pożrę, co zobaczę.
Ja tego nie zjem?
Smacznego!
Nie jesteś wybredna, co?
Masz rację.
Moment!
Nie jedzcie.
Mięso jest surowe. Widzę krew!
Boże. To stek.
Średnio krwisty, ogarniasz?
Nie średni, tylko duży, jak już.
Może nawet XL.
Podsmaż stek Belindy.
Tak jest.
Nie trzeba. Lubię czerninę.
- Podsmażę. - Nie trzeba.
- Podsmażę. - Powiedziałam, że zjem.
Bardzo przepraszam.
Teraz wyglądasz jak buldog.
Dostaniesz nowego.
Zjedz makaron.
Makaron wygląda świetnie.
A to zielone?
Malunggay?
Pierwszy raz to widzę.
W moich stronach się je chow mein, bihon, malabon, czasem luglog.
Malabon ma gruby makaron, jest najlepszy.
Ten też jest gruby.
O chuj, pycha.
No niebo w gębie.
Ani trochę nie czuć starości. Pycha.
Belindo.
Co?
Dupek!
Chcesz buziaka?
Przy tacie? Głupek.
Chce całusa. Z języczkiem?
Masz coś na zębach!
Ohyda!
Jesteś przezabawna.
Szukałem cię w twoim pokoju.
Co tu robisz?
A co? Nie wolno mi tu być?
W Nalapoku można się przewietrzyć.
Nie wolno mi?
Nie, w porządku.
Ale…
zapomniałem dać ci prezent powitalny.
Witaj w domu.
Ożeż ty…
Poważnie? To dla mnie?
Jest twój.
Elegancki. Dziękuję!
Ale jest mój? Nie zabierzesz?
Nie zabiorę.
- Jest twój. - Śliczny!
Śmiało.
Wiem, że to wszystko jest dla ciebie nowe.
Nowe? Raczej kosmiczne.
Musisz przywyknąć.
To teraz twoje życie.
Nie przywykłam do tego, że mam ojca.
Przykro mi.
Nie odzyskam tych straconych lat.
Ale…
mogę ci to wynagrodzić, prawda?
Szkoda, że mama tego nie dożyła.
Na pewno ucieszyłaby się, widząc nas razem.
Mam nadzieję.
Gdyby była zła, nawiedziłaby mnie dawno temu.
Nie jest zła. Stoi za tobą i się uśmiecha.
Ale z ciebie cykor.
Belindo, śniadanie gotowe.
Proszę pani?
Proszę pani!
A jej co?
Proszę pani?
Podobam ci się?
Fuj! Ohyda!
Co ty wyprawiasz?
Nie mogłam spać. Łóżko jest niewygodne.
Zwykle kimam na podłodze.
Śniadanie gotowe.
Jemy w łóżku?
Za kogo ty mnie masz, room service? W kuchni!
Cuchnie jej z japy.
Jest!
Dzień dobry, tato!
Gdzie tata?
Wyszedł wcześniej do pracy z panią Matildą.
A Caitlyn?
Jeszcze śpi.
To wszystko dla mnie?
Nikt nie je ze mną?
Nie zjem wszystkiego. Zjedz ze mną.
Stosuję dietę IF.
IF?
Boże, nie wiesz?
IF.
Post przerabiany.
Dobra, ale zostań tu.
Porozmawiajmy.
Powiedz mi, czym interesuje się mój tata.
Co lubi?
Raffy Tulfo? CongTV? Jamill?
Czy Zeinab?
Śpiewa „Zebbianna”?
Dodaj go na Facebooku!
Mecenasie!
Jadł pan już?
Mogę z panem zjeść.
A dieta?
Ludzie się zmieniają.
IF 2.0.
Post przegrzmocony.
Na co ma pan ochotę? Kawę, herbatę czy na mnie?
Nie, dziękuję.
Herbatę z mlekiem?
Ja chcę! Moja ulubiona.
Okinawa, z cukrem.
Nie ma!
Czemu nie jesteś gotowa?
To dla ciebie.
Co to?
Komórka!
W zamian za co?
Za cipkę?
Droga ta cipka.
Wczoraj chciałeś tych warg, a teraz tych?
To od twojego taty.
Masz tam wszystkie numery.
Twój też?
Tak.
Nigdy nie miałam telefonu.
Pomóż mi, nie ogarniam tego.
Gdzie aparat?
To proste. Pokażę ci.
Proszę.
Zróbmy sobie selfie. Ładnie tu wyglądam.
Zobacz. Mam gładką skórę!
Co?
Zróbmy selfie.
- Po co? - Bo ładnie wyglądam.
Moja skóra jest bez skazy.
Dobrze.
Bliżej.
Bliżej mojej głowy.
- Co? - Powąchaj!
Bliżej.
Szykuj się. Musimy iść.
Czemu nie podejdziesz?
Podkochujesz się we mnie?
Pewnie o mnie myślałeś, jak rano trzepałeś.
Co? Nie mów takich rzeczy.
Jak robiłeś sobie dobrze?
No bo co, „waliłeś”?
To niegrzeczne!
Co mam powiedzieć? „Masturbować”? „Dochodzić”?
Zanim rozmowa pójdzie w złą stronę…
Pojedziemy do biura twojego ojca.
Kojarzysz?
Jest prezesem i właścicielem hoteli Buenavista.
Widziałam się z nim wczoraj. Oczywiście.
Wszyscy go podziwiają, więc zachowuj się odpowiednio.
Czekam.
Nadal mogę to zjeść.
Widziałam to. Z Luisem Manzano.
Minuta do zwycięstwa?
Zaczynamy.
Co się dzieje?
Boli mnie brzuch.
Za dużo zjadłaś.
Ale wielki budynek!
Ten sam kolor. To twój uniform?
Pospiesz się. Tata czeka.
Ale super!
Czuję się jak w Stanach!
Wspaniale!
To tylko jeden z hoteli twojego taty.
Pan Enrico to dobry biznesmen.
Dlatego zbudował imperium.
Ale jest tak zajęty, że zapomina jeść i spać.
Potrzebuje ludzi do prowadzenia hoteli.
To czemu nie ciocia Matilda?
Długo cię szukali.
Może myśli, że pomożesz mu zarządzać imperium.
Ale możesz nie podołać.
Ejże!
Mówisz do Belindy z Nalapoku.
Dam sobie radę!
Oczywiście, że mu pomogę! To mój tata. Czemu nie?
W takim razie
każdy pracownik będzie ci podlegał.
Przecież nocuję tu co miesiąc.
Jest kierownik?
- Dasz radę? - Jest?
Przysięgam na moją kolekcję LV…
Masz zarzygane buty.
Wiem.
Wszystko w porządku?
Jak się czujesz?
Już mi lepiej.
Mecenas mnie pospieszał.
Mówił, że mam minutę. Musiałam szybko zjeść.
O rany.
Przykro mi.
Muszę cię przeprosić.
Obiecałem, że ci to wynagrodzę.
Muszę jechać do Chin.
Do Chin? No luzik.
Wiem, że jesteś zajęty i masz dużo na głowie, w porządku.
Powtarzam Enrico, żeby odpuścił.
Młodszy już nie będzie.
Zwłaszcza odkąd odszedł wiceprezes ds. operacyjnych.
Stracił prawą rękę w firmie.
Nie mamy nikogo na fotel wiceprezesa?
Kadry nie mogą znaleźć kandydata.
A może przyuczymy Belindę?
Belindę?
- Mnie? - Tak!
Ona się nie zna na prowadzeniu firmy.
Czekajcie. Dam radę.
Wszystkiego można się nauczyć.
Mam podzielną uwagę.
Sprzątam, gotuję i prasuję jednocześnie.
Nie widzę przeszkód.
Może się uczyć, gdy mnie nie będzie.
Jacob ją przeszkoli.
Oczywiście! Wdrożę ją w tajniki.
Wyrażaj się!
Mój tata tu jest. Co chcesz zrobić?
Mogę zobaczyć?
Ale tu cicho. Nikt nie gada.
Bo to spa.
Chcę, żebyś się odprężyła
przed szkoleniem i pracą.
- Naprawdę? - Tak.
Mamy wolną salę.
Pójdę pierwsza. Zobaczymy się później.
- Dobrze? - Jasne.
- Pa. - Tędy.
Ładnie pachnie.
Czujesz to?
Pachnie orchideami albo wonnymi kwiatami.
Co to może być?
Próbowałaś kiedyś rozciągania?
Zawsze pranie rozciągam.
To inne rozciąganie.
Dostajemy własne pokoje.
Tam poszła mama.
I co?
Kiedy przyjdzie obsługa,
musisz spytać, gdzie jest toaleta.
Tam musisz się rozebrać.
Całkiem do naga.
Mam cię!
Caitlyn, co się dzieje?
O Boże!
To podłe, Caitlyn!
Niech tylko twój ojciec się dowie! Źle zrobiłaś!
Masz szlaban!
Co? Mamo, nie!
To był tylko żart! Psujesz zabawę!
Żart? Kiepski żart. Usuń ten film!
Dobra.
Już! Skasowane!
Belindo, przepraszam.
Wiesz, jakie są dzieciaki. Uwielbiają psocić.
Nie strofuj jej.
Cipki nie widzieli.
Bober zasłonił.
Tylko włosy było widać.
Wiesz, czym jest depilacja?
Jest pani gotowa?
Tak.
Proszę wziąć głęboki oddech.
Zadam kilka pytań, żeby odwrócić uwagę od bólu.
Jeden, dwa, trzy.
Ulubiony owoc?
Rambutan!
Jeszcze raz.
- Raz, dwa, trzy. - Boli.
Ulubione warzywo?
Kapusta!
- Jeszcze raz. - Kapusta.
Ulubione miejsce?
Pub!
Skąd tyle łoniaków?
Jeszcze kilka, proszę pani.
Ulubiona kreskówka?
Pokémon!
Ostatnie pytanie.
Ulubiony…
aktor?
Boy Abunda!
Jesteśmy!
Cześć!
Jak moja grzywka?
Piękna.
Dziękuję.
Ale ktoś ją przebija.
Nowa Belinda!
Krocze mnie swędzi.
DOSKONAŁA OBSŁUGA ENRICO Z. BUENAVISTA
Jak będzie czas,
zamówię nową rodzinną sesję. Z tobą.
Jutro wychodzę wcześnie rano.
Nie będzie mnie na śniadaniu.
Nie martw się. Rozumiem.
W razie czego dzwoń.
I nie musisz robić wszystkiego, co mówi ci Jacob.
Możesz odmówić.
Nie poddam się, choćbym miała się porzygać.
Szybko się uczę. Zobaczysz.
Będziesz ze mnie dumny.
To najnowszy projekt pana Enrico.
W lewym skrzydle mamy 100 pokoi.
A w prawym są dwie sale balowe.
Pierwsza pomieści 600 gości.
Mniejsza sala balowa pomieści
od 250 do 300 gości.
Obiekt zbudowano dwa lata temu.
Zaprojektował go architekt Rudolf Cruz.
- Jakieś pytania? - Czekaj.
Co powiedziałeś? Od tamtego miejsca.
Nie słuchałaś mnie cały ten czas?
Słuchałam!
Co?
To wszystko taty. Prawda?
- To jak? - Mecenasie.
- Dzień dobry. - Tak?
Telefon do pana w biurze.
Dobrze.
Przepraszam. Zaraz wracam.
Sześćset…
Jeszcze jedno.
Skup się na szkoleniu.
Dobrze?
- Idź. - Tędy.
„Skup się na szkoleniu”.
W końcu jestem sama.
Zaraz stworzę trendy na TikToku.
Cześć!
Jak się macie?
Zobaczcie.
W Nalapoku takich nie ma!
Znaczy są, ale pełne sumów.
Tutaj mamy…
Co to?
Zobaczmy, co tu mamy.
Ładnie ci w tym.
Ty jesteś nową stażystką?
Stażystką? A co to?
Przyszłaś na szkolenie?
Masz szkolenie?
Tak! Ćwiczyłam i notowałam. Przyszłam na szkolenie.
To po co tu sterczysz?
- Mój trener… - Niemożliwe! Za mną.
Posprzątamy łazienkę.
- Czekam na… - Szybciej. Bierz to.
Chodźmy.
- To? - Pchaj.
Mecenasie.
Żwawo. Ma błyszczeć.
Aż tam. Ma być czyściutkie.
Dokąd ona poszła?
Tam też czyścimy!
To naprawdę część mojego szkolenia?
Oczywiście!
Milenialsi i ich narzekanie.
Belinda?
Mecenasie.
Dzień dobry.
Co robisz?
Powiedziała, że to część mojego szkolenia.
Ma błyszczeć, bo klienci są drobiazgowi.
Jakiego szkolenia?
To nasza stażystka.
Wiesz, kim ona jest?
To Belinda Buenavista.
Córka Enrico Buenavisty.
Wstawaj. Idziemy.
- Przepraszam panią. - Nie szkodzi.
Szkoda, że nie skończę.
- To jego wina. - Ja to zrobię.
To i tak moja praca.
Następnym razem nie rób tego, co ci każą,
zwłaszcza jeśli nie wiesz, kim są.
Możesz się uspokoić? W czym problem?
Zawsze tak robimy w domu.
To nic.
Czyścicie toalety?
Jesteś córką Enrico Buenavisty.
Oczekuje się od ciebie więcej niż sprzątania pokoi.
Nie masz sprzątać, tylko nadzorować hotelowe imperium.
Skup się na szkoleniu,
oczekiwania są ogromne.
Rozumiesz?
Nigdy więcej tego nie rób.
Nigdy.
Dobrze. Jestem…
Po co mnie tu sprowadziłeś?
Chcesz coś zrobić?
Chciałem ci to pokazać.
To będzie twój gabinet.
Mój gabinet?
Czyli to moje biurko.
A to mój fotel.
Super fotel. Wygląda jak szatana.
Spalić to.
Spalić tamto.
Jego też spalić.
To firmowy laptop.
Wiesz, jak go używać?
W domu mamy Internet na minuty.
To taka skrzynka, wrzuca się monety.
Pokażę ci.
Otwórz, włączy się automatycznie.
Łatwizna.
Włączył się.
Będziesz miała własny zespół.
My będziemy ci pomagać.
Ty i ciocia Matilda będziecie moimi pracownikami.
Nie.
Przepraszam.
Kto jeszcze będzie?
Znowu jakiś dziwny głos?
Będzie mnie straszyć i wydawać polecenia?
Zasnęłam, czekając. Co tak długo?
Mecenasie.
Przepraszam, mecenasie.
Twój tata poprosił ją, by była twoją asystentką.
Jeśli będziesz czegoś potrzebować,
na przykład zakupów, powiedz jej.
Tak!
To swojaczka, będzie dobrze.
W Nalapoku widuje się takie twarze.
Spójrz na nią.
Wygląda jak baba z targu i praczka.
Idealny przykład pospolitej twarzy.
Podobna do nikogo.
Wygląda jak kałamarnica.
Czas na kolejną lekcję.
Nauczymy się podawać rękę.
Kiedy kogoś poznajesz, wyciągnij do niego rękę.
- Belindo. - Ręka…
- Wyciągnąć rękę? - Tak.
Obcym? Nie ma mowy! A jak mnie okradną?
Pokaż,
jak uściśniesz dłoń nowo poznanej osobie.
Dzień dobry.
Mecenasie.
Udawajcie, że widzicie się po raz pierwszy.
Przedstawiłam was sobie.
Proszę.
Cześć, jestem Jacob.
O rany!
Masz miękkie dłonie, jak kobieta.
A te paznokcie? Żadnych wrastających.
Robisz sobie manicure?
Belindo.
Potraktuj szkolenie poważnie.
Moment.
Uścisk dłoni to zwyczajowe powitanie w świecie biznesu.
Dlatego pierwsze wrażenie jest ważne.
Podając rękę,
utrzymuj kontakt wzrokowy z osobą,
której podajesz rękę.
Kontakt wzrokowy?
Patrząc w oczy tej osoby,
okazujesz pewność siebie
i szczerość.
Proszę.
Gdy patrzymy komuś w oczy,
możemy się uśmiechnąć, ściskając mu dłoń.
Belindo.
Belindo!
Uśmiech i uścisk dłoni.
Za dużo zębów.
Mniej.
Może bez zębów.
Połowiczny uśmiech.
Unieś drugą stronę.
Idealnie.
Jak na klopie.
A co najważniejsze,
uścisk dłoni musi być mocny.
Proszę zademonstrować.
Cześć, jestem Jacob.
- Ałć! - Co?
Mocny, ale delikatny.
Delikatny.
Palcami, a nie całym ciałem.
Czekaj.
Na to czekałam, jedzenie.
Nigdy tego nie jadłam.
Przepraszam.
Jeśli chodzi o posiłki,
nie mówimy z pełnymi ustami.
Nie mogę.
Oszalała?
Chcesz mnie zagłodzić tym szkoleniem?
Co ja jestem, ptaszek?
Niemożliwe. Zjem to wszystko.
Jadłaś kiedyś w restauracji?
Próbowałam gulaszu wołowego, kuchni ulicznej i makaronu.
Czasami sąsiedzi nas częstowali.
Burgery.
Drugi gratis.
Ale pierwszy kęs to tylko pieczywo.
Trzeba iść do restauracji.
Praktyka, a nie sama teoria.
Chętnie!
Chodź z nami. Bo nie wiem, co zamówić.
Nie mogę.
Mecenas pójdzie.
Moment, co?
Zabierz ją do restauracji!
To znaczy na randkę?
Nie! Mówię o Belindzie.
Mam! Zaraz przyjdzie ktoś brzydki!
Widelec był zwrócony w tę stronę. Tak powinno być.
Nie!
Powinnam iść z nimi.
No koniecznie!
Nie.
Lepiej, jak pójdą sami.
Poważnie?
Błagam.
No i płacze. A nie płakała.
Przez ciebie zaczęła.
Przeze mnie?
Powąchaj.
Przestań trzymać się za tyłek.
Zachowuj się.
Sukienka jest za ciasna. Majtki mi się wrzynają.
Co ty, tyłka nie masz?
Nadęta suka.
Mogę zobaczyć?
Belindo.
Belindo, patrz.
To…
trzyma się na kolanach.
- Tu. - Tak.
Dobrze?
Jeśli nie wiesz, co robić,
rozejrzyj się i obserwuj, co robią inni.
Patrz i naśladuj.
A to co?
Gapił się na mnie.
Miałam ich naśladować.
Co teraz?
Nie pomyl sztućców.
Zawsze zaczynamy od najdalszego.
- Tego? - Zgadza się.
Zupa!
Pamiętaj.
Nabierasz tak.
Nabierasz.
Dlaczego tak mało?
Nalej więcej, przecież płacimy.
Nabierz delikatnie.
Pyszne!
Z gracją.
Cześć, Jacob. To ty?
- Cześć, Trixie. - Cześć.
Jak się masz?
Dobrze. Ile to już czasu?
Dwa, trzy lata? Kiedy przyjechałaś?
Parę tygodni temu.
Miałam zadzwonić.
Myślałam, że jesteś zajęty.
Belindo.
Przepraszam.
Trixie, to jest Belinda.
Belindo, to jest Trixie.
Cześć.
Mocno, ale delikatnie.
Witaj, Belindo. Jestem Trixie.
Jesteś nową dziewczyną Jacoba?
Jesteś piękna, Boże!
Jesteś prawniczką?
Jak się poznaliście?
Jesteście parą?
Zadaję za dużo pytań.
Pytaj, o co chcesz.
Odpowiem na każde pytanie.
Proszę.
Jesteś taka piękna.
Dziękuję.
Zrobiłaś sobie nos?
I…
Ale masz cycuchy.
Są prawdziwe?
Naturalne?
Przepraszam.
To ta jedyna?
Bo jest…
dość ciekawa.
- Nie. - Nie?
To córka mojego szefa.
- Rozumiem. - Jesteśmy tu służbowo.
Dobrze wiedzieć.
Cóż.
- W kontakcie. - Jasne.
Tyłek też ma zrobiony.
Nie musisz mówić wszystkiego na głos.
Szczególnie na pierwszym spotkaniu.
Przecież to komplementy. Nawet tyłek pochwaliłam.
Uważaj, co mówisz!
- Pali się! - Co robisz? Belindo!
Boże, co to ma być?
Moja kurtka! To Prada!
- Przepraszam. - Belindo.
- Durna baba. - Przepraszam.
- Suka!
Jesteś zły?
Przepraszam.
Jacob.
Niczego się nie nauczyłaś na zajęciach?
Nie traktujesz tego poważnie.
I ciągniesz mnie za sobą na dno.
Wiesz, jak mi było wstyd?
Przepraszam.
Naprawdę.
Urodziłam się i wychowałam w Nalapoku.
Nie wiem, co źle zrobiłam.
U nas tak się robi.
Nie umiem być damą.
Kiepsko znam angielski.
Nie jadamy w takich restauracjach.
Nie umiem jeść z zamkniętą buzią.
Wiem, to nie wymówka.
Nie powinnam przynosić ci wstydu.
Ale chcę się uczyć.
Obiecuję.
Zrobię wszystko, żeby zadowolić ojca.
Dajcie mi jeszcze jedną szansę.
Zwłaszcza ty, Jacob.
Potrzebuję cierpliwości.
I czasu.
Dobrze?
Proszę.
To jest do zupy.
- Do czego to służy? - To proste.
Pomóż mi, proszę.
To łatwe! Sama się naucz.
Proszę! Chcę zaimponować Jacobowi.
Jeśli mi pomożesz,
pozwolę ci pooglądać ulubione filmy.
Bez przerywania.
- Mówisz serio? - Serio.
Brawo, Belindo.
Bardzo dobrze. Jestem z ciebie dumna.
A teraz patrz.
To moja inspiracja. Historia mojego życia.
Oby nie po angielsku.
- Nie martw się. Oglądaj. - Witajcie na moim vlogu.
Czy to Mommy Onin?
- Oglądasz ją na Facebooku? - Tak!
Uwielbiam ją, rany.
Chciałam dla niej ogolić głowę!
Ten sukinsyn Rob kupił cztery BMW.
Uszczęśliwiłaś mnie.
Dlatego dam ci dodatkową lekcję.
Naprawdę? Dziękuję! Jaką?
Lekcję etykiety.
Rób to, co ja.
Pokażę ci prawdziwą damę.
Spójrz na mnie.
Teraz ty.
I jak?
Dobrze?
Powiem to.
„Jesteś najwyżej”…
Patrz na moją dłoń.
Nie odrywaj wzroku.
…„przeciętna.
Jesteś oszustką.
Pozerką”.
Czekaj!
Nie reaguj. Spójrz na moją rękę.
Teraz ty.
Dawaj.
„Jesteś najwyżej”…
Patrz na rękę.
…„przeciętna.
Jesteś oszustką. Pozerką”.
Teraz na dłoń.
Patrz na moją dłoń.
Nie, na dłoń.
Nie odrywaj wzroku.
Spójrz.
Patrz na mnie.
Co ty na to?
Nie!
Co ty na to?
I co?
Szybko się uczysz!
Serwetka na kolanach.
Łokcie poza stołem.
Nie mówić z pełnymi ustami.
Jeszcze raz, nie mówić z pełnymi ustami.
Zaczynamy od zewnętrznych sztućców.
Na deser.
Zaczęliśmy już od zupy.
To do dania głównego.
Zdałam test?
Bardzo dobrze.
Ale ćwicz więcej.
Pójdziemy na kolejną randkę?
To nie jest randka.
To moja pierwsza randka.
To nie jest randka.
Możesz liczyć na pierwsze bzykanko.
Belindo.
Co tym razem powiedziałam nie tak?
Mówię, że będziesz pierwszy.
Zobaczymy, czy się czegoś nauczyłaś.
Jacob, wiesz,
że nie przywykłam do takich frykasów
i wyszukanych potraw.
W Nalapoku się cieszymy, jak jest co jeść.
Skąd mam to wszystko wiedzieć?
Może ty dorastałeś wśród takiego jedzenia.
Bo zdaje się, że dobrze je znasz.
Nie pamiętam.
Wiesz, co w dzieciństwie przynosiłam do szkoły?
Nam wystarczy jajko.
Gotowane albo smażone.
Z bakłażanem, okrą lub pomidorem.
Pycha.
Krewetki kancerowane…
Faszerowane.
Krewetki faszerowane.
Jak to zjem,
wszystko się wymiesza.
Faszerowane, kancerowane, wydymane.
Zaśmiałeś się. Pierwszy raz.
Nie.
Widziałam.
Widziałam to.
Widelec do faszerowanych krewetek.
Zgadza się.
Rano i wieczorem jest tu zupełnie inaczej.
Prawda? Fajnie tu wieczorem.
Nikogo innego tu nie ma.
Przychodzę tu, żeby się odstresować.
Zapomnieć o problemach.
Mogę naładować baterie.
Tu zapominam o problemach.
Trudno jest być prawnikiem?
Tak.
Ale marzyłem o tym od dziecka.
Niesamowite.
Od dziecka wiedziałeś, kim chcesz być.
A ty?
O czym marzyłaś w dzieciństwie?
O niczym.
O niczym?
Jak to możliwe?
W Nalapoku nie myślimy o tym,
kim chcemy być, jak dorośniemy,
bo i tak nie ma na to szans.
Wolimy mieć co jeść,
niczego nie komplikować.
Żyjemy chwilą.
Ale teraz
mam tylko jedno marzenie.
Chcę, żeby mój ojciec w pełni mnie zaakceptował.
To osiągalne.
Będzie z ciebie dumny.
Nie musi tego rozgłaszać.
Chcę wiedzieć, czy się mnie nie wstydzi.
Dlaczego?
Nieważne.
Smutek ci nie pasuje.
A co ja, klaun?
Czasami.
Rozśmieszam cię?
A co z tamtą Barbie?
Ona cię rozśmiesza?
Kto? Trixie?
- Tak. To twoja była? - Nie.
- Bajerowałeś ją? - Nie.
To twoja FBW?
FBW?
Wiesz, kumpela do rżnięcia.
Zaśmiałeś się!
Czyli to prawda.
Tak?
- Wciąż się śmiejesz. - Nie jestem taki.
Ale wciąż się śmiejesz.
- Bo jesteś zabawna. - A ty jesteś ruchaczem.
Nie jestem taki.
Ale lubisz FBW.
- Mam kolejny żart. - Słucham.
Co ma wspólnego łyżka z jesienią?
Co?
Jesienią.
No bo je się nią.
- Też mam żart. - Tak?
- Tak. - Mów.
Jak się nazywa książka o życiu samochodów?
Jak?
Autobiografia.
Jeszcze raz.
Autobiografia.
Suchar.
Co to za żart?
W moich stronach takich nie ma.
Świetnie się dziś bawiłem.
- Dziękuję. - Ja też.
Dziękuję.
- Idę. - Idę.
- To twój dom. - Ty idziesz.
- Zgadza się. - Ja zostanę.
Zostanę i tyle.
Więc dobranoc.
Dziękuję, Belindo. Dobrze się bawiłem.
Było bardzo przyjemnie.
Mnie też.
Dziękuję. Uszczęśliwiłaś mnie.
Pójdę już.
Do zobaczenia.
Pa. Idę.
Do zobaczenia.
Pa.
Jeśli będzie ci z nią dobrze,
nie będę cię zatrzymywać.
Chcę tylko,
żeby była dla ciebie dobra.
Jacob…
Rety, szczur!
To tylko ja.
Cieszę się waszym szczęściem.
Trzymam za was kciuki.
Za szczęśliwą przyszłość.
Nie martwcie się o mnie. Nic mi nie będzie.
Nie patrz tak na mnie.
Poradzę sobie.
Otworzyłam drzwi,
a w środku była Monina. Przypadkiem ją popchnęłam.
- Myślałam, że to szczur. - Serio?
- „Rany, szczur!” - I co się stało?
Oberwała.
Wróćmy do szkolenia.
Co mamy dziś w planach?
Czas, żebyś przyjrzała się pracy zarządu.
Co?
Nie ma mowy! Nie wiedziałabym, co powiedzieć.
Nie martw się.
Będziesz tylko siedzieć i słuchać.
Musisz wiedzieć, co dzieje się w firmie.
Skoro tak mówisz.
I przypominam,
że lepiej notować,
bo ktoś może cię o coś spytać.
Będziesz przygotowana.
Dobrze?
- Będą mnie pytać? - Tak.
Lecę na spotkanie. Widzimy się na miejscu.
Do zobaczenia!
Nie. Nie sądzę.
Musimy dbać o główną gałąź firmy.
O usługi spersonalizowane.
Co pani myśli?
Tak.
- Widzisz? - Tak?
Powinniśmy się skupić na oferowaniu przeżyć,
które zapewnią lojalność.
Nie. Musimy iść w kierunku kapitalizacji
naszych zalet i atutów sprzedażowych.
Chce się pani czymś podzielić?
Muszę kupę. Gdzie jest toaleta?
Notuj za mnie.
O czym to ja…
To nadal biznes.
Musimy to mądrze rozegrać.
Widziałaś córkę pana Buenavisty?
Caitlyn?
Nie. Mówię o Belindzie.
Córka pana Enrico z inną kobietą,
zupełnie inna od Caitlyn.
Farciara. Od zera do milionera.
Bo ma bogatego ojca.
Rzeczywiście farciara.
A to co?
- Ale cuchnie! - Fuj.
Ale smród!
Boże, co to jest?
- Ohyda! - Koszmar!
- Cuchnie. - Śmierdzi!
Droga pani.
Przepraszamy.
Bardzo przepraszamy.
- Wciąż czuć? - Tak. Strasznie.
Przepraszamy.
Do zobaczenia.
Mecenasie, Belindy jeszcze nie ma.
Co? Poszukam jej.
Dobra.
„Co to za firma?
Jaka jest główna gałąź?”
„Muszę kupę”.
- Jeszcze raz. - Oczywiście.
Przećwiczone?
Do dzieła.
Nadążycie?
Raz, dwa, trzy. Start.
Najpierw to sprawdźmy.
To prawda, co o pani mówią.
Różni się pani od Caitlyn.
Przepraszamy za te plotki.
- Tak. - Też jestem plotkarą.
Mówcie, jak mogę coś naprawić.
Dość pogaduszek.
- Dobra. - Jeszcze raz.
Jest pani świetna.
- Mecenasie! Proszę. - Nie zmuszaj mnie.
Zapraszam. Tańczyłeś do tego.
Nie wciągaj mnie w to.
To proste. Dalej!
- Dobra. - Wiem, że umiesz.
Do dzieła.
Z drugiej strony.
Kto by pomyślał, że to taki sztywniak?
Musi się wyluzować.
Tańcz jak seksbomba!
- Ale sztywniak! - Jeszcze raz.
Puszczaj.
Dobrze.
Ręce.
Będziesz pod wrażeniem postępów Belindy.
Tak?
- Tak. - Potem TikToki.
- Zatańczę z wami. - Jasne.
Tato?
Tato!
- Belindo! - Tato!
- Witaj. - Jesteś.
Cześć, ciociu.
Słyszałem, że dobrze ci idzie.
Będziesz dumny z córki.
Matilda mi powiedziała.
Nawet twoja trenerka mówi,
że już wszystko wiesz.
Robisz postępy!
Mówiła…
Nie ma mowy.
Muszę się jeszcze wiele nauczyć.
Jaka skromna.
Osobiście widziałam.
Bez wątpienia jesteś córką Enrico.
Inteligentna i pracowita.
Jesteś gotowa.
- Przedstawisz ją akcjonariuszom? - Tak.
Co? Nie. Nie jestem gotowa.
- Jeszcze nie. - Jesteś gotowa.
Nauczysz się na bieżąco.
Tak ja się nauczyłem.
No i masz Jacoba.
Co tu robisz?
Czemu nie śpisz?
Nie mogę spać.
A ty?
Ja też nie.
- Stresuję się. - Ja też.
- Czemu? - Czemu?
Słyszałaś, co mówił tata?
Chce mnie przedstawić akcjonariuszom i szefom.
A jak mnie nie polubią?
A jak nawalę?
A ty?
Czemu nie możesz spać?
Wypiłam za dużo kawy.
Ale martwię się o ciebie.
Czemu? Myślisz, że jutro stanie się coś złego?
Nie o to chodzi.
Stresuję się, ale pozytywnie.
Cieszę się.
Nie jestem gotowa. Jeszcze nie.
Nasz burmistrz kandydował na senatora w naszej prowincji.
Potem jego syn startował na burmistrza.
Wygrał, choć się nie zna na polityce.
Wiesz, co jeszcze miał?
Pewność siebie.
Teraz rozumiesz?
Wiem, co robić.
Dobrze.
Będę kandydować na burmistrza.
Niedobrze.
Żartuję.
Ale zrobię, co w mojej mocy.
Hej.
Dzięki za pomoc.
Będę tęsknić.
Co ty odwalasz?
Nabrałam cię. Celowałam w policzek.
Ja nie z tych.
Mówisz jak przegrana.
Zanim rozpoczniemy zebranie zarządu, chciałbym wam przedstawi
- nową wiceprezes ds. operacyjnych. - Dasz radę. Mam cię na oku.
Belindę Buenavistę.
Kurwa mać.
Boże.
Co powiedziała?
„Kurwa”? Dobrze słyszę?
Cieszę się, że mogę was poznać.
Dobrze.
Miło mi pana poznać.
I jego piękna żona, Michelle.
Miło mi panią poznać.
To Frank Smith.
Brawo!
Możemy zrealizować plan.
Tak jest.
Przedstawiłem ją wszystkim członkom zarządu.
I akcjonariuszom.
Świetnie sobie radzi.
Mam teraz spotkanie w biurze na górze,
więc bawcie się dobrze.
Też pójdę.
Oczywiście.
Gratulacje, Belindo. Jestem z ciebie dumna.
Dziękuję.
Chodźmy. Baw się dobrze.
I co? Dobrze mi poszło?
Byłoby idealnie, gdybym się nie potknęła. Prawda?
Ojciec jest z ciebie dumny.
Hej!
Tylko tata? A ty?
Nie jesteś dumny?
To wszystko dzięki tobie.
Nie jesteś dumny?
Belindo!
Tu jesteś.
Wszędzie cię szukałam!
Przepraszam. Pójdę do łazienki.
Porozmawiamy później.
Czemu jesteś dla mnie miła?
Chcę ci szczerze pogratulować.
Świetnie ci poszło!
Naprawdę? Dziękuję.
Wypijmy za to.
Zdrowie!
Dobre, prawda?
Tak. Słodko-gorzkie.
Tak? Mam tego więcej. Chodźmy.
No proszę. Pycha.
- Musisz spróbować. - Raczej nie piję.
Spróbuj.
- Proszę. - Z importu.
Nieźle!
Chyba wystarczy.
- Tata może nas zobaczyć. - Jeden kieliszek.
- Ale… - Zdrowie!
Proszę!
- Caitlyn… - Belindo, wścieknę się.
Dobrze ci idzie.
Mniejsza o kielony.
Super.
Do dna!
Nieźle!
Dobra.
Do dna!
Nieźle!
- Będziesz miała farta. - Wariatka.
Czas na imprezę!
Zatańcz ze mną!
Patrzcie, jak się ruszam, dupki!
Boże, jego córka…
Rozjebmy parkiet!
Ale sztos!
Wymiatam.
- Co za kobieta. - Dalej!
Impreza!
Odpierdala mi!
Tato, to transmisja na żywo.
Ludzie to nagrywali i robili remiksy.
Nic nie rozumiem.
To ty zrobiłaś to siostrze!
BOŻE, CO ZA WSTYD. MÓGŁ JĄ ZOSTAWIĆ W SLUMSACH.
POWINNA SIĘ WSTYDZIĆ. WRACAJ NA PARKIET!
PIJACZKA SIĘ WYPIERA KTO TO?
Patrzcie, jak się ruszam, dupki!
PUKNIJ SIĘ W ŁEB
Patrzcie, jak się ruszam…
- Kto tam? - Kutas!
Hej! Kim jesteś?
Jesteś złodziejką?
- Puść mnie. - Ten zegarek też ukradłaś?
Hej!
Jestem córką pana Enrico.
- Uciekam. - Córką Enrico Buenavisty?
- Oszalałaś! - Zamknij się! Uciekam.
Przepraszam. To córka pana Buenavisty. Chodźmy.
Wiem.
Wewnętrzna robota.
Ty jesteś mózgiem.
Potrafię rozpoznać podejrzaną twarz.
Komuś takiemu można ufać?
- Nie, prawda? - Nie.
- Żebym mu nie dokopała. - Wyzywasz mnie?
Dawaj.
- Dasz radę. - Ale co?
Oberwiesz.
Walnij go!
- Z całej siły! - Na tyle cię stać?
Co jest?
Co tam się dzieje?
Mogę przywalić dziewczynie, zwłaszcza takiej.
Chodź tu.
- Co teraz? - To była tylko bójka.
Po co się obrażać?
Wygląda jak buldog.
Jeśli…
Co tu się dzieje?
Bili się.
Przez niego się popłakała.
Co?
Tak jest. Bo nie wierzy, że Belinda jest pańską córką.
Co?
A co najlepsze,
powiedział, że jestem brzydka.
Co?
Belinda to moja córka!
Przepraszam.
Nie kłamała. Chciała uciec,
ale zabroniła mi o tym mówić.
Co? Wyjeżdżasz?
Jak mogłeś nie wiedzieć?
Przepraszam. Jestem nowym strażnikiem.
Tak.
Koniec przedstawienia. Wracamy.
Dalej. Idziemy.
Tato? Możemy pogadać?
Przepraszam za moje zachowanie
i za tę żenadę.
Może nie nadaję się do tej rodziny.
To nie była żenada.
Nieważne, co o tobie mówią.
Ważne, co ja o tobie myślę.
A co o mnie myślisz, tato?
Nie oczekuję, że będziesz idealna.
Dopiero zaczynasz.
Wiem, że masz swoje słabości.
Nie szkodzi.
Jesteś moją córką.
Szybko się podciągniesz.
To jak? Możesz popełniać błędy.
Możesz się potykać.
- Trzymam cię za słowo. - Taka praca.
Czyli mogę znów nawalić?
Nie cofniesz tego.
Ale pamiętaj, nie zawiedź mojego zaufania.
Przysięgam. Z ręką na sercu. Nie zawiodę cię.
- Obiecujesz? - Obiecuję!
Wejdźmy do środka.
Przepraszam, tato.
Nie szkodzi.
Jacob.
Tak?
Właśnie dlatego musisz się spieszyć.
Jest pani pewna?
Może jest inny sposób?
Po co? Taki jest plan.
Ja swoje zrobiłam. Teraz twoja kolej.
Jak ustaliliśmy, jeśli nam się uda,
zarekomenduję cię na dyrektora operacyjnego.
A jeśli nie chcę już tego stanowiska?
Nawet nie próbuj zmieniać planów,
bo powiem Enrico, że to twoja sprawka.
Co najlepiej się sprzedaje?
Często zamawiają stek z antrykotu.
Ile kosztuje?
1200 pesos.
- Dla ilu osób? - Dla jednej.
Co? Za tyle kasy?
- Pójdę już. - Dobrze.
Mark, jak długo tu pracujesz?
Od trzech lat.
Ile zarabiasz?
500 pesos dziennie.
Naprawdę?
Mecenasie! Jedzmy.
Mają tu danie za 1200!
Chodź, spróbujemy.
Mam zaraz spotkanie.
Co? No nie!
Hej!
Dzięki za lunch.
Do usług!
Macie nowego kucharza?
Makaron był bez smaku.
Śmiało. Ja stawiam.
Częstujcie się.
Aleś ty blada. Weź jeszcze.
To nie pani siostra?
Prawda?
Hej, C.
To twoja siostra?
Siostro!
Siostrzyczko!
Caitlyn, chcesz rybki?
Zaproś koleżanki. Zjedzmy.
Co ona robi z tymi zdzirami?
Zdzirami?
Wiesz, prostaczkami.
Pewnie nie jest głodna.
Nasze auto już jest.
- Chodźmy. - W końcu.
Co tak długo?
Do następnego razu.
Żaden problem.
Sześćdziesiąt sześć procent.
Belindo, przepraszam.
Dokończymy później.
- Dobrze. - Dziękuję.
Mecenasie.
Podpisz.
Co z moją prośbą
o podniesienie płac kelnerek?
Zatwierdzono ją?
Dokumenty są w kadrach do oceny.
Dzięki.
Mecenasie.
Jacob, coś się stało?
Co?
Ostatnio mnie unikasz.
Mam mnóstwo pracy dla pana Enrico i pani Matildy.
Dobrze.
Chodźmy na randkę.
Co?
Na randkę. Ja stawiam.
Gdyby nie ty, nie dałabym rady.
Skoro byłeś taki cierpliwy i mi pomogłeś,
to chodźmy na randkę.
Nie przejmuj się.
To twoja zasługa.
Nie musisz mi dziękować.
To idziemy na randkę?
Może innym razem.
Przepraszam.
Cześć!
Co tam, Mavick?
- Jak tam? - To Bret.
Jak moje włosy?
Enzo! Widzę cię.
Dajesz. Jestem z ciebie dumny.
Zostawię was.
- Cześć, Bret! - Siemaneczko.
Caitlyn.
Podobam ci się?
Może.
No chodź.
Co robisz?
Chodź. Tylko ty i ja.
Przestań!
Boże!
A tej co?
I tak cię nie chciałem!
Proszę. Coś na poprawę humoru.
Co cię ostatnio trapi?
Twój makaron!
Dziękuję.
Tęsknię za mecenasem.
Ostatnio mnie unika.
Może coś do mnie czuje.
Może to ja powinnam wyznać uczucie?
O Boże. Kobiety tak się dziś zachowują?
Udawaj niedostępną.
Łatwe się szybko zapomina.
To jak wyjaśnisz ten post przegrzmocony?
Spójrz na mnie, już zapomniałam.
Jesz makaron jak idiotka.
Caitlyn.
Caitlyn!
Co się stało?
Gdzie ten zboczeniec?
Nieważne.
- Chodźmy do domu. - Świnia.
- Z językiem na wierzchu! - Nie!
- Ty pieprzony dupku! - Belindo!
Co zrobiłeś mojej siostrze?
- Czemu ją nękasz? - Przestań.
- Jaszczurka zasrana. - Proszę!
Skopię ci tyłek!
W moich stronach tego się nie wybacza.
Spójrz na siebie, gnoju.
Belindo!
To nie Bret!
Nie jesteś Bret?
Jestem Maton.
Czemu nie masz plakietki?
I jesz frytki?
Przepraszam.
Jestem Bret!
A ty to kto?
Co robisz na mojej imprezie?
Lubisz tak wpadać i drzeć japę?
Teraz cię zatkało?
Idziemy!
Nie waż się tknąć mojej siostry.
To, że cię lubię, nie znaczy, że możesz mnie dotykać.
Co ty…
Chodź, siostro. Z głowy.
Nic ci nie jest?
Co to za pilna sprawa?
Mam tyle rzeczy do zrobienia w weekend.
To nie jest pilna sprawa.
Sprawę masz tutaj.
Nie jest? O co chodzi?
Coś złego spotkało Caitlyn.
Zrozumiałam, że jeśli nie bronimy swoich przekonań,
nikt się nie dowie, co czujemy.
Co masz na myśli?
Jacobie,
przestań mnie unikać.
Jeszcze jedna randka, proszę.
Belindo, to nie czas na rozmowy o…
Ałć!
- Dlaczego to zrobiłaś? - Dlaczego?
Belindo, nie będę…
Coś nie tak?
Wygłupiasz się.
- Złapiesz mnie? - Chcesz wiedzieć?
Jeśli tego chcesz.
Myślisz, że tak łatwo się wywiniesz?
Gotowa?
Jeden mi został.
Przepraszam.
Mam to w uszach!
Przepraszam.
Belindo.
Nie potrafię wyjaśnić, co teraz czuję.
Nigdy się tak nie czułem.
Kocham cię.
A ty mnie?
Mam mokro.
Ja też.
Rozpatrzyliśmy pani prośbę o podwyżkę dla kelnerów.
To wykonalne.
- Musimy złożyć propozycję… - Nie!
Sama byłam zszokowana nieprawidłowościami.
Wyjdźcie.
Ty zostań.
Możesz nas zostawić?
Co się dzieje, tato?
Już wróciłeś z podróży?
Przykro mi to mówić, bo jesteś moją córką.
Ale muszę być uczciwy. Prowadzę firmę.
Nie rozumiem. O czym ty mówisz?
Czemu firmie brakuje pieniędzy?
Pieniędzy?
Nie wiem.
Jeśli chodzi o podwyżkę dla kelnerów…
Trzydzieści milionów peso, Belindo!
Trzeba było poprosić o pieniądze.
Czemu chciałaś okraść firmę?
Okraść?
Pensje dla nieistniejących pracowników?
Opłaty za konsultacje?
Kupno laptopów i sprzętu?
To jakieś bzdury!
Skoro nie istnieją, to nie istnieją.
Nie czas na żarty, Belindo.
Akceptowałem cię taką, jaka jesteś.
Ufałem ci.
Wierzyłem w ciebie.
Złamałaś mi serce.
Nic nie zrobiłam. Przysięgam.
Szukaj, ile chcesz. Nic nie zrobiłam.
Nie okradłam cię.
Odejdź.
Zostaw mnie. Odejdź.
Jacob, jak Enrico się dowiedział
o moim planie zdobycia 30 milionów?
Dobrze, że mnie nie oskarżył, bo szybko zareagowałam.
Belinda na to nie zasługuje.
Ja też nie.
Tylko tak mogę wyciągnąć pieniądze od Enrico.
Proszę pani.
Zrobiłem wszystko, o co pani prosiła.
Wyszkoliłem Belindę, żeby ją w to wrobić.
To nie wystarczy?
Nie. To nie wystarczy.
Zrób wszystko, co musisz.
Belindo.
Belindo?
Co się dzieje?
Co powiedział ojciec?
Belindo.
Jedziesz do domu?
Podwieźć cię?
Nie, dziękuję.
Tato.
Tego najbardziej nie chciałam.
Twojego rozczarowania.
Czekałam tak długo, by z tobą być.
Dlatego nigdy bym ci tego nie zrobiła.
Nie jestem złodziejką.
Nie potrzebuję tego.
Nie potrzebuję rzeczy materialnych.
Potrzebuję tylko ciebie.
Twojej miłości i uczucia.
Twojej akceptacji.
Tato.
Przykro mi.
Uwierz mi.
Tato.
Siostro!
Siostro…
Będzie mi ciebie brakować.
Siostro.
Siostrzyczko.
Belindo.
Belindo…
Nie odchodź.
Moja kochana.
Będę tęsknić.
Możemy się kontaktować.
Masz mój numer.
Czemu wyjeżdżasz? A już się zbliżyłyśmy.
Dlaczego?
Odezwę się. Muszę iść.
Belindo, proszę.
Nie!
Zostańmy razem!
Jeśli naprawdę chcesz, chodź ze mną.
Rzuć pracę.
Pojedźmy razem do Nalapoku.
Sprzedamy wszystko, co się trafi.
Zysk będzie mały, ale wiem, że wystarczy. Chodź.
Mam masę długów.
Idź. Dasz sobie radę, prawda?
Idź przed siebie.
Nie martw się, strażnik cię zna.
Idź. Przed siebie.
Nie chciałaś się rozstawać.
Przed siebie, mówię.
W tamtą stronę.
Ostrożnie.
- Uważaj na siebie. - Jasne.
Hej!
Trzymaj się. Pisz, jak coś.
Belay!
- Ja pierdolę, dochrapała się. - Wypij z nami!
- Pięknie! - Wciąż tylko pijesz!
Wróciłaś!
Wpadnij później!
Pogramy w karty.
Banda leni.
Za wcześnie!
Wyglądasz jak gwiazda!
Chai, nie leć do niej pamięciówy!
Tęsknię za tymi cipami.
Brandzlujesz się?
O tak.
W ten sposób.
Brandzlujesz się?
- Wujku? Kim? - Ten upał mnie wykańcza.
Ty suko! Kiedy wróciłaś?
Dopiero co.
Ja pierdolę, odebralibyśmy cię.
Pospiesz się, wujku!
No ciągnij!
Nie sądziłem, że tu wrócisz.
- Co tak długo? - Ty suko!
- Tęskniłam za wami. Za Nalapokiem. - My też.
Tak się zachowują bogacze?
Spongebob, nie psuj chwili.
Tylko pachy mi się zmieniły. Są idealne.
Na pewno dalej cuchniesz.
Daj się sztachnąć.
Nadal śmierdzą.
Nie myliście się, odkąd wyjechałam.
No to mamy remis.
Przepraszam.
Muszę coś powiedzieć.
Wiem, że mogę za to stracić licencję.
Wszystko, na co ciężko pracowałem.
Musi pan poznać prawdę.
Wiem.
Belinda nie ukradła tych pieniędzy.
Przeprowadziłem własne śledztwo.
Chcę wiedzieć, dlaczego przystałeś na plan Matildy.
Jak mogłeś to zrobić mojej córce?
Wyrywanie strasznie bolało.
Ale przyznaj.
Twoja cipka już tak wyglądała.
Belay!
Wujku?
Ktoś chce z tobą porozmawiać.
To nie twoja zła macocha?
Ale syfiasta morda.
Mam ją sprać na kwaśne jabłko?
Powiedz tylko słowo.
Gotowa?
Przepraszam, źle cię oceniłem.
Nie wiedziałem, że cię wykorzystano.
Nie szkodzi, tato.
Najważniejsze, że mi wierzysz.
Matilda zostanie aresztowania.
I…
unieważniamy małżeństwo.
Dlaczego ciocia miałaby to zrobić?
Przed ślubem
podpisaliśmy intercyzę.
Myślałem, że jej to nie przeszkadza,
ale zaczęła okradać firmę.
Gdy dowiedziała się, że mam córkę,
zaczęła cię szukać.
Co z Caitlyn?
Caitlyn zostanie ze mną.
Proszę, wróć do mnie.
Jeśli nie chcesz pracować w firmie, nie ma sprawy.
Ale chcę, żebyś była ze mną.
Przepraszam, zapomniałem cię zapytać.
Co naprawdę chcesz robić?
Chciałam tylko,
żebyś mnie zaakceptował.
Dlatego się zmieniłam
i stałam się córką, której pragniesz.
Ale zrozumiałam, że najpierw ciężka praca,
bo czułam, że nie zasługuję,
by mieć wszystko od razu.
Więc jeśli się zgodzisz,
chciałabym tu zostać do końca studiów.
Gdy skończę, postaram się o pracę w twoim hotelu.
Chcę przejść przez cały proces.
Jeśli tego chcesz,
uszanuję to.
Belindo.
Belindo…
Mówiłam, że mogę ci pomóc.
Co tu robisz?
Ty go przyprowadziłaś.
Poradzisz sobie.
Bywa agresywna. Muszę iść.
Co tu robisz?
- Czekaj! - Ty dupku!
- Wyjaśnię. - Wynoś się! Wszystko słyszałam!
Twoją rozmowę z ciocią Matildą.
- Posłuchaj. - Nie tłumacz się.
Wracaj do biura ojca.
Daj mi spokój.
- Ale… - Wykorzystałeś mnie!
Oboje mnie wykorzystaliście!
Rzuciłem pracę.
Co? Dlaczego? To było twoje marzenie.
Co z twoją przyszłością?
Belindo,
ty jesteś moją przyszłością.
Marzę o tobie.
Bzdura! Wykorzystujesz mnie!
Zabawiłeś się mną.
Oszukałeś mnie!
Weź…
Zostaw mnie.
Belindo.
Nie chcę cię więcej widzieć.
- Proszę. - Tylko cierpię. Nie dotykaj mnie!
Błagam.
Wykorzystałeś mnie!
Wynoś się!
Wujku, zrób coś, proszę!
Zostaw mnie w spokoju. Wynoś się!
Daj mi spokój.
Belay.
Gdzie Jacob?
Idź za nim, histeryczko.
Czemu go nie powstrzymałaś?
Goń go!
Pieprzyć go.
Nie wiedziałam, że odszedłeś!
Skrzywdziłeś mnie.
Zresztą Mo wie, że robię się agresywna, gdy się budzę.
Jacob!
Nie zgrywaj niedostępnego!
Daj spokój.
Jeśli się nie odwrócisz, to jesteś ruchaczem.
Już mówiłem, że cię kocham.
Ale nie chcesz mi uwierzyć.
Oskarżasz mnie, że zgrywam niedostępnego.
„Zgrywam niedostępnego”.
Belindo.
Kocham cię.
I akceptuję.
Belay.
Też cię kocham.
Gorzko, gorzko!
Na razie tylko buziaczek.
Powoli.
Buziak.
To buzi?
Jedziecie!
Dajesz, gorzko!
Jutro nie będzie mógł chodzić.
Napisy: Konrad Szabowicz