Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
HANGO SA TOTOONG KUWENTO
Pahingi ng tulong dito.
Code Blue. Section 12.
-Code Blue. Section 12. -Tulong, pakiusap!
Ano'ng nangyayari?
Pumasok ako, nangingisay siya tapos na-cardiac na.
-Kukunin ko ang bag. -Ano'ng nangyari, Charlie?
Pumasok ako. Nangingisay siya. Abnornal ang tibok ng puso.
-Palit tayo ng mga compressor. -Sige.
Three, two, one…
Magandang palitan.
Hinga, two, three, four…
Sige, ano'ng nangyayari dito?
Narinig ko ang alarm. Pumasok ako at nangingisay siya.
Napansin kong nag-V-tach siya.
-Tumigil ang puso. -I-compress na.
Cart sa likod.
Wala pang epi. Mag-1 minuto nang kino-compress.
Simulan na natin ang epi, huminto ng 1 minuto para itsek ang pulso.
Copy.
Hinga.
Mabilis na pag-compress.
-…12, 13, 14, 15. -Hinga.
Hinga, two, two, three.
-Hinga. --…five, six, seven, eight, nine, ten, 11…
Suriin ang pulso.
…fourteen, 15. Walang pulso.
-Pwedeng i-shock ang ritmo? -Oo.
-I-charge natin ng 150 joules. -Charging.
-Hinga. -Ten, 11, 12, 13, 14, 15.
Mabilis na pag-compress.
…five, six, seven, eight, nine, 10, 11.
-Sige, i-clear natin para sa shock. -Clear ang lahat.
Bumalik sa dibdib. Isa pang round ng epi, pakiusap.
Diinan natin ng mas malalim.
Hinga.
-Hinga. -Hinto.
Mabilis na pagdiin.
Kausapin mo ako.
-Mabilis na pagdiin. -Hinga.
-…thirteen, 14, 15.
-Hinga. -Pahingi ako ng abang na epi?
…four, five, six, seven…
-At charge. -…ten, 11, 12, 13.
-Angat. -Clear ang lahat.
-Clear ang lahat.
Handa na. Balik.
-Three, two, one… -Hinga.
Mas bilisan pa ang pag-compress.
Hinga.
…fourteen, 15…
200 joules.
Hinga.
-Hinga. -Clear.
Ulit.
Balik.
Hinga.
-Wala akong nakukuha. -Hinga.
…ten, 11, 12, 13, 14, 15.
-Lintik. -…three, four, five…
Mga pag-compress.
…ten, 11, 12, 13…
Sige. Ginawa na natin ang lahat.
Isulat ang oras ng kamatayan. Tawagan natin ang misis niya.
BATAY SA AKLAT NA "THE GOOD NURSE" NI CHARLES GRAEBER
Sandali na lang.
-Gaano katagal na kayong kasal? -Tatlong taon.
Wow. Mga bagong kasal pala kayo.
Alam mo baby, mahal na mahal kita.
Ayos. Tapos na ako.
Sige.
Pwede ba siyang ikuha ng tubig?
'Di pwede hanggang bukas. Baka mabulunan siya. Dito lang.
Aayos pakiramdam niya dito.
-Aalis na ako, pero babalik ako. -'Wag kang umalis.
-Alam mong bawal. -Hindi.
'Di ako pwedeng dumito.
Uy, Sam, pwedeng ihiga ang upuan na ito.
Gusto mo nang kumot at unan?
Oo. Salamat. Oo.
Sige. Mukhang ayaw mo kasi, eh.
-Babalik ako. -Salamat.
Nabigyan ng 1 litro. Ba't mababa presyon niya.
'Di nila alam. May lab test pa sa hatinggabi.
Ayos, kumusta si Holly?
Ayos si Holly, pero kailangang kunan…
Amy. Gusto kitang makausap tungkol sa 310.
Ano ba 'yan.
Pinanatili mo ang kamag-anak?
Matandang lalaki. Oo. Pagod siya, at 1:00 a.m na.
Wala tayong tao para mag-asikaso sa mga kamag-anak.
Nahuli na akong nagrarasyon ng filter ng kape.
Nagmamahal ang presyo ng lahat.
Nagmakaawa ako kay Linda Garran para sa karagdagang tao.
Sige.
Pero binigyan ako ng tulong sa pang-gabi, ayos?
Lalaki, maraming karanasan, mahusay na mga rekomendasyon.
Ah.
Mabuti.
Walang anuman.
Si Viv ito.
Uy, Holly, si Amy ito.
Itatagilid lang kita nang kaunti. Ibababa ko lang ang brasong ito.
Uy, nakita ko ang kapatid mo nung nagsimula ako sa shift ko.
Napakabait niya. Nakapaglibang ba kayong magkasama?
'Di ko akalaing kambal ang anak niya.
Ewan ko kung paano…
niya ginawa 'yun.
Sige.
One, two, three.
'Yung fried chicken, inalog mo sa paper bag?
Oo, ginawa ko 'yun. Anumang sinabi ni Julia Child, ginawa ko.
Ang galing.
May utang ka pa yata sa akin noong nakaraang Biyernes.
Pero makakapaghintay naman.
Ay! Pasensiya ka na.
Hindi, ayos lang talaga.
Ang tanga ko talaga.
-Sige, 20, 40… -'Di mo kailangang gawin ito.
-'Di ko kailangan lahat. -…6, 7… Hindi. 8, 9…
Heto, kunin mo. 50 'yan. Pasensiya ka na.
-Salamat. Pasensiya na din. -Heto.
Halika, Mr. Teddy. Papunta na tayo sa school.
Napag-usapan na nating 'di papasok si Mr. Teddy sa school.
-Salamat, Mama. -Halika dito, Mr. Bag.
Handa na ako.
-Babay, Mama. -Babay. Mahal ko kayo.
-Kailangan mo palang bumili ng gatas. -Sige. Bibili ako.
-Mamaya. -Salamat.
Tara na sa klase, mga iha.
'Di magandang balitang ito.
Gaano kasama ito?
Kung ganito ka pa rin,
posibleng atake sa puso sa loob ng ilang buwan,
na nakamamatay.
Noong huli, sabi mo may mga pagpipilian.
Noon 'yun, bago nakuha ang mga resultang ito.
Tungkol na ito sa itatagal ng puso mo.
Para saan?
Para mailista ka sa transplant.
At dapat kang huminto sa trabaho. Mag-medical leave ka.
Kailangan ko ng health insurance.
Wala akong paid leave hangga't maka-1 taon ako.
May mga anak ka, 'no?
Mm-hmm.
Nanganganib ka para sa stroke.
Sabihan mo sila ng mga sintomas.
Ang mga maagang babala ng isang atake ay hirap sa paghinga, sikip sa dibdib,
panghihina o himatay.
Kailangan mong sabihin sa kanila kung sakaling mangyari sa bahay. Ayos?
-Uy. Loughren. -Mm-hmm.
Tse-check out na ako.
Sige.
-Bale, hindi ka covered? -Hindi.
'Yung test at konsultasyon, nasa $980.
Pwedeng dalawang card?
Oo naman.
Maria, pwede mo ba akong iangat? Manonood ako ng TV.
…vitamin D. Salamat.
-Uy. -Ah.
-Ikaw 'yung bago? -Ah, oo, Charlie.
Uy, Charlie. Amy.
-Uy, Amy. -Masayang makilala ka.
-Welcome. -Salamat.
-May naglibot na ba sa'yo? -Wala pa.
May mga pasyente ako, pero…
Sige. Ipapasyal kita.
Libre sa lahat 'yang computer.
May code para mag-banyo, napakaimportante,
ang napaka-orihinal na code 4321.
'Di naka-crack.
Marunong ka na ba sa PYXIS?
Oo, pero modelong '97 yata ang mayroon kami.
Halika. Ipapakita ko sa'yo.
Ilagay mo ang nurse ID mo.
At ang code mo.
Ilagay mo ang kailangan mo.
At ang dami.
Ilabas mo. One, two, three, four, five. Isara ang drawer.
-Kuha mo? -Oo.
Marami ka raw karanasan. Saan ka nagtrabaho dati?
Kung saan-saan na ako, oo.
-Florians, Vance, Shawlands, Aloysius. -Shawlands.
Naroon 'yung naka-training ko.
-Talaga? -Lori.
-Lucas? -Oo.
Oo, madalas kaming magkasama. Ayos siya. Magaling siyang nars.
Ang tagal ko siyang 'di nakausap. "Pocket Rocket" pa rin tawag sa kanya?
Hindi. Diyos ko. Nakakatawa 'yan.
Tatawagan ko siya at itanong ko 'yan.
Huwag. 'Wag mo akong isumbong sa kanya.
Sino'ng sa'yo ngayon?
Ibinigay nila sa'kin?
Mayroon akong 311, Stevens. 310, Martínez.
Ano'ng mga first name? 'Di n'yo inilalagay sa pinto dito.
Mas gusto ko rin ang first name.
-Ana. Simula tayo sa kanya. -Ana.
Nasa ED siya dahil sa masamang reaksyon sa amoxicillin.
Para sa mister niya 'yung reseta,
at pwede silang tanggihan ng insurance 'pag nasilip ito.
-Kumusta ang balat? -Nagbabakbak ngayon.
Ano, mga clear lang?
Unang sipsip niya ngayon. Ipapakilala kita.
May tubig mamaya.
Kumusta, lovebirds.
-Tingnan n'yo ang dala ko. -Uy.
Heto na.
-'Yan ba ang pinakamasarap na natikman mo? -Oo.
'Ayan.
Alam mo? Dahan-dahan lang muna, ha?
-Gusto kitang ipakilala kay Charlie. -Uy.
Siya ang magiging nars mo ngayong gabi, pero nandito ako kung kailangan mo ako.
Ayos?
-Kumusta, Sam? Mabuti? -Sabihan mo ako kung tama na.
-Mahapdi? Mahapdi ba? -Magche-check in lang ako.
Huminto muna tayo, ha?
Sabihin mo sa akin, narinig kong naging mahirap ang ilang araw mo. Tama?
Pindutin n'yo ang button kung may kailangan kayo.
Anumang oras, nandito ako. Ako'ng Amy mo ngayong gabi.
-Uy. -Uy.
Ayos na ako, kaya pupunta ako sa cafeteria, kukuha ng pagkain.
-May gusto ka? -Nagsasara ang cafeteria ng 11:00.
-Dapat sinabi ko sa'yo. -Ah. 'Di ako masyadong gutom.
-Pasensiya na. -Pupunta ako sa vending machine.
Uy. Gusto mo ng itlog?
Mayroon akong malaking egg salad na mas gusto kong ibahagi.
-Ligtas kung marami. -Ayos lang ako.
Dadalhin ko 'yun sa desk pagkatapos ko dito kay Holly.
-Sigurado ka? -Oo.
Sige, salamat.
Gusto ko itong croutons.
-'Yang basang crackers? -Ganyan ba sila?
'Yan ang tunay na nagpapasarap sa salad.
Ginawa ito ng panganay ko.
Galing siya sa angkang 'di marunong magluto.
Nagluluto ba mister mo?
Ako lang at mga anak kong babae.
Dalawang babae ang anak ko.
Apat at pito.
Lima at siyam.
-Ah, ganoon? -Mm-hmm.
'Di ko na sila kasama. Lumipat ang ina nila, 6 oras ang layo, at…
Kaya nandito ako.
Sa tingin ko, masarap ito.
Sige.
-Ah, siya'y-- Oo. -307.
Steven. Mayroon akong isang minuto bago siya umihi.
Ako na.
Sigurado ka? Salamat.
Uy, Steven. Ako si Charlie. Abala pa si Amy ngayon, kaya…
Ano'ng maitutulong ko? May problema ba?
Charlie, ano 'yan?
Oo, kaya mo!
-Tingnan mo. -Ano? Ni hindi mo siya gusto.
-Kaibigan ko siya, Jackie! -Walang makakapansin niyan.
Mapapansin nilang lahat.
Hindi nga. Sige na. Totoo.
Oo, mapapansin nila!
-Ba't ba ginagamit ko ang mga ito. -Uy.
-Ang pangit! -Ano?
-Tigil! Ano ito? -Sinira mo ang sapatos ko!
Tinutulungan lang kita.
-Samahan mo muna si Maya. -'Di ka nakatulong, Jackie.
-Nasa-- -Sige.
Sinisigawan mo si Jackie?
-Idinikit niya ulit ang ilalim. -Ayos lang, Alex.
-Aalisin ko. -Sinabihan mo siya.
Kita mo, natatanggal agad.
-Sa parehong sapatos. -Oh, naaalis ko.
-Aalisin… -'Di mo kaya.
Kumalma ka nga. 'Di ito ang katapusan ng mundo.
Hindi.
-Teka. Uy! Makinig ka. Alam ko. -Tigil…
Kapos ka kumpara sa mga kaibigan mo, pero sinusubukan-…
Wala akong makuha!
-Ni 'di nga kita makuha. -Pasensiya…
Ay lintik.
Amy?
Ano'ng nangyayari? Ayos ka lang?
Ayos lang ako.
Uupo ako dito hanggang gumaan ang pakiramdam mo, ha?
Sabayan mo ako sa paghinga.
Huminga ka lang.
Ayos lang.
Cardiomyopathy.
Mga paltos ng dugo sa puso ko.
Sige. Eh, bakit ka nagtatrabaho?
Wala akong health insurance.
Paano dito?
-Nakipag-usap ka ba sa cardiologist? -Hindi.
Sige.
'Wag mo ipaalam.
-Masisisante ako. -Sige.
Wala akong sasabihan.
-Sige. -Oo.
Gaano katagal kang magtatrabaho bago magka-insurance?
Apat na buwan.
Sige.
Matutulungan kita.
Sige na.
Kaya mo'ng 4 buwan.
Magiging ayos ka.
Oo?
-Giniginaw ka ba? -Mm-hmm.
Heto.
-Sira yata ang pinto. -Ah, ito 'yan.
Salamat.
-Mahabang gabi ito. -Energy ba, kumusta ang parke?
Kinansela niya.
-Ah, sayang. -Sa susunod na linggo na.
Tumawag nung susunduin ko na sila.
Oo.
Inasahan ko na rin 'yun.
Saglit lang.
Uy, kumusta? Nasaan si Sonya?
Ano'ng mayroon tayo?
May aasikasuhin sa pamilya niya, kaya sabi ko bigyan ko ng relyebo.
-310… -Oo.
…namatay sa mismong pagbabago ng shift.
-Ana? -Oo. Si Mrs. Martínez.
'Di ko alam kung ano'ng nangyari.
Natawagan na ang asawa niya. Papunta na siya.
309. Tumagilid siya bandang tanghali…
Namatay si Ana.
Gigising dapat ng 8. Nahirapang huminga. Nilagyan siya ng tube.
Nagawa nilang iwan siya nang ganito?
Namatay ang nanay ko sa ospital noong bata ako.
Pagdating ko doon para tingnan siya, ano…
Una, nawala ang bangkay niya…
-'Di nga. -Oo. Nakakabaliw. Mga ilang oras lang.
At nang mahanap nila siya, ganito.
Siya, alam mo 'yun, kalahating walang takip, hubad… Kaawa-awa.
Sa mahabang panahon, iyon ang alaala. Ganoon ko siya naaalala.
Ay, Charlie.
Kaya para sa akin, ito ang mahalagang bahagi.
Oo.
Maghanap ng dignidad.
Nasa labas na si Mr. Martínez.
Gusto ka niya talagang makausap, Amy.
Sige na.
-Ayos ka lang? -Oo, kaya ko ito.
Sige, pakiulit ang kwento.
Sige, heto. Kahina-hinalang pagkamatay ni Mrs. Martínez, Ana.
Dinala sa emergency room dahil sa masamang reaksyon sa amoxicillin.
Reaksyon sa ilang antibiotic. Ano pa?
'Di sila sigurado.
-'Di alam ang ikinamatay? -Hindi.
Ilang taon na siya?
Pitumpu't pito.
Eh, ba't tayo narito?
Dito ang conference room.
Mga detective, Braun, Baldwin, welcome.
Linda Garran, risk manager.
Si Duncan Beattie, attorney. Ang board namin.
Baka kilala n'yong dalawa si Malcolm Burrel sa City Council.
Tagasuporta ako ng puwersang lokal at abogado ng distrito.
Ah, masayang makilala kayong lahat.
Sige, wala kaming masyadong alam.
Maliban sa may namatay.
'Di maipaliwanag na pangyayari na namatay ang pasyente.
Paanong 'di maipaliwanag?
Ayon sa mga eksperto sa medisina
na isa itong 'di pangkaraniwang masamang reaksyon sa mga gamot.
Pero wala kaming nakitang makakapagsabing sinadya ito.
Tinawag kami?
'Di naman usaping pulisya ito,
pero dikta ng Department of Health kung kailangan,
kaya narito tayo.
Ano ang mga gamot?
Bale, nakalista lahat dito.
Salamat.
Medyo kumplikadong dokumento 'yan.
Magbabakasakali ako.
Kung buklatin mo sa ikatlong pahina,
makikita mong ang patient 1 ay may abnormal na resulta ng laboratoryo
at delikadong sintomas.
Nasaan ang katawan ni Mrs. Martínez?
Naibigay na sa pamilya niya.
Nagsampa ba sila ng kaso?
'Di kami naniniwala na alam ng pamilya
ang kakaibang pangyayari sa pagkamatay ng patient 1.
'Di ba dapat isinisiwalat sa kanila 'yan?
Isa itong magulong sitwasyon.
May abogado ang Parkfield
para masigurong tama ang lahat.
Nasaan ang katawan ni Mrs. Martínez? Paano ito makuha?
Ipina-cremate siya ng pamilya.
Kailan siya namatay?
Pitong linggo na.
Gumagawa kami ng panloob na pagsisiyasat.
Kaya may pagkaantala.
Sige.
Siyempre dapat ma-interview lahat ng staff na nagtatrabaho sa ICU.
Tabi, tabi. Isa akong mahalagang tao ng bayan.
Sa katunayan, ako ang pinakamahalagang tao ng bayan,
o 'di kaya ang pinakamahalagang tao sa kanluran ng Pecos.
"Kung saan man iyon."
Ako ang mayor ng Humdrum Falls.
"Ano'ng ginagawa mo?"
"Ginagawa"? Wala akong ginagawa. Ako ang mayor.
Ayos.
"Eh, dapat may gawin ka na ngayon."
"Maliit man na bayan ito,
pero sinalakay ito ng mga alien."
Kailangan kong hanapin sa libro kong How to be Mayor.
Isa. Magsuot ka ng magarbong kuwintas.
Ikalawa. Ipapasyal ka sa isang malaking kotse ng sarili mong tsuper.
Ikatlo…
Kumain ka. Ito…
"Ikatlo. Kakain ka at iinom nang libre."
-'Di ko makukuha ang parteng ito. -'Wag susuko.
Ano ka ba? Mahusay.
Hindi. Sinabi pa ng guro na dapat akong magsuot ng suit at mag-bigote.
Manamit na parang lalaki kasi mayor ako. Kakaiba daw ang babaeng mayor.
Pwedeng mayor ang mga babae.
Sinabi ko pero…
Dula ito tungkol sa alien. Babaeng mayor 'yung kakaiba?
Sira-ulo siya.
-Nandito na ako! -Uy!
-Jackie! -Hindi! 'Di ka pa pwedeng umalis.
Pasensiya na, anak.
-Halika. Hulaan mo ito. -Halika.
-Hulaan mo ito. -Candy?
Hawakan mo'ng mga kamay ko.
Ulitin mo pagkatapos ko.
Ako ang mayor ng Humdrum Falls.
-Ako'ng mayor ng Humdrum Falls. -Ako'ng mayor ng Humdrum Falls.
-Ako ang mayor ng Humdrum Falls. -Ako ang mayor ng Humdrum Falls.
Kaya mo ito.
Cream at dalawang asukal.
Ipinadala na nila ang imbestigasyon?
'Di pa. Kailangan daw nila ng oras para ipunin ang kaugnay na mga file.
'Di pa sapat ang 7 linggo?
Akalain mo 'yun.
Gusto mo bang
tingnan ko ang mga staff?
Nagawa ko na.
Isang nars ang may kasong criminal trespass sa Pennsylvania.
Ha? Isang nars?
Oo, isang lalaking nurse. Charles Cullen. C-U-L-L-E-N.
Ah. Kailan?
8 taon nang nakaraan.
-Anong distrito ito sa Pennsylvania? -Palmer.
-Palmer Police. -Hello, ma'am.
Detective Braun ng Homicide, Prosecutor's Office, New Jersey.
Background tsek sa lalaking dinampot noong '95.
Pwede mo bang ilabas ang case file?
-May pangalan ka ba? -Charles Cullen.
-Ah, may Post-it note sa file. -May Post-it note sa file.
'Di siya sigurado. Baybayin mo nga iyon?
Nakasulat, "digoxin."
Digoxin? Ano 'yan? Gamot ba 'yan o ano?
May iba pa ba sa kanya?
Dinampot dahil sa pamamasok at…
Sige. Dinampot dahil sa pamamasok at pangha-harass noong '95.
Nilaslas ang gulong ng katrabaho nung nag-break sila.
Iniurong ang kaso.
-Ano? Iniurong ang mga kaso? -Oo, lahat ng kaso.
-Oo. -Ah.
Maraming salamat.
-Oo. -Babay.
May mali.
2 buwan na bago iulat ng Parkfield ito.
Imbestigasyong ayaw nilang ibahagi.
Mamahaling mga abogado.
Sige.
Bale…
ano'ng dahilan nila para pagtakpan ang kamatayan?
Ano'ng mga motibo?
Negosyo ito.
Wala nang ibang dahilan maliban sa pera pagdating diyan.
Hello? Pwede kayong magpatuloy sa pagkain.
'Di namin uubusin ang oras n'yo.
Gusto lang naming ipaalam sa inyo ang pangyayaring tinitingnan ng ospital.
Tinitiyak namin sa inyo, ang board at ako
ay humaharap sa insidente at lahat ng konektado dito.
Pero mas mabuting nandito kayong lahat.
Ipinapaalam namin sa lahat na sangkot din ang mga pulis.
-At… -Tungkol saan ito?
Nagkaroon ng isyu sa pagkamatay ng isang pasyente sa ICU.
Kahina-hinala ba ang kamatayan? Kung nag-iimbestiga ang pulis…
Linawin ko. Nag-iimbestiga kami sa tulong ng lokal na pulisya.
-Alam mo kung sino? -Hindi.
Pero dahil sangkot na ang panlabas na imbestigasyon,
narito si Mr. Beattie, ang abogado natin,
at gusto niya ring magsalita.
Salamat.
Gusto ko lang sabihin na kakausapin ko bawat isa sa inyo nang paisa-isa,
pero bilang pangkalahatang pahayag,
Sasabihin ko na sa mga ganitong oras,
ang pagiging kompidensiyal ng pasyente dapat ang priyoridad.
Nakasalalay dito ang inyong mga indibidwal na kontrata.
Sinumang magsasalita sa pulis
na walang presensiya ng kinatawan ng ospital
ay lumalabag sa kontrata.
Matapos man ang araw, narito kami ni Mr. Beattie para sa inyo.
Dadalo kami sa anumang mga panayam
para sa kapakanan ninyo.
May access kayo, pero dapat nasa kwarto siya.
Aba. Hindi pwede. Hindi pwedeng nandoon siya.
Risk manager siya. Trabaho niya 'yon.
Sino'ng magsasalita kung may boss?
Ni 'di natin alam ang nangyari. Wala man lang katawan.
Ang kondisyon lang na hiningi nila ay nasa kwarto siya
at 'di n'yo pag-uusapan ang mga gamot.
Naiintindihan ko ang hiling nila, pero bakit ka pumayag?
Ikaw dapat ang prosecutor.
Sa nakikita ko,
nakikipagtulungan sila sa pagsisiyasat n'yo.
Ito lang mayroon. Kooperasyon?
Sinabi nila sa akin 'yan.
Iniipon nila ang mga dokumento. Tapos na. Ipapadala nila agad.
Tanong ko lang.
Ba't gagawa ng panloob na pagsisiyasat ang Parkfield,
7 linggong pagsisiyasat,
tapos tatawagin kami at ilagay siya sa kwarto kung wala lang?
Pag-iingat.
Tapusin ko na ang usapan. Nasa kwarto siya.
Tapos.
Uy, Amy.
Uy.
Nurse Loughren.
-Ito si Officer Braun. Baldwin. -Kumusta ka?
-Tungkol saan ito? -Mga impormal na tanong lang.
Kakausapin ng mga opisyal ang ilang mga staff sa ICU.
Sige.
Naaalala mo ba si Ana Martínez?
Oo, naging pasyente ko siya.
May naaalala ka bang kakaiba tungkol sa nangyari sa kanya?
Kakaiba?
Kasi namatay siya.
Oo, nakakalungkot nga ito. Biglaan 'yun.
Biglaan?
May namamatay sa ICU, pero…
'di inasahan 'yun.
Pasensiya sa abala. Pwede ba kitang makausap saglit?
Pasensiya na. Babalik ako.
Dapat mahalaga ito. Ayoko nang iniistorbo.
May mga kakaiba ba diyan?
Mm-mm.
Teka, oo. Ang glucose niya.
Ito ay…
Oo, mali ang blood sugar.
Walang C-peps.
-Kakaiba. -Ano 'yon?
Ang insulin sa sistema niya ay hindi ginawa sa katawan niya.
May nagbigay sa kanya nun.
Masasabing binigyan siya ng insulin?
Wala naman ito sa listahan, at isa pa, hindi siya diabetic,
kaya baka double medication error ang insulin,
na talagang bihira, kaya…
Double medication error? Bihira?
Oo.
-Mapapatay kaya siya nito? -Oo naman.
Pasensiya na.
Nasaan na tayo?
Tingnan natin. Ah.
Ano'ng masasabi mo tungkol sa mga katrabaho mo?
'Di mo mamasamain kung sasagot siya tungkol sa katrabaho?
-Siyempre hindi. -Mabuti.
May katrabaho kang Charlie Cullen.
-Oo. -May kinalaman kaya siya dito?
Gumagawa ka na ng mga konklusyon, sir.
Wala si Charlie doon.
Namatay si Ana sa day shift. Panggabi kami ni Charlie.
Wala kaming dahilan para maghinala na hindi aksidente ito.
Salamat, Amy.
Kilala ko si Charlie.
Magkasama kami sa bawat shift, at napakagaling niyang nars.
-'Di siya magkakamali nang ganyan. -Salamat, Amy.
-Nasaan ang panloob na pagsisiyasat? -Nirerepaso pa namin lahat.
'Di n'yo kailangang repasuhin 'yon. Iyon na dapat 'yon.
Ipapadala ko sa inyo ang mga kahon bukas.
Pero sana maintindihan n'yong naging mahirap ang pitong linggong 'yon.
Walo.
Walong linggo na.
Jack Ivins. July 19, '88.
Nagpapagaling mula sa operasyon sa apdo nung Huwebes. Walang mga komplikasyon.
May linya na.
Humanda ka para gumawa ng isa pang shock. 150 joules.
-Lahat, clear. -Clear. Clear ka.
-Clear ang oxygen. -I-shock na.
Ituloy ang pag-compress.
One and two and three and four and five and six…
Mga compression.
…nine, ten, 11, 12, 13…
Tigil. Suriin natin kung may ritmo.
-Wala dito. -Patuloy sa defib. Tuloy sa pag-compress.
Magbigay tayo ng 1 milligram ng epinephrine IV.
…six, seven, eight, nine, ten…
Maghanda tayo para sa isa pang shock. 200 joules.
Handa na ang epi.
Ituloy mo ang paghinga.
-Twenty. -Ituloy ang pag-compress.
Kausapin mo ako.
Handa na'ng epinephrine?
Magpalit, five, four, three, two…
Thirty-five.
Clear kayong lahat.
Clear ang oxygen.
Papasok na ako. Mababang pulso.
Wala pa ring pressure.
…four and five and six and seven and eight and nine, ten,
eleven, 12, 13, 14, 15.
Lintik.
Twenty-five. Ngayon na!
Tara na!
Inumin mo ito.
Masisisante ka.
May mali sa PYXIS.
Kung ikakansela mo ang request, magbubukas pa rin ito.
Pagnanakaw ng gamot 'yan, Charlie.
Amy, tigil. 'Wag ka nang mag-alala. Tutulungan kitang malampasan ito.
Uy, ano'ng sabi niya?
Baka tama siya.
Baka kailangan mong sabihin kay Alex,
kung sakaling may mangyari at wala ako doon.
Ako na lang ang mayroon sila. 'Di ko sila pwedeng iwan.
Hindi, hindi mo sila iiwan, Amy.
'Di mangyayari 'yan. Ano ba? Dalawang buwan?
Tutulungan kita. Ooperahan ka at makakasama mo mga anak mo.
Iyan ang mangyayari.
Ayos ba?
Pero dapat sabihin mo kay Alex.
Mukhang nakakatakot ito, pero hindi naman talaga.
Ang bawat puso ay may mga ventricle.
-Mga espasyo sila. -Oo.
Dalawang espasyong parang lobong puno ng dugo.
Pinagagalaw nila ang dugo sa katawan.
At 'yung akin, alam mo 'yun,
masyado silang malaki, at medyo manipis na sila.
Pero magiging ayos din ako. May gamot ako.
May mga doktor na nag-aalaga sa akin, at malapit na akong maging normal.
Pero kailangan niya ng tulong natin, Alex.
Kung babagsak siya o magsimulang magsalita ng nakakatawa,
o mahirapan kang gisingin siya o kung ano man,
dalhin mo si Maya sa harap ng TV, tumawag ka sa 911, at tawagan mo'ko.
Oo, pero 'di naman mangyayari 'yun. Hindi.
Magiging maayos ang lahat. Bubuti ako.
Pwede na ba akong manood ng TV?
Sige.
Narito lang ako kung gusto mo…
Charles Cullen na may C.
C-U-L-L-E-N.
Oo naman. Sandali, ilalabas ko ang record niya.
Ayos, salamat.
May kailangan lang akong itanong sa boss ko.
Sige. Oo naman.
Hello?
Hello. Si Detective Braun ito. Sino itong kausap ko?
Mark Rossi. Abogado ng St. Aloysius Hospital.
Mr. Rossi, kumusta. Umaasa akong matutulungan mo ako.
Naghahanap ako ng impormasyon sa dati n'yong empleyado
noong '96, si Charles Cullen.
Ang data ng empleyado namin ay itinuturing na kumpidensyal.
Kinukumpirma ko lang ang petsa ng trabaho niya, iyon lang.
Ilalabas namin ang kaugnay na impormasyon
kung makita namin ang subpoena n'yo.
Sige, oo, maraming salamat.
Salamat.
Kalokohan ito.
'Pag naririnig nila pangalan niya, walang gustong magsalita.
Detective Baldwin?
-Oo. -Mula Parkfield Memorial Hospital.
Panloob na pagsisiyasat.
-Kailangan mo lang pumirma dito. -Sige.
-Kailangan mo ng tulong sa mga kahon? -Ito lang.
Magandang araw.
-Ms. Garran. -Detective Baldwin.
Ah, salamat dahil hinarap mo ako.
Anuman para matapos na ito.
Mayroon lang akong ilang mga katanungan.
Ang pixie report. Mga withdrawal ng gamot…
PYXIS.
Tama iyan.
Bale narito lahat ang mga withdrawal ng gamot ng mga nars.
-Tama? -Tama iyan.
Umasa akong makukuha ko ang buong ulat
pero maikling panahon ito mula sa pagkamatay ni Ana.
Naitatago lang daw nito ang impormasyon sa loob ng 4 linggo.
Nakakuha naman siguro kayo ng kopya nung nag-imbestiga kayo, tama?
'Di yata namin ginawa. Hindi.
Pwede kong tingnan, pero ipinadala na sa'yo ang mayroon kami.
Tingnan mo, pahina siyam ito,
kaya dapat nandito lang kung saan ang pahina 1-8.
Sige, titingnan ko ito.
Nurse Garran, mukhang nagtatago ka ng ebidensya.
-'Di ko yata… -6 na pahina. Nasaan ang iba nito?
Paumanhin. May isa pa akong meeting, at 'di ko pwedeng ilipat…
Ah, hindi pa ako tapos.
Mag-reschedule ako sa opisina mo.
Umupo ka.
-Paumanhin… -Umupo ka!
Alam mo kung ano'ng ginagawa mo.
-Uy, guys. -Uy.
Alam kong 'di pwede ang mga sanggol dito,
pero wala kasi akong mapag-iwanan sa kanya.
-Ayos lang. -Salamat.
-Ano'ng pangalan niya? -Vanessa.
Messy Nessie.
Messy Nessie? Uh-huh.
Mayroon akong dalawang babae, kaya naintindihan ko iyan.
Ilang taon na siya?
Anim na buwan.
Natutulog pa ba siya magdamag?
-Hindi. -Baka nagngingipin na siya.
-Oo nga. -Uh-huh.
Nurse Loughren?
'Di ito urgent. Code Purple sa 300.
Sige.
Ano'ng Code Purple?
Dumating na'ng pizza. Gusto mo ng slice?
Oh.
'Di ako aayaw sa pizza.
Hindi talaga.
Sa kasamaang palad, kailangan mong tumanggi sa pizza.
Sige.
Pero gumagaling ka na at malapit mo nang mahawakan si Vanessa.
Minura niya ako ng 15 beses sa telepono.
O Diyos ko.
'Di maganda 'yun.
'Di ko pa nasabi ang pinakamaganda.
At para pigilan ako sa pakikipagkita sa mga bata,
gumawa siya ng kwento na salbahe daw ako sa aso niya.
Seryoso ako. Paganda nang paganda ito.
Sa totoo lang, nakakatawa sana 'yun kung hindi totoo.
Ikinalulungkot ko.
Ano ka ba? Kasalanan ko 'yun.
Pumili ako ng isang baliw.
Dalawang minuto, mga iha.
Sige. Kunin mo na ang backpack at coat mo.
-Ipusod ko ang buhok mo? -Sige.
Magandang buhok.
Sana sa bahay lang tayo.
Gusto ko din 'yan.
-Kunin mo ang jacket mo. Mahal kita. -Mahal kita.
Ano pang nandiyan? May bago ba?
Oo, may listahan sa lahat ng gamot
na nasa sistema ni Ana Martínez.
-Insulin? -Oo, at isa pa.
Hulaan mo ito. Digoxin.
Digoxin.
Baldwin.
-Seryoso ka? -Lintik.
Paninigaw sa kanya. Tumawag si Malcolm Burrel ng City Council.
Malugod na hihingi ng tawad si Danny kay Mrs. Garran.
Huli na. Pareho kayong pinagbawalan mula sa ari-arian ng ospital.
Ano?
'Di kami pwedeng pagbawalan sa pag-iimbestiga.
-Anong krimen? -Pagpatay.
Ano'ng ebidensiya n'yo?
Ang mga file at ang panayam sa nars na nagsabing binigyan ng insulin ang biktima.
Anong biktima?
Ana Martínez.
Wala kang bangkay.
Walang bangkay, walang autopsy. Alam mo kung paano ito gumagana.
Pinagbawalan sa ospital?
Uy, Kelly. Tumawag si Tom para kumustahin ka.
Hindi ko makalimutan kung gaano ka-cute si Vanessa.
Sino si Vanessa?
Kelly, alam mo ba kung nasaan ka?
Sagutin mo ako, hon.
Nasa ospital ako.
Aling ospital?
Sige.
Pisilin mo ang kamay ko
Pisilin mo ang kamay ko.
Kaunting ilaw.
Dumaan ba si Tom?
Tumawag siya para kumustahin ka.
-Tom, si Amy ito sa ospital. -Uy, Amy. Ano ang nangyayari?
Dapat kang pumunta rito. Nagkaroon ng pagbabago sa magdamag.
Dapat kang pumunta rito kaagad.
Sige, mamaya.
Na-tsek ko si Beth. Tulog pa siya.
-Pinipindot ni Jack ang call button-- -Diyos ko.
Ano?
May insulin sa sistema niya.
Code Blue. Wing West.
O Diyos ko!
Hindi!
Diyos ko!
O Diyos ko!
Ayos lang.
Lintik.
Pasensiya kung naabala ka namin ng ganito.
Sige.
Tulungan mo kami, Amy.
Pasensiya na. 'Di ko alam ang nangyari sa kanya.
Kanino?
Kelly Anderson. Ibig kong sabihin…
Sino si Kelly Anderson?
Isa pang biktima?
Isa pang double medication error?
-Kasama ba ni Cullen si Anderson? -Walang kinalaman si Charlie dito.
-Gaano mo siya kakilala? -Mabuti.
Talaga?
Galing siya sa siyam na ospital.
Wala ni isang magsasalita sa amin.
Ano'ng ibig sabihin? Ako…
Kung may nangyari, 'di sana siya makakapagtrabaho.
-May ginawa sana ang ospital. -Sa tingin mo.
Oo.
Ayaw nilang makipagtulungan.
Dapat mo kaming tulungan.
Mama, papasok ka ba?
Honey. Oo, papasok na ako. Maghintay ka na lang sa loob, ha?
Ayos?
'Di ako pwede ngayon. Narito ang anak ko.
Sige. Heto ang card ko.
Tawagan mo ako. Baka hindi siya 'yung inaakala mo.
Magandang araw.
Salamat.
Uy.
-May kailangan ka ba? -Mm-mm.
-Hindi? -Ayos lang ako.
Sabihan mo ako kapag napagod ka.
Sige. Ayos pakiramdam ko.
-Oo? -Oo.
Sige.
Amy Loughren!
Pocket Rocket!
Napakasayang makita ka.
Alam ko. Napakaganda mo.
-Talaga? -Oo! Ang ganda mo.
-Salamat. -Walang anuman.
-Pagod na pagod ako. -Oorder na kayo?
-Ah, cheese omelet sa akin. -Sige.
-At ano'ng inumin para diyan? -Chardonnay.
Isang malaki at malamig na baso ng dry chardonnay.
-Ako rin. Salamat. -Sige. Dadalhin ko agad.
Kailan tayo huling kumain dito?
Matagal na. 'Di bababa sa isang dekada.
-Ano? -Labindalawang taon?
Susmaryosep.
-Tumatanda na ako. -Heto na.
Salamat.
Kumusta si Paul?
Naghiwalay na kami.
-Ay lintik. -Ayos lang 'yun.
Matagal na ang nakalipas, at hati kami sa kustodiya ng mga aso.
Pinaghirapan namin ang kasunduang iyon. Natutuwa ako na tumawag ka.
Ako din.
Kasi-- Alam mo, gusto kitang tanungin. Medyo kakaiba ito.
Mahilig ako sa kakaiba.
Pero naaalala mo bang nakatrabaho mo ang isang Charlie Cullen?
-Oo. -Oo?
Bakit?
Katrabaho ko siya ngayon sa Parkfield.
May bulungan tungkol sa kanya.
Na may kinalaman siya sa pagkamatay.
Na-OD niya ang isang tao.
Ah.
Ng ano?
Natagpuan nila ang insulin sa saline bag nung patay.
Natagpuan nila ito sa ilan.
Itinurok sa mga nasa imbakan.
May nag-dose sa kanila bago sila lumabas.
Bakit nila naisip na si Charlie?
Hindi nila naisip.
Pero may code kami gabi-gabi. Minsan dalawa o tatlo.
At pag-alis niya,
mayroon kaming isa lang sa isang buwan.
Marami kayong code?
Diyos ko.
Ay!
Uy.
Dahan-dahan.
Ayos ka na. Ayos lang.
Amy, ayos lang.
Nasa ED ka. Mabuti ang lagay mo.
Tiningnan ko ang mga bata. Naroon si Jackie.
Pwede ko silang dalhin dito.
-Hindi. -Hindi? Sige.
Gusto mo ng tubig?
Hindi.
'Wag mo na akong takutin nang ganyan ulit.
Gusto kong umalis.
Alam ko.
Nakuha ko.
'Di natin ipapaalam sa kanila.
Nasaan ang nars?
Relaks. Maayos ang huling presyon mo.
Kanina pa mababa sa 80 ang tibok ng puso mo.
Nakita ko ang mga lab test. Mataas ang troponin, pero bumababa na.
Kaya ayos ka. Ayos ka lang.
Masuwerte ka. Pwedeng mas malala diyan.
-Gusto ko nang umuwi. -Alam ko.
-Sige. -Bumilis ang tibok ng puso niya.
Gising ka na?
-Oo… -Discharge form nga.
'Di magandang ideya 'yan. Dapat mag-overnight siya.
-Kami ang bahala. -Aalis ako, AMA.
Sigurado ka?
Ihahatid ko siya pauwi, siguruhing ayos siya.
Ayos na kami. Salamat.
Uy.
Pakiusap, tigil.
Sige.
Akin 'yang braso mo.
Ayaw mo ba talaga akong papasukin?
Masaya akong matulog sa sopa. Kaya ko…
-Kaya kong ihatid ang mga bata sa school. -Ayoko silang takutin.
Walang mangyayari. Kailangan ko lang matulog.
Tama ka.
-Salamat, Charlie. -Oo.
Pero kung may kailangan ka…
Tatawagan kita.
Oo?
Isang buwan, Amy.
Kaya natin ito.
Nilalamig ka. Pumasok ka na.
Sige.
Tawagan mo ako.
Sikreto dapat ito.
Diyos ko.
Walang pwedeng makaalam.
Masisisante ako.
Naintindihan ko.
Ginagawa niya ito sa imbakan…
bago pa man ito lumabas.
Itinuturok niya ang insulin sa bag.
Dahil pumapasok ito sa daluyan ng dugo nang dahan-dahan,
pwedeng ilang oras o isang araw para makapatay ng tao.
Pinapatay niya sila nang 'di hinahawakan.
Naglalagay kaya siya ng iba maliban sa insulin sa mga bag?
Anumang clear na likidong 'di mahahalata.
Ang digoxin ba ay clear na likido?
Oo.
Pwede bang makapatay ito?
Ang nars na kinatagpo mo, kakausapin kaya kami?
Hindi.
Mawawalan siya ng trabaho.
Pwede mo bang tingnan itong nakuha namin sa Parkfield?
Nasaan ang iba nito?
'Yan lang mayroon tayo. 'Yan lang ang ibinigay nila.
2 pahina lang ang ulat ng PYXIS.
4 linggo lang daw nananatili ang file.
Hindi, computer 'yun.
Naroon ang impormasyon hangga't naka-install ito. Ito ay…
Kukunin ko ang PYXIS report ni Charlie mula sa makina sa ward ko.
Gagamitin natin iyon para patunayang nag-withdraw siya ng insulin
at digoxin nang mamatay si Ana.
Oo, ang problema nga lang, na-cremate si Ana Martínez,
kaya wala tayong autopsy.
Kailangan natin ng aktwal na bangkay.
May pahintulot mula sa mister ni Kelly Anderson
na hukayin ito para sa pagsusuri.
Sa autopsy, ang kumbinasyon ng insulin at digoxin
ay nasa sistema niya, na ikinamatay niya nung ika-15.
Tama. Tapos, nung ika-14, sa 20:47,
kita n'yong naglabas si Charlie ng insulin at digoxin mula sa PYXIS.
Kung titingnan n'yo ang report ni Kelly,
bumaba lang ang blood sugar niya bandang 21:56.
'Yan 'yung insulin na tumatalab.
At may mabagal na arrhythmia nung 22:15.
At digoxin 'yan.
May dalawa siyang sandata sa pagpatay. 3:57 ang oras ng kamatayan.
Nandiyan na lahat.
Sandali lang. Teka.
Sa PYXIS na ito, sinasabing mga pagkansela, hindi pag-withdraw.
Mali ng sistema 'yan.
'Pag ikansela sa huling minuto, bubukas ang drawer,
pero iuulat ito bilang pagkansela.
At alam ni Cullen 'yon?
Nakita kong ginawa niya.
Insulin, digoxin. Daan-daang mga order dito.
Pero salungat dito. Sinasabi nitong mukhang 'di niya kinuha ang mga ito.
Pero kinuha niya.
Nakita mo bang ginawa niya ito?
Heto, ito mismo ang ebidensiya.
Oo, pero hindi ito ebidensiya.
Mga pagkansela lang. Walang masama.
Walang katibayan ng pagkakasala.
Noon pang nagsimula siya sa Parkfield.
Tingnan n'yo. Lahat nang ito, paulit-ulit na pagkansela, 'di ba?
Hindi sila nasundan ng tamang order ng gamot.
Paulit-ulit ang order niya ng vec at digoxin.
Talagang… Mali ang sinasabi nito. ito ay…
Baka 'di lang naintindihan ng Parkfield.
Ano ba kayo. Dating nars si Linda Garran.
Naintindihan niya.
Oo. Alam niya, at wala siyang ginagawa.
Nurse Cullen, salamat at pumarito ka sa day off mo.
Pwede mo akong tawaging Charlie.
May napansin kaming nakakabahala.
Saang ospital ka nagtatrabaho bago ka nakakuha ng posisyon dito?
Sa St. Elizabeth.
At ano'ng mga petsa ng trabaho mo doon?
'Di ako sigurado. May isyu ba mula St. Elizabeth?
Kasi pinag-initan ako ng katrabaho. Ewan ko. Baka nagalit na naman sila…
Gusto lang naming linawin ang mga petsa sa application mo.
Naaalala mo ba kung ano sila?
June '01 to August '03, siguro.
-'Yan ang isinulat mo. -Tama.
Mali ang mga petsang iyon, Mr. Cullen.
Ah.
Kinumpirma ng St. Elizabeth na naroon ka mula Mayo,
kaya ang mga pagkakaibang ito sa application form mo
ay dahilan para tanggalin ka namin
na agarang ipatutupad.
Tinatanggal n'yo ako dahil sa maling petsa sa application?
Nasa kontrata ito.
Kung ganoon, dapat may pipirmahan ako.
Iyon lang ba?
Iyon lang.
Salamat, Mr. Cullen.
Kakatanggap ko ng balita mula Parkfield. Hinarap na nila ang isyu ni Cullen.
-Ano'ng sinasabi mo? -Sinisante siya.
-Ano? -Hahayaan na lang nila siya?
Ano ang sinabi nila?
Tinanggal siya dahil sa ilang pagkakaiba sa mga papeles.
Ano ang estado ng pag-iisip niya? Matino ba siya?
'Di n'yo iniisip na magiging mas mapanganib siya, 'di ba?
Basta 'di siya pwede kahit saang malapit sa mga pasyente.
'Di siya makakasakit ng sinuman.
Galing siya sa siyam na ospital. Siyam.
Ano'ng 'di mo maintindihan?
Iisa ang sinasabi nila. Pagtakip sa pananagutan.
Paulit-ulit na nangyayari ito.
Magtatrabaho siya sa ibang ospital, at magpapatuloy ang lahat.
Pinayagan mo ito.
Huwag mo akong tingnan. Pinayagan mo.
-Jackie, heto na ako. -Maya.
-Diyos ko! -Maya! Sabihin mo na kasi ang linya mo?
Uy, mga iha.
Nakalimutan ko na.
Wow.
Ano?
Wala ka bang script?
-Wala akong script. -Diyos ko.
Sige, nawala ko 'yun.
Maya, ilang beses mo na itong ginawa!
Uy, Alex, maging mabait ka sa kapatid mo.
-Kay Charlie dapat 'yun. -Uy.
Bakit ka nandito?
Nag-eensayo.
Nasaan si Jackie?
Pinauwi ko na siya. Magiging tayo lang ngayong gabi.
Nagluto kami.
-Oo nga. -Nagluto si Charlie.
-Tumulong ako. -Hindi.
-Oo kaya! -Hindi ka tumulong.
-Oo! -Alex, nagluto tayong lahat.
Bakit naiilang ka, Mama?
Hindi, ah.
-Gumawa kami ng espesyal. -Recipe ng mama niya.
-Halika. -Masarap!
Umupo ka, magrelaks. I-enjoy ang "Mayor of Humdrum Falls."
Isali natin siya sa Mop Hopsley?
-Oo. -Oo?
Alex…
Maya, halikayo dito.
-Bakit? -Dahil sinabi ko. Halikayo dito.
Ayoko.
Punta ka sa mama mo.
Halikayo dito.
Halikayo ngayon din!
Pero bakit? Nagsasaya ako.
Pumunta kayo sa kwarto n'yo. Sige.
Bakit galit na galit siya?
Ewan ko.
Hula ko, narinig mo na.
Oo.
Sinabi niya kung bakit?
Mm-mm.
Tinanggal nila ako dahil mali ang isinulat kong petsa sa application.
Ah.
-Oo. -Oo.
Nakakabaliw na araw ito.
Ilang buwang nakakabaliw. Sa totoo lang, ito ay…
Alam mo, 'di naman talaga ako dapat magtrabaho dito.
Kinuha ko ang trabahong ito para malapit sa mga anak ko.
Tapos, pagdating ko dito, ayaw niya akong payagang makita sila.
At nagsimula siyang gumawa ng kuwento tungkol sa paglason sa aso
at ito ngayon, alam mo 'yun…
Ayaw yata s'akin ng sanlibutan, Amy.
-Talaga. -Charlie…
-Sa puntong ito. -Alam mong 'di totoo 'yan.
Nalulungkot ako sa nangyari sa'yo.
Hindi. Pasensiya na kasi alam kong may tatlong linggo ka pa,
at wala ako dun para tumulong.
Pero makakatulong ako dito.
Babantayan ko sila. Sisiguruhin kong kakain ka.
Anumang kailangan mo.
Talaga. Kahit ano.
Ayos lang.
Nasabi ko bang nagalit si Alex nung nakaraan?
-Hindi. -Oo.
Nagwala siya.
Umiiyak siya at sumisigaw. At nahihirapan talaga siya.
Puro ako trabaho, kaya…
Ikinalulungkot ko. Alam mo, mahirap talaga ito.
Pero ang iniisip kong makakatulong talaga sa akin
kung pwede ko silang samahan, 'di ba?
Ako lang at ang mga bata.
At ayoko sanang sabihin ito sa'yo
dahil alam kong napakahirap ng araw na ito para sa'yo.
Charlie, sa totoo lang, ang hirap talaga ng taon mo.
Hindi.
At…
Sana nandiyan ako para sa'yo.
Wala akong kuwenta. Pasensiya na.
Hindi. Amy, tumigil ka. Naintindihan ko.
Mga anak mo sila. Kailangan nila ito.
Oo.
Isa kang mabuting ina.
Tumingin ka sa akin.
Isa kang mabuting ina.
-Sige. -Natutuwa akong nakakatulong ako.
Ipangako mong kakain ka.
Mabango nga ito.
Recipe ng nanay ko 'yan.
-Sige. -Alam mo ba?
'Yung nakaupo lang ako dito, kinakausap ka,
kasama ka…
napagtanto kong maaayos din ang lahat.
Nandiyan ka.
Nariyan sina Maya at Alex. Nariyan ang mga anak ko.
Makakakuha ako ng trabaho.
Kaya mo 'yan.
Oo.
'Gandang gabi.
Charlie, uy.
Uy.
-Ako… -Okay ka ba?
Oo! Ako…
Hihingi ako ng tawad kasi kakaiba ako kahapon.
Kagabi kasi, talagang…
-Hindi. -Patawad.
Naka-ayos ba kayo ni Alex pag-alis ko?
Oo. Oo, salamat.
Oo? Ah, mabuti.
Sa tingin ko… Alam mo… Pareho n'yong kailangan 'yun.
Natutuwa akong nakakatulong ako.
Sige, papasok na ako sa trabaho, at…
Charlie, nalulungkot talaga ako ngayong wala ka na doon.
Alam ko. Nami-miss din kita.
Gusto mo bang pumunta sa park o ano? Kasama ang mga bata?
TANGHALIAN
Amy?
Tanghalian siguro.
-Oo. -Sige.
Tanghalian… Pwede 'yan. Kailan mo gusto?
Pag-isipan ko, sandali.
Sabado?
Oo. Pwede ako sa Sabado.
Pero kailangan ko nang pumasok, kaya…
-Hahanap ako ng lugar at ite-text kita. -I-text mo lang ako.
-Sige. -Babay.
-Kumusta kay Sandra. -Oo.
-Sige. -Babay.
Sige, mamaya. Babay.
Mahusay. Natatandaan mo ang pinag-usapan natin?
Para mapigilan siya, dapat aamin siya.
Dapat mapaamin natin siya.
Ay lintik.
Bumibilis ang pulso niya.
Ayos, sana naririnig n'yo ako.
Sige.
Ay lintik.
Lintik.
Papasok na siya ngayon.
Uy!
Uy.
Kumusta.
Uy. Kumusta?
Alam mo na.
-Ayos ka lang? -Oo.
Oo.
Gusto ko'ng lugar na ito.
Ano'ng nangyayari?
Ikukuha ko kayo ng maiinom?
-Gusto ko ng iced tea, pakisuyo. -Iced tea.
Tubig lang sa akin. Salamat.
Ano sa tingin mo?
Magsisimula ako sa bagong trabaho mamaya. Sana magandang impresyon ito.
-Saan? -Elmsworth.
-Sa Elmsworth? -Oo. Ngayong gabi, oo.
Nasa kotse na mga gamit ko. Handa na sa bagong simula.
Iyan ay… Wow, Charlie.
Handa nang umorder?
Ah. Oorder ako ng cheeseburger.
Ako rin.
Sige. Dalawang cheeseburger, pakisuyo.
Kumusta ang mga babae?
-Salamat. -Mabuti naman sila.
Kumusta si mayor?
Oo, maayos siya.
Mas ayos na siya?
Oo.
Mahirap ang trabaho nang wala ka doon.
Para tayong magpartner.
Oo nga.
Ang pinakamasama, kung anu-ano pinagsasabi nila tungkol sa'yo.
Alam kong gagawin nila 'yun. Oo.
Naiinis ako kasi wala ka para ipagtanggol ang sarili.
At kaya nagsusungit ako sa lahat at kay Sandra…
O Diyos ko!
Ay, pinagsabihan ko siya.
Ako naman ang pag-uusapan nila.
Ayokong pag-usapan ang Parkfield. Kasi…
Bakit hindi?
Dahil ba… totoo ang sinasabi nila?
Alam mo kasi,
wala akong pake kung ginawa mo 'yun.
Maiintindihan ko 'yun.
Ipaliwanag mo…
Ah, pwede ko nang makita ang mga anak ko.
Dalawang araw tuwing ikalawang linggo.
Baka kayo nila Maya at Alex at ako at ang mga anak ko,
pwedeng mag-day trip o anuman.
Gusto kong pag-usapan ang Parkfield.
Pag-usapan natin ang ginawa mo.
Aalis na ako.
May bagong trabaho ako. 'Di ako pwedeng mahuli, kaya…
Pero tatawag ako agad.
Aalis na siya. Aalis na siya. Palabas na siya ngayon.
Ayos ka lang ba?
Saan ang Elmsworth? Amy, saan ang Elmsworth Hospital?
30 milya mula Pennsylvania.
Tatawagan ko si Ellis.
Sumobra ako sa kanya.
Mahusay, Amy.
Ayos na. Huhulihin nila siya.
-Ayos. -Ipasok mo siya.
Mahahawakan lang natin siya ng 48 oras.
…at makipag-usap sa mga tao,
at sisiguraduhin kong may bagay sa isip ko na…
Itaas ng mga kamay mo.
Buksan mo ang pinto.
Arestado ka. Lumabas ng sasakyan. Dahan-dahan.
Dumapa ka.
Ang kamay na ito sa likod mo.
Ilagay itong kabilang kamay sa likod mo. Diyan ka lang. 'Wag kang gagalaw.
Detective Sergeant Tim Braun. At si Detective Dan Baldwin.
Sabado ngayon, Disyembre 13, 2003.
Ang oras, nasa 8:14 p.m.
Sa Major Crimes room kasama si Charles Cullen.
Mr. Cullen, pakisabi ang buong pangalan mo?
Ah, Charles Cullen.
Pakibaybay nga?
C-H-A-R-L-E-S C-U-L-L-E-N.
Pwede kang tawaging Charlie?
Oo.
Sige.
Sige, Charlie.
May gusto ka bang sabihin sa'min, Charlie?
Parang wala naman, wala.
Ilang IV bag ang kinontamina mo sa Parkfield Memorial Hospital?
Pinatay mo si Kelly Anderson.
Pinatay mo si Ana Martínez. May iba pa.
Gusto naming pag-usapan ito, Charlie.
'Di ako pwedeng magsalita nang walang mga abogado ng ospital.
Wala ka na doon. Pwede ka nang magsalita.
Malaya kang magsalita dito.
Hindi ko kaya. Kaya…
Ba't mo sila pinatay?
Mga babae lang ba, Charlie?
Ipinapaalala ba nila sa'yo ang dati mong asawa? Naintindihan ko 'yon.
O ang nanay mo?
Hindi ko kaya.
Alam mo, ang mga bagay sa saline bag.
Napakatalino.
Napakatalino niyon, Charlie.
Wala pa akong nakitang ganoon.
Paano mo naisip 'yon?
Ilan na ba ang napatay mo, Charlie?
Ten, 11?
Charlie, tulungan mo na ako dito.
Sige na, Charlie.
Kailangang pag-usapan ito. Alam kong kaya mo iyan.
Hindi ko kaya…
Charlie, tumingin ka nga sa akin?
-Hindi ko kaya. -Sige na, Charlie.
Oo. Kailangan mong gawin ito. Alam kong kaya mo.
Uy…
Hindi ko kaya.
Charlie.
-Hindi ko kaya. -Charlie, kaya mo.
Hindi ko kaya.
Charlie.
Sige.
Nakita namin ang Cerner.
Nakita namin ang PYXIS, mga order,
ang mga pagkansela, at alam namin lahat.
Alam namin kung paano mo nilason ang mga bag sa bodega.
Isasabit ng ibang nars.
Alam mo? 'Di mo pinili si Kelly, 'di ba?
Hindi ba?
Alam mo kung ano ang ipinagtataka ko?
'Di ako nanghuhusga. Charlie. Makinig ka.
-Hindi ko kaya. -Uy.
-Kaya mo, Charlie. Oo, kaya mo. -Hindi ko kaya.
Hindi ko kaya.
-Uy. -Hindi ko kaya.
Tama na ang kalokohang ito! Tama na, Charlie!
Hindi ko kaya!
-Uy. -Uy.
Ano'ng nangyari?
Wala kaming makukuha.
Matigas siya. Hindi siya aamin.
Palalayain siya bukas ng umaga.
Pasensiya na.
Sigurado ka ba dito?
Oo.
'Di mo siya pwedeng hawakan.
'Di ka pwedeng lumapit sa kanya.
Kaibigan ko naman siya.
Bibisitahin ko lang siya.
Uy, Charlie.
Pakitanggal nga ang posas niya?
Pakiusap?
Ayos ka lang ba?
Umalis ka na, Amy.
Nilalamig ka?
Nilalamig ka nga. Heto. Ipapatong ko ito sa balikat mo.
'Ayan na.
Kinailangan talaga kita nitong ilang buwan.
At nangyari lahat ito.
Nakalimutan ko tuloy…
kung sino ka sa'kin.
Nakalimutan ko ang ginawa mo para sa akin at…
nakalimutan ko ang kabutihan mo.
Hinding-hindi ko maiintindihan.
Kung paano mo, ikaw na napakabait at mapagbigay,
nagagawang manakit ng iba.
At patawarin mo ako
na nagsinungaling ako sa'yo at ipinagkanulo kita.
Baka naparamdam sa'yo nito na nag-iisa ka.
Uy.
'Di ako nagkaroon ng… Gusto lang kitang tulungan palagi.
Alam ko.
Alam ko 'yun.
At kailangan pa rin kita.
Ano'ng dapat kong gawin?
Sabihin mo ang totoo.
Basta ginawa ko lang.
Pasensiya na. Higit pa riyan ang kailangan ko.
Ano'ng gusto mong marinig?
Mga pangalan.
'Di ko na matandaan lahat.
Sabihin mo kung ano'ng naaalala mo.
Douglas Stevenson.
Ana Martínez.
Kelly Anderson.
At si…
'di ko maalala ang pangalan. Mas bata siya.
-Jack Ivins? -Oo. Jack.
Jack. Oo.
Tapos may isang lalaki sa huling ospital na pinasukan ko.
Pangalang German. Hindi ko…
Bakit?
Hindi nila ako pinigilan.
PARA MAIWASAN ANG DEATH PENALTY,
UMAMIN SI CHARLES CULLEN SA PAGPAPATAY SA 29 NA TAO.
ANG TOTOONG BILANG NG MGA BIKTIMA AY PINANINIWALAANG UMABOT SA 400.
HINDI NIYA IPINALIWANAG KUNG BAKIT NIYA GINAWA ITO.
NAKAPIIT SI CHARLIE CULLEN PARA SA 18 NA HABAMBUHAY NA SENTENSIYA
SA NEW JERSEY STATE PRISON
AT WALANG PAROLE HANGGANG 2403.
NARS SI CULLEN SA LOOB NG 16 TAON.
KARAMIHAN SA MGA OSPITAL NA PINASUKAN NIYA ANG NAGKIMKIM NG HINALA SA KANYA.
WALANG PUMIGIL SA KANYA.
WALANG NAGSAMPA NG KASONG KRIMINAL
LABAN SA ALINMAN SA MGA OSPITAL.
Bumangon na tayo. May pasok ngayon.
Hindi muna ngayon.
Matutulog lang tayo ngayon.
NAKUHA NI AMY ANG HEART SURGERY NA KAILANGAN NIYA
AT NANINIRAHAN SA FLORIDA KASAMA ANG MGA ANAK AT APO NIYA.
MABUTING NURSE PA RIN SIYA.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni: Jewelyn Teope