Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
BİR NETFLIX BELGESELİ
Çatıyı temizleyen yağmur olmak istiyorum.
Dalga olup geçmişi yok etmek istiyorum.
Ateş olmak, yanmak ve arınmak istiyorum.
Ama eğer olabileceksem kendim olmak istiyorum.
Kendimi tanıtacağım.
Adım Yin Yuguo.
16 yaşındayım.
Kunming, Çin'de doğup büyüdüm.
Rüyamda sık sık ejderha oluyorum.
Her yere gidebiliyorum.
Dünyayı görüyorum.
Gerçek evimi buluyorum.
İnsanlarla İngilizce iletişim kurmayı çok seviyorum.
Kelime dağarcığımı genişletmeyi seviyorum.
Bu yüzden sizlere yazıyorum.
Edebiyatı çok seviyorum,
okuduğum kitapların çoğu Orta ve Doğu Avrupalı yazarların.
Lisede, 10. sınıftayım,
karanlık bir zindanda kanat çırpan bir ejderha gibi hissediyorum.
Şiir kitaplarına bayılırım, özellikle de Doğu Avrupa Romantizmine.
Çoğu kişi bu kitaplara "işe yaramaz kitaplar" der
çünkü sınavlarda bir faydaları olmuyor.
Ünlü bir Polonyalı şair der ki
"Şiir yazmanın saçmalığını, yazmamanın saçmalığına tercih ederim."
Ben şiir okumanın saçmalığını tercih ediyorum.
Orman, neden bu kadar dertlisin?
Rüzgâr yok, yağmur yok
Ama dalların acı çekiyor
Evet, neden dertliyim peki?
Çünkü yaz bitmek üzere
Yapraklarımsa hızla dökülüyor
Oğluma "yıldızların bakıcısı" derdim,
sanki sadece evrenle konuşabiliyordu.
Dünya üzerinde onu anlayabilecek tek bir kişi yoktu.
Kendine has bir yalnızlığı vardı.
Sanki nefes alıyordu ama kimse onun varlığını duyamıyordu.
Kalbim acıyordu
çünkü yapabileceğim tek şey onun kollarımda ağlamasına izin vermekti.
Onu kollarıma alıp sırtını okşardım.
CAI QING YUGUO'NUN ANNESİ
Ailem beni çok seviyor ve anlıyor
ama yurt dışında okuyamazsam hayat devam edemez.
Dört şey istiyorum.
İlki, entelektüel açıdan gelişmeye devam edebilmek.
İkincisi, her türlü yaratıcı çabanın
tadını çıkarabilmek.
Mesela edebiyat ve sanat.
Üçüncüsü ise kendi yaratıcı faaliyetlerim yürütmek
ve dünyanın sanat ve kültürlerine katkıda bulunmak.
Dördüncüsü, yeni bir toplumda gerçek aşkı bulmak.
DANIŞMA MEKTUBU
Sayın Romanya Milli Eğitim Bakanlığı,
bu mektubu, Romanya'da okumak istememin nedenini açıklamak için yazıyorum.
Bacău Üniversitesi'ndeki beyefendi veya hanımefendiye.
Merhabalar. Çinli bir lise öğrencisiyim,
Romanya kültürüne, özellikle de Mihai Eminescu'ya hayranım.
Yuguo'nun Romanya'da okuma ihtimalini sorgulayan postası
işe geldiğimde gelen kutumdaydı.
Hayalim Romanya'ya,
kalbimdeki edebiyat ülkesine gitmek,
Rumence öğrenmek ve gerçek bir edebiyatçı olmak.
Romanya'da okumak isteyen gençlerin gönderdiği e-maillerin hiçbirinde
"Romanya'ya âşığım" diyen yok.
Ben de hemen cevap verdim
çünkü o hep görmeyi umduğum bir öğrenciydi.
Karpat ejderhası olduğumu hep biliyordum.
Üniversitemin de Karpat Dağları'nın eteklerinde olması
harika bir tesadüf değil mi?
Romanya'da öğrenci olacaktı.
Onu nasıl koruyacaktık?
Onu hiç kısıtlamamıştık.
Özgürce yaşayacaktı
ama yine de onu kanatlarımın altında korumak istedim.
Havaalanına giderken fotoğrafını çektim.
Klişe olmak, duygusallık yapmak istemedim
ama onu çok özlemekten korkmuştum.
Okumak için Romanya'ya gitmek onun hayaliydi, bu iyi bir şeydi.
O yüzden de içten içe o kadar uzağa gitmesini istemesem de
ona engel olmayacaktım.
Yan aynadan beni izlediğini, gülümsediğini hissedebiliyordum
ama. dişlerimi sıkıp kalp kırıklığımı gizlemem gerekti.
Şimdiye kadarki en büyük maceram.
Yeni bir mağaraya gitme vakti geldi
Daha yüksek, daha geniş olana Daha parlak bir ışıkla
Yolda giderken kar yağabilir
Rüzgârlar çok sert esebilir
Ama beni çağıran şeyi biliyorum
Gitmeliyim
Bence Bacău gibi
nüfusu sadece 200 bin olan bir kasabaya gelince şaşırmıştır.
İnsanlar buraya gelmez.
Burası Bükreş gibi büyük şehirlere benzemez.
Ya yolunuzun üstündedir ya da bir sorun vardır.
Selam anne! İşte burası. Bacău'daki Vasile Alecsandri Üniversitesi.
BACĂU, VASILE ALECSANDRI ÜNİVERSİTESİ REKTÖRLÜK
Eski binaya bak.
Bu tabii ki Eminescu.
Bu Bay Adrian, onu tanıyorsun. Bana hep yardım ediyor.
Burası benim sınıfım.
Bu da Bayan Druga. Rumence gramer öğretmeni.
Bu muhteşem Bay Danila.
İlk defa Çinli biriyle tanışmıştım.
Buraya hiçbir yabancı Romen kültürü ve dilini öğrenmeye gelmez.
Ya da en azından bizim üniversiteye.
Üniversitede olduğunu duymuştum.
Genç bir adam gördüm. Uzundu.
Giyim tarzı beni hep etkilerdi.
Hep beyaz gömlek giyerdi.
Yakasına kadar düğmelerdi.
Kusursuz ütülü olurdu.
Tahtayı kendim silmeye alışığımdır ama o kendisi silerdi.
Laptobumu taşımayı teklif ederdi.
"Taşırım" derdim. "Hayır öğretmenim" derdi.
Ona şunu sordum,
"Affedersin ama
geldiğin şehrin kaç milyon nüfusu var?"
Bükreş'ten beş kat büyük olduğunu söylediğinde ise
"Peki Bacău'ya, Romanya'ya neden geldin?" diye sordum.
Bacău şehrini seviyorum.
Hafta sonları gün doğumundan hemen önce uyumayı
ve Romanya öğlenlerinin hafif güneşinde uyanmayı seviyorum.
Kravatla,
uykulu gözlerle.
Yükselen yorgunluğu bir bardak kahveyle dindirmeye çalışmayı.
Ama daha çok çalışmalıyım.
Güzel Romanya, senin için dileğim
Eminescu'nun tüm şiirleri arasında
en çok ona bağlıydı,
adına marş diyelim,
Güzel Romanya, Senin için Dileğim.
Benim şanlı ülkem Özlediğim ülke
Onu okurken dinlememi istedi.
İki kez okudu, sonra da ısrarla benden dinlemek istedi.
Geleceğin de Geçmişin kadar güzel olsun
Güzel Romanya, senin için tek dileğim
Bacău'da Alfa Galeri'de Ulusal Kültür Günü düzenledik,
Yuguo'yu işte o zaman gördük.
Dışarıdan Çinli bir genç geldi.
Galerinin önünde durdu ve Rumence "İyi günler" dedi.
Neyin peşindeydi?
Bizi güldürmüştü.
Bunu ben çektim, çok komikti.
Geleneksel bir Rumen şapkası olan Astrahan şapkasıyla.
…sadece milli şairimiz Mihai Eminescu'yu kutlamakla kalmayıp
tüm Romen kültürünü kutluyoruz.
İnsanlar çok ilgisizdi. Sıkıcı bir etkinlikti.
Sırf gitmiş olmak için gitmiştik.
Etkinliğin yarısında…
İyi günler!
Bugün elimde Eminescu'dan
Güzel Romanya, Senin için Dileğim var.
Seyirci büyülenmişti.
Salon sessizleşti.
Bu çocuğun burada ne işi vardı? Nasıl Rumence konuşabiliyordu?
İnsanların yüzünden şaşkınlık akıyordu
çünkü dili çok iyi konuşuyordu.
Güzel Romanya, senin için dileğim
Benim şanlı ülkem Özlediğim ülke
Şimdi gülebilirsiniz.
Onu ilk gördüğümüzde biz de salak gibi güldük.
Ama o herkesi büyüledi.
Gecenin yıldızları gibi Günün şafağı gibi
Sonsuza dek yaşa Şan ve neşe dolu
Onu izliyordum, dinliyordum
ve şunu anlamıştım,
olağanüstü bir varlığın huzurundaydım.
Şimdi de Çince.
Güzel Romanya, senin için dileğim
Etkinliğin tam da böyle bir şeye ihtiyacı vardı,
birdenbire ortaya çıkıp Eminescu okuyan Çinli bir genç.
Hemen uyum sağladı.
Rumenler arasında ve bizim kültürümüzde kendine yer arıyordu.
Ama bize de onun gibi biri lazımdı. Bizi Yuguo gibi keşfedecek biri.
Güzel Romanya, senin için dileğim bu
Teşekkürler!
Anne babası üniversite öğretmenleriymiş, onların tek oğluymuş.
Ailesinin bu genç yaşında
bu kadar uzağa gitmesine izin vermesi harika bir şeydi.
Bizden uzak olsa da görevini yerine getiriyordu.
Günlük keşiflerini ve mutluluğunu
bizimle paylaşmaktan çok mutluydu.
Bir kargayı dikkatlice gözlemleme fırsatınız olursa
tüylerinin ve duruşunun inanılmaz güzel olduğunu görürsünüz.
Şehrimde pek karga görülmez.
Beyaz, kış
Gökyüzünde asılı duran bulutlar
Sisli manzara, sisli manzara
Ejderhanın alevi kadar acımasız
Daha önce hiç kar görmemişti.
Çok mutluydu.
Gece geç saatlerde kar yağdığında dışarı çıkardı.
Her şeyi özümsemek istedi.
Atmosferi, doğayı, binaları, ağaçları, kuşları.
Romanya beni genellikle
hayal kırıklığına uğratır
ama o tamamen farklı gözlerle baktı
ve bana Romanya'nın çok güzel olduğunu gösterdi.
Müzemize gelmeye başladı ve hepimizden daha ciddiydi.
Onunla İngilizce konuşmaya çalıştık
ama o Rumence duymak istedi, dilimizi öğrenmeye gelirdi.
Her şeyi bilmek istiyordu.
Farklı bir çağdan gelmiş gibiydi.
İçten içe hassas biriydi.
Öyle hissettim.
Sanki o…
…saftı.
Hararetle ve yoğun bir istekle
bir şey arıyordu.
Değerli yolcular, 554 numaralı tren…
Alba Iulia'ya gitmeyi çok istiyordu.
Alba Iulia'ya yolculuk cehennem gibidir.
Bacău'da 1 Aralık'ta, o soğukta
bayrağını alıp trenle Alba Iulia'ya giden
pek insan tanımıyorum.
Uyan Romen
Ölüm uykusundan
Bizi aradı. Çok heyecanlıydı.
O gece uyuyamamıştı.
O tren yolculuğunda Alba Iulia'ya kadar
Romanya marşını söyledi.
"Anne, büyük bir geçide katılacağım" dedi.
"Kalabalığın ortasında, insanlarla olacağım!"
Bu yıl tüm Romanya Alba Iulia'ya gidiyor.
Birleşmenin 100. yıl dönümü için.
Kutlamalara katılabildiğim, onları belgeleyebildiğim için şanslıydım.
Büyük Romanya çok yaşa!
Yuguo'yla Alba Iulia'da tanıştım.
Hepimizden çok Romanya bayrağı taşıyordu.
Çok duygusal ve mutluydu, "Birlikte kutlayacağız" dedi.
Artık yalnız olmayı dert etmiyorum.
Buradaki insanlar bana çok sıcak davrandı.
Ülkeleri için bir şey yapmamış, uluslarına sevgimi göstermiş olsam da
bana yardım ediyorlar ve güveniyorlar.
Evet?
-Neden buradasın? -Rumen kültürünü ve edebiyatını seviyorum.
Bugün herkesle kutlamaya geldim.
İyi ki doğdun Romanya.
Romanya ve Rumen halkına harika bir gelecek diliyorum.
-Nerelisin? -Çin. Evet.
O kadar uzak bir yerden gelip de
hakkımızda çok güzel ve net bir şekilde konuşması…
Bilmiyorum. Bu hiç görülmemiş bir şey.
İnsanlar beni geleneksel Rumen yemeğine davet etti.
Hepsi benimle sohbet etti, beni dostları olarak gördü.
O gece çok mutluydum.
100. ROMANYA FESTİVALİ 02.12.2008 ALBA IULIA
İşte burada. Yayımlanan ilk makalesi.
"1 Aralık, Alba Iulia", Yin Yuguo.
Mutlu olduğumda parka gitmeyi severim.
Bacău merkez park kargaların egemenliği altında.
Kanat çırpma sesi bitmiyor.
Ejderha nihayet evini bulmuş gibi hissediyorum.
Hâlâ araştıracak, görecek ve keşfedecek çok şeyim var.
Ama çok fazla zamanım ve sınırsız enerjim var.
Genç Yin Yuguo ile 4 Ocak 2019'da tanıştım.
Müzeyi ziyarete geldi.
Rehberli turun sonundaysa
ziyaretçi defterine bir şey yazmak istedi
ve çok uzun olduğu için diz çöktü.
Olağanüstü bir andı.
Mekânın tarihi için dua eder gibiydi,
ben de fotoğrafını çekmek istedim.
Maalesef daha sonra o fotoğraf
yaşanan trajediden sonra
polisin onu teşhis ettiği fotoğraf oldu.
Cuma gecesi bana Neamt Kalesi'ne gitmek istediğini söyledi.
Gitmemesini söyledim, meteorolojik uyarılar vardı.
Ama o gitmeye karar verdi. Trene bindi.
Yol üzerindeki bir istasyonda
tren normalden daha uzun süre hareketsiz kaldı.
Hiçbir bilgisi olmayan Yuguo panikledi.
Orayı inmesi gerektiği yer sandı.
Tren hareket ederken atlamaya karar verdi.
Kapıyı açtı
ve bir kar denizi gördü,
karın altında bir kilometre taşı olduğunu bilmiyordu,
ona kafasını vurdu.
Sonu ani oldu.
Küçükken küvette oynayışını hatırlıyorum.
Her yere su sıçramıştı,
tüm oda senin kahkahalarınla doluyordu.
"Bence evrenin doğası küller" dedin.
"Dünya, Güneş'in külleri, Güneş de galaksinin külleri."
"Her şey kül."
Beş yaşındaydın.
Gülümseme yetimi kaybettim.
Eğer paralel bir evren varsa
umarım o da oradadır, hayallerinin peşinden koşuyordur.
Umarım o dünyada sağlıklı ve mutludur,
istediği hayatı yaşıyordur.
Güçlü olmayı öğrenmem gerek.
Birçok kişi gitmesine izin verdiğimize pişman olup olmadığımızı sordu.
Olmadık. Pişman değiliz.
Ebeveynlerin en büyük dileği,
çocuklarının hayallerini gerçekleştirdiğini görmektir.
Hayallerimizin peşine düşmekten korkarsak hiçbir şeye sahip olamayız.
Bacău onun evi.
Çünkü Karpat Dağları'nda.
Çünkü orada 80 gününü inanılmaz mutlu geçirdi.
"Anne, rüyamda gökyüzünde uçan bir ejderhaydım" dedi.
"Ama öldüm. Kalbime bıçak saplandı."
"Gökten düştüm ve bedenim birçok kişiye verildi."
Bu rüyanın onu mutlu ettiğini söyledi.
15 Mart 2019'da, 17 yaşına basacağı gün
Yuguo, Bacău'nun fahri vatandaşı ilan edildi.
Yuguo'nun ailesi, seçkin edebiyat öğrencilerine
Bacău Üniversitesi'nde burs vermeye başladı.
Hayatları boyunca vermeyi planlıyorlar.
YUGUO'YA VE SEVGİ DOLU AİLESİNE İTHAFEN
Alt yazı çevirmeni: Seda Tiğrek