Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
NETFLIX PRZEDSTAWIA
Aby być najlepszym treserem delfinów,
trzeba mieć obsesję.
Lubić rywalizację.
Trzeba mieć większe ego niż zwykli ludzie.
José Luis zawsze lubił wygrywać.
Wyróżniać się.
Być najlepszy.
Ale uwaga.
W tej pracy jest dużo zazdrości.
Nigdy nie wiesz, kto wbije ci nóż w plecy.
Byłoby bardzo niesprawiedliwe, gdyby ktoś wyciągał wnioski
na temat José Luisa Barbero po obejrzeniu nagrania.
Tego nieszczęsnego 99-sekundowego nagrania.
To najgorsze sekundy w życiu tresera.
NETFLIX — FILM DOKUMENTALNY
Delfin.
GŁOS JOSÉ LUISA
Stworzenie czczone przez naszych przodków.
W naszych czasach
istoty te są ofiarami ludzkiej ambicji i bezwzględności.
Mimo to
delfin nadal okazuje człowiekowi zaufanie i zażyłość.
Wiele się nauczyłem od delfinów.
Znają nas dużo lepiej, niż my znamy ich.
Czym się zajmuję? Pracuję z delfinami.
José Luis miał wyjątkową relację ze zwierzętami.
To on je motywował.
Zwierzęta czekały na niego pod drzwiami.
Gdy to widziałeś, myślałeś: „Czemu nie robią tego ze mną?”.
ASYSTENT TRESERA BARBERO
José Luis nauczył mnie prawie wszystkiego.
José Luis był najlepszy na świecie. A ja byłem jego asystentem.
To najpiękniejsza praca na świecie.
Czasem lepiej pracować ze zwierzętami niż z ludźmi.
To zajście świetnie to pokazuje.
One nie są złe.
Nie mają złych intencji.
Każda sesja treningowa to terapia między delfinem a treserem.
Jak lekcja nauczyciela z uczniem w szkole.
Znasz cechy każdego z nich i wydobywasz z nich to, co najlepsze.
Dokładnie tak samo.
Dla José Luisa kluczem jest używanie spójnego języka
w sposób stały i bezbłędny.
Wspólny język.
Zwierzęta nie miały wątpliwości, czego José Luis od nich oczekuje.
Teraz! Płyń!
Koniec.
Dalej, łysy.
José Luis pracuje z delfinami od około 30 lat.
Tak, zacząłem na Majorce w delfinarium o nazwie Marineland.
To tam wszystko się zaczęło.
FILMY
Potem otworzyłem delfinarium w Madrycie.
Otworzyłem delfinarium na Costa Brava, w Barcelonie.
Było ich parę.
José Luis z Hiszpanii.
Cześć!
Moja dziewczyna jest piękna!
Przestań się wydurniać.
Pomagam otworzyć delfinarium w Atlancie w USA.
Jutro w Atlancie otworzą największe oceanarium świata.
Georgia Aquarium będzie domem dla ponad 100 000 morskich stworzeń.
Współzałożyciel Home Depot przekazał 250 milionów dolarów.
To największe oceanarium na świecie.
Matt, wygląda niesamowicie.
Katie, to jest po prostu niewiarygodne.
W styczniu 2015 roku
chcieliśmy ulepszyć pokaz delfinów.
Pan Barbero był najlepszą dostępną osobą…
BYŁY PREZES OCEANARIUM
…jaką znaliśmy na całym świecie.
Georgia Aquarium złożyło José Luisowi propozycję nie do odrzucenia.
Gdy powiedział mi, że jedzie do Georgia Aquarium
i że zaoferowano mu stanowisko wiceprezesa,
nie mogłem uwierzyć.
Ja i koledzy z dumą mówiliśmy: „Spójrz, jak daleko zaszedł José Luis”.
José Luis miał już prawie 60 lat.
Był u szczytu kariery.
José Luis był zachwycony.
Ale uwaga.
Trzeba uważać, bo…
nigdy nie wiadomo, co się stanie.
Wiadomości o 17.
Wiarygodne relacje…
Krzyczy, kopie i bije delfiny.
Hiszpańska organizacja SOS Delfines umieściła nagranie,
na którym między innymi treser José Luis Barbero
stosuje agresywne techniki tresury.
…nagranie z rzekomym maltretowaniem delfinów…
Obrażał i kopał delfiny…
W Marineland na Majorce…
Ten treser to…
Nie znam się na tresurze delfinów,
ale zasada numer jeden to: „Nie kop delfinów”.
Dotarliśmy do osób, które nakręciły ten film w Hiszpanii.
Jeśli naprawdę troszczą się o swoje zwierzęta,
powinni przemyśleć zatrudnianie kogoś takiego.
Carla, ujęcie trzecie.
PREZES FAADA/SOS DELFINES
Ujawnienie tych nagrań było naszym obowiązkiem.
Ludzie nie są tego świadomi.
Tego, co dzieje się za kulisami pokazu.
Co kryje się za muzyką, zabawą i uśmiechniętymi delfinami.
Fakt, że delfiny były tresowane w tak agresywny sposób,
bardzo mnie zszokował i zranił.
José Luis Barbero za to odpowiadał. To działo się pod jego nadzorem.
Pokazuje agresywną tresurę…
Nagranie odbiło się szerokim echem w USA.
Wtedy zdajesz sobie sprawę, że to może mieć poważne konsekwencje.
Gdy nagranie się tu ukazało, José Luis był w Georgii.
ŻONA
Mówił przez telefon: „Zrujnowali mi życie”.
ZABÓJCZY TRESERZY
OBY SPOTKAŁO CIĘ COŚ STRASZNEGO
JEGO MAMA URODZIŁA DRANIA!
Nigdy nie widziałam, żeby ludzie byli na kogoś tak wściekli jak na José Luisa,
nie znając go.
ZASŁUGUJESZ NA KULĘ W ŁEB
To była krucjata przeciwko José Luisowi.
Każdy miał coś do powiedzenia.
Wszyscy ślepo go krytykowali.
Masakra.
To, co mi zrobili, jest niewybaczalne.
Przez 35 lat pracy nigdy nie znęcałem się nad zwierzęciem.
Ani w Marineland, ani w żadnym innym delfinarium na świecie
delfiny nie są traktowane tak, jak przedstawiają to te organizacje.
To była czysta furia. Rzadko widuję taką nienawiść,
a na Twitterze widzimy wiele.
Musiał czuć się zażenowany, upokorzony…
DZIENNIKARZ
…sfrustrowany…
Na pewno czuł wiele rzeczy z którymi trudno sobie poradzić.
NAJWIĘKSZE OCEANARIUM W AMERYCE ZATRUDNIŁO OPRAWCĘ DELFINÓW
Widziałam, że jest przybity.
Powiedziałam mu, by się spakował i przyleciał do Hiszpanii.
Proszę nie ruszać się z miejsca…
Gdy José Luis wrócił do domu,
odtworzył nagranie klatka po klatce.
Jesteś leniwa!
Widział, że coś się nie zgadza.
Pieprzona piłka!
Hej! Leniu!
Kilka sekund naprawdę brzydkich klipów, jeden po drugim,
a rezultatem jest bardzo brutalne nagranie.
To nie była normalne dla José Luisa.
Powiedziałam: „Musimy znaleźć prawnika i zobaczyć, co powie”.
Wtedy zatrudniliśmy Mateo.
Jak każdemu mojemu klientowi
powiedziałem mu, że najpierw sprawdzę,
czy to, co mówi, jest prawdą.
Jeśli to prawda, będę go bronić.
Doszliśmy do wniosku,
że te nagrania zostały zmanipulowane.
Eksperci dowodzą, że nagranie zostało zmontowane.
Technicy twierdzą, że to nieudana robota.
Nie jestem nawet pewny, czy to ja jestem na tym nagraniu…
Wyglądał na silnego.
Jeśli nie zrobiłeś nic złego, rób swoje.
I tak właśnie zrobił.
PRAWDA CZY FAŁSZ? MALTRETOWANE DELFINY
Mieliśmy swoje podejrzenia. Montaż był dziwny.
Jessica jest na żywo w oceanarium.
Prezes powiedział jej, że jego zdaniem nagranie jest fałszywe.
Przekazał je ekspertom,
którzy sprawdzą prawdziwość nagrania.
Jeśli udowodnią, że film jest prawdziwy,
nowy wiceprezes zostanie natychmiast zwolniony.
Chcemy, by José Barbero został potraktowany sprawiedliwie.
Będziemy go wspierać, dopóki nie udowodnimy,
czy nagranie jest prawdziwe.
Nie sprawdziliśmy jego przeszłości,
żeby wiedzieć, czy to prawda.
Ale nikt nie przetrwałby 35 lat w branży,
traktując te zwierzęta w taki sposób.
Oceanarium zatrudniło konsultantów do sprawdzenia autentyczności nagrania.
Zatrudniło też byłego śledczego FBI,
który w ramach śledztwa udał się do Hiszpanii.
Georgia Aquarium wszczęło śledztwo
i wysłało kilka osób na Majorkę,
by przesłuchać wszystkich członków zespołu.
Przesłuchanie wyglądało jak na policji.
Poprosili nas o interpretację tego, co widzieliśmy na nagraniu.
Nie byłem całkowicie szczery.
José Luis był moim przyjacielem.
Bagatelizowałem powagę wielu pokazanych sytuacji.
Zadzwonili do nas ludzie zatrudnieni przez Georgia Aquarium.
Mówili, że byli na Majorce
i przeprowadzili kompleksowe śledztwo,
bo chcieli zatrudnić José Luisa Barbero
i musieli wiedzieć, czy to prawda.
Początkowo rozmowa
miała dość onieśmielający charakter.
RAPORT KOŃCOWY
Według ich ekspertyzy
elementy do siebie nie pasowały
i nagranie zostało zmanipulowane.
SPOTKANIE ZE ŚLEDCZYM
Pierwsza scena jest nakręcona z odległości około 200 metrów
z mieszkania poza parkiem.
Trzeba przejść przez park, obok dwóch wodospadów…
Przejść obok pingwinów i zejść na stadion.
Dźwięk nie dociera tak daleko. Poszliśmy do tego budynku.
Z tego miejsca w budynku nie słychać słów.
Nagranie zostało zmanipulowane.
Autor nagrania zniekształcił je.
To my to nagraliśmy.
Jak to powiedzieć? Stażysta?
Przyznaję, że dźwięk się nie zgadza. Jest pocięty i wklejony.
Jeśli to manipulacja, to tak.
Muszę o to zapytać. Zmanipulowaliście to nagranie?
Nagranie nie zostało zmanipulowane, tylko zedytowane.
Około listopada 2014 roku
dostaliśmy paczkę z kilkugodzinnym nagraniem
i ktoś napisał, że był świadkiem agresywnego zachowania
wobec zwierząt w Marineland na Majorce.
Zmontowaliśmy te nagrania w krótki film.
Powiedzieliśmy im,
że zachowamy anonimowość źródła.
AUTORZY NAGRANIA
POZOSTAWALI ANONIMOWI PRZEZ SIEDEM LAT
Jeśli autorzy nagrania nie chcą o nim rozmawiać,
to sugeruje to, że nagranie jest przerobione.
Inaczej mówiliby:
„Porozmawiajmy, ja to nagrałem. To naprawdę się stało”.
POSTANOWILI WYPOWIEDZIEĆ SIĘ PUBLICZNIE PO RAZ PIERWSZY
AKTYWISTA
AKTYWISTKA
Wszystko zaczęło się,
gdy pewnego wieczora poznałam pewną miłą osobę.
Rozmawialiśmy o aktywizmie. Zawsze o tym rozmawiam.
Pojawił się temat znęcania się nad zwierzętami w Marineland.
MARINELAND – 50 LAT KTO JE ZNA, TEN JE KOCHA
Pogadałam z przyjaciółmi.
Zastanawialiśmy się, jak sprawdzić, czy dochodzi do znęcania się.
Jedynym sposobem, by się dowiedzieć, było zdobycie kamery i nagranie tego.
Poprosiłam więc o pomoc.
Zacząłem działać na rzecz zwierząt jako nastolatek.
Ludzie już wtedy wiedzieli, że w Marineland coś się dzieje.
Powiedziano nam, że możemy
uzyskać dostęp do domu sąsiada
z dobrym widokiem dla kamery
i nagrywać filmy.
Nie byliśmy pewni, czy się uda.
Nigdy nie zakładaliśmy monitoringu.
Musiałem pożyczyć pieniądze na najtańsze urządzenie na rynku
i ktoś pożyczył nam kamerę.
Chyba wszystko się nagrało.
Chyba pokazuje, że się nagrywa.
W sklepie powiedzieli mi, że to dziwny model.
Musimy się upewnić, że codziennie nagrywamy.
Kiedy montowaliśmy sprzęt, chcieliśmy uchronić go przed deszczem.
Przykryliśmy go tekturą.
Potem musieliśmy czekać.
Gdy mieliśmy już cały materiał, skontaktowaliśmy się
z różnymi stowarzyszeniami, by nagłośniły sprawę.
SOS Delfines przyjęło materiał
i zedytowało go w amatorski sposób.
To nie jest naturalne. To część przemysłu wartego miliardy.
Dlatego ich stowarzyszenie
planuje protest w tym miesiącu.
Protest ma za zadanie wywierać na nich presję
i uświadomić ludziom, co się dzieje.
NIE WIERZĘ, ŻE GEORGIA AQUARIUM GO BRONI
OBRZYDLIWE! NIGDY NIE ODWIEDZĘ TEGO MIEJSCA!
TO NIE DO POJĘCIA. BARBERO MUSI ODEJŚĆ.
ZATRUDNILIŚCIE OPRAWCĘ!
ZWOLNIJCIE GO!
POZBĄDŹCIE SIĘ DRANIA!
GDYBYM TAM BYŁ, JUŻ BY NIE ŻYŁ
Gdy wrócił z Georgii w USA,
José Luis siedział w domu, chodziliśmy na spacery…
Jeździł do Marineland, by sprawdzić, czy potrzebują pomocy.
Powiedział mi:
„Jutro rano muszę wcześnie wstać,
bo idę do weterynarza.
Nie rób mi śniadania”.
Dowiedzieliśmy się,
że krytykowany nowy dyrektor Georgia Aquarium zaginął.
Na wieść o zniknięciu Barbero
prezes oceanarium napisał w oświadczeniu:
„Jesteśmy zaniepokojeni. Mamy nadzieję, że się znajdzie.
Jesteśmy myślami z jego rodziną”.
GWARDIA OBYWATELSKA
Zaczęli szukać José Luisa, bo się nie zjawiał.
Wysłali helikoptery i nie przestawali go szukać.
Nie przestawali.
To było trochę niepokojące.
Gdy nagranie rozprzestrzeniło się w sieci,
ludzie popadli w zbiorową psychozę.
Nagle staliśmy się najgorszymi ludźmi świata.
Dostawałam pogróżki na WhatsAppie.
Pisali, że wiedzą, co robię.
Zmieniłam swoje życie. Zmieniłam zawód.
BYŁA TRESERKA
Zostawiłam to za sobą.
José Luis był dla mnie przyjacielem, szefem, wspólnikiem…
To był szok.
Mówienie o José Luisie Barbero i tym zajściu
otwiera wiele ran.
Dotyka problemu zniewolenia,
siły mediów społecznościowych.
Tego, jak działała stara szkoła, która była ostrzejsza.
Tego, jak wyglądała elitarna tresura.
Mówię „elitarna”, bo José Luis dążył do perfekcji.
Nie można osądzać wszystkiego
na podstawie…
90 sekund nagrania.
Jak na ironię,
José Luis zaciekle walczył o dobro delfinów.
A potem…
traktowano go jak oprawcę.
Nie rozumiem tego.
MAJORKA
Zakochałam się w Majorce
od pierwszej sekundy.
Morze, ludzie.
Była tam wolność.
DYSKOTEKA BORSALINO
Pewnej nocy poszliśmy do klubu.
Pojawił się tam José Luis.
Tam wszystko się zaczęło.
Był miły i bardzo…
zuchwały.
Na wybrzeżu Blanes, w Marineland,
pokazy trwają nieprzerwanie.
Gościom nie starcza czasu na tyle niespodzianek.
Marineland powstało w 1970 roku.
To była innowacja. Pierwsze delfinarium w Hiszpanii.
To było najbardziej dochodowe oceanarium na świecie.
Odwiedzali je sławni ludzie.
Na przykład rodzina królewska, Dalajlama, księżna Diana…
Zatrudniłam się w Marineland jako pomywaczka.
Spytali, czy znam kogoś,
kto chciałby pracować w restauracji jako kelner.
Obiecałam zapytać José Luisa. I tak to się zaczęło.
José Luis był bardzo inteligentny, uprzejmy i skuteczny.
Uczył się od innych.
Gdy kończył zmianę, zamiast uciekać
stał przy bramie i patrzył na delfiny.
Pewnego dnia zadałem mu zwykłe pytanie.
„Lubisz delfiny?”
Zaskoczył mnie, mówiąc: „Chciałbym być treserem delfinów”.
Powiedziałem mu: „Słuchaj…
żeby ci się udało, musisz zacząć od samego dołu”.
Powiedziałam, że zarobi więcej jako kelner
niż czyściciel wiader.
„Masz dość jedzenia?” Odparłam, że tak.
W tamtych czasach wszyscy treserzy byli obcokrajowcami,
bo delfinaria istniały w ich krajach od lat.
Ale nie tutaj.
Nie chcieli Hiszpanów.
NIE PODCHODZIĆ DO BASENU
To był statyczny pokaz na brzegu basenu.
Robili tylko kilka sztuczek w wodzie.
Wtedy José Luis wszedł do basenu.
Zaczął czyścić wiadra, przygotowywać ryby, pachnieć rybą.
Mawiał: „Ja tylko myję wiadra, ale wszystko obserwuję”.
Potem dali mu lwa morskiego do wytresowania.
Był szczęśliwy, ciężko pracował.
Zaczął wchodzić do wody
i robić sztuczki w wodzie, co lubił najbardziej.
Zjawił się Kees, który bardzo mu pomógł, i tak się wszystkiego nauczył.
BYŁY GŁÓWNY TRESER
Gdy zacząłem pracę na Majorce,
José Luis Barbero został moim asystentem.
Treser powiedział mi:
„Nie pokazuj niczego Hiszpanom,
bo od razu będą cię naśladować i stracisz pracę”.
Głównym treserem był Markus Johann.
BYŁY GŁÓWNY TRESER W MARINELAND
José Luis Barbero
miał wiele szczęścia.
Znalazł się w odpowiednim miejscu w odpowiednim czasie.
Uważaj, Markus.
Markus, proszę!
Miał szczęście, że mógł uczyć się ode mnie
i od Keesa De Groota.
Po miesiącu czy dwóch był już w pokazie. Bardzo szybko.
„Ty wystąpisz”.
„Ja?”
„Tak, teraz ty”. „Nie!”
„Tak, idź!!”
No i wystąpił.
A teraz czas na coś wyjątkowego.
Oto José Luis.
Brawo!
Podawał ryby w niewłaściwych porach i tak dalej.
Był naprawdę do kitu.
Naprawdę. Ale to normalne.
Śmialiśmy się.
Po pokazie wypiliśmy pięć carajillo i wszystko było w porządku.
Wielkie brawa!
Praca tresera delfinów jest jak praca elitarnego sportowca.
Jest wymagająca fizycznie.
A José Luis był pod tym względem perfekcjonistą.
Prosił o pozwolenie na wykonywanie najtrudniejszych fizycznie sztuczek.
W wodzie był najlepszym treserem, jakiego widziałem.
Sprawiał, że wydawało się to łatwe.
Myślałeś: „Wow!”.
José Luis został szeryfem basenu.
Ostatnie brawa dla delfinów i ich treserów.
Nie sugeruję, że jako treserzy moglibyśmy podbić świat.
Sugeruję, że jako treserzy
możemy zmienić świat na lepsze.
Panie i panowie, jesteście treserami.
Przyszłość jest w waszych rękach.
IMATA to międzynarodowe stowarzyszenie wszystkich treserów na świecie.
Ale tak nie było. Byli tam tylko Amerykanie.
To Amerykanie
wymyślili pokazy delfinów.
Wszyscy chcieli być tacy jak oni.
Dla treserów europejskich
doroczne konferencje IMATA były jak…
rozdanie Oscarów.
A my byliśmy trochę jak ubodzy kuzynowie.
Na konferencjach wręczają nagrody.
Nagrody IMATA, zwłaszcza za najlepszy show,
były bardzo ważne.
José Luis wbił sobie do głowy, że musi wygrać.
CENTRUM BADAŃ NAD DELFINAMI
Jeździliśmy na konferencje.
„Odwiedźmy parki SeaWorld”.
Oglądaliśmy programy, by sprawdzić, jak się prezentujemy na ich tle.
KAMERA JOSÉ LUISA BARBERO
Co za kiepski sposób na tresowanie delfinów.
Spójrz na jego oczy, jest ślepy.
Czemu dno tak wygląda?
Specjalnie. By pokazać głębię. Taka sztuczka.
Fajnie, mam ocean…
Co za bałagan.
Gdy dowiedział się, jak pracują,
postanowił stworzyć pokaz
i zaprezentować go.
Poszedł tam pokazać program, a oni śmiali się z niego,
zanim obejrzeli nagranie.
Dla nich byliśmy wieśniakami.
„Co to za ludzie?”
Nazywam się Deborah Morrison.
Współpracuję z José Luisem Barbero.
Gdy obejrzeli nagranie, byli pod wrażeniem.
Byli zdumieni. „Co to jest?”
Nasz program w ciągu 30 minut pokazywał 42 sztuczki.
W ich delfinariach
najlepszy program miał 12 sztuczek w ciągu 45 minut.
Pobiliśmy ich na miazgę.
Wrócił z nagrodą za najlepszy pokaz delfinów
i pucharem dla najlepszego tresera na świecie.
NAGRODA PUBLICZNOŚCI
To pierwsza nagroda przyznana w Europie i na Majorce.
Udało nam się.
Z wielką satysfakcją będziemy kontynuować pracę
i osiągać sukcesy z tymi zwierzętami.
To świetny sposób na uświadomienie ludziom,
że powinniśmy chronić je w ich naturalnym środowisku.
Gwardia Obywatelska kontynuuje poszukiwania mężczyzny, który zaginął
w okolicy El Toro w Calvii we wtorek rano.
Chodzi o José Luisa Barbero, tresera z Marineland,
który miał znęcać się nad delfinami w nagraniu.
Nie znaleziono jeszcze żadnego śladu po zaginionym.
Miałem nadzieję, że José Luis
wynajął pokój w hotelu, żeby pomedytować, odizolować się.
Żeby się zrelaksować
i poradzić sobie z presją, jaka na nim ciążyła.
Zrozumiałem, że muszę zachować spokój.
Ale przypomniałem sobie nagranie i chciałem wiedzieć, skąd się wzięło.
Na tym obrazie widzę…
Nagrano to z budynku przy Marineland.
A ten obraz…
Jest złej jakości, widać paski.
Zdjęcia pochodzą z telefonu nagrywającego monitor kamery.
Widać rzeczy, które są inne.
Podłogę pomalowano na niebiesko,
zmieniono krzesła dla lwów morskich.…
Wiemy, kiedy nastąpiły te zmiany.
Dlatego wiemy, że nagrania
obejmują okres co najmniej kilku lat.
Jeśli tak się martwisz o zwierzęta,
dlaczego zwlekasz z pokazaniem filmów?
Dlaczego nie ujawnisz ich od razu, by to powstrzymać?
Nie rozumiem.
Leń!
Musicie zrozumieć,
że wybrali odpowiedni moment na upublicznienie tego.
Kiedy José Luis podpisał kontrakt z Georgia Aquarium
i był już w Stanach Zjednoczonych.
Oszacowali, w jaki sposób mogą zaszkodzić mu najmocniej.
Mam wrażenie, że część ich ekipy
zbierała nagrania z kamer monitoringu.
Ta sama osoba lub osoby
kontynuowały nagrywanie
z budynku obok Marineland.
Widzę w tym nienawiść i zemstę.
To jasne, że José Luis ma wielu wrogów.
Ciągle chciał więcej.
W pewnym momencie to się staje niebezpieczne.
Sztuczki ćwiczone z José Luisem
wymagały przygotowania fizycznego.
Inaczej nie dalibyśmy sobie rady.
Wymagał tego od siebie i innych.
Ludziom się to nie podobało.
Panie i panowie, czas na coś bardzo trudnego…
Była sztuczka, której wszyscy się baliśmy. Gdy José Luis mówił
o podwójnej jeździe na nartach, byliśmy przerażeni.
Musiałeś się skupić. Kiedy zobaczyłeś cień delfinów,
musiałeś się modlić.
Żebyś się nie poślizgnął.
No już!
Pieprz się, koleś!
No dalej, do cholery!
Mówił: „Jesteś do niczego. Wyłaź z wody”.
Wyciągał mnie za włosy.
Ale potem się z tego śmialiśmy i tyle.
Pytałam go, czy nie przesadza.
Zawsze odpowiadał, że to ich mam o to zapytać.
Dlaczego zwierzę ma powtarzać sztuczkę,
bo za pierwszym razem ci nie wyszło?
To przeszkadzało José Luisowi.
Podczas treningów ojciec był ostry.
Nie mógł znaleźć odpowiednich ludzi.
Zawsze brakowało mu personelu.
Powiedziałem mu,
że mu pomogę.
SYN
A jeśli się nie sprawdzę, to odejdę.
Pracowałem z nim trzy lata.
Mój ojciec był surowy dla wszystkich,
ale dla mojego brata…
SYN
Cztery razy gorzej.
Trzeba było uważać.
Bo jak nie, to cię ganił. To normalne.
Pamiętam, że miał włączony mikrofon
i słychać go było w całym parku, nie tylko w delfinarium.
Słyszało się, jak go gani i wyzywa.
Bardziej na lewo.
Marcos!
Za bardzo się wysunąłeś!
Nigdy się nie nauczysz! Uparciuch!
Traktował mnie tak jak innych.
Kurwa, Marcos.
Jeśli będziesz tak robić za każdym razem, to mamy kłopoty.
Bardzo się zaangażowałem.
Uczyłem się od ojca, ale zrozumiałem, że nie uda mi się zrobić tego, co on,
bo dla mnie jest jednym z najlepszych,
a ja tak nie potrafiłem.
Pomyślmy.
Zawsze się chwaliłem,
że mój ojciec pracował z delfinami. Też chciałem to robić, gdy dorosnę.
CZY DZIECI ROZUMIEJĄ SIĘ, ROZMAWIAJĄC?
Jest synem głównego przewodniczącego
treserów zwierząt morskich w Hiszpanii.
To Jordi Barbero, ma sześć lat i pochodzi z Majorki.
Jordi, powiedz nam.
- To jest… - To ty?
A może to ty? Który?
Dlaczego z nimi pływałeś?
Bo tata mi pozwolił.
Szczęściarz z ciebie. Niewiele dzieci bawiło się z delfinami.
Powiedz mi jeszcze jedno.
Co byś powiedział tym, którzy znęcają się nad zwierzętami?
Nie mogą źle się zachowywać, bo trafią na policję.
Na policję, tak.
GWARDIA OBYWATELSKA
Nie wiedzieli, gdzie jest.
To był bardzo bolesny czas.
Najpierw pomyślałem, że trzeba pilnować José Luisa.
Bo to człowiek,
który na zewnątrz jest silny
i dumny ze swojej pracy.
Ale emocjonalnie słaby.
I niepewny.
Przypomina mi się, co przeszedł, gdy został zwolniony z Marineland.
Komitet Walutowy uzgodnił dziś w Brukseli,
że peseta powinna zostać obniżona o 8%.
W czasach kryzysu ważne jest
dostosowanie kosztów pracy.
Lata 90. były okresem gospodarczych wzlotów i upadków.
Hiszpanię dotknął kryzys gospodarczy.
Pewnego dnia zadzwonili i powiedzieli „Sprzedajemy”.
Chcieli pozbyć się Marineland na Majorce.
Powiedzieli mi: „Zbierzcie cały zespół,
stwórzcie spółdzielnię i kupcie park”.
Pomysł był taki, że grupa ludzi,
w tym oczywiście José Luis,
zostanie udziałowcami.
To najlepsze, co mogło nas spotkać.
W pewnym sensie zostaliśmy właścicielami.
Każdy z nas miał mały udział.
Ale właściciele ziem, Blanesowie, nie zostali o tym poinformowani.
Kiedy poszedłem negocjować odnowienie umowy,
Blanesowie powiedzieli mi,
że spisali już umowę z Aspro.
„Z kim?” „Z Aspro”.
Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, jest tam czterech czy pięciu wspólników.
Aspro zaczęło od dwóch parków rozrywki, a teraz ma ich 50.
PARKI ROZRYWKI, OCEANARIA, ZOO
Kupili Marineland,
jakby kupowali fabrykę pizzy.
To była dobra maszyna do zarabiania pieniędzy,
ale ich pomysł na Marineland
różnił się od naszego.
Gdy Aspro kupiło Marineland, wszystko się zmieniło.
Absolutnie wszystko.
Nawet ludzie się zmienili.
DWUDZIESTA ROCZNICA
Firma zaczęła ograniczać wydatki, zwalniać ludzi pod koniec roku.
Wszyscy wylecieli.
Zwłaszcza wieloletni pracownicy.
Rozmawiałem z José Luisem.
Radziłem mu, żeby nie był arogancki,
bo ma do czynienia ze złymi ludźmi.
Mówiłem…
że nie jest jak dawniej.
Nie było tak jak wcześniej.
José Luis miał silną osobowość i zawsze powtarzał: „Nie zrobię tego”.
Firmy tego oczywiście nie tolerują.
Zwolnili go.
Nie mógł wejść do parku. Uznałem, że tego już za wiele.
Dzwonił do mnie, a ja otwierałem drzwi na plażę,
żeby o 19 mógł spotkać się z delfinami.
Niejeden raz…
Nieraz widziałem, jak płakał…
bo nie mógł być z delfinami.
Uważał, że należą do niego, nie do firmy. „Zabrali moje delfiny”.
W wyniku tego dowiedzieliśmy się,
że José Luis próbował popełnić samobójstwo.
SZPITAL
Nie rozumiałam tego. Nigdy nie byłam w stanie tego pojąć.
Myślałam, że nic mu nie jest.
Myliłam się.
Bardzo dobrze…
krył się z tym.
Gdy zaczął opowiadać mi o swoim życiu,
przestałam myśleć, że jest zuchwały.
Ostrzegał, żebym nie wystraszyła się na widok Los Pizarrales.
Bo to bardzo skromna dzielnica w Salamance.
Teraz już nie, ale kiedyś tak było.
To były inne czasy.
Mieliśmy inny sposób na zarobek. Spędzaliśmy dużo czasu na ulicy.
José Luis miał szósty zmysł co do psów.
Tresował je. Były mu posłuszne.
Powiedział, że nie ma matki.
Miał 18 miesięcy, gdy zmarła.
„A co z twoim ojcem?”
„Mój ojciec od razu ożenił się z inną kobietą.
Wychowywali mnie
dziadek i ciotka. Oni są moją rodziną”.
Mówił do mnie „mamo”, a ja mówiłam, że jestem tylko jego ciotką.
Gdy miał 10 czy 11 lat, stracił babcię,
a ojciec chciał go zabrać.
Ale on nie chciał.
Nigdy nam nie mówił,
jak ciężko mu wtedy było.
Pewnego dnia, gdy wracałam z pracy,
ktoś zapytał mnie, co się stało z José.
„Zostawił rower, ale go nie ma”.
„Co masz na myśli?”
Wsiadł do pociągu. Wysiadł na pierwszym przystanku.
Nie czuł się komfortowo i powiedział:
„Wsiadam do pociągu i odjeżdżam”.
Zniknął na tydzień.
Doskonale rozumiem José Luisa.
Patrzył, jak jego pasja i jego życie się rozpada.
Codzienna praca ze zwierzętami jest terapeutyczna.
Ludzie cię podziwiają,
biją ci brawo.
Kiedy tracisz to wszystko,
musisz być do tego psychicznie przygotowany.
Czułam, że zależy mu na zwierzętach bardziej niż…
Zawsze mu na nich zależało, ale nie sądziłam, że aż tak.
ZAGINIONY W CALVII
José Luis zniknął.
Jego ścianka na Facebooku była pełna oskarżeń.
MOŻE ZJADŁ GO DELFIN.
MOŻE POJECHAŁ DO GEORGII I NIKOMU NIE POWIEDZIAŁ?
OBY SIĘ ZJAWIŁ. WTEDY PÓJDZIE DO WIĘZIENIA.
Nikt nie wyobraża sobie takiej presji, dopóki jej nie doświadczy.
To nagranie miało charakter osobisty.
Osoba, która je stworzyła i zaplanowała,
miała coś przeciwko José Luisowi Barbero.
Nie chodzi o José Luisa ani innego tresera.
Chodzi o to, czy jesteś przeciw niewoli.
Usiądźmy i porozmawiajmy.
Dobra. Chodźmy.
José Luis uznał w końcu: „Pieprzyć to, żyje się dalej”.
I tyle.
- Trzymaj. - Uwaga na płetwę.
Uwaga na ogon.
Udało mu się wrócić do pracy z delfinami.
Odzyskał radość życia.
Dobrze, pociągnij tędy.
- Tędy. - Przejdź…
Alfonso!
Zrobiłeś sobie krzywdę?
Zaraz.
José Luis skontaktował się ze mną
i powiedział o projekcie, w który się zaangażował.
Dobra.
Były dwa delfinaria, jedno w Alicante i jedno na Teneryfie.
Nie.
- W porządku? - Tak.
Jasna cholera!
Zaczekajmy.
Zdobycie delfinów jest bardzo trudne.
Dobra, wyjmij.
Obróćmy go i pobierzmy krew!
Nie wytrzyma.
Delfinaria w Wielkiej Brytanii były zamknięte,
więc na rynku pojawiły się delfiny, które można było wypożyczyć.
Opiera mi się o pierś.
José Luis dowiedział się o tym i wynajął je.
- Nie dasz rady. - Trochę.
- Doskonale. - Uwaga!
Ostrożnie, do cholery!
- Ostrożnie! - Ostrożnie!
Środków finansowych było mało.
A José Luis płacił z własnej kieszeni
za niezbędne minimum
do opieki nad zwierzętami.
Nawet gdy było źle,
pamiętam, że José Luis z własnych pieniędzy
opłacał pensje treserów.
Wetrzyj trochę alkoholu.
Już. Obróćmy go.
Możemy go obrócić.
Po kilku miesiącach pojawiły się problemy finansowe.
Postanowiliśmy przenieść trzy delfiny z Alicante na Teneryfę.
Wiedzieliśmy, że sytuacja finansowa jest tam lepsza
i nie będzie problemów.
TENERYFA
Masowa turystyka to siła napędowa pokazów delfinów w Hiszpanii.
Na samych Wyspach Kanaryjskich są cztery delfinaria.
Dla mnie to Guantanamo dla waleni na całym świecie.
Jak można wsadzić do basenu zwierzę,
które musi pokonywać duże odległości?
Gdy José Luis założył delfinarium na Teneryfie,
miał wszystko zaplanowane.
Zaprojektował je…
Wielokrotnie mierzył plany.
Delfinarium zaprojektowane przez José Luisa
było najnowocześniejszym delfinarium w Hiszpanii,
z lepszym wyposażeniem, większą ilością wody,
zwłaszcza jeśli chodzi o dobrostan zwierząt
i obchodzenie się z nimi podczas leczenia weterynaryjnego.
Wiedział, ile zwierząt będzie miał.
Chciał opracować program hodowlany.
Gdy José Luis chciał otworzyć aquapark na Wyspach Kanaryjskich,
Stany Zjednoczone zakazały eksportu wszystkich ssaków morskich.
Pierwszą alternatywą była Kuba.
HAWANA
Kuba była wtedy jednym z niewielu krajów,
które handlowały delfinami.
Kraj był wtedy w kryzysie od paru lat,
bo Związek Radziecki przestał wspierać go finansowo.
Gdy sprowadzaliśmy delfiny z José Luisem,
raz czy dwa wszedł Fidel Castro,
bo to była największa szansa na zarabianie pieniędzy,
jakie Kuba wtedy miała.
Zarabiali bardzo mało w dolarach amerykańskich.
Kuba?
Co za katastrofa.
Delfinarium było…
Jeśli te dobre tutaj były złe, wyobraźcie sobie, jak było na Kubie.
To było okropne.
Kuba miała weterynarza.
Nazywała się Celia Guevara
i była córką Che Guevary.
Celia Guevara zawsze sprawdzała, czy zwierzętom nic nie dolega.
Zdałem sobie sprawę, że żeby mieć te delfiny,
musimy ustawić się w kolejce,
bo było więcej firm zainteresowanych kupnem delfinów.
Była lista oczekujących.
Dotarło coś do mnie.
Gdy widzisz niedawno schwytane zwierzęta,
stajesz się…
współodpowiedzialny.
Jest brudno. Są tam od wielu dni.
Chodź, szefie.
Który to?
Odsuń się. Chodź.
Blisko.
Nie.
Zamknij!
- Uwaga na płetwę. - Na głowę.
Uwaga na ogon!
- Ogon! - Tam!
- Trzymaj głowę. - Dobra.
Celia, teraz!
- Która godzina? - Jest 21.20.
Przejdźmy do przodu.
- Teraz. - Obróć.
Podnieś głowę!
Zostaw jego ogon!
Celia, powiedz, kiedy będziesz gotowa.
Wyjmij kij.
- Jaki kij? - Ten!
To nie kij.
Ten samolot budził strach.
Pamiętam ten ciągły hałas.
Jeśli nas to irytowało, to pewnie irytowało też zwierzęta.
Zachowywały się nieźle,
biorąc pod uwagę okoliczności. Dla nich to doświadczenie musiało być
jak porwanie przez UFO.
Coś w tym rodzaju.
KONFERENCJA IMATA
Transport z jednego basenu do drugiego zajął 18 godzin.
Wszystko szło dobrze przed,
podczas transportu i po nim.
Wszystkie sześć delfinów przybyło w idealnym stanie.
Mieliśmy trzy zwierzęta z Alicante
i sześć kupionych na Kubie.
Dynamika grupy była tak dobra,
że po kilku miesiącach cztery samice były w ciąży.
Idź zaliczyć, skurczybyku.
Widać, że się rozkręcił.
Napalił się jak szczerbaty na suchary.
Ma za sobą niezły miesiąc. Rany!
Nie obchodzi go, czy to samiec, czy samica.
Wkłada w każą dziurę.
- Naprawdę? - Tak.
W niewoli zdarzają się porody, ale jest też wysoka śmiertelność.
A u nas czworo młodych przeżyło.
To sukces na skalę światową.
Nie wszystkie delfinaria uzyskują potomstwo.
To był sukces dla firmy, dla parku i dla wszystkich.
Firma mogła zyskać niezliczone możliwości.
Gdy delfiny dorosną, można je zabrać do innych parków.
Nie musisz łapać więcej delfinów.
Nie musisz kupować kolejnego zwierzęcia, bo są drogie.
Chodź, skarbie.
Dasz radę.
Patrzcie!
Chodź!
Prawie wyszedł, prawda?
Tak, chodź.
Koniec!
Samica!
Spójrzcie na nią.
- To wszystko! - Idziemy!
Dalej!
Super!
Chodźmy!
Dobrze!
Ma pyszczek dziewczynki.
Nasza rodzina się powiększyła.
Razem z nią urodziło się 12 delfinów
w ramach programu hodowli ssaków wodnych Aqualand Costa Adeje
w ciągu ostatnich 13 lat.
Firma znalazła się wśród elity europejskich delfinariów.
Niewiele delfinariów na świecie ma 100% skuteczności.
Delfiny rodzą się i po dwóch, trzech miesiącach czy tygodniach
zdychają przez problemy społeczne i środowiskowe.
We wtorek Barbero opuścił dom w El Toro,
by udać się na spotkanie, na które nie dotarł.
Potem zaczęły się poszukiwania.
Myślisz, że wciąż żyje.
Dzwoniłem do niego kilka razy
i mówiłem, żeby przestał i wrócił do domu, że jesteśmy po jego stronie.
Aż sygnał zniknął, bo jego telefon się rozładował.
Bardzo się baliśmy z powodu mediów społecznościowych.
Mojemu ojcu grożono śmiercią.
Jemu i naszej rodzinie.
Więc gdy tak długo się nie odzywał,
niepokój się nasilał.
Myślałam,
że może być w morzu.
Bo skoro się nie zjawiał…
morze to jedyne miejsce, które lubił.
José Luis pracował dla firmy, która nie znała się na delfinach.
Zrobił z parku najlepsze delfinarium w Hiszpanii.
Widziałem je. Było fantastyczne.
Bardzo mnie to ucieszyło.
Wyższe skoki, szybciej pływające delfiny. To było spektakularne.
Pożegnajmy naszego tresera José Luisa.
Aspro się dowiedziało.
Zabierz ręce!
Adán, zabierz ręce! Stań na krawędzi. Zabierz rękę!
Gdy José Luis dowiedział się,
że Aspro wróciło do jego życia,
był zdenerwowany.
I to bardzo.
Aspro Ocio zrobiło to po cichu.
Właściciel parku popełnił błąd,
sprzedając 51% udziałów.
Stracił kontrolę nad firmą.
Sprzedał ją tanio.
Jakby ukradli park.
Sprawy biznesowe.
Pewnego dnia José wrócił do domu i powiedział:
„Zgadnij, komu go sprzedali?”.
Od razu odparłam: „Aspro.
Pakuj się i wracaj do domu”.
Zatrzymaj się!
Do tyłu!
Sesje treningowe…
Pierdol się!
…były bardzo napięte.
Możesz odsunąć się od zwierząt?
Odsuniesz się dalej?
Cholera. Niewiarygodne.
Cześć. Nakarm to zwierzę.
Nie wychodź, dopóki on nie wyjdzie!
- Myślałem, że już! - Kurwa!
Nie zaczynasz, póki tu nie przyjdzie.
Nigdy się nie uczysz? Kurwa.
Boże! Co za idiota!
Co za gówniany pokaz!
Kiedy Aspro się zjawiło,
spodziewaliśmy się, że go zwolnią.
A oni nic mu nie powiedzieli.
Pracował dalej, czas mijał.
Powiedziałam mu, że to dziwne.
Powiedzieli mu, że nie zamierzają go zwalniać.
Delfinarium było kopalnią złota.
Zwolnienie José byłoby zabiciem kury znoszącej złote jaja.
Można by zatrudnić innego profesjonalistę.
Ale kogo?
Niewyszkolony delfin może kosztować 200 000 euro.
Wyszkolony może kosztować milion euro.
José Luis przynosił firmie dużo pieniędzy.
Zarabiał dla niej miliony.
Óscar.
- Wygląda, jakby zwymiotował. - Przestraszył się, prawda?
Rzucają piłeczkami, ręcznikami i tak dalej…
Zakryj! Boże.
Przesuń go trochę.
- Do środka? - Tak, do środka i na zewnątrz.
- Na zewnątrz. - Tak?
Nie otwieraj aż tak.
- Nie chcę, żeby ugryzł mnie w rękę. - Bez obaw.
Tu jest. Patrzcie.
Kiedy oddycha, wszystko psuje. Do góry.
Nagrywaj, nagrywaj!
Pieprzona kamera!
Piłka tu jest. Dzięki Bogu, że ją znaleźliśmy.
Tu jest piłka.
Teraz musimy wprowadzić dużo wody.
Tak.
Ostrożnie.
Ma znów się zakrztusić?
Tutaj.
Możesz wprowadzić rurkę?
Chodź.
W drugą stronę. Trzeba ją wygiąć…
- Dobra. - Żeby się obrócił.
- Dobra. - Ale ślisko!
Bardzo ślisko.
No już. Wyciągnij i zobacz…
No dalej.
Już. Spróbuj jeszcze raz.
Chyba wystarczy. Uważaj.
Masz?
- Tak! - Tak!
Super!
Dalej! Woda!
- Gdzie on jest? - Poszedł otworzyć.
- Gdzie jest piłka? - Tam.
- Chcę ją nagrać. - Sprawdź wodę.
Nie wiem, czemu to tyle trwa.
Spójrzcie.
Chcę sprawdzić, czy wszystko jest nienaruszone.
Ta dziura jest ogromna.
Uwolnić delfiny!
KOCHAM WOLNE DELFINY
WIĘZIENIE
Wchodzimy do środka, by prosić o zakaz więżenia delfinów w Europie.
Tego chcemy.
Była wtedy presja ze strony organizacji na rzecz praw zwierząt,
ale nie tak silna jak dzisiaj.
José Luis, który był bardzo inteligentny,
rozpoczął program terapeutyczny.
Jesteśmy tu z José Luisem, promotorem delfinoterapii w Hiszpanii.
Jak długo pracujesz nad tą terapią
i dla jakich dzieci jest przeznaczona?
Pracujemy od 1993 roku
i pomagamy dzieciom z problemami poprzez interakcję i zabawę z delfinami.
To altruistyczne…
Nie bał się pakować w kłopoty.
Kiedy zaczęliśmy delfinoterapię,
uznałem, że nie mamy pojęcia, co robić.
Chcemy rozwijać motywację dzieci,
by mogły rozwijać zdolności,
które w innym przypadku mogłyby zająć miesiące.
Dzięki temu nowemu, ekscytującemu środowisku
dzieci rozwijają się spontanicznie.
Chcesz zobaczyć foki czy delfiny?
To był szok, zobaczyć jak José Luis, który zawsze był tak wymagający
wobec delfinów i treserów,
zachowywał się z dziećmi w wodzie,
jak sobie radził,
jak delikatnie i cierpliwie je traktował…
Z delfinoterapii skorzystało już
ponad 2500 uczestników z różnymi diagnozami.
Trzymanie tych zwierząt w niewoli
zasługuje na większy szacunek.
To nie tylko cyrkowe sztuczki, ale też ważne rzeczy.
W przerwach prowadziliśmy terapię.
W tym sensie spędził na niej więcej czasu niż ktokolwiek inny.
Od początku dał firmie jasno do zrozumienia:
„Robię to, bo tego chcę.
Nie weźmiecie pieniędzy od nikogo, kto chce przyjechać”.
Niebezpiecznie jest dawać fałszywe nadzieje.
To nie panaceum i nie możemy dezorientować ludzi.
Rodzice tych dzieci odczuwają ogromny niepokój.
Chcą znaleźć rozwiązania. Musimy być realistami.
Delfin jest po prostu podporą
regularnej terapii dla dzieci.
To środek, a nie lekarstwo.
Uważam, że José Luis widział w terapii
sposób na uchronienie się przed krytyką organizacji na rzecz zwierząt.
Ale potem zdał sobie sprawę, że robi coś ważnego
i pozytywnego dla wielu rodzin.
Wyniki José Luisa na Teneryfie były świetne.
Bez wątpienia było to najlepsze delfinarium firmy.
Ale sytuacja na Majorce była inna.
MAJORKA
Nie kupujcie biletu.
Te zwierzęta mają tylko was.
Jedyną nadzieją jest to, że ludzie przestaną tu przychodzić,
pokazy znikną
i zwierzęta nie będą już porywane z morza.
Nikt nie będzie polować na nie w morzu…
Aspro nie było zadowolone
z wyników delfinarium na Majorce.
Nie tylko z pokazu, ale też z innych źródeł dochodu.
Gdy dołączyłam do Marineland na Majorce,
zależało nam na aspekcie edukacyjnym.
Spokojniejszy pokaz, bez interakcji zwierząt z przedmiotami,
dbanie o dobrostan zwierząt.
Staraliśmy się, żeby w basenie z delfinami było mniej ludzi.
Mniej zdjęć.
Zawsze dochodziło do kłótni z zarządem,
bo to przynosiło zyski.
Wyciągasz rękę, delfin cię dotyka
i natychmiast dostajesz pieniądze.
Dla delfina to strasznie nudne.
Jeśli firma ma inne delfinaria oferujące takie atrakcje,
które są ważnym źródłem dochodu, to chce zrobić to samo na Majorce.
Zadzwonili do José Luisa, żeby to naprawił.
Musiał wrócić.
Inaczej by go zwolnili.
Mieszkał na Teneryfie od 20 lat.
Miał tam swoje życie.
Swój dom, rodzinę.
Daj mi ją sfilmować!
Prośba czy zmuszenie go przez Aspro
do przeprowadzki na Majorkę…
Uwielbiam delfiny.
To było…
straszne świństwo.
Mam w rękach raport, który José Luis napisał
do Aspro, gdy wysłali go
na Majorkę.
Żebyście lepiej zrozumieli, co się stało.
I jaki był José Luis.
„Po przeanalizowaniu obu delfinariów stwierdzam,
że na Teneryfie będziemy mieć problemy,
jeśli spróbujemy zrobić ten sam program na Majorce,
co nie pasuje do aktualnej sytuacji w Marineland”.
Taki program, jak ten sprzed 25 lat na Majorce,
pewnie zwiększy zainteresowanie niektórych klientów.
Ale musimy wziąć pod uwagę konsekwencje i problemy.
Mogę stworzyć pokaz cyrkowy, taki jak ten sprzed 25 lat,
jeśli w delfinarium zmienią się pewne rzeczy i praktyki.
„Ale czy tego potrzebuje Marineland?
Moim zdaniem nie”.
Prawda jest taka, że nie chciał tam jechać.
Nie pojechałby, nawet gdyby go zwolnili.
Ale ja namieszałam.
Powiedziałam mu:
„Mamy tam przyjaciół. Niedługo emerytura”.
I tak dalej.
„Nie stwarzajmy problemów. Dość już przeszedłeś”.
Zgodził się.
Kiedy powiedziano nam, że przyjedzie,
wszyscy musieliśmy nastawić się do tego psychicznie.
Jego sława go wyprzedzała.
Wiedzieliśmy, że jest bardzo wymagający
i zatrudnili go, żeby wszystko uporządkował.
Szkolenie było ciężkie. Atmosfera była pełna napięcia.
Dużo krzyczał.
Zamknij, do cholery!
Było wiele powtórek.
- Dlaczego? - Powtórzy to?
Przynosił obręcze, gwizdek sędziego.
Używał rekwizytów.
Dla nas to było
jak cofnięcie się do przeszłości.
„Wracamy do starej szkoły”.
Pokaz Marineland na Majorce zawsze był wyjątkowy.
To był nagradzany program.
Nie tylko w Hiszpanii, ale i w Stanach.
Właśnie to chcemy osiągnąć.
Wyniki José Luisa były już widoczne,
gdy park został ponownie otwarty cztery miesiące później.
Wtedy postanowiliśmy powiedzieć kierownictwu,
że nasz zespół nie czuje się komfortowo,
że powstawał program, którego nie chcieliśmy.
Wielu tamtejszych pracowników
nie lubiło José Luisa.
Wiem, jaki potrafił być. Był bezpośredni.
Cóż.
Niektórzy go zaakceptowali, inni nie.
Była taka dziewczyna.
Jej marzeniem było zostać treserką delfinów.
Dusiła się podczas treningu, prawie mdlała.
José Luis powiedział jej:
„Trenuj, idź na siłownię”.
A ona nie…
Nie przepadała za sportem.
Nie miała ochoty. Nie chciała trenować.
Do wiadomości zarządu Marineland Majorca.
Chcę przedstawić na piśmie następujące fakty.
Ja pierdolę! Szlag!
Nigdy nie widziałam, by ktoś traktował zespół i delfiny
w tak upokarzający i niecywilizowany sposób jak José Luis Barbero.
Widzisz, że nie mówimy jasno? Kurwa!
Upokorzył mnie takimi słowami:
„Idź na siłownię!”, „Jesteś leniwa!”, „Głupia!”, „Bezużyteczna!”.
Stań na krawędzi!
Zabierz rękę!
Uderzał i kopał delfiny.
Wal się!
Mówił: „Niech upadną, wtedy już nie pozwolą sobie upaść”.
DO UWAGI ZARZĄDU
Ta pracownica opisała w liście, co się działo.
Dostarczono go ręcznie za potwierdzeniem odbioru.
Menadżer podpisał.
To znaczy, że wiedział o tym
i zamiast próbować zmienić te praktyki,
zwolnił ją.
…jeden z jego pokazów delfinów dla zwiedzających.
Jesteśmy z dyrektorem zoo.
Cześć, Rafa.
Bardzo się zmieniłeś i pokaz delfinów też się zmienił.
To spektakularne.
To prawda. José Luis jest dyrektorem technicznym delfinarium
i wszystko ulepszył.
Nie tylko pokaz, ale też warunki dla tych zwierząt,
co podniesie jakość
na wyspie i w naszym delfinarium.
Byłyśmy w szatni.
Dziewczyna, która rozmawiała z zarządem,
została zwolniona tamtego dnia.
Powiedziała, że to nie koniec…
I że chce załatwić José Luisa Barbero.
Chyba nikt nie wie, co zaszło naprawdę.
Poznana przeze mnie osoba,
która poinformowała nas o znęcaniu się, była pracownicą Marineland.
- To on? - Tak.
Ten człowiek mnie brzydzi.
Zobaczmy.
Zrób coś.
To musiało boleć.
Śmieszy mnie to.
Jest gruby, ale chyba o tym nie wie.
4 LUTEGO 2015 R.
Hej!
Treser rzekomo znęcał się nad delfinami.
… pokazuje agresywną tresurę…
Nagranie mogło być sfałszowane.
Nic na to nie wskazywało.
Ta osoba tresuje delfiny od 35 lat.
SOS Delfines opublikowało nagranie
mające pokazywać tresera José Luisa Barbero…
Nasz cel nie został uwzględniony
w publikacji SOS Delfines.
José Luis Barbero stał się symbolem zniewolenia zwierząt.
Uwaga skupiła się tylko na nim.
Byłam w szoku, gdy skoczył i kopnął delfina w żebra.
Ale to nie on, to chyba jakaś kobieta.
Mówiąc o branży,
mamy na myśli wszystkich jej pracowników.
Nigdy nie atakujemy nikogo na poziomie osobistym ani innym.
Jeśli naprawdę martwią się o swoje zwierzęta,
powinni zastanowić się, czy zatrudniać kogoś takiego.
Czy José Luis Barbero taki był? To była jego część.
Dawał z siebie 100% albo 120%
i chciał, żebyśmy wszyscy dali z siebie 120%.
Nawet zwierzęta.
Czy możesz wymagać tego od zwierzęcia, które nie chce tam być?
A może powinniśmy myśleć inaczej.
Chciałabym, żeby to nagranie pomogło zakończyć niewolę.
Ale to nagranie powstało, żeby go zniszczyć.
Hej!
To musiał być plan zemsty
byłego pracownika Marineland.
SOS i FAADA popełniły straszny błąd,
bo zostały wykorzystane do zemsty.
Zaskoczyło nas, że José Luis Barbero
pojawił się w mediach sam.
Nie czułam, żeby Marineland Majorca
wsparło José Luisa Barbero.
Wydawało się, że woleli…
odciąć się od tego.
Oczywiście Aspro…
nie chciało tego ruszać.
Ale nie dało się.
ZSZOKOWANI I ZAŻENOWANI
Aspro bardzo źle go potraktowało.
Milczenie jest jak przyznanie się do winy.
Jeśli siedzisz cicho, mówisz:
„Musiał znęcać się nad zwierzętami”.
To skandal, bo to twój pracownik.
Nie możesz umywać rąk i wydawać sądów jednocześnie.
Aspro wydało kilka komunikatów prasowych,
a José Luis nie był już pracownikiem firmy.
To błahostka.
Nie rozśmieszajcie mnie.
IMATA
IMATA chciało usunąć go ze stowarzyszenia z powodu nagrania.
Wykładał, uczył technik rozwiązywania problemów,
szkolił treserów, uczył swoich metod.
Taka zapłata musiała być dla niego trudna.
José Luis musiał czuć się wtedy
niezwykle samotny.
Kto wie, co działo się w jego głowie?
W latach 80. i 90.
ludzie byli zafascynowani, słysząc, że jesteś treserem delfinów.
RATUJMY MORZA!
Dziś jest to niemile widziane.
Uważam, że José Luis czuł,
że świat, jaki znał, wymyka mu się z rąk
jak piasek między palcami.
Każdy ma prawo do sprawiedliwego osądu.
To straszna odpowiedzialność,
gdy nagłaśnia się coś,
co może poniżyć człowieka po 35 czy 37 latach pracy.
28 LUTEGO 2015 R.
SOS DELFINES SPOTYKA SIĘ ZE ŚLEDCZYMI GEORGIA AQUARIUM
Po długim spotkaniu
powiedzieli nam, że nagranie zostało zmanipulowane
i dźwięk nie pasuje do obrazu.
Ale oczywiście zachowaliśmy spokój,
bo wiedzieliśmy, co mamy.
NAGRANIE ZE SPOTKANIA
Rozmawialiśmy też
z ośmioma czy dziesięcioma osobami, które pracowały z José Luisem.
Wszyscy mówią, że jest bardzo wymagający wobec treserów.
Tak.
Potrafi krzyczeć na treserów,
ale nie jest kimś, kto znęca się nad zwierzętami.
Jak rozumiemy, wiele dźwięków, wiele słów
pochodzi z nagrania
spotkania treserów.
Chyba pora pokazać wam nagranie,
które pasuje…
do głosu.
Bierz pieprzoną piłkę!
Hej! Leniu!
To dźwięk z tamtego nagrania, który rzekomo pochodził ze spotkania.
Przestań gwizdać i dotknij piłki!
Leń!
Głupia jesteś czy co?
Co? Głupia jesteś?
Hej! Głupia jesteś!
- To wszystko, co macie? - Nie.
- Mamy wiele godzin. - Wiele godzin.
15 DNI
30 DNI
Powiedzieliśmy im, że mamy wiele godzin nagrań
dowodzących, że to nie wydarzyło się raz, ale działo się przez dłuższy czas.
Kiedy pokazaliśmy im nagrania, byli w szoku.
Czy Georgia Aquarium wysłało zespół śledczych do Hiszpanii?
Nie.
Przeprowadziliśmy audyt śledczy filmu.
Według audytu nagranie zostało sfałszowane i zamierzaliśmy się tym kierować.
Nie wiedziałem, że ktoś z Atlanty jedzie do Hiszpanii,
by zbadać nagranie.
Absolutnie.
Kierownictwo potwierdziło, że zatrudniło konsultantów do analizy nagrania.
Zatrudniło też byłego śledczego FBI,
który w ramach śledztwa udał się do Hiszpanii.
Nie możemy ryzykować utraty reputacji.
W tym nagraniu powiedziano,
że wynajęliśmy agenta FBI, by zbadał nagranie?
Nie przypominam sobie tego.
Być może. To było dawno temu.
Ale jeśli tak, to nigdy tam nie dotarł.
Nie dostałem rachunku od FBI ani nikogo innego.
Więc…
Ja…
Nie rozumiem tego.
NAGRANIE ZE SPOTKANIA
Nagranie, które zobaczyłem,
nie zostało przez nikogo zedytowane.
Chcę tylko pokazać to mojemu klientowi.
Chciałbym dostać je w poniedziałek.
Chcieliśmy je upublicznić,
by odeprzeć oskarżenia,
że sfałszowaliśmy nagranie.
Pozwolicie klientowi podjąć decyzję, zanim to upublicznicie?
Nie potrzebują presji opinii publicznej, by podjąć decyzję.
Ile to zajmie?
Niedługo.
W tym tygodniu.
Oczywiście.
Zgadzamy się.
Dobra! To wszystko.
Potem zobowiązali się pokazać je w Georgia Aquarium.
Poprosili nas, żebyśmy nie publikowali drugiego nagrania,
tylko byśmy zaczekali, bo chcieli
publicznie zająć stanowisko w sprawie zatrudnienia pana Barbero.
TRZY DNI PO SPOTKANIU JOSÉ LUIS BARBERO ZAGINĄŁ
Jestem Wendy Corona.
Śledzimy rozwój wydarzeń
w sprawie tresera delfinów oskarżonego o znęcanie się nad zwierzętami.
Nasza stacja potwierdziła,
że Luis Barbero został znaleziony martwy w swoim aucie
na parkingu przed hiszpańskim lotniskiem.
Hiszpańska policja twierdzi, że śledztwo jest w toku,
ale za przyczynę podaje się samobójstwo.
Powiedzieli, że znaleźli mojego ojca na lotnisku.
Samobójstwo.
Nie wiem, jak długo był tam martwy.
Dzień, dwa?
Nie powiedzieli nam też, jak to zrobił.
I tyle.
Mój ojciec zawsze był silny,
rozumiecie?
Nigdy nie mieszałem się w jego sprawy.
Teraz tego żałuję.
Teraz żałuję, że do niego nie zadzwoniłem…
Bo zawsze uważałem, że mój ojciec
ma najsilniejszą psychikę na świecie.
Bo zawsze tak się zachowywał.
JEDNEGO DRANIA NA ŚWIECIE MNIEJ
PIEPRZYĆ GO ZA BYCIE DEBILEM!
BÓG DZIAŁA POWOLI, ALE NIE POPEŁNIA BŁĘDÓW
MAM NADZIEJĘ, ŻE CIERPIAŁEŚ
CIESZĘ SIĘ. CHRZANIĆ TEŻ JEGO RODZINĘ.
Gdy José Luis zmarł…
zostałam sama.
Nie wiem.
Straciłam system wsparcia.
Więc…
Załamałam się.
Przyjaciele próbowali mi pomóc.
Udało im się.
Minęły prawie dwa lata, nim wyszłam z domu.
Nie chciałam wychodzić.
Bo…
było mi wstyd.
Myślałam, że…
że ludzie będą mnie atakować.
Tak się nie stało, było odwrotnie.
Po roku rzuciłem pracę ze zwierzętami.
Bo nie czułem się już tak samo.
Zrozumiałem, że… Nie.
Nie radziłem sobie w pracy.
Ciągle o tym myślałem.
Moje podejście do zwierząt zmieniło się.
Po śmierci José Luisa nie odezwało się do nas żadne stowarzyszenie.
Ani SOS Delfines,
ani FAADA, ani nikt inny.
Postanowili odciąć się od tego.
Byłam w szoku, ale…
Nie mogę czuć czegoś do kogoś, kogo nie znałam.
Nie mogę też czuć się źle.
Bo nie zrobiłam nic złego.
Gdybym czuła się źle, to znaczyłoby, że czuję się winna.
Nagrałam tylko maltretowane delfiny.
To wszystko.
A te delfiny wciąż są w Marineland.
Gdy José Luis Barbero odszedł
i zostałem szefem delfinarium na Majorce,
pojawiły się trudności,
kiedy zaczęły mi się nie podobać
decyzje podejmowane w Madrycie,
które wcale nie służyły zwierzętom. Brali pod uwagę tylko…
zyski finansowe.
Na początku 2017 roku
Aspro Ocio straciło do mnie zaufanie.
I wiecie co?
Poczułem dużą ulgę.
Raczej nie będę już pracować z delfinami w niewoli.
Chciałbym znów z nimi pracować, ale w innej formie.
Być może…
za 30 lat delfiny w niewoli w Hiszpanii i w Europie
zostaną uwolnione i przeniesione do sanktuariów
czy jak tam je zwą.
Oczywiście chciałbym się w to zaangażować.
Może to utopia, ale zawsze o tym marzyłem.
- Co? - Ładnie.
Chodźmy tak jutro na plażę.
Czuję się, jakbym miał na sobie zasłonę.
Zamrugaj.
Mrugnij do mnie.
José Luis zawsze żartował.
Gdy rozmawialiśmy z przyjaciółmi o śmierci,
mówił: „Zejdę na dół i sprawdzę, co u ciebie”.
Pozdrów widzów, Mari.
- Prawie upadłem. - No dalej, upadnij.
Co za ciało.
Piękne chmury.
Teraz często mówię do niego: „Zejdź, chcę się z tobą zobaczyć”.
Ale nie schodzi.
PO UPUBLICZNIENIU NAGRANIA
MARINELAND ZAINSTALOWAŁO PANELE OGRANICZAJĄCE WIDOCZNOŚĆ
NA ŚWIECIE JEST OKOŁO 330 DELFINARIÓW
HISZPANIA MA ICH NAJWIĘCEJ W EUROPIE
PRZEDSTAWICIELE ASPRO OCIO ODMÓWILI UDZIAŁU W FILMIE
BYŁA PRACOWNICA MARINELAND ODMÓWIŁA UDZIAŁU W FILMIE
Napisy: Ewelina Zakrzewska