Downloaded from YTS.MX
INIHAHANDOG NG NETFLIX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Uy, sa ulo! Ang galing!
'Wag! 'Wag mong ipasok!
-Lintik, nasa bakuran ng mga Grimaud. -May nabasag ka?
Ang kulit mo talaga!
Sinipa mo. Puntahan mo.
Oo. Baka wala sila roon.
Naroon. Naroon ang kotse.
Kaya?
Takot ka?
Hindi ako takot.
Kaya pumunta ka.
Pumunta ka.
Pumunta ka! Sige.
Dalian mo!
Sige na. Diyos ko!
G. Grimaud?
Gng. Grimaud?
Hindi namin sinasadya!
Nariyan kayo?
May tao riyan?
G. Grimaud?
Patay na sila! Patay na silang lahat!
Tulong! Tulungan ninyo!
-Naririnig mo ako, Thomas? -Ano'ng nangyayari?
Pinapaliguan namin siya, at medyo nagigising.
Thomas? Buksan mo ang mga mata mo. Buksan mo ang mga mata mo.
Pisilin mo ang kamay ko. Ayan. Pisilin mo ang kamay ko.
Magaling. Sa kabila. Pisilin mo ang isang kamay ko.
Sige, buksan mo ang mga mata mo. Buksan mo ang mga mata. Nasa ospital ka.
Nasa ospital ka. May tubo para tulungan kang huminga.
Masakit 'yan. Tatanggalin namin. Humanda ka.
-Magiging maayos. -Handa na kami. Oo.
Kasama mo kami, okay? Relax.
-Oo, kumalma ka. -Magaling.
Magaling. Hinga.
Tatanggalin namin ang tubo.
-Kalma. Tatanggalin. -Magaling.
-Iuupo ka namin. -Tara.
-Sige, ubo. Lakasan mo. -Magaling!
-Mahusay. Ayan na. -Perpekto!
Tapos na.
Papasukan ka namin ng nasal cannula para sa paghinga.
Hindi masakit. Sa ilong mo ito.
-Huminga nang malalim. -Ayan.
-Mahusay. -Magiging maayos.
-Tapos na. -Ayan.
Nakabalik ka na.
Hello, Thomas.
Nakikilala mo ako?
Ako si Anna Kieffer, ang psychologist mo. Nagkakilala tayo paggising mo.
Naaalala mo?
Ayan. Mas mabuti, tama?
-Hindi ako makagalaw. -Normal 'yan ngayon.
Na-coma ka nang matagal. Mahina ang mga kalamnan mo.
Pero may mga tao rito na mag-aalaga sa iyo
at tutulungan kang gumaling. Narito rin ako para tulungan ka.
Naaalala kita.
Mabuti.
At naaalala mo ang nangyari kagabi?
Nagka-panic attack ka ulit.
Ano ang ikinatatakot mo?
Ang halimaw.
Walang halimaw. Hindi, mga alaala mo 'yon na bumabalik.
Bumabalik ang alaala. Nauunawaan mo?
Naaalala mo kung bakit ka narito, tama?
Hindi.
Sinabi ko na sa iyo.
Gusto mong marinig ulit?
Okay.
May masamang nangyari sa bahay mo.
Tatlong taon ang lumipas.
Ang mga magulang mo, sina Betty at Marc, ay binaril at namatay.
Naroon din ang pinsan mong si Dylan.
Binaril siya bago sinakal.
Ikaw, Thomas, ay natagpuan na naghihingalo na may kutsilyo sa tiyan.
Ikaw ay 16 nang nangyari 'yon.
Ngayon ay 2001. Ikaw ay 19 na.
Naririnig mo ako?
Thomas? Thomas, tingnan mo ako.
Thomas.
Thomas, samahan mo ako.
Kunin mo ang kamay ko.
Pisilin mo hangga't kaya mo. Thomas? Pisilin mo ang kamay ko, pakiusap.
Sige. Pisilin mo ang kamay ko.
Laura.
-Ano? -Nasaan siya? Nasaan ang kapatid ko?
Sabihin mo 'yan sa psychiatrist mo.
Sige gawin natin. Pisilin mo ang kamay ko. Sige, Thomas. Tingnan mo. Gayahin mo ako.
Gaya nito.
Mas mahigpit. Kaya mo ang mas mahigpit?
Okay, magaling. Bitawan mo.
Bitawan mo, Thomas. Buksan mo ang mga daliri mo. Bitawan mo.
Okay.
Magaling.
-Inisip kong dapat malaman mo. -Okay, salamat.
-'Wag mong saktan ang kapatid ko. -Bakit ko siya sasaktan?
Narito siya?
Wala.
-Wala siya rito. -Nasaan siya?
Sinabi mo sa physio mo
na kasama mo ang kapatid mo sa gabi ng pagpatay, tama?
Wala siyang ginawa.
Hindi ako ang pulis, Thomas. Pupunta sila para tanungin ka.
Pero may oras tayo, ikaw at ako, para unawain ang nangyari.
-Nasaan ang kapatid ko. Gusto kong makita. -Thomas, makinig ka.
Nawawala si Laura.
Ano?
Nawawala ang kapatid mo.
Tutulungan kitang alalahanin.
Dapat alamin natin ang nangyari.
May malakas na bagyo noong gabi.
Nayanig daw ng kulog ang mga pader.
Nakita ka nila sa madaling araw sa sahig sa sala, may kutsilyo sa tiyan.
Ang bahay mo ay nasa 7 Rue des Corneilles.
Doon ka nakatira.
Kasama ang pamilya mo.
Maganda ang bahay. May munting bakuran.
May malalaking bay windows, dalawang palapag. At bato sa mga pader.
May mga larawan kang naaalala?
Oo.
Sabihin mo ang nakikita mo.
Ang bahay ko.
May kasama ka?
Oo.
Si Laura.
Ano'ng itsura niya?
Maganda siya.
'Wag, 'wag kang pumunta. Laura, 'wag!
Narito ako
kasama mo.
Ituloy mo.
Gusto mo akong mahuli?
'Wag ka nang tumawag sa bahay. Ibinigay ko ang numero ng tindahan, kaya gamitin mo.
Bukas.
Hindi ko alam.
Kakaiba 'yon, bakanteng silid sa bahay.
Mayroon bang bagay
sa silid na ayaw mong makita?
Hindi, pumayag siya. Puwede akong umalis nang maaga sa tindahan.
-Hindi abala sa ngayon. -Oo.
-Gutom ka na? -Oo.
Halika at umupo.
Gusto mo ng karne?
Oo, gusto ko.
Tinapay?
Salamat.
Hawakan mo ang plato mo.
Medyo overcooked ang pasta.
Bon appétit.
Salamat.
Bakit nakangiti ka?
Hindi ako nakangiti.
Babalik ako.
-'Wag kang magsalita. -Okay.
Maayos lahat?
Oo, maayos.
Galing sa iyo?
-Bakit? -Buksan mo. Makikita mo.
Nagustuhan mo?
Hindi mo isusukat?
Oo.
Buweno?
Hayaan mo.
Hihinto 'yon.
Sasagutin ko.
Diyan ka lang.
Sinabi kong diyan ka lang!
Mayroon pang may gusto ng karne?
-Ubusin natin ang roast. -Uubusin natin bukas.
Hindi tumitigil ang aso, tama? Nakakainis.
Ano ang nirerepresenta ni Laura?
Lahat.
Tumigil tayo riyan ngayon.
Patuloy na lilitaw ang mga alaala sa labas ng sesyon natin.
Hayaan mo, okay? 'Wag mong labanan.
Pero may hiling ako. 'Wag mong puwersahin ang alaala mo maliban kung narito ako.
Natataranta ka.
Malilito ka sa nakaraan at kasalukuyan.
Hahalo ang mga alaala mo sa realidad.
Nauunawaan mo?
Mahalaga 'yon.
Oo.
Salamat.
-Good night. -Good night.
Tatanggalin ko ito. Hindi mo na ito kailangan.
Baka masakit ang unang beses mo sa wheelchair.
Okay?
Hello.
Kumusta?
Uy.
-Saan mo siya dadalhin? -Sa physio.
-Pero sa silid niya 'yon. -May appointment siya.
Sigurado ka?
Oo, sigurado ako.
-Narito ang psychiatrist? -Ano'ng tanong 'yan?
Walang rason. Kalimutan mo.
Ituro mo ang mga daliri sa paa sa kisame. Sige.
Marahan.
Ayan. 'Wag puwersahin masyado, Thomas.
Okay, magaling. Relax. Subukang 'wag iangat ang paa.
Mga daliri lang, okay? Ituloy mo. Isa pa.
Okay. Magaling. Relax. Huminga ka.
Mahusay talaga.
Bastien!
Subukan mo. Tingnan mo ang iba. Sinusubukan nila.
Kailangan mong pilitin ang sarili, o hindi kita matutulungan.
Thomas. Lumipat tayo sa banig.
Okay. Mabuti 'yon? Isa pa.
Ayan.
Sa siko naman ngayon.
-Sige, baluktutin mo. -Sige.
-At iunat. Ayan. -Magaling.
Sige, baluktutin mo ulit.
At iunat ang braso mo. Magaling.
Thomas?
Tutulungan kita.
Halika.
Subukan mo at itaas ang ulo.
Thomas? Thomas, ano'ng problema?
Sabihin mo kung saan masakit. Thomas? Laurie, tulong, pakiusap.
-Ano'ng nangyayari? -Relax. Ewan ko.
Tulungan mo.
Sinusubukan ko, Thomas? Relax. Ibaba ang ulo.
-Hinga. Magiging maayos. -Thomas?
Thomas?
Ligtas ka rito.
Walang mananakit sa iyo.
-Hindi, narito siya. Nakita ko. -Pero ikaw lang ang nakakita.
-Larawang gawa-gawa ng utak mo. -Hindi.
-Hindi totoo. -Pupuntahan niya ako.
-Halusinasyon. -Ayaw mong maniwala?
-'Di 'yon. -Bakit 'di ka naniniwala?
Kinuha niya si Laura, ako naman.
Ano'ng sinasabi mo? Kinuha niya si Laura? May naalala ka?
Nasa labas siya ng bahay.
Manahimik ka, aso!
Siya 'yon.
Ano'ng ginagawa mo rito?
Pupunta ka na sa bahay ko?
Sinabi ni mama na ayaw ka niyang makita! Umalis ka!
Umalis ka! 'Wag ka na ulit tatawag!
Tara, umuwi na tayo.
Ano 'yan?
Betty, ikaw yan?
Maayos lahat?
Kinakausap kita.
Ano'ng ginawa mo?
Wala.
Hindi wala. Balot ka ng dugo.
Nasagasaan ako ng kotse. Okay na 'yon?
Linisin mo bago makita ng mama mo.
Saan galing ang mga galos?
Ewan ko.
Ano? Masakit ba?
Hindi. Wala akong nararamdaman.
Marc, ako ito.
Ano'ng problema?
Takot ka rin sa akin?
Minsan, oo.
Ano ang ikinatatakot mo kay Laura?
Nagagalit siya minsan
at nagiging marahas?
-Hindi. -Ano'ng hindi?
Wala siyang ginawa.
Paano ka nakasisiguro kung nakalimutan mo ang nangyari?
-Siya 'yon. -Sino?
-Ang may gusto sa mama mo? -Oo sinaktan niya siya.
Sinaktan niya si Laura?
Thomas?
Hindi ko alam.
Eh sino?
Ganyan. Magaling.
Narito ako. Kasama mo. 'Wag mag-alala.
Tingnan mo, nakakalakad ka na. Uy! Teka. Narito ako. Ayan.
-Tara. -Hindi, gusto kong ituloy.
-Hindi. -Gusto ko.
Hindi, titigil na tayo. Magaling ka. Tara.
-Bumitiw ka. -Hindi.
Tigil. Bitawan mo ako. Bitawan mo ako.
-Tingnan ninyo. -Ano?
-Dalawang eroplanong bumagsak sa New York. -Teka. Seryoso ka?
Bumagsak sa mga tore. Nakakabaliw, daan-daan ang patay. Nasa TV.
'Di pa ako nakakita noon. Tingnan ninyo.
Nasa TV. Tara.
Okay, pupunta kami.
Babalik kami sa dalawang minuto.
'Pag may kailangan ka,
nasa likod lang kami ng pinto, okay?
Bakit ka narito?
Hindi ka nagsasalita?
May sumubok patayin ako. Sa kutsilyo.
Hindi ko alam kung sino. Nakalimutan ko.
At ikaw?
Sino'ng nasa loob?
Patay na sila?
Patay na rin ang mga magulang ko. At nawawala ang kapatid kong babae.
-Pareho tayo. -Ano'ng nangyayari?
Lumipat kang mag-isa? 'Wag kang lilipat nang wala ako. Malinaw?
Oo.
Masama ang nangyayari?
Oo. Sobrang masama.
Ano'ng problema sa binti mo?
Naaksidente ako.
Aksidente sa kotse?
Bakit mo naisip na aksidente sa kotse?
Puwedeng pakisara ang pinto?
-Bakit ganoon siyang tumingin sa akin? -'Di ikaw ang tinitingnan niya.
Ako 'yon.
Bakit hindi mo kasama si Laura?
-Hindi ko alam kung nasaan siya. -Sa totoo lang, akala ko kasama mo siya.
Sinundan mo siya, hindi ba?
Nasaan ka ba talaga?
-Pinagtatawanan mo ako? -Hindi.
Uy, maayos lahat.
Gusto kong kasama ka.
Talaga?
Oo, totoo.
Hindi ka gaya ng iba.
Espesyal ka.
Tama na! Sinasaktan mo ako! Lintik.
Baliw ka talaga.
-Pasensiya. Hindi ko sinasadya. -'Wag mo na akong hawakan ulit.
'Wag kang titingin. 'Wag kang titingin!
Tumingin ka, Thomas.
Tingnan mo siya.
Magaling, Thomas. Mabilis kang umusad.
-Kailan ako lalakad? -Kung ganito, malapit na siguro.
Eh si Bastien?
'Wag mag-alala kay Bastien. Mag-alala ka sa sarili.
Okay, magkita tayo bukas.
Bastien?
Thomas!
-Ano'ng ginagawa mo? Thomas! -Hindi. Teka.
Sige, ipasa mo.
Magaling, Bastien.
Napakagaling.
Magaling, Thomas. Magaling, guys.
Okay.
Ituloy mo, Thomas.
Ayan. Ang galing talaga.
Okay, tumigil na tayo sa bola.
Bakit?
Dahil. Ganoon talaga.
Alam mo? Ibabalik kita, Bastien.
Salamat.
Laura?
Mahal, nasaan ka?
Laura!
Laura, hindi ito nakakatuwa.
Laura!
Laura?
Laura.
Tabi. Laura, tabi!
Laura?
-Teka! -'Wag kang kikilos!
Bumalik ka! Teka!
Laura?
-Laura! -Tumigil ka!
Laura!
Laura, buksan mo!
Laura! Buksan mo, Laura! Buksan…
Ikaw 'yon.
-Ikaw 'yon! Ano'ng ginawa mo sa kanya? -Tumigil ka!
-Ano'ng ginawa mo? -Tigil!
-Nasaan? -Tigil!
Ma!
Nakita mong kasalanan mo ito lahat?
Okay.
Nagtanong ako. Mga babaeng nars lang ang nasa shift kagabi.
Imposible 'yon.
-Pasensiya. Baka mali ka. -Tingnan mo ang braso ko.
Oo, nagka-panic attack ka, at binigyan ka ng pampakalma ng nars.
Tingnan mo, nakasulat dito.
Jessica, 3:17 a.m.
Nakita ko. Hindi halusinasyon.
-Pinupuwersa mo. -Alam niya kung nasaan si Laura.
-Napaghahalo mo. -Siya 'yon!
Paikot-ikot tayo.
Ano?
Oo.
Paikot-ikot tayo.
-Alam mo, sa totoo lang. -Ano'ng alam ko?
Alam mo ang nangyari, kung nasaan si Laura.
Ang alam ko
ay marami pa ring malabong parte.
'Di ko nauunawaan.
Ang rebolber, halimbawa.
At si Dylan. Pumunta siya sa bahay ninyo ilang araw bago ang trahedya.
May kinalaman ba ang pinsan mo sa lahat?
Pumasok ka.
-Kailangan mo ng tulong? -Hindi. Tapos na ako.
-Hindi mo kukunin ang bola? -Bakit? Alam mong laruin?
Hindi.
Ayan. Hindi ganoon kahirap.
Tapos na, mahal? Nakuha lahat?
Ano'ng problema?
Hindi ko maunawaan
bakit pinasama mo ako sa kanila.
Dahil pamilya sila.
Pero gusto kitang kasama.
-'Wag mo itong gawin, pakiusap. -Bakit? Kaya ko…
Kukuha ako ng hotel malapit sa ospital. Bibisitahin kita araw-araw. Makinig ka.
Dylan. Hindi!
Tatlong linggo.
Ano ang tatlong linggo?
Alam mo,
makabubuti sa mama mo kung kasama ka namin.
Nauunawaan mo?
Pamilya sila, sabi mo?
Hindi natin sila pinupuntahan. Ni hindi natin kilala!
Totoo 'yon.
Tama siya.
Pero narito ako ngayon. Narito ako.
Okay.
Umalis ka na. Mahaba pa ang biyahe mo.
Tama ka.
Ingatan mo ang sarili.
-Alagaan mo ang anak ko. -Oo.
Tatawag ako agad pagdating namin.
Dylan.
Halikan mo ako.
Ma!
Halikan mo ako.
Mahal kita.
Mahal din kita.
Mahal kita.
Mahal kita, Ma.
Tara na?
Heto, kapatid. Para sa iyo ito.
Salamat.
-Ano 'yan? -Halika at tingnan mo.
Dylan, halika!
Si papa 'yan?
Oh, ang prinsesa ko.
-Ang ganda. -Ang cute.
At Dylan! Halika, tingnan mo!
Halika! Sinabi mong hindi tayo pamilya, pero tingnan mo.
Tingnan mo, magkakasama tayo. Ang cute mo!
Ako ang nasa tiyan mo?
Teka!
Ano pagkatapos noon?
-Nasaan ako? -Thomas, tara na.
Bakit wala akong mga litrato? Ma, nasaan ako?
-Nasaan ako? -Tama na!
Tara na.
Grabe ang niyebe ninyo rito.
Hindi ba?
At hindi natutunaw!
Gusto ko ang niyebe.
-Puwedeng magpatugtog ng musika? -Ayos lang ba?
-Kung magpapatugtog? -Ayos lang.
Ang bagong dog grooming salon--
Para umpisahan ang balita…
An tumatawag sa guro nilang "mama"…
Oh, hindi. Ito! Oo.
♪ Sinumang magbubukas sa akin ♪
♪ Naging pula ang bibig ko 'Pag nakaamoy ako ng sariwang dugo ♪
♪ Sinumang hahawak noon ay hindi makalilimot ♪
♪ Kakaibang halik ♪
Puwedeng lakasan?
♪ Meryenda pagkatapos ng klase ♪
♪ Kinuha lang ♪
♪ Masayang paglalakbay ♪
♪ Pinalutang ko ang mga kasamaan ko Sa gamit ng Ulysses ♪
♪ Mula sa kapitbahay ♪
♪ Penelope, anak ng pop Binabalot ang sarili sa itaas ♪
♪ Low-cut 'yan ♪
♪ Isa akong lasong bulaklak ♪
♪ Na may malakas na pabango Isang nakamamatay na kabute ♪
♪ Kainin mo ako kung kaya mo Itim ang puso ko ♪
♪ Uling sa ilalim ♪
Lintik!
♪ Pag-aari ng mga minero ♪
Pesteng bruha!
'Wag kang umiyak, Ma.
Tama na.
-'Wag kang umiyak. -Tama na.
-Hayaan mo ako. -'Wag kang umiyak. 'Wag kang umiyak, Ma.
Ano'ng nararamdaman mo?
Wala.
Hawakan mo ako kung gusto mo.
Anna.
Anna!
Ayos ka lang? Natulog ka rito?
Ano'ng nangyayari?
Narito sila. Gusto ka nilang makita.
Babalik ako.
-Ano'ng ginagawa mo rito? -Wala.
-Umalis ka. -Paumanhin?
-Walang biro. Umalis ka. -Sige, tatapusin ko lang.
-Hindi mo nauunawaan. Umalis ka! -Uy, kalma!
Akala mo baliw ako?
'Yon ba 'yon?
Ano'ng mali sa asong 'yon?
-May rabies siya. -'Wag mo akong lokohin.
Hindi, totoo 'yon.
Dapat patayin siya.
-Bakit hindi tayo puwede rito? -Hindi tayo pinapayagan.
Puwes, kalokohan 'yon. Magandang silid ito.
Mas maayos kaysa sa basement.
Ano'ng nangyayari?
Sino 'yon?
-Nakita na nila si Laura? -Wala na tayong maraming oras.
-Alam nila kung nasaan? -Dapat umusad tayo.
Sige na, sabihin mo.
Anna.
Alam ko saan galing ang baril.
Siguradong gutom ka!
Gusto mo pa?
-Hindi, salamat. -Tingnan mo ang tira!
-Sige na! -Kaunti na lang.
Masaya ako.
Salamat, Betty.
-Ayos ka lang sa baba? -Oo, maayos.
Sasabihin mo 'pag may problema?
Ayos lang talaga.
Mabuti kung gano'n.
-Sabihin mong gusto mo sa itaas. -Hindi totoo 'yan.
Oo. Sinabi mong magandang silid 'yon.
-Na "kalokohang" iwan 'yon. -Hindi ko sinabi 'yan.
Naniniwala ako sa iyo, Dylan.
-Bakit 'di ka naniniwala? -'Wag simulan.
-Naniniwala ka sa akin, Pa? -Sinabi kong 'wag mong simulan.
Mag-sorry ka.
-Mag-sorry ka. -Tigil, lintik!
Sinabi niya 'yon.
-Mabuti. Pag-usapan natin mamaya. -Ano'ng pag-uusapan mamaya?
Eksaktong oras!
Baka gusto mong sagutin ko?
-Mag-usap tayo. -Thomas, tumigil ka.
Ano 'yon para sa iyo? Ang lalaki ba? Sila pa rin?
Tama na sabi eh.
Ano? Pamilya siya. Karapatan niyang malaman.
Tumigil ka!
Dylan.
Ang mama mo. Halika?
Magiging maayos. Maniwala ka sa kanya.
Kilala ko siya. Alam kong lalaban siya. Lalaban siya at mananalo.
'Wag kang mag-alala.
At pasensiya na ngayong gabi.
Hindi gaanong masaya.
Ayos lang.
Ayos ka lang?
Oo.
Kakaiba ang mama ko, ano?
Parang hindi naman.
Hindi rito gaya sa inyo.
Alam ko.
Paano mo nalaman?
Ang nangyari. Bakit sila ganoon.
Puwes, alam mo ang itinatago ng mga magulang ko sa silid? Hindi?
Ano'ng sinasabi mo?
Nasa kahon 'yon,
nakatago sa loob ng aparador.
Dinala ng papa ko rito.
Nakita ko siya. Ilang taon ang nakalipas.
-Hindi tinatanggal. Naroon pa rin. -Kalokohan 'yan.
Hindi, 'yon ang totoo.
Baka gusto ni papang magpakamatay.
O patayin si mama't siya.
-O patayin tayong lahat? -Alisin mo ang kamay mo!
Hindi, 'wag kang umiyak.
Ligtas ka. Nasa akin ang mga bala. Hindi nila mahahanap.
Ayoko siyang mamatay.
Hindi siya mamamatay.
-Titigil ba ang pesteng asong 'yon? -Hindi.
Ang hirap.
Alam ko.
Laura?
Nariyan ka?
Nahanap mo ako.
Kumusta ka ngayon?
-Nasaan si Bastien? -Nagbago ng grupo si Bastien.
-Bakit? -Kailangan niya.
-Gawin na natin. -Hindi.
-"Hindi"? -Ibalik mo ako sa silid ko.
Hello, Thomas.
Hindi, ayoko siyang makita. Palabasin mo siya.
-Tama na! Bitawan mo ako. -Iwan mo. Ayos lang, salamat.
Isara mo ang pinto pag-alis mo. Salamat.
Ano'ng nangyayari, Thomas? Kausapin mo ako.
-Nakita kita sa parking lot. -Ano?
Kasama ang nars.
-Ano 'yon? -Sabihin mo ang totoo.
-Ano'ng totoo? -Sabihin mo!
-Nakakalakad ka, Thomas? -Sabihin mo.
-Nakakalakad ka? -Sige!
Oo.
Oo, kinausap ko ang nars.
Kinailangan kong ipaliwanag ang gagawin namin.
-Nagsisinungaling ka. Akala mo tanga ako. -Hindi, hindi talaga.
Tinatrato mo akong tanga dati pa.
'Wag mong ilabas ang galit mo sa akin. Wala kang mapupuntahan.
Bakit mo ako dinidiktahan?
Hindi kita dinidiktahan. Tinutulungan kitang makaalala.
Thomas, tingnan mo ako.
-Kukuwentuhan kita. -Hindi.
-Isang eksperimento. -Umalis ka.
Matagal na. Si Emperor Frederick II…
Umalis ka sabi eh!
Kinuha ni Emperor Frederick II ang anim na sanggol.
Inutusan niya ang mga nars na pakainin sila,
na palitan sila, pero hindi nila kakausapin,
hindi yayakapin.
Para hindi sila maging malapit.
-Alam mo ang nangyari? -Wala akong pakialam.
Namatay lahat ng bata.
Lahat sila.
Nabubuhay lang tayo sa pagbibigkis.
'Wag mong sirain ang atin. 'Yon na lang ang natitira sa iyo.
-Hindi totoo. May Laura ako. -May Laura ka?
-Narito siya? -Tama na.
-Alam ko ang mag-isa. -Tapos na tayo!
Hindi. Itutuloy natin.
Sasabihin ko sa iyo ang totoo. May sakit si Laura.
May mga isyu siya sa pagkilos mula bata.
-Itigil mo. -Lumalala ang isyu sa pagtanda.
Tigil o sasaktan kita!
-Masaya kang minamanipula ako? -Minamanipula mo ang mga alaala mo.
Bakit sinasabi mong guilty siya?
Alam mo ang nakikita ko?
Sasabihin ko sa iyo.
Nakita ko ang batang 'di nakita ng magulang,
na lumaki mag-isa at naging marahas dahil sa hirap.
-Tigil, 'di ko kaya. -Bakit natalo ang ama mo?
-Tigil. -Bakit malayo ang loob ng ina mo?
-Bakit ikaw lang ang nakaligtas? -Tigil, 'di ko na kaya.
-Kanino ang bakanteng silid? -Tigil.
Nasaan si Laura?
Nasaan siya?
Ewan ko.
Kabaliktaran.
Sa tingin ko'y sasabihin mo na. Nasaan si Laura?
Saan siya nagpunta?
Sabihin mo.
Sa likod ng pader.
Ano'ng nangyayari?
Ang aso ng kapitbahay. Patay na.
'Wag kayo rito. 'Wag tingnan. Tara.
Dylan, pupunta ka?
Wala akong ginawa.
Wala akong ginawa!
Thomas, hindi ka titigil?
Hindi ko na kaya.
-Okay, Marc, hawakan mo siya. Patahanin. -Thomas, kalma.
Pinapasakit ang ulo ko.
Pinapasakit mo ang ulo ko, Thomas.
Alam mo ang nakikita ko?
Ang batang 'di nakita ng traumang magulang,
na lumaki mag-isa,
at naging marahas dahil sa hirap niya.
-Dito ka lang. -Tama na!
Tama na, Thomas! Kalma!
Kalma! Itigil mo!
-Itigil mo. -Ma!
Sinabi kong diyan ka lang!
Tama na! Sinasaktan mo ako!
Ano'ng ginagawa mo rito? Ayaw sa iyo ni mama! Lumayo ka!
Ano'ng ginawa mo?
Nasagasaan ng kotse. Okay na 'yon?
-Umalis ka. -Paumanhin?
-Walang biro. Umalis ka. -Sige, tatapusin ko lang.
-Kailangan mong umalis! -Uy, kalma.
Dapat maniwala ka sa kanya.
-Alisin mo ang kamay mo. -Bitawan mo ako.
SILID 301 HANGGANG 306 SILID 307 HANGGANG 312
Bastien!
Gising!
Gising.
Bastien, kailangan nating umalis.
Kailangan nating umalis.
Ano'ng ginagawa mo? Tumigil ka.
Bastien!
Bastien, tigil!
Itigil mo! Bastien, tigil!
'Di kita sasaktan! Tigil! Kailangan nating umalis!
-Tigil! -Halika!
Itigil mo! Lintik!
Ayos ka lang?
Ayos lang. Tapos na. Narito ako.
Kalma.
Tapos na. Kalma.
Dylan?
Ano na naman ang ginagawa mo riyan? Bawal nga riyan.
Ma?
Ano'ng ginagawa mo? Ano'ng nangyayari?
Lilipat na si Dylan.
-Ano? -Ayaw na niyang kasama ka sa baba.
Sinabi mong walang puwede roon.
Pinatay mo ang aso!
-Hindi. -Paano mo nagawa?
-Hindi ako ang pumatay, Ma. -Masama 'yon.
Masama ka.
Aalagaan ka namin. Ipagagamot ka namin.
Ma!
-Ano'ng sabi mo? -Marc.
-Bakit mo sinabi 'yon? -Sinabi ko ang totoo!
-Bakit mo sinabi? -Isipin mo ang ginawa mo. Kalma.
-Pa, wala akong ginawa, pangako. -Kalma, Thomas.
-'Di ko pinatay. 'Di ako. -Hinga. Tigil.
-Hindi ko pinatay. -Tigil.
-'Di totoo. -Tigil.
Hindi ako! Pangako. Hindi ko pinatay.
Tinatakot mo kami.
Iwan mo kami.
Iresponsable ka.
Nakakaawa kayong lahat!
Sige, ituloy mo.
Marc?
Marc, ikaw 'yan?
Marc, ano'ng nangyayari?
Marc, sagutin mo ako, lintik!
Betty?
Betty, ano 'yon?
-'Wag kang gagalaw. -Ano'ng ginagawa mo? Thomas! Thomas, teka.
-'Wag kang gagalaw. -Teka.
Teka.
-Buksan mo. -Tigil.
-Itigil mo! -Buksan mo!
Patawad.
Nakikiusap ako sa iyo.
'Wag mo itong gawin.
Tulong!
Alam mong nakakalakad siya?
Anna?
Kinakausap kita. Alam mong nakakalakad siya?
Okay, alam mo.
-Alam mong muntik na niyang patayin? -Hindi. Sa tingin ko ayaw niyang saktan.
Tuluyan ka nang nakalimot.
-Wala kang kontrol mula umpisa. -Sa labas tayo, pakiusap.
Pinaniwala mong buhay ang kapatid niya.
'Wag dito.
Hindi, tama na ang kalokohan mo. Kailangan niyang marinig!
Patay na ang kapatid mo. Naaksidente sa kotse bago ka ipinanganak!
-Ayan. -Tapos na? Ipinagmamalaki mo ang sarili?
Ikaw? Ano'ng nagawa ng eksperimento mo?
Alamin kung may pananagutan siya.
Ano?
Pinakinggan ko sa ilang sesyon para alamin ang alaala…
-Itigil mo. Kalokohan 'yon. -Sinabi ko na.
Binuhay niya ang kapatid para hindi niya harapin ang realidad.
Naiisip mo ang sinasabi mo?
Ano'ng gusto mong gawin ko? Sabihin lahat para ma-decompensate at mawala siya ulit?
Halimaw siya.
May karapatan siyang maggamot.
Na mapakinggan.
Makita. Gustuhin mo man o hindi.
Absuweltuhin habang nariyan ka.
Umalis ka.
Pakiusap.
Pasensiya na, Thomas.
Pasensiya na talaga.
♪ Isa akong parcel bomb ♪
♪ Isang Trojan horse ♪
♪ Isang lasong regalo ♪
♪ Sinumang magbubukas sa akin Nagiging pula ang bibig ko ♪
♪ 'Pag nakaamoy ako ng sariwang dugo ♪
♪ Sinumang makahawak noon ay 'di makakalimot ♪
♪ Meryenda matapos ng klase ♪
♪ Kinuha lang ♪
♪ Pinalutang ko ang kasamaan Sa gamit ng Ulysses ♪
♪ Mula kapitbahay ♪
♪ Penelope, anak ng pop Binabalot ang sarili sa itaas ♪
♪ Low-cut 'yan ♪
♪ Isa akong lasong bulaklak ♪
♪ Na may malakas na pabango ♪
♪ Isang nakamamatay na kabute ♪
♪ Kainin mo ako kung kaya mo Itim ang puso ko ♪
♪ Uling sa ilalim ♪
♪ Pag-aari ng mga minero Mga lalaking medyo marumi ♪
♪ Kakaibang mga halik ♪
♪ Meryenda pagkatapos ng klase ♪
♪ Kinuha lang ♪
♪ Masayang paglalakbay ♪
♪ Pinalutang ko ang mga kasamaan ko Sa gamit ng Ulysses ♪
♪ Mula sa kapitbahay ♪
♪ Penelope, anak ng pop Binabalot ang sarili sa itaas ♪
♪ Low-cut 'yan ♪
♪ Berde ang mga mata ko ♪
♪ Carrion green, viper green ♪
♪ Asul ang mga pasa mo ♪
♪ 'Pag humampas ako, 'pag natalo ka ♪
♪ Kakaibang mga halik ♪
♪ Meryenda pagkatapos ng klase ♪
♪ Kinuha lang ♪
♪ Masayang paglalakbay ♪
♪ Pinalutang ang mga kasamaan Sa gamit ng Ulysses ♪
♪ Mula kapitbahay ♪
♪ Penelope, anak ng pop Binabalot ang sarili sa itaas ♪
♪ Low-cut 'yan ♪
BASE SA GRAPHIC NOVEL NI TIMOTHE LE BOUCHER
KAY VICTOIRE LEFEBVRE-FISCH ANG AMING "VICKY BAOLI"
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni: LT