Downloaded from YTS.MX
TO NETFLIX ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΙ
Official YIFY movies site: YTS.MX
Κεφαλιά! Ωραία!
Όχι! Μη σουτάρεις!
Αμάν, πήγε στην αυλή των Γκριμό!
Έσπασες τίποτα;
Είσαι μεγάλος μπελάς!
Εσύ την έριξες. Να πας εσύ.
Ναι. Μπορεί να μην είναι μέσα.
Είναι. Το αμάξι είναι εκεί.
Και λοιπόν;
Φοβάσαι;
Όχι, δεν φοβάμαι.
Πήγαινε, τότε.
Άντε.
Άντε! Πήγαινε.
Κουνήσου!
Πήγαινε. Έλεος!
Κύριε Γκριμό;
Κυρία Γκριμό;
Δεν το κάναμε επίτηδες!
Είστε μέσα;
Είναι κανείς εδώ;
Κύριε Γκριμό;
Είναι νεκροί!
Είν' όλοι νεκροί!
Βοήθεια! Ας τους βοηθήσει κάποιος!
Με ακούς, Τομά;
Τι συμβαίνει;
Καθώς τον πλέναμε άρχισε να εμφανίζει σημάδια αφύπνισης.
Τομά;
Άνοιξε τα μάτια σου.
Σφίξε το χέρι μου.
Έτσι μπράβο. Σφίξ' το.
Πολύ ωραία.
Το άλλο.
Σφίξε το άλλο χέρι.
Έλα, άνοιξε τα μάτια σου.
Άνοιξε τα μάτια. Είναι στο νοσοκομείο.
Είσαι στο νοσοκομείο. Ένας σωλήνας σε βοηθά να αναπνέεις.
Πονάει. Θα τον αφαιρέσουμε. Ετοιμάσου.
-Όλα θα πάνε καλά. -Έτοιμοι. Ναι.
Είμαστε εδώ μαζί σου, εντάξει; Χαλάρωσε.
-Ναι, ηρέμησε. -Ωραία.
Ωραία. Πάρε ανάσα.
Θα βγάλουμε τον σωλήνα.
-Ήρεμα. Θα τον βγάλουμε. -Τέλεια!
-Θα σε ανασηκώσουμε. -Έλα.
-Έλα, βήξε. Βήξε δυνατά. -Ωραία!
-Πολύ καλά. Μπράβο. -Τέλεια.
Αυτό ήταν.
Θα σου βάλουμε έναν ρινικό καθετήρα οξυγόνου.
Δεν πονάει. Θα μπει στη μύτη σου.
-Πάρε βαθιά ανάσα. -Έτσι μπράβο.
-Τέλεια. -Όλα θα πάνε καλά.
-Αυτό ήταν. -Έτσι μπράβο.
Επέστρεψες.
Γεια σου, Τομά.
Με αναγνωρίζεις;
Είμαι η Άννα Κίφερ, η ψυχολόγος σου.
Γνωριστήκαμε όταν ξύπνησες.
Το θυμάσαι;
Ορίστε. Δεν είναι καλύτερα;
Δεν μπορώ να κουνηθώ.
Είναι φυσιολογικό αυτό.
Ήσουν σε κώμα για πολύ καιρό. Οι μύες σου είναι πολύ αδύναμοι.
Αλλά υπάρχουν άνθρωποι εδώ που θα σε φροντίσουν
για να γίνεις καλύτερα.
Κι εγώ θα σε βοηθήσω.
Σας θυμάμαι.
Ωραία.
Καλό είν' αυτό.
Θυμάσαι τι έγινε χθες βράδυ;
Έπαθες άλλη μια κρίση πανικού.
Τι φοβάσαι τόσο πολύ;
Το τέρας.
Τομά, δεν υπάρχει τέρας.
Αυτές είναι οι αναμνήσεις σου.
Η μνήμη σου που αποκαθίσταται. Κατάλαβες;
Θυμάσαι γιατί βρίσκεσαι εδώ, έτσι;
Όχι.
Σου το είπα ήδη.
Θες να το ξανακούσεις;
Καλώς.
Συνέβη κάτι φρικτό στο σπίτι σου.
Πριν τρία χρόνια.
Οι γονείς σου, η Μπέτι κι ο Μαρκ, δολοφονήθηκαν, τους πυροβόλησαν.
Ήταν κι ο ξάδερφός σου ο Ντίλαν εκεί.
Τον πυροβόλησαν και τον στραγγάλισαν.
Εσένα, Τομά, σε βρήκαν
να χαροπαλεύεις μ' ένα μαχαίρι στην κοιλιά.
Ήσουν 16 χρονών όταν συνέβη.
Τώρα έχουμε 2021. Είσαι 19.
Μ' ακούς;
Τομά;
Τομά, κοίταξέ με.
Τομά.
Τομά, μίλα μου.
Πιάσε το χέρι μου.
Σφίξε όσο πιο πολύ μπορείς.
Τομά;
Σφίξε το χέρι μου.
Έλα. Σφίξε το χέρι μου.
Η Λόρα.
-Τι πράγμα; -Πού είναι;
Πού 'ναι η αδερφή μου;
Να το συζητήσεις με την ψυχίατρο αυτό.
Έχουμε δουλειά τώρα. Σφίξε το χέρι μου.
Έλα, Τομά. Κοίτα. Κάνε ό,τι κάνω.
Έτσι μπράβο.
Πιο δυνατά.
Μπορείς πιο πολύ;
Ωραία, μπράβο. Άφησέ το.
Άσε με, Τομά. Χαλάρωσε τα δάχτυλα.
Άσε το χέρι μου.
Εντάξει.
Ωραία.
Σκέφτηκα να σας ενημερώσω.
Εντάξει, ευχαριστώ.
Μην πειράξετε την αδερφή μου.
Γιατί να την πειράξω;
Είναι εδώ;
Όχι.
-Δεν είναι εδώ. -Πού είναι;
Είπες στον φυσιοθεραπευτή
ότι η αδερφή σου ήταν μαζί σου τη νύχτα των φόνων, σωστά;
Δεν έκανε τίποτα.
Δεν είμαι αστυνομικός, Τομά.
Θα έρθουν να πάρουν κατάθεση.
Αλλά έχουμε χρόνο οι δυο μας για να καταλάβουμε τι έγινε.
Πού 'ναι η αδερφή μου; Θέλω να τη δω.
Τομά, άκουσέ με.
Η Λόρα αγνοείται.
Τι πράγμα;
Η αδερφή σου αγνοείται.
Μπορώ να σε βοηθήσω να θυμηθείς.
Πρέπει να μάθουμε τι συνέβη.
Είχε καταιγίδα εκείνο το βράδυ.
Οι γείτονες είπαν ότι σείονταν οι τοίχοι απ' τις βροντές.
Σε βρήκαν το ξημέρωμα, στο πάτωμα του σαλονιού,
μ' ένα μαχαίρι στην κοιλιά.
Το σπίτι σας βρίσκεται στην οδό Κορνέιγ 7.
Εκεί μένεις.
Με την οικογένειά σου.
Είναι ωραίο σπίτι.
Με μια μικρή αυλή.
Έχει μεγάλα παράθυρα, δύο ορόφους.
Και… πέτρα στους τοίχους.
Σου έρχονται στο νου εικόνες;
Ναι.
Πες μου τι βλέπεις.
Το σπίτι μου.
Είναι κανείς μαζί σου;
Ναι.
Η Λόρα.
Πώς είναι;
Είναι όμορφη.
Όχι, μην πας.
Λόρα, όχι!
Είμαι εδώ
μαζί σου.
Συνέχισε.
Θες να με καταλάβουν;
Σταμάτα να τηλεφωνείς εδώ.
Να τηλεφωνείς στο μαγαζί, έχεις το νούμερο.
Αύριο.
Δεν ξέρω.
Παράξενο, ένα άδειο δωμάτιο σε ένα σπίτι.
Υπάρχει κάτι
στο δωμάτιο που δεν θες να δεις;
Όχι, δεν έχει πρόβλημα.
Μπορώ να φύγω νωρίς από το μαγαζί.
-Δεν έχει ψυχή αυτόν τον καιρό. -Ναι.
-Πεινάς, τελικά; -Ναι.
Έλα να καθίσεις.
Θες λίγο κρέας;
Ναι, θα ήθελα.
Ψωμί;
Ευχαριστώ.
Φέρε το πιάτο σου.
Τα ζυμαρικά ίσως παράβρασαν.
Καλή όρεξη.
Ευχαριστώ.
Γιατί χαμογελάς έτσι;
Δεν χαμογελώ.
Έρχομαι αμέσως.
Μην πεις τίποτα.
Εντάξει.
Όλα καλά;
Ναι, μια χαρά.
Από εσένα;
Γιατί;
Άνοιξέ το. Θα δεις.
Σου αρέσει;
Δεν θα το βάλεις;
Ναι.
Λοιπόν;
Άσ' το.
Θα σταματήσει.
Πάω εγώ.
Μείνε εκεί που είσαι.
Είπα να μείνεις εκεί που είσαι!
Θέλει κανείς
λίγο ακόμα κρέας;
-Πρέπει να το τελειώσουμε. -Θα το τελειώσουμε αύριο.
Αυτός ο σκύλος δεν σταματά ποτέ! Είναι ανυπόφορος.
Τι αντιπροσωπεύει η Λόρα για σένα;
Τα πάντα.
Ας σταματήσουμε για σήμερα.
Οι αναμνήσεις θα συνεχίσουν να αναδύονται και μετά τις συνεδρίες.
Άφησέ τες. Μην αντιστέκεσαι.
Αλλά θα σου ζητήσω ένα πράγμα.
Μην πιέσεις τη μνήμη σου αν δεν είμαι εδώ.
Έχεις αποπροσανατολιστεί.
Μπορεί να προκαλέσει
σύγχυση του παρελθόντος με το παρόν.
Να μπλέξεις τις αναμνήσεις σου με την πραγματικότητα.
Καταλαβαίνεις;
Είναι σημαντικό.
Ναι.
Ευχαριστώ.
-Καλό βράδυ. -Καλό βράδυ.
Θα τον αφαιρέσω. Δεν τον χρειάζεσαι πια.
Η πρώτη φορά στο καροτσάκι ίσως είναι επίπονη.
Είσαι εντάξει;
Γεια σας.
Πώς είσαι;
Πού 'σαι.
-Πού τον πας; -Για φυσιοθεραπεία.
Μα την κάνει στον θάλαμο.
Αφού έχει ραντεβού.
Είσαι σίγουρος;
Ναι, είμαι σίγουρος.
-Είναι εδώ η ψυχίατρος; -Γιατί τέτοιο ενδιαφέρον;
Δεν είναι τίποτα. Ξέχνα το.
Τέντωσε τα δάχτυλά των ποδιών προς τα πάνω. Τώρα.
Απαλά.
Έτσι. Μην τα πιέζεις πολύ, Τομά.
Ωραία. Χαλάρωσε.
Μη σηκώνεις τα πόδια σου.
Μόνο τα δάχτυλά των ποδιών. Πάμε. Άλλη μία.
Ωραία. Χαλάρωσε. Πάρε μια ανάσα.
Τα πήγες πολύ καλά.
Μπαστιάν!
Κάνε μια προσπάθεια.
Κοίτα τους άλλους. Προσπαθούν.
Αν δεν πιέσεις τον εαυτό σου,
δεν μπορώ να σε βοηθήσω.
Τομά. Πάμε στο στρώμα.
Εντάξει. Το νιώθεις καλά;
Άλλη μια φορά.
Έτσι μπράβο.
Τώρα τον αγκώνα.
-Έλα, λύγισέ το. -Έλα.
-Και τέντωσε. Έτσι. -Τέλεια.
Έλα, τέντωσε μια τελευταία φορά.
Και τέντωσε το χέρι σου. Τέλεια.
Τομά;
Θα σε ανασηκώσω λίγο.
Έλα.
Προσπάθησε να στηρίξεις το κεφάλι.
Τομά;
Τομά, τι συμβαίνει;
Πες μου πού πονάς. Τομά;
Λόρι, βοήθα με, παρακαλώ.
-Τι συμβαίνει; -Ηρέμησε. Δεν ξέρω.
Σήκωσέ τον.
Προσπαθώ, μα… Τομά; Χαλάρωσε. Άσε το κεφάλι κάτω.
-Πάρε ανάσα. Όλα θα πάνε καλά. -Τομά;
Τομά;
Είσαι ασφαλής εδώ.
Δεν θα σε βλάψει κανείς.
-Όχι, ήταν εδώ. Τον είδα. -Μα μόνο εσύ τον είδες.
-Είναι εικόνα που έφτιαξε το μυαλό σου. -Όχι.
-Όχι η πραγματικότητα. -Με κυνηγάει.
-Μια παραίσθηση. -Δεν θες να με πιστέψεις;
-Δεν είναι αυτό. -Γιατί δεν με πιστεύεις;
Πήρε τη Λόρα, τώρα θα πάρει εμένα.
Τι εννοείς, πήρε τη Λόρα; Θυμήθηκες κάτι;
Ήταν έξω από το σπίτι.
Βούλωσ' το, κόπρε!
Αυτός είναι.
Τι κάνεις εδώ;
Έρχεσαι στο σπίτι μου τώρα;
Η μαμά μου είπε ότι δεν θέλει να σε δει!
Εξαφανίσου!
Και μην ξαναπάρεις!
Έλα, πάμε σπίτι.
Τι είναι αυτό;
Μπέτι, εσύ είσαι;
Όλα καλά;
Σου μιλάω.
Τι έκανες;
Τίποτα.
Τίποτα; Έχεις παντού αίματα.
Με χτύπησε αμάξι. Σου κάνει αυτό;
Πήγαινε πλύσου να μη σε δει η μαμά σου.
Τι ήταν αυτές οι χαρακιές;
Δεν ξέρω.
Τι; Σε τσούζει;
Όχι.
Δεν νιώθω τίποτα.
Μαρκ, εγώ είμαι.
Τι συμβαίνει;
Με φοβάσαι κι εσύ;
Μερικές φορές, ναι.
Τι σε τρομάζει σχετικά με τη Λόρα;
Μήπως έχανε την ψυχραιμία της
και γινόταν βίαιη;
Όχι.
Τι θα πει "Όχι";
Δεν έκανε τίποτα.
Πώς είσαι τόσο σίγουρος
αφού έχεις ξεχάσει τι συνέβη;
Αυτός το 'κανε.
Ποιος;
Ο εραστής της μητέρας σου;
Ναι. Τη χτύπησε.
Αυτός χτύπησε τη Λόρα;
Τομά;
Δεν ξέρω.
Τότε ποιος;
Έτσι. Πολύ καλά.
Εδώ είμαι. Σε κρατάω. Μη φοβάσαι.
Βλέπεις, περπατάς.
Όπα! Κρατήσου. Εδώ είμ' εγώ. Έτσι μπράβο.
-Πάμε. -Όχι, θέλω να συνεχίσω.
-Όχι, Τομά. -Μα θέλω.
Όχι, θα σταματήσουμε. Τα πήγες περίφημα. Έλα.
-Άφησέ με. -Όχι.
Σταμάτα. Άφησέ με.
Άφησέ με.
-Ελάτε να δείτε. -Τι πράγμα;
Δύο αεροπλάνα έπεσαν στη Νέα Υόρκη.
Στάσου. Σοβαρά μιλάς;
Έπεσαν σε πύργους. Είναι τρελό, εκατοντάδες νεκροί. Το λέει η τηλεόραση.
Δεν έχω ξαναδεί κάτι τέτοιο. Ελάτε να δείτε.
Είναι στην τηλεόραση. Ελάτε.
Εντάξει, ερχόμαστε.
Σας αφήνουμε για δυο λεπτάκια.
Αν χρειαστείτε κάτι,
θα είμαστε πίσω απ' την πόρτα.
Γιατί είσαι εδώ;
Δεν μιλάς;
Κάποιος πήγε να με σκοτώσει.
Με μαχαίρι.
Δεν ξέρω ποιος.
Δεν θυμάμαι.
Κι εσύ;
Ποιος ήταν μέσα;
Είναι νεκροί;
Και οι δικοί μου γονείς πέθαναν.
Και η αδερφή μου αγνοείται.
Είμαστε το ίδιο.
Τι έγινε εδώ;
Πήγες μόνος σου; Τομά; Μην κουνιέσαι όταν δεν είμαι εδώ. Το κατάλαβες;
Ναι.
Είναι σοβαρό αυτό που έγινε;
Ναι. Πολύ σοβαρό.
Τι έχει το πόδι σου;
Είχα ένα ατύχημα.
Τροχαίο;
Γιατί πιστεύεις πως ήταν τροχαίο;
Κλείνετε την πόρτα, παρακαλώ.
Γιατί με κοιτάζει έτσι αυτός;
Δεν κοιτάζει εσένα.
Εμένα κοιτάζει.
Πώς και δεν είσαι με τη Λόρα;
Δεν ξέρω πού είναι.
Βασικά, νομίζω ότι ήσουν μαζί της.
Την ακολούθησες, έτσι;
Πού ήσουν πραγματικά;
-Με κοροϊδεύεις; -Όχι.
Έλα, όλα καλά.
Μ' αρέσει να είμαι μαζί σου.
Αλήθεια;
Ναι, αλήθεια.
Δεν είσαι σαν τους άλλους.
Είσαι ξεχωριστή.
Σταμάτα! Με πονάς!
Γαμώτο.
Είσαι πραγματικά τρελή.
Συγγνώμη. Δεν το ήθελα.
Μη με ξανακουμπήσεις!
Μην κοιτάς.
Μην κοιτάς!
Κοίτα, Τομά.
Κοίταξέ την.
Ωραία, Τομά. Έχεις κάνει μεγάλη πρόοδο.
Πότε θα περπατήσω;
Με αυτόν τον ρυθμό, σύντομα, νομίζω.
Και ο Μπαστιάν;
Μη σκέφτεσαι τον Μπαστιάν. Σκέψου τον εαυτό σου.
Ωραία, τα λέμε αύριο.
Μπαστιάν;
Τομά!
-Τι κάνεις; Τομά! -Στάσου. Κοίτα.
Άντε, πέτα την πίσω.
Μπράβο, Μπαστιάν.
Πολύ καλός.
Μπράβο, Τομά. Πολύ ωραία, παιδιά.
Εντάξει.
Άντε, Τομά.
Ορίστε. Πολύ ωραία.
Εντάξει, σταματήστε με την μπάλα.
Γιατί;
Γιατί έτσι πρέπει. Τέρμα.
Θα σε πάω εγώ πίσω, Μπαστιάν.
Ευχαριστώ.
Λόρα;
Αγάπη μου, πού είσαι;
Λόρα!
Λόρα, δεν είναι αστείο αυτό.
Λόρα!
Λόρα;
Λόρα.
Κουνήσου. Λόρα, κουνήσου!
Λόρα;
-Περίμενε! -Μην κουνιέσαι!
Γύρνα πίσω! Περίμενε!
Λόρα;
-Λόρα! -Μην κουνιέσαι!
Λόρα!
Λόρα, άνοιξε!
Λόρα! Άνοιξε, Λόρα! Άνοιξε…
Εσύ είσαι.
-Εσύ. Τι της έκανες; -Μην κουνιέσαι!
-Τι έκανες; -Βούλωσέ το!
-Πού είναι; -Σκασμός!
Μαμά!
Δεν καταλαβαίνεις ότι εσύ φταις;
Λοιπόν.
Ρώτησα. Είχαν μόνο γυναίκες νοσοκόμες βάρδια χτες βράδυ.
Είναι αδύνατον.
Λυπάμαι, Τομά. Θα έκανες λάθος.
Κοίτα το χέρι μου.
Ναι, έπαθες κρίση πανικού και μια νοσοκόμα σού χορήγησε ηρεμιστικό.
Κοίτα, το γράφει εδώ πέρα.
Τζέσικα, στις 3:17 π.μ.
Ξέρω τι είδα. Δεν ήταν παραίσθηση.
-Πίεσες τη μνήμη σου. -Ξέρει πού είναι η Λόρα.
-Έχεις μπερδευτεί. -Αυτός είναι!
Κάνουμε κύκλους, Τομά.
Τι;
Ναι.
Κάνουμε κύκλους.
Εσύ ξέρεις, βασικά.
Τι ξέρω;
Ξέρεις τι έγινε, πού είναι η Λάουρα.
Αυτό που ξέρω
είναι ότι πολλά σημεία παραμένουν θολά.
Δεν καταλαβαίνω.
Το περίστροφο, για παράδειγμα.
Και ο Ντίλαν.
Ήρθε στο σπίτι λίγες μέρες πριν την τραγωδία.
Έχει σχέση ο ξάδερφός σου με όλα αυτά;
Έλα μέσα.
Θες βοήθεια;
Δεν χρειάζεται. Τελείωσα
Δεν θα πάρεις την μπάλα;
-Γιατί; Ξέρεις να παίζεις; -Όχι.
Ορίστε.
Δεν είναι δύσκολο.
Έτοιμος, γλυκέ μου; Τα πήρες όλα;
Τι συμβαίνει;
Δεν καταλαβαίνω…
γιατί με στέλνεις να μείνω μαζί τους.
Γιατί είναι οικογένεια.
Θέλω να μείνω μαζί σου.
Μην το κάνεις αυτό.
Γιατί; Μπορώ…
Να βρω ξενοδοχείο κοντά στο νοσοκομείο.
Θα έρχομαι κάθε μέρα. Δεν με πειράζει… Άκουσέ με.
Ντίλαν! Όχι!
Τρεις εβδομάδες.
Τι είναι τρεις εβδομάδες;
Ξέρεις…
Θα 'ναι καλύτερα για τη μαμά σου να έρθεις μαζί μας.
Καταλαβαίνεις;
Είναι οικογένεια, είπες;
Δεν βλεπόμαστε.
Δεν τους ξέρουμε καν!
Ισχύει.
Έχει δίκιο.
Μα τώρα είμαι εδώ.
-Είμαι εδώ. -Εντάξει.
Πηγαίνετε τώρα. Έχετε πολύ δρόμο.
Έχεις δίκιο.
Να προσέχεις τον εαυτό σου.
-Να προσέχεις τον γιο μου. -Θα το κάνω.
Θα σε πάρω μόλις φτάσουμε.
Ντίλαν.
Δώσ' μου ένα φιλί.
Μαμά!
Δώσ' μου ένα φιλί.
Σ' αγαπώ.
Κι εγώ σ' αγαπώ.
Σ' αγαπώ.
Σ' αγαπώ, μαμά.
Πάμε;
Πάρε, αδερφούλα.
Είναι για σένα.
Σ' ευχαριστώ.
Τι είναι;
Έλα να δεις.
Ντίλαν, έλα!
Ο μπαμπάς είναι;
Μικρή μου πριγκίπισσα.
-Πανέμορφη. -Τι γλυκό.
Και ο Ντίλαν!
Έλα να δεις!
Έλα!
Είπες ότι δεν είμαστε οικογένεια, μα κοίτα.
Βλέπεις, ήμασταν όλοι μαζί. Είσαι πολύ γλυκός!
Εμένα έχεις στην κοιλιά σου;
Περίμενε!
Τι έχει μετά;
-Πού είμαι εγώ; -Τομά, πάμε.
Γιατί δεν έχει δικές μου φωτογραφίες; Πού είμαι εγώ;
-Πού είμαι; -Φτάνει!
Πάμε.
Είναι τρελό πόσο χιόνι έχει.
Δεν είναι;
Και δεν λιώνει!
Λατρεύω το χιόνι.
Να βάλουμε μουσική;
Σε πειράζει;
-Να βάλουμε μουσική; -Όχι.
Το νέο κομμωτήριο σκύλων…
Ακούτε τις τελευταίες ειδήσεις…
Αυτοί που λένε τη δασκάλα τους "μαμά"…
Όχι. Αυτό! Ναι.
Για όποιον με ανοίξει
Το στόμα μου κοκκινίζει
Όταν μυρίζω φρέσκο αίμα
Όποιος το αγγίξει δεν θα το ξεχάσει ποτέ
Παράξενα φιλιά
Το δυναμώνεις;
Τσιμπάμε μετά το σχολείο
Ό,τι βρούμε τυχαία
Μια γλυκιά οδύσσεια
Πετάω το κακό μακριά Στα γρανάζια ενός Οδυσσέα
Από τη γειτονιά
Η Πηνελόπη, παιδί της ποπ Τυλίγεται σε ένα τοπ
Που είναι κοντό
Είμαι δηλητηριώδες λουλούδι
Με μεθυστικό άρωμα
Ένα θανατηφόρο μανιτάρι
Φάε με αν μπορείς
Μαύρη είν' η καρδιά μου
-Κάρβουνο απ' τα βάθη… -Να πάρει!
Ανήκει στους ανθρακωρύχους…
Παλιοηλίθια!
Μην κλαις, μαμά.
Σταμάτα.
-Μην κλαις. -Σταμάτα.
-Άφησέ με. -Μην κλαις.
Μην κλαις, μαμά.
Τι νιώθεις;
Τίποτα.
Κράτα το χέρι μου αν θες.
Άννα.
Άννα!
Είστε καλά; Εδώ κοιμηθήκατε;
Τι συμβαίνει;
Έχουν έρθει.
Θέλουν να σας δουν.
Θα ξανάρθω.
-Τι κάνεις εδώ; -Τίποτα.
-Φύγε. -Ορίστε;
-Δεν αστειεύομαι. Φύγε. -Τελειώνω και θα κατέβω.
-Δεν καταλαβαίνεις. Πρέπει να φύγεις! -Ήρεμα!
Με θεωρείς τρελή;
Αυτό είναι;
Τι τρέχει με τον σκύλο;
Έχει λύσσα.
Μη μου λες μαλακίες.
Όχι, αλήθεια λέω.
Πρέπει να θανατωθεί.
Γιατί να μην είμαστε εδώ;
Δεν επιτρέπεται.
Αυτό είναι χαζό.
Θα ήταν ωραίο υπνοδωμάτιο.
Καλύτερο από το υπόγειο.
Τι συμβαίνει;
Ποιος ήταν;
Βρήκαν τη Λόρα;
-Δεν έχουμε πολύ χρόνο. -Ξέρουν πού είναι;
Πρέπει να σημειώσουμε πρόοδο, Τομά.
Έλα, πες μου.
Άννα.
Ξέρω πού βρέθηκε το όπλο.
Μάλλον πεινούσες!
Θέλεις άλλο λίγο;
-Όχι, ευχαριστώ. -Κοίτα πόσο έχει μείνει!
-Έλα! -Λιγάκι, τότε.
Με χαρά.
Ευχαριστώ, Μπέτι.
-Βολεύτηκες κάτω; -Ναι, μια χαρά είμαι.
Θα το 'λεγες αν υπήρχε πρόβλημα;
Μα είναι μια χαρά.
Τέλεια, τότε.
Πες της ότι θες να 'σαι πάνω.
Δεν ισχύει.
Ναι, ισχύει. Είπες πως "θα ήταν ωραίο υπνοδωμάτιο".
-Ότι ήταν "χαζό" να μένει άδειο. -Δεν είπα κάτι τέτοιο.
Σε πιστεύω, Ντίλαν. Μην ανησυχείς.
-Γιατί δεν πιστεύεις εμένα; -Μην αρχίζεις.
Εσύ με πιστεύεις, μπαμπά;
Είπα, μην αρχίζεις!
Ζήτα συγγνώμη.
-Ζήτα συγγνώμη. -Σταματήστε, γαμώτο!
Όντως το είπε.
-Καλώς. Θα το συζητήσουμε αργότερα. -Τι θα συζητήσουμε αργότερα;
Πάνω στην ώρα!
Μήπως θες να απαντήσω εγώ;
-Εμείς οι δύο πρέπει να μιλήσουμε. -Τομά, κόφ' το.
Εσένα τι σε νοιάζει; Ο τύπος είναι; Είναι ακόμα μαζί;
Είπα, σταμάτα.
Είναι μέλος της οικογένειας. Δικαιούται να ξέρει.
Βούλωσέ το!
Ντίλαν!
Η μαμά σου είναι. Έρχεσαι;
Όλα θα πάνε καλά. Πρέπει να πιστεύεις σ' αυτήν.
Την ξέρω. Ξέρω ότι θα παλέψει.
Θα παλέψει και θα νικήσει.
Μην ανησυχείς.
Συγγνώμη για απόψε.
Δεν ήταν πολύ ευχάριστο.
Δεν πειράζει.
Είσαι καλά;
Ναι.
Η μαμά μου είναι περίεργη.
Δε νομίζω.
Εδώ δεν είναι σαν το σπίτι σου.
Το ξέρω.
Πώς το ξέρεις;
Ξέρω τι έγινε. Γιατί είναι έτσι.
Ξέρεις τι κρύβουν οι γονείς στο δωμάτιό τους;
Όχι;
Μα τι λες;
Είναι σε ένα κουτί,
κρυμμένο μέσα σε μια ντουλάπα.
Ο πατέρας μου το έφερε εδώ.
Τον είδα.
Χρόνια πριν.
-Δεν έχει μετακινηθεί. Είναι ακόμα εκεί. -Ανοησίες.
Όχι, είναι η αλήθεια.
Ίσως ήθελε να τινάξει τα μυαλά του στον αέρα.
Ή να σκοτώσει κι εκείνη.
Ή να μας σκοτώσει όλους;
Πάρε το χέρι σου!
Όχι, μην κλαις.
Είσαι ασφαλής. Έχω τις σφαίρες. Δεν θα τις βρουν ποτέ.
Δεν θέλω να πεθάνει.
Δεν πρόκειται να πεθάνει.
-Δεν σταματάει ποτέ αυτό το σκυλί; -Ποτέ.
Είναι ανυπόφορο.
Το ξέρω.
Λόρα;
Εσύ είσαι;
Με βρήκες.
Τι έχεις πάθει σήμερα;
Πού 'ναι ο Μπαστιάν;
Άλλαξε ομάδα.
-Γιατί; -Χωρίς λόγο.
-Ώρα για δουλειά. -Όχι.
Τι εννοείς "Όχι";
Πήγαινέ με στο δωμάτιό μου.
Γεια σου, Τομά.
Δεν θέλω να τη δω.
Βγάλ' την έξω.
-Σταμάτα! Άσε με! -Αφήστε τον. Δεν πειράζει, ευχαριστώ.
Κλείστε την πόρτα βγαίνοντας.
Ευχαριστώ.
Τι συμβαίνει, Τομά;
Μίλα μου.
-Σε είδα στο πάρκιγκ. -Τι πράγμα;
Με τον νοσοκόμο.
-Τι εννοείς; -Πες μου την αλήθεια.
-Ποια αλήθεια; -Πες μου!
-Μπορείς να περπατήσεις, Τομά; -Πες μου.
-Μπορείς να περπατήσεις; -Άντε!
Ναι.
Ναι, μίλησα με τον νοσοκόμο.
Έπρεπε να του εξηγήσω τη δουλειά που κάνουμε μαζί.
Λες ψέματα. Με θεωρείς ηλίθιο.
Όχι. Κάθε άλλο.
Μου φέρεσαι λες και είμαι ηλίθιος!
Μην προβάλεις τον θυμό σου πάνω μου. Δεν οδηγεί πουθενά.
Γιατί βάζεις πράγματα στο μυαλό μου;
Δεν βάζω τίποτα στο μυαλό σου. Σε βοηθάω να θυμηθείς.
Τομά, κοίταξέ με.
-Θα σου πω μια ιστορία. -Όχι.
-Ένα πείραμα, μάλλον. -Φύγε.
Πριν καιρό, ο αυτοκράτορας Φρειδερίκος Β'…
Σου είπα "Φύγε!"
Ο αυτοκράτορας Φρειδερίκος Β' πήρε έξι νεογέννητα.
Διέταξε τις νοσοκόμες να τα ταΐζουν,
να τα αλλάζουν, αλλά να μην επικοινωνούν μαζί τους
ούτε να τα αγκαλιάζουν.
Βασικά, να μη δημιουργήσουν δεσμούς.
-Μπορείς να μαντέψεις τι συνέβη; -Δεν με νοιάζει.
Όλα τα παιδιά πέθαναν.
Όλα τους.
Επιβιώνουμε μόνο αν έχουμε δεσμούς.
Μην καταστρέψεις τον δικό μας. Είναι ο μόνος που έχεις.
Λάθος. Έχω τη Λόρα.
Έχεις τη Λόρα;
-Είναι εδώ τώρα; -Φτάνει.
-Ξέρω πώς είναι να μεγαλώνεις μόνος. -Τελειώσαμε!
Όχι.
Θα συνεχίσουμε.
Θα σου πω την αλήθεια.
Η Λόρα είναι άρρωστη.
Είχε προβλήματα συμπεριφοράς από μικρή.
-Σταμάτα τώρα. -Τα προβλήματα χειροτέρεψαν με τον καιρό.
Σταμάτα, θα σε χτυπήσω!
Σου αρέσει να με χειραγωγείς;
Εσύ χειραγωγείς τις αναμνήσεις σου.
Θες να πιστέψω ότι η αδελφή μου είναι ένοχη;
Ξέρεις τι βλέπω εγώ;
Θα σου πω.
Βλέπω ένα παιδί που δεν πρόσεξαν οι γονείς,
που μεγάλωσε μόνo και μετέτρεψε τον πόνο του σε βία.
-Σταμάτα, δεν αντέχω. -Γιατί αφέθηκε ο πατέρας σου;
-Σταμάτα. -Γιατί ήταν ψυχρή κι απόμακρη η μαμά σου;
-Γιατί είσαι ο μόνος επιζών; -Σταμάτα, δεν αντέχω άλλο.
-Το άδειο δωμάτιο ποιανού είναι; -Σταμάτα.
Πού είναι η Λόρα;
Πού είναι;
Δεν ξέρω…
Αντιθέτως.
Εσύ θα μου το πεις. Πού είναι η Λόρα;
Πού ήταν όλο αυτόν τον καιρό;
Πες μου.
Πίσω από τον τοίχο.
Τι συμβαίνει;
Ο σκύλος του γείτονα. Είναι νεκρός.
Μην κάθεστε εδώ. Μην κοιτάτε. Ελάτε.
Ντίλαν, θα έρθεις;
Δεν έκανα τίποτα.
Δεν έκανα τίποτα!
Τομά, δεν σταματάς ποτέ;
Δεν αντέχω άλλο.
Εντάξει, Μαρκ, κράτα τον. Κάνε κάτι.
Τομά, ηρέμησε.
Μου προκαλεί πονοκέφαλο.
Μου προκαλείς πονοκέφαλο, Τομά.
ΛΟΡΑ ΓΚΡΙΜΟ 1978 -1982
Ξέρεις τι βλέπω;
Ένα παιδί που δεν πρόσεξαν οι γονείς του,
που μεγάλωσε μόνο του…
και μετέτρεψε τον πόνο του σε βία.
-Μείνε μαζί μου. -Σταμάτα!
Σταμάτα, Τομά Ηρέμησε!
Ηρέμησε! Σταμάτα!
-Σταμάτα. -Μαμά!
Είπα να μείνεις εκεί που είσαι!
Σταμάτα! Με πονάς!
Τι κάνεις εδώ; Η μαμά μου είπε ότι δεν θέλει να σε δει!
Εξαφανίσου!
Τι έκανες πάλι;
Με χτύπησε αμάξι. Σου κάνει αυτό;
-Φύγε. -Συγγνώμη;
-Δεν κάνω πλάκα. Δεν επιτρέπεται. -Τελειώνω και θα κατέβω.
-Πρέπει να φύγεις! -Ήρεμα!
Πρέπει να πιστέψεις σ' εκείνη!
Πάρε το χέρι σου.
Άφησέ με.
ΘΑΛΑΜΟΙ 301 - 306 ΘΑΛΑΜΟΙ 307 -312
Μπαστιάν!
Ξύπνα!
Μπαστιάν, πρέπει να φύγουμε.
Πρέπει να φύγουμε.
Τι κάνεις; Σταμάτα.
Μπαστιάν!
Μπαστιάν, σταμάτα!
Σταμάτα! Μπαστιάν, σταμάτα!
Δεν θα σου κάνω κακό! Σταμάτα! Πρέπει να φύγουμε!
-Σταμάτα! -Έλα!
Σταμάτα, γαμώτο μου! Να πάρει!
Είσαι καλά;
Εντάξει. Τελείωσε. Είμαι εδώ.
Ηρέμησε.
Τελείωσε. Ηρέμησε.
Ντίλαν;
Τι κάνεις εκεί μέσα; Σου είπα ότι δεν επιτρέπεται να μπεις.
Μαμά;
Τι κάνετε;
Τι συμβαίνει εδώ;
Θα μείνει ο Ντίλαν εδώ.
Τι πράγμα;
Δεν θέλει να 'ναι κάτω μαζί σου.
Μα έλεγες ότι δεν επιτρέπεται να μπει κανείς.
Σκότωσες τον σκύλο!
-Δεν το έκανα. -Πώς μπόρεσες;
-Δεν τον σκότωσα εγώ, μαμά. -Είναι φρικτό.
Εσύ είσαι φρικτός.
Θα πρέπει να κάνουμε κάτι. Θα κάνεις ψυχοθεραπεία.
Μαμά!
-Τι τους είπες; -Μαρκ.
-Γιατί το είπες αυτό; -Είπα την αλήθεια!
-Γιατί το είπες αυτό; -Σκέψου τι έκανες. Ηρέμησε.
-Μπαμπά, δεν έκανα τίποτα. -Ηρέμησε, Τομά.
-Δεν τον σκότωσα. Δεν το έκανα! -Πάρε ανάσα. Σταμάτα.
-Δεν τον σκότωσα. -Σταμάτα.
-Δεν ισχύει. -Σταμάτα.
Δεν το 'κανα εγώ! Τ' ορκίζομαι Δεν τον σκότωσα.
Μας τρομάζεις.
Άσε μας ήσυχους.
Είσαι άχρηστος.
Είστε όλοι αξιολύπητοι!
Άντε, κάν' το.
Μαρκ;
Μαρκ, εσύ είσαι;
Μαρκ, τι συμβαίνει;
Μαρκ, απάντησέ μου, γαμώτο!
Μπέτι;
Μπέτι, τι ήταν αυτό;
-Ακίνητος. -Τι κάνεις;
Τομά! Τομά, στάσου.
-Ακίνητος. -Στάσου.
Στάσου.
-Άνοιξε. -Σταμάτα.
-Σταμάτα! -Άνοιξε!
Συγγνώμη.
Σε ικετεύω.
Μην το κάνεις αυτό.
Βοήθεια!
Γνωρίζατε ότι περπατάει;
Άννα;
Σ' εσάς μιλάω. Γνωρίζατε ότι μπορεί να περπατήσει;
Άρα, το γνωρίζατε.
-Ξέρετε πως παραλίγο να τον σκοτώσει; -Όχι. Δεν νομίζω ότι ήθελε να τον βλάψει.
Έχετε πλήρη άγνοια.
-Υπερβήκατε τα όρια από την αρχή. -Πάμε έξω, παρακαλώ.
Τον αφήσατε να πιστεύει πως η αδερφή του ζει.
Όχι εδώ μέσα.
Όχι, αρκετά με τα κόλπα σας.
Πρέπει να το ακούσει!
Η αδερφή σου πέθανε.
Τη χτύπησε αμάξι λίγο πριν γεννηθείς!
-Ορίστε. -Τελειώσατε; Ικανοποιηθήκατε τώρα;
Εσείς; Πού κατέληξε το πείραμά σας;
Στο αν ευθύνεται για τις πράξεις του.
Συγγνώμη;
Πήρε πολλές συνεδρίες για να ξεκλειδώσω τις αναμνήσεις του…
-Σταματήστε. Αυτά είναι ανοησίες. -Σας το είπα.
Επανέφερε την αδερφή του στη ζωή, για να αποφύγει την πραγματικότητα.
Συνειδητοποιείτε τι λέτε;
Τι θέλατε να κάνω;
Να του πω τα πάντα, να καταρρεύσει και να τον ξαναχάσω;
Είναι ένα τέρας.
Δικαιούται να κάνει θεραπεία.
Να ακουστεί.
Να φανεί.
Είτε σας αρέσει είτε όχι.
Δώστε του και συγχώρεση.
Φύγετε.
Σας παρακαλώ.
Λυπάμαι, Τομά.
Λυπάμαι πολύ.
Είμαι ένα πακέτο βόμβα
Ένας Δούρειος Ίππος
Ένα δηλητηριασμένο δώρο
Για όποιον με ανοίξει
Το στόμα μου κοκκινίζει
Όταν μυρίζω φρέσκο αίμα
Όποιος το αγγίξει δεν θα το ξεχάσει ποτέ…
Τσιμπάμε μετά το σχολείο
Ό,τι βρούμε τυχαία
Πετάω το κακό μακριά Στα γρανάζια ενός Οδυσσέα
Από τη γειτονιά
Η Πηνελόπη, παιδί της ποπ Τυλιγμένη σε ένα τοπ
Που 'ναι κοντό
Είμαι ένα δηλητηριώδες λουλούδι
Με μεθυστική μυρωδιά
Ένα θανατηφόρο μανιτάρι
Φάε με αν μπορείς
Μαύρη είναι η καρδιά μου
Κάρβουνο από τα βάθη
Ανήκει στους ανθρακωρύχους Αγόρια που είναι μέσα στη λάσπη
Παράξενα φιλιά
Τσιμπάμε μετά το σχολείο
Ό,τι βρούμε τυχαία
Μια γλυκιά οδύσσεια
Πετάω το κακό μακριά Στα γρανάζια ενός Οδυσσέα
Από τη γειτονιά
Η Πηνελόπη, παιδί της ποπ Τυλιγμένη σε ένα τοπ
Που 'ναι κοντό
Πράσινα είναι τα μάτια μου
Σαν του όρνιου, της οχιάς
Mπλε είναι οι μελανιές σου
Όταν χτυπάω, όταν χάνεις
Παράξενα φιλιά
Τσιμπάμε μετά το σχολείο
Ό,τι βρούμε τυχαία
Μια γλυκιά οδύσσεια
Πετάω το κακό μακριά Στα γρανάζια ενός Οδυσσέα
Από τη γειτονιά
Η Πηνελόπη, παιδί της ποπ Τυλιγμένη σε ένα τοπ
Που 'ναι κοντό
ΒΑΣΙΣΜΕΝΗ ΣΤΟ ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΜΕΝΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ ΤΟΥ ΤΙΜΟΤΕ ΛΕ ΜΠΟΥΣΕ
ΓΙΑ ΤΗ ΒΙΚΤΟΥΑΡ ΛΕΦΕΒΡ-ΦΙΣ ΤΗ ΔΙΚΗ ΜΑΣ "ΒΙΚΥ ΜΠΑΟΛΙ"
Υποτιτλισμός: Μυρσίνη Κορομάντζου