Downloaded from YTS.MX
‎(NETFLIX ขอเสนอ)
Official YIFY movies site: YTS.MX
‎โหม่ง เยี่ยมไปเลย
‎ไม่ ไม่อย่ายิง
‎ซวยแล้ว ลูกเข้าไปในสนามของกริมอด์
‎โดนอะไรแตกรึเปล่าน่ะ
‎นายนี่มันแสบจริงๆ
‎นายเป็นคนเตะ นายไปสิ
‎ใช่ พวกเขาอาจจะไม่อยู่ก็ได้
‎อยู่สิ รถจอดอยู่นั่นไง
‎แล้วยังไง
‎นายกลัวเหรอ
‎เปล่า ฉันไม่ได้กลัว
‎งั้นก็เข้าไปสิ
‎ไปสิ
‎ไปสิ ไปได้แล้ว
‎เร็วเข้าสิ
‎ไปสิ ให้ตายเหอะ
‎คุณกริมอด์
‎คุณนายกริมอด์
‎เราไม่ได้ตั้งใจครับ
‎อยู่หรือเปล่าครับ
‎มีใครอยู่ไหม
‎คุณกริมอด์
‎พวกเขาตายแล้ว
‎พวกเขาตายหมดเลย
‎ช่วยด้วย! ใครก็ได้ช่วยด้วย
‎ได้ยินฉันไหม โธมัส
‎เกิดอะไรขึ้น
‎ตอนเรากำลังเช็ดตัวเขา เขามีสัญญาณว่าฟื้น
‎โธมัส
‎ลืมตาสิ
‎บีบมือฉันสิ
‎อย่างนั้นละ บีบมือฉัน
‎ดีมาก
‎อีกข้างนึง
‎บีบมืออีกข้างของฉันสิ
‎เร็วเข้า ลืมตาสิ
‎ลืมตาสิ คุณอยู่โรงพยาบาล
‎คุณอยู่โรงพยาบาล คุณมีท่อช่วยหายใจสอดอยู่
‎เจ็บใช่ไหม ‎เราจะเอาออกให้นะ เตรียมของให้พร้อม
‎- ไม่เป็นไรนะ ‎- พร้อมแล้วครับ
‎เราจะช่วยคุณเอง โอเคนะ ทำตัวสบายๆ
‎- นั่นละ ใจเย็นๆ ‎- ดีแล้ว
‎ดีมาก หายใจ
‎เราจะเอาท่อออก
‎- ไม่ต้องห่วง เราจะเอาท่อออก ‎- เยี่ยม
‎- เราจะช่วยพยุงนะ ‎- มา
‎- เอาเลย ไอ ไอแรงๆ ‎- ดี
‎- ดีมาก นั่นแหละ ‎- เยี่ยมเลย
‎เสร็จแล้ว
‎เราจะใส่สายออกซิเจนช่วยหายใจให้นะ
‎ไม่เจ็บหรอก เราใส่เข้าไปในจมูก
‎- หายใจลึกๆ ‎- นั่นแหละ
‎- เยี่ยม ‎- ไม่เป็นไรนะ
‎- นั่นแหละ ‎- นั่นแหละ
‎คุณกลับมาแล้ว
‎สวัสดี โธมัส
‎จำฉันได้ไหม
‎ฉันชื่อแอนนา คีฟเฟอร์ เป็นนักจิตวิทยาของคุณ
‎เราเจอกันแล้วตอนคุณฟื้น
‎จำได้ไหม
‎เป็นไง ดีกว่าใช่ไหม
‎ผมขยับไม่ได้
‎เป็นเรื่องปกติสำหรับตอนนี้
‎คุณอยู่ในอาการโคม่ามานาน ‎กล้ามเนื้อของคุณอ่อนแอมาก
‎แต่ที่นี่มีคนที่จะคอยดูแลคุณ
‎และช่วยให้คุณดีขึ้น
‎ฉันก็มาช่วยคุณเช่นกัน
‎ผมจำคุณได้
‎ดีแล้ว
‎แล้วคุณจำเรื่องเมื่อคืนได้ไหม
‎คุณเกิดอาการตื่นตระหนกอีก
‎คุณกลัวอะไร
‎สัตว์ประหลาด
‎โธมัส ไม่มีสัตว์ประหลาด
‎ไม่มี นั่นคือความทรงจำของคุณ
‎ความทรงจำของคุณกำลังกลับมา คุณเข้าใจไหม
‎คุณจำได้ใช่ไหม ว่าทำไมคุณถึงมาอยู่ที่นี่
‎ไม่
‎ฉันบอกคุณไปแล้ว
‎อยากฟังอีกครั้งไหม
‎ก็ได้
‎เกิดเรื่องเลวร้ายขึ้นที่บ้านคุณ
‎เมื่อสามปีก่อน
‎พ่อแม่ของคุณ เบ็ตตี้กับมาร์ค ถูกฆ่า ถูกยิงตาย
‎ดีแลนญาติคุณก็อยู่ที่นั่น
‎เขาถูกยิงก่อนจะถูกรัดคอ
‎ส่วนคุณ โธมัส
‎คุณเกือบตาย มีมีดปักอยู่ที่ท้อง
‎ตอนนั้นคุณอายุ 16
‎ตอนนี้ปี 2021 คุณอายุ 19
‎ได้ยินฉันไหม
‎โธมัส
‎โธมัส มองฉันสิ
‎โธมัส
‎โธมัส ตั้งสติไว้
‎จับมือสิ
‎บีบให้แรงที่สุด
‎โธมัส
‎บีบมือผมหน่อย
‎เอาเลย บีบมือผม
‎ลอร่า
‎- ไงนะ ‎- เธออยู่ไหน
‎พี่สาวผมอยู่ไหน
‎เรื่องนั้นคุณต้องคุยกับจิตแพทย์ของคุณ
‎ตอนนี้เราจะฝึกกัน บีบมือผม
‎เร็วเข้า โธมัส ดูสิ ทำอย่างที่ผมทำ
‎แบบนี้แหละ
‎แรงขึ้น
‎บีบให้แรงกว่านี้ได้ไหม
‎โอเค ดีมาก ปล่อยได้
‎ปล่อย โธมัส คลายนิ้วออก
‎โธมัส ปล่อยมือผม
‎ดี
‎ดีมาก
‎ผมคิดว่าคุณควรรู้ไว้
‎โอเค ขอบคุณ
‎อย่าทำร้ายพี่สาวผม
‎ฉันจะทำร้ายเธอทำไม
‎เธออยู่ที่นี่เหรอ
‎ไม่
‎- เธอไม่ได้อยู่ที่นี่ ‎- เธออยู่ไหน
‎คุณบอกนักกายภาพฯ
‎ว่าพี่สาวคุณอยู่กับคุณ ‎ในคืนที่เกิดเหตุฆาตกรรมใช่ไหม
‎เธอไม่ได้ทำอะไร
‎ฉันไม่ใช่ตำรวจ โธมัส
‎พวกเขาจะมาสอบปากคำคุณ
‎แต่คุณกับฉัน เรายังมีเวลา ‎ที่จะทำความเข้าใจก่อนว่าเกิดอะไรขึ้น
‎พี่ผมอยู่ไหน ผมอยากเจอพี่ผม
‎โธมัส ฟังฉันนะ
‎ลอร่าหายตัวไป
‎อะไรนะ
‎พี่สาวคุณหายตัวไป
‎ฉันสามารถช่วยให้คุณจำได้
‎เราต้องรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
‎คืนนั้นมีพายุใหญ่
‎เพื่อนบ้านบอกว่าเสียงฟ้าร้องดังจนผนังบ้านสั่น
‎พวกเขาเจอคุณตอนรุ่งสาง บนพื้นห้องนั่งเล่น
‎มีมีดปักอยู่ที่ท้อง
‎บ้านคุณคือบ้านเลขที่ 7 ถนนกอร์แนเยส์
‎คุณอาศัยอยู่ที่นั่น
‎กับครอบครัวคุณ
‎เป็นบ้านที่สวย
‎มีสนามเล็กๆ
‎มีหน้าต่างบานใหญ่ บ้านสองชั้น
‎แล้วก็… มีหินประดับผนัง
‎นึกภาพอะไรออกบ้างไหม
‎ครับ
‎บอกมาว่าคุณเห็นอะไร
‎บ้านผม
‎มีใครอยู่กับคุณไหม
‎ครับ
‎ลอร่า
‎เธอหน้าตาเป็นยังไง
‎เธอสวย
‎ไม่ อย่าไป
‎ลอร่า อย่า
‎ฉันอยู่ที่นี่
‎กับคุณ
‎ต่อสิ
‎อยากให้ฉันโดนจับได้เหรอ
‎เลิกโทรมาบ้านฉันซะที
‎ฉันให้เบอร์ที่ร้านไว้แล้ว โทรเบอร์นั้นซะ
‎พรุ่งนี้
‎ฉันไม่รู้
‎แปลกดีที่มีห้องว่างในบ้าน
‎มีอะไรในห้องนั้น
‎ที่คุณไม่อยากเห็นหรือเปล่า
‎ไม่ เธอไม่ว่าอะไร
‎ฉันออกจากร้านเร็วหน่อยก็ได้นะ
‎- ตอนนี้ยังไม่ค่อยยุ่ง ‎- อือ
‎- หิวแล้วใช่ไหม ‎- ครับ
‎มานั่งสิ
‎เอาเนื้อหน่อยไหม
‎ครับ
‎ขนมปังไหม
‎ขอบคุณครับ
‎ส่งจานมาสิ
‎พาสต้าอาจจะสุกเกินไปหน่อย
‎กินให้อร่อยนะ
‎ขอบคุณครับ
‎ยิ้มอะไรเหรอ
‎เปล่านี่คะ
‎เดี๋ยวมานะ
‎อย่าพูดอะไรนะ
‎ได้
‎ไม่มีอะไรใช่ไหม
‎ไม่มีค่ะ
‎ของลูกเหรอ
‎ทำไมล่ะ
‎เปิดสิคะ เดี๋ยวก็รู้
‎ชอบไหมคะ
‎ไม่ลองใส่ดูเหรอ
‎ได้
‎เป็นไงคะ
‎ปล่อยมัน
‎เดี๋ยวก็หยุดเอง
‎หนูรับเอง
‎นั่งอยู่นั่นแหละ
‎แม่บอกให้นั่งไปไง
‎มีใครอยากกิน
‎เนื้ออีกไหม
‎- เราต้องกินเนื้อนี่ให้หมด ‎- ไว้ค่อยกินพรุ่งนี้ต่อให้หมดก็ได้
‎เจ้าหมานั่นเห่าไม่เลิกเลย น่ารำคาญจริงๆ
‎สำหรับคุณแล้ว ลอร่าคืออะไร
‎ทุกอย่าง
‎วันนี้พอแค่นี้ก่อน
‎ความทรงจำมักจะผุดขึ้นต่อหลังการพูดคุย
‎ปล่อยให้มันมา โอเคนะ อย่าไปฝืน
‎แต่ฉันขออย่างหนึ่ง
‎อย่าพยายามฝืนฟื้นความทรงจำ ‎ถ้าฉันไม่ได้อยู่ด้วย
‎คุณยังงงๆ อยู่
‎ถ้าไปฝืนอาจทำให้คุณ
‎สับสนระหว่างอดีตกับปัจจุบัน
‎ความทรงจำอาจปนเปกับความเป็นจริง
‎เข้าใจไหม
‎เรื่องนี้สำคัญมาก
‎ครับ
‎ขอบคุณ
‎- ราตรีสวัสดิ์ ‎- ราตรีสวัสดิ์
‎ฉันจะเอานี่ออก คุณไม่ต้องใช้แล้ว
‎ครั้งแรกที่นั่งรถเข็นอาจจะเจ็บหน่อยนะ
‎โอเคไหม
‎สวัสดี
‎เป็นไงบ้าง
‎นี่
‎- จะพาเขาไปไหนน่ะ ‎- ไปกายภาพบำบัด
‎ปกติทำในห้องเขานี่
‎เขามีนัดไว้น่ะ
‎แน่ใจเหรอ
‎ใช่ ผมแน่ใจสิ
‎- จิตแพทย์เขาอยู่รึเปล่า ‎- ที่ถามนี่คือมีอะไรเหรอ
‎ไม่มีอะไร ช่างมันเถอะ
‎ยกนิ้วเท้าชี้ขึ้นข้างบน เอาเลย
‎ค่อยๆ
‎นั่นละ ไม่ต้องฝืนมากไปโธมัส
‎โอเค ดี ทีนี้ก็ปล่อย
‎พยายามอย่ายกเท้า
‎แค่นิ้วเท้า โอเคนะ เอาเลย อีกครั้งนึง
‎โอเค ดี ปล่อย หายใจลึกๆ
‎ดีมาก ดีจริงๆ
‎บาสเตียน
‎พยายามหน่อยสิ
‎ดูคนอื่นสิ ใครๆ ก็พยายามกันอยู่
‎เธอต้องตั้งใจฝึกสิ
‎ไม่งั้นฉันก็ช่วยเธอไม่ได้
‎โธมัส เราไปที่เบาะกัน
‎โอเค รู้สึกดีไหม
‎อีกครั้งนะ
‎นั่นละ
‎ต่อไปก็ข้อศอก
‎- เอาเลย งอ ‎- เอาเลย
‎- แล้วก็ยืด นั่นละ ‎- เยี่ยมเลย
‎เอ้า งออีกครั้ง สุดท้ายแล้ว
‎แล้วก็ยืดแขนออกไป เยี่ยม
‎โธมัส
‎ผมจะยกตัวคุณขึ้นนิดนึงนะ
‎มา
‎พยายามยกหัวขึ้น
‎โธมัส
‎โธมัส เป็นอะไรไป
‎บอกมาว่าเจ็บตรงไหน โธมัส
‎ลอรี่ รีบมาช่วยที
‎- เกิดอะไรขึ้น ‎- ผ่อนคลายไว้ ฉันไม่รู้
‎ยกเขาขึ้นมา
‎ฉันพยายามอยู่แต่… โธมัส ‎ผ่อนคลายไว้ ปล่อยหัวตามสบาย
‎- หายใจไว้ คุณจะไม่เป็นไร ‎- โธมัส
‎โธมัส
‎อยู่ที่นี่คุณปลอดภัย
‎ไม่มีใครจะมาทำร้ายคุณ
‎- ไม่ เขาอยู่ที่นี่ ผมเห็นเขา ‎- แต่คุณเป็นคนเดียวที่เห็นเขา
‎- มันเป็นภาพที่สมองคุณสร้างขึ้น ‎- ไม่
‎- ไม่ใช่ความจริง ‎- เขากำลังมาตามล่าผม
‎- นั่นเป็นภาพหลอน ‎- ทำไมคุณถึงไม่ยอมเชื่อผม
‎- ไม่ใช่อย่างนั้น ‎- ทำไมคุณถึงไม่เชื่อผม
‎เขาเอาตัวลอร่าไป ตอนนี้ก็มาตามล่าผม
‎หมายความว่าไงเขาเอาตัวลอร่าไป ‎คุณจำอะไรได้เหรอ
‎เขาอยู่นอกบ้าน
‎เงียบเลย ไอ้หมางี่เง่า
‎นั่นเขา
‎มาทำอะไรที่นี่
‎ตอนนี้มาถึงบ้านเลยเหรอ
‎แม่ฉันบอกแล้วว่าไม่อยากเจอนาย
‎ไปให้พ้น
‎อย่าโทรมาอีก
‎มาเถอะ เข้าบ้านกัน
‎นั่นอะไรน่ะ
‎เบ็ตตี้ นั่นคุณเหรอ
‎ไม่เป็นอะไรนะ
‎พ่อพูดกับลูกอยู่นะ
‎ไปทำอะไรมา
‎เปล่าค่ะ
‎เปล่าอะไร เลือดเต็มไปหมด
‎โดนรถชนมา แค่นี้พอรึยัง
‎ไปล้างตัวซะก่อนที่แม่จะมาเห็น
‎แผลที่ว่ามาได้ยังไง
‎ผมไม่รู้
‎เป็นไง แสบไหม
‎ไม่
‎ไม่รู้สึกอะไรเลย
‎มาร์ค นี่ฉันเองนะ
‎เป็นอะไรไป
‎กลัวฉันเหมือนกันเหรอ
‎บางครั้ง ใช่
‎คุณกลัวอะไรลอร่า
‎มีบางครั้งที่เธออารมณ์เสีย
‎แล้วกลายเป็นคนรุนแรงเหรอ
‎ไม่
‎ไม่อะไร
‎เธอไม่ได้ทำอะไรเลย
‎คุณแน่ใจได้ยังไง
‎ในเมื่อคุณลืมเรื่องที่เกิดขึ้น
‎เป็นเขา
‎ใคร
‎คนรักของแม่คุณเหรอ
‎ครับ เขาทำร้ายเธอ
‎เขาคือคนที่ทำร้ายลอร่าเหรอ
‎โธมัส
‎ผมไม่รู้
‎งั้นใคร
‎นั่นแหละ ดีมาก
‎ผมอยู่ตรงนี้ ผมคอยช่วยอยู่ ไม่ต้องห่วง
‎เห็นไหม คุณกำลังเดินอยู่
‎โอ๊ะ! เดี๋ยวนะ ผมเอง นั่นล่ะ
‎- ไปกันเถอะ ‎- ไม่ ผมอยากฝึกต่อ
‎- ไม่ โธมัส ‎- ผมอยากฝึกต่อ
‎ไม่ เราจะหยุดแล้ว คุณทำได้ดีมาก มาเถอะ
‎- ปล่อยผม ‎- ไม่
‎หยุด ปล่อยผม
‎ปล่อยผม
‎- มาดูเร็ว ‎- อะไร
‎เครื่องบินสองลำตกในนิวยอร์ก
‎เดี๋ยว พูดจริงเหรอ
‎เครื่องบินพุ่งเข้าชนตึกสูง บ้าไปแล้ว ‎ตายกันเป็นเบือ ออกทีวีทุกช่องเลย
‎ไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้เลย มาดูกันเร็ว
‎ทีวีออกข่าวอยู่ มาสิ
‎โอเค กำลังไป
‎อีกสองนาทีเราจะกลับมา
‎ถ้าพวกคุณต้องการอะไร
‎เราอยู่หลังประตูนั่นนะ
‎ทำไมนายต้องมาอยู่ที่นี่
‎นายไม่พูดเหรอ
‎มีคนพยายามจะฆ่าฉัน
‎ด้วยมีด
‎ฉันไม่รู้ว่าใคร
‎ฉันลืม
‎แล้วนายล่ะ
‎ใครอยู่ในรถ
‎พวกเขาตายเหรอ
‎พ่อแม่ฉันก็ตายเหมือนกัน
‎ส่วนพี่สาวฉันหายตัวไป
‎เราสองคนเหมือนกัน
‎เกิดอะไรขึ้น
‎คุณมาเองเหรอ โธมัส ‎ห้ามเคลื่อนไหวเองตอนที่ผมไม่อยู่ เข้าใจไหม
‎ครับ
‎เครื่องบินตกแย่มากเหรอ
‎ใช่ แย่มาก
‎ขาคุณเป็นอะไร
‎ฉันประสบอุบัติเหตุ
‎รถชนเหรอ
‎อะไรทำให้คุณคิดว่าเป็นอุบัติเหตุทางรถยนต์
‎คุณช่วยปิดประตูทีได้ไหม
‎ทำไมเขาถึงจ้องผมแบบนั้น
‎ไม่ใช่นายหรอกที่เธอมอง
‎เธอมองฉัน
‎ทำไมคุณไม่อยู่กับลอร่า
‎ผมไม่รู้ว่าเธออยู่ไหน
‎ที่จริงฉันคิดว่าคุณอยู่กับเธอ
‎คุณตามเธอไปใช่ไหม
‎คุณอยู่ที่ไหนกันแน่
‎- หัวเราะฉันเหรอ ‎- เปล่า
‎นี่ ทุกอย่างเรียบร้อยดี
‎ฉันชอบอยู่กับเธอ
‎จริงเหรอ
‎จริงสิ
‎เธอไม่เหมือนคนอื่น
‎เธอพิเศษ
‎หยุด! เธอทำฉันเจ็บนะ
‎บ้าเอ๊ย
‎เธอบ้าจริงๆ ด้วย
‎ฉันขอโทษ ฉันไม่ได้ตั้งใจ
‎อย่ามาโดนตัวฉันอีก
‎อย่ามอง
‎อย่ามองนะ
‎มองสิ โธมัส
‎มองเธอสิ
‎ดีมากโธมัส คุณดีขึ้นไวมากเลย
‎ผมจะเดินได้เมื่อไหร่
‎ถ้าเป็นแบบนี้ก็คงอีกไม่นาน
‎แล้วบาสเตียนล่ะ
‎ไม่ต้องห่วงบาสเตียน ห่วงตัวเองเถอะ
‎โอเค เจอกันพรุ่งนี้นะ
‎บาสเตียน
‎โธมัส
‎- คุณจะทำอะไรน่ะโธมัส ‎- ไม่ เดี๋ยวก่อน ดูสิ
‎เอาเลย โยนกลับมา
‎ดีมาก บาสเตียน
‎ดีมาก
‎ดี โธมัส ดีมากเลยทั้งสองคน
‎โอเค
‎ต่อเลย โธมัส
‎อย่างนั้น ดีจริงๆ
‎โอเค เลิกเล่นบอลได้แล้ว
‎ทำไมล่ะ
‎เพราะว่าต้องหยุดไง
‎เอางี้ ฉันจะพานายกลับไปเองบาสเตียน
‎ขอบคุณ
‎ลอร่า
‎ลูกอยู่ไหน
‎ลอร่า
‎ลอร่า แบบนี้ไม่ตลกเลยนะ
‎ลอร่า!
‎ลอร่า
‎ไป ลอร่า รีบไป
‎ลอร่า
‎- เดี๋ยว ‎- อย่าขยับ
‎กลับมา เดี๋ยวก่อน
‎ลอร่า
‎- ลอร่า ‎- หยุดขยับได้แล้ว
‎ลอร่า
‎ลอร่า เปิดประตู
‎ลอร่า เปิดประตูสิ ลอร่า เปิด…
‎คุณเองเหรอ
‎- คุณนี่เอง คุณทำอะไรกับเธอ ‎- หยุดขยับนะ
‎- คุณทำอะไรเธอ ‎- เงียบนะ
‎- เธออยู่ไหน ‎- เงียบ!
‎แม่!
‎ไม่เข้าใจรึไงว่านี่เป็นความผิดของนาย
‎เอาละ
‎ฉันถามแล้ว เมื่อคืนพยาบาลที่เข้ากะมีแต่ผู้หญิง
‎เป็นไปไม่ได้
‎ขอโทษนะโธมัส แต่คุณคงเข้าใจผิดแล้ว
‎ดูแขนผมสิ
‎ใช่ คุณเกิดอาการตื่นตระหนก ‎เลยมีพยาบาลมาฉีดยาระงับประสาทให้
‎ดูสิ มันเขียนไว้ในนี้
‎เจสสิก้า เวลา 3:17 น.
‎ผมรู้ว่าผมเห็นอะไร มันไม่ใช่ภาพหลอน
‎- คุณกำลังฝืนให้ความจำกลับมา ‎- เขารู้ว่าลอร่าอยู่ไหน
‎- คุณกำลังสับสน ‎- เป็นเขาแน่ๆ
‎เรากำลังวนอยู่ในอ่าง
‎อะไรนะ
‎ใช่
‎เรากำลังวนอยู่ในอ่าง
‎ที่จริงแล้วคุณรู้
‎ฉันรู้อะไร
‎คุณรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น รู้ว่าลอร่าอยู่ไหน
‎สิ่งที่ฉันรู้
‎คือหลายเรื่องยังคลุมเครือ
‎ผมไม่เข้าใจ
‎ยกตัวอย่างเช่นปืนพก
‎แล้วก็ดีแลน
‎เขามาที่บ้านคุณไม่กี่วันก่อนเกิดเหตุน่าเศร้านั่น
‎ญาติคุณมีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้หรือเปล่า
‎เข้ามาสิ
‎ให้ช่วยไหม
‎ไม่เป็นไร เสร็จแล้ว
‎ไม่เอาลูกบาสไปด้วยเหรอ
‎- ทำไม นายเล่นเป็นเหรอ ‎- ไม่
‎นั่นแหละ
‎ไม่ยากหรอก
‎เสร็จแล้วเหรอ ครบหมดแล้วนะ
‎เป็นอะไรไป
‎ผมไม่เข้าใจ…
‎ว่าทำไมถึงต้องส่งผมไปอยู่กับพวกเขา
‎เพราะพวกเขาเป็นครอบครัว
‎แต่ผมอยากอยู่กับแม่
‎ขอล่ะ อย่าทำแบบนี้
‎ทำไมล่ะ ผม…
‎ผมบอกแล้วไงว่า ‎ผมหาโรงแรมใกล้โรงพยาบาลได้
‎ผมจะไปเยี่ยมทุกวัน ผมอยู่ได้ ช่วยฟัง…
‎ดีแลน ไม่
‎สามสัปดาห์
‎สามสัปดาห์อะไร
‎คือว่า…
‎ฉันว่าถ้าเธอไปกับเราจะดีต่อแม่เธอที่สุด
‎เธอเข้าใจไหม
‎แม่ว่าพวกเขาเป็นครอบครัวเหรอ
‎เราไม่เคยเจอเลย
‎เราไม่รู้จักพวกเขาด้วยซ้ำ
‎ก็จริง
‎เขาพูดถูก
‎แต่ตอนนี้ฉันมาแล้ว
‎- ฉันอยู่นี่แล้ว ‎- อืม
‎รีบไปเถอะ ยังต้องขับรถอีกไกล
‎ใช่
‎ดูแลตัวเองด้วยนะ
‎- ฝากดูแลลูกฉันด้วย ‎- ได้
‎ฉันจะโทรหาทันทีที่ถึงบ้านนะ
‎ดีแลน
‎จูบแม่หน่อยสิ
‎แม่
‎จูบแม่หน่อย
‎แม่รักลูกนะ
‎ผมก็รักแม่
‎ผมรักแม่
‎รักแม่นะ
‎ไปกันเลยไหม
‎น้องจ๊ะ
‎นี่ให้เธอ
‎ขอบคุณนะ
‎อะไรเหรอครับ
‎มาดูสิ
‎ดีแลน มาสิ
‎นั่นพ่อเหรอ
‎โถ เจ้าหญิงของฉัน
‎- สวยจัง ‎- น่ารักจริงๆ
‎ส่วนนี่ก็ดีแลน
‎มาดูสิ
‎มาสิ
‎เธอบอกว่าเราไม่ใช่ครอบครัว แต่ดูสิ
‎เห็นไหมนี่รูปพวกเรา เธอน่ารักมาก
‎นี่ผมอยู่ในท้องแม่เหรอ
‎เดี๋ยวก่อน
‎ต่อจากนั้นล่ะ
‎- ผมอยู่ไหน ‎- โธมัส เราต้องไปกันแล้ว
‎ทำไมไม่มีรูปผมเลยล่ะ แม่ ผมอยู่ไหน
‎- รูปผมล่ะ ‎- พอได้แล้ว
‎ไปกันได้แล้ว
‎ที่นี่หิมะตกเยอะมากจริงๆ เนอะ
‎ว่าไหม
‎แล้วก็ไม่ละลายด้วย
‎ฉันชอบหิมะ
‎ขอเปิดเพลงได้รึเปล่าคะ
‎เธอไม่ว่านะ
‎- ถ้าเราเปิดเพลง ‎- ครับ
‎ร้านตัดขนสุนัขร้านใหม่…
‎เริ่มจากข่าวคืบหน้า…
‎คนที่เรียกครูว่า "แม่"…
‎ไม่ อันนี้แหละ ใช่
‎ต่อใครก็ตามที่เปิดฉัน
‎ปากฉันจะแดง
‎เมื่อฉันได้กลิ่นเลือดสดๆ
‎ใครที่ได้แตะต้องจะไม่มีวันลืม
‎จูบแปลกๆ
‎เปิดดังขึ้นได้ไหม
‎ของว่างหลังเลิกเรียน
‎หยิบมาแบบสุ่มๆ
‎การเดินทางผจญภัยอันแสนหวาน
‎ฉันนำความชั่วร้ายของฉัน ‎ลอยไปกับฟันเฟืองของยูลิซิส
‎เพเนโลเป้
‎เด็กแถวบ้าน เด็กคนดัง ใส่เสื้อปังๆ
‎ที่คอเสื้อคว้านลึก
‎ฉันเป็นดอกไม้พิษ
‎ที่กลิ่นหอมฉุน
‎ฉันเป็นเห็ดพิษ
‎แน่จริงก็กินฉันสิ
‎หัวใจฉันสีดำ
‎- ถ่านหินใต้ผิวโลก… ‎- บ้าจริง
‎เป็นของพวกคนงานเหมือง…
‎ขับรถภาษาอะไร
‎อย่าร้องไห้นะคะแม่
‎หยุด
‎- อย่าร้องไห้ ‎- หยุด
‎- ปล่อยแม่ ‎- อย่าร้องไห้
‎อย่าร้องไห้นะ
‎คุณรู้สึกยังไง
‎ไม่เลย
‎ไม่รู้สึกเลย
‎อยากจับมือฉันก็ได้นะ
‎แอนนา
‎คุณโอเคไหม คุณหลับอยู่ที่นี่เหรอ
‎เกิดอะไรขึ้น
‎พวกเขามาแล้ว
‎พวกเขาอยากเจอคุณ
‎เดี๋ยวฉันมา
‎- มาทำอะไรในนี้ ‎- เปล่านี่
‎- ออกไป ‎- ว่าไงนะ
‎- ไม่ได้พูดเล่น นายต้องออกไป ‎- ก็ได้ หมดมวนแล้วจะลงไป
‎- นายไม่เข้าใจ นายต้องออกไป ‎- นี่ ใจเย็นสิ
‎คิดว่าฉันบ้าเหรอ
‎คิดอย่างนั้นใช่ไหม
‎หมานั่นเป็นอะไรของมันน่ะ
‎มันเป็นโรคกลัวน้ำ
‎อย่ามาหลอกซะให้ยาก
‎เปล่า นั่นเรื่องจริง
‎งั้นก็ควรฆ่ามันทิ้ง
‎ทำไมเราถึงเข้ามาในนี้ไม่ได้
‎เราไม่ได้รับอนุญาต
‎โง่จัง
‎เอามาทำห้องนอนสวยจะตาย
‎ดีกว่าห้องใต้ดินอีก
‎มีอะไรเหรอ
‎ใครเหรอ
‎พวกเขาเจอลอร่าหรือยัง
‎- เราเหลือเวลาไม่มากแล้ว ‎- พวกเขารู้ไหมว่าเธออยู่ไหน
‎เราต้องเร่งมือแล้วโธมัส
‎ไม่เอาน่ะ บอกผมหน่อย
‎แอนนา
‎ผมรู้ว่าปืนมาจากไหน
‎เธอคงจะหิวจริงๆ
‎กินอีกไหม
‎- ไม่ครับ ขอบคุณ ‎- ยังเหลืออีกตั้งเยอะ
‎- กินอีกเถอะ ‎- งั้นอีกนิดนึงก็พอครับ
‎เอาเลยจ้ะ
‎ขอบคุณครับ เบ็ตตี้
‎- ข้างล่างพออยู่ได้ใช่ไหม ‎- ครับ อยู่ได้
‎ถ้ามีอะไรก็บอกฉันได้นะ
‎ไม่เป็นไรจริงๆ ครับ
‎งั้นก็เยี่ยมเลย
‎บอกไปสิว่านายอยากอยู่ชั้นบน
‎เปล่าสักหน่อย
‎ใช่สิ นายพูดเองนี่ว่า ‎"เอามาทำห้องนอนสวยจะตาย"
‎- ว่ามัน "โง่จัง" ที่ปล่อยไว้แบบนั้น ‎- ฉันไม่เคยพูดแบบนั้น
‎ฉันเชื่อเธอ ดีแลน ไม่ต้องห่วง
‎- ทำไมแม่ไม่เชื่อหนู ‎- อย่าเริ่มนะ
‎พ่อเชื่อหนูไหม
‎แม่บอกว่าอย่าเริ่มไง
‎ขอโทษซะ
‎- ขอโทษซะ ‎- หยุดซะที ให้ตายเถอะ
‎เขาพูดแบบนั้นจริงๆ
‎- ก็ได้ ไว้ค่อยคุยกันทีหลัง ‎- คุยกันทีหลังเรื่องอะไร
‎พอดีเลย
‎แม่อยากให้ผมไปรับสายไหมล่ะ
‎- นายกับฉันต้องคุยกัน ‎- โธมัส หยุดได้แล้ว
‎พ่อเป็นอะไร
‎เพราะผู้ชายคนนั้นเหรอ ‎แม่ยังไม่เลิกกับเขาเหรอ
‎พ่อบอกให้หยุดไง
‎ทำไมล่ะ เขาก็เป็นคนในครอบครัวนี่ ‎เขามีสิทธิ์ที่จะรู้
‎หุบปาก!
‎ดีแลน
‎แม่เธอน่ะ จะคุยไหม
‎ไม่เป็นไรนะ เธอต้องเชื่อมั่นในตัวแม่
‎ฉันรู้จักแม่เธอดี แม่เธอจะสู้แน่ๆ
‎เธอจะสู้ และเธอจะชนะ
‎ไม่ต้องห่วงนะ
‎แล้วก็ขอโทษเรื่องที่โต๊ะกินข้าวด้วยนะ
‎ไม่ดีเอาซะเลย
‎ไม่เป็นไรครับ
‎นายไม่เป็นไรนะ
‎อือ
‎แม่ฉันพิลึกเนอะ
‎ฉันว่าไม่นะ
‎ที่นี่ไม่เหมือนบ้านนาย
‎ฉันรู้
‎นายรู้ได้ไง
‎เกิดอะไรขึ้น ทำไมพวกเขาเป็นแบบนั้น
‎งั้นก็รู้ล่ะสิว่าพ่อแม่ฉันซ่อนอะไรไว้ในห้องนั้น
‎ใช่ไหม
‎เธอพูดเรื่องอะไร
‎มันอยู่ในกล่อง
‎ซุกอยู่ในตู้เสื้อผ้า
‎พ่อฉันเป็นคนเอามา
‎ฉันเห็น
‎เมื่อหลายปีก่อน
‎- มันยังไม่ไปไหน ยังอยู่ในนั้น ‎- เหลวไหล
‎ไม่ นี่เรื่องจริง
‎บางทีพ่อฉันอาจจะอยากระเบิดสมองตัวเอง
‎หรือฆ่าแม่แล้วก็ฆ่าตัวตาย
‎หรือฆ่าเราทุกคน
‎เอามือออกไป
‎อย่าร้องไห้สิ
‎นายปลอดภัยแน่ กระสุนอยู่กับฉัน ‎พวกเขาไม่มีวันหาเจอ
‎ฉันไม่อยากให้แม่ตาย
‎เธอจะไม่ตายหรอก
‎- เจ้าหมานั่นเคยหยุดเห่ามั่งไหมเนี่ย ‎- ไม่เคย
‎น่ารำคาญที่สุด
‎ฉันรู้
‎ลอร่า
‎อยู่หรือเปล่า
‎นายหาฉันเจอแล้ว
‎วันนี้เป็นอะไรไป
‎บาสเตียนอยู่ไหน
‎บาสเตียนเปลี่ยนกลุ่ม
‎- ทำไม ‎- ก็แค่ต้องเปลี่ยนน่ะ
‎- ได้เวลาฝึกแล้ว ‎- ไม่
‎"ไม่" เหรอ
‎พาผมกลับห้องซะ
‎สวัสดี โธมัส
‎ผมไม่อยากเจอเธอ
‎ให้เธอออกไป
‎- หยุดนะ ปล่อยผม ‎- ปล่อยเขา ไม่เป็นไร ขอบคุณ
‎ออกไปแล้วปิดประตูด้วยนะ
‎ขอบคุณ
‎เกิดอะไรขึ้นฮึ โธมัส
‎พูดกับฉันสิ
‎- ผมเห็นคุณที่ลานจอดรถ ‎- อะไร
‎กับพยาบาลชายคนนั้น
‎- หมายความว่ายังไง ‎- บอกความจริงมา
‎- ความจริงอะไร ‎- บอกมา
‎- เธอเดินได้ไหม โธมัส ‎- บอกมา
‎- โธมัส เธอเดินได้ไหม ‎- พูดสิ
‎ใช่
‎ใช่ ฉันคุยกับพยาบาลคนนั้น
‎ฉันต้องอธิบายเรื่องงานที่เราทำด้วยกันให้เขาฟัง
‎คุณโกหก คิดว่าผมโง่เหรอ
‎ไม่ ไม่เลย
‎คุณทำเหมือนผมเป็นคนโง่มาตลอด
‎อย่าเอาความโกรธมาใส่ฉัน ‎มันไม่ช่วยอะไรคุณหรอก
‎ทำไมถึงเอาเรื่องพวกนี้มาใส่หัวผม
‎ฉันไม่ได้ยัดเยียดอะไรใส่หัวคุณ ‎ฉันกำลังช่วยให้คุณจำได้
‎โธมัส มองฉันสิ
‎- ฉันจะเล่าเรื่องนึงให้ฟัง ‎- ไม่
‎- เรียกว่าการทดลองมากกว่า ‎- ออกไป
‎นานมาแล้ว จักรพรรดิเฟรเดอริกที่สอง
‎ผมบอกให้ออกไป
‎จักรพรรดิเฟรเดอริกที่สอง ‎รับเด็กแรกเกิดไปหกคน
‎เขาสั่งให้พยาบาลคอยป้อนอาหารให้เด็กๆ
‎เปลี่ยนผ้าอ้อมให้ แต่ห้ามคุยกับพวกเขา
‎แม้แต่กอดก็ไม่ได้
‎พูดง่ายๆ ก็คือห้ามหล่อหลอมสายใยใดๆ
‎- เดาออกไหมว่าเกิดอะไรขึ้น ‎- ผมไม่สน
‎เด็กๆ ตายหมด
‎ทุกคนเลย
‎คนเราอยู่รอดได้ด้วยการหล่อหลอมสายใย
‎อย่าทำลายสายใยที่คุณมีต่อฉัน ‎มันเป็นสายใยเดียวที่คุณเหลืออยู่
‎ไม่จริง ผมมีลอร่า
‎คุณมีลอร่าเหรอ
‎- ตอนนี้เธออยู่ที่นี่รึเปล่า ‎- พอแล้ว
‎- ฉันรู้ว่าการโตมาอย่างโดดเดี่ยวเป็นยังไง ‎- เราคุยกันจบแล้ว
‎ไม่
‎เราจะคุยต่อ
‎ฉันจะบอกความจริงให้
‎ลอร่าป่วย
‎ลอร่ามีปัญหาด้านพฤติกรรมมาตั้งแต่ยังเด็กแล้ว
‎- หยุดเดี๋ยวนี้ ‎- ปัญหานี้แย่ลงตามอายุ
‎หยุด ไม่งั้นผมจะตบคุณ
‎สนุกนักเหรอที่ได้ปั่นหัวผม
‎คุณต่างหากที่ป่วนความทรงจำตัวเองอยู่
‎ทำไมถึงทำให้ผมเชื่อว่าพี่ผมผิด
‎รู้ไหมว่าฉันเห็นอะไร
‎ฉันจะบอกให้
‎ฉันเห็นเด็กที่ถูกพ่อแม่ที่บอบช้ำทางใจละเลย
‎จนโตมาอย่างโดดเดี่ยว ‎และเปลี่ยนความทุกข์ไปเป็นความรุนแรง
‎- หยุด ผมไม่อยากฟัง ‎- ทำไมพ่อคุณถึงดูสิ้นหวัง
‎- หยุด ‎- ทำไมแม่คุณถึงเย็นชาและห่างเหิน
‎- ทำไมคุณถึงเป็นคนเดียวที่รอด ‎- หยุด ผมทนไม่ไหวแล้ว
‎- แล้วห้องว่างนั้น ของใครเหรอ ‎- หยุด
‎ลอร่าอยู่ที่ไหน
‎เธออยู่ไหน
‎ผมไม่รู้
‎ตรงกันข้าม
‎ฉันคิดว่าคุณกำลังจะบอกฉัน ลอร่าอยู่ที่ไหน
‎ตลอดมานี่ เธอหายไปอยู่ที่ไหน
‎บอกฉันสิ
‎หลังผนังห้อง
‎เกิดอะไรขึ้น
‎หมาของเพื่อนบ้านน่ะ มันตาย
‎อย่าอยู่ตรงนี้ อย่าไปดู มาเถอะ
‎ดีแลน จะมาไหม
‎ฉันไม่ได้ทำอะไร
‎โธมัส หยุดร้องซะทีได้ไหม
‎ฉันทนไม่ไหวแล้ว
‎มาร์ค อุ้มเขาหน่อย ทำอะไรสักอย่างสิ
‎โธมัส อย่าร้อง
‎ฉันปวดหัวกับเขาจริงๆ เลย
‎ฉันละปวดหัวกับแกจริงๆ โธมัส
‎(ลอร่า กริมอด์ 1978 ถึง 1982)
‎รู้ไหมว่าฉันเห็นอะไร
‎ฉันเห็นเด็กที่ถูกพ่อแม่ที่บอบช้ำทางใจละเลย
‎จนโตมาอย่างโดดเดี่ยว…
‎และเปลี่ยนความทุกข์ไปเป็นความรุนแรง
‎- อยู่กับผม ‎- หยุดนะ
‎หยุดนะ! โธมัส ใจเย็นก่อน
‎ใจเย็นๆ หยุดก่อน
‎- พอได้แล้ว ‎- แม่
‎แม่บอกให้นั่งไปไง
‎หยุด! เธอทำฉันเจ็บนะ
‎มาทำอะไรที่นี่ ‎แม่ฉันบอกแล้วว่าไม่อยากเจอนาย
‎ไปให้พ้น!
‎ไปทำอะไรมา
‎โดนรถชนมา แค่นี้พอรึยัง
‎- ออกไป ‎- ว่าไงนะ
‎- ไม่ได้พูดเล่น นายต้องออกไป ‎- ก็ได้ หมดมวนแล้วจะลงไป
‎- นายต้องออกไป ‎- นี่ ใจเย็นสิ
‎เธอต้องเชื่อมั่นในตัวแม่
‎เอามือออกไป
‎ปล่อยแม่
‎(ห้อง 301 ถึง 306 ‎ห้อง 307 ถึง 312)
‎บาสเตียน
‎ตื่นสิ
‎บาสเตียน เราต้องไปแล้ว
‎เราต้องไป
‎จะทำอะไรน่ะ หยุดนะ
‎บาสเตียน
‎บาสเตียน หยุด
‎หยุดสิ! บาสเตียน หยุด!
‎ฉันไม่ทำร้ายนายหรอก หยุดนะ เราต้องไปแล้ว
‎- หยุดนะ ‎- เร็วเข้า
‎หยุดนะ บ้าเอ๊ย!
‎เป็นอะไรไหม
‎ไม่เป็นไรนะ มันจบแล้ว ฉันอยู่นี่
‎ใจเย็นๆ
‎มันจบแล้ว ใจเย็นๆ
‎ดีแลน
‎ไปทำอะไรในห้องนั้นอีกแล้ว ‎ฉันบอกแล้วไงว่าไม่ได้
‎แม่
‎ทำอะไรกันน่ะ
‎เกิดอะไรขึ้น
‎ดีแลนจะย้ายขึ้นมา
‎อะไรนะ
‎เขาไม่อยากอยู่ข้างล่างกับลูก
‎ทำไมล่ะ แม่พูดอยู่เรื่อย ‎ว่าห้ามใครเข้าไปในห้องนั้น
‎ลูกฆ่าหมาตัวนั้น
‎- ผมเปล่านะ ‎- ลูกทำได้ยังไง
‎- ไม่ใช่ผม ผมไม่ได้ฆ่ามัน ‎- แม่รับไม่ได้
‎แม่รับลูกไม่ได้
‎เราจะดูแลลูก เราจะให้ลูกไปรักษาตัว
‎แม่
‎- นายบอกอะไรพวกเขา ‎- มาร์ค
‎- ทำไมถึงพูดแบบนั้น ‎- ฉันพูดความจริง
‎- ทำไมถึงพูดแบบนั้น ‎- นึกถึงสิ่งที่ลูกทำสิ ใจเย็นก่อน
‎- พ่อ ผมไม่ได้ทำอะไร ผมสาบาน ‎- ใจเย็นๆ โธมัส
‎- ผมไม่ได้ฆ่ามัน ไม่ใช่ผม ‎- หายใจลึกๆ พอแล้ว
‎- ผมไม่ได้ฆ่ามัน ผมสาบาน ‎- หยุดซะ
‎- ไม่จริงนะพ่อ ‎- หยุด
‎ไม่ใช่ผม ผมสาบาน มันไม่จริง ผมไม่ได้ฆ่ามัน
‎ลูกทำให้เรากลัว
‎เพราะงั้นอย่ามายุ่งกับเรา
‎ไอ้พวกเวร
‎น่าสมเพชกันทั้งนั้น
‎เอาเลย ทำเลยสิ
‎มาร์ค
‎มาร์ค นั่นคุณเหรอ
‎มาร์ค เกิดอะไรขึ้น
‎มาร์ค ตอบฉันสิ ให้ตายเถอะ
‎เบ็ตตี้
‎เบ็ตตี้ มีอะไรเหรอ
‎- อย่าขยับ ‎- นายจะทำอะไร
‎โธมัส โธมัส เดี๋ยวก่อน
‎- อย่าขยับ ‎- เดี๋ยว
‎เดี๋ยว
‎- อ้าปาก ‎- หยุดเถอะ
‎- อ้าปาก!
‎ฉันขอโทษ
‎ขอร้องล่ะ
‎อย่าทำแบบนี้เลย
‎ช่วยด้วย!
‎คุณรู้หรือเปล่าว่าเขาเดินได้
‎แอนนา
‎ผมพูดกับคุณอยู่ คุณรู้หรือเปล่าว่าเขาเดินได้
‎คุณรู้สินะ
‎- รู้ไหมว่าเขาเกือบฆ่าบาสเตียนแล้ว ‎- ไม่ ฉันไม่คิดว่าเขาอยากทำร้ายเขา
‎คุณลืมสนิทเลยรึไง
‎- คุณรักษาเขาตามใจตัวเองมาตั้งแต่ต้น ‎- ออกไปข้างนอกกันเถอะ
‎คุณปล่อยให้เขาเชื่อว่าพี่สาวเขายังมีชีวิตอยู่
‎ไม่ใช่ที่นี่
‎ไม่ พอกันทีกับแผนการของคุณ
‎เขาต้องได้รู้
‎พี่สาวนายตายแล้ว
‎โดนรถชนตายก่อนนายจะเกิด
‎- นั่นไง ‎- พูดจบแล้วเหรอ ภูมิใจในตัวเองไหม
‎แล้วคุณล่ะ การทดลองของคุณได้อะไรมั่ง
‎หาคำตอบว่าเขาต้องรับผิดชอบ ‎สิ่งที่เขาทำไปไหมไง
‎ว่าไงนะ
‎ฉันฟังและติดตามเขา ‎เพื่อเข้าถึงความทรงจำของเขา
‎- พอเถอะ นั่นมันไร้สาระ ‎- ฉันบอกแล้วไง
‎เขาทำให้พี่สาวของเขาฟื้นคืนชีพ ‎เพื่อที่เขาจะได้ไม่ต้องเผชิญกับความจริง
‎รู้ตัวไหมว่าพูดอะไรอยู่
‎คุณอยากให้ฉันทำอะไร
‎เล่าทุกอย่างให้เขาฟัง ‎ทำให้เขาจิตเสื่อมลงจนเสียเขาไปอีกงั้นเหรอ
‎เขาเป็นปีศาจ
‎เขามีสิทธิ์ที่จะได้รับการรักษา
‎ที่จะมีคนรับฟังเขา
‎เห็นเขา
‎ไม่ว่าคุณจะชอบหรือไม่
‎เพื่อให้เขาพ้นผิดงั้นสิ
‎ออกไป
‎ขอร้องล่ะ
‎ฉันขอโทษนะโธมัส
‎ฉันขอโทษจริงๆ
‎ฉันเป็นระเบิดพัสดุ
‎เป็นม้าโทรจัน
‎เป็นของขวัญอาบยาพิษ
‎ต่อใครก็ตามที่เปิดฉัน
‎ปากฉันจะแดง
‎เมื่อฉันได้กลิ่นเลือดสดๆ
‎ใครที่ได้แตะต้องจะไม่มีวันลืม‎…
‎ของว่างหลังเลิกเรียน
‎หยิบมาแบบสุ่มๆ
‎ฉันนำความชั่วร้ายของฉัน ‎ลอยไปกับฟันเฟืองของยูลิซิส
‎เพเนโลเป้
‎เด็กแถวบ้าน เด็กคนดัง ใส่เสื้อปังๆ
‎ที่คอเสื้อคว้านลึก
‎ฉันเป็นดอกไม้พิษ
‎ที่กลิ่นหอมฉุน
‎ฉันเป็นเห็ดพิษ
‎แน่จริงก็กินฉันสิ
‎หัวใจฉันสีดำ
‎ถ่านหินใต้ผิวโลก
‎เป็นของพวกคนงานเหมืองที่เนื้อตัวสกปรก
‎จูบแปลกๆ
‎ของว่างหลังเลิกเรียน
‎หยิบมาแบบสุ่มๆ
‎การเดินทางผจญภัยอันแสนหวาน
‎ฉันนำความชั่วร้ายของฉัน ‎ลอยไปกับฟันเฟืองของยูลิซิส
‎เพเนโลเป้
‎เด็กแถวบ้าน เด็กคนดัง ใส่เสื้อปังๆ
‎ที่คอเสื้อคว้านลึก
‎ดวงตาฉันสีเขียว
‎เขียวแบบเนื้อเน่า เขียวแบบงูพิษ
‎รอยช้ำบนตัวเธอเป็นสีฟ้า
‎เมื่อฉันโจมตี เมื่อเธอพ่ายแพ้
‎จูบแปลกๆ
‎ของว่างหลังเลิกเรียน
‎หยิบมาแบบสุ่มๆ
‎การเดินทางผจญภัยอันแสนหวาน
‎ฉันนำความชั่วร้ายของฉัน ‎ลอยไปกับฟันเฟืองของยูลิซิส
‎เพเนโลเป้
‎เด็กแถวบ้าน เด็กคนดัง ใส่เสื้อปังๆ
‎ที่คอเสื้อคว้านลึก
‎(สร้างจากนิยายภาพโดย ทิโมธี เลอ บูเชร์)
‎(แด่วิคตัวร์ เลอเฟบวัวร์-ฟิส์ช ‎"วิคกี้ บาโอลี" ของเราตลอดไป)
‎คำบรรยายโดย วราภรณ์ วราสภานนท์