Downloaded from YTS.MX
NETFLIX SUNAR
Official YIFY movies site: YTS.MX
Kafa topu! Güzeldi!
Hayır! Hayır, vurma!
-Kahretsin, Grimaud'ların bahçesine gitti! -Bir şeyi mi kırdın?
Tam bir baş belasısın!
Sen attın, sen al.
Evet. Belki evde değillerdir.
Evdeler. Araba orada.
Ne oldu? Korktun mu?
Hayır, korkmuyorum.
Git o zaman.
Hadi.
Hadi! Git.
Acele et!
Hadi, git! Tanrım!
Bay Grimaud.
Bayan Grimaud.
Bilerek yapmadık.
Orada mısınız?
Kimse yok mu?
Bay Grimaud.
Ölmüşler! Hepsi ölmüş!
İmdat! Yardım edin!
-Beni duyuyor musun Thomas? -Neler oluyor?
Onu yıkıyorduk ve uyanma belirtileri göstermeye başladı.
Thomas. Gözlerini aç.
Gözlerini aç.
Elimi sık.
İşte bu. Elimi sık. Güzel.
Diğerini. Diğer elimi sık.
Hadi, gözlerini aç.
Gözlerini aç. Hastanedesin.
Hastanedesin. Nefes almanı sağlayan bir tüp var.
Evet, acıyordur. Çıkaracağız. Hazırlan.
-Her şey yoluna girecek. -Tamam. Evet.
Yanındayız, tamam mı? Sakin ol.
-Evet, sakin ol. -Güzel.
Güzel. Nefes al. Tüpü çıkaracağız.
-Merak etme. Çıkaracağız. -Harika!
-Seni oturtalım. -Hadi.
-Hadi, öksür. Sert öksür. -Güzel!
-Güzel. İşte bu kadar. -Harika!
Bitti.
Nefes almana yardımcı olacak bir nazal kanül takacağız.
Acıtmayacak. Burnuna sokacağız.
-Derin nefes al. -İşte bu.
-Harika. -Her şey yoluna girecek.
-İşte bu. -Oldu.
Döndün.
Merhaba Thomas.
Beni tanıdınız mı?
Ben Anna Kieffer, psikoloğunuz.
Uyandığınızda tanışmıştık.
Hatırlıyor musunuz?
Böyle daha iyi, değil mi?
Hareket edemiyorum.
Şu anda normal.
Uzun süre komada kaldınız. Kaslarınız çok zayıf.
Ama burada size bakacak ve iyileşmenize yardım edecek
insanlar var.
Ben de yardım için buradayım.
Sizi hatırlıyorum.
Güzel.
Dün gece olanları hatırlıyor musunuz?
Yine panikatak geçirdiniz.
Neden korkuyorsunuz?
Canavardan.
Canavar yok.
Bunlar geri dönen anılarınız.
Hafızanız geri geliyor. Anlıyor musunuz?
Neden burada olduğunuzu hatırlıyorsunuz, değil mi?
Hayır.
Size söylemiştim.
Tekrar edeyim mi?
Tamam.
Evinizde korkunç bir şey oldu.
Üç yıl önceydi.
Annenizle babanız, Betty ve Marc vurularak öldürüldü.
Kuzeniniz Dylan da oradaydı.
O da boğulmadan önce vuruldu.
Siz de karnınızda bir bıçakla
ölmek üzereyken bulundunuz.
Olay sırasında 16 yaşındaydınız.
Şu an 2021'deyiz. 19 yaşındasınız.
Beni duyuyor musunuz?
Thomas.
Thomas, bana bakın.
Thomas.
Thomas, benimle kalın.
Elimi tut.
Olabildiğince sık.
Thomas. Elimi sık lütfen.
Hadi. Elimi sık.
Laura.
-Ne? -O nerede?
Kız kardeşim nerede?
Bunu psikoloğunla konuşmalısın.
Şimdi çalışacağız. Elimi sık.
Hadi Thomas. Bak. Benim yaptığımı yap.
İşte böyle.
Daha sert.
Daha sert olabilir mi?
Güzel. Bırak.
Bırak Thomas. Parmaklarını gevşet.
Elimi bırak.
Tamam.
Güzel.
-Bilmeniz gerektiğini düşündüm. -Tamam, sağ olun.
Kız kardeşime zarar vermeyin.
Neden ona zarar vereyim?
Burada mı?
Hayır.
-Burada değil. -Nerede?
Kız kardeşinizin
cinayet gecesi yanınızda olduğunu söylediniz, değil mi?
O hiçbir şey yapmadı.
Ben polis değilim Thomas.
Gelip sizi sorguya çekecekler.
Ama ne olduğunu anlamak için zamanımız var.
-Kardeşim nerede? Onu görmek istiyorum. -Thomas, beni dinleyin.
Laura kayıp.
Ne?
Kız kardeşiniz kayıp.
Hatırlamanıza yardım edebilirim.
Ne olduğunu öğrenmeliyiz.
O gece büyük bir fırtına vardı.
Komşular fırtınanın duvarları salladığını söylediler.
Sizi şafak vakti oturma odasında,
karnınızda bıçakla buldular.
Eviniz 7 Rue des Corneilles'de.
Orada yaşıyorsunuz.
Ailenizle birlikte.
Güzel bir ev.
Küçük bir bahçesi var.
İki katlı, büyük cumbalı pencereleri var.
Ve taş duvarları var.
Hatırladığınız bir şey var mı?
Evet.
Ne gördüğünüzü söyleyin.
Evimi.
Yanınızda biri var mı?
Evet.
Laura.
Nasıl görünüyor?
Çok güzel.
Hayır, gitme.
Laura, hayır!
Ben yanınızdayım.
Devam edin.
Yakalanmamı mı istiyorsun?
Evimi aramayı bırak.
Sana dükkânın numarasını verdim, orayı ara.
Yarın. Bilmiyorum.
Evde boş bir oda olması ilginç.
Odada
görmek istemediğiniz bir şey mi var?
Hayır, onun için sorun yok.
Dükkândan erken çıkabilirim.
-Şu anda kimse yok. -Evet.
-Acıktın demek. -Evet.
Gel otur.
-Et ister misin? -Evet, alayım.
Ya ekmek?
Teşekkürler.
Tabağını uzat.
Makarna biraz fazla pişmiş olabilir.
Afiyet olsun.
Teşekkürler.
Neden öyle gülüyorsun?
Gülmüyorum.
Hemen dönerim.
-Bir şey söyleme. -Peki.
-Her şey yolunda mı? -Evet.
Sen mi aldın?
Neden?
Aç, göreceksin.
Sevdin mi?
Takmayacak mısın?
Takacağım.
Nasıl?
Bırak.
Susacak.
Ben bakarım.
Olduğun yerde kal.
Olduğun yerde kal dedim!
Biraz daha et isteyen
var mı?
-Rostoyu bitirmemiz lazım. -Yarın bitiririz.
Şu köpek susmak bilmiyor, değil mi? Çekilmiyor artık.
Laura sizin için neyi temsil ediyor?
Her şeyi.
Bugünlük burada duralım.
Anılar seanslarımızın dışında ortaya çıkmaya devam edecek.
İzin verin, tamam mı? Onlarla savaşmayın.
Ama sizden bir şey isteyeceğim.
Ben yokken hafızanızı zorlamayın.
Kafanız karışık.
Geçmişle bugünü
karıştırmanıza neden olabilir.
Anılarınızı gerçekle karıştırabilirsiniz.
Anladınız mı?
Çok önemli.
Evet.
Teşekkürler.
-İyi geceler. -İyi geceler.
Bunu çıkaracağım. Artık ihtiyacın yok.
Tekerlekli sandalyeye ilk binişin acı verici olabilir.
İyi misin?
Merhaba.
Nasılsın?
Selam.
-Onu nereye götürüyorsun? -Fizik tedaviye.
Ama o, odasında yapılıyor.
Randevusu var.
Emin misin?
Evet, eminim.
-Psikoloğu burada mı? -Bunları niye soruyorsun?
Sebebi yok. Boş ver.
Ayak parmaklarını tavana doğru kaldır. Hadi.
Nazikçe.
Oldu. Fazla zorlama Thomas.
Güzel. Rahat ol. Ayaklarını kaldırmamaya çalış.
Sadece ayak parmakların. Hadi. Bir kez daha.
Güzel. Rahat ol. Nefes al.
Çok iyi.
Bastien!
Çaba göster.
Diğerlerine bak. Deniyorlar.
Kendini zorlamalısın
yoksa sana yardım edemem.
Thomas. Mindere geçelim.
Tamam. İyi geldi mi?
Bir kere daha.
Oldu.
Şimdi dirseğe.
-Hadi, bük. -Hadi.
-Uzat. Oldu. -Harika.
Hadi, son kez bük.
Kolunu uzat. Harika.
Thomas.
Sana destek olacağım.
Hadi.
Başını yukarıda tutmaya çalış.
Thomas. Thomas, sorun ne?
Nerenin acıdığını söyle. Thomas.
Laurie, yardım et lütfen.
-Ne oldu? -Sakin ol. Bilmiyorum.
Onu destekle.
Deniyorum ama… Sakin ol. Kafanı serbest bırak.
-Nefes al. Sorun yok. -Thomas.
Thomas.
Burada güvendesiniz.
Kimse size zarar vermeyecek.
-Hayır, buradaydı. Onu gördüm. -Ama onu sadece siz gördünüz.
-Beyninizin uydurduğu bir görüntü. -Hayır.
-Gerçek değil. -Benim peşimde.
-Halüsinasyon. -İnanmıyor musunuz?
-Ondan değil. -Neden inanmıyorsunuz?
Laura'yı kaçırdı, benim peşimde.
Laura'yı kaçırdı mı? Bir şey mi hatırlıyorsunuz?
Evin dışındaydı.
Kapa çeneni it!
Bu o.
Burada ne yapıyorsun?
Şimdi de evime mi geliyorsun? Annem seni görmek istemediğini söyledi!
Git buradan!
Bir daha arama!
Hadi, içeri girelim.
-O ne? -Betty, sen misin?
Her şey yolunda mı?
Sana sordum.
Ne yaptın?
Hiç.
Hiç mi? Her yerin kan olmuş.
Araba çarptı. Oldu mu?
Annen görmeden git temizle.
Kesikler nasıl oldu?
Bilmiyorum.
Ne? Acıtıyor mu?
Hayır. Hiçbir şey hissetmiyorum.
Marc, benim.
Ne oldu?
Sen de mi benden korkuyorsun?
Bazen, evet.
Laura'nın nesi sizi korkutuyordu?
Bazen sinirlenip saldırganlaşıyor muydu?
Hayır.
-Neye hayır? -Hiçbir şey yapmadı.
Olanları unutmuşken
nasıl bu kadar emin olabiliyorsunuz?
O yaptı.
Kim?
Annenizin sevgilisi mi?
Evet. Onun canını yaktı.
Laura'ya zarar veren o muydu?
Thomas.
Bilmiyorum.
O zaman kim?
İşte bu. Çok iyi.
Buradayım. Yanındayım. Merak etme.
Bak, yürüyorsun.
Aman! Dayan. Buradayım. Oldu.
-Gidelim. -Devam etmek istiyorum.
-Olmaz. -İstiyorum.
Hayır, duruyoruz. Harika bir iş çıkardın. Hadi.
-Bırak beni. -Hayır.
Dur! Bırak beni.
Bırak beni.
-Gelip bakın. -Neye?
New York'ta iki uçak düştü.
Bir dakika. Ciddi misin?
Kulelere çarptılar. Delilik, yüzlerce kişi ölmüş. Her kanalda var.
Hiç böyle bir şey görmemiştim. Gelip görün.
Televizyonda. Gelin.
Tamam, geliyoruz.
İki dakikaya döneriz.
Bir şeye ihtiyacınız olursa kapının arkasındayız, tamam mı?
Neden buradasın?
Konuşmuyor musun?
Biri beni öldürmeye çalıştı.
Bıçakla.
Kim olduğunu bilmiyorum.
Hatırlamıyorum.
Ya sen?
İçinde kim vardı?
Öldüler mi?
Benim ailem de öldü.
Kız kardeşim de kayıp.
İkimiz aynıyız.
Neler oluyor?
Tek başına mı hareket ettin? Ben yokken kıpırdama. Anladın mı?
Evet.
Olanlar kötü mü?
Evet. Çok kötü.
Bacağınıza ne oldu?
Bir kaza geçirdim.
Araba kazası mı?
Neden araba kazası olduğunu düşündünüz?
Kapıyı kapatır mısınız lütfen?
Neden bana öyle bakıyor?
Sana bakmıyor.
Bana bakıyor.
Neden Laura'yla değilsiniz?
-Nerede olduğunu bilmiyorum. -Sanırım onunlaydınız.
Onu takip ettiniz, değil mi?
Gerçekten neredeydiniz?
-Bana mı gülüyorsun? -Hayır.
Her şey yolunda.
Seninle olmayı seviyorum.
Gerçekten mi?
Evet, gerçekten.
Diğerlerine benzemiyorsun.
Özelsin.
Dur! Canımı yakıyorsun!
Siktir.
Kafayı yemişsin.
Üzgünüm. İstemeden oldu.
Bana bir daha dokunma!
Bakma.
Bakma!
Bakın Thomas.
Ona bakın.
Güzel, Thomas. Hızlı ilerliyorsun.
Ne zaman yürüyeceğim?
Bence bu gidişle çok yakında.
Ya Bastien?
Bastien'ı merak etme. Kendin için endişelen.
Tamam, yarın görüşürüz.
Bastien.
Thomas.
-Ne yapıyorsun? Thomas. -Bekle. Bak.
Hadi, geri at.
İyi, Bastien.
Çok iyi.
Güzel, Thomas. Bu çok iyi, çocuklar.
Peki.
Devam et Thomas.
Oldu. Çok güzel.
Tamam, şimdilik topu bırakalım.
-Neden? -Çünkü öyle gerekiyor.
Seni de geri götüreyim Bastien.
Teşekkürler.
Laura.
Tatlım, neredesin?
Laura!
Laura, bu hiç komik değil.
Laura!
Laura.
Çekil. Laura, yürü!
Laura.
-Bekle! -Kıpırdama!
Geri dön! Bekle!
Laura.
-Laura! -Hareket etmeyi kes!
Laura!
Laura, aç!
Laura! Açsana Laura! Aç…
Sendin.
-Sendin! Ona ne yaptın? -Kıpırdama!
-Ona ne yaptın? -Sus!
-O nerede? -Sus!
Anne!
Hepsi senin suçun, görmüyor musun?
Pekâlâ.
Sordum. Dün gece vardiyada sadece kadın hemşireler varmış.
Bu imkânsız.
-Üzgünüm Thomas. Yanılıyor olmalısınız. -Koluma bakın.
Panikatak geçirmişsiniz, hemşire sakinleştirici vermeye gelmiş.
Bakın, burada yazıyor.
Jessica, 03.17.
Ne gördüğümü biliyorum. Halüsinasyon değildi.
-Hafızanızı zorluyordunuz. -Laura'nın yerini biliyor.
-Karıştırıyorsunuz. -O yaptı!
-Dönüp dolaşıp aynı yere geliyoruz. -Ne?
Evet.
Dönüp dolaşıp aynı yere geliyoruz.
-Siz biliyorsunuz alında. -Neyi biliyorum?
Laura'nın yerini, ne olduğunu biliyorsunuz.
Bildiğim kadarıyla
birçok kısmı hâlâ belirsiz.
Anlamıyorum.
Mesela tabanca.
Ayrıca Dylan.
Olaydan birkaç gün önce evinize geldi.
Kuzeninizin bu işle bir ilgisi var mı?
İçeri gel.
-Yardım lazım mı? -Sorun yok. Bitti.
Topu almıyor musun?
-Neden? Oynamayı biliyor musun? -Hayır.
Al bakalım.
Zor değil.
Bitti mi tatlım? Her şeyi aldın mı?
Ne oldu?
Anlamıyorum…
Beni niye onların yanına gönderiyorsun?
Çünkü onlar ailemiz.
Ben seninle kalmak istiyorum.
Lütfen bunu yapma.
Neden? Ben…
Hastaneye yakın bir otel bulabilirim.
Her gün ziyaret ederim. Sorun değil. Lütfen dinle.
Dylan. Hayır!
Üç hafta.
Üç hafta ne ki?
Biliyorsun…
Bizimle gelmen annen için en iyisi.
Anlıyor musun?
Onlar ailemiz mi dedin?
Hiç görüşmüyoruz.
Onları tanımıyoruz bile.
Doğru.
Haklı.
Ama artık buradayım.
-Buradayım. -Tamam.
Gitmelisiniz. Yolunuz uzun.
Haklısın.
Kendinize iyi bakın.
-Oğluma iyi bak. -Bakacağım.
Varır varmaz ararım.
Dylan. Gel de öp beni.
Anne.
Gel de öp.
Seni seviyorum.
Ben de seni.
Seni seviyorum.
Seni seviyorum anne.
Gidelim mi?
Al kardeşim.
Bu senin.
Teşekkürler.
O ne?
Gel de bak.
Dylan, gel!
O babam mı?
Prensesim.
-Çok güzel. -Çok tatlı.
Ve Dylan!
Gel de gör!
Hadi!
Aile değiliz dedin ama bak.
Hep birlikteydik. Çok tatlısın!
Karnındaki ben miyim?
Bir dakika!
Sonra ne var?
-Ben neredeyim? -Thomas, gitmeliyiz.
Neden hiç fotoğrafım yok? Anne, ben neredeyim?
-Ben neredeyim? -Yeter!
Gidelim.
Buraya ne kadar çok kar yağmış.
Değil mi?
Erimiyor!
Karı seviyorum.
Müzik açabilir miyiz?
Sorun olur mu?
-Müzik açsak sorun olur mu? -Hayır.
Yeni köpek bakım salonu…
Gelişmelerle başlayalım…
Öğretmenine "anne" diyenler…
Hayır. Bu! Evet.
Beni kim açarsa
Ağzım kıpkırmızı olur
Taze kan kokusu aldığımda
Ona dokunan bir daha unutamaz
Tuhaf öpücükler
Sesini açar mısın?
Okul sonrası atıştırmalıklar
Rastgele seçilmiş
Tatlı bir macera
Ulysses'in çarklarında Kötülüklerimi savuruyorum
Mahalleden
Pénélope, bir pop çocuğu
Dekolte
Bir giysi giymiş
Ben zehirli bir çiçeğim
Baş döndürücü bir kokum var
Ölümcül bir mantarım
Yiyebiliyorsan ye beni
Kalbim simsiyah
-Kömür karası… -Lanet olsun!
Madencilere ait…
Aptal sürtük!
Ağlama anne.
Dur.
-Ağlama. -Dur.
-Rahat bırak beni. -Ağlama.
Ağlama anne.
Ne hissediyorsunuz?
Hiçbir şey.
İsterseniz elimi tutabilirsiniz.
Anna.
Anna!
İyi misiniz? Burada mı uyudunuz?
Ne oldu?
Geldiler. Sizi görmek istiyorlar.
Geri geleceğim.
-Burada ne yapıyorsun? -Hiç.
-Dışarı çık. -Efendim?
-Şaka değil. Çıkmalısın. -Bitince aşağı inerim.
-Anlamıyorsun. Çıkmalısın! -Sakin ol!
Sence ben deli miyim?
Öyle miyim?
O köpeğin nesi var?
Kuduz olmuş.
Dalga geçme.
Hayır, gerçek bu.
Uyutulmalı o zaman.
Neden burada duramıyoruz?
Girmemiz yasak.
Çok aptalca.
Harika bir yatak odası olurdu.
Bodrumdan daha iyi.
Neler oluyor?
Kimdi o?
Laura'yı buldular mı?
-Fazla vaktimiz kalmadı. -Yerini biliyor musunuz?
İlerlemeliyiz Thomas.
Hadi, söyleyin.
Anna.
Silahın nereden geldiğini biliyorum.
Acıkmışsın!
Biraz daha ister misin?
-Hayır, teşekkürler. -Çok kaldı ama.
-Hadi! -Biraz alırım o zaman.
Benim için bir zevk.
Teşekkürler Betty.
-Aşağıda rahat mısın? -Evet, sorun yok.
Bir terslik olsa söyler miydin?
Gerçekten, sorun yok.
Harika o zaman.
Yukarı çıkmak istediğini söyle.
Bu doğru değil.
Evet, öyle. Harika bir yatak odası olurdu, dedin.
-Öyle kalması aptalca dedin. -Öyle bir şey demedim.
Sana inanıyorum Dylan. Merak etme.
-Bana neden inanmıyorsun? -Başlama yine.
Bana inanıyor musun baba?
Başlama dedim.
Özür dile.
-Özür dile. -Durun artık!
Öyle dedi.
-Peki. Sonra konuşuruz. -Sonra ne konuşacağız?
Mükemmel zamanlama!
Cevap vereyim mi?
-Seninle konuşacağız. -Thomas, kes şunu.
Sana ne? Diğer adam mı arıyor? Hâlâ onunla mı?
Kes dedim.
Ne? O da ailenin bir parçası. Bilmeye hakkı var.
Kes sesini!
Dylan.
Annen arıyor. Gelir misin?
Her şey yoluna girecek. Ona inanmalısın.
Onu tanıyorum. Savaşacak.
Savaşacak ve kazanacak.
Endişelenme.
Bu gece için üzgünüm.
Pek eğlenceli değildi.
Önemli değil.
İyi misin?
Evet.
Annem tuhaf, değil mi?
Öyle düşünmüyorum.
Burası sizin ev gibi değil.
Biliyorum.
Neyi biliyorsun?
Olanları, neden öyle olduklarını.
Yani ailemin odada sakladığı şeyi de biliyorsun.
Hayır mı?
Neden söz ediyorsun?
Dolabın dibindeki
bir kutunun içinde.
Babam getirdi.
Onu gördüm.
Yıllar önce.
-Hâlâ aynı yerde. -Saçmalık.
Hayır, gerçek bu.
Belki de babam beynini uçurmak istemiştir.
Ya da hem annemi hem kendini öldürecekti.
-Ya da hepimizi vuracaktı. -Çek elini!
Hayır, ağlama.
Güvendesin. Mermiler bende. Asla bulamazlar.
Ölmesini istemiyorum.
Ölmeyecek.
-O lanet köpek hiç susuyor mu? -Asla.
Çekilmez bir şey.
Biliyorum.
Laura.
Orada mısın?
Beni buldun.
Bugün neyin var?
Bastien nerede?
Başka gruba geçti.
-Neden? -Öyle geçti.
-Hadi, çalışalım. -Hayır.
"Hayır" mı?
Beni odama götür.
Merhaba Thomas.
Onu görmek istemiyorum.
Çıkarın onu.
-Kes şunu! Bırak beni! -Bırakın. Sorun yok, teşekkürler.
Kapıyı kapatın.
Teşekkürler.
Neler oluyor Thomas?
Konuşun benimle.
-Sizi otoparkta gördüm. -Ne?
Hemşireyle.
-O ne demek? -Gerçeği söyleyin.
-Ne gerçeği? -Söyleyin!
-Yürüyebiliyor musunuz? -Söyleyin.
-Yürüyebiliyor musunuz? -Hadi!
Evet.
Evet, hemşireyle konuştum.
Ona birlikte yaptığımız işi açıkladım.
Yalan. Beni aptal sanıyorsunuz.
Hayır. Hiç de değil.
Bana hep aptal muamelesi yaptınız!
Öfkenizi bana yansıtmayın. Size bir faydası olmaz.
Niye bunları aklıma sokuyorsunuz?
Aklınıza bir şey sokmuyorum. Hatırlamanıza yardım ediyorum.
Thomas, bana bakın.
-Bir hikâye anlatayım. -Hayır.
-Daha doğrusu bir deney. -Çıkın.
-Uzun zaman önce İmparator Frederick… -Çıkın dedim!
İmparator II. Frederick, altı bebeği almış.
Hemşirelere onları beslemelerini,
altlarını değiştirmelerini ama iletişim kurmamalarını
ve sarılmamalarını emretmiş.
Yani bağ kurmamalarını söylemiş.
-Sizce ne olmuştur? -Umurumda değil.
Bütün çocuklar ölmüş.
Hepsi.
Sadece bağ kurarak hayatta kalabiliriz.
Aramızdaki bağı koparmayın. Elinizde bir tek o kaldı.
Doğru değil. Laura var.
Laura yanınızda mı?
-Şu anda burada mı? -Yeter.
-Yalnız büyümek nasıldır bilirim. -İşimiz bitti!
Hayır.
Devam edeceğiz.
Gerçeği söyleyeceğim.
Laura hasta.
Çocukluğundan beri davranış sorunları var.
-Kesin şunu. -Bu sorunlar büyüdükçe kötüleşti.
Durun yoksa vururum!
Beni manipüle etmeyi seviyor musunuz?
Siz anılarınızı değiştiriyorsunuz.
Neden kız kardeşimi suçluyorsunuz?
Ne görüyorum, biliyor musunuz?
Söyleyeyim.
Travma geçirmiş ebeveynlerinin görmediği,
yalnız büyüyen ve acısını şiddete dönüştüren bir çocuk görüyorum.
-Durun, bunu yapamam. -Babanız neden yenildi?
-Durun. -Anneniz neden soğuk ve mesafeliydi?
-Neden sadece siz kurtuldunuz? -Durun, dayanamıyorum.
-Ve o boş oda kimindi? -Durun.
Laura nerede?
Nerede?
Bilmiyorum.
Tam tersi.
Bence şimdi söyleyeceksiniz. Laura nerede?
Bunca zamandır neredeydi?
Anlatın.
Duvarın arkasında.
Ne oldu?
Komşunun köpeği ölmüş.
Burada durmayın. İzlemeyin. Hadi.
Dylan, geliyor musun?
Ben bir şey yapmadım.
Ben bir şey yapmadım!
Thomas, susar mısın artık?
Dayanamıyorum!
Marc, onu kucağına al. Bir şey yap.
Thomas, sakin ol.
Başımı ağrıtıyor.
Başımı ağrıtıyorsun Thomas.
Ne görüyorum, biliyor musunuz?
Travma geçirmiş ebeveynlerinin görmediği,
yalnız büyüyen…
…ve acısını şiddete dönüştüren bir çocuk görüyorum.
-Benimle kal. -Dur!
Hadi Thomas! Sakin ol!
Sakin ol! Kes şunu!
-Dur. -Anne!
Olduğun yerde kal dedim!
Dur! Canımı yakıyorsun!
Burada ne yapıyorsun? Annem seni görmek istemediğini söyledi!
Git buradan!
Şimdi ne yaptın?
Araba çarptı. Oldu mu?
-Dışarı çık. -Efendim?
-Şaka değil. Girmemiz yasak. -Bitince aşağı inerim.
-Çıkmalısın! -Sakin ol!
Ona inanmalısın.
Çek elini!
Rahat bırak beni.
ODALAR 301 - 306 ODALAR 307 - 312
Bastien.
Uyan.
Bastien, gitmeliyiz.
Gitmemiz gerek.
Ne yapıyorsun? Dur!
Bastien.
Bastien, dur!
Kes şunu! Bastien, dur!
Sana zarar vermeyeceğim. Dur! Gitmemiz gerek.
-Dur! -Hadi!
Kes şunu! Lanet olsun!
İyi misin?
Sorun yok. Bitti. Ben buradayım.
Sakin ol.
Bitti. Sakin ol.
Dylan.
Orada yine ne yapıyorsun? Sana yasak olduğunu söylemiştim.
Anne.
Ne yapıyorsunuz?
Neler oluyor?
Dylan odaya yerleşecek.
Ne?
Seninle aşağıda kalmak istemiyor.
Oraya kimsenin giremeyeceğini söylüyordun.
Köpeği sen öldürdün!
-Hayır. -Nasıl yaparsın?
-Onu ben öldürmedim anne. -İğrenç.
İğrençsin.
Seninle ilgileneceğiz. Seni tedavi ettireceğiz.
Anne.
-Onlara ne dedin? -Marc.
-Neden öyle dedin? -Gerçeği söyledim.
-Neden öyle dedin? -Ne yaptığını düşün. Sakin ol.
-Baba, bir şey yapmadım, yemin ederim. -Sakin ol Thomas.
-Ben öldürmedim. -Nefes al. Dur.
-Ben öldürmedim. -Dur.
-Doğru değil. -Dur.
Yemin ederim ki ben öldürmedim.
Bizi korkutuyorsun.
Bizi rahat bırak.
Pislikler.
Hepiniz zavallısınız.
Hadi, yap.
Marc.
Marc, sen misin?
Marc, neler oluyor?
Marc, cevap ver Tanrı aşkına!
Betty.
Betty, o neydi?
-Kımıldama. -Ne yapıyorsun?
Thomas! Dur.
-Kımıldama. -Bekle.
Bekle.
-Aç. -Dur.
-Yapma! -Aç!
Özür dilerim.
Sana yalvarıyorum.
Bunu yapma.
Yardım edin!
Yürüyebildiğini biliyor muydunuz?
Anna.
Size diyorum. Yürüyebildiğini biliyor muydunuz?
Biliyordunuz.
-Onu az kalsın öldürecekti. -Ona zarar vermek istediğini sanmıyorum.
Hiçbir şeyden haberiniz yok.
-Başından beri yanlış yoldaydınız. -Dışarı çıkalım lütfen.
Kardeşinin hayatta olduğuna inanmasına izin verdiniz.
-Burada olmaz. -Bu dalaverelere son veriyorum.
Duyması lazım.
Kız kardeşin öldü.
Sen doğmadan önce araba çarptı!
-İşte. -Bitti mi? Gurur duyuyor musunuz?
Ya siz? Deneyiniz ne işe yaradı?
-Yaptıklarından sorumlu olup olmadığını… -Efendim?
Anılarına ulaşmak için onu birkaç seans dinledim…
-Durun. Bu saçmalık. -Size söyledim.
Gerçeklerle yüzleşmemek için kız kardeşini hayata döndürdü.
Ne dediğinizin farkında mısınız?
Ne yapmamı istiyorsunuz?
Ona her şeyi anlatayım, dekompanse olsun ve onu kaybedelim mi?
O bir canavar.
Tedavi olmaya hakkı var!
Duyulmaya, görülmeye hakkı var.
İsteseniz de istemeseniz de.
Bari onu beraat de ettirin.
Çıkın.
Lütfen.
Üzgünüm Thomas.
Gerçekten üzgünüm.
Ben bombalı bir paketim
Truva atıyım
Zehirli bir hediyeyim
Beni kim açarsa
Ağzım kıpkırmızı olur
Taze kan kokusu aldığımda
Ona dokunan bir daha unutamaz…
Okul sonrası atıştırmalıklar
Rastgele seçilmiş
Ulysses'in çarklarında Kötülüklerimi savuruyorum
Mahalleden
Pénélope, bir pop çocuğu
Dekolte
Bir giysi giymiş
Ben zehirli bir çiçeğim
Baş döndürücü bir kokum var
Ölümcül bir mantarım
Yiyebiliyorsan ye beni
Kalbim simsiyah
Kömür karası
Biraz pis olan madencilere ait
Tuhaf öpücükler
Okul sonrası atıştırmalıklar
Rastgele seçilmiş
Tatlı bir macera
Ulysses'in çarklarında Kötülüklerimi savuruyorum
Mahalleden
Pénélope, bir pop çocuğu
Dekolte
Bir giysi giymiş
Gözlerim yeşil
Leş yeşili, engerek yeşili
Morlukların mavi renk
Ben vurduğumda, sen kaybettiğinde
Tuhaf öpücükler
Okul sonrası atıştırmalıklar
Rastgele seçilmiş
Tatlı bir macera
Ulysses'in çarklarında Kötülüklerimi savuruyorum
Mahalleden
Pénélope, bir pop çocuğu
Dekolte
Bir giysi giymiş
TIMOTHÉ LE BOUCHER'IN ÇİZGİ ROMANINDAN UYARLANDI
"VICKY BAOLI"MİZ VICTOIRE LEFEBVRE-FISCH İÇİN
Alt yazı çevirmeni: Müge Öznalcı