Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Hadi bakalım.
Başlıyoruz.
Selamlar, ben Teddy Jackson. Size Teddy-bant'ı takdim etmek istiyorum.
Ağırlıklar artık tarihe karıştı. Artık moda bu bantlar.
Çünkü bundan âlâ direnç bulamazsınız.
Çekiştirin, ne isterseniz yapın.
Bu şekilde sporunuzu yapabilirsiniz. Hissedene kadar tekrar edin.
Hissettim bile. Lanet olsun.
Gözüm… Gözümün kenarına geldi. Sıçayım.
100.
N'aber millet?
Ben Teddy Jackson. Karşınızda Teddy-yak.
İki adet hava geçirmez plastikten oluşuyor.
Beş çöp poşetinden iki parça kıyafet yaptığınızı hayal edin.
Teriniz dışında dışarı hiçbir şey çıkmıyor.
Lanet olsun.
Tansiyonum düştü. Sıçayım.
Durun. Fitness…
Yok.
Selam, ne haber?
Ben Teddy Jackson ve karşınızda Teddy-bar.
"Teddy, o ne?" diyorsunuz, biliyorum.
Ne olduğunu söyleyeyim. Ayarlanabilir bir halter barı.
Bunu neden mi yaptım? Çünkü bazı barlar çok yüksek.
Bu ise ihtiyacınıza göre ayarlanabiliyor.
Evet, boyunuza göre ayarlayın, tüm gece kaldırın.
Hadi bakalım!
Hadi!
Sıçayım. Lori!
Hay ben senin…
Hadi ama!
Lori…
-Teddy-bar kafama düştü. Hay sıçayım. -Ah be Teddy.
-Her kayıtta böyle oluyor. -Daha emniyetli bir şeyler bulman lazım.
NETFLIX SUNAR
Seni ben öttürememiş olabilirim ama o herkesi konuşturmayı bilir.
Söylemeden geçemeyeceğim, büyük onur duydum.
Birkaç gündür uğraşıyorum ama Fransız özel kuvvetleri eğitmiş.
Dirayetli çıktı…
Pardon, karımın yemeği.
Başlamadan önce sana kendimi tanıtayım.
Ben büyükbabamın elinde büyüdüm.
Hiçliğin 100 kilometre uzağında donmuş bir gölde.
Büyükbabam iyi bir adamdı.
Bana işime yarayacak birçok şey öğretti.
Bir akşamüstü beraber donmuş bir gölde balık tutarken
büyük bir yaratığın yaklaştığını gördük.
Bir boz ayıydı.
Büyükbabam bağırarak bana koşmamı söyledi.
O küçücük bacaklarımla koşabileceğim kadar hızlı koştum.
Arkama baktığımda
talihsiz büyükbabamdan öğreneceğim son dersi öğrendim.
Ayıların pençeleri çok keskindir.
Bu keskin pençelerle
kurbanları hâlâ nefes alırken onların derisinden fileto yaparlar.
Bunu sana anlatmamın sebebi
hayatını bağışlamam için yalvardığında çığlıklarını duymayacağımı söylemek.
İçimdeki son duygular o donmuş gölde kuruyup gitti.
Vaktini boşa harcıyorsun.
Gözlerini, kulaklarını, hayalarını ve tüm duyu organlarını kestikten sonra
bilmek istediklerimi bana hâlâ söylemediysen…
-Lütfen… -Aynı o ayı gibi seni fileto yapacağım.
Grenkin! Velvel Grenkin!
Castro Sokağı, 275 numara.
Velvel Grenkin orada, yemin ederim.
Bunu bir gün torunlarıma anlatacağım.
Ya da asla kimseye anlatmam.
Seni sevdim.
Karına söyle, işin sırrı yabani ardıç. Marketten alınanlar olmaz.
Ama tavşan bokuna benzer, önce koklasa iyi olur.
O da kimdi öyle?
Hayır!
Günaydın Yorktown!
Güzel bir pazartesi sabahı. Saat 08.10. Çocuklarım bana küs. Ortalarda yoklar.
Kimler uyanmış. Doğum günün kutlu olsun.
-Saat kaç? -Sanırım…
Bebek yapma saati.
Zevk vermeyen pozisyonda da yapabiliriz.
Sana veriyor, bana vermiyor.
-Amaç türümüzün devamlılığı. -Amaç bebek.
-Ne oldu? Sadece açıklıyordum. -Orasını anladım.
Ama bunu Teddy'leyemezsin, biliyorsun.
O ne demek hayatım?
Şirkette bir kâtip hata yaparsa "Teddy'ledi" diyorlar.
-Çuvallamaya "Teddy'lemek" mi diyorlar? -İsim fiil oldun.
Artık o geçmişte kaldı. Geçmişi bırak, şimdiye odaklanalım.
Şuna bak.
Hadi, baksana.
Onancock, Virginia mı?
Doğum günün için bir kulübe kiraladım. Bebek yapmak için fırsat olur.
Hayatım, bu ne? Okunmuyor. Yazıcının kartuşu bitmiş.
Rezervasyonumuz işte.
-Bu akşam çıkıyoruz. Harika olacak. -Teşekkürler.
Artık doğum gününde çuvallamak yok.
Şaka bir yana, Marty'yle iş fikrini konuştun mu?
Henüz Marty'yle konuşmadım ama iyi bir sebebim var.
-Doğru anı bekliyorum. -Doğru an asla gelmeyecek.
-Konuşman lazım. -Haklısın, konuşacağım.
-Fikri bugün anlatacağım. -Bugün mü?
Bayılacak. Paraya para demeyeceğiz.
Vergi haczimi ödeyip eve çekidüzen vereceğim, görürsün.
Ampul ve yazıcı kartuşuyla mı başlasak?
Teddy'lemek böyle bir şey, değil mi?
-Tamam, ampul alacağım. -Bir de yazıcı kartuşu.
Kartuşu da.
Günaydın.
-Biliyorum, spor salonuna geleceğim. -Gelsen iyi edersin Betty.
-Tamam. -Hayal et, yumruk at!
-Teşekkürler. -Alın.
Marty'nin Salonu. Hemen ileride.
Yemeği bırakıp yumruk atın!
-Temassız boks Marty. -Temassız boks mu?
Bu büyük bir fikir. İşte tüm ayrıntılar burada.
Yine boks yapıyoruz ama temassız, asıl olay bu.
Fikrin güzelliği burada.
Bak, normalde yakacağım enerjiyi yine yakıyorum, değil mi?
Ama dokunmuyorum.
Fikri bulduğumda öyle heyecanlandım ki ilk egzersiz videosunu yükledim bile.
Tepkilere baktım.
Üç yorum.
Sorular çok basitti. "Bu ne?" diye sordular.
-Bu… -Bir düşün.
Bu duyduğum en aptalca fikir.
Satış senin ekspertizin değil.
Açıkçası o kelimenin anlamını bilmiyorum. Ne demek istiyorsun?
-Sana bir şey göstereyim. -Tamam.
Yaptığın broşürler.
Tüm pazarlama bütçemi bunlara harcadım ama tek bir müşteri bile gelmedi.
Her an şu kapıdan içeri girebilirler.
-Sabırlı olman lazım. -Girebilirlerdi.
-Tabii üstüne adres yazsaydın! -Ne?
-Adrese kimin ihtiyacı var ki? -Müşterilerimin.
Telefon açıverirler Marty.
-Numarayı da yazmamışsın. -Lanet olsun, öyle mi?
Teddy, çok iyi bir adamsın, gerçekten.
-Ama bana sağlam biri lazım. -Ben de sağlamım.
Beni kovuyor musun?
-Bana iş bitirici biri lazım Ted. -Temassız boks. İşi bitirecek, görürsün.
-Kusura bakma Ted. -Marty, bunun için çok çalıştım.
Çok aptalım.
PATRON
-Evet efendim? -İşe dönmeye hazır mısın?
Şu an tek işim kahvaltımı hazırlamak.
Kahvaltın bekleyebilir. Çok önemli bir müşterim var.
Çok heyecan verici bir iş teklifi var ve iki milyon dolar ödeyecek.
-Dinliyorum efendim. -Ben de öyle düşünmüştüm.
İki aşamalı bir operasyon olacak. Her aşama bir milyon dolar.
Böyle bir fırsat 10 yılda bir gelir.
-İş nerede? -Onancock, Virginia.
Saat 19.00'da. İşe koyul.
-Selam. -İşte benim küçük avokadom.
Varış saati 18.00 görünüyor.
-Çok heyecanlıyım. -O zaman gidip giyineyim.
-Tamam, harika. -Tamam mı?
Baksana, Marty'yle konuşman nasıl gitti?
-Nasıl mı gitti? -Evet.
-Harika gitti. -Öyle mi?
Duyduğu en aptalca fikir değilmiş.
-Harika. -Evet.
-Seninle gurur duyuyorum. -Ben de seninle.
-Dinliyorum. -Onay geldi.
Ödemeyi iş bitince nakit olarak alacaksın. Biri seni bekliyor olacak.
-Ev numarası 1465. -Harika.
Dur, spa mı?
-Kulübe tutmuştuk. -Tuttuk. Adamla kulübede buluşacağım.
Ama sana spada iki saat ayarladım, önce seni bırakayım dedim.
Teddy Jackson, gerçekten harikasın.
-Beğendin mi? -Evet.
Her şeyi kapsayan paketi aldım.
-Yüz bakımı, manikür-pedikür… Tamam mı? -Buna bayıldım.
-Teşekkürler. -Rica ederim.
Lanet olası kartuş.
Burası neresi? Neredeyim?
Şu rakam altı mı, sekiz mi? Herhâlde burasıdır.
Lori, bunu Teddy'lemeyeceğim.
Sihirli kutuyu alıp gidelim.
Hadi.
Sıçayım. Lanet olsun.
Burası harikaymış. Her şey muhteşem görünüyor.
Erkencisin.
Vakitli gelen geç kalmış sayılır, değil mi?
Şu kutuyu alsana. Ya da sadece şişeleri al.
Bacaklarım… Amma boylu posluymuşsun.
Burası hiç fena değilmiş. Gayet iyi.
İyi ki hava kararmadan gelebildim.
İşim iyice zorlaşırdı.
-Şampanya mı? -Kutlamak için.
Biraz ondan, biraz bundan yapacağım.
-Bunlar yönteminin bir parçası mı? -Hayır, bu sadece ısınma turu için.
Bir süre yapmayınca işler vahşileşebiliyor.
Anlarsın ya.
Tehlikeyi göze almak lazım. Güvenlik sözcüğü şart.
Pek anlamadım ama…
O boyla sana güvenlik cümlesi ya da paragrafı lazım.
-Tuvalet nerede? İşemem lazım. -Arkanda.
Vay be.
Vay anasını.
İşte.
Sesi geliyorsa kusura bakma. Çok tazyikli işerim.
Altı yaşından beri böyle.
Doktorun dediğine göre buna "istikrarlı debi" deniyormuş.
Boyuma göre çok.
KAYGANLAŞTIRICI
Ama bitirmek üzereyim.
Tanrım…
Vay be. Bu kadar tutabildiğime şaşırdım.
-Artık işe koyulabilirim. -Peki, beni takip et.
Etrafı mı göstereceksin?
Oyun odası mı var? Pinpon masası filan mı koydunuz?
Selam, ne haber? Sen de ekipten misin?
Memnun oldum.
-Yok artık. Durun, ne… -Hayır…
Müsaadenle.
Yapacak işimiz var. Bitene kadar gitmek yok.
Yapacak işimiz mi var?
Bay Coughlin.
Size Torontolu Adam'ı takdim edeyim.
Ne? Durun bir saniye.
Torontolu Adam mı? Bir saniye dur.
Bir saniye.
Bir saniye dur.
Seni işbaşında gören bir adamla tanışmış birini tanıyorum.
Yaptığın şey hayatını değiştirmiş. Şimdi kendi gözlerimle göreceğim.
Tabii öterse o başka.
Öterse o başka…
Dediğine göre ötersen
işler farklı gelişebilirmiş.
Sen kim olduğumu biliyorsun.
Beni tanıyorsun.
Buradaki herkes kim olduğumu biliyor.
Eğer beni tanıyorsanız iletişim kurmayı sevdiğimi bilirsiniz.
Konuşmanın bir yolunu bulmalıyız, değil mi?
-Lütfen. -Umarım beni anlıyorsundur.
Bildiğim kadarıyla anlaşmanın yolu iletişimden geçer.
Burası çok mu sıcak? Havası çok basık değil mi?
Geri çekil.
Çekici koy ve geri çekil. Beni bunaltıyorsun.
Sen ensemde solurken işimi yapamam.
Şunu bilmen gerek,
burada neler döndüğünü, ne istediklerini hiç bilmiyorum.
Torontolu Adam dediler. Hiç duymadım.
-Ne istiyorlarsa ver. Para mı? -Hayır.
Genelde gözlerle başlar.
-Ne? Gözlerle mi… -Genelde gözlerle başlarmışsın.
Beni dinle. Gözlere bayılırım.
Gözlerini yapılacaklar listeme eklemek istemem.
Bunu yapmak istemiyorum. Bu iş hiç hoşuma gitmiyor.
Pis işleri sevmem.
Kandan hoşlanmam.
Minnesota'da poker salonundaki herkesi fileto yapmış.
Minnesota'da ne yapmışım?
-Poker salonundakileri fileto yapmışsın. -Yaptım tabii.
Şu andan itibaren herkes sussun. Tepemin tası atmak üzere.
Atarsa kendime hâkim olamam.
Parmaklarıma iyi bak. Göreceğin son şey olacak.
İyi bak. Yapacağım!
-Hayır, lütfen. -Ne? Yapayım mı?
Hayır!
-Yapayım mı? -Hayır!
Yapacağım!
-Şaka mı sanıyorsun? -Hayır.
-Duyamadım. İstediğin bu mu? -Hayır!
-Bu mu? Konuş o zaman! -Hayır!
-Konuş! -Tamam, konuşacağım.
Tamam. 44-508-12-53-C.
Özür dilerim. Lütfen canımı yakma.
Tamam, kes şunu.
Dur da bir kendime geleyim.
Lütfen.
İstediğiniz bu muydu?
-Alo, benim. -Hayatımızı kurtardın.
Evet, Albay'a söyle, şifreyi aldık.
Torontolu Adam buluşma için Washington DC'ye gelecek.
O ne?
FBI, kıpırdamayın!
-Hayır, ateş etmeyin! -Kıpırdamayın!
Kıpırdamıyorum!
Ateş etmeyin, kıpırdamıyorum!
Ateş etmeyin!
Siper al!
Yerde çatışma başladı.
Arabam!
Hayır!
Hadi!
-Sıçayım! -Yakaladık.
Ben ne yaptım?
Hep kartuşun azalması yüzünden. Eşimle bir kulübe tutmuştuk.
Ama kartuş azaldığı için adresi okuyamadım.
Altı mıydı, sekiz miydi, seçemedim.
Bakın, ben Torontolu Adam değilim. Yorktown'dan aptalın tekiyim.
-Farkındayız Bay Jackson. -Lütfen beni bırakın.
Göster.
-Bu telefon… -Kötü görünüyor.
Seni kulübede karşılayan adamın üstünden çıktı.
Çatışmadan önce eski Venezuelalı albay Sebastián Marín'e bir mesaj göndermiş.
Marín geçen sene hükümeti devirmek için bir darbe planladı.
Amerikan istihbaratı ona engel oldu ama eşiyle beraber kaçmayı başardılar.
-O gün intikam almaya yemin etti. -Marín bir saldırı planlıyor.
Onu bulamıyoruz. Torontolu Adam bunun tek yoluydu.
Ama Marín, sizin Torontolu Adam olduğunuzu sanıyor.
Onu bulmamızın tek yolu Torontolu Adam olmaya devam etmeniz.
Neden bilgiyi elde ettiğimiz haberi geldi?
Ben etmedim.
Bir amatörün şansı mı yaver gitti?
Ya da büyük bir hata yaptı.
Ağaçların oraya park edin. Şuraya.
Torontolu Adam hakkında tüm bildiklerimiz bunlar.
23'ten fazla dövüş sanatında uzman.
Müşterilerle iletişimde şifre olarak 19. yüzyıl Amerikan şiirleri kullanıyor.
-Ortalık feci karışmış. -Sıcak yatağımdan kalktım.
Kanada'da hiçliğin 100 kilometre uzağında donmuş bir gölde büyüdüğü söyleniyor.
Büyükbabası gözlerinin önünde bir ayıya yem olunca yetim kalmış.
Hayalet gibi bir adam. Temas kurduğu sadece tek bir kişi var.
Debora adlı bir kadın, patronu olduğu düşünülüyor.
Onun dışında yalnız çalışıyor.
Kim hâlâ Hotmail kullanır ki?
Lütfen, bırakın beni, gideyim.
Sabah DC'de Marín'le buluşacaksınız.
-Kabul ediyor musunuz? -Hayır, buluşmayacağım.
Yarın DC'de değil, karımla olmam lazım.
-Doğum gününü kaçırırsam… -Karınızla Santoro ilgilenebilir.
-Bu kim? -Santoro en iyi elemanımızdır.
Eşinizin şahsi uşağı gibi davranıp
Washington'da yarınki yemeğiniz öncesinde
24 saat alışveriş ve lüks serüveninde kendisine eşlik edeceğim.
-Öyle bir şey yapmayacaksın. -Emin ellerde olacak efendim.
Bu herifin manikürlü, yumuşacık ellerinde olmayacak.
Eşimi bu adama bırakmam.
Adam yakışıklı, kesin etkileyicidir de.
Şu meymenetsiz olsa ya? Neden o olmuyor? O yapacak olsa dert etmezdim.
Sen bir yere kımıldama. Hayır.
İnsanların hayatı tehlikede Teddy. Lütfen.
Oscar'ın telefonuna göre buluşma yarın sanat müzesinde.
Sen Marín'i ortaya çıkar, biz yakalayalım, bitsin gitsin.
Ben bunu yapacaksam sizden de karşılığında bir şey isterim.
Peki.
Hayatımı olumsuz etkileyen bir vergi haczim var.
Vergi haczi…
Bir de American Express borcu.
Meğer her ay ödemek lazımmış, bunu doğru düzgün açıklamamışlardı.
-Peki. -Tamam, halledeceğiz.
-Visa'yla da aynı sorun var. -Visa mı?
Onu da aylık ödemek lazımmış ama elime yüzüme bulaştırdım.
Madem başladık, kuzenim Carl'a $300 borcum var.
-Ona da bir havale geçerseniz… -Tamam.
Benden geliyormuş gibi olsun, hesabını tutuyor.
Beyefendi, eşiniz İsveç masajı mı sever, derin doku masajı mı?
Ne diyorsun lan sen?
Kimse bir şey bilmiyor. Bu sahtekâr bir iz bırakmış mı?
Anca bir profesyonel işi bu kadar amatör gösterir.
E-posta adresinin parolasını çözdünüz mü?
Algoritma ilk dört harfi çözdü. Hepsini çözmesine iki saat 47 dakika var.
Çok yavaş. Şu ana kadar ne buldunuz?
-Şu ana kadar P, A, R, O var. -Bizimle oyun oynuyor.
PAROLA
Oyuna katılmazsak ayıp olur.
Selam, herkes nasıl?
Ben Teddy Jackson ve ilk temassız boks dersime hoş geldiniz.
Adı Teddy-boks.
Canınız yanmadan tipinizle canlar yakın.
Belki şu an veya geçmişte anlaşmazlık yaşadığınız biri
ya da sevginizi hak etmeyen biri vardır.
Hadi bakalım. Sana söylüyorum Doug. Kim olduğunu biliyorsun.
Doug okulda kafamın arkasına meyve bardağı atardı.
Doug, seni bir güzel pataklayacağım.
Tuzağa düşersen tek başınasın.
Bir, iki!
O da mümkün.
Ya da onların tuzakları gelip önüme düşer.
-Alo, aşkım. -Selam. Endişelenmeye başlamıştım.
Endişelenmeye mi başlamıştın?
Sana bir sürprizim daha var, o yüzden aradım.
Orada seni biri karşılayacak.
Evet, Santoro'yla tanıştım. Harika biri.
-Harvard'a gitmiş, biliyor muydun? -Hayır, bilmiyordum.
Başka ne söyledi?
Marty'ye bir sunum için acilen yardım etmen gerekiyormuş.
Niye söylemedin? Equinox, temassız boksla ilgileniyormuş.
Tabii ki söyleyecektim.
-Kızmadın, değil mi? -Tabii ki hayır. Seninle gurur duyuyorum.
Santoro söyledi, Equinox, DC'de bir alışveriş gezisi,
yarın istediğimiz yerde bir yemek ve dans dersleri hediye etmiş.
Santoro orada mı? Versene. Birkaç şeyin üstünden geçelim.
Seni istiyor.
-Buyurun efendim. -Efendimmiş, kes lan.
Dans filan olmayacak. Dans yok.
Siz önünüzdeki büyük sunuma odaklansanız çok daha iyi olabilir.
Lori'yi bana bırakın.
"Bayan Jackson" diyeceksin. Ya da "Teddy'nin eşi". Hatta "Teddy" de.
Peki.
-Chiquitito ese, me la tiene pelada. -İspanyolca da konuşuyormuş.
-Selam. -Ne tatlı adam.
-Aşkım, seni seviyorum. -Ben de seni.
Washington bizi bekler.
Buluşma müzenin girişine yakın.
Onlar "Damla damla kırmızı kan" diyecek.
Sen de "Güvertede reisim yatar, buz kesmiş, bedenden çıkmış can" de.
-Tamam mı? -Hayır, tamam filan değil. Ne?
O ne be?
Parkta Shakespeare oyunu mu çeviriyoruz?
-Ciddi misin sen? -Walt Whitman şiiri.
Torontolu Adam şifre olarak hep bir 19. yüzyıl şiiri seçer.
-Dosyada yazıyor Ted. -Tamam, madem dosyada yazıyor…
-Sanki ne okuduğumu biliyorum da! -Lawrence'a yapamayacağını söylemiştim!
Beni dinle.
Başka ne lazım? Bu iş bitsin gitsin.
-Lawrence, duyuyor musun? -Duyuyorum.
-Bir yere koymam lazım. -Bunu söylemedin.
Tamam, böyle iyi. Şunu al.
-Bu ne? -Seni böyle takip edeceğiz.
-Beni bu mu güvende hissettirecek? -Üstün kalitedir.
Damla damla kırmızı kan.
Bari bir kulaklık verseydiniz de…
Beni duyabiliyorsunuz, değil mi?
Kendine hâkim ol Teddy. Hadi bakalım.
Damlar kızıl… Yok, lanet olsun.
Tamam, buluşuyorlar.
Damla damla kırmızı kan.
Evet.
Öyle.
Evet.
Çünkü güvertede…
Güvertede ne olduğu malum. Orada kafamı vurdum.
Beni duydun.
Ne yapıyor bu?
Ben oyum. Ben Toronto.
Daniela Marín.
İş arkadaşlarım Luís ve Andrés.
Hepimiz büyük onur duyduk.
-Albay'la tanışmayı iple çekiyorum. -Sonraki aşama bitince.
Tek aşama yok muydu?
Rakamları verdim, parayı alacağım. Tek aşamalı.
-Hayır, iki aşamaydı. -Anlaşma böyle değildi. Anlaşma…
-Albay'la burada buluşacaktık. -Harekete geçtiler.
Başka yere mi gidiyoruz?
Birileri bunu görüyordur.
Birileri…
-Hadi. -Kimse görmüyor mu?
-Biri izliyor olmasın? -Müdahale edeyim mi?
Hayır, Marín bize lazım.
Takipteyim.
Onları takip et.
Şu araçları takip et! Hadi!
Görüş alanımdalar.
Yola çıktım. Torontolu Adam olay yerinden ayrıldı.
Kimin aklına gelirdi?
Torontolu Adam ilk kez arka koltukta sandviç.
Araçlar alt geçide girip görüş alanımızdan çıktı.
Davis, Jackson'ı görüyor musun?
"Olumsuz."
-Olumsuz. -Olumsuz mu? Tam arkasındaydın.
"Takip cihazını attı."
-Sanırım bulmasınlar diye cihazı attı. -Ne?
Onu görüyorsun. Güneye giden sarı kamyon.
Güneye giden sarı kamyonda. Destek lazım.
Anlaşıldı. Kamyonu takip edin.
Yuvarlan bakalım.
Bu bahsettiğiniz ikinci aşama nedir?
Kulübede tanıştığın Bay Coughlin'in Bay Green adında bir ortağı var.
Albay'a gerekenin yarısı Bay Coughlin'de, yarısı Bay Green'de.
Onu Albay'a götüreceksin.
Biri olmazsa işe yaramaz.
Davis, duyuyor musun?
Bir terslik var. Kamyonu durdurun.
Kamyon görüş alanımızda.
-Pardon ama nereye gidiyoruz? -Sen Porto Riko'ya gidiyorsun.
Peki, tamam.
-Çıkın! -Hadi!
-Araçtan inin!
-Bu o değil. Burada yok. -Onu nasıl kaybettik?
Yolcu uçağı olacak sanmıştım. Delta dememiş miydiniz?
Gitme vakti.
Bu ne? Bu…
Bagajı da amma büyükmüş. Biri bagajı açık bırakmış.
Pek konuşkan insanlar değilsiniz.
En sevdiğim insan tipi. Ben de pek konuşmam.
Hele ki uçarken. Konuşacak ne var ki?
Hiç.
Hay… Sıçtık.
Silahı indir.
Hayır.
Olay siz değilsiniz, aynı taraftayız. Olay bu ne idiği belirsiz adam.
-Bu adam bir sahtekâr. -İtiraz ediyorum.
Yani hayır, durun. Araya girmem lazım.
Çünkü bu ithamların hiçbir dayanağı yok.
Asıl sen sahtekârsın. Kes şunu.
-Müşteriyle konuşmam lazım. -Benim de konuşmam lazım.
-Her lafımı tekrar mı edeceksin?
Beni hayretler içinde bıraktınız.
Bu mızmız küçük vızıltının Torontolu Adam olduğuna inanmanıza
gerçekten hayret ediyorum.
Beyler.
Bana inanın. Torontolu Adam benim.
Sen nerelisin, bilmem
ama ben hiçliğin 100 kilometre uzağında donmuş bir gölden geliyorum.
Benim hikâyemi mi çalıyorsun?
Sana kendimle ilgili bir sır vereyim. 19. yüzyıl Amerikan şiirine bayılırım.
-Hobimdir. -Keats oku da duyalım.
Hanımefendinin yeni şiirleri mi olsun?
Kendisi bir beyefendi olur ve 25 yaşında öldü.
Toplumsal cinsiyeti hiçe saydığın için kendinden utan.
Belki kendini bey olarak görmüyordur.
Devir cinsiyetten sıyrılma devri. Ama belli ki senin haberin yok.
Ne iş? Ya birini rencide ediyorsan?
Siz iyi misiniz? Rencide olan var mı? Sen?
Varsa rahatça söyleyebilirsiniz.
Cinsiyetten arınmış bir özür borçlusun.
Özür dilerim bey… Değerli insanlar.
Emirlerine uymak zorunda değilim. Sen benim patronum değilsin.
Öncelikle şu silahının indir.
Esasen mantıklı.
30.000 fit yükseklikte silah ateşlemenin âlemi yok.
Hiçbirimizin hayrına olmaz.
Aynen öyle.
Torontolu Adam kimmiş bakalım?
O.
Bu senin suçun.
Hayır! Dur!
-Beni vurma, onu vur! -Çekil!
Keltoşa vur! Ona vur!
Vursana!
Vur onu.
Tanrım.
Hayır, dur!
Lanet olsun!
Uyarı. Dikkat.
-Neden yükseliyoruz? -Hayır!
Çekil! Şiddete lüzum var mı?
Uçağı kim uçuruyor?
Çekil!
Kıçım!
Beni vurma, onu vur!
Onu vur.
Hayır, vurma!
İrtifa kaybı.
Uyarı.
Nefes al Teddy.
Kolu çekme!
-Ne? -Kol olmaz!
Ne?
Tutamıyorum!
Uçuyorum!
İmdat, öleceğim!
Kıçımı tut!
Lütfen!
Şükürler olsun. Az daha ölüyorduk.
Ölümden döndüm.
Asla kolu çekme!
Arazi. Dikkat.
Çok alçak. Yukarı çek.
200 fit.
175 fit.
150 fit.
75 fit.
Yukarı çek.
Otomatik pilot devrede.
Pardon, vaktin var mı?
Seni baltaladığım için özür dilerim. Zaten kazanacağın belliydi…
-Kime çalışıyorsun? -Marty'nin Spor Salonu.
Marty'ye çalışıyorum. Pazarlama bölümündeyim.
Kulübede ne işin vardı?
Azalmış kartuş yüzünden. Sandım ki…
-Cevap ver. -Boynumu sıkıyorsun, konuşamıyorum.
Eşimin doğum günü bu hafta sonu.
Onu kulübeye götürecektim.
Kulübeye vardığımızda adres düzgün çıkmamıştı.
Kulübedekiler beni sen sandı.
-Sadece bir hataydı. -Asıl hata sensin.
Sıçıp sıvamanın katmerlisi.
Bu ne demek, bilmiyorum.
Bu uçak nereye gidiyor?
Porto Riko'ya. İkinci aşamadaymışız.
Otur.
Geldim. Tamam.
-Neden Porto Riko? -Green diye bir adam varmış.
Ne yapıyorsun?
FBI takip cihazı mı? Telefonunu ver bakayım.
-Ama eşimi aramam lazım. -İyi, tamam.
Aramam lazım.
Eşimi aramam lazım, sakın…
Seni nasıl buldum dersin?
Şu an en büyük önceliğim eşime dönmek.
Saat yedide doğum günü yemeği var.
-Yalan. -Yemeği niye uydurayım?
Karını uyduruyorsun.
YouTube videonu izledim.
Temassız boks öğreten birinin evlilik yürütmesi imkânsız.
Hiç birinin yüzüne yumruk attın mı?
Bir keresinde biri sırt çantamı tutmuştu.
Arkamı döndüm, kim olduğunu bilmeden kıza bir tane patlattım.
Yaşımız küçüktü, o yüzden ağladı. Sonra da müdür geldi.
Neden bahsediyoruz?
Evliliğim, hatta hayatım şu anda buna bağlı, anlıyor musun?
Hayatın asıl buna bağlı.
Haberin olsun, Lori beni senden daha çok korkutuyor.
-O sana işkence eder mi? -Benimle konuşmayarak, evet.
Bana bir iyilik yapıp yolculuğun kalanında benimle konuşma.
Büyük kabalık ettin.
Selam, ben Teddy. Size sonra döneceğim.
Selam benim küçük avokadom.
Tatlım, hayatımın en güzel doğum günü oluyor.
Ayrıca Annie de burada.
Selam Teddy. Korkma, panik yapma. Acımasız ya da alaycı laflar etmeyeceğim.
Bunca yıldır bunu sana ilk kez söylüyorum, helal olsun.
Tebrikler. Bu kez işi Teddy'lemedin.
-Yılların hüsranını telafi ettin… -Tatlım, beni dinle.
Bize rezervasyon yaptırmıştın ama Annie bizi harika bir yere götürecek.
Yemek, dans… Ne ararsan varmış.
Adı L'Ambassadeur. Fransız. Teddy bilmez.
Umarım planlarını mahvetmiyoruzdur.
-Sabırsızlanıyorum. -Şampanya!
-Sevgiler. -Kadeh var mı?
PORTO RİKO
Bu uçakta altı kişi öldürmüş olduğunu ipine bile takmamanı aklım almıyor.
Bence sen hastalıklı birisin.
Bu dünya kurtlar sofrası.
O ne demek?
Doğru olmadığı kesin.
Kurtlar sofrada yemek yemez. Yani öyle bir sofra yok.
Kurtlar birbirinin kıçını koklayabilir, birbirinin bokuna bir dil atabilir.
Ama beraber sofraya oturmazlar. Öyle bir sofra yok.
Sen sofra başına oturmuş, karnı tok kurttan bahsediyorsun.
Bense birbirlerini yiyen aç kurtlardan.
Artık hiçbir korkusu kalmamış, gözü dönmüş kurtlardan.
Öncelikle o tip kurt da gördüm. Komşum Stephanie'nin kurt köpeği tam öyle.
Başka ne var? Ölü insanlar.
Bir, iki, üç, dört. Altı tane vardı!
İki tanesi arka taraftan 40.000 fit aşağı uçtu.
Senin suçun. Ayrıca çakmağını düşürdün.
Bunu düşürdün.
Şimdi de uçağı su basıyor.
Yakıt gibi kokuyor.
Yakıt kokuyor!
-Baksana! -Ne?
Anlat Toronto. Neler oluyor?
-Temasa geçtim. -Dursana.
-Kimmiş? Dolandırıcı mı? -Neredeyiz? Burada havaalanı yok.
Adı Teddy Jackson ve hakikaten Hotmail kullanıyor.
-Yaşamasına izin mi verdin? -Geçici olarak.
-Minnesota'daki durum tekrar mı ediyor? -Müşteri onu ben sanıyor.
Tek şansım buydu.
-Sana insan bağışla diye para vermiyorum. -Bu bir istisna.
Bay Green'i bulup DC'de Marín'e götürmeliyiz.
-Neredesin? -Porto Riko.
Hayret bir şey. Durumu kontrol altına alsan iyi edersin.
Sana sesleniyorum, duymuyor musun?
O kim? Debora mı? Bayan Toronto mu?
Patronum.
Bir saniye dur ve bana bilmem gerekenleri anlat.
Bu görevde benim rolüm ne?
İki rolün var.
Teşekkürler.
İlki çeneni kapatmak. Yoksa seni öldürürüm.
İkincisi de ilk kuralı unutmamak.
Yani söylediklerimi duymadın mı?
Söylediklerim…
Lanet olsun.
Bana bak, uçak patlattık yahu!
Uçağı ben patlattım. Sen bir bok yapmadın.
Piyasa aşağı hareket ederken elini çabuk tutman lazım.
Affedersiniz.
-Size katılabilir miyim? -Buraya üye misiniz?
Evet, ben Miamili Adam. Philip Beaumont'un misafiriyim.
Öyle mi? Philip Beaumont benim.
-Öyle mi? -Şansa bak.
Evet.
Teşekkürler.
Sen delisin.
-Alo? -Bir iş var. Neredesin?
-Golf sahasında. -Bavulunu topla.
-Porto Riko'ya gidiyorsun. -Porto Riko.
-Teklif ne? -İki milyon.
Adamı müşteriye teslim et, paraya para demeyeceksin.
Luis'in notuna göre Green'i bir teknoloji etkinliğinden alacaksın.
Seni hazırlamak için bir saatimiz var.
-Neye hazırlayacağız? -Ben olmaya.
Ne saçmalıyorsun? Sen olmaya mı?
Maalesef çocuk reyonu yok.
Nasıl?
-Bunu daha önce yapmış gibi görünmelisin. -Şu an nasıl görünüyorum?
Temassız boks öğreten bir adam gibi.
Soyma, kemikten sıyırma ve bu.
Bir Shirogami bıçağı değil ama ona yaklaşır.
Temassız boks ne büyük bir fikir, farkında mısın?
Şuna baksana.
Sağ çapraz.
Sol, sağ.
İşte.
Gerçekten yumruk atmayacaksan bir daha asla bana doğru boks yapma.
Acılı, peynirli cips var. Almazsam olmaz.
Hayır, o mereti almıyoruz.
Bize almıyorum zaten, kendime alıyorum. Kesinlikle alıyoruz.
Çekil, itekleme.
Kahretsin.
-Seri katil duvarına mı asacaksın? -Duvara asmaya değmezsin ki.
Assam assam buzdolabına asarım.
-Atla. -Ne?
Atla.
Dur. Tanrım.
Şunu şöyle koyayım da sana bir güzel tutunayım.
Tamam, hazırım.
-Tutacak var. -Ne?
Tutacak var.
Başından "Arkandaki tutacakları tut" desene o zaman.
O kadar basit.
-Bu bir teknoloji etkinliği mi yani? -Evet.
Ağzım yanıyor.
-İstemediğine emin misin? -At şu iğrenç şeyi be adam.
İğrenç mi? Enfes be. Gönlümden koptu, ikram ediyorum.
Senin derdin ne?
O kartuşu değiştirseydim bunların hiçbiri olmazdı.
Evet ama kartuşu değiştirmedin ve şimdi buradasın, değil mi?
Hayal âleminden çık.
-O Bay Green'in işi. -Bunu bilmiyor muyum?
Kapasitemin ötesinde bir görevi üstlenmiş olduğumu unutmayalım.
İçeri gireceksin,
adama en belalı bakışını atacaksın ve görevi tamamlayacaksın.
Yoksa sana yapacaklarımı hayal edemezsin.
Pardon.
Anladım.
Bana ne yapmayı planladıysan yapmana gerek kalmayacak.
Bir şey yapmayacaktım.
Sadece numara yaptım. Hepsi blöf.
-Anladın mı? -Evet.
Gel, çok sağ ol.
-Yapmanı istememiştim. -Bir daha bana asla öyle dokunma.
A102 konferans salonu.
Yapabilirsin.
Ciddi bir ifade takın.
"Altıma sıçtım" ifadesi değil, ciddi ifade.
Yürü, şu tarafta.
Sakin ol. Yanındayım, dinliyorum.
-Kapının önünde bir adam var. -E, ne olmuş?
-Silahı var. -Vardır, normal.
"Damla damla kırmızı kan."
-"Güvertede reisim yatar…" -"Buz kesmiş, bedenden çıkmış can."
Torontolu Adam.
Hünerlerini bunlara uygulamanı iple çekiyorum.
"Bunlar" mı?
Bu adamlardan biri Green. Hangisi olduğu meçhul.
Burada sen devreye giriyorsun.
Marín, Green'i hiç yüz yüze görmemiş
ama Ar-Ge departmanında olduğunu belirledik.
Bu tüm Ar-Ge ekibi mi?
-Evet. -Sıçayım.
Aralarından gerçek Green'i bul.
Bu akşam dokuzda Albay'ın DC'deki oteline götür.
Adres burada.
Çok korkuyorum.
-Yapamam, yapamayacağım. -Yapabilirsin ve yapacaksın.
Adres elimde ama ihtiyacım olan tüm bilgiler yok.
Sadece bir kez soracağım. Green kim?
Siz karşınızda kimin olduğunun farkında mısınız?
Torontolu Adam!
Yuh.
-Bırak da işimi yapayım. -Pardon.
Neticede bir namım var.
Getirdiklerini göster.
Sorularıma cevap almayı bilirim.
Cevabı alacağım.
İşte…
Bıçakları mı düşürdün?
-Yardım lazım mı? -Soruları sen soruyorsun.
Ters psikolojiye aşina mısın?
-Hayır. -Tabii ki değilsin.
Az önce kullandığım taktiğin
bıçaklarımı düşürüp beceriksiz gibi görünmemin
akıllarıyla oynamak için olduğunu bilirdin.
Akıl oyunları.
Bende bunlardan çok var.
Ortalığı karıştırmaya bayılırım.
Asıl soru şu, önce kimden başlayayım?
Gözlerinin içine bak.
Hadi ama.
Bunu yapamam.
Bunu Teddy'leyemezsin.
Masanın altından çık, bıçak filan salla. Tırsaklığı bırak.
Kim döndü dersiniz?
Ben.
Evet, ben.
Kendine güven.
-Bu ne, biliyor musun? -Bir çeşit bağırsak deşici.
Bir çeşit bağırsak deşici.
Çünkü bağırsak sevmem.
-Ya sen? -Bilmiyorum.
Bu gece Teddy lokantasında insan götü mangalı yapacağız.
-İşe yaramayacağını biliyordum. -Bununla ne yapayım?
-Yüzünün her yanına yapacağım. -Lütfen, ben Green değilim.
-Değil misin? -Değilim.
Green değilmiş.
İddiası bu yönde.
Ama bana hiç mantıklı gelmiyor!
Mantıklı gelmiyor!
Green sen değilsen kim peki?
Gözüm!
-Hay sıçayım. -Ne?
Ne?
-Gözünü mü çıkardın? -Göremiyorum!
-Görüyorsun. -Göremiyorum!
Bana bakıyorsun, görüyorsun işte.
Kes! Tek bir ses daha duyarsam daha büyük bir bıçak alırım.
Suratında azıcık kan var işte.
Gözünü aç.
Yut.
Aman Tanrım.
Tam bir felaketsin.
Tanrım!
Dur.
-Green benim, lütfen dur. -Tanrım.
Green benim.
Green'miş. İşte Green.
En iyisi olduğunu duymuştum ama vay be!
Evet, işimi yapıyorum.
Dur bir dakika.
-Ne yapıyorsun? -Yerlerine geri koyamayız ya?
Hayır, beni dinle.
Öncelikle özür diliyorum.
Az önce olanlardan sonra nefesim pek ferah kokmuyor.
Ama çözüm bu değil.
-Böyle yapamayız. -Ne oluyor? O da ne?
-Ne? -Kulağındaki.
Mikrofon mu var?
Durun!
Bu kulağım duymuyor. İşitme cihazı bu.
-Kiminle konuşuyorsun? -Benimle.
-İndin mi? -Yere indim.
-Güzel. -Duruma müdahale edince ararım.
Seni Marín'e götürmem için para veriyorlar.
Acaba neden?
DARPA'yı biliyor musunuz?
-Tabii ki. -Biliyorum.
İki kez yaptırdım.
Bir kez enseme, bir kez dizlerimin arkasına.
DARPA.
Gelişmiş Savunma Araştırma Projeleri Teşkilatı'nın adı.
Benimki farklıydı. Saçkıran olmuştum.
2000'lerin başında Coughlin'le orada
takip edilemeyen sismik patlayıcılar yaptık.
Patlama bir yer sarsıntısına benziyor.
İki yıl önce eski patronumuz General Hanson
isimsiz bir müşteri için çok gizli bir projede yardımımızı istedi.
Proje hakkında benden saklanan şeyler vardı.
Hanson'ı Marín'in tuttuğunu bilmiyorduk.
Ne için tutmuş?
Washington'daki Venezuela Elçiliği'ni patlatmak için.
Ne planladığını anlayınca iki güvenlik önlemi ekledik.
Patlayıcının uzaktan kumandası
Coughlin'deki kod ve benim parmak izim olmadan çalışmıyor.
Yani parmak izini istiyorlar.
-Seni Marín'e teslim etmeyeceğiz. -Tabii ki etmeyeceğiz.
Tüm bu insanları serbest bıraktın, şimdi bu adamı da bırakıyorsun.
İnsanlar değişebiliyormuş.
-Seninle gurur duyuyorum. -Sağ ol.
Biraz dışarı çıksan iyi olur.
Özel konuşacaksınız. Sizi rahat bırakayım.
-Dönerim. Gurur duydum. -Harika.
Tamam, süper.
İnsanlar değişebiliyormuş.
Hayır, ne yapıyorsun? Yapma…
Hayır, yalvarırım yapma!
Tanrım!
-Şuna bak. -Cips ambalajı.
Cips ambalajı.
Aç.
Son pışpışlayışım.
Bana bak. Hadi, al şunu. Artık bana ihtiyacın yok.
Aslında parmağı senin teslim etmen lazım.
Adamın dediğini duymadın mı? Bunu yaptırmak için beni öldürmen lazım.
Hayatta olmaz, anladın mı?
Ne yapıyorsun?
Korkman gereken kişi ben değilim. Fotoğrafın ellerinde.
Kim olduğunu biliyorlar. Başka seçeneğin yok.
Bir seçeneğim var. Artık sen olmamayı seçiyorum.
Benden bu kadar.
Dikkat et!
Sen kimsin?
İmdat!
Öleceğim!
Tanrım!
Dayan!
Çok yüksekteyim.
Kayıyorum!
-İyi misin Teddy? -İmdat!
Kayıyorum. Tutunamıyorum!
Hay sıçayım!
Tanrım.
Parmağı gördüm!
-Gördüm! -Al!
Tamam.
Alacağım, yanaşıyorum.
Aldım!
Bana ateş ediyor. Başım dönmeye başladı!
-Beynine oksijen gitmiyor. -Bana teşhis koymayı bırak da adamı öldür!
Öldürsene be!
Vur hadi!
-Beni kıçımdan vurdun! -Kıçın yoluma çıktı.
Kayıyorum!
-Dayan, geliyorum. -İmdat.
Yardım et! Öleceğim!
-Paketi bana at. -Hayır, yine düşerim.
At hadi. Yapabilirsin.
-Cidden mi? -Kıçıma mermi yedim!
Düşmek istemiyorum. İmdat!
-Öleceğim. -Lanet olsun.
İmdat!
İmdat! Beni burada bırakma!
İkiye birsin.
Hadi, silahları indirin!
Çok acıdı be!
Bir sakin olsana. Altı üstü bir sıyrık.
-Sıyrık filan değil, kıçımdan vurdun. -Bebek gibisin.
Gerçi şu temassız boks lopları bayağı sıkılaştırıyormuş.
Sana dedim, kardiyo işte. Vücuduna başarılı olma fırsatı tanıyorsun.
Gözümden kaçmadı, seninkiler de yakıyor.
-Efendim? -İşin bittiğini söyle.
Pusuya düştüm, zar zor çıktım.
-Marín'den haber aldın mı? -Ben mi haber aldım? Hayır.
Kim pusuya düşürdü?
-Teşhis edebildin mi? Yüzünü gördün mü? -Hiç bilmiyorum.
Profesyonel olduğu kesindi.
-İkinci aşamanın neresindesin? -Green'den ihtiyacımız olanı aldık.
Marín'e teslim etmek üzere Washington'a dönüyoruz.
Buluşma…
Akşam dokuzda, Monarch'ta.
Fark ettin mi?
Neyi?
Patronun sana yalan söyledi.
Neden bahsediyorsun?
Soruyu tekrar etmesi. Yalan söylerken oyalama taktiğidir.
Sürekli kullanırım. Bu sabah Lori'yle konuşurken yaptım.
10 yıldır pazarlamadayım. O numarayı iyi bilirim.
Ama ben onu 20 yıldır tanıyorum.
-Hiç yüz yüze gördün mü? -Hayır.
-Gidiyoruz. -Bu ne?
Pasaport. İhtiyacın olacak.
Hanımlar ve beyler, kaptanınız konuşuyor.
Washington DC'ye uçuş süremiz üç saat.
Dosyanı gördüm.
Evet.
Büyükbabanın ayıyla olayını biliyorum. Söylemek istedim, çok zor bir durum.
Hiçbir çocuk böyle bir şeye maruz kalmamalı.
Neden bahsettiğini bilmiyorsun.
Debora'yı da biliyorum. Debora bunu istemezdi.
Beni tanıdığını mı sanıyorsun? Ben de seni tanıyorum.
Online egzersiz kanalına baktım.
Yedi kişi izlemiş.
Videoyu üç yıl önce yüklemişsin.
-Yedi kişi izlemiş. -Evet, üç yorum var.
Evet.
Seni bu duruma kartuşun azalması mı soktu?
Hayır, seni bu duruma sokan yapacağını söylediğin şeyleri yapmaman.
Korkman.
Başladığın işin sonunu getirememen. Cesaretinin olmaması.
Cidden havayla dövüşüyorsun.
Şu ana kadar tek başarın eşin olacak o zavallı kadını tavlamandı.
Ama bana öyle geliyor ki onu da Teddy'leyeceksin.
Var ya? Haklısın.
Olabileceğim en iyi eş olmadım, bunu şimdi anlıyorum.
-Telefonunu kullanabilir miyim? -Kısa tut, hoparlöre ver.
Evet.
-Alo? -Selam aşkım.
-Teddy. -Nasıl gidiyor?
-Seni özledim sunumların efendisi. -Ben de seni özledim.
Geçmişte doğum günlerini unutup
her şeyi Teddy'lediğim için özür dilemek istedim.
-Aşkım, hiç üzülme. -Aslına bakarsan üzülüyorum.
-İyi olduğuna emin misin? -Evet, iyiyim. Gerçekten.
Peki o zaman. Akşam görüşürüz.
Rezervasyonla ilgili mesajımı aldın, değil mi?
-Yedide, L'Ambassadeur'da. -L'Ambassadeur be!
-Muhteşem bir yermiş. -Evet, tamam…
Ne yapıyorsun? Veda etmemiştim.
-Alo? -Gitmeden yuvarlayalım.
Akşam L'Ambassadeur'da konuşursun.
Teslimat dokuzda. Gitmeme izin mi vereceksin?
Evet, izin vermekle kalmayacağım, iş arkadaşını getirdiğini söyleyeceğim.
…iniş çıkışlar.
Bugün Başkan Henderson ve Venezuela Devlet Başkanı Arvito
yeni elçiliğin açılışını kutluyor.
Ben de bu restorana gitmeye can atıyordum.
-Durian sorbe yapıyorlar. -Durian ne be?
Yorktown bilinmeyen bir adamla restorana giriyor, duyuyor musunuz?
-Kimliği bulundu mu? -Olumsuz.
Marín'le buluşacak olabilirler.
L'Ambassadeur güvenlik kamerası görüntüleri.
Parmağı alacak mısın, vestiyere mi bırakacaksın?
Bir konuşalım.
Lütfen.
Biraz gevşe, tamam mı?
Bak, rahatla… Çek ellerini üstümden.
Kameralar yüzünden mi? Şu paranoyaklığı bırak.
Biri sana bakıp gülümserse sen de ona gülümse.
Göz teması kur. İnsan gibi davran.
Bununla daha rahat edebilirsiniz.
Öyle göz temasını kastetmiyordum.
-Teşekkür ederim. -Rica ederim.
Hiç sorun değil.
Bundan biraz keyif almaya bak, tamam mı?
-Nasıl görünüyorum? -Yanındaki kim?
-Arkadaşı Anne. Neden? -Anne'den bahsetmemiştin.
Bahsetmem gerektiğini bilmiyordum. Sorun nedir?
Kadınların yanında pek rahat değilimdir.
Peki ya Debora?
-Debora farklı. -Kes şunu. Bunu niye zorlaştırıyorsun?
-Debora'dan farkı yok. -Peki.
-Selam. -Selam, işte geldi.
-Selam. -Selam tatlım.
-Merhaba. -Hoş geldin.
-Seni bir daha göremeyeceğim sanmıştım. -İşte buradayım.
-Bu beyefendi kim? -Kendisi Tor…
Equinox'tan olur.
-Pekâlâ. -Evet.
-Tamam, oturalım. -Harika, sağ ol.
-Oturalım. -Selam Teddy.
Selam Anne.
Adam kim Santoro?
-Marín'e benziyor mu? -Hayır.
Torontolu Adam olmalı. İşte fırsat.
-Çözünürlük artmıyor mu? -Olumsuz.
Başka kamera bulun.
Kendini yalnız hissetme diye Teddy mesaj atınca sana birini getirdik.
Romantik olmasına gerek yok.
Anne üniversiteden dostum.
Gerçi olabilir, uzun, karanlık ve korkutucu adam.
Hayır. Olamaz.
Panik yapmana gerek yok. Başının bağlı olduğunu söylüyor.
-Debora diye biri var. -Peki.
Aslında Debora
bir 1969 Dodge Charger 440 R/T.
Ne? Ne dedin? Debora araba mı?
440 R/T sadece bir araba değil.
Torku ve beygir gücü yüksek sekiz silindirli blok motoruyla
bir silah gibi.
-Eşimin doğum gününü kutluyoruz, mutluyum. -Evet aşkım.
-Doğru biçimde. -Evet, çok yakışıklısın.
-Erkek reyonundan. -Bayıldım.
Bunu…
Dövmen pek güzelmiş.
-Aşçı mısın? -Evet, aşçı olmak istemiştim.
Asla çok geç değildir.
Aslında bunu düşündüm.
Kendi mekânımı açmayı. Muhteşem bir restoran.
Ama sonra diğer şeyleri hatırlıyorum
ve sanki pek de
gerçekçi değil.
Öyle mi? Neden gerçekçi olmasın?
Biraz korkutucu geliyor.
Ya kimse gelmezse?
Ben gelirim.
Gerçekten mi?
-O olmalı. Müdahale edeyim mi? -Destek bekle.
-Davis, neredesin? -Beş dakikaya oradayım.
Herkesten önce bitirdim.
Bu şarkıya bayılırım. Herkes dans ediyor. Bu çok tatlı.
Dans edebilir miyiz?
-Aşkım, bilmem ki… -Hadi ama, lütfen.
Bugün doğum günüm ve Santi bana tango öğretti.
San kim? Ne yaptı?
-Ben istedim. -Hadi, kalk. Lütfen.
-Çok seksiydi. -Öğrendiklerini unutacaksın.
Sana ne öğrettiyse unutturacağız. Doğum günün diye…
Hazır mısın? Hadi.
Hayır, ben dans etmem.
-Bilmiyor musun? -Etmiyorum.
Edeceksin, hadi.
-Hadi bakalım, kalk. -Hayır, ben…
-Teşekkürler. -Tamam.
Gel bakalım, seni kaçık.
Dans etmeyi biliyorsun, edebilirsin.
-Vücudunu oynat. -Biraz çekiniyorum.
Rahatla, elini kolunu oynat.
İşte böyle.
Kollarını oynat, rahatla.
Öyle değil. Tuhaflığı bir tık azalt.
Rahatla. İşte böyle.
-Nice yıllara. -Teşekkürler.
Ülkemin bana ihtiyacı var. İç güvenliğimiz buna bağlı.
Kahramanlık yapma.
-60 saniyeye oradayım. -Giriyorum.
Ajan, bir yere gitme.
Eller buraya.
Biraz kendini sal.
Elbiseyle yakıyorsun.
-İyi misin? -Tuvalet.
-Tamam. -Hemen dönerim, tamam mı?
Gitmemiz lazım.
-Hayır, tuvaletim yok. -Gitmemiz lazım!
Genelde erkekler tuvalete beraber gitmez.
-Gidelim! -Peki ya dans?
-Ne oluyor? -Santoro, duyuyor musun?
Arkadan giriyorum.
Gitmişler.
Hadi!
Neler oluyor?
O adam burada.
-Garson mu? -Hayır.
Porto Riko'da canımıza kasteden adam.
-Anne beni sevdi mi dersin? -Ne?
-Ne saçmalıyorsun? -Dans ediyordum.
-Alo! -Yani…
Kendine gel be adam! Bizi öldürmeye çalışıyor.
İçindeki katili hatırlayıp başımızın belada olduğunu anlaman lazım.
Beni dinlemiyor musun?
-Herif burada! -Kim?
Ben.
Miamili Adam.
Parmağı ver.
Hemen.
Ver şunu. Buraya getir.
Parmak. Ne…
Ne yapıyorsun? Dur.
Parmağı cipse koyduğunuza hâlâ inanamıyorum.
-Cips mi rahatsız etti? -Evet.
Aslında içindeki koruyucu maddeler parmağın çürümesini önlüyor.
Bunu kim niye düşünür?
Kadın haklıymış, kontrolden çıkmışsın.
Kadın mı?
Patronun, Bayan Torontolu Adam.
Yine Minnesota'ya bağlamışsın.
Sana demiştim.
Yardım etmeyi kes!
Yettim!
Silahı al!
Su kirli!
Tanrım.
Aldım! Silahı aldım!
Çekil!
Çekil de vurayım. Yana çekil.
Vur hadi!
-Hadi ama. -Iskaladım.
Yürü git!
-Ön taraf temiz. -Destek varmak üzere.
Mutfağa bakacağım.
Sen iyi misin?
Bacağımdan vurmasaydın daha iyi olurdum.
-Kaza oldu, özür dilerim. -Tabii canım.
-Yardım lazım mı? -Evet, gidelim.
-Dur. -Hadi, çabuk.
Dur, dönmemiz lazım. Lori.
Hayır, Monarch Otel'e gidiyoruz.
-Nasıl yani? -Parmağı almamız lazım.
Doğum günü yemeği!
-Bin. -Neye?
Sen kullan.
Polis arabası mı çalayım? İroninin farkında mısın?
-Siyahi bir adam polis aracı çalacak. -Bin hadi!
Dur, lütfen dur. İyi ama sonuçlarına katlanırsın.
Lori'yle sen konuşacaksın.
Bunun sonucu olabilecek hiçbir şeyde sorumluluk üstlenmiyorum.
-Hani insan olacaktın? -Bas gaza!
Hola, mi amor.
Bay Green'den istediğin şeyi getirdiğini söyleyen bir adam geldi.
Albayım.
-Bu kim? -No sé.
Ben, Miamili Adam.
Beni sürpriz bir kalite artışı olarak görün.
Sürprizlerden hoşlanmam.
-Sana neden güveneyim? -Çünkü ben güvenmeni söylüyorum.
-Benimkilerden biri. -Bay Green nerede?
Bay Green gelemedi ama…
Parmak izi geldi.
Ödemeyi havai fişeklerden sonra alacaksınız.
Öyle olsun sevgili dostum.
Burada değiller. Bir devriye aracı kayıpmış.
Yerini belirliyoruz.
Marín buluşmasına gidiyorlar. Tamam, harekete geçiyoruz. Gidelim!
Marín'e mi yardım edeceğiz yani?
-Sadece paramı istiyorum. -Tamam, anlaşıldı.
Minnesota'da o insanları öldürdüğün zamanki gibi.
Yine aynı şey.
-Minnesota'da kimseyi öldürmedim. -Bir sürü insan öldürdün.
-Katillerin işi bu. Katil, katleder. -Kimseyi öldürmedim!
Bir hedefi vurmak üzereydim.
İflah olmaz bir kumarbazdı.
Çok borcu vardı.
Yanlış insanlara borçlanmıştı.
Sonra çocuğu gördüm.
Donmuş göldeki çocuk gibi mi?
O döngüyü kırmak istedim.
Çok üzüldüm.
Ama ben adamı sağ bıraktıktan sonra
adam ortalığı yakıp yıktı.
Bunu nereden bilecektin ki?
"Beni sağ bırakırsan ortalığı yakıp yıkarım" demişti.
Her neyse, ödememi alıp sonra bu işlere veda edeceğim.
Restoranı mı diyorsun? Kaç para gerekiyor ki?
Sekiz milyon.
O paraya alışveriş merkezinde yemek katı alırsın.
-Özel bir yer olmasını istiyorum. -Hedef hep sekiz milyon muydu?
Eminim ikiyle başlamıştır.
Sen de benim gibi korkuyorsun.
Şerefim üzerine yemin ederim, bu gece kimse ölmeyecek.
Tabii öngörebildiğim ölçüde.
Ama son bir kez benmişsin gibi davranman gerek.
Teşekkürler Jessica.
Yeni başkanın konuşma yapacağı Washington galasından canlı yayındayız.
Hep bugünü hayal ettim. Yeni Venezuela Elçiliği.
Birleşik Devletler'deki dostlarıma…
-Buyurun. -Con gusto.
Bildiğiniz üzere ülkelerimiz arasındaki ilişki…
KODU GİR
Bu akşam açılışını kutluyorlar. Tatlılar bizden.
Onlar pastanın tadını çıkaracak, biz onların canını.
Umarım siz de bu binayı yeni bir başlangıç kabul edersiniz.
Coughlin'in kodu.
Her Venezuelalı gibi dünya sahnesine her çıktığımda
sevgili ülkemin katlandığı acılı tarihi hararetle hatırlıyorum.
HAZIR ATEŞE HAZIR
Hanımefendi. Bir ziyaretçimiz var.
Pastayı keselim ve resmî olarak kutlamaya…
Parmağı da alayım.
Şimdi.
Durun!
Bu insanlar sahtekâr.
Kim demiş?
-Torontolu Adam. -Damla damla kırmızı kan!
-Buna vaktimiz yok. Neler oluyor? -Durun.
-Memnun oldum Albay. -Bu Torontolu Adam değil.
-Torontolu Adam… -Ne? Neymiş bakalım?
Söyle de duyayım.
-Fotoğrafı var. -Hata yapmışsınız dostum.
Demek öyle.
Bariz biçimde yalan söylüyor. Gerçek adı Teddy Jackson.
Öyle mi? Teddy Jackson mı? Sahte olduğu belli.
Torontolu Adam bu işte. Onu yıllardır tanıyorum.
O benim şoförüm Wendell.
20 yıldır telefonda onunla konuşuyorsun.
Silahları indirin, adamı korkutuyorsunuz. Silah görünce karnına ağrılar girer.
Torontolu Adam kim?
Albay Marinara, durun.
Beni tanıyormuşsun.
Kendisi söyledi, ben değil.
O zaman bana bilmediğim bir şey söyle.
Bence kendimi gayet iyi tanıyorum.
Hakkımda benim bilmediğim ne bilebilirsin?
Debora kim?
Bunu mu soruyorsun?
Duydun mu Wendell?
Debora'yı soruyor.
Hemen söyleyeyim.
Debora 1969 model bir Dodge Charger.
-440 R/T.
Bu ne demek peki?
Koca koca yaylı lastikleri taktım, götüm hop hop hoplayarak gidiyorum.
Geçtiğim sokaklarda ardımda izim kalıyor.
Çıkıp gidiş sesim. Sürttürüp basıyorum.
Ama bunu bilmiyorsun çünkü beni tanımıyorsun.
Peki neden tanımıyorsun? Çünkü hiç tanışmadık.
Bilinçli olarak.
Çünkü ben böyle çalışırım.
Bu kadar fısıldamak yeter.
Sesimi geri yükseltiyorum.
Çünkü artık vaktimi harcıyorsun.
Sence benimle doğrudan konuşmana izin verir miydim?
Hele beni görmene? Gerçek beni!
Senin sandığın "ben"e değil, olduğumu bildiğim "ben"e.
Ben kim olduğumu biliyorum.
Bana kim olmadığımı söyleme.
Herkesin kafasını karıştıracaksın.
Böyle olacağını biliyordum.
Kokuyu aldınız mı? Ben aldım.
Torontolu Adam'a oyun çeviriyorsunuz.
Benimle oynamayın! Oynanacaksa oyunu ben oynarım!
Burada bir hata var.
Hata sensin!
Katmerli sıçmışsınız!
Boku kim sahiplenecek?
Ses tanıdık. Duydunuz mu?
-FBI! Yere yatın! -Yere yatın! Kıpırdamayın!
Herkes yere yatsın!
Gel buraya!
Nereye?
Eğil!
Silahsızım! Silahım yok!
Çekilin! Temiz!
FBI MOBİL KOMUTA MERKEZİ
Sıçayım.
Lori!
Tamam.
Şuna baksanıza.
Parmağın sahibi Green değilmiş. Şu adammış.
-Bu da kim? -Porto Riko'da çalışanları esir alan adam.
Bomba zaten patlayamazmış.
Galiba Torontolu Adam bunu yapmak istemedi.
Lori'yi tanıdığın için çok şanslısın.
Böyle bir kadın hayatta bir kez karşına çıkar.
Teşekkürler.
Baksana.
Bu gece dünyayı kurtardın.
Ama kendi dünyamı kaybettim.
Bugün olmaz Stephanie.
Selam, ben Teddy. Size sonra döneceğim.
Senin için endişelenip Marty'yi aradım. İş konusundan bahsetti.
Ne kadar, bilmiyorum ama zamana ihtiyacım var Teddy.
Artık seni tanıyamıyorum gibi geliyor.
Bence sen bile kim olduğunu, ne istediğini ve neye ihtiyacın olduğunu bilmiyorsun.
Bir kez olsun, söz verdiğin gibi yanımda ol istemiştim.
Üzgünüm.
Açacağını biliyordum. Eski günlerin hatırına.
Kurallar belli Toronto.
İşi bitirmezsen ödemeyi alamazsın.
O parayı Yorktown'a getirmezsen arkadaşın Teddy'yi öldüreceğim.
Yeni ahlaki değerlerine uygun mu?
Ahlaki değerlerime dair dedikodular oldukça abartılı.
O parayı sana yar edeceğimi sanıyorsan gerçekten çok safsın.
Bunun anlamını biliyorsun, değil mi?
Bana öyle bakma Deb. Beni hep yoldan çıkarıyorsun.
İstemez.
Öldüğünü sanıyordum.
MOSKOVA
-Kaybettiniz. -Bir daha.
Kumarhanedeki limitinizi tükettiniz.
Beyefendi.
Hapishanede.
TOKYOLU ADAM
Mükemmel.
Lütfen! Hayır!
Vay, biraz heyecan getirirler.
Çocuklar, gözümüz paraya doyacak.
TEDDY-BOKS TEMASSIZ BOKS
Ne aptalmışım.
16.00 TRENİYLE ANNEME GİDİYORUM
TRENE BİNME. GELİYORUM!
Geliyorum Lori!
Bunu Teddy'lemeyeceğim.
Beni hatırladın mı?
-Miamili Adam. -Olamaz.
-Nerede o? -Kimden bahsediyorsun?
Nerede?
Bilmiyorum. Parayı alıp beni ölüme terk etti.
Nerede?
-Arkadaşın nerede? -Arkadaş değiliz.
Onunla hiçbir alakam yok.
-Toronto. -Hayır, yapma.
-Yapma! -Hayır!
Benim için döndün.
Ölsen vicdanım kaldırmazdı.
Sanırım kalbim yumuşuyor.
Herif arkadan bana sopa geçirdi.
Tren istasyonuna Lori'ye gitmem lazım.
-Evet, mesajları okudum. -Telefonuma mı sızdın?
Kimliğimi bilen tek kişisin. Yani bir risk faktörüsün.
Gidip karını alalım.
Şuradalar!
-Eğil. -Hay…
Vay vay vay. Kimler buradaymış.
-Bunlar kim? -Takomalı Adamlar. Kardeşler.
Orta Çağ'dan birilerine bulaşmışsın.
Ne oluyor…
Bacağımdan vurdun!
Marty'nin Salonu'ndan gidelim. Arka kapıdan.
Harika fikir. Şunu al.
İstemiyorum, al şunu!
Hay lanet olsun.
Geliyorum!
Vurulan var mı?
Eyvah, ıskaladım.
Iskaladım!
Marty.
-Teddy? -Neredesin?
Ateş etme, ne istersen yaparım. İşini geri veririm.
Seni vuracağım yok. Geberin!
Arka kapının anahtarını ver. Ver hadi!
Tamam, hadi.
-En sevdiğim ikinci silahımdı. -Mermi bitmişti.
-Bunda da bitti ama yedeği var. -Bende yoktu.
Bittin sen Toronto.
-Bu da kim? -Moskovalı Adam.
Köşeye sıkıştın Toronto.
Temas tavsiye ederim.
Dikkat!
Dikkat et!
Bırak!
Bittin sen!
Bittin sen Toronto!
-İstasyona gitmemiz lazım! -Saatin farkındayım.
-Dur! -Neden?
Çünkü ilk temasımın tadına varacaksın.
İmdat!
Sen halledersin!
Bittin Toronto!
Eksik olma.
Ben hallediyordum.
-Tabii. -Hadi!
Eğil!
Yolun sonuna geldin Toronto.
Hadi, yürü.
Neredesin Toronto?
Adi herif!
Böyle ölmek istemiyorum.
Ne?
Ödül benim.
Şimdi defterin dürüldü Toronto.
TEDDY-BOKS ONLINE SPOR SALONU TEKLİFİ HAYAL ET, YUMRUK AT
Bu replikleri prova edip mi geliyorsun?
Sen 18. yüzyıl şiirlerini prova ediyor musun?
19. yüzyıl lan!
Temas mı kurdun?
Tanrım…
-Hayatımı kurtardın. -Elimi kırdım.
Evet, iyi değil.
Hadi, istasyona gidelim. Ne taraftan?
Paramı istiyorum.
Hadi ama.
-Öfkeden kudurmuş, koş. -Koş!
Hadi!
Çabuk, fabrikaya!
Koş, geliyor!
Dikkat et, aman!
-Teddy, ne yapıyorsun? -Kalk.
Henry, herkesi dışarı çıkar, hadi!
Parayı ver!
Sıçayım, koş.
Çalışanlar binayı terk etsin.
-Hangi düğme? -Bilmem.
Evdekindekinde düğme yok ki. Düğmelere bas işte.
Kazan çalışıyor.
-Sıçayım. -Lütfen.
Minnesota'dan sonra çok yumuşadın, değil mi?
Sert bir adamın yumuşamasından daha üzücü bir şey yoktur.
Onu bırak. Ben buradayım.
Tamam.
O ne?
Debora'nın anahtarı. Para bagajda.
İş bitirici biri olmak istiyorsan fırsat bu fırsat.
Ne yapayım? Tüm düğmelere bastım, açılmadı.
Tamam, onu bırak.
Bu işleri unuttun mu canım?
Biz kimseyi sağ bırakmayız.
-"Kolu çekme" dedin. -Onları yok ederiz.
-Kol mu var? -Evet, var.
Arkadaşını yok edişimi sana izleteceğim.
-Kolu çek. -Asla çekme demiştin.
Bazen çek.
Şimdi.
Bir şey olmadı.
-Hadi. -Sanırım kısa devre yaptırdın Teddy.
Olamaz!
Hayır.
Bunu ben mi yaptım?
Umarım mutlusundur. Senin yüzünden beyaz bir kadın haşladım.
Dur artık!
Dur da öl.
İnsandan tempura yaptın.
Cinayet oluşunu bir kenara bırakırsak,
biz bizeyiz, açık konuşacağım, hiç fena kokmuyor.
Ama havada gaz kokusu var.
Popodan çıkan gaz değil, yakıt olan gaz, anladın mı?
Kadının ceketine bulaşmış gibi.
-Olamaz. -Kokuyu aldın mı?
Depoyu havaya uçurdun.
Biz havaya uçurduk.
Bak…
Bir şey söylemememi istemiştin ama…
İçimi açabileceğim çok insan yok.
Şu son birkaç gün…
Yani…
Pek iyi geçmedi diyelim.
Ama her nasılsa…
Tuhaf bir şekilde bana ilham verdin.
Tüm bu yaşadıklarımız sonunda sayende daha iyi biri olmak istiyorum.
Umarım ben de…
…sende aynı etkiyi yapmışımdır.
Belki arkadaş oluruz, iletişimde kalırız.
Duygusala bağlamak istemiyorum ama bence bu mümkün…
Arkadaşın nerede?
Sen kimsin?
Tokyolu Adam. Toronto'yu öldürmeye geldim.
Vaktim yok.
-Bu şiddet ne zaman son bulacak? -Şimdi son buluyor.
Şu özentinin işini bitireyim de…
Karına git.
-Nasıl yani? -Bin hadi.
-Debora'yı mı veriyorsun? -Seni bulurum. İki şeyi unutma.
Birincisi, en ufacık bir çizikte seni öldürürüm.
-İkincisi… -İlk kuralı unutma, evet.
-Aferin. Git hadi. -Sağ ol.
Git hadi!
1969 Dodge Charger 440 R/T'nin peşindeyiz.
Ama yetişemiyoruz.
Hadi Teddy, hadi!
Dikkat!
Teddy!
Geliyorum Lori!
Armon'dan kalkan sonraki tren beş dakikaya varacak.
Lori!
Teddy?
-Selam. -Tanrım, sana ne oldu böyle?
Bir sürü şey.
Tatlım, üstünde kan var.
-Hepsi benim değil. -Tıbbi yardıma ihtiyacın var.
Hayır, ihtiyacım olan o değil.
Sonunda anladım. Neye ihtiyacım olduğunu biliyorum.
Sana ihtiyacım var. Sana ihtiyacım var Lori.
Bana bir tek sen yetersin.
Çok özür dilerim Lori.
Kötü oldu.
Bu hiç iyi olmadı.
-Bu… -Polis!
Şüpheli yakalandı.
BİR YIL SONRA
İlk tanıştığımızda göz teması bile kuramıyordu.
-Kendini bulmuş. -Evet.
Meğer uzun, karanlık, korkutucu adam sadece görünüşten ibaretmiş.
Bence yeni bir sayfa açtı. Donmuş göldeki ayıyı geride bıraktı.
-Kesinlikle bıraktı. -Baksanıza, bunu beğendiniz mi?
-Teddy… -Yani…
-Bu ne ki? -Durian sorbe.
Sevmedim ama kabalık olmasın, yine de yiyeceğim.
-Restoranın hayırlı olsun. -Merhaba.
-Selam. -İşte geldi.
Lori, harika görünüyorsun. Karnındaki minik somunla hayat nasıl?
-Ne? -Sürekli birilerini öldüresim var.
-Yani… -Evet. İyi bilirim.
-Selam aşkım. -Selam.
-Teşekkürler. -Bendensin.
-Hayır, dur. -Yok…
Dur!
-Peki, öyle olsun. -Bırak, sorun değil.
Bu ne? Üç mü, sekiz mi? Okunmuyor.
-Gördün mü? -Kartuş azalmış.
Kartuş azalmış. Nasıl yedeği olmaz?
Sekiz yazıyor.
Bu enfes yemek için teşekkürler.
Çok sağ olasın. Bir sonraki bizden olsun.
-Sana bir müjdem var. Müsaadenle. -Tabii.
-Gel. -Tamam.
Gel, hazır mısın?
Seni online spor salonuma ortak yaptım.
Bizim için büyük bir an.
Ben kutluyorum, senin de kutlamanı istiyorum.
Şu an elimde arabanın peşinatı var.
Şu bir mi, yedi mi?
-Oradaki bir. -Peki.
Debora'yı geri istiyorum.
Şasi ikiye bölünmüş. Motor paramparça olmuş.
O gitti!
-O senin sorunun. -Kes şunu!
Bunu yaptığına inanamıyorum!
İşte bu! Harikasınız millet.
Teddy-boks'a hoş geldiniz.
Karşınızda Teddy Jackson ve size şunu söyleyeyim.
Burada tek rakibiniz kendinizsiniz. Bunu unutmayın.
Artık bir mekânımız var, yani işler değişiyor.
Büyüyor ve iyiye gidiyor!
Haftada bir online ders yapacağız.
Yani sizinle konuşabileceğim.
Bugün ilk online çağrımızı alıyoruz.
Kendisi bizi Toronto'dan arıyor.
Peki. Dinliyorum.
Dün rüyamda onu gördüm.
Müstehcen.
Biraz abarttınız. Canlı yayındayız, unutmayın.
Aralarında çocuklar olmak üzere 8.000 izleyicimiz var.
-Seviyeyi… -Burnumda tütüyor.
Eminim her kimden bahsediyorsanız özlenmeyi hak ediyordur.
Kim olduğunu biliyorsun. Debora.
-Onu öldürdün. -Ayıp oluyor ama. Canlı yayında olmaz.
Kanıt olmadan birini cinayetle suçlayamazsınız.
Bu çok ağır bir ithamdır.
Hem doğru değil.
Oraya gelip seninle temassız boks mu yapsam?
Gerek yok.
Bu ders zaten online,
Toronto'dan gelmenize gerek yok, şu an konuşabiliriz.
-Güzelliği o. -Toronto'da değilim Teddy.
Nasıl yani? O ne demek?
Neredesin?
Dışarıda bekliyorum.
Has…
Alt yazı çevirmeni: Doğa Uludağ