Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
NETFLIX-EK AURKEZTEN DU
Gabonak iristear daude.
Eta egun horren ondoren, nire bizitza ez da berdina izango.
Pixka bat beldurtuta nago.
Egia esateko, oso beldurtuta nago.
Zer gertatuko da nirekin? Gurekin?
Eta Jacob txikia ere badago.
Zer gertatuko zaio?
Espero dut ondo egongo dela.
Hortxe dago!
Zer moduz? Oraintxe arte. Eskerrik asko etortzeagatik.
Bosgarren liburuan, jakingo al dugu egia Camilleri buruz?
Frantziako Erresistentziaren parte al da, hark esan bezala?
- Ala espioi nazi bat da? - Buelta asko eman dizkiot.
Heroi bat izan dadila. Askoz erromantikoagoa da.
Halere, espioi bat sexyagoa da.
Badakizu zer? Agente bikoitza.
Sherriri eskainiko diozu, mesedez? Ni naiz Sherri.
I-rekin edo y-rekin?
I… igual da.
Ezagutu nauzu, non?
Hirugarren liburutik.
- Todd eta Marki eskainiko diezu? - Jakina.
Mark eta Todd. Nik irakurri nuen lehenengo.
Zer diozu? Zure arrebak eman zidan.
- Ez, zure arrebak niri eman zidan… - Badakizue zer?
Bi liburu sinatuko ditut, bakoitzarentzat bat. Ados?
Opari gisa. Hemen duzue.
Oporrak hirian pasako al dituzu?
Tamalez, ez. Nire neska, Ava, etxean zain dut.
Ez nekien…
Baina zorte handiko emakumea da.
- Eguberri on. - Eguberri on.
Ava, laztana, iritsi naiz.
Ava?
Zatoz hona! Zatoz, polita. Zer moduz? Ondo? Zatoz! Kaixo!
- Ongi etorri, Jacob jauna. - Mila esker, Svet.
Aupa, zer moduz? Kaixo!
Kontrolpean duzu dena? Bai?
- Bai. Hozkailua bete eta Ava garbitu dut. - Bai. Ondo.
Su-egurra ekarri dut.
Eta zaleen gutunak.
Aurrekoan baino gehiago.
Hara! Zaleen gutunak, begira.
Orain badakit zer egin datozen bi asteetan.
Eskerrik asko ez nengoenean dena zaintzeagatik.
Ia ahaztu zait.
Hau, Svetlana, zuretzat.
Gabon zoriontsuak.
- Mila esker guztiagatik. - Mila esker.
Moldatuko zara, Jacob jauna?
Moldatu? Zer esan nahi duzu? Beti moldatzen naiz.
Baina beti bakarrik.
Bakarrik nago hala nahi dudalako.
Gainera, nire neska daukat, Ava. Konpainia egingo dit.
- Datorren urtera arte, Jacob jauna. - Bai, ikusi arte.
Ava, zatoz hona.
Ea zer dugun hemen.
Hori da. Oso ondo.
Hau bai. Hau bai ona.
- Esan? - Kaixo, Jacob Turner al zara?
Bai, ni naiz,
baina ez dut alfonbra garbiketarik edo mailegurik nahi.
Bai. Turner jauna, barkatu. Ez nekien mezu bat utzi edo ez.
Nire izena Matt Segreto da. Abokatua naiz…
Baietz asmatu. Zure bezero bati ideia bat ostu diot.
Ez.
Zure amaren testamentu-betearazlea naiz.
Barkatu. Nor… Nor esan duzu?
Benetan sentitzen dut nik esan behar izatea.
Aurreko astean hil zen.
Bazenekiela uste nuen.
Ez, ez nekien.
Denbora asko neraman amarekin hitzik egin gabe.
Gure harremana
zaila zen.
Ulertzen dut.
Dena utzi dizu zuri, bere etxea eta altzari guztiak.
Paper batzuk sinatu behar dituzu.
Datorren astean Bridgeporten bildu gaitezke,
ondo badatorkizu.
- Turner jauna. - Aupa.
Matt Segreto.
Milesker etortzeagatik.
- Nire doluminak. - Milesker.
Oroitzapen asko ekarriko dizkizu.
Pila bat.
- Aurrera… - Bai.
Kontuz.
Ene bada.
Ez omen zen ia etxetik irteten.
Ez zion inori etxean sartzen uzten.
Orain badakit zergatik.
Piano bat dago hemen nonbait.
Bai. Inbentarioaren arabera, 1940ko Steinway S Modeloa.
Berrogei mila inguru balio du.
Dirudienez, zabor asko izango duzu ateratzeko.
Kontainer bat errentatuko dizut?
- Bai. Eskerrik asko. - Bai.
Eta, Turner jauna…
Jake.
Ez dut gogaitu nahi, baina nire emaztea zale amorratua da…
Ados.
Pertsona arruntak ez gara inoiz iritsiko zure liburuetako galaien mailara.
Galai horiek ez dira benetakoak.
Bai, esaiozu hori nire emazteari.
Mercedes du izena.
Autoak bezala.
- Hara. Bai. Hemen duzu. - Eskerrik asko.
Goazen, txiki.
Prest? Egin salto.
Zer zintzoa.
Zein ederra.
Ellie, zu zara?
Jacob, etorri zara.
Jakina.
Ez dakit, laguntzaile bat edo norbait bidaliko zenuela uste nuen,
hain ospetsua egin zarenez…
Badaude zuk zeuk egin beharrekoak. Pozten nau zu ondo ikusteak.
Berdin. Aspaldiko. 20 bat urte pasako ziren.
- 18 urte inguru zenituen. - 17rekin joan nintzen.
Gaizki pasatu zenuen.
Bai, hala da.
Banekien idazlea izango zinela.
Mutiko bitxia zinen.
Irudimen aparta zenuen eta hitzak maite zenituen.
Gogoan dut orduak pasatzen nituela zure etxean sareko Scrabble jokatzen.
Zure amak egun txarra izaten zuenean.
- Egun txar asko izaten zituen, ez? - Aldatu egin zen.
Denok aldatu ginen.
Onak dira.
- Apartekoa. - Zein polita. Eskerrik asko.
- Gero arte. - Agur.
- Margotzen duzu oraindik? - Arnasa hartzen dudan bitartean, bai.
Plazer bat izan da zurekin topo egitea.
Joan egin behar dut. Zera…
Bihar etorriko naiz beste gela bat hustera.
Zaila izango da bere gauza guztiak zure gain izatea.
Bai. Zer zen Robert Frostek esaten zuena?
"Gainditzeko modua gainean egonda da", ezta?
Baina seguru asko ez zuen pilatzailerik ezagutu.
Seguru asko ez.
GUREA DENBORA GUTXIZ 1980 - 1987
Bakarrik sentitzen naiz.
Zure mira dut.
Ene Jainkoa! Eta hau?
Baina ama, benetan?
Zer?
Oraindik gustuko duzu gazta eta tomate zopa?
Lanean ibilita gosetuko zinela pentsatu dut.
Gosez akabatzen nago.
- Tomate zopa gogoko du? Jango du? - Maite du. Aurrera.
Hemen duzu.
- Bai horixe! - Ikusten?
Nola eskertuko diogu hau, Ava?
Eleberri batean sartu.
Zer? Itxaron. Nire eleberriak irakurri dituzu?
Pertsonaia batzuk ezagutzen dituen irakurle bakarra izango naiz.
Nor, adibidez?
- Begi berdeak liburuan. - Parisen begi berdeak.
Bai, argazkilaria.
Emakume polita eta indartsua, krisia duena.
Oso nabaria zen, ezta?
Beste pertsonaia bat ere ezagutu nuen Azken gauerdian.
Soldaduaren aita.
Garrantzi gutxiko pertsonaia, benetan bezala.
Oroipen onak ere izango dituzu, haren erlojua daramazu eta.
Zure amaren hiletara etorri zen. Bazenekien?
Doluminak ematera, baina zu ikustea nahiko zuen.
Ez, ez dut…
Ez dut uste, ez.
Eta hileta, bai…
Ulertzekoa da, baina ez dio axola orain.
Pasatu da. Orain oraingoak.
Milesker.
- Zerbait galdetu nahi dizut. - Bai.
- Pertsonala da. - Noski.
Zaharregia naiz honetarako?
- Zer? Hau da zure galdera? - Bai.
Ez, ez.
- Benetan? - Hau itzela da.
Probatu al duzu inoiz? Bai zera, hori galdera.
Emakumeak ilaran dituzu atean zain.
Ez dut emakumerik ilaran atean zain.
Aldizkarietan ikusten dut. Zinema munduko izarrak dira.
Edozer gauza idazten dute.
Baina ez, ez dut aplikaziorik probatu.
- Probatu beharko zenuke. - Zerbait idatzi behar da.
- Profilean? - Bai.
Idazle bat behar duzu. Utziko?
- Nire profila idatziko duzu? - Plazer handiz.
PERTSONALA
Aurrera, Ellie. Zabalik dago.
Kaixo?
Zu ez zara Ellie.
Ez, ez naiz.
- Nire bizilaguna zinela uste nuen. - Barkatu.
- Aurrekoan kalean ikusi zintudan, ezta? - Bai. Ni nintzen.
Ez naiz zelatari arraro bat, hori uste baduzu.
Ez dut hori uste. Itxiko duzu atea axola ez bazaizu?
Jakina, bai.
- Zertan lagundu zaitzaket? - Zein ederra. Aupa, mutil.
Neska da. Ava du izena.
Izen polita. Kaixo, Ava.
Hau Turnertarren etxea da, ezta?
Horrelako zerbait. Jake Turner naiz.
Urte askotarako, Turner jauna.
Ni Rachel Campbell naiz. Hona etorri naiz…
Barkatu, ez da erreza azaltzea, baina nire amaren bila nabil.
Eta uste dut zuk lagun nazakezula.
Hemen bizi zen duela urte asko. Hori espero dut.
Zure ama etxe honetan bizi zen?
Bai, jaio nintzenean… Ez, ni jaio aurretik.
Scott eta Lois Turnerren etxea da hau, ezta?
Bai, nire gurasoena.
Oso ondo. Nire ama biologikoa hemen bizi zen, lanean.
Nire gurasoentzat lanean?
Esan didatenez, haien umezaina zen.
Ez! Ez, ez.
Zaude hor. Geldi…
Beroa dago.
- Laguntzarik nahi? - Ez, kontrolpean dago.
Ondo da.
- Lasai. - Ados.
Zer egiten du Nancy Drew-k Turnertarren etxean?
Galdetzea axola ez bazaizu.
Ez da erraza izan. Adopzioa isilpekoa zen.
Lagun bat dut Connecticuteko artxiboan.
Legez kanpo dago izena ematea,
baina legala da bere azken helbidea ematea, eta hau da.
Ulertzen dut. Sentitzen dut…
Irtetear nengoen. Laguntzea nahiko nuke.
- Baina ezingo dut. - Ulertzen dut.
Mahaitik altxatzen jakin behar da.
Nina Simone.
Hori da. Bai, onena da.
- Abeslari gustukoena? - Bai.
- Besterik baduzu? - Peggy Lee, Ella, Billie Holiday.
- Aretha. - Ez ahaztu Gladys.
Gladys bikainena da. Nire aita…
Nire musikologoa zen, hark irakatsi zidan.
Little Richard, Marvin Gaye.
- Marvin txikia nintzela hil zen. - 1984an.
Bai. Hori da.
- Musikaria zara? - Ez, ni…
- Idazlea naiz. - Bai? Ezagutzen dut zerbait?
Ba… Ez, ez dut uste.
- Ez? Gustatuko litzaidake zerbait? - Ez, ez dut uste.
Zailtasunak dituzu? Ulertzen dut.
Denok ditugu zailtasunak azkenean, ezta?
Hala da, bai.
- Barkatu ez laguntzeagatik. - Bai, ez kezkatu.
Egia esan, bizi izan zen etxean egotea nahikoa da…
Nolabait berarekin lotuago sentitzeko.
- Bai? - Bai.
Tira ba, mila esker.
Eskerrik asko. Bai.
Ene. Eguberri on.
- Eguberri on. - Mila esker.
Itxaron, Ellie…
Itxaron… Rachel.
Rachel, itxaron!
Ideia bat daukat.
Nire bizilagunak urte asko daramatza hemen. Agian…
Gauza bera sentitzen dut.
Azkarra izan da.
Zer?
Ezer ez. Azalduko dizut.
Nire zenbakia emango dizut, eta bihar idatzi nahi baduzu.
- Berarekin hitz egingo dut. - Eskertuko nuke.
Edo itzultzen den arte itxarongo dut.
- Autoan itxarongo dut. - Bai? Luze jo dezake.
- Honaino etorri naizenez… - Ados.
- Bai.
Eskerrik asko.
- Aizu. - Hepa.
Bai?
Gose zara? Zerbait jatera noa, nahi baduzu.
Oso polita. Asko etortzen zara?
Ez, urte asko daramat etorri gabe.
Nire amarekin etortzen nintzen txikia nintzenean.
- Oso gogoko zuen. - Ulertzekoa da. Polita da.
- Ongi etorri Trattoriara. - Milesker.
Vittorio naiz. Bereziak jakin nahi?
Ingelesez errepikatuko duzu?
Ez, lasai. Berak aukeratu duen gauza bera.
Eta kopa bat ardo, mesedez.
- Ardorik nahi? - Ez.
Ziur zaude?
- Zer da eskatu duzun azkena? - Zera…
- Kontua banatzea. - Banatzea?
Idazlea zara, hori errespetatu nahi dut.
Nire gurasoak artistak dira. Bitxiak saltzen dituzte.
Eta batzuetan, fakturak ordaintzea ez da erraza izan.
Horregatik hobe da…
Ulertzekoa da eta batzuetan hobe da…
- Mila esker. Eskertzen dizut. - Bai, jakina.
Italieraz ondo dakizu. Nolatan?
Tira, frantsesez eta alemanez ere badakit,
mandarinera.
- Mandarinera? - Apur bat.
Ez da txantxa!
Hizkuntzalaria naiz.
- Ados. Zer ondo. Ez da ohikoa… - Bai…
Eskerrik asko.
Zer egin duzu azkenaldian?
Nazio Batuetan itzultzaile gisa lana eskatu berri dut.
- Baina zaila da. - Zergatik?
Dena da zaila.
- Barkatu, erantzun beharra dut. - Jakina, lasai.
Zu mahaira joan.
Kaixo, aspaldiko.
Dion! Zer moduz?
- Zenbat denbora pasa da? - Asko. Eskolatik.
Desagertu egin zinen. Unibertsitatera joan zinen?
Ez. Parisera joan nintzen. Bizitzako eskolara.
Egia. Berdin-berdin zaude.
Baina aberatsago.
Liburu berria film bilakatuko dute?
Ez dakit. Zurrumurruak daude.
- Herriko heroia. - Eskerrik asko, oso jatorra zara.
- Pozten naiz zu ikusteaz. - Berdin.
Barkatu. Non geunden?
Zure…
agian lana izango dena. NBE.
Bai, ez dakit…
Lana lortzen badut, erronka bat izan daiteke.
- Hiriz aldatu beharko genuke eta… - "Genuke"?
Bai, Alan eta biok.
- Nor da Alan? - Barkatu. Alan nire senargaia da.
Ezkontzera zoaz?
- Bai. - Zorionak! Zer polita den maitasuna.
- Mila esker. - Topa. Zoragarria.
Ez dugu eguna erabaki.
Alan zain dago, baina lan hau lortzen badut…
Zerbait erabaki beharko dugu. Ez dugu eraztunik ere begiratu.
Tira, aurreko astean joan ginen, baina ezin izan nuen aukeratu.
Joan egin ginen eta…
Hau oso polita da. Etxerantz gindoazela, hau eman zidan.
- Zer da? - Zera…
Puruen eraztuna.
Eraztunak lasaitasun pixka bat eman zidan.
Ez zaizkit diamanteak eta horrelakoak gustatzen.
Egia esan, iritzi kontrajarriak ditut ezkontzearen inguruan.
Segurtasuna gogoko dut,
baina mugatu ere egiten zaitu, ulertzen?
Bai, bizitza osoa daramat muga horiek ekiditen.
Baina Alani ohiturak jarraitzea gustatzen zaio.
Eta besteak nahi duena errespetatu behar da. Ezta?
Zerga aholkularia da.
Oso ona da bere lanean, oso zehatza da.
Berak antolatuko du gure ezkontza xehetasun osoz.
Minutu bat ere atzeratu gabe.
Alde ona da, eta oraintxe isilduko naiz, Alan eta biok talde ona egiten dugula.
Eta hori da… Horrela izan behar du, ezta?
Ez naiz inolaz ere gaian aditua, baina bai, ziurrenik.
Ni bai, nahi eta nahi ez.
Adoptatua izan naizenez…
Nolabaiteko hutsunea betetzen saiatzen naiz.
Beti nabil segurtasun eta fidagarritasun bila,
horregatik uste dut nire ama, ama biologikoa, aurkitzen badut…
Nire bizitzako ziurgabetasun hori konponduko dela eta…
- Ez dakit. - Aske izango zara.
- Bai. - Tira.
Pozik ordaindu izango nuke erdia.
Gustura ordaindu dut. Janari eta konpainia onagatik.
Hiru ordu daramatza zitan.
Unibertsoak ausartak saritzen omen ditu.
Beste gela bat jaso beharko nuke.
Aizu, galdera bat,
posible al da zure gurasoek
nire amarena zen zerbait gorde izana?
Txartelik, argazkirik?
Zerbait?
- Kontuz. - Bai.
- Ondo zoaz? Ados. - Bai, bai.
- Hementxe utzi. - Ados.
- Gorpu bat al dago hor? - Ez dakit begiratu ala ez.
Nork jotzen zuen?
Amak txikitan ikastera behartu ninduen.
- Gorroto nuen hasieran. - Eta gero?
Jotzen nuenean oso pozik jartzen zen, beraz…
Joko didazu zerbait?
Zerbait jo? Bai zera.
Tira, pianoak soinu ona duen jakin nahi dut.
Mesedez.
Ados. Denbora asko pasatu da, ahaztuta izango dut honezkero.
Zure ama bakarrik baitago.
Alferrik saiatu naiz
zure izena ez esaten.
Joan zinenean, bihotza hautsi zenidan.
Ez nuen uste bananduko ginenik.
Eguneko ordu guztietan esaten entzungo didazu:
Laztana, zergatik ez zatoz etxera?
Etxera.
Laztana…
Zergatik ez zatoz etxera?
Hara.
Maitasun gaztea.
- Kaixo! - Zer moduz zita?
Ondo joan da.
Ondo bakarrik?
Oso ondo joan da.
- Lagun bat, Rachel. - Urte askotarako.
Zuk bakarrik erantzun dezakezun galdera bat du.
Jakina gogoratzen dudala.
Umezaina zen eta etxean bizi zen,
au pair bat balitz bezala.
Bai.
Oso gaztea zen. 17 edo 18 urte izango zituen.
Umea jaio aurretik etorri zen haiekin bizitzera.
Gogoratzen al duzu bere izena?
Galdera ona.
Izenak Gabonekin zerikusia zuela uste dut,
Kristina edo Zorione.
Burutik joan zait, baina badakit nork jakingo duen.
- Nork? - Zure aitak.
Ez. Ez dut… Ez.
Dena dela, Vermonten bizi da orain.
Mendian gora herri txiki bat dago, Cornwall Bridge,
nahiko bakanduta dagoena.
Nola… Nola dakizu hori guztia?
Hiletan ikusi nuenean, luze hitz egin genuen.
Agian ez litzateke gaizki egongo hitz egingo…
Hitz egingo bagenu? Ba bai. 35 urte daramatzagu hitz egin gabe.
Badakit, baina…
Ez, ez. Ez dut… Barkatu.
Barkatu.
Ene, Jacob.
Horregatik ez zen etortzen.
Gainditu egin beharko luke.
- Rachel! Rachel, itxaron! - Zer?
- Entzun. - Bai?
Nire aitaren kontu hori erokeria bat irudituko zitzaizun.
Mesedez, ez didazu azalpenik zor.
Zure atean agertu den ezezagun bat naiz. Ez didazu ezer zor.
Gainera asko lagundu didazu, eskerrik asko.
Eta Gabon zoriontsuak opa dizkizut.
Etxera zoaz?
Ez, Cornwall Bridgera noa.
Axola nion ala ez jakin nahi dut. Agian zuk ere bai zure aitaren kasuan.
Ikusiko banu, ez dakit zer esango niokeen.
Autoan ibiltzeko gogoa baduzu,
esaldi batzuk presta ditzakegu.
Goazen.
Egin salto.
Bazoaz?
Etxera joateko ordua iritsi al da?
Bai eta ez, egia esan.
- Kaixo, Jake Turner. Pozten naiz. - Ian Page. Urte askotarako.
- Zure lanaren jarraitzailea naiz. - Eskerrik asko.
Esan diot liburuan ni deskribatu ninduzula.
Baina desegokia zena kentzera behartu ninduen.
Niretzat, Eleanor ezagutzea izan da
izan nezakeen Gabonetako oparirik onena.
Ian lehen biolina da Hartford orkestra sinfonikoan.
- Benetan? Harrigarria. - Mila esker, lagun.
Zer esan nahi zenuen "bai eta ez" esan duzunean?
Bai, banoa, baina ez, ez noa etxera. Rachel etortzekoa da…
- Iritsi da. Kaixo. - Kaixo.
Konbentzitu egin nau… nauzue.
Nire aita ikustera noa.
Jacob.
Pozten naiz.
Unibertsoak ausartak saritzen ditu, ezta?
Prest zaude?
Inola ere ez. Zu?
Ez.
Goazen.
Waze ez al da errazagoa?
Horixe baietz.
Baina mapak politagoak dira. Mundu birtual honetan ukitu daitekeelako.
Bai, egia. Liburu baterako ideia hori nuen.
- Stephen Kingen thriller antzeko bat. - Bai?
Bai, hau da bururatu zitzaidana:
- Bikote bat ezkonbidaian doa. - Bai.
Auto bat alokatu dute.
GPSa deabruak-edo hartu du, edo mutil-lagun ohiak hackeatu du.
Agian hobeto.
Nolanahi ere, GPSak arrisku hilgarri batera bideratzen ditu.
Gorroto duzu. Txarra da? Txarra da.
Ez, ez. Gogoko dut.
Baina zer gertatzen da gero? Arrisku hilgarrira iristen direnean.
Horraino iritsi naiz. Ez dut idatzi.
Nire aitak zioen bezala: "Sormena ez da inoiz alferrik".
- Hortxe duzu. - Esaldi ona.
- Bost kilometrora, I-91 iparraldera. - 91 iparraldera. Ados.
Alan haserretu egiten da nondik joan esaten badiot.
- Bai? - Kopiloturik ez omen du behar.
Nik nahiago dut bidean laguntza izatea.
Alan dela eta,
zer deritzo New Yorken eskatu duzun lanari?
Egia esan… Ez…
Ez diot esan oraindik.
- Eta Cornwall Bridgera joateari? - Ez zaio gustatu.
Egia esan, haserretu egin da.
Bai. Utzi asmatzen.
Ezagutu berri duzun batekin autoan joateagatik.
Ez, ez da horregatik…
Gasolinaren diruagatik baizik.
- Alanen xelebrekerietako bat da. - Ados.
Ez dio axola, azkenean, ez du batere garrantzirik, ezta?
Minduta nago orain. Ez dago nitaz kezkatuta.
- Diruagatik baizik. - Ez diot zutaz hitz egin.
Gainera, nik ere ez nekien zutaz.
- Zer? - Azkenean Googlen begiratu nuen.
Tira.
Ez nuen egin nahi, ez zait jendea bilatzea gustatzen.
Muturra sartzea delako.
- Baina pozten naiz begiratu nuelako. - Ez.
Orain badakit idazle izugarri ospetsu eta arrakastatsua zarela.
- Beraz… - Hori asko esatea da.
Bost milioi ale salduta…
Bost eta erdi oraingoz. Berdin da.
The New York Timesen zerrendan lehena.
- Zortea izan nuen. - Eta 30 hizkuntzetara itzulia.
Hori ez bada izugarri ospetsua izatea…
Eta ni afaria ordaintzeko gai izango ote zinen kezkatuta…
Emango al didazu diru-zorroa? Atzeko motxilan dago.
Eskerrik asko.
1987KO UZTAILA
Hau zer den badakizu?
Nire amaren etxean zegoen "Pertsonala" jartzen zuen kutxa batean.
Hartu egin dut, baina ez dut irakurri. Zer da?
Entzun hau.
"Noel Ellis dut izena".
"17 urte ditut eta haurdun nago".
Nire amaren egunkaria da.
Badakit.
Noel du izena. Ezin dut sinetsi.
Ezin dut…
"Nire gurasoek etxetik bidali naute".
"Lotsa ematen diet".
Eta mundura ekarriko dudan haurrak lotsa ematen die.
Beraz, banoa.
"Ezkondu gabe haur bat izatea oker dagoela uste dute.
Jainkoak ez omen du onartzen".
Baina Jainkoak ez al ditu bekatuak barkatzen?
Ezagutzen ditudan guztiek alde batera utzi naute.
"Zorionez, familia baten etxean umezain arituko naiz".
Turner familian lau dira.
"Scott eta Lois, eta beren bi semeak, Benjamin eta Jacob".
Benjik zazpi urte ditu eta bizitasun handia du.
Jakek lau urte ditu, eta isila da.
Oroitzen al zara ezertaz? Txikia zinen, baina…
Bada, ez.
Zuhaitzeko etxe magikoa liburuak irakurtzen dizkiot.
Eta non dago Ben orain?
Elurte bat egon zen Gabonak inguruan.
Zuhaitz erraldoi bat genuen etxe aurrean, zumarra.
Benjik oso gogoko zuen. Beti zegoen zuhaitzean igota.
Eta gau hartan, zuhaitzean goraino igotzea erabaki zuen…
Ez dakit zergatik ez dagoen eguzkirik zeruan.
Ekaitza dago…
Barkatu sentibera jartzeagatik anaiaren gaiarekin
Ez duzu barkamena eskatu behar. Ulertzekoa da.
Eskerrik asko.
Dagoeneko 30 urte pasa dira. Gaiaz hitz egiteko gai izan beharko nuke.
Denborak zauri guztiak sendatzen dituela diote.
Ez da egia.
Bi hilabete pasa dira,
eta oraindik ez dut ez gurasoen, ez Peterren berririk.
"Behin, logelan, ezin nion negar egiteari utzi…"
Eta norbaitek atea jo zuen, poliki.
"Jacob txikia etorri zen".
Burua sorbaldan jarri zidan, dena ulertuko balu bezala.
Gero eta gehiago maite dut mutiko hori.
Badakit ezin dela kutunena aukeratu, baina…
New York xerra, gutxi egina,
eta begetariano bat.
Piper, azenario eta tipula gabe. Saltsarekin.
Eskerrik asko. Primeran.
- Galdera bat erantzungo? - Ezetz badiot?
Ez.
Nolatan ez du bikoterik zu bezalako mutil eder eta arrakastatsuak?
- Ederra? - Erantzun.
Bakarrik egotea gogoko dut.
Seguruagoa da. Ulertzen dut.
Baina ezkontzera zoaz.
Hala ere, hartu-eman moduko bat da.
"Hurbildu".
"Bakarrik egon nahi dut". Ulertzen?
Bikoteak izan ditut, ez gaizki ulertu.
Harreman serioak izan ditut, batzuk behintzat.
Baina, azkenean…
Azkenean, ez nintzen haiek nahi zutena, ulertzen?
Edo haiek ez ziren nahi zenuena.
Zein aukera dugu mendatea igarotzeko ekaitza iritsi baino lehen?
- Gaur? - Bai.
Esango nuke
zero.
- Ehunetik? - Ehunetik.
Eta zu bazoaz? Avak hankak luzatu ditzan.
Hogei minutu barru hemen?
- Bai. - Ados.
- Kaixo! - Kaixo, aspaldiko.
Barkamena eskatu nahi dizut aurreko gauekoagatik.
Zure amaren gaia, bere bila joatea…
Lasai, Alan. Ez kezkatu.
Eta etorkizunera begira,
ideia bat daukat gure ezkon-hitzerako.
Bai?
Casa Frida, gogoko duzun jatetxe mexikarra?
Maiteminduen egunean libre dago,
ezin hobea da gure festarako, ezta?
Gainera, primerako prezioa eman didate.
Ideia ona da.
Bai? Bihar goizean goiz seinalea ordaindu nahi diet.
Alan, ezin al dugu…
Casa Fridara geroago joan?
Itzultzen naizenean.
Jakina, laztana. Bai. Nahi duzun bezala.
- Noiz itzuliko zara? - Laster.
Ados. Maite zaitut.
Nik ere bai.
- Zortea duzu. Bi gela dauzkat libre. - Oso ondo. Primeran.
Hau rom-com bat balitz, bakarra egongo zen.
Biontzat.
Rom-com bat?
Komedia erromantiko bat.
- Ados. - Bai.
Tira, hala ere,
gelak bateratuta daude.
Barkatu, ixtera zoaz?
Desfilera nindoan, baina ez du presarik. Zer behar zenuen?
Baduzue Jacob Turnerren libururik?
Jakina. Sailetik zenbat irakurri dituzu?
Hasiberria naiz, ez dakit.
Lehen liburua orduan, Parisen begi berdeak. Badugula uste dut.
Primeran. Zeri buruzkoa da?
Paris 40. hamarkadan.
Frantziako Erresistentzia, espioiak, debekatutako amodioa…
Hara. Hori bai…
Liluragarria, ezta? Benetan, hala da.
Sortzen duen munduan,
badirudi bertan zaudela bere pertsonaiekin.
Horregatik harrapatzen zaitu.
Eta ziurrenik, horregatik saltzen ditut hainbeste.
Begira, zortea duzu.
Mila esker.
Itxura ona du.
Itxura ona eta idazle moduan ia beste hainbeste.
- Kaixo. - Kaixo.
Zer egin nahi duzu? Gelara joango gara edo…?
"Edo". Hobe "edo".
Bai. Goazen.
Gabon zoriontsuak!
- Tori. - Mila esker.
- Begira. - Begira! Kaixo! Zein polita.
Utzi hori, jeloskor jarriko da.
- Harrigarria. - Zein polita.
- Kaixo! - Aupa!
- Axola dizu…? - Aurrera.
- Doan ematen dituzue? - Gure kontura.
- Milesker! - Herririk onena.
- Usain ona du. - Eguberri on.
Hara, begira. Urteak daramatzat filma ikusi gabe.
- Nik ez dut inoiz ikusi. - Zer? Gustatuko zaizu.
Barkatu, elkarrekin zaudete?
Bada, ez.
Bai? Tira, bai.
Bai, bai.
Zuk bai jakin.
Ondo zaude?
Herri txiki zikin honetatik alde egin
eta mundua ikusi nahi dut. Italia, Grezia…
Hara! Inoiz ikusi dudan filmik onena dela uste dut.
Bidaiak ezusteko aldaketaren bat izango zuen galdetzen zion bere buruari.
Jainko maitea! Ezin da izan.
Ondo al zaude?
- Kaixo. - Kaixo.
Bai. Ondo nago.
Ados.
- Zera entzun dut eta… - Bai, lasai.
Baina eskerrik asko galdetzeagatik.
Ados. Bada, orduan…
- Gabon. - Gabon.
Ondo lo egin duzu?
Gaua irakurtzen pasatu dut.
- Liburu interesgarriren bat? - Bai. Oso.
- Bai? - Parisen begi berdeak. Ezagutzen?
Ezagun egiten zait, bai…
- Nire liburua erosi duzu ezer esan gabe? - Ez nuen…
- Ez nizun esan nahi, agian… - Agian zer?
Gustatuko ez balitzait ere.
- Gustatuko ez balitzaizu ere? - Bai.
Eta?
Bada…
Ondo da. Esan. Nire egoa…
Onartuko dut.
- Zer? Zer deritzozu? - Ados, bada…
Oso interesgarria deritzot
zure eleberriak suspense, drama eta erromantzez beteta daudela,
baina zure protagonistak, Henrik,
ez dio inori beregana hurbiltzen uzten.
Atzo hitz egin genuenaren harira.
Henri Frantzia okupatuan bizi da. Ezin da inortaz fidatu.
Bai, baina…
Hau ez dute okupatu. Zein da zure aitzakia?
Hala ere…
- Asko gustatu zait liburua. - Bai?
Izugarri. Benetan…
Amaiera, kontxo…
Zur eta lur utzi nau.
Ondo. Ondo.
Ez da erraza amaiera egokia aukeratzea. Bai.
Oraingo libururako ideiaren bat? Amaiera egokia aukeratuko duzu?
Gaur neska bat izango dudala jakin dut,
neskatxo txiki polit bat.
Joan aurretik, gurasoek izenik ez jartzeko esan zidaten.
"Zailagoa izango bailitzateke agur esatea.
Baina nik jadanik…
izena eman diot".
Nire aingerua.
Geldituko zara? Haize pixka bat behar dut.
- Ziur zaude? Hotz dago. - Bai.
Ados. Noski.
Aizu. Zatoz.
Hau da hotza. Tori.
Ondo zaude?
Zergatik utziko zuen ahaztuta?
Zergatik hartu zuen dena idazteko lana
xehetasun osoz, gero…
atzean utzi behar bazuen?
Ez dakit. Agian, egunen batean zuk aurkituko zuela uste zuen.
Edo dena ahaztea nahi zuen.
Gertatu ez balitz bezala.
- Ni ez banengo bezala. - Ez.
Senargaia daukat. Ezkontzekoa naiz.
Ez.
Nora zoaz? Itxaron.
- Nora zoaz? Ez! - Ava!
Ava!
Ava, ez!
Ava Turner, zatoz hona oraintxe bertan!
- Zer egiteko asmoa zenuen? - Bai.
Harrigarria izan da.
Bizitzan dena da atzetik ibiltzea, ezta?
Bide okerretik goazela uste dut.
- Bide okerretik joatea espero duzula? - Horixe.
Esadazu unibertsoak ausartak saritzen dituela.
Zuk ahal duzu.
Ea, bada. Goazen.
UTZI PAKETEA ATEAN MILA ESKER, SCOTT TURNER
Aspalditik itxaro zuen egun bat zen…
eta beldurra zion.
Jacob.
Eleanorrek esan zidan agian etorriko zinela.
Ez nion sinetsi,
baina behin eta berriz esan zidan: "Egon prest".
Prest zaude?
Bai. Gabonetako zuhaitz bat mozten ari naiz zuretzat.
Une hau itxaroten 30 urtetik gora pasa ditut, eta orain…
Bai. Nik ere bai.
Laguntzerik bai?
Gainera, bakarrik egonda, zertarako, ezta?
Bai. Kontsolatzeko balio badizu, ez dut inoiz zuhaitzik jarri,
nik baino gehiago duzu.
Ea. Ongi etorri nire etxe xumera.
Aurrera.
- Hemen jarriko dugu. - Bai.
Jasoko duzu?
- Euskarriaren bila noa. - Ados.
- Bakarrik bizi al zara? - Bai.
- Ea. - Ellieren koadroa da, ezta?
Begi ona duzu. Bai, berea da.
Ea, bada.
- Horrela ondo egongo da. - Bai?
- Begira. - Lan bikaina.
Barkatu.
Scott Turner. Esan?
Bai.
Gero arte.
Barkatu.
Bezero bat zen.
- Bezero bat? Zer egiten duzu? - Beteranoentzat gizarte lana.
Mundua hobetzen saiatzen zara?
Saiatu bakarrik.
Hauek aspaldi erosi nituen, hona bizitzera etorri nintzenean
eta ez ditut kutxatik atera ere egin.
Ibiliko direla uste duzu?
Ez dakit.
Jake.
- Barkamena eskatzea ez da nahikoa… - Badakizu zer?
Ez eskatu.
Ez naiz hona adiskidetzera etorri.
Lagun bati laguntzeagatik etorri naiz.
- Lagun bati? - Bai, lagun bati. Kontu luzea da.
Hemen zaudenez, esan al dezaket esatea nahi nuen…
Nahiago dut esaten ez baduzu.
Sentitzen dut.
Bai. Sentitzen duzu.
Bihotz-bihotzez sentitzen dut.
Oso ondo. Dena esanda, orduan.
Bakarrik utzi ninduzun amarekin,
hona etorri zinen, guztiz desagertu zinen
eta sentitzen duzu?
Jainkoa! Ez nuen hau egin nahi.
Badakizu zer? Akats bat izan da. Ezin dut.
- Jake! - Ondo pasa zuhaitzarekin.
Ezin dut. Ideia ona zela uste nuen.
- Goazen. - Itxaron, lasaitu. Bai?
Orain joaten bazara, akabo. Badakizu, ezta?
Akabo, betiko.
- Duela 35 urte akabatu zen. - Geldi. Jake!
Joaten bazara,
berak egin zuena egingo duzu.
Ezta?
Saiatu zure familian alde egiten ez duen lehena izaten.
Mesedez.
Jake, zaila da gai honetaz hitz egitea…
Eguberria baino bi egun lehenago,
neguko elur-ekaitz handiena izan genuen.
Eta Benjik, urtero bezala,
bere apaingarri kutunena eseki nahi zuen
gure zumar zaharraren goiko adarretan.
Askotan igo zen zuentzat eraiki nuen oholtza gainera.
Banekien adarrak labainkor egoten zirela…
Baina oso mutiko burugogorra zen.
"Apaingarria jarri dezala", pentsatu nuen.
Ez dut inoiz ahaztuko adarrak apurtzean egin zuen soinu hura.
Benjiren aita nintzen.
Ez nion utzi behar.
Hurrengo apirilean,
zuhaitza moztu nuen.
Baina alferrik izan zen.
Noel joan zenean,
zure ama eta biok…
ezin genion elkarri lagundu.
Biotako batek alde egin behar zuen.
Nirekin ekarri nahi zintudan,
baina ezin nion hori egin.
Zu bakarrik zintuen.
Uste nuen, berarekin bazeunde,
bere onera etorriko zela.
Argiak jartzea oso gogoko zenuen txikitan.
Gogoratzen?
Esan egia, zure ustez,
barrura joan beharko genuke ala ez?
Ados, bakarrik utziko ditugu. Bai, entzun dizut.
Harremanetan jartzen saiatu nintzen.
Hasieran, deitu egiten nizun. Mezuak utzi eta gutunak ere idatzi nizkizun.
Ez dut ez gutunik, ez mezurik ikusi. Amak ez zidan esan.
- Ezkonduta zaude? - Ezkonduta? Ez, ez.
Zure liburuak irakurri ditut.
Ikusmena urritu zaidanez, hirugarrena entzun egin nuen.
Lehen aldiz entzun nuen zure heldu ahotsa.
Atsegina izan zen.
Zein polita.
Gogoan daukat.
Benjik baldartxo deitzen zizun…
- Oso polita. - Bai.
Ea zortea dagoen.
Hortxe.
Ondo irten da.
Ez al duzu esan lagun batekin etorri zarela?
Aizue, saltsa gustatzen?
Dantzara orduan!
Hemen duzue.
Barkatu, neskato. Hau ez da zuretzat.
Noelek asko lagundu zigun.
Jacoben anaia galdu genuenean,
berari esker jarraitu genuen osorik.
- Tori. - Eskerrik asko.
Azken 35 urteetan gisatu hau niretzako prestatu dut,
baina ez dakit beste inork jateko modukoa dagoen.
- Usain ona du behintzat. - Ea bada, seme, hemen duzu.
Jateko modukoa baino hobea. Milesker.
- Oso ona dago. - Benetan ona dago.
Oso ondo.
Ba al dakizu
Noel nora joan zen edo non egon daitekeen?
Duela urte batzuk zerbait bidali zidan. Itxaron.
- Benetan? - Barkatu, txiki.
Zer deritzozu?
Bere begiak dituzu.
Benetan?
Bai.
Gauza ona da.
Tira…
Bada…
Barkatu.
Hau gorde nuen. Ez dakit zergatik.
NOEL ELLIS OCEAN VIEW BIDEA 11072, RIDGEFIELD, CT
Honen arabera, Ridgefielden bizi da Charles Hayden bere senarrarekin.
Noel Hayden.
Esan behar dut sekulako bikotea egingo zenuketela.
- Ez. Rachel ezkontzera doa. - Bai.
- Benetan? - Hala da.
- Zorionak. - Eskerrik asko.
Gizon aparta izango da, sekulako ezkongaia zara eta.
- Hala da. - Tira.
Kontatuko didazu nola irteten den dena?
Jakina. Eta eskerrik asko, benetan.
Ez horregatik, maitea.
Zorte ona opa.
- Zorte on. - Milesker.
Oraintxe noa.
Zera…
Mila esker erlojua eramateagatik.
Benetan estimatzen dizut.
Tira, zatoz hona.
Ondo hazi zara. Oso ondo.
Deitu noizean behin.
- Falta gabe. - Ados.
Ondo zaude?
Bai, ondo nago. Mila esker.
Bai.
Gaur jaio da nire alabatxo polita.
Eta badakit ez dudala berriz ikusiko.
"Egunkaria utzi behar dut.
Egun batean irakurtzen badu, maite dudala jakingo du".
Beti maiteko dudala.
"Beti maiteko dudala".
Egia izatea espero dut.
Maiteko nauela.
Noeli buruz pentsatzen ari nintzen.
Deitu egin beharko nioke? Edo zuzenean bera ikustera joan?
Zer uste duzu?
Hobe duzu lo egitea eta bihar erabakitzea.
Bai.
Ezingo dut lo egin.
Hirugarren aldiz begiratuko dut.
Sentitzen dut, baina gela bakarra dugu libre.
- Hara. - Guretzat.
Guretzat?
Tira, bada…
- Guretzat. - Primeran.
Eskerrik asko.
Zera…
Zerbait aitortuko dizut.
- Aitortu? - Bai.
Zer egin duzu?
Gaur nire urtebetetzea da.
- Bai zera. - Bai.
- Zure urtebetetzea da? - Bai.
Bai zera. Nolatan ez didazu lehenago esan?
- Lehenago esan behar zenidan. - Bai.
Egun berezia da. Esan behar zenidan.
Zerbait egin behar dugu… Urtebetetzea da.
- Zertan ari zara? - Eguna ospatu behar dugu.
Kaixo. Jake Turner, Anbar suitetik.
Zera jakiteko…
Bai, Jake Turner berbera. Eskerrik asko. Estimatzen dizut.
Aizu, fabore bat egingo?
Neska baten urtebetetzea da, oraintxe jakin dut.
Badakit berandu dela, baina ba al duzue tartarik
edo kandelak jartzeko moduko postrerik?
Bai? Itzel.
Bai, ardo beltz gehiago ere bai.
Eta bidali xanpaina ere,
urtebetetzea baita, eta xanpaina ospatzeko da.
Primeran. Mila esker.
- Dantza egin nahi? - Benetan?
Bai.
- Benetan? - Bai, tira. Nire urtebetetzea da.
Zure urtebetetzea da, egia da. Ados.
Zorionak, Rachel.
Eskatu desio bat.
Aspaldi eskatu dut.
Jake maitea.
Lehenik eta behin, atzo gauekoa oso polita izan zela esan nahi dizut.
Lehen egunetik nahi izan dudala
onartuko ez banu, gezurra litzateke.
Baina gauaren erdian nahasita esnatu naiz.
Oso, oso nahasita.
Alanek benetan maite nau,
eta hori bada zerbait.
Zuk bestelako bizitza duzu,
liburu ospetsuak eta milioika jarraitzaile.
Nik berriz, ibilbidea hasi berri dut,
eta ulertzen dut, puntu bateraino behintzat.
Baina nik ziurtasuna behar dut bizitzan.
Eta zurekin egotea zoragarria izan den arren,
ez da hori.
Uste dut banantzea izango dela onena
berandu baino lehen,
niretzat bederen.
Beste gauza batez ere ohartu naiz, zuri esker.
Beti uste izan dut nire amak ez ninduela nahi,
bera aurkitu eta zergatia galdetu behar niola.
Baina egunkaria irakurri dudanetik, badakit maite ninduela
eta hori da axola duen bakarra.
Eskerrik asko guztiagatik.
Bizitza zeharo aldatu didan bidaia hau nirekin egiteagatik.
Ez dut inoiz ahaztuko.
Eta azkenik,
ez zaitut inoiz ahaztuko.
- Barkatu, erizainen gela? - Segi zuzen eta eskuinera.
- Mila esker. - Ez da zeri.
Barkatu. Kaixo, non dago Noel Hayden?
Kaixo, ni naiz Noel.
Zure senarrak hemen zaudela esan dit.
Ez dakit nitaz gogoratuko zaren,
Jacob Turner naiz.
Jacob?
Hara.
Zer moduz daude gurasoak?
Gurasoak?
Nire ama duela gutxi hil da.
- Sentitzen dut. - Milesker. Bat-batean izan da.
- Baina zure aita…? - Ondo dago.
Egia esan, denbora asko eta gero ikusi dut.
Ondo dago. Moldatzen da.
Beste guztiok bezala.
Beste guztiok bezala, bai.
Hainbeste urte eta gero ni ikusteak harrituko zintuen.
Kontu luze eta korapilatsua da.
Noel…
nire anaia hil zenean,
duela gutxi jakin dut nire familiari eta niri zenbat lagundu zenigun.
- Ume txikia zinen. - Baina zu egon ez bazina…
Baina banengoen.
Eta aurrera egin zenuen.
Hemen nagoenez, eskerrik asko.
Hemen zaudenez,
ez horregatik.
Eta joan aurretik, beste kontu batez hitz egin nahi dizut.
Izan zenuen umea, zure alaba.
Rachel.
Emakume… zoragarria da,
liluragarria da.
Esatea nahi nuen.
Ezagutzen duzu?
Ezagutzen dut.
Etortzea nahi zuen aurrez aurre zu ezagutzera.
Eta uste dut, hau irakurri eta gero…
nolabaiteko lotura bat sentitu zuela…
eta dena ulertzen duela. Dena.
Eskerrik asko hori esateagatik.
Eguberri on.
Eguberri on, Jacob.
Eta eskerrik asko honengatik.
Opari baliotsua da.
Eta, Jake,
nire alaba ikusten baduzu,
esango al diozu, harremanetan jarri nahi badu,
benetan poztuko nintzatekeela?
Rachel.
Zure aita Esker-emate egunetik lanean aritu da.
Ikusteko irrikaz nago.
Inoiz egin duen politena dela uste dut.
Bai?
Noiz etorriko da Alan?
Laster.
- Ez dirudi ilusio handirik duzunik. - Ez, zera…
Ez dakit, "ilusioa" hitz handia da.
Atzo goizeko ordu biak arte-edo ez nuen lortu guztiz asmatzea.
Asmatu duzu, aita. Perfektua da.
Benetan perfektua da. Mila esker.
Ez duzu Alanekin hitz egin nahi?
Ez, ez da hori. Ez dut…
Ez dakit, gauzak… Gero hitz egingo dugu.
Gauzak argitu behar ditugu.
Gauzak argitu? Ez al zenuten bakea egin?
Egin genuen, baina…
Gauzak ez daude oso argi oraintxe bertan.
Puruen eraztunaren kontu horren antza du honek.
Aita, utzi hori. Benetan.
Barkatu, oraintxe nator.
- Jake, utzi deitzeari. - Zurekin hitz egin arte ez.
Ez dut hau egin nahi.
Ados? Ez…
Telefonoa eskegiko dut.
Mesedez, ez zaitez nire bila etorri.
Beranduegi.
Zergatik egiten duzu hau?
Galdetzea ere.
Ez naiz kanpora irtengo.
Ez. Ezin dut.
Zergatik? Zergatik ez? Zertaz beldur zara? Zer gertatuko da?
Ez duzu ulertzen.
Azkenean aurkitu dut benetan…
konfiantza ematen didan zerbait eta…
Ez da perfektua, baina nahi dudana da.
Behar dudana da. Ados?
Ulertu egin behar duzu.
Ulertzen dut, dena ulertzen dut.
Ulertzen dut
lehen behar zenuena orain ez behar izatea.
Begira niri. Nik beti nahi izan dut bakarrik egon.
Eta guretzat zaila da konfiantza izatea, jendeari hurbiltzen uztea.
Zaila da. Ulertzen dut. Baina hemen nauzu orain.
Zure aurrean, dudan lagun bakarrarekin.
Maite dudan emakumeari begira nago.
Mesedez, fida zaitez nitaz. Nitaz fida zaitezkeela diotsut.
Utzi sartzen, mesedez.
Utzi sartzen.
Esan
ez nauzula maite.
Alan da. Joan beharra duzu.
Esan ez nauzula maite eta joan egingo naiz.
Ez zaitut maite.
BAINA ZURE FALTA SUMATZEN DUT. EGUNERO.
DEITU NAHI DUZUNEAN. ASKO MAITE ZAITUT.
BETI IZANGO ZARA NIRE MUTIKOA
Autoa ikusi dugu eta Eguberri on opatzera gatoz.
Mila esker.
Gauza batzuk jasotzen ari nintzen. Dena itxi eta joan egingo naiz.
Gurekin afaldu nahi? Poztuko ginateke.
Bai, benetan. Gonbidatu batzuk ditugu.
Gabonetako aperitibo guztiekin.
Nahiko nuke, baina bideak itxi aurretik joan behar naiz.
Zer moduz zure aitarekin?
Espero nuena baino hobeto. Askoz hobeto, egia esan.
- Esan nizun. - Bai.
Eta Rachel bere amarekin?
Uste dut ondo joango dela.
A zer berri onak. Primeran.
Kontxo, urdaiazpikoa busti behar dut. Ezingo zara etorri?
Tira, bada, Eguberri on, gazte.
- Ondo busti. - Oraintxe noa.
Aurrera.
Eta zu Rachelekin?
Ez? Benetan? Ziur nengoen.
Kerouac-ek esan zuen:
"Dena malkoekin amaitzen da".
Baina ondo egongo naiz, eta Rachel ere bai.
Jakina.
Eguberri on.
Niretzat? Zer da hau?
Ai ama, Ellie.
Zuhaitza ere margotu duzu.
Bai.
Etxe honen oroitzapen ederrak ditut.
Zu eta Benji lorategian jolasten,
zure gurasoak.
Eguberri on.
- Zaindu zeure burua. - Zuk ere bai.
Eskerrik asko. Hau oso… Berezia zara.
RICHARD PAUL EVANS-EN ELEBERRIAN OINARRITUA
Azpitituluak: Ilargi G.