Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
NETFLIX SUNAR
Noel'e çok az kaldı.
O günden sonra hayatım asla eskisi gibi olmayacak.
Biraz korkuyorum.
Aslında çok korkuyorum.
Bana, bize ne olacak?
Bir de küçük Jacob var.
Ona ne olacak?
Umarım güzel bir hayatı olur.
Geldi!
Nasılsınız? İçeride görüşürüz. Geldiğiniz için teşekkürler.
Beşinci kitapta Camille'le ilgili gerçeği öğrenecek miyiz?
Söylediği gibi Fransız Direnişi'nin bir üyesi mi?
-Yoksa gerçekten bir Nazi casusu mu? -Bu konuda bir türlü karar veremedim.
Onu kahraman yap. Çok daha romantik olur.
Casus olursa da daha seksi olur.
Bakın ne diyeceğim. Çifte ajan.
"Sherri'ye" yazar mısınız lütfen? Adım Sherri.
İ ile mi yoksa Y ile mi?
İkisi de olur.
Beni tanıdın mı? Üçüncü kitap.
Elbette. Camille Toussaint. Nasılsın?
Çok iyiyim efendim. Çok iyiyim.
Mutlu Noeller Camille.
Çok teşekkürler.
-"Todd ve Mark'a" yazar mısınız? -Tabii.
"Mark ve Todd'a" yazın. Kitabı ilk ben okudum.
Hatırlamıyor musun? Kardeşin verdi.
-Hayır, kardeşin verdi. -Şöyle yapayım.
İkiniz için birer kitap imzalayacağım. Tamam mı?
Benden hediye. Alın.
Tatili şehirde mi geçireceksin?
Maalesef hayır. Sevgilim Ava'ya gideceğim.
Şey olduğunu bilmiyordum…
Çok şanslı bir kadın.
-Mutlu Noeller. -Mutlu Noeller.
Ava, canım. Ben geldim.
Ava?
Gel canım. Ne haber? Nasılsın? Gel bakayım. Selam.
-Hoş geldiniz Bay Jacob. -Sağ ol Svet.
Selam. Nasılsın? Merhaba!
Her şey kontrol altında mı?
-Evet. Buzdolabı dolu. Ava banyo oldu. -Tamam. Peki.
Fazladan odun getiriyorum.
Hayran mektupları geldi.
-Son kitaba gelenlerden fazla. -Vay be. Peki. Şuna bak.
Birkaç haftalık programım belli oldu.
Ben yokken ilgilendiğin için sağ ol.
Az kalsın unutuyordum.
Svetlana, bu senin. Mutlu tatiller.
-Her şey için teşekkürler. -Teşekkürler.
İyi olacak mısınız?
İyi mi? Nasıl yani? Ben her zaman iyiyim.
Her zaman da yalnızsınız.
Yalnız olmayı seçtiğim için öyle.
Ayrıca hoş bir sevgilim var. Ava bana arkadaşlık eder.
-Gelecek yıl görüşürüz Bay Jacob. -Tamam. Görüşürüz.
Ava, buraya gel.
Bakalım ne varmış.
İşte bu. Tamam.
Bu çok güzel işte.
-Alo? -Merhaba. Jacob Turner mı?
Evet, benim ama halı temizlemeye veya krediye ihtiyacım yok…
Özür dilerim Bay Turner. Mesaj bırakmaya çekindim.
Adım Matt Segreto. Avukatım…
Tahmin edeyim. Müvekkilinizin fikrini çaldım.
Hayır.
Annenize ait mülkün vasisiyim.
Anlamadım. Ne dediniz?
Bunu benden duyduğunuz için üzgünüm.
Geçen hafta vefat etti.
Bildiğinizi sanıyordum.
Hayır, bilmiyordum.
Annemle uzun zamandır konuşmuyordum.
Karmaşık bir ilişkimiz vardı.
Anlıyorum.
Evini, eşyalarını, her şeyini size bıraktı.
İmzalanması gereken bazı evraklar var.
Size de uyarsa haftaya bir gün Bridgeport'ta buluşma ayarlayabilirim.
-Bay Turner. -Merhaba.
Matt Segreto.
Geldiğiniz için sağ olun.
-Başınız sağ olsun. -Teşekkürler.
Evi görünce anılarınız canlanmıştır.
Tahmin bile edemezsiniz.
-Buyurun. -Peki.
Dikkat edin.
Vay canına.
Komşular evden nadiren çıktığını söyledi. Geldiklerinde onları içeri almazmış.
Artık nedenini biliyorum.
Burada bir yerlerde bir piyano olmalı.
Evet, envantere göre 1940 model, Steinway Model S.
40 bin dolar değerinde.
Etrafa bakılırsa birçok şeyi atmanız gerekecek.
Çöp konteyneri kiralayayım mı?
-Olur. Teşekkürler. -Peki.
Bay Turner…
Jake, seni rahatsız etmek istemem ama eşim büyük bir hayranın…
Tamam.
Bizim gibi sıradan kişiler kitaplarındaki havalı adamlarla yenişemez.
O adamlar gerçek değil Matt.
Gel de bunu eşime söyle.
Adı Mercedes. Araba markası gibi.
-Tamam. Al bakalım. -Teşekkür ederim.
Gel canım.
Hazır mısın? Bin hadi.
Aferin kızım.
Tek kelimeyle mükemmel.
Ellie, sen misin?
Jacob, gelmişsin.
Tabii.
Bilmiyorum. Artık çok ünlü olduğun için yardımcını veya birini yollarsın sandım.
Hayır, bazı işleri kendin yapman gerekir. Seni görmek güzel. İyi görünüyorsun.
Sen de. Uzun zaman oldu. 20 yıl olmuştur.
-18 yaşında ayrılmıştın. -17 yaşında ayrıldım.
Senin için çok zor bir dönemdi.
Evet, öyleydi.
Yazar olacağını biliyordum.
İlginç bir çocuktun.
Harika bir hayal gücün vardı. Kelimeleri seviyordun.
Odanda saatlerce oturup Scrabble oynadığımı hatırlıyorum.
Annen kötü bir gün geçirdiğinde.
-Annemin birçok kötü günü oldu, değil mi? -Hiç eskisi gibi olmadı.
Biz de öyle.
Yetenekliler.
-Harika. -Çok hoş. Teşekkürler. Hoşça kalın.
Hoşça kalın.
-Hâlâ resim yapıyor musun? -Hâlâ yaşıyor muyum diye sorsan daha iyi.
Sana rastladığıma sevindim. Seni görmek güzel.
Ben de gidiyordum. Yarın…
Yarın gelip başka odayı boşaltacağım.
Tüm eşyalarını incelemek zor olmalı.
Evet. Robert Frost'un hep söylediği bir söz var.
"En iyi çıkış yolu yüzleşmektir" demişti.
Bunu dediğinde bir istifçiyle tanışmadığından eminim.
Sanırım tanışmamıştır.
KISA ÖMRÜNDE BİZİMLEYDİ 1980 - 1987
Burada çok yalnızım.
Seni özlüyorum.
Tanrım! Yok artık!
Yok artık. Anne, gerçekten mi?
Ne var?
Peynirli domates çorbasını hâlâ seviyor musun?
-İyi çalıştığın için iştahın açılmıştır. -Tabii. Açlıktan ölüyorum.
-Domates çorbası sever mi? Vereyim mi? -Sever. Tabii, ver.
Al bakalım.
-Seviyormuş. -Şuna bak.
Sana nasıl teşekkür etsek bilmiyoruz.
Yeni romanına beni ekle.
Dur bakalım. Gerçekten romanlarımı okuyor musun?
Bazı karakterleri tanıyan belki de tek okuyucunum.
Kim mesela?
-Yeşil Gözleri'nde… -Paris'in Yeşil Gözleri'nde.
Evet, fotoğrafçı.
Sağlığı bozulan, güzel, güçlü kadın.
O çok bariz, değil mi?
Son Gece Yarısı'nda tanıdığım bir karakter daha var.
Askerin babası.
Gerçek hayattaki gibi çok önemsiz bir karakter.
Hâlâ onun saatini taktığına göre ona dair anıların kötü olamaz.
Annenin cenazesine geldi. Bunu biliyor muydun?
Saygı göstermek içindir ama bence seni orada görmeyi umdu.
Hayır, sanmam…
Hayır, hiç sanmıyorum.
Cenazede…
Bu anlaşılır bir şey ama artık önemi yok.
Bu o zamandı. Biz bugündeyiz.
Sağ ol.
-Bir şey sorabilir miyim? -Tabii.
-Kişisel bir şey. -Peki.
Bunun için çok mu yaşlıyım?
-Sen… Soracağın şey bu mu? -Evet.
Hayır tabii ki.
-Cidden mi? -Harika.
Hiç kullandın mı? Kullanmadın.
Niye kullanasın ki? Kadınlar kapında sıradadır.
Kadınlar kapımda sırada değil.
Markette dergileri görüyorum. Aktrislerle çıkıyorsun.
Dinle, onlar her şeyi yazar.
Soruna gelince, flört uygulaması kullanmadım.
Kesinlikle denemelisin.
Bir şey yazmam lazım.
-Profil mi? -Evet.
Bir yazar tanıyorum. Verir misin?
-Profilimi mi yazacaksın? -Benim için zevktir.
KİŞİSEL
Gel Ellie. Kapı açık.
Merhaba.
Sen Ellie değilsin.
Hayır, değilim.
-Hayır. Seni komşum sandım. -Kusura bakmayın.
-Sokağın karşısındaydın, değil mi? -Evet, o bendim.
Tuhaf bir sapık olduğumu düşünüyorsanız öyle değilim.
Hayır, öyle düşünmedim. Kapıyı kapatır mısın?
Tabii. Olur.
-Senin için ne yapabilirim? -Çok tatlı. Aferin oğlum.
Kız aslında. Adı Ava.
Adı güzelmiş. Selam Ava.
Burası Turner'ın evi, değil mi?
Sayılır. Ben Jake Turner'ım.
Harika. Memnun oldum Bay Turner.
Adım Rachel Campbell. Burada olmamın sebebi…
Üzgünüm, durum biraz karışık. Annemi bulmaya çalışıyorum.
Bana siz yardım edebilirsiniz.
Uzun zaman önce burada yaşadığını umuyorum.
Annen bu evde mi yaşadı?
Evet, ben doğunca… Ben doğmadan önce.
Burası Scott ve Lois Turner'ın evi mi?
Evet, anne babam.
Harika. Öz annem burada yaşamış ve onlar için çalışmış.
Anne babam için mi?
Anladığım kadarıyla dadılarıymış.
Hayır, hayır.
Tamam, dur.
Sıcakmış.
Yardım lazım mı?
-Hayır, kontrolüm altında. -Peki.
-Boş ver. -Peki.
Sormamın sakıncası yoksa Nancy Drew neden Turner'ların evine geldi?
Kolay olmadı. Evlat edinme dosyam gizliydi.
Bir dostum Kayıt Dairesi'nde çalışıyor.
Yasa gereği bana isim veremedi
ama bilinen son adresini, yani burayı verdi.
Anlıyorum ama üzgünüm. Çıkmak üzereydim.
Keşke sana yardım edebilsem ama bu mümkün değil.
Anlıyorum.
Masadan kalkmayı öğrenmeliyim.
Nina Simone.
Evet, doğru. En iyisi o.
-Onu sever misin? -Evet.
-Başka var mı? -Peggy Lee, Ella, Lady Day.
-Aretha. -Gladys'i unutma.
Gladys müthiş. Babam…
Müzik hocamdı. Şarkıcıları bana o öğretti.
Little Richard, Marvin Gaye.
-Marvin ben çocukken öldü. -1984'te.
Evet.
-İşin müzikle mi ilgili? -Hayır, ben… Yazarlık yapıyorum.
-Sahi mi? Harika. Bildiğim bir şey mi? -Şey… Muhtemelen hayır.
-Seveceğim bir şey mi? -Muhtemelen hayır.
Mücadele veren bir sanatçı mısın? Anladım.
Herkesin bir mücadelesi oluyor işte.
Hem de nasıl. Annen konusunda yardım edemediğim için üzgünüm.
Hayır. Özür dileme.
Bir zamanlar yaşadığı eve gelmek bana şey hissettirdi…
Bilemiyorum. Bir tür bağ kurdum.
-Öyle mi? -Evet.
Neyse, teşekkürler.
Teşekkür ederim. Evet.
Mutlu Noeller.
-Sana da Mutlu Noeller. -Sağ ol.
Dur, Ellie…
Bekle. Rachel.
Rachel, bekle!
Bir fikrim var.
Komşum yıllardır burada yaşıyor. Sanırım o…
Bence de öyle.
Ne çabuk bulmuş.
Ne?
Yok bir şey. Açıklarım.
Sana telefon numaramı vereyim. Yarın mesaj atarsın.
-Yarına kadar onunla konuşurum. -Harika.
O dönene kadar bekleyebilirim.
-Arabada beklerim. -Emin misin? Çok sürebilir.
-Buraya kadar geldim. -Peki.
-Tamam.
Teşekkürler.
-Selam. -Selam.
Ne oldu?
Aç mısın? Açsan ben de bir şeyler yiyecektim.
Çok güzel. Eski bir uğrak yeri mi?
Hayır, buraya gelmeyeli yıllar oldu.
Çocukken annem sıkça beni buraya getirdi.
-Burayı severdi. -Nedenini anlıyorum. Güzelmiş.
-Restoranımıza hoş geldiniz. -Sağ olun.
Ben Vittorio. Spesiyalleri söyleyeyim mi?
İngilizce de söyler misin?
Hayır, sorun değil. Ne alıyorsa ondan alayım.
Bir kadeh de şarap lütfen.
-İster misin? -Hayır.
Emin misin?
-Son siparişin neydi? -Şey…
-Ayrı hesap. -Ayrı hesap mı?
Bir yazarsın. Buna saygı duymak istiyorum.
Anne babam da sanatçı. Takı yapıp satıyorlar.
Tahmin edebileceğin gibi faturalarda zorlandıkları zamanlar oldu.
Bu yüzden ben de…
Eminim bu durumu anlar ve takdir edersin…
-Sağ ol. Takdir ediyorum. Çok naziksin. -Evet, tabii.
İtalyancan akıcı. Nerede öğrendin?
Fransızca ve Almanca ve biraz da Mandarin biliyorum.
-Biraz Mandarin mi? -Biraz.
Şaka yapmıyorum.
Dil uzmanıyım.
Anladım. Güzel. Bu gerçekten…
Çok teşekkürler.
Bugünlerde nasıl vakit geçiriyorsun?
BM'ye tercüman olarak iş başvurusunda bulundum.
-Düşük bir ihtimal. -Neden?
Her şey öyle değil mi?
-Buna bakmam lazım. İzninle. -Tabii, sorun değil.
Masada görüşürüz.
Evine hoş geldin yabancı.
Dion! Nasılsın?
-Ne kadar oldu? -Epey oldu. 12'nci sınıftı.
Ortadan kayboldun. Üniversiteyi nerede okudun?
Okumadım. Paris'e gittim. Hayat okulunda okudum.
Anladım. Hiç değişmemişsin. Sadece daha zenginsin.
Yeni kitabını film mi yapacaklar?
Bilmiyorum. Öyle diyorlar.
-Memleketin kahramanı. -Sağ ol. Çok teşekkürler.
-Seni görmek harika. -Seni de.
Özür dilerim. Nerede kalmıştık?
Şeyde…
BM'ye iş başvurusu. Düşük ihtimal.
Evet, bu…
Bilemiyorum. Yeni iş zorlu olabilir.
-Taşınmamız gerekebilir. -Biz derken?
Evet, Alan ve ben.
-Alan kim? -Tanrım. Affedersin. Alan nişanlım.
Nişanlı mısın?
-Evet. -Tebrikler. Aşkı seviyorum.
-Çok güzel. Teşekkürler. -Şerefe! Harika.
Henüz bir tarih belirlemedik. Alan istiyor ama bu işe girersem…
Bir çözüm bulmalıyız. Daha nişan yüzüğü bile bakmadık.
Geçen hafta bakmaya gittik. Hiçbir şey seçemedim.
Oradan ayrıldık…
Güzel bir şey oldu. Eve giderken bana bunu verdi.
-O ne? -Bu…
Puro yüzüğü.
Bu aptal yüzük beni rahatlattı.
Elmas seven kadınlardan değilim.
İşin aslı nişanlanma konusunda kararsızım.
Bir yandan kesinlik hoşuma gidiyor ama diğer yandan köşeye kısılmış gibiyim.
Ömrüm boyunca köşeye kısılmaktan kaçmayı başardım.
Alan her şeyi kuralına uygun yaptığı için işim zor.
Diğer kişinin isteğine saygı duymak çok önemli.
Kendisi vergi avukatı. İşinde çok başarılı ve çok titiz.
Düğünümüzü en ince detayına kadar planlar.
Düğünümüz saat gibi işler.
Birazdan susacağım ama işin iyi yanı birbirimizi tamamlıyoruz.
Böyle olması lazım, değil mi?
Bu konuda uzman değilim ama evet, ideal görünüyor.
Öyle ya da böyle ilişki konusunda uzmanım. Sanırım evlatlık olduğum için…
…hep bir boşluğu doldurmaya çalışıyorum.
Hep güven, güvenilirlik arıyorum.
Bu yüzden gerçek annemi bulursam…
…hayatımdaki bu büyük belirsizliği çözmüş olacağım. Sonra…
-Bilemiyorum. -Özgür olacaksın.
-Evet. -Gel hadi.
Hesabı ortak ödemek isterdim.
Hayır, benim için zevkti. Güzel yemek, güzel sohbet.
Üç saattir randevuda.
Sanırım evren cesurları ödüllendiriyor.
Bir odayı daha halletmeliyim.
Acaba anne ve baban
anneme ait eşyaları saklamış olabilir mi?
Bir kart, fotoğraf…
Herhangi bir şey.
-Dikkat et. -Tamam.
-Tuttun mu? Peki. -Evet. Tamam.
-Buraya koy. Burası olur. -Peki.
-İçinde ceset mi var? -Açıkçası bakmaya korkuyorum.
Kim çalardı?
Çocukken annem bana zorla öğretti.
-Başta nefret ettim. -Peki ya sonra?
Beni çalarken dinlemek onu mutlu ederdi.
Benim için çalar mısın?
Senin için mi? Olmaz.
Piyanonun sesi görünüşü kadar güzel mi merak ediyorum.
Lütfen.
Tamam. Uzun zaman oldu. Paslanmış olabilirim.
Çünkü annen yapayalnız
Boşuna çabaladım
Bir daha adını anmayacağım
Gidince kalbimi kırdın
Ayrılacağımızı hiç düşünmemiştim
Günün her saati şöyle diyeceğim
Canım, lütfen eve döner misin?
Eve döner misin?
Canım
Lütfen eve döner misin?
Vay canına.
Gençlerin aşkı.
-Merhaba! -Randevu nasıl geçti?
İyi geçti.
Sadece iyi mi?
Çok iyi geçti.
-Bu arkadaşım Rachel. -Memnun oldum.
Rachel'ın bir sorusu var. Cevabı sadece sende olabilir.
Elbette onu hatırlıyorum.
Evde kalan çocuk bakıcısıydı. Ev işlerine de yardım ederdi.
Aynen.
Çok gençti. En fazla 17, 18 yaşındaydı.
Bebek doğmadan önce taşınmış olmalı.
Adını hatırlıyor musun?
Güzel bir soru.
Noel'le alakalı bir ismi vardı.
Christina veya Joy gibi bir şey.
Tam hatırlamıyorum. Kim hatırlar biliyor musun?
-Kim? -Baban.
Hayır, olmaz. Ben…
Neyse, şu an Vermont'ta yaşıyor.
Dağlık bölgede Cornwall Bridge adlı ufak bir kasabada.
Gözlerden uzak bir yer.
Tüm bunları nereden biliyorsun?
Cenazede görüştüğümüzde uzunca sohbet ettik.
Konuşmanın zararı olmaz…
Zararı olmaz mı? Olur. Onunla konuşmayalı 35 yıl oldu.
Evet, biliyorum ama…
Hayır. Kusura bakma.
Üzgünüm.
Jacob.
Artık niye uzak kaldığını biliyorsun.
Bu olayı geride bırakması iyi olur.
-Rachel, bekle! -Ne?
-Dinle. -Evet?
Babamla ilgili o konular sana mantıksız gelmiştir.
Lütfen. Bana açıklama borçlu değilsin.
Kapında beliren bir yabancıyım. Bana hiçbir şey borçlu değilsin.
Bana zaten çok yardım ettin. Teşekkür ederim.
Umarım güzel bir Noel geçirirsin.
Eve mi gidiyorsun?
Hayır, Cornwall Bridge'e gidiyorum.
Annem için önemli miydim öğrenmeliyim. Belki babanı merak etmişsindir.
Onu görünce ne diyeceğimi bile bilmiyorum.
Ufak bir yolculuğa çıkmak istersen
birkaç satır bulabiliriz.
Gel hadi.
Atla.
Gidiyorsun demek. Eve mi dönüyorsun?
Hem evet hem de hayır.
-Nasılsınız? Jake Turner. Memnun oldum. -Ian Page. Ben de.
-Eserlerinizi çok seviyorum. -Teşekkürler.
Profilimi senin yazdığını Ian'a söyledim.
Müstehcen şeyleri çıkarttırdı.
Eleanor'la tanışmak alabileceğim en güzel Noel hediyesiydi.
Ian, Hartford Senfonisi'nde birinci kemancı.
-Öyle mi? Çok etkileyici. -Teşekkür ederim.
"Hem evet hem hayır" derken ne demek istedin?
Evet, gidiyorum. Hayır, eve gitmiyorum. Rachel ile…
-İşte geldi. Selam. -Selam.
Rachel ve sen beni ikna ettiniz.
Babamı görmeye gidiyorum.
Jacob.
Aferin sana.
Evren cesurları ödüllendirir, değil mi?
Buna hazır mısın?
Kesinlikle hayır. Ya sen?
Hayır.
Gidelim.
-Waze ile daha kolay bulunmaz mı? -Tabii ki bulunur.
Harita daha güzel. Sanal dünyada elle tutulur bir şey.
Evet, biliyorum. Bu konuda kitap yazmak istedim.
-Stephen King tarzı gerilim romanı. -Öyle mi?
Evet. Aklımdaki fikir şuydu.
-Balayına çıkmış bir çift var. -Peki.
Kiralık araba sürüyorlar.
GPS'ye cin falan kaçıyor ya da eski sevgilisi hackliyor.
Bu daha iyi olabilir. Neyse artık.
GPS onları ölümcül bir tehlikeye götürüyor.
-Beğenmedin. Kötü mü? Kötü. -Hayır, beğendim.
Peki sonra ne oluyor? Yani ölümcül tehlikeden sonra.
Buraya kadar düşündüm. Hiç yazmadım.
Babam şöyle der. "Hiçbir yaratıcı fikir boşa gitmez."
-Aynen öyle. -Bunu sevdim.
-Beş kilometre sonra I-91 Kuzey'e dön. -91 Kuzey. Tamam.
Ne zaman yol tarif etsem Alan kızıyor.
-Sahi mi? -Yardımcıya ihtiyacı yokmuş.
Yol bulmada her türlü yardıma ihtiyacım var.
Alan demişken,
başvurduğun New York'taki iş konusunda ne düşünüyor?
Aslında o…
Daha ona söylemedim.
-Cornwall Bridge seyahatine ne diyor? -Pek sevinmedi.
Hatta biraz sinirlendi.
Anladım. Dur, tahmin edeyim.
Yeni tanıştığın biriyle seyahate çıkmana çok bozuldu.
Hayır, aslında…
Konu benzin parasıydı.
-Alan'ın tuhaf yanlarından biri işte. -Peki.
Mühim değil. Büyük resme bakınca bir anlamı yok.
Biraz incindim açıkçası. Beni dert etmiyor.
-Benzin parasını dert ediyor. -Seni tanımıyor.
Belli ki seni ben de tanımıyormuşum.
-Ne? -Dayanamayıp Google'da seni arattım.
Yapma ya.
Ötelemeye çalıştım. İnsanları internette aratmayı sevmiyorum.
Özel hayatın ihlali gibi.
-Şimdiyse böyle yaptığım için memnunum. -Olamaz.
Çok ünlü, çok satan yazar olduğunu artık biliyorum.
-Bu… -Çok ünlü demek abartı olur.
-Kitabın beş milyon satmış. -Şu an 5,5 milyon ama bunu kim sayar ki?
New York Times'ın Çok Satanlar Listesi'nde bir numara.
-Şansım yaver gitti. -30 dile çevrilmiş.
Bu da seni çok ünlü yapar bence…
Yemeğin parasını nasıl ödeyeceksin diye endişe etmiştim.
Cüzdanımı alır mısın?
-Arkadaki sırt çantasında. -Tabii.
Çok teşekkürler.
TEMMUZ 1987
…adım Noel Ellis.
…17 yaşındayım.
…bebeğim olacak.
Bu ne biliyor musun?
Annemin evinde "Kişisel" yazan kutudaydı.
Aldım ama içinde ne olduğuna bakmadım. Neymiş ki?
Şunu dinle.
"Adım Noel Ellis.
17 yaşımdayım ve bebeğim olacak."
Bu annemin günlüğü.
Biliyorum.
Adı Noel'miş. Buna inanamıyorum.
Ben gerçekten…
"Ailem çocuğumu doğurayım diye beni kovdu.
Benden utanıyorlar."
Dünyaya gelecek çocuğumdan utanıyorlar.
Bu yüzden gidiyorum.
"Bir kadının evlilik dışı çocuk yapmasını yanlış buluyorlar.
Tanrı onaylamaz, diyorlar."
Tanrı hatalarımızı affetmez mi?
Tanıdığım ve güvendiğim herkes beni terk etti.
"Neyse ki bu iyi aile beni bakıcı olarak tuttu."
Turner'lar dört kişilik bir aile.
Scott, Lois ve küçük çocukları Benjamin ve Jacob.
Benji yedi yaşında ve yerinde duramıyor.
Jake dört yaşında. Sessiz bir çocuk.
Bunları hatırlıyor musun? O zaman küçüktün ama…
Hatırlamıyorum.
Sihirli Ağaç Evi kitaplarını okumam hoşuna gidiyor.
Ben şimdi nerede?
Kar fırtınası çıkmıştı. Noel zamanıydı.
Ön bahçemizde dev bir karaağaç vardı.
Benji o ağaça çıkmayı severdi. Hep o ağaçtaydı.
Ben o gece olabildiğince yükseğe tırmanmak istedi…
Neden bilmiyorum
Güneş yüzünü göstermiyor
Fırtına havası var
Kardeşimden bahsederken duygulandım. Kusura bakma.
Hayır, özür dilemene gerek yok. Anlıyorum.
Teşekkürler.
30 yıldan fazla oldu. Bunu konuşmak kolay sanırsın.
"Zaman her şeyin ilacıdır" lafını bilir misin?
Hiç de öyle değil.
İki ay oldu.
Ne ailemden ne de Peter'dan haber aldım.
"Bir gün odamda hüngür hüngür ağlıyordum."
Biri sessizce kapımı çaldı.
"Küçük Jacob içeri girdi."
Yaşadıklarımı anlamış gibi başını omzumu koydu.
O çocuğu gitgide daha çok seviyorum.
En sevdiğim diye ayrım yapmak doğru değil ama yine de…
Az pişmiş New York biftek ve vejetaryen tabağı.
Biber, havuç, soğan yok. Yanında sos var.
Teşekkürler. Harika.
-Bir sorum var. -Reddedebilir miyim?
Hayır.
Senin gibi yakışıklı, başarılı bir adam neden hâlâ bekâr?
-Yakışıklı mı? -Konuyu değiştirme.
-Herhâlde yalnız olmayı seviyorum. -Böyle daha güvenli. Anladım.
Sen nişanlısın.
Yine de bir adım ileri, bir adım geri olayı var.
"Yaklaş."
"Yalnız kalmak istiyorum" gibi.
-Geçmişte ilişkim oldu. Yanlış anlama. -Peki.
Birkaç tane ciddi ilişkim oldu.
Ama sonuçta hepsi…
Sonuçta aradıkları kişi ben değildim.
Belki de aradığın kişi değillerdi.
Fırtına gelmeden varma ihtimalimiz var mı?
-Bu gece mi? -Evet.
Sıfır ihtimal var diyebilirim.
-Yüzde olarak mı? -Yüzde olarak.
-Sen giriş yaptır. Ben Ava'yla yürüyeyim. -Olur. 20 dakika sonra buluşalım mı?
-Evet. -Peki.
-Selam. -Selam yabancı.
Geçen gece için özür dilemek istiyorum.
Anneni bulmaya çalışmanı…
Dert etme Alan. Sorun değil.
Dinle. Geleceği düşünüyordum.
Nişan partimizle ilgili bir fikrim var.
Öyle mi?
Sevdiğin Meksika restoranı Casa Frida'da
Sevgililer Günü'nde boş yer varmış.
Nişan partisi için harika, değil mi?
Ayrıca çok uygun bir fiyat verdiler.
Çok iyi.
Öyle mi? Yarın ilk iş depozitoyu ödeyeceğim.
Alan, biz…
Ben dönene kadar restoran konusunda bekleyebilir miyiz?
Tabii canım. Nasıl istersen.
-Ne zaman döneceksin? -Yakında.
Tamam. Seni seviyorum.
Ben de seni.
-Şanslısınız. İki odam kaldı. -Harika. Mükemmel.
Bu bir romantik komedi olsaydı bir odanız kalırdı. Odayı paylaşırdık.
Romantik komedi mi?
Romantik komedi filmi.
-Anladım. -Evet.
Bir faydası olacaksa odalardan birbirine geçiliyor.
Pardon. Kapatıyorsunuz.
Törene gidecektim ama bekleyebilir. Nasıl yardımcı olabilirim?
Jacob Turner'ın kitabı var mı?
Elbette. Serinin ne kadarını okudun?
Başındayım. Hiç okumadım.
İlk kitap Paris'in Yeşil Gözleri'ni oku. Bizde olması lazım.
Harika. Konusu ne?
40'ların Paris'ini anlatıyor.
Fransız Direnişi, casusluk, yasak aşk.
Vay canına. Şeye benziyor…
Sürükleyici, değil mi? İnan bana öyle.
Yarattığı dünya ve karakterlerle kendini romanın içinde hissediyorsun.
Kitabı çok heyecanlı kılıyor.
Bu yüzden raflarımızda kitap kalmıyor.
Şuna bak. Şanslısın.
Teşekkürler.
Fena değil.
Evet, kitapları kadar kendi de güzel.
-Selam. -Selam.
Ne dersin? Yatalım mı yoksa başka bir şey mi…
"Başka bir şey" mi? Kesinlikle.
Peki. Gel hadi.
Mutlu Noeller!
-Buyurun. -Teşekkürler.
-Şuna bak. -Şuna bak! Selam! Çok tatlı.
Kes şunu. Ava kıskanacak.
-İnanılmaz. -Burayı sevdim.
-Nasılsınız? -Selam!
-Şey yapabilir miyiz… -Tabii.
-Teşekkürler. Bedava mı? -Müesseseden.
-Teşekkürler. -Burayı sevdim.
-Güzel kokuyor. -Mutlu tatiller.
Şuna bak. Bu filmi izlemeyeli yıllar oldu.
-Ben hiç izlemedim. -Yok artık. Keyfini çıkar.
Affedersiniz. Birlikte misiniz?
Hayır.
Birlikte miyiz? Biz…
Birlikteyiz.
Çok güzel.
İyi misin?
Bu köhne kasabadan kurtulup dünyayı göreceğim. İtalya, Yunanistan…
Vay canına. İzlediğim en güzel film olabilir.
Bu seyahatte beklenmedik bir son mu olacaktı?
Bunu merak ediyordu.
Tanrım. Olamaz.
Her şey yolunda mı?
-Merhaba. -Merhaba.
Evet. İyiyim.
Peki.
-Şey duydum da… -Yok bir şey.
Kontrol ettiğin için sağ ol.
Tamam. O hâlde…
-İyi geceler. -Sana da.
Nasıl uyudun?
Tüm gece kitap okudum.
-İlginç bir şey mi? -Evet. Çok ilginç.
-Öyle mi? -Paris'in Yeşil Gözleri. Biliyor musun?
Duydum. Kitabımı…
-Kitabımı aldın ve bana söylemedin mi? -Söylemedim…
-Şey olursa diye söylemedim… -Ne olursa diye?
Beğenmezsem diye.
-Beğenmezsen diye mi? -Evet.
Sonuç ne?
Şey…
Sorun değil, söyle. Egom büyük değil. Bunu kaldırabilirim.
-Ne diyorsun? Nasıl buldun? -Pekâlâ. Bence…
Gerilim, dram, aşkla dolu romanlar yazmanı
çok ilginç buldum
ama ana karakterin Henri kimseyi yanına yaklaştırmıyor.
Dün gece bunu konuşmuştuk.
Henri işgal altındaki Fransa'da yaşıyor, değil mi? Kimseye güvenemez.
Evet ama…
Burası işgal altındaki Amerika değil. Senin mazeretin ne?
Diğer yandan…
-…kitabı çok beğendim. -Sahi mi?
Çok beğendim. Gerçekten…
Hele sonu yok mu! Tam bir…
Beni çok şaşırttı.
Güzel. Çok güzel.
Sonları doğru yazmak her zaman çok zordur.
Şimdiki hikâyenle ilgili ne diyorsun? Sonu doğru olacak mı?
Bugün bir kızım olacağını öğrendim.
Çok tatlı, ufak bir kızım olacak.
Evden ayrılmadan önce ailem bebeğime isim vermememi söyledi.
"İsim verirsen vedalaşmak zorlaşır. Ben şimdiden…"
…ona isim verdim.
Meleğim.
-Durabilir misin? Temiz hava almam lazım. -Emin misin? Dışarısı buz gibi.
-Evet. Lütfen. -Peki.
Gel bakalım.
Hava buz gibi. Giy şunu.
İyi misin?
Niye bırakmış ki?
Madem terk edecekti
neden zahmet edip bunca ayrıntıyı yazdı?
Gerçekten bilmiyorum. Belki de bunu bulacağını düşündü.
Belki de her şeyi unutmak istedi.
Hiç olmamış gibi.
-Hiç olmamışım gibi. -Hayır.
Nişanlı olduğumu, yakında evleneceğimi unutmamalıyım.
Hayır.
Nereye… Dur!
-Hadi ama. Nereye? -Ava!
Ava!
Ava, hayır!
Ava Turner, hemen buraya gel!
-Yakalasaydın ne yapacaktın? -Evet.
İnanılmazdı.
Hayat kovalamacadan ibaret, değil mi Turner?
Galiba yanlış yola saptık.
-Yanlış yola saptığımızı mı umuyorsun? -Aynen.
Evrenin cesurları ödüllendirdiğini söyle.
Halledersin.
Tamam. Gidiyorum.
LÜTFEN PAKETİ KAPIYA BIRAKIN TEŞEKKÜRLER, SCOTT TURNER
Hem beklediği hem de korktuğu o gün…
…gelmişti.
Jacob.
Eleanor aradı. Gelebileceğini söyledi.
Ona inanmadığımı söyledim
ama defalarca "Yine de hazır ol" dedi.
Hazır mısın?
Evet. Bu Noel ağacını senin için kesiyorum.
Bu anı 30 yıldır bekliyordum. O an geldi…
Evet, ben de.
Yardım eder misin?
Üstelik sadece tek başınayken ağacın ne anlamı var, değil mi?
Evet. Seni teselli edecekse hiç ağacım olmadı.
Jest yapmış oldun.
Pekâlâ. Mütevazı evime hoş geldin.
Hadi bakalım.
-Bu ucunu buraya koy. -Peki.
Kaldırır mısın?
-Ayaklığı getireyim. -Tamam.
-Burada yalnız mı yaşıyorsun? -Evet.
-Tamam. -Bunu Ellie yaptı, değil mi?
İyi fark ettin. Evet, onun tablosu.
Tamam.
-Bu iş görür. -Öyle mi?
-Şuna bak. -Eline sağlık.
Müsaadenle.
Scott Turner. Alo?
Evet.
LİSELER ARASI FUTBOL ŞAMPİYONU SCOTT TURNER
Görüşürüz.
Özür dilerim.
Hastalarımdan biri aradı.
-Hastaların mı? İşin ne? -Gaziler için sosyal hizmet görevlisiyim.
İyilik mi yapmaya mı çalışıyorsun?
Çalışıyorum.
Bunları yıllar önce, buraya ilk taşındığımda almıştım.
Kutularından bile çıkarmadım.
Hâlâ sağlam mıdır?
Bilmiyorum.
Jake.
-Özrün bir şey ifade etmediğini… -Bak ne diyeceğim.
Bunu kendine sakla. Buraya barışmaya gelmedim.
Sadece bir arkadaşa yardım etmeye geldim.
-Arkadaş mı? -Evet, bir arkadaş. Uzun hikâye.
Madem buradasın, hep söylemek istediğim şeyi…
Söylememeni tercih ederim.
Çok üzgünüm.
Evet. Üzgünsün.
Gerçekten çok ama çok üzgünüm.
Peki, güzel. O zaman her şey halloldu.
Beni annemle yalnız bıraktın.
Sonra buraya kaçtın. Ardından tamamen kayboldun.
Üzgün müsün?
Tanrım! Bunu yapmayacağımı söylemiştim.
Bak ne diyeceğim. Hata ettim. Bunu yapamam.
-Jake! -Ağacın keyfini çıkar.
Bunu kaldıramam. Bunu iyi bir fikir sandım.
-Gidelim. -Dur, bir nefes al. Tamam mı?
Şimdi çekip gidersen bitecek, değil mi?
Temelli bitecek.
-Biteli 35 yıl oldu… -Dur Jake.
Şimdi gidersen
onun yaptığını yapmış olursun.
Değil mi?
Bak ne diyeceğim. Ailende kaçmayı seçmeyen ilk yetişkin ol.
Lütfen.
Jake, bunu konuşmak çok zor…
…ama Noel'den iki gün önce kışın en büyük kar fırtınasını yaşadık.
Benji her yıl olduğu gibi
sevdiği süsü karaağacımızın dalına takmayı sabırsızlıkla bekliyordu.
Sizin için yaptığım platforma defalarca tırmanmıştı.
Dalların kaygan olabileceğini biliyordum…
…ama Benji çok kararlı bir çocuktu.
Süsü takmasına izin vereyim diye düşündüm.
O dalın kırılma sesi hiç aklımdan çıkmayacak.
Benji'nin babasıydım.
Onu durdurmalıydım.
Sonraki nisan ayında
o ağacı kestim.
Hiç faydası olmadı.
Noel gittikten sonra
annen ve ben
artık birbirimizi teselli edemiyorduk.
İkimizden birinin gitmesi gerekiyordu.
Seni yanımda götürmek istedim
ama bunu ona yapamadım.
Elinde bir tek sen kalmıştın.
Sen yanındayken
bir şekilde yolunu bulur sandım.
Küçükken ışıkları asmayı severdin.
Hatırlıyor musun?
Söyle hadi. Dürüst ol.
Girelim mi yoksa onları yalnız mı bırakalım?
Tamam, yalnız bırakalım. Tamam, seni duydum.
Seninle iletişim kurmaya çalıştım.
Başta seni aradım. Sana mesajlar bıraktım. Sana yıllarca mektup yazdım.
Ne mektup ne de bir mesaj gördüm. Annem hiç söylemedi.
-Evli misin? -Evli mi? Hayır, değilim.
İlk birkaç kitabını okudum.
Gözlerim eskisi gibi değil. Üçüncü kitabını dinledim.
Yetişkin sesini ilk kez duydum.
Harikaydı.
Çok beğendim.
Hatırlıyorum.
Benji sana sakar derdi…
-Güzel oldu. -Evet.
Umarım çalışır.
İşte oldu.
Başardı.
Arkadaşına yardım etmeye mi gelmiştin?
Selam. Hava nasıl?
Chili geliyor.
Buyurun.
Affedersin kızım. Bu senin için değil.
Noel, Hızır gibi yetişti.
Jacob'ın kardeşinin vefatından sonra bizi bir arada tutan o oldu.
-Al bakalım. -Teşekkürler.
Beni idare edin. 35 yıldır chili yapıyorum.
-Bunu yemek güvenli mi bilmiyorum. -Güzel koktuğu kesin.
-Evet oğlum. Al bakalım. -Sağ ol.
Yemesi güvenli. Güzel olmuş. Teşekkürler.
-Harika. -Gerçekten harika.
Şahane.
Noel'in nereye taşındığını veya nerede yaşadığını biliyor musunuz?
Yıllar önce bana bir şey yollamıştı. Dur bakayım.
-Sahi mi? -Affedersin.
Ne düşünüyorsun?
Gözlerin ona çekmiş.
Gerçekten mi?
Evet.
Bu iyi bir şey.
Neyse…
Ben…
Üzgünüm.
Hep buna tutundum. Nedenini sorma.
NOEL ELLIS 11072 OCEAN VIEW YOLU, RIDGEFIELD, CT
Kocası Charles Hayden'la Ridgefield'da yaşadığını yazmış.
Noel Hayden.
Şunu söylemeliyim. Muhteşem bir çift olurdunuz.
-Hayır. Rachel nişanlı. -Evet.
-Sahi mi? -Kesinlikle.
-Tebrikler. -Teşekkürler.
Harika bir adam olmalı çünkü kaçırılmayacak birisin.
-Aynen öyle. -Peki.
Nasıl sonuçlandığını bana haber verir misin?
Elbette. Çok teşekkürler.
Rica ederim canım.
Bana şans dile.
-İyi şanslar. -Sağ ol.
Görüşürüz.
Ben…
Saati taktığın için sağ ol oğlum.
Benim için önemini anlatamam.
Gel bakayım.
Kendini çok iyi yetiştirmişsin.
Pekâlâ. Haberleşiriz.
-Kesinlikle. -Peki.
İyi misin?
Evet, iyiyim. Teşekkür ederim.
Peki.
Bugün güzel kızım dünyaya geldi.
Onu bir daha göremeyeceğimi biliyorum.
"Bu günlüğü bırakacağım.
Belki bir gün günlüğü okur ve onu çok sevdiğimi anlar."
Her zaman seveceğim.
"Her zaman seveceğim."
Umarım bu doğrudur.
Umarım beni sevdiği doğrudur.
Noel'i düşünüyordum.
Önce onu arayayım mı yoksa yarın kapısında mı belireyim?
Sen ne düşünüyorsun?
Bence biraz uyu ve sabahleyin karar ver.
Peki.
Sanki uyuyacağım ya.
Emin olmak için üç kez kontrol edeyim.
Çok üzgünüm. Sadece bir boş odamız var.
-Hayır. -Tutuyoruz.
Tutuyor muyuz?
Evet, biz…
-Tutuyoruz. -Harika.
Teşekkürler.
Pekâlâ…
Bir itirafta bulunacağım.
-İtiraf mı? -Evet.
Ava ne yaptı?
Bugün benim doğum günüm.
-Hadi canım. -Evet.
-Bugün doğum günün mü? -Evet.
Şaka yapıyorsun. Bunu şimdi mi söylüyorsun?
-Nasıl ya? Bir şey söylemeliydin. -Evet.
Bu önemli bir gün. Bir şey söylemeliydin.
Bugün senin doğum günün. Şey yapabiliriz…
-Ne yapıyorsun? -Doğum gününü kutlayacağız.
Merhaba. Ben süit odadan Jake Turner.
Acaba…
Evet, o Jake Turner. Ben… Teşekkürler. Sağ olun.
Bana bir iyilik yapar mısınız?
Doğum günü olan bir hanım var. Yeni öğrendim.
Geç haber verdiğimi biliyorum
ama üzeri mumlu bir doğum günü pastanız veya bir tatlınız var mı?
Var mı? Harika.
Bir de bir kırmızı şarap daha lütfen.
Şampanya da yollayın çünkü bugün doğum günü.
Şampanyayla kutlanır.
Harika. Teşekkürler.
-Dans edelim mi? -Sahi mi?
Evet.
-Sahi mi? -Evet, gel hadi. Bugün doğum günüm.
Bugün doğum günüm. Haklısın. Peki.
Doğum günün kutlu olsun.
Bir dilek tut.
Tuttum bile.
Sevgili Jake.
Öncelikle dün gecenin çok güzel geçtiğini söylemek istiyorum.
Tanıştığımız andan beri bunu düşünmediğimi söylesem
yalan söylemiş olurum
ama gece yarısı uyandığımda kafam karışıktı.
Karmakarışıktı.
Alan beni gerçekten seviyor.
Yaşadığımız şey anlamsız.
Hayatın bambaşka. Kitapların çok satıyor, bir milyon Instagram takipçin var.
Bense hayata yeni atılıyorum.
Bu durumu elimden geldiğince anlıyorum.
Hayatımda çoğu şeyin net olmasına ihtiyacım var.
Seninle çok güzel vakit geçirsem de bu aradığım şey değil.
Bence çok geç olmadan ayrılmamız daha iyi.
En azından benim için.
Sayende bir şeyi daha öğrendim.
Hayatım boyunca annemin beni istemediğini,
onu bulup sebebini sormam gerektiğini düşündüm.
Annemin günlüğünü okuduktan sonra beni gerçekten sevdiğini biliyorum.
Önemli olan da bu.
Her şey için teşekkürler.
Hayatımı değiştiren bu macerada bana eşlik ettiğin için teşekkürler.
Bunu asla unutmayacağım.
Son olarak,
seni asla unutmayacağım.
-Affedersiniz. Hemşire masası nerede? -Koridorda, sağda.
-Sağda. Sağ olun. -Rica ederim.
Affedersiniz. Noel Hayden'ı nerede bulabilirim?
Merhaba, ben Noel.
Yerinizi eşiniz söyledi.
Beni hatırlıyor musunuz bilmiyorum
ama adım Jacob Turner.
Jacob?
Vay canına.
Ailen nasıl?
Ailem mi?
Annem geçenlerde vefat etti.
-Başın sağ olsun. -Teşekkürler. Çok ani oldu.
-Peki ya baban? -Babam iyi…
Uzun zaman sonra onu ilk kez gördüm.
Durumu iyi. Dayanıyor.
Hepimiz gibi.
Evet, hepimiz gibi.
Bunca yıl sonra neden geldiğimi merak ediyorsundur.
Çok uzun ve karmaşık bir hikâye
ama kardeşim ölünce
aileme ve bana çok yardım ettiğini hiç bilmiyordum. Bunu yeni öğrendim.
-Küçük bir çocuktun. -Ama sen yanımda olmasaydın…
Yanındaydım ama.
Bunu iyi atlattın.
Madem buradayım, teşekkür ederim.
Madem buradasın, rica ederim.
Gitmeden önce bir şeyi daha konuşmak istiyorum.
Dünyaya getirdiğin çocuk, kızın…
Rachel.
Gerçekten harika,
müthiş bir insan.
Bunu bilmeni istedim.
Onu tanıyor musun?
Tanıyorum.
Buraya gelip seninle tanışmak istedi.
Bunu okuduktan sonra…
…aranızda bir bağ olduğunu hissetti.
Bunu tamamen anlayışla karşılıyor.
Bunu söylediğin için sağ ol.
Mutlu Noeller.
Mutlu Noeller Jacob.
Günlük için teşekkür ederim.
Çok değerli bir hediye.
Jake,
kızımı görürsen şunu ilet.
Benimle irtibata geçmek isterse
bunu çok isterim.
Rachel.
Baban Şükran Günü'nden beri bunun için uğraştı.
-Görmek için sabırsızlanıyorum. -Sanırım yaptığı en güzel takı.
Öyle mi?
Alan ne zaman gelecek?
Yakında.
-Pek heyecanlı görünmüyorsun canım. -Heyecanlıyım…
Bilmiyorum. "Heyecanlı" biraz abartı olur.
Dün gece saat 2.00'de güzel bir şekilde tamamlayabildim.
Çok güzel yapmışsın baba. Bu harika.
Buna bayıldım. Harika. Teşekkür ederim.
Alan'la konuşmak istemiyor musun?
Hayır, öyle bir şey yok. Sadece…
Bilmiyorum. İlişkimiz biraz… Sonra konuşuruz.
Bazı sorunları hallediyoruz.
"Bazı sorunları" mı? Barıştınız sanıyordum.
Barıştık. Sadece…
Şu an bazı belirsizlikler var.
Bu iş puro yüzüğünden nişan yüzüğü yapılmasına benzedi.
Baba, yeter. Cidden.
Affedersiniz. Hemen dönerim.
-Jake, beni aramayı bırak. -Konuşana kadar durmayacağım.
Bunu yapmak istemiyorum. Tamam mı?
Telefonu kapatıyorum.
Lütfen beni bulmaya çalışma. Tamam mı?
Çok geç.
Bunu niye yapıyorsun?
Sormak zorunda mısın?
Dışarı çıkmayacağım.
Çıkmayacağım. Olmaz.
Neden çıkamıyorsun? Neden korkuyorsun? Ne olacak ki?
Anlamıyorsun.
Anlamıyorsun. Sonunda güvenebileceğim…
Sonunda güvenebileceğim bir şey buldum.
Mükemmel olmayabilir ama istediğim bu.
İhtiyacım olan bu. Tamam mı?
Bunu anlamanı istiyorum.
Anlıyorum. Her şeyi anlıyorum. Bir şeyi daha anlıyorum.
Önceden ihtiyacın olan şeye artık ihtiyacın yok.
Bana baksana. Ömrüm boyunca yalnız olmak istedim.
Bizim gibilerin güvenmesi, başkalarını hayatına sokması zordur.
Bu çok zor. Anlıyorum ama şimdi buradayım.
Dünyadaki tek arkadaşımla buradayım.
Sevdiğim kadına bakıyorum
ve bana güvenmen için yalvarıyorum.
Bana güvenebilirsin.
Beni hayatına sok lütfen.
Beni hayatına sok.
Beni sevmediğini söyle.
Bu gelen Alan. Gitmelisin.
Beni sevmediğini söylersen giderim.
Seni sevmiyorum.
EN ÇOK DA SENİ ÖZLÜYORUM. HER GÜN.
İSTEDİĞİN ZAMAN ARA. SENİ ÇOK SEVİYORUM.
HER ZAMAN OĞLUM OLACAKSIN
Arabanı görünce Mutlu Noeller demek istedik.
Teşekkür ederim.
Bazı eşyaları alıyordum. Sonra evi kilitleyip gideceğim.
Bize yemeğe gelir misin? Memnun oluruz.
Gerçekten. Birkaç misafir gelecek.
Her zamanki Noel yemekleri olacak.
Çok isterdim ama yollar bozulmadan gitmeliyim.
Babanla görüşmen nasıldı?
Beklediğimden daha iyiydi. Aslında çok daha iyiydi.
-Söylemiştim. -Söyledin.
Peki ya Rachel ve annesi?
Sanırım o iş de hallolacak.
Bu çok iyi bir haber. Harika.
Amanın. Budu yağlamam gerekiyor. Kalmayacağından emin misin?
Mutlu Noeller delikanlı.
-Mutlu yağlamalar. -Hemen geliyorum.
İçeri gel.
Peki ya sen ve Rachel?
Olmadı mı? Gerçekten mi? Çok emindim.
Kerouac şöyle demiş. "Her şeyin sonunda gözyaşı var."
Ama idare ederim. Rachel de idare eder.
Tabii.
Mutlu Noeller.
Benim için mi? Ne yaptın?
Ellie.
Tabloda ağacı geri getirmişsin.
Evet.
Bu evle ilgili harika anılarım var.
Sen ve Benji bahçede oynuyorsunuz.
Ailen var.
Mutlu Noeller.
-Kendine iyi bak. -Sen de. Teşekkür ederim. Bu… Çok özelsin.
RICHARD PAUL EVANS'IN ROMANINDAN UYARLAMA
Alt yazı çevirmeni: Mustafa Üneşi