Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
"Ang mga hangganang naghihiwalay sa Buhay mula sa Kamatayan
ay madilim at malabo.
Sino ang nakaaalam ng dulo at ang simula ng isa pa?" - E.A. Poe
Magandang umaga, mga ginoo.
- Ikaw si Augustus Landor? - Oo.
At ikaw?
Kapitan Hitchcock. Ikalawang pinuno sa Akademya.
Nandito ako para ipaalam
na gusto kang kausapin ni Superintendente Thayer.
- At para saan ito? - Ang koronel na ang bahala.
- Kailan ito? - Kung kailan maalwan sa 'yo.
At paano kung ayaw ko?
Nasa iyo 'yon, lalo na't pribado kang mamamayan.
Magandang araw sa pagbiyahe.
Sinabi ng gobernador na isa ka sa magaling sa mga opisyal sa New York.
At nang irekomenda ka niya, sinabi niya rin ang mga nagawa mo,
kabilang ang paghuli mo sa mga lider ng Daybreak Boys,
pagbuwag mo sa Shirt Tails gang,
at paglutas mo sa pagpatay sa isang batang bayaran sa Elysian Fields.
Magaling ka sa pag-intindi sa code, pagkontrol sa gulo,
at pagtatanong nang walang dahas.
Anak ng ministro sa Gloucester,
bata ka pa nang magtungong New York.
At biyudo ka, G. Landor.
Tatlong taon na.
- Gusto mo ba ng kape? - Serbesa na lang.
Ikaw…
May taguan kayo sa kung saan, tama?
Ano pa ang sinabi nila? Sinabi rin ba nila na matagal na akong
hindi nagsisimba?
Sinabi rin bang lumayas ang anak ko?
Alam namin ang pagkawala ng anak mo.
At dinadamayan ka namin.
Paumanhin, sana hindi kita nabastos.
Hindi.
Hindi. Ako dapat ang humingi ng tawad.
Patawad. Ituloy n'yo na.
G. Landor, obligado kaming magpatuloy nang may lubhang pag-iingat.
May hinahanap kami.
Pribadong mamamayan na may dokumentadong karanasan
na puwedeng mag-imbestiga sa ngalan ng Akademya.
Komplikado at delikado ito
at may kinalaman sa isa sa aming mga kadete.
Isang lalaking nasa ikalawang taon na mula sa Kentucky.
- Leroy Fry. - Diretsahin n'yo na.
Nagbigti si Fry kagabi.
Ikinalulungkot ko 'yan.
Nakakalungkot nga. Pero sana maintindihan mo kami.
Inatasan kami para pangalagaan ang mga kabataang ito
para gawin silang mga ginoo at sundalo, kaya inudyukan namin sila.
Pero alam namin kung kailan kami titigil.
May nagbigting lalaki…
- Isyung pangkoroner ito. - Hindi pa roon nagtatapos.
Nilapastangan ang katawan ni Kadete Fry sa ward ng ospital kagabi.
Nilapastangan? Nino?
Kung alam namin, hindi ka na namin ipinatawag.
Siguradong may mga loko-loko rin sa Akademya.
Hindi ito panloloko, G. Landor.
Kinuha ang puso ni Leroy Fry mula sa dibdib niya.
Dr. Marquis, paano ito magagawa ng isang tao?
Scalpel o kahit anong matalas na kutsilyo.
Pero mahirap maabot ang puso.
Ang mga hiwa sa baga at atay
ay dahil sa pag-iwas ng talim para maiwasan ang puso.
At paano mapepreserba ang puso?
Sa isang lalagyan.
Na nakabalot sa muslin o diyaryo.
Posible ring pinalilibutan ng yelo.
Sinong tao ang gagawa nito?
'Yong malakas.
Hindi babae, ano?
Hindi, base sa mga babaeng nakilala ko.
E, ang kanyang karanasang medikal?
Kailangan bang kasing-edukado at kasingbihasa mo?
Hindi naman.
Kailangan ng ilaw at kaalaman sa paghiwa,
pero di kailangang doktor siya o siruhano.
- Baka isa siyang… - Baliw!
At pagala-gala pa.
Agap, ta!
Patawarin mo ako, G. Landor.
Natagpuan mo kami sa sensitibong posisyon.
May ilang senador sa Washington
ang gusto kaming tuluyang bumagsak.
Tulungan mo kaming iligtas ang dangal ng Akademyang Militar ng Estados Unidos.
Susubukan ko.
Nagbabantay ka kagabi, G. Huntoon.
Opo, sir.
Nagsimula nang 9:30. Bumalik sa silid noong hatinggabi.
Saan naman 'yon?
Ikaapat, sir, mula Fort Clinton.
Inaamin ko, hindi ako pamilyar,
pero mukhang ang kinatatayuan natin
ay hindi ang daan sa Fort Clinton papuntang North Barracks.
- Opo, sir. - Bakit ka umiba ng daan?
May narinig po ako sa daan.
Akala ko, isang hayop.
Para kasing naghihingalo o nabitag, kaya tutulong sana ako.
Maawain kasi ako sa mga hayop.
Patakbo ako rito hanggang sa makita ko si Kadete Fry.
- Kumusta siya? - Hindi maayos, sir.
Tabingi ang pagkabitin.
Para bang inupo siya.
Hindi kita maintindihan.
Nakaapak siya sa lupa, sir.
- Nakaapak siya? - Opo, sir.
Sige. Ano ang sunod mong ginawa?
Tumakbo ako papuntang North Barracks.
Isang tanong na lang, di na kita aabalahin.
May nakita ka bang ibang tao?
Wala, sir.
G. Huntoon.
Ang leeg…
'Yon ang una kong napansin.
Tingnan mo.
Hindi malinis. Nasakal siya ng lubid
at nagtaas-baba ito sa leeg niya.
Para bang…
Para bang nanlaban siya.
Tingnan mo ang mga daliri.
Mga paltos dahil sa paghawak sa lubid
para maialis ito sa kanya.
Ano ang nangyayari dito?
Hindi ito tama.
Maaari mo bang damahin ang likod ng ulo ni G. Fry?
Sinuri mo ba si G. Fry?
Siyempre, dahil 'yon ang trabaho ko.
Hindi ba't tapos na tayo rito?
Parang may bugbog.
Sa parietal region.
Nasa tatlong pulgada.
Hindi ko 'yon napansin.
May pumatay kay G. Fry.
Ito ba ang gusto mong sabihin, G. Landor?
Mukhang may nadiskubre ka, Kapitan Hitchcock.
Di talaga mapapansin ito, doktor.
G. Landor.
Dahil parte ka ng grupo,
mahalagang magtakda ng mga patakaran.
Sa akin ka mag-uulat araw-araw. Ako, sa koronel.
At di ka dapat magkuwento kahit kanino sa loob o labas ng Akademya.
- 'Yon lang ba? - Isa na lang.
Di ka puwedeng uminom ng alak habang may imbestigasyon.
Kilala kita.
Paumanhin.
- Ikaw ba si Augustus Landor? - Oo.
Kung tama ako, inatasan kang lutasin ang misteryo
kay Leroy Fry.
Tama. Ano ang maipaglilingkod ko?
Nararapat lang sa akin at sa karangalan ng institusyon
na sabihin ang mga kongklusyong naisip ko.
Mga kongklusyon?
Hinggil kay G. Fry.
Interesado ako.
Ang lalaking hinahanap mo
ay isang makata.
Private Cochrane.
Nang dalhin ang katawan ni Leroy Fry sa ospital,
ikaw ang inatasang magbantay?
Opo, sir.
- May nangyari ba habang nagbabantay ka? - Wala po hanggang 2:30.
- May pumalit na sa akin n'on. - Sino ang pumalit?
- Private, sino ang pumalit sa iyo? - Hindi ko masasabi, sir.
Basta opisyal din po.
- Hindi nagpakilala? - Hindi po, sir.
Pero di ko 'yon aasahan sa opisyal.
Ano ang sinabi niya sa iyo?
Sabi niya, "Salamat, Private. 'Yon lang. Papalitan na kita."
- Kakaibang hiling, tama? - Opo, sobra, sir.
- Nakita mo ba ang mukha niya? - Hindi po, sir.
Napakadilim at nakakandila lang ako.
Kung gayon, paano mo nasabing opisyal 'yon?
Dahil sa bar sa balikat, sir. Pero inaamin ko, sobra pong kakaiba.
- Paanong kakaiba? - Ang mga bar.
Nawawala ang mga bar sa kaliwang balikat.
Heto na nga siya.
Alam ni Benny pag gusto ng isang lalaki na uminom.
Makita ko lang 'yan, umiinit na ang dugo ko.
- Benny! - Sir.
- Para sa mga patakaran. - Wala akong pakiala.
Patsy.
Patsy!
Ano ang problema?
Nabalitaan mo 'yong kadete?
- Sabi nila, ilang oras pa bago namatay. - "Nila"?
Niya.
Hindi ba't dapat nasa recital ka?
Magandang gabi. Recital?
Di naman ako mapapansin.
Malay nilang nasa Akademya ako.
At isa pa, mas maraming matututunan dito kaysa sa ibang silid-aralan.
Di ako duda riyan.
Maupo ka, pakiusap. Umupo ka…
- Sa upuan? - Sa upuan. Salamat.
Fourth Classman Poe. E. A. Poe.
Edgar A. Poe.
Mukhang marami ka nang nainom.
Nakakatulong para mawala ang lungkot.
Paano mo pala nalaman ang tungkol kay Leroy Fry?
Kay Huntoon, siyempre.
Ibinabalita niya iyon sa lahat.
Baka nga may bumigti na sa kaniya.
Ibig mo bang sabihin, may bumigti kay G. Fry?
Wala akong ibig sabihin.
Bakit sa tingin mo, ang kumuha sa puso ni Leroy Fry
ay isang makata?
Kasi…
Ang puso ay isang simbolo o ito'y wala lang.
Pag inalis ang simbolo, ano na ito?
Isa lang itong lamang hindi naiiba ang hitsura sa pantog.
Pero ang pagtanggal ng puso ay simbolo ng paggawa ng ilegal.
At sino ang gagawa n'on
kundi makata?
Isang makatang literal mag-isip…
Huwag kang magpanggap na ang bagay na ito
ay hindi gumising sa mga alam mo sa panitikan.
Ang nakatutuwang awit ni Lord Sucking,
"Pakiusap, ibalik mo ang puso ko Dahil hindi ko makuha ang sa iyo"
O sa Bibliya mismo,
"Gawan ako ng malinis na puso."
"Ang bagbag at nagsisising puso ay hindi mo wawalaing kabuluhan."
E, di sana relihiyoso ang hinahanap natin.
Nalimutan kong sabihin na isa rin akong makata
kaya ganoon ako mag-isip.
Di ako magaling sa mga tula.
Di mo kailangan. Amerikano ka.
At ikaw?
Isang makata na walang bansa.
Ano, G. Landor?
Nakatulong ka.
Baka gusto mong kausapin ang kadeteng si Loughborough.
Dati silang magkasama sa kuwarto ni Leroy Fry hanggang mag-away sila.
Kung bakit, walang nakaaalam.
G. Loughborough.
Sabihin mo kay G. Landor kung paano kayo nagkakilala ni G. Fry.
Opo, sir. Magkasama kami sa kuwarto.
Nag-away ba kayo?
Hindi ko masasabing away. Parang…
pag-iiba lang ng landas, sir.
Bakit nangyari iyon?
Wala, kasi…
ganoon talaga.
Kung may alam ka tungkol kay G. Fry,
dapat mo itong sabihin ngayon.
Ganito 'yon, sir.
Napalapit kasi siya
sa masasamang kasama.
Iyon ang tawag niya sa kanila.
'Yong "masasamang kasama" ba ay mga kadete rin?
Hindi niya sinabi, pero tingin ko.
At bakit di ka agad nagsalita?
Di ko akalaing may kaugnayan pala 'yon
dahil matagal na 'yong nangyari.
Makakaalis ka na.
G. Stoddard.
Ikaw ang huling nakakita nang buhay kay G. Fry.
Opo, sir.
- Magsalita ka. - May sakit ako, sir.
Nakita ko si Leroy noong gabi.
Nakasalubong ko siya sa pagpasok ng barracks.
Kinausap mo siya?
Pinahinto niya ako, tinanong kung may opisyal.
Ang hitsura niya?
Masyadong madilim. Kaya di ako tiwala sa memorya ko.
Napansin mo bang may dala siyang lubid?
Wala naman.
May isa pa.
Habang paalis siya, tinanong ko kung saan siya papunta.
Tapos?
Sabi niya, "Mahalagang gawain."
Ano kaya iyon?
Di ko alam.
Makakaalis ka na.
- Paumanhin, Kapitan. - Ano iyon?
Diyos ko.
"Isang baka at tupa ang pinatay at pinagpuputol sa Cold Spring."
"Binuksan ang mga dibdib nila at tinanggal ang mga puso."
May lalang ba ng Diyos ang ligtas sa lalaking 'to?
Di natin alam kung siya rin ito.
Ano?
Nagkataon lang, ganoon?
Epektibo bukas ng alas-sais ng umaga,
lahat ng lalaki ay dadalo lamang sa klase, pagkain, at pananalangin.
Wala nang iba!
Kapag may nagtanong,
wala tayong pinag-usapan maliban kay Leroy Fry.
Hindi ko siya kakilala.
- Ano? - Di ko siya kilala.
- Mali pala ang pagkilala sa 'yo. - Di ikaw ang una.
Kung hindi ito diskusyon, ano ito?
Alok ng trabaho.
Walang bayad.
Wala sa mga kaklase mo ang makakaalam ng ginagawa mo
hanggang sa matapos ka rito.
Kapag nalaman nila, baka sumpain ka nila.
Di matatanggihang alok.
Sige pa, magsalita ka pa.
Magaling. Gusto kong unawain mo ang kaputol ng isang malaking sulat.
Kailangan mong magtrabaho nang palihim at tiyak kung maaari.
Ikinalulugod kong sabihin na naunawaan ko na ang mensahe.
Sulat-kamay, personal ito.
Na kay Fry ito noong mamatay siya.
Mula roon, masasabing
pinapunta siya mula sa barracks noong gabing 'yon.
Dahil napunit ang sulat sa kamay niya,
masasabing makikilala sa liham kung sino ang nagpadala.
Ngayon, sa paggamit ng ganitong pamamaraan,
masasabi ring nais ng nagpadala na itago ang pagkakakilanlan niya.
Isang imbitasyon, o matatawag ding bitag.
Isang bitag?
Dahil doon… Maaari ba?
Pagtuunan natin ng pansin ang ikatlong linya
na alam nating kumpleto na.
"Mahu." Ano iyon?
Nagsisimula rin sa "H" ang kasunod.
"Hulas"? "Hungkag"?
Hindi mapang-imbita ang mga iyon.
"Mahuhulagpos"? Hindi bagay.
Kung inaasahan ang pagdating ni Fry sa partikular na oras at lugar,
isa lang ang salita, "Huli."
"Mahuhuli."
At sa ikatlong linya,
ang unang salita ay madali lang
na matukoy, "Huwag."
Samakatuwid, "Huwag mahuhuli."
Tingnan mong maigi, G. Landor.
Hindi na tayo lalayo pa.
Kung pupunta si Fry sa isang partikular na lugar,
ayon sa sumulat, pupunta rin siya.
Ibig sabihin, "Halika, G. Fry."
Kung ganoon, madali na lang
malaman ang susunod na salita. Hindi ba't "Na"?
Ipasok natin ang salita, at 'ayun nga!
"Huwag mahuhuli. Halika na."
At heto na, ang sagot sa ating palaisipan
ay nandito na.
Ang galing. Salamat.
- Isa na lang. - Ano?
Alam mo na ba 'yong dalawang linya?
Hindi ko na inalam pa.
- Mahusay ka sa pagbaybay? - Napakahusay. Ayon mismo sa paham
na si Reverend John Bransby ng Stoke Newington.
Puwes, sa tingin ko, di mo pa nagagawa ang ginagawa ng marami sa amin.
Ang magkamali sa pagbabay ng mga salitang magkakaparehas ng tunog.
Halimbawa, "doon," "dun," at "don."
Karaniwang pagkakamali.
Imbitasyon nga ito. "Magkita tayo roon."
Syempre, hindi pa natin alam kung saan magtatagpo, tama?
Parang salitang may "D-A-N" sa dulo.
Sa hagdan!
- At maidagdag ko, sa lilim sa hagdan. - Mahusay.
Kaya, "Nasa lilim ako sa hagdan."
"Magkita tayo roon ng alas-onse."
Buweno, mas malapit ang "Huwag mahuhuli. Halika na roon."
May ipinapahiwatig ba ito sa 'yo?
Bakit sa hagdan sila magkikita ng kadete
kung puwedeng kahit saan?
Kasi hindi 'yon kadete, kundi isang babae.
Alam mo na ang sagot sa umpisa pa lang, G. Landor.
May ideya ako.
Kung babae nga ang hinahanap natin,
mukhang nakita ko na siya.
Noong umaga ng pagkamatay ni Fry, bago ko pa malaman ang lahat,
nagising ako at nagsimulang magbanggit ng mga panimulang linya ng isang tula,
mga linya tungkol sa misteryosang babae na lubhang nababalisa.
Tapos, sa labas ng kaguluhan, ay ang pinakamagandang nilalang
sa lahat ng nakita ko.
Sino siya?
Hindi ko alam.
Pero bakit naniniwala kang konektado ang tula o ang babae kay G. Fry?
Ang simoy ng itinagong karahasan.
Ubod ng samang krimen.
Isang di-kilalang babae.
Sana nagising ka noon at isinulat mo na ito.
Pero di ko 'yon isinulat. Idinikta lang sa akin.
Idinikta?
Nino?
Ng nanay ko.
Patay na siya.
Halos 20 taon na.
Kumusta itong si Poe?
Ah, si Poe…
Mabait na bata.
May magandang pag-uugali. Madaldal.
Sobra. At may kakaiba talaga sa kaniya.
Dahil madaldal siya?
Puno kasi siya ng walang silbing pantasya.
May sinabi siyang tula,
may kinalaman umano sa pagkamatay ni Leroy Fry.
Idinikta raw iyon sa kanya ng namayapa niyang ina habang tulog siya.
Higit sa lahat, ikaw dapat ang nakakaalam na ang mga taong nawala sa atin…
ang laging kasama natin.
Gagawin talaga ng tao ang lahat para maiwasan ang kamatayan, 'no?
Sa isang lalagyan.
Na nakabalot sa muslin o diyaryo.
Posible ring pinalilibutan ng yelo.
MAGKITA TAYO SA PAGAWAAN NG YELO. LAKASAN MO ANG LOOB MO
Mabuti't nakarating sa 'yo ang sulat ko.
- Nasundan ka ba? - Nasundan?
Siyempre, hindi.
- Ano ito? - Kung saan nangyari ang krimen.
Ang ikalawang krimen.
Dito dinala ang puso ni Fry.
Naalala mo ang Bibliya sa pagkuha sa puso ni Fry.
Oo na. Pabaling na ako sa direksiyong 'yon.
Hindi sa Bibliya,
kundi sa relihiyon.
Parang ganoon ang klase ng seremonyang ito.
Ang dugo at mga kandila ay may tiyak na pinaglagyan.
- Isang bilog. - At isang tatsulok.
At posibleng inilagay sa loob ang puso ni Fry.
May isa akong kaibigan na makakatulong sa atin.
Si Propesor Jean Pépé ay isang eksperto sa mga simbolo…
- Pépé! - …mga ritwal, ang okultismo.
- Propesor! - Si Pépé yata
- ang pinakakakaiba… - Dito.
- Pasensiya sa abala. - …sa mga nakilala ko.
May ipapasuri ako sa iyo.
Magic circle ito.
Nakita ko ito sa Le Véritable Dragon Rouge.
At kung tama ang alaala ko, tatayo ang mahikero doon
sa tatsulok.
Nang mag-isa?
May mga katulong siya.
Maliwanag ang paligid, kabilaan ang kandila't sulo,
na parang pista ng ilaw.
Gus, nasa ikatlong istante…
Ikalawa mula sa itaas.
'Yang bolyum sa itaas.
Iyan.
Pierre de Lancre, manghuhuli ng mga mangkukulam.
- Nakakabasa ka ng French, G. Poe? - Oo.
Magbasa ka nang tahimik. Nasa gitnang pahina.
Pumatay si De Lancre ng 600 Basque na mga mangkukulam
at iniwan niya ang bolyum na binabasa mo ngayon.
Pero ang librong gusto kong ibigay, ang Discours du Diable ni Henri Le Clerc,
na pumatay ng 700 mangkukulam bago siya matapos,
ay sinira daw.
Pero may sabi-sabing nag-iwan siya ng dalawa o tatlong mga bolyum
na kapareho ng bolyum na sinira.
Para sa mga nangongolekta sa okultismo, napakahalagang makahanap n'on.
- Bakit? - Bakit?
Nag-iwan si Le Clerc ng mga panuto upang makamit…
ang imortalidad.
Diyos ko.
"Karaniwang kaalaman iyon sa samahan ng masasamang anghel
na ang nakahain sa piging ng isang mangkukulam
ay limitado sa ganitong mga bagay."
"Mga maruruming hayop na hindi kinakain ng mga Kristiyano,
ang mga puso ng mga di-nabinyagang bata,
at mga puso ng mga binitay na lalaki."
Kailangang kilalanin mo ang mga kadete,
at alamin mo kung sino sa kanila ang may koneksiyon sa okulto.
Ang pakay mo?
May ilang mungkahing binanggit sa akin,
hindi kaaya-aya at hindi maka-Kristiyano.
- Di Kristiyano? - Inudyukan akong magduda
sa pananampalataya ko.
At alamin ang mga misteryoso at lihim na sinaunang kagawian.
- Lihim? - Itim na mahika 'yon. Sino 'yon?
- Gusto kong malaman. - Hindi ko maaaring ibunyag.
Sino?
Di mo ako mapipilit
maliban na lang kung kikidlatan ako ng Diyos.
- Kung nais mong sumali… - Hindi, nangako ako.
- May nagsabi sa 'yong magduda… - Dapat pribado.
Si Marquis ba?
Hamilton, umayos ka.
May pangalan na ako, pero kailangan ng mukha.
Vertigo?
Umiikot ang paningin ko.
Mabilis din ang tibok ng puso mo.
Sige, G. Poe, magpahinga ka muna
at alagaan mo ang sarili mo.
Ibigay mo ito kay Tinyente Locke at ang kadete niyang kumander,
si Artemus, ang anak ko.
Sisiguruhin niyang wala ka munang gagawin.
Nais mong payagang hindi magklase dahil nakakaramdam ka
ng hilo?
May malala pang hindi naisulat.
Grand ennui seizure.
"Grand ennui"?
Na kitang-kita talaga.
Mag-ingat ka, Poe.
Tanungin mo pa ang doktor.
Totoo, Tinyente.
Ayon sa ama ko, ngayon niya lang nakita ito.
Mahusay.
Pero pagbabayarin kita sa kabastusan mo.
Tatlong opensa.
Bumalik ka na sa iyong silid.
At siguraduhin mong nandoon ka kapag nag-inspeksiyon.
- Poe, tama? - Oo.
Artemus Marquis.
Kahanga-hanga ang kabastusan mo.
Mamayang alas-onse ng gabi sa 18 North Barracks.
Paumanhin sa bagal ko. Sana di ka masyadong naghintay.
Ang ganda.
Mga libro!
Mas naging interesado ako.
Saan magsisimula?
Ang kalunos-lunos na si Fenimore Cooper. Siguro bawat aklatan ay mayroon nito.
Grabeng koleksyon.
Kasaysayan ng Ehipto, at kung ano-ano pa.
Kilala na kita.
Akala ko, di ka nagbabasa ng tula.
Hindi talaga.
Byron!
- Ang paborito ko, G. Landor… - Pakiusap.
…at masasabi kong binasa talaga.
Sa anak ko iyan.
At wala na siya rito?
Wala na. Nakipagtanan.
Kakilala mo?
Medyo.
At di na siya babalik?
Ganoon na nga.
Pareho pala tayong mag-isa sa mundo.
Pero may nanay ka.
Kinakausap ka pa niya.
- Palagi. - Oo.
Oo, paminsan-minsan.
At maidagdag ko, anumang mabuti sa akin, sa pagkatao ko, ay galing sa kaniya.
Ano ang pangalan ng anak mo? Kung ayos lang sa iyo.
Mathilde.
Mattie.
Kahit di mo na sabihin, G. Landor.
- Sabi mo, may natuklasan ka. - Mas mabuti pa riyan.
May isang nagngangalang Marquis.
'Yong doktor.
Hindi. Si Artemus, ang anak niya.
At inatasan ko ang sarili ko na pasukin ang kaniyang grupo.
Maganda uling lalang ng Diyos.
Galing kay Patsy.
Isusumbong mo ba kami sa paglabag namin sa curfew, Poe?
Nasaktan ka ba sa aming paglabag?
Hindi lang ako basta nasaktan, G. Ballinger, pero…
isa pang inom.
Inumin mo.
Lahat, binibini.
Ballinger, medyo mapang-api ka ngayon.
Isa pa, pakiusap.
Salamat.
Kaya ko ito buong gabi.
Kalma, Ballinger.
Muntik akong mapahamak sa inuming 'yan.
Poe.
Nalaman kong isa kang makata.
May talento nga raw ako.
Basahan mo kami ngayon.
Pasayahin mo kami.
May nakilala akong hubad sa Bermuda
Na nag-aakalang matalino siya
Mas matalino ako
Inisip niyang hindi maganda Na ligawan nang hubad
Sinundan ko siya Tinalo at pinadapa
- Ang galing, Poe. - Mahusay.
Mahusay.
Pito ang talong baraha.
Jack naman ang panalo.
Suwerte ka ngayon, Poe.
Salamat.
Totoo bang tinanong ka ni Detective Landor tungkol kay Fry?
Inakala niyang magkakilala kami ni Fry.
Ganoon nga ba?
Hindi.
Sakto lang na ang tanging makapagpapapansin kay Fry
ay ang pagbibigti.
Tingin ko, nagbigti siya dahil tinanggihan siya ng isang dalaga.
At sino ang dalaga, Stoddard?
Ang kapatid mo ba, Artemus?
Hindi ba't gusto siya ni Fry?
Ano ka ba, Randy?
Ikaw ang pinakamalapit kay Fry dito.
Di naman ako malapit sa kanya…
gaya niya.
Sige. Nasaan na nga ba tayo?
Poe!
Hindi ka sakop ng curfew, Poe?
Magpaliwanag ka.
Tatlong oras na mula noong patayin ang mga kandila.
Paumanhin, sir.
Tila hungkag ang mga paumanhin mo para sa akin.
Namatay si Leroy Fry noong gabing nilabag niya ang curfew.
Bumalik ka na barracks.
Suwerte ka at di ka nasaktan.
Salamat, sir.
Bilisan mo.
Mattie?
"Alalahanin Mo ako dahil sa Iyong kabutihan, O Panginoon."
"Sapagkat sa kamatayan ay walang alaala sa Iyo,
sa Libingan, sino ang magpapasalamat sa Iyo?"
"Sa Iyong kagandahang-loob,
alalahanin Mo ako, dahil sa Iyong kabutihan, O Panginoon."
"Ang aking mata ay namumugto dahil sa kapanglawan."
Ikaw si G. Landor. Tama?
Tama.
Ako ang ina ni Leroy.
Kunin mo ito.
Talaarawan niya.
Tatlong taon niya itong nasulatan.
Hindi ko maalala…
Ikinalulungkot ko.
Kalunos-lunos.
Di ko maalala na may talaarawan mula sa mga personal niyang gamit.
Si G. Ballinger ang nagpadala niyan.
- G. Ballinger? - Oo.
Nang mabalitaan niya ang nangyari,
pumunta agad siya sa silid ni Leroy para malaman ang gagawin.
Tapos, ipinadala niya 'yan.
Ganoon ba?
At ngayon, nang makita niya ako,
sinabi niya, "Naisip kong nasa iyo dapat ang talaarawan ni Leroy."
"At kung gusto mong sunugin, gawin mo lang."
Maalalahanin siya.
Pero wala akong maintindihan.
Ang mga numero at letra…
Pero dahil nakita ko kung paano dumedepende sa iyo ang Hukbo,
tila nararapat lang na mapasaiyo iyan.
Babalik ako para asikasuhin lahat.
- Ang pangangailangan… - Oo.
…magkakasama tayong lahat dito.
Doktor!
G. Landor. Nakakagulat naman.
Hayaan mong ipakilala ko ang asawa kong si Julia.
Marami akong narinig tungkol sa iyo.
Isang karangalan.
Hindi ba't ikaw ang nag-iimbestiga sa pagkamatay ni Fry?
Oo.
Pinag-uusapan lang namin ngayon.
Sinabi sa akin ng asawa ko na anumang pagsisikap niya,
di pa rin pinayagang maipakita ang katawan ni G. Fry.
Kaawa-awang mga magulang.
Totoo.
Ikinalulungkot namin ang pangyayaring ito.
Hindi ako magpapahinga hangga't walang nahuhuli.
Masaya akong makilala ka.
Mahal ko.
Biyudo ka na pala, G. Landor.
Tama.
Ikinalulungkot ko.
Kamakailan lang ba siya pumanaw?
Dalawang taon na.
Mga ilang buwan lang matapos kaming lumipat sa Highlands.
Biglang pagkakasakit ba?
Hindi biglaan…
Tama na.
Pinahahalagagan ko ang mga sakripisyo mo.
- Nakikiramay ako. - Salamat.
Mahusay.
Edgar, di ba sinabi kong mahusay ang kapatid ko?
Napakahusay, mahal ko. Napaluha ako.
Oo.
Mahusay na pagtugtog, Bb. Marquis.
- Totoo. - Oo.
Sigurado na ang imortalidad mo.
Wala akong kilala na gustong maging imortal, Randy.
Naalala ko tuloy ang sinabi ni Sir Thomas Grey,
"Napakaraming bulaklak Tumubo nang di nakikita"
"At nasayang ang tamis Sa hangin ng disyerto"
Paborito ko iyon.
At ano ang palagay mo sa aking tinuturuan?
Tingin ko, higit pa riyan si G. Poe.
Di siya maiimpluwensiyahan ng gaya mo.
Halika na, Lea.
Tama na 'yan. Kailangan mong magpahinga bago ang hapunan.
- Paumanhin, mga ginoo. - Salamat, Lea.
Randy, ang mga upuan.
Stoddard. Ang chess board.
Nababagot na ako.
Wala akong paki!
May sakit siya.
Sa kondisyon niya, di siya dapat humaharap…
Bb. Marquis.
Paumanhin.
Wala nang mas magpapasaya sa akin kundi ang makasama ka sa Sabado.
Tiyak ako riyan, G. Poe, ngunit may gagawin na ako sa Sabado.
Ganoon ba?
Sabado ba ang plano mo?
O Linggo, kung mas pabor sa iyo.
O Lunes.
At saan naman ito gaganapin?
Huhulaan ko. Gee's Point? Flirtation Walk?
Hindi.
Hindi roon.
Sementeryo ang naiisip ko.
Sementeryo?
Kawili-wili.
Oo. Tingin ko nga.
Nawa'y maganda ang gabi mo.
Halos wala nang kulay.
Para lubusang masiyahan sa Highlands,
dapat puntahan ito agad pagkatapos ng taglagas.
Bakit naman?
Hindi nakakatulong ang halaman,
bagkus ay hinahadlangan nito ang disenyo ng Diyos.
Isa kang romantiko.
Diyos at kamatayan ang nais mong pag-usapan.
Kamatayan ang itinuturing kong pangunahing tema ng tula.
Maaari ba?
- Maganda rito. - Paborito ko ito.
Bagay sa 'yo ang sakit.
Mas bagay kaysa uniporme mo.
Ang papantay lang ay si Artemus.
Kailanman, di ko siya nakitang mapanglaw.
Kalimitan ay may sarili siyang mundo.
Naniniwala akong makasasayaw ang tao sa bubog
nang matagal.
Pero di habambuhay.
Oo, nakikita ko ang pagkakapareho n'yo.
Sana ay di ka nilalamig.
Mukhang lagi nang malamig ang panahon.
Pakiusap, 'wag.
Di ako nandito para pag-usapan ang klima.
Pasensiya. Nag-aalala lang ako sa 'yo.
Gawin mo na.
Maghayag ka na ng pag-ibig nang makauwi na at walang mangyari.
- Sinasabi ko lang… - Paumanhin.
Paumanhin, di ko alam bakit ganito ako.
Nilalamig ka.
Bb. Marquis, iyo muna ang balabal ko?
- Ayos lang. - Hindi naman…
Ako…
- Ano? - Bb. Marquis.
Lea!
Lea? Ano'ng nangyayari?
Lea!
Lea.
Diyos ko, Lea.
Ayos ka lang ba?
- Lea? - Ayos lang ako.
Sigurado bang ayos ka lang? Medyo natakot ako.
Nangyayari 'yon. 'Wag kang mag-alala.
Ang…
Pinapalakas mo ang loob ko kaya gusto kong sabihin na
may ganiyang presensiya ang nanay ko sa buhay ko.
Sa pagtulog at paggising ko.
Oo.
Iniisip kong dinadalaw tayo ng patay kasi di natin sila gaanong minahal.
Nalilimutan natin sila. Hindi naman sadya, pero nagagawa pa rin.
Pakiramdam nila, napapalayo sila kaya tinatawag nila tayo.
Mas maganda siguro kung 'wag natin pag-isipan.
Gusto kitang pasalamatan dahil…
naroon ka sa pagmulat ko.
Nang tingnan kita,
nakita ko ang bagay na di ko inaakala.
Sa matagal nang panahon.
Salamat.
Hinto!
Tarantado! Matuto kang lumugar.
Layuan mo si Lea.
Alis!
Alis, Ballinger!
O lilitisin ka!
Lintik na pangit.
Ayos ka lang?
Malinaw na alam niyang mas gusto ako ni Lea.
- At gusto niya akong takutin… - Takutin?
- Gusto ka niyang patayin. - Patayin?
Bago pa siya mamagitan sa akin at sa mahal ko,
papatayin ko siya.
Lagi na lang akong minamaliit ng mga tao.
Mga kaibigan, kaklase, mismong nag-ampon sa akin.
- Salamat, Patsy. - Lahat.
Lahat…
maliban kay ina.
At salamat sa pagtulong kanina.
Di karaniwan sa akin ang magulat.
Nagulat ka rin, hindi ba, Landor?
Hindi kita nais saktan,
pero mas marunong ka kaysa sa inaakala ko.
Totoo ba na may napaamin ka
sa pamamagitan lang ng tingin?
Sa sapat na tiyaga,
ang suspek na mismo ang magtatanong sa sarili niya.
Masaya kang kasama, Landor.
Balang-araw, susulat ako ng tula.
Isang tulang magpapasikat sa 'yo sa paglipas ng mga taon.
Kahit sa pag-atakeng ito, di mo pa rin pinaghihinalaan si Ballinger?
Ano na lang ang pagpipilian?
Ang imbestigasyon mo.
Interesado ako kay Artemus Marquis.
Baka kilala mo.
Sino bang hindi?
Mukha siyang dakila.
Para bang mamamatay siya nang maaga, ano?
Pero hindi ko masasabing marahas siya.
Lagi lang siyang kalmado.
Baka di siya 'yon.
May katangian siya… ang buong pamilya niya.
Umaasta silang mga tao na may ginawang kasalanan.
Hindi ba't lahat naman ng pamilya?
- Kapitan. - Si G. Ballinger.
Mukhang nawawala siya.
Sa mga batong iyon.
Dito rin, sir.
Dito, dito.
Sa taas ng burol.
Sa kanan. Sa likod ng mga puno.
Wala rito, sir.
Kapitan! Dito!
Diyos ko.
Ang paghiwa kay G. Ballinger ay di kasinglinis ng kay Fry.
Tila ginawa ito ng iba.
At sa pagputol naman…
Kasi…
Pagputol?
Pambihira naman, Landor.
Mas napalayo pa tayo sa paghanap
kaysa nakaraang buwan.
Malapit na tayo.
- Panahon na lang. - Sige nga!
May nahanap ebidensiya ka ng satanikong gawain?
E, doon sa opisyal na kumumbinsi kay Private Cochrane
na iwanan si Leroy Fry?
Ang talaarawan?
May nahanap ka na bang puwedeng magamit?
Malayang nakakagala ang lintik na 'yon, habang nilalapastangan ang mga tauhan ko.
Di na sila makagawa ng tungkulin, di makaalis ng barracks o makatulog.
At kapag matutulog sila, may kipkip na baril!
Mukhang iniisip mong wala na akong kakayahan
para sa imbestigasyon.
Salamat, doktor.
Di namin kinukuwestiyon ang husay mo, kundi ang kakampi mo.
Hindi ba posibleng si G. Poe ang may gawa nito?
Poe?
Kahapon lang, ikinukuwento niya
ang naging tunggalian nila ni G. Ballinger,
at ipinahayag niyang papatayin niya ito
kung magkakatagpo sila ulit.
Nakita mo naman si Poe.
Tingin mo ba, kaya niyang patumbahin si Ballinger?
Hindi na 'yon kailangan. May baril naman.
Ano man ang relasyon niya kay Ballinger,
walang nag-uugnay sa kaniya kay Fry.
- Di sila magkakilala. - Magkakilala sila.
Nag-away rin sila noong nakaraan.
Hindi niya siguro binanggit, ano?
Arestuhin n'yo.
Arestuhin n'yo kung kumbinsido kayo.
Motibo lang ang mayroon kami.
Kailangan namin ng tulong mo sa ebidensiya!
G. Landor, may galit ka ba sa Akademya?
'Yon ba?
Ibinubuwis ko ang buhay ko para sa mahal n'yong institusyon.
Pero, oo.
Tingin ko, inaalisan ng Akademya ang mga kabataan ng kalayaan.
Binabakuran sila ng mga regulasyon at batas.
Inaalisan sila ng katwiran. Kaya tila hindi sila mga tao.
Ipinapahiwatig mo bang dapat sisihin ang Akademya?
Ang isang konektado sa Akademya. Kaya ang Akademya mismo.
Kalokohan 'yan.
Base sa sinabi mo,
lahat ng krimen ng isang Kristiyano ay krimen na rin ni Kristo.
Ganoon na nga.
Nang alukin kita ng trabahong 'to,
sinabi mong di mo kilala si Leroy Fry, kaya…
Magsimula tayo roon. Ano?
- Hindi totoo ang lahat… - Buweno…
Bakit walang simple sa 'yo, Poe?
Nasaan ang katotohanan?
Oo o hindi!
Ang totoo!
Kilala mo ba si Leroy Fry?
Oo.
Nakausap mo ba siya?
Oo.
Pinatay mo ba si Leroy Fry?
Pinatay mo ba si Randolph Ballinger?
May kinalaman ka ba sa paglapastangan sa mga katawan nila?
- Hindi. Patayin n'yo na lang ako… - Pero di mo itinatanggi
na pinagbantaan mo silang dalawa?
Kung tungkol kay Ballinger, 'yon ay…
Di ko tototohanin.
- At si Fry? - Hindi ko siya pinagbantaan. Ni hin…
Nakakabahala ito, Poe.
Lahat ng lalaking nakaaway mo ay ibnigti
at nawalan ng importanteng bahagi sa dibdib.
G. Landor…
kung papatayin ko lahat
ng umabuso sa akin sa maikli kong pananatili rito,
baka makita mo ang Corp of Cadets
na di na aabot sa dosena.
Para malaman mo, naging katatawanan ako
unang araw ko pa lang dito.
Ang ugali ko, edad, pagkatao…
at hitsura.
Kung may isang libo akong buhay,
di ko mababanggit lahat ng pinsala
na ginawa sa akin.
Oo, may sala ako sa maraming bagay, pero hindi 'yon.
Hindi pagpatay.
Naniniwala ka na ba?
Naniniwala akong mag-ingat ka sa sinasabi at ginagawa mo.
Sa ngayon, mapipigilan ko pa si Hitchcock.
Pero pag nagsinungaling ka ulit sa akin,
hindi na kita tutulungan pag inaresto ka nila.
Naiintindihan mo ba?
Kung mararapatin mo, may hapunan pa akong pupuntahan.
Salamat sa pagpunta n'yo sa pagluluksa sa biglang pagkamatay ni Randolph.
Para na namin siyang pamilya.
Hindi ba't ang guwapo ng anak ko, G. Landor?
Tingin ko, nabiyayaan ang mga anak mo sa aspektong iyon.
Oo, pinagpala talaga kami.
Pero masasabi kong kakaiba ka.
Isang taong may di-pangkaraniwang katalinuhan.
Isang katangiang kulang dito.
At sa katalinuhang 'yon, G. Landor,
kapag tapos ka na sa mga gawain mo,
sana ay matulungan mo ako sa sarili kong palaisipan.
- Palaisipan? - Kakaibang pangyayari.
Habang nasa recital noong Monday,
mukhang may humalughog sa mga gamit ko.
Kung ganoon…
- Nagkalat ang masasama. - Talaga ba, Ama?
Iniisip ko ngang ang taong 'yon ay sadyang bastos lang,
pero wala akong ideya kung sino.
Mag-ingat ka, Artemus.
- Nararapat lang. - O, Ina.
Baka isang tao lang iyon
na walang ibang magawa at walang sariling buhay.
Isang tagabukid na nakatira sa kubo.
Tingin mo ba, G. Landor?
- May kubo ka, di ba? - Artemus.
Baka nga may kakilala ka na pareho ng tinutukoy ko.
Baka isang kaibigang mahilig uminom sa taberna.
Tama na! Pakiusap! Ayaw ko nito!
Naiinis ako pag ganiyan ka.
- Di kita maintindihan, Ina. - Siguradong hindi.
Baka matangay ako sa Hudson pero walang may paki.
Walang susunod!
- Hindi ba, Daniel? - Anak, pakiusap.
Pagpasensiyahan n'yo ang asawa ko.
Di naging maganda ang sitwasyon
dahil sa pagkamatay ni G. Ballinger.
Gusto mo ba akong samahan sa silid-aralan ko, G. Landor?
Ikatutuwa ko.
Patawad, ginoo.
Hindi naging maganda ang epekto sa amin ng ganitong sitwasyon.
- Di na kailangan. - Oo.
At ang panahong ito, lahat ng pagkakakulong…
Naiintindihan ko.
Napansin ko lang, doktor.
May sakit ba ang anak mo?
Mapagmasid ka.
Oo.
Oo, siya'y…
Mahirap ang kalagayan niya.
Mula pa noong bata siya.
Isang nakakatakot na sakit na umaatake pag siya lang,
pinapatigil ang utak niya at pinanginginig.
Magandang bata.
Markado para sa pag-aasawa, katayuan, pag-aanak.
At markado rin sa pagkakasakit.
Kalunos-lunos.
Mga ginoo, handa na si Lea.
Salamat, anak.
Halika?
Kung ayos lang, magpapahangin muna ako.
Oo naman.
Ama, makipaglaro ka sa akin.
Susubukan ko ba ang sa iskolar o 'yong mas mahirap?
- Ang galing. - Hindi naman.
Sapat lang.
Di mo naiisip ang epekto sa akin ng pagtugtog mo.
Ang epekto sa aming lahat, ako…
- Ano? - Kasi…
Hindi ko alam kung paano sabihin pero napagtanto ko na
gagawin ko ang lahat para sa iyo.
O, Edgar.
May hinahanap ka ba, G. Landor?
Mabilis kang gumaling.
Paumanhin.
Akala ko, tinamaan ako ng matinding sakit ng ulo
subalit pahinga lang pala ang kailangan.
At parang magaling na ako.
Itabi na natin 'yan.
Siguradong di 'yan kasya sa 'yo.
Hinahanap namin ito ng doktor.
At natagpuan ko na.
Tingnan mo ang natagpuan ng ginoo sa ating damitan, mahal ko.
Naalala mong isinusuot 'yan ni Artemus noong bata pa siya?
- Naalala mo, anak? - Naaalala ko, Ina.
- Sa kapatid ko 'yan. - Sa kapatid mo?
'Yan lang ang alaala namin sa kaniya.
Bakit nasa iyo?
Alam ni Artemus kung bakit.
Ethan.
Bakit ka nandito?
May nawawala ulit.
At bumuo ako ng grupo sa agarang paghahanap.
Gagawin natin ang lahat.
Diyos ko! Kinikilabutan ako…
Mga ginoo!
Kararating ko lang sa silid ni G. Stoddard.
Walang laman ang baul niya. Wala ring mahanap na mga damit.
Tingin ko, tumakas siya.
Tumakas?
Makikita sa talaarawan ni Fry
na kaibigan niya sina Ballinger at Stoddard.
Inisip niya sigurong sunod na siya.
Maaari nga, pero paano naman si Artemus at ang coat ng opisyal?
Kung sangkot siya, bakit di pa natin inaaresto?
Masyado siyang kalmado. Kailangan niya lang itanggi.
May huli pa akong gustong subukan.
Dalawa na niyang kasama ang patay
at iuulat ko na sa pangulong may salarin na tayo.
May salarin na, Landor. Hindi ba?
Mademoiselle.
Edgar.
Propesor?
Pépé.
Noong huli, binanggit mo 'yong manghuhuli ng mangkukulam at libro.
Oo. Ang Discours du Diable.
Henri Le Clerc.
Pari ba si Le Clerc?
Sinunog sa tulos.
Napanaginipan ko ito
Pababa, pababa
Ang mabilis na tibok ng puso
Dahil sa kalungkutan, pinagmadali ko siya
"Lenore"
Tinanggihan niya ang tugon
Walang hanggang gabi Bumihag sa kaniya
Tagong lahat Maliban sa asul na mata
Pinakamadilim na gabi, singdilim ng impyerno
Naisaling galit
Ang tanging naiwan
Nakamamatay na asul na mata
Napansin mo ba?
Lenore.
Lea.
Sinabi nito ang itinatago mong pagkabahala.
Ang kongklusyon sa sumisiil sa 'yo.
Kinakausap tayo…
ng tula.
Naalala mo ba noong sinabi mong gagawin mo ang lahat?
Ang sumasamba sa diyablo.
- Salamat, Pépé. - Oo.
G. Landor.
Ang pamilya mo.
Ang pamilya mo
ay palaisipan.
Hindi ko matukoy kung sino ang nangunguna.
Napaghinalaan ko na ang bawat isa sa inyo.
Hindi ko naisip
na baka patay na iyon.
Ano 'ka mo?
Padre Henri Le Clerc.
Pinakamagaling sa mga nanghuhuli ng mangkukulam,
hanggang sa naging isa siya roon.
Ano ang sinasabi mo?
Nakakaranas ng panginginig ang anak mo, tama?
Nakakayanan niya kasi may nakausap siya.
Isang taong nagtuturo sa kaniya.
Siya.
'Wag mong hayaang kuwestiyunin ko ang katinuan mo, G. Landor.
Ano'ng pinahihiwatig mo?
Ang mahirap hanaping Discours du Diable ni Le Clerc.
Ang pakikipag-usap sa demonyo
ay isang libangan na hindi pamilyar sa akin, G. Landor.
Di ko pa nabasa ang librong 'yan.
Nakikipag-usap ba sa patay ang anak mo?
Paglipas ng mga taon, mas lumala ang panginginig niya.
Sinubukan…
Sinubukan ko lahat ng panggagamot na alam ko.
Tinaningan siya ng tatlong buwan.
Alam mo ba ang pakiramdam na matulog
nang hindi mo alam kung mabubuhay pa ang anak mo?
Pero isang araw, lumapit siya,
at sinabing may nakilala siya.
Ang lolo niya sa tuhod.
Le Clerc?
Hindi masama si Le Clerc.
Hindi lang siya maunawaan.
Sinabi nilang patay na si G. Fry.
Di raw nila kayang pumatay.
At naniwala ka naman.
Wala akong pagpipilian.
Doktor ka! Naniniwala ka sa agham!
Anong karapatan mong maniwala sa ganoong kabaliwan?
Dahil…
Dahil hindi ko siya mailigtas.
Binigo ako ng sarili kong propesyon.
Sinakripisyo ko ang lahat para kay Lea.
Kaya paano ako makakatutol sa paghanap niya ng lunas?
Doktor.
Di normal ang pakikipag-usap
sa patay. Pero ang pagpatay…
ang pananakit sa mga inosente…
hindi 'yon makatao.
Kailangang may bitayin para dito.
Naniwala lang ako, dahil…
mukhang gumagaling siya.
Doktor, nasaan ang pamilya mo?
Nasaan ang mga anak mo?
Nandito si G. Poe kanina.
Umalis siya kasama si Artemus.
Bakit nandito pa rin ang balabal niya?
Nasaan si Lea?
Nasaan ang pamilya mo?
Nagsisimula nang mawala.
Lea.
Ipagpatuloy mo.
Ano'ng nangyayari?
Hindi na magtatagal.
Di maganda ang pakiramdam ko.
- Akala ko… - Hindi.
Ilang minuto na lang at magiging malaya na ako.
Malaya?
Oo.
Pakiusap, Lea. Ako…
Dapat mangyari ito.
Naiintindihan mo.
Ang sakripisyo ang pangunahing pagpapakita ng pag-ibig.
Alam ko na noong una pa lang na ikaw na talaga.
Lea.
- Ano 'yon? - Mahal kita.
Artemus…
Tama na 'yan!
- Lumabas ka! - Ikamamatay mo 'to!
Hindi ka kasali!
Lea, sige na!
Gng. Marquis, gusto mo talagang mabitay sila?
- Nanloloko lang siya! - Sige na.
- Lea! - Puso 'yan ni Fry, ano?
- Landor. - Lea, ituloy mo!
Gagawin ni Ballinger ang lahat, kahit pagpatay.
Pinatay mo siya, Artemus.
Iwan mo na kami. Patapos na.
- Lea, tapusin mo! - Tapos na, Lea!
Ikaw nga.
Ikaw ang bumihag kay Fry gamit ang sulat…
Ideya ko 'yon!
- Ako 'yon! - Hindi! Artemus!
- Hindi! - Pakiusap. Tigil!
Tigil!
Lea!
- Lea! - Lea!
Artemus!
Ina, lumayo ka.
Artemus.
Lea.
Artemus! 'Wag!
Bitiwan mo ako! 'Wag!
Artemus!
Artemus! Hindi!
Lea!
Hindi!
Higit ang nawala sa kaniya kaysa sa makukuha ng doktor
sa normal na pagdurugo.
Baka 'yon ang pinakamabuti.
Inaamin ko. Higit pa pala siya sa inaakala ko.
Sang-ayon ako.
Ano na ang mangyayari kay Gng. Marquis?
Patuloy na nagluluksa.
Ani mahistrado, sapat na dusa niya.
Pero matutuwa kang malaman
na nagbitiw na ang doktor.
Sinisiguro kong walang nakakatuwa rito.
Landor.
Magkaiba tayong dalawa sa ugali at pilosopiya.
Pero gusto kong sabihin
na kung dahil sa trabahong ito…
dahil sa kabastusan, ay nagawa kong batikusin…
ang kakayahan mo…
patawad.
Salamat, kapitan.
Paano ko nagawang kumain at makipagkaibigan sa mga iyon?
Para ko na rin silang pamilya
pero di ko alam ang lalim ng gulo nila.
Sinadya nila, koronel.
Nakakahiya ako.
Masasabi ko lang na pinatay ni Artemus si G. Ballinger
para mapigilan siyang magsumbong
kaya tumakas si G. Stoddard dahil akala niya sunod na siya.
Maaari 'yang ipalagay.
Kung ganoon, Landor,
idinedeklara kong nakumpleto mo na ang 'yong tungkulin.
Pinalalaya na kita sa kontrata.
Sana di sumama ang loob mo.
Sana man lang, tanggapin mo ang pasasalamat namin.
Sana'y umurong ang mga senador sa Washington.
Tingin ko ay nanalo tayo.
Hindi. Koronel.
Magaling ka na.
Kilala ko na ang anak mo.
Ayos.
Ano namang kinalaman ni Mattie?
Sa lahat.
Gaya ng alam mo.
Nanaginip ako.
Ang sulat na natagpuan sa kamay ni Leroy Fry.
Ang sulat na iniwan kaya umalis siya sa silid niya.
Di ka maingat at naiwan mo sa akin.
Ito ang isa pang iniwan mo.
Naalala mo?
Pinakanagulat ako
sa hugis ng mga letra.
Kasingsama ng malalaking letra ang maliliit.
Ang A, R, G, at E,
ay katulad ng natagpuan kay Fry.
Maiisip mo ang pagkabigla ko.
Pareho kaya ang sumulat?
At ano namang dahilan ni Landor para mag-usap sila ni Leroy Fry?
Dahil sa suwerte, naabutan ko si Patsy.
Ang anak niyang si Mattie…
Ikinuwento niya lahat.
Pauwi galing sa sayawan sa akademya…
Kunin siya!
- Hawakan n'yo. - Wag!
Ginahasa si Mattie…
Hindi!
at iniwang halos patay ng tatlong kriminal.
Tigil.
Julius, mga binti!
- Hindi! - Hawakan n'yo!
- Ibuka n'yo! Hawakan n'yo! - 'Wag!
- Pakiusap! - Hawakan n'yo siya.
Masasama ngang kasama.
Gaya nga ng sabi ni Leroy.
Mattie?
Diyos ko! Mattie.
Diyos ko! Halika rito.
Mattie.
Patawarin mo ako.
- Patawad. - Ayos lang.
Magiging maayos din ang lahat.
Bubuti rin lahat.
Mattie, di ka niya matutulungan.
Pakiusap, mahal ko. Tutulungan kita.
Pero di siya tumakas, tama?
Mattie?
Mattie.
Mattie, pakiusap. Halika.
Pakiusap, mahal ko. Halika rito.
'Wag.
Aayos din ang lahat.
Pakiusap, Mattie. Halika.
Bubuti rin lahat.
'Wag.
Mahal kita.
Bakit hindi mo sinabi?
Ayaw ko iyong
ikuwento.
Napagaan ko sana loob mo.
Matutulungan kita gaya ng ginawa mo.
Tingin ko, hindi na mapapagaan ang loob ko sa bagay na 'yon.
Ano ang sunod kong ginawa?
Kung ano mismo ang ginawa mo.
Sinuri ko lahat ng palagay, simula sa
gaano kalaki ang tsansang dalawang partido
ay may parehong plano sa iisang kadete sa parehong gabi?
Maliit!
Maliit nga!
Maliban kung ang isang partido ay nakadepende sa isa pa,
o paano kung sabihin ng partido nina Artemus at Lea,
paano kung naghahanap lang sila ng isang bangkay.
Tapos, tila himala itong lumitaw,
wala silang pakialam kung kanino, basta may puso.
Ang hindi nila gagawin ay pumatay.
'Yong isang partido ang handa na at gustong pumatay.
At partikular na ang lalaking ito.
Bakit?
Paghihiganti ba, Landor?
Patsy?
- Tulong! - Ang kasama mo?
May tao ba riyan?
Hello.
Kaya… naabala ang ikalawang partido,
pero di bago ang matagumpay na resolusyon.
Bumalik siya sa kubo sa Buttermilk Falls,
kung saan nakatakas siya.
Pero nagulat siya nang ipatawag siya sa West Point kinabukasan
at nalamang sa oras na 'yon
ang bangkay ay inalisan ng laman-loob.
Kaya napagtakpan ang mga krimen mo.
Akala niya yata, nasa panig niya ang Diyos.
Pinareresolba ang krimeng siya mismo ang gumawa.
Bilang resulta, sina Artemus at Lea ay habambuhay nang mga mamamatay-tao.
Walang habambuhay roon.
Makakalimutan din sila gaya nating lahat.
Hindi ko sila makakalimutan!
Lalo na ang aking Lea.
Magiging asawa siya, Landor, isang ina.
Hindi ko rin makakalimutan kung paano mo kami niloko.
Niloko.
Pero ako ang tanga sa lahat.
- Hindi ba? - Hindi.
Ikaw ang taong pag-aaminan ko.
Alam ko na 'yon, noong una kitang makilala. At heto tayo.
Kung…
Kung gusto mo, hihingi ako ng tawad.
Ayoko ng paumanhin mo.
Kailangan ko ng kasagutan.
Paano mo nalamang si Fry ang humalay kay Mattie?
Ikaw rin ang sa tupa at kalabaw?
- Siyempre. - At si Ballinger?
Ballinger.
Napilitan ako sa puso.
Kailangang mukhang gawang satanista.
Hindi 'yon madali para sa akin.
Paano mo nalamang sangkot si Ballinger?
Sa talaarawan.
Umamin din ba si Ballinger?
- Oo, sa pamimilit. - 'Wag!
Sino pa ang kasama mo?
Si Julius Stoddard.
Julius.
Patawad.
Pareho nilang…
Tanda nila ang pangalan niya,
at siniguro kong inaalala niya kung ano ang suot ni Mattie.
Bawat detalye ng kasuotan niya.
Mukhang si Stoddard ang nakatakas sa katarungan mo.
Wala na akong lakas at kagustuhan na habulin pa siya.
Sana lang…
mamuhay siyang miserable sa takot.
Napakasahol ng ginawa nila.
Pero sana'y dumiretso ka kay Thayer, para mapaamin sila.
Ayoko ng pag-amin nila.
Gusto kong mamatay sila.
Ano na ngayon?
Ano?
Depende 'yon sa iyo.
May mga sulat dito…
na maaari mong ikamatay.
Ayos.
Alam mo, Edgar, hinihiling ko minsan
na ikaw ang nakabunggo ni Mattie
noong gabing 'yon.
Malay natin?
Baka naging pamilya tayo.
Pinahahalagahan ko…
kung ano ang…
Paalam, Landor.
Magpahinga ka, mahal ko.
BATAY SA LIBRO NI LOUIS BAYARD
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni R Seb