Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Noong unang panahon, sa malayong lugar, na kilala bilang 1980s,
MANIGONG BAGOMG TAON 1983
may maganda, matalino, nakatatawang Amerikanang nagngangalang Donna,
na lumipat sa England, kung saan siya umibig
sa isang guwapong Pranses na nagngangalang Henrique.
Nagkaroon sila ng perpektong anak, na pinangalanang Eloise.
At maayos ang lahat, hanggang isang araw, nagpasya si Henrique na
galawin ang babysitter.
Kaya bumalik si Donna sa kanyang bayan sa Indianapolis,
LUMIPAT NA AKO!
kung saan niya nakilala ang lalaking… Basta, siya si Bill.
At nagkaanak uli si Donna ng dalawa, sina Alice at Paul.
Kalahating taon, kasama nila sa kanila si Eloise,
SIYAM NA TAON NA SI ALICE!
at magpapakasasa sa buhay sa Midwest.
Ang motor speedway, ang putt-putt ng golf,
at, siyempre, ang mall.
Lahat kayo! Sabihin n'yo, "Jingle!"
Jingle!
Suotin n'yo ang sumbrero at sweater n'yo. Ilabas ang pormang Easter.
Narinig n'yo ang nanay n'yo. Nabuhay na Siya. Tara!
Ano'ng nangyayari?
Tatlo ang binayaran ko. Easter ang kasunod.
Puwedeng umalis ka muna para sa mga kasunod?
Kumain ka muna. Pinaghirapan mo iyon.
Di siya puwedeng kumain nang nakaganyan.
Hayaan mo na. Halika.
-Ma, puwede kaming magyakapan? -Oo naman.
-Magpa-macho tayo. -Puwedeng magyakapan, bawal ang flexing.
Sandali. Hindi pa kami handa.
Paumanhin, maraming nakapila.
Magbabayad ako ng apat na picture package.
Kaya kong magbayad, Ma.
El, hindi. Hindi ako magpapabayad sa trese anyos para rito.
Pinadalhan siya ng ama niya ng $3,000.
-Alam ko. -Bibilhan niya tayo ng jet ski.
Bill! Akala ko, hot tub.
Kung limousine na may hot tub kaya?
Bumili tayo ng leon.
Maglagay tayo ng Taco Bell sa bakuran natin!
-Sige! -Sabihin n'yo…
-Bunny. -Bunny!
Pula, puti at asul. Bilisan n'yo.
Napakahalagang holiday ang nalilimot n'yo.
Ibigay n'yo 'yan sa nanay n'yo, at sabihing...
Sorpresa!
Happy Mother's Day, Ma. Pasensiya na, lagi akong wala roon.
Ang saya nito.
'Wag kang umiyak. Dapat mapasaya ka nga nito.
Pasensiya na, 'di ko mapigilan! Nangyayari lang.
Ma, kailangan ba talagang umuwi ni Ellie bukas?
Babalik din siya agad.
-Bakit 'di na lang dito ang tatay niya? -Dahil taga-England siya.
Ayoko sa England.
Tama naman.
Paumanhin. Puwede na kayong kunan?
Hindi na gaganda ito. Kunan mo na.
HAPPY EASTER MULA SA PAMILYA STEVENSON
Oo. Magkakasundo dati ang tatlong anak ni Donna.
Ngunit habang tumatanda sila, nagkalayo sila.
Minana ni Eloise ang pera ng tatay niya.
At sina Alice at Paul, minana ang Chrysler Sebring ng tatay nila.
Pagsapit ng taong 2022,
naghiwa-hiwalay sa apat na lugar ang pamilya.
Ngunit may bakas ng pag-asa
na maaaring maging dahilan upang magsama-sama silang muli.
Siyempre, ang tinutukoy ko ay kasal.
At doon nagsimula ang aming kuwento.
IKARARANGAL KONG MAKASAMA KA ROON.
Ano 'to?
-Hi, sis. -Diyos ko!
Nakita mo na ang imbitasyong 'to?
Limang minuto na lang, papatay na ako ng tao. Nakakabuwisit siya.
Alam ko. Binuksan ko 'yong akin kanina,
nilagay ko sa kusina, binuhusan ng gas,
tapos, sinunog ang bahay ko.
Ang ganda ng imbitasyon.
Pero walang biro, parang gumastos siya ng $25,000.
At amoy rosemary. Lilipat na ako sa kalawakan.
Okey. Tumitili ako at patay na ako.
Namatay ako sa pagtili, at nananaksak na ako ngayon.
Bigla-bigla lang nananaksak.
Paul!
Pasensiya na. Sandali lang.
May pasyente ako sa basurahan.
Parang normal naman iyan.
Sige, siyam na minuto pa, Helen. Iyon na.
-May maxi pad sa tuhod ko. -Ano'ng nararamdaman mo roon?
-Gusto kong lumabas. -Damhin mo 'yon, pero 'wag mong gawin.
Magdadagdag na ako ng mga basura.
Tandaan mo,
maaaring nararamdaman mong tinatapunan kita ng basura,
pero regalo iyan. Hi, pasensiya na.
-Pupunta ka ba sa kasal? -Hindi! Hindi ako pupunta.
Plastik na relasyong magkapatid 'to.
Pero inaya niya akong maging maid of honor niya
noong 17 ako.
Diyos ko. Pupunta ka, ano?
Ni ayaw niyang nandoon tayo. Baka gusto niyang maging utusan niya tayo.
Hindi ako pupunta.
Kailangan ko nang ibaba. Makinig ka, Alice,
tatagan mo't pakisabi kay Mama, tigilan na ang pagtawag sa akin.
Hello?
May tao ba riyan? Hindi ako makagalaw…
Ma'am? Papasok na ako.
Diyos ko! Pasensiya na.
Ayos lang. Mukha ko lang naman 'to.
Sige. Patingin nga.
-Hindi ko… -Ganito lang…
-Pababa ng zipper. -Sige.
-Ako na. Teka. -Sige.
Pasensiya na talaga.
Babayaran ko 'to.
Ayos lang. Namimili ho ba kayo para sa espesyal na okasyon?
Oo. Ang anak kong si Eloise, ikakasal siya sa England.
Doon siya nakatira. Europeo ang una kong asawa.
Pranses. Si Henrique. Gago siya.
Hindi ako gusto ng mga anak ko sa ikalawa kong asawa.
Lalo na 'yong lalaki, si Paul.
Mula nang mamatay ang tatay niyang si Bill… Si Bill ang ikalawa kong asawa.
-Ang buhay ay isang paglalakbay. -At para sa akin…
Siguro…
tapos na ang mga kabanata ng romansa sa buhay ko.
At 'di ako sigurado sa susunod kong gagawin.
-Buweno… -Nagkaroon din ako nitong
nakakabuwisit na takot sa paglalakbay. Kabadong-kabado ako.
Binigyan ako ng marijuana ng kaibigan ko para sa flight. Gumagamit ka?
-Ako… -Hindi mo masagot. Nasa trabaho ka.
Ang punto, matagal ko nang 'di kasama ang mga anak ko.
Mula noong burol ni Bill.
Gusto mo ba ng ibang mapagpipilian?
Oo. Susubukan kong 'wag silang sirain masyado.
PAUL - PAKIUSAP, PUMUNTA KA SA KASAL NI ELOISE. MAHALAGA ITO SA KANYA.
TAWAGAN MO AKO, PAKIUSAP.
MAMA
Hindi mo mababalewala habambuhay ang nanay mo.
Ang totoo, puwedeng-puwede ko siyang di pansinin habambuhay.
Wala akong puso.
Mahirap maging magulang, Paul.
Oras na para ibalik ka sa basura.
At kailangan mong alisin ang mga tuta.
Tatanggalin mo muna ang mga sapatos sa mga paa ko.
Nagbabayad ka ng $7,000 kada linggo para tumayo sa basura
at makakilos sa mundong may germs.
Okey. Isa-isa lang.
Ang ganda.
Tama iyan.
Oo. Parang mananayaw. Ayos.
Bibitawan na kita ngayon. Kaya mo 'to.
Hingang-malalim.
Kaya mo iyan.
Hindi, hindi, hindi.
Ayos lang. Nandito ako.
Hindi ko kaya.
Sige. Okey. Ayos lang.
Uy, Al. Nasa 'yo ba 'yong RoboJet file?
Nandito lang iyon.
Pa-resched ng lunch ko, at gusto mo bang palitan ako mamayang alas-dos?
-Magagamit ko ang input mo rito. -Sige. Puwede kitang maisingit.
Maghapunan tayo pagkatapos nito?
Kung maganda 'yong kainan. Ayoko ng cheeseburger.
Paano kung astig na food truck iyon?
Hindi. Iyo ang kompanyang ito. 'Wag mo akong bilhan ng cheeseburger, brad.
Tinawag mo ba akong "brad" habang nagtitirahan tayo?
Patawad, Your Honor.
-Mas maganda iyan. Isa pa. -Your Honor?
Magkano kaya ang halaga ng alak na nasa basong ito?
Mga $45?
Minsan, iniisip kong ginagamit mo lang ako dahil sa pera ko.
Diyos ko, hindi. Ginagamit kita dahil sa manoy mo.
-Ayos lang sa akin iyon. -Mabuti.
Sino iyan?
Kadiri.
Pinipilit ulit ako ng nanay kong pumunta sa kasal ng kapatid ko.
Hindi ka pupunta dahil mami-miss mo ako?
Hindi.
Ang kapatid ko kasi… Matagal kaming malapit sa isa't isa
at naisip kong napakahusay niya pero mayaman lang siya.
Ang hirap niyan.
Hindi! Hindi gaya mong astig at mayaman.
-Salamat. -O gaya ni Iron Man.
Pareho lang kami.
Pero iba iyon. Wala siya roon para sa akin. Alam mo iyon?
Literal. Pupuntahan niya dapat ako noong nakaraang summer.
Wala siya roon para sa hiwalayan o nang makunan ka?
Basta iyon. Hindi siya pumunta.
Nanatili siya sa London, nag-cricket at naglagay ng fish and chips sa puwit niya.
Hindi iyon ganoon kainin. Pumunta ka. O baka puwedeng…
tayo ang pumunta?
Ano?
Magpasintabi ka naman!
Magpasintabi ka naman sa susunod.
Date night.
-Nandoon na siya, alam mo 'yon. -Uy, mga pare!
Sabik na ako sa big show n'yo mamaya.
Alam n'yo bang di pa napapanood ni Paul ang King Lear?
Pero napanood ko naman ang Gnomeo & Juliet nang mag-isa,
sa kabila ng serye ng kalituhan.
May kaugnayan sa kasarian ang gagawin namin, kaya Queen Lear iyon.
Mas maganda kaysa sa produksiyon ng Cats, tapos, puro aso silang lahat.
Uy, Dallas.
Hi!
Dallas, sina Dominic at Paul.
Mga matatalik naming kaibigan.
Nakakaloka, di pa namin kayo napapakilala.
Totoo ba ang sinasabi nila? Mas malaki ba ang lahat sa Texas?
Hi sa inyo.
Ayan na ang ilaw. Tara na.
Hindi ako kabahagi niyon. Ako ang straight nilang kaibigan.
-Oo, naisip na namin. -Straight ang bihis mo.
Teka, Dom! Dom!
Ano 'yong si Dallas?
Siya ang alam mo na, ekstra nila.
Bukas na ang relasyon nila? Nakakagulat.
-Paul, ang bilis mong magulat. -Hindi kaya.
Nagugulat ka sa bawat reveal sa Masked Singer.
Hindi mo kasi mahuhulaan iyon. Iyon ang punto ng show!
Paul,
gusto kitang makausap tungkol sa biyahe.
Airplane emoji, nasaan ka? Nasaan ka? Ayun ka.
Hindi, kutsilyo iyan.
…mga benepisyo, na maaaring maramdaman niyang
mas matalas iyon kaysa sa sa ngipin ng ahas.
Walang utang na loob na anak!
Bakit siya nagpadala ng kutsilyo?
Sir, ito na ang destinasyon n'yo.
Pakibigyan ako ng five-star rating sa kunwaring Uber account ko.
Bibigyan pa kita ng six.
-Ty-nine? -Hindi!
Ayos! Sinabi mo iyan.
Sige, oras na para harapin ang laban.
Alam mo, puwede kang pumunta sa bahay ko minsan.
Isang gabi.
Puwede ka pang umupo sa harap, gaya ng matatanda.
Mahirap na nga 'yong sisigawan niya ako dahil ginabi na ako ng uwi.
-Kung magdamag pa ako… -Oo na. Kuha ko na. Huwag na lang.
Alice, patawad. Ibig kong sabihin…
Alam na niyang gusto kong makipaghiwalay, pero…
Ang bata. Oo.
Sige. Buwisit ka. Alis na.
Buwisit ka rin. Bukas na lang ulit.
Nag-aalala ako kina Preston at Crosby.
Parang ang kalat ng bukas na relasyon.
-Iyon nga ang punto no'n. -Akala ko, masaya sila.
Baka gusto nilang ibahagi ang kasiyahan nila sa ibang tao.
Grabe, Paul. Napakabata at tradisyunal mo.
Nakakatuwa kasi pag nag-commit ang dalawang tao sa isa't isa habambuhay.
Alam mo 'yon?
Gaya ng akala kong ginawa ng magulang ko.
-Baka ganoon nga sila. -Hindi.
Tinapon ni Mama ang mga gamit ni Papa isang linggo pagkamatay niya.
Na parang hindi siya nabuhay.
At 'di niya siya binabanggit.
Ayokong mapigil ng relasyon mo sa mama mo ang pagpunta natin sa London.
Okey, honey. Di lang si Mama ang dahilan kung bakit ayaw kong pumunta, okey?
May trabaho ako at…
Ayoko ng scones.
Okey, bawal na ang scones at mga bukas na relasyon.
Teka, gusto mo bang bukas ang relasyon natin?
Hindi. Hindi kaya.
Paul, tingin ko, dapat kausapin mo ang nanay mo.
Baka may mga dahilan siya kung bakit siya ganoon sa tatay mo.
Baka naglandi ang tatay mo noon.
Alam mo 'yon, baka nakipagharutan siya sa maraming babae.
Hindi. Ang unang asawa ni Mama ang nanloko sa kanya.
Pero meron pa rin 'yong litrato sa bahay.
Si Henrique.
Bale, bawal din ang Pranses sa mga threesome natin?
Patawa ka talaga.
IKAW ITO ALICE
GAGO KA, AKO SA HINAHARAP
Marami ka pang makikitang ganito
sa London!
Hi. Martha, Kay gandang…
Magandang umaga sa 'yo.
Didiligan mo ang mga halaman?
-Oo. -Ayos. Pu…
Pumasok lang ako para isauli ang stapler, tapos…
may nangyari sa panloob ko.
Kita mo naman, nalaglag siya. Nalaglag lang bigla.
-Alam kong di kapani-paniwala, pero… -Hindi.
Ilang beses nang nangyari sa akin iyan. Ayusin natin iyan.
Tutulungan kita. Kaya ko 'to.
-Kaya ko naman sigurong… -Hindi, kaya ko 'to. Pasensiya.
Alam ko na ang nangyari.
Talaga?
Mali yata ang suot mo kaninang umaga.
Grabe. Ang tanga, ano?
Nangyayari talaga sa atin iyan.
-Ayos iyan. Okey. -Ayos.
At itataas… At hanggang diyan na lang ako.
-Okey. -At kumawag-kawag ka.
-Patingin ng kaunting… -Tama.
-Ayan. Ganyan nga. -Oo.
Kuha ko na.
Mahusay.
-Salamat. Oo. -Nagawa mo. Mahusay.
Okey, sige…
-Buti na lang at nandito ka. -Oo.
-Magandang araw. -Sa 'yo rin.
Nakakatuwang makita ka.
Okey, paalam. Love you.
Alam ko.
"G-in-oogle ko ang masasarap na kainan ng scones sa siyudad.
"Baka masayang sumubok ng bago nang magkasama.
"Nagmamahal, Dominic."
Lintik na Dallas.
Paul Stevenson.
Paul? Sa wakas! Si Mama mo 'to!
Lintik.
Paul, usap tayo?
Yakap lang iyon.
Ang protocol ay protocol.
Kapag pinakalma natin ang mga pasyente, hindi na sila matututo mag-isa.
Bubuhatin mo ba ang baby tuwing iiyak ito?
Hindi. Hindi ko gagawin iyon.
Ang gagawin ko…
ibababa ang bata.
Nang may masidhing panghuhusga.
Sinira mo na ang ugnayan kay Helen.
Ang paraan ko ng paggamot sa OCD,
ipinapaalala ko lang sa 'yo, ay ang pinakamahusay sa lahat,
kung saan kinokompronta ng pasyente ang takot niya,
ang mapag-isa sa paghihirap niya
hanggang matuto siyang maginhawaan mag-isa.
Minsan, ang yakap
ay mas masahol pa sa sampal.
May isang buwang leave ka na walang bayad para komprontahin ang takot mo sa trabaho.
ANONG GAGAWIN KAPAG NAHULOG ANG LOOB MO SA BOSS MO
-Hi, Paul. -Hulaan mo kung sinong pupunta sa London?
Hulaan mo kung sino pang pupunta, at ako iyon.
Oo, nakakabuwisit ang trabaho ko.
At ayokong masangkot sa isang Dallas.
Naintindihan mo ba ang sinabi ko o lasing ako? O pareho?
Tumagay ka para sa akin.
Alice, tuwang-tuwa ako.
Okey, anak, mag-uusap din tayo. Paalam.
Buti naman! Pareho nang sasama sina Alice at Paul sa kasal.
Bakit di ka na lang maging masaya para sa akin, Gerald? Kahit minsan?
Nasaan ka? Nakadalawang baso na ako ng wine
at iniisip ko ngayong umorder ng Excess Baggage Bacon Bites.
Alice, wala ako sa airport.
Hindi ako makakaalis mamaya.
Ano? Bakit?
-Marissa… -Ayokong marinig.
Kailangan ko lang ng oras pa, okey?
Ilang buwan na.
Hindi mo maintindihan. Wala kang mga anak.
Manahimik ka nga!
Pasensiya na. Hindi sa ganoon.
Nang sabihin mong, "Tara." Akala ko, gusto mong sumama,
-kaya baka pagkakamali ko iyon. -Patawad.
Pupunta ako roon agad-agad.
Magtiwala ka sa akin, pakiusap.
Okey.
Magkita tayo bukas.
Paumanhin. Sir?
Lintik, nakansela ang hotel reservation natin!
Sorpresa!
-Sandali, ano? -Kinansela ko iyon.
Dahil ang dati kong PhD professor at kaibigang si Alcott Cotswald,
inalok niya ang kuwarto sa apartment niya.
Teka, kaibigan mo? At doon tayo tutuloy sa apartment niya?
Nasa Downton Abbey ba tayo?
Mayaman si Alcott at may sa-bading.
Naisip ko lang na mas maganda ang bahay niya kaysa sa hotel, kaya…
Paul, parang hindi ka masaya.
Para lang kasing ang lungkot ngayon ng buhay mo
at gusto kong gumawa ng kabutihan para sa 'yo.
Kung ayaw mong makasama siya,
-magkakansela na lang ako. -Hindi.
Hindi, ayos lang.
Mabuti. Magugustuhan mo siya.
Oo. Mahilig ako sa matanda, wirdo, at mayamang lalaki.
Si Prince Charles, ang sarap.
-Diyos ko po. -Ano?
Ano?
Pasensiya na. Sana di ako nagsuot ng ganitong pantalon.
Meron bang may Tide to Go rito?
Sir?
Diyos ko!
-Ayos ka lang? -Pasensiya na.
Ayos lang ako, ano lang…
Nag-message sa akin
ang ex-husband ko sa Facebook.
-Okey. -Sabi niya… Pakinggan mo 'to.
"Sabik na akong makita ka, darling."
Tanga.
Tanga. Tanga. Tanga. Tanga.
Nakakainis.
Tingnan mo siya. Guwapo pa rin, ano?
Oo nga. Hahayaan ko lang din iyan.
Pasensiya na.
Kumain ako ng marijuana gummy sa taxi.
Gusto mo ba?
Pulis ako.
Hindi… Hindi ko…
-Hindi iyon totoo. -Biro lang. Di ako pulis.
Diyos ko!
Hi, gusto kong i-upgrade ang tiket ko.
At hindi dahil lasing ako.
Sige po, ma'am.
Tubig?
Dati ko pa gustong tumira malapit sa dagat.
Salamat.
Lintik! Ang ganda nito.
Para sa akin lang ang seat na 'to?
Gusto mong kunan kita ng picture diyan?
Siguro. Unang beses ko 'to sa business class.
In-upgrade ako ng kompanya ko. Astig.
Astig talaga, probinsiyano.
Okey.
Oo, galing ako sa Kansas, pero paano mo nalaman?
Dahil ba may toothpick akong dahon?
Pasensiya na. Bastos lang talaga ako.
Ayos lang. Naisip ko na ring
lahat ng nasa business class, maganda at masama gaya mo.
Ako nga pala si Dennis.
Alice.
Lintik. May Paddington sila sa flight na 'to?
Napanood mo na 'to, ano?
Hindi pa. 'Di ba, pambata iyan?
Una sa lahat, ang tanga no'n. 'Di ito pambata. Napakaganda nito.
At pangalawa, panonoorin mo 'to.
Panonoorin natin ito.
Dito mismo.
Para sabay.
Medyo nakakatakot ito, kaya maghanda ka.
Hindi.
Bakit ang aga mong nagising?
Darating ang mga kapatid ko ngayon.
At si Mama, siyempre, pero espesyal kasi ang mga kapatid.
Gusto na kitang ipakilala sa kanila.
Pasensiya na, di ko lang… Di ko maisip na nasasabik ako sa mga kapatid ko.
Kasi puro kabayo lang ang kinukuwento nina Cecil at Bridge.
Masaya sina Alice at Paul.
'Di pa kami ulit nagkakausap, pero magkakasundo kami agad ulit.
Ayokong magmukhang masyadong sabik pag nakita ko sila.
Pinapraktis ko ang mukha ko. Kumusta ang ganito?
Ayos iyan.
Parang…
Boobs.
-Boobs. -Magtigil ka nga.
Magtigil ka.
Malas tumingin sa boobs ng bride bago ang kasal.
Okey.
Pero 'pag tiningnan ko ang puwit mo, pitong taon ng suwerte iyon.
Sabi ko, magtigil ka.
Pasensiya na, 'di ko sila makikita bago ang rehearsal dinner.
Pero pupunta ako sa mansiyon ng pamilya.
Sige. Gusto ko rin talagang makasama sila ngayon.
Naikuwento ko ba sa 'yo noong magsuka kami sa Taco Bell?
Ang gandang kuwento no'n.
Nakakaantig.
Di ko alam kung bakit ko ginawa iyon.
Alam ko pala.
Marami akong nakaing marijuana.
Kumain ka pa.
Biro lang.
-Masaya akong makita ka, Donna. -Ako rin, Henrique.
Nasaan ang mga bag mo?
Alam mo, hindi ko alam.
Ang wirdo pala 'yong lasing ka, tapos, nagka-hangover ka nang di natutulog.
'Di ba?
Uminom ba tayo? Hindi.
-Almusal? -Sige.
Wala akong mga miting hanggang bukas,
kaya gusto mong mag-almusal? Gawin natin iyon…
Iyon!
'Di ko na lang papansining wirdo na ang sinasabi mo.
Salamat.
Parang may magandang brunch ang hotel ko.
Ayos. Mahilig ako sa ganoon.
Bakit wirdo ka pa ring magsalita?
-Puwedeng 'wag mo uling pansinin? -Hanggang kailan?
Babe? Nagkukunwari ka bang hindi mo ako kasama?
Hindi. Hindi.
Oo. Pasensiya na. 'Yong pantalon mo kasi.
'Di naman ganoon kasama.
Mr. Dominic Shah at Mr. Paul Stevenson?
Ako na sa mga bagahe n'yo.
Hindi, 'wag mong palitan ang ilaw
dahil kakaiba iyon.
-Hindi ito Conran's, utang na loob. -Oo nga, buwisit ang Conran's.
Oo, inaasahan kong ma-reimburse.
Hello sa inyo, kumusta ang flight n'yo?
Sino nang handang maligo?
Basa na agad ako.
Hi, ako si Alice…
Stevenson.
-Siyempre. Welcome. -Paano mo nalaman ang pangalan ko?
Ibinigay sa amin ni Eloise ang litrato mo.
Gusto niyang mapadali ang check in mo.
At in-upgrade ka niya sa Sterling Suite.
Hindi ko kaya iyon. Ibig kong sabihin…
Mas gusto ko ang maliit na kuwarto dahil pandak ako.
Ayokong mawala sa mga furniture.
Ano'ng gagawin n'yo? Tatawag sa 911? May 911 ba kayo rito?
Bayad na ho ang bill n'yo, pati ang mga maaaring magastos n'yo rito.
'Di niya kailangang gawin iyon.
Mahaba ang biyahe mo. Samahan ko na ho ba kayo sa kuwarto n'yo?
Sige. Salamat.
-Oo. Ano pang ginagawa mo? -Sige.
-Ang laking kama nito. -Alam ko.
Bakit di natin ginamit ang kama?
Nagmamadali tayo.
Isa pa, parang nahulog tayo.
Nahulog ka. Natulak ako.
Dumating na ang mga gastos natin.
Hello, miss. Narito na po ang almusal n'yo.
Sige lang, Jimmy John.
Ayan.
Dalawang orders ng eggs benedict.
Isang omelette forestiere na may spinach, kangkong, at polenta fries.
Isang smoked Scottish haddock.
Isang order ng pancakes. Waffles.
Dalawang pain au chocolate. Side ng bacon at sausage.
Coffee service. Tea service.
Isang lobster risotto.
Ang ganda.
Orange juice, isang bote ng Veuve Clicquot.
Isang yogurt parfait.
Isang steak frites.
At dalawang bote ng Sauvignon Blanc.
Ang ganda.
Hindi pa kami nakakatikim ng pagkain at sabik na sabik kami.
Siyempre, miss.
Ano'ng oras na ba?
Baka 3:30 ng hapon.
Lintik.
Kailangan kong pumunta sa dinner kasama ng pamilya ko.
-Ubusin mo na ang almusal, kung gayon. -Oo naman. Kakainin ko 'to.
At ito, pati iyan.
Didiretso ako riyan sa Silangan.
Wag mong gagalawin 'to kasi sa akin din ang mga ito.
Uubusin ko ang lahat ng 'to, at kung susuka ako,
mas maigi na iyon dahil nakain ko pa rin sila.
Ikaw ba ang dream girl ko? Pakiusap, sabihin mong di ka pa kasal.
-Lintik, si Jonathan. -Ano?
-Hindi. Kasal ka ba? -Hindi. Hindi.
Hindi, kuneho ko si Jonathan.
At kailangan kong i-text ang kaibigan kong nagbabantay sa kanya.
Para lang masigurong may sapat siyang…
Carrots?
Oo, carrots.
Ngayong alam ko nang may kuneho ka
at iniisip ko pa ring baka ikaw na ang dream girl ko,
tingin mo, puwede kita uling makita, habang nandito ka?
Pasensiya na, ano?
Inaaya kitang lumabas.
Diyos ko!
Paumanhin.
Di ko sinasadyang manggulat.
Ayos lang. Akala ko, ikaw si Dominic.
Hindi. Hindi pala talaga.
Lagi ka ba talagang
pumapasok sa mga kuwarto ng bahay mo gaya nito?
Oo. Isa sa mga pangit kong nakasanayan.
Kung sasabihin ko sa 'yo ang akin, papatayin muna kita.
-Umalis na tayo. -Oo, siyempre.
Ihahatid kayo ng driver ko sa family dinner n'yo,
pero bukas ng gabi, sa akin kayong dalawa.
Opo, sir.
Tandaan n'yong magmumukha akong abo
pagkatapos makasama ang pamilya ko, kaya buhatin n'yo ako gamit ang urn.
Nakakatawa ka. Nakakatawa siya.
Kapag kasama ako lagi, talagang nahahawa ang tao.
Nami-miss ko ang mga araw na munting bata ka pa lang, Ellie.
Pero baka sa hinaharap, magkaroon na kami ng apo.
Dahan-dahan, Henrique. Ipalasap mo muna sa kanya ang kasal niya.
Ano iyon, Ellie? May problema ba?
Ayos lang ako, Ma. Pagod lang ako.
Nakakapagod talaga ang kasal.
'Wag mong kalilimutang huminga.
Si gaga!
Hi!
Salamat sa Diyos at nandito ka.
Di nga ako makapaniwala.
-Natatandaan mo si Dom. -Hi, Dom.
Hi.
Alice! Paul!
-Paul! -Masaya akong makita ka, Ma.
-Dominic. -Henrique.
-Dominic, masayang makita ka ulit. -Ako rin po.
Kanina pa kayo naghihintay?
Oo.
Kung gayon, titingnan ko na ang mesa natin.
Kumusta ang…
At ganoon pa rin ang itsura mo at hindi patas iyon.
-Salamat. -Posible bang bangag pa rin ako?
-Nakita mo bang nagbayad na siya? -White wine, madam.
-Utang na loob. -Salamat.
'Wag tayong mahiya, okey.
Sa inyong lahat. Hello.
Una sa lahat, mula sa kaibuturan ng aking puso, nagpapasalamat akong
pumunta kayo sa England para sa kasal ko.
Alam kong mahirap huminto sa trabaho
at mga buhay n'yo, kaya nagpapasalamat talaga ako.
Hindi namin maiisip na di pumunta.
-Kaya, cheers! -Cheers!
-Cheers!
Paulie.
Okey.
At dahil matagal na ring 'di tayo nagkasama-sama,
naisip kong maglaro tayo ng ice breaker game
na nakita ko online, Ano'ng Mas Gusto Mo.
Nilaro ko 'yon sa team ko sa trabaho at gustung-gusto nila iyon.
Ano nga uling trabaho mo?
Project manager ako sa Painted Wings.
Isa 'yong foundation para mahimok sa sining ang mga nasa laylayan.
Gusto kong hikayatin silang masarapan sa pagkain.
Ano iyon, Paul?
May tinga si Alice sa ngipin.
Kasi nakakadiri ako.
Okey, magsisimula ako kay Paul!
Bahala ka!
Masaya 'to.
Ano'ng mas gusto mo, 4'5 o 7'7?
Tangkad ba 'to o talong?
Magandang follow-up iyan.
-Tama naman ang tanong. -Tamang-tama.
Okey, siyempre, sa seven feet.
Parang wala namang ibang baklang gustong maging maliit
dahil baka may huklubang kumuha sa 'yo
at ilagay ka sa glass menagerie niya kasama ng iba niyang kayamanan.
Nangyari na iyon dati.
-Alice! -Ikaw naman.
Ano'ng mas gusto mo, maging mahirap pero mahal mo ang trabaho mo
o mayaman pero ayaw mo sa trabaho mo?
'Yong mayaman.
Alice, nagtatrabaho ka sa kompanya ni Jonathan Walsh, tama?
-Oo. -Nasa tech side ka ba
o sa creative?
Ako ang assistant niya.
Buweno…
Yehey!
Napakatalentadong arkitekto ni Alice
at magiging matagumpay siya roon…
Gusto ko ang ginagawa ko. Kaya ko nga ginagawa iyon.
Paumahin, akala ko, ipinagtatanggol kita.
Hindi naman lahat, may mayamang tatay.
Ang iba, kailangan ng trabahong non-volunteer.
Alam ko iyon.
-Ang totoo, hindi lahat, may tatay. -Grabe na iyon.
Alice! Tumatapon ang wine.
Talaga, Ma!
El, isa pa. Masaya 'to.
Ako naman. Ako na.
Okey. Ma, naisip ko lang 'to.
Ano'ng mas gusto mo, mamatay ang asawa mo
o itapon ang mga gamit niya nang 'di kami tinatanong kung may gusto kami roon?
O pareho? Puwede ba 'yong pareho, Eloise?
Huwag mong kausapin nang ganyan ang nanay mo.
Alam kong suportado mo ang nanay ko,
pero wala bang 19 anyos ditong may daddy issues
na ang self-esteem ay sinisira mo?
May mga tanong ka pa? Kasi ang saya nito.
Gusto ko 'to.
Narito na ang pagkain.
-Mukhang masarap. -Masarap.
Nakakatuwang nandito kayong lahat.
Pitumpu't dalawang oras na lang bago ako "mag-I do."
Nakatutuwa lang na maparito
kasama ang mga anak ko at ang mga kaibigan nila.
Kami ba ni Dominic ang sinasabi mong magkaibigan, Ma?
Kasi hindi ko siya kaibigan, sexual lover ko siya.
Hindi, hindi. Tama na.
Paul, hindi iyon para sa 'yo. Alam mong suportado kita.
-Diyos ko, Alice! -Ayos lang ako!
Parang may nakain akong hilaw na manok.
Hindi ka kumain ng manok.
Kawawa naman.
-Paumanhin, sir? -Ano iyon?
-Kita mo ang binatang ito? -Oo.
-Anak ko siya. -Ano'ng nangyayari?
At hindi niya kaibigan si Dominic dito, nobyo niya ito.
-Ma. -O lover, o partner. Nagse-sex sila.
-Pinapasok niya sa puwit niya. -Hindi…
O baka siya ang nagpapasok sa puwit niya.
Hindi iyon mahalaga. Ayos lang sa akin iyon.
Gusto kong sabihing bakla ang anak ko, at proud ako roon,
at noon pa man ay proud na ako roon.
Eloise?
Hello, Tom.
Si Tom nga pala.
Magkatrabaho kami.
Ayos. Ipinapaliwanag ni Mama ang anal sex sa kanya.
Tom, ito ang pamilya ko.
Ako ang proud na ama.
Panigurado.
Nakakatuwang makilala kayong lahat.
At binabati kita sa ginagawa n'yo.
Ginagawa 'yon ng lahat.
Magkita na lang tayo sa kasal, Eloise.
Binati ka ba niya sa pagiging bakla?
-Nang ganoon lang. -Hindi!
Tahimik!
Kayong lahat.
Iisipin kong ang pag-uugali n'yo ngayong gabi
ay bunsod ng jet-lag at hindi ng kung anong kabulukang
nangyayari sa mga isip n'yo, pero makinig kayo.
Siyudad ko ito.
Mga kababayan ko ito. At isa pa, at siyang pinakamahalaga,
kasal ko ito.
At hindi n'yo sisirain ito para sa akin.
Anumang nangyayari sa inyo ngayong gabi, sana wala na ito sa mga sistema n'yo,
at mula sa sandaling ito, aasta kayong normal na pamilya
na narito para masayang ipagdiwang ang kasal ng mahal sa buhay.
Alice!
Magpakatino ka bago ang bachelorette party bukas.
Paul! Tantanan mo si Mama at Papa, basta...
Basta…
Maayos ka ngayon, sa wakas.
-Eloise, kung puwede… -Hindi puwede!
Tahimik!
-Sinubukan mo. -Pipindutin ko ang reset button
sa lahat ng ito ngayon. Nagkakaliwanagan ba tayo?
Mabuti. Mama, Papa, tara na.
-Mas maganda siya kapag galit. -Sobrang ganda.
-At ang damit niya! -Siya lang makakasuot niyon.
Siya lang.
Jonathan?
Ang kuneho mo?
Hi, Dennis.
Hindi, tatawag ang house-sitter ko para makausap ang kuneho ko.
Nahihirapan siyang matulog dahil sociopath siya.
Okey. Baka masyadong diretsahan ito
pero puwede kitang makita bukas ng gabi?
Nasa bachelorette party ako ng kapatid ko.
Kung ngayong gabi?
SINUSUBUKAN KONG AGAPAN. TATAWAGAN KITA AGAD.
Alam mo, abalang-abala lang talaga ako at medyo pagod na.
Sige. Ayos lang.
Marami akong kilalang ibang babae sa London
gaya nina Emma Thomson, ang Spice Girls,
multo ni Princess Diana.
Okey, ayos iyan. Tawagan na lang kita mamaya, okey?
Sige. Magandang gabi.
'Di na ako makapaghintay.
Alice!
-Ito si Moffy. -Hello.
-Mimzy at Bits. -Hello!
-Hello. -Hi.
Hindi ka in-email ni Mimzy sa dapat suotin?
Ang gaga ko.
Hindi. Nalimot ko. Ang gaga ko, ano, Bits?
Gaga talaga siya, Alice.
Sang-ayon ako riyan.
Pero may alam akong lugar na puwedeng bilhan ng damit.
Salamat.
Ganito pala ang British bachelorette party, ano?
Hen do party?
Hindi tayo iinom ng vodka sa mga hugis-etits na baso?
Diyos ko, nakakatuwa ang mga Amerikano.
Naiisip n'yo ba si Eloise na iinom sa basong hugis-ari?
Baka puwedeng nakataas ang daliri. Puwede siyang…
Gusto ko si Alice.
Hinto ka rito.
Diyan lang kayo! Bibili kami ng suit.
Masaya ka ba?
Oo. Mababait ang mga kaibigan mo.
Gusto ka nila. Gusto ka nila dahil pinagtatawanan mo ako.
Hindi ko… Hindi ko sinasadya.
Hindi, ayos lang.
Alam mo, meron talaga…
Meron talaga akong gustong sabihin sa 'yo.
Isang bagay na dapat matagal ko nang sinabi sa 'yo.
Okey. Sige.
Para sa akin, napakatalentado mo
at ang kaibigan ko rito sa London ay may architecture firm
-at naghahanap ng taong… -Diyos ko!
Ano?
Akala ko talaga kanina,
manghihingi ka ng tawad.
-Para saan? -Sa nakaraang summer!
Alam ko. Nagkansela ako noong huli na, pero sabi mo, ayos lang.
Siyempre, sinabi kong ayos lang. Iyon ang sinasabi ng tao kahit hindi.
Sinubukan kong papuntahin ka rito.
Pasensiya na, ayokong umiyak sa magara mong apartment.
Alam mo? 'Di bale na.
'Di bale na.
May trabaho ako.
Hindi ako dapat kaawaan.
Hindi ko kailangan ng tulong mo.
Hindi ko sinusubukang…
Tara na!
Tingnan mo ang binili namin.
Pasensiya na.
Tamang-tama 'to para sa kasal ko kay Donald Trump, Jr.
-Ang bill, sir. -Salamat.
Grabe, ang sarap lumabas.
Kahit kasama mo ang kinaiinisan ko.
Alam mo, 'di ko pa nasasabi sa 'yong ikinalulungkot ko ang nangyari kay Bill.
Ayos lang.
Ang totoo, nagkakalabuan kami bago siya namayapa.
Napakabuti mong babae, Donna.
Luku-luko ako noong mag-asawa tayo.
May pinagkakasunduan na rin tayo.
Pero kaakit-akit pa rin ako, ano?
Henrique, puro ka kalokohan.
Gumagana pa ba 'yon sa mga dalaginding mo?
Hindi ka maniniwala.
Nakakabata ba ang pagkakaroon ng mga batang nobya?
Siguro, napaparamdam lang noon sa aking…
Mahilig ako sa mga bagong kotse, pero parang 'di na ako natutuwa ngayon.
Maniwala.
Hindi ka naniniwala sa mga kalokohan ko, ha?
"Kawawa naman ako, tumitira ako ng mga 22 anyos, maganda ang kotse ko,
"wala pa akong nararamdamang emosyon sa buhay ko."
-May kuwarto ako sa hotel. -Sige.
Okey, okey. Sige…
Diyos ko kayo.
Umupa kayo ng yate.
Hindi 'yan ang bangka natin.
Iyan ang bangka natin.
Ayos!
Ang saya.
Mga binibini, malamig ang ilog, pero nag-iinit dito.
Tama.
Ito ang kapitan n'yo, magagandang binibini.
-Rakenrol. -Bago ang lahat.
Alam ko kung nasaan ang mga beer.
Sino ang may parusang habambuhay?
-Siya. -Siya iyon.
Siya ang pinakanangangailangan.
Pasensiya na. Mas magaling akong driver kaysa thrower.
Mas magaling akong manginginom kaysa driver.
Sir, puwede ba nating bawasan ang talbog nito?
Iyan ang sinasabi niya kay Ollie gabi-gabi.
Pasaway ang isang 'to!
Ilagay mo lang at 'wag kang gumalaw.
Ako nga iyon.
Ollie! Parang awa mo, tumigil ka. Inaayos ko ang lalagyan ng gulay!
-Tama na! -Tingin ko, tama na iyan.
Iyan ang sinasabi niya kay Ollie!
Masama ang pakiramdam ko.
Sir, masama ang pakiramdam ko.
-Gusto mong paandarin ito, ano? -Huwag! 'Wag mong paandarin.
-'Yan ang sinasabi ni Eloise kay Ollie! -Alice! Tama na 'yan.
-Alice. -Ano'ng sinasabi mo?
-Alice, tama na. -Ayos lang ako.
-Alice. -Bitawan mo ako.
Babe wrestling!
Naku, hindi!
Lintik! Ang lamig.
Eloise! Tulong!
Kumapit kayo.
-Ah, pucha. -Pahagis… Pahagis dito.
Masyadong malayo.
Teka, sausage ba 'yan sa tubig?
Hindi!
Diyos ko! Nasaan ang pambaba ko?
-Nanonood ka ng cricket? -Oo. Siyempre. Alam ko ang rules.
Tatamaan mo 'yong chenes ng panusok
tapos, sasabihin ng lahat, "Ang ganda!"
-Nanood ka nga? -Oo.
-Para sa mga bagong paglalakbay. -Siyang tunay!
At sa matatandang Briton na magbabayad ng bill.
Hayop ka, tinawag mo akong matanda?
Akala ko, si Sherlock Holmes ka.
Grabe! Paano mo nasabi iyan?
Tama, hahanapin ko pa si Dr. Watson sa banyo.
Mukhang nagkakasundo kayong dalawa.
Mabait siya.
Napapaisip ako,
masama ba kung may mangyari?
Ewan ko. Baka masaya iyon.
-Iniisip ba niyang mangyayari iyon? -Tingin ko, gusto niya tayo.
Kung tapusin na natin 'to at umuwi na para doon mag-inom?
-Huwag! Huwag muna, hindi ba? -Sige.
-Ipagpatuloy natin ang kasiyahan, 'di ba? -Magandang ideya.
Bakit hindi tayo uminom ng mas matapang at magsayaw?
Tamang-tama! Mahilig akong sumayaw.
-Mahilig kang sumayaw? -Oo kaya!
Sobra! Hindi mo ako mapapahinto kapag maganda ang tugtog. Mahilig ako…
sa tugtog. Lalo na kung…
'yong mga sayawan. Tara. Halika.
Gusto ko 'yan.
Hindi puwedeng malaman ng mga batang nangyari ito.
Oo. Ako ang kalaban sa Disney na sumira sa pamilya, ano?
-Si Sebastian, the Crab? -Hindi.
Hindi siya kalaban.
-Nanghula lang ako. -Mas bagay sa 'yo si Pepe Le Pew.
Napakaganda mo pa rin.
Hindi.
Matanda na ako at lawlaw na ang balat. At wala na akong pakialam.
Tingnan mo 'to!
Alam mo, baka mapanganib na ang saya mo ngayon, Donna.
Talaga? Magsaya ka lang, baby.
Bumalik ka rito.
Magta-taxi na lang kami mula rito.
Oo. Pasensiya na, Eloise.
-Akala namin, masaya iyon. -Alam ko.
Alam ko! Kalimutan na lang natin, guys.
Mabait ang taong iyon para ibigay sa akin ang pantalon niya.
Oo nga.
Pasensiya na talaga.
Aabangan ko kayo sa kasal.
-Sige. -Oo nga.
Alice, bago ka pumasok.
Gusto ko lang magpaliwanag.
Alam kong nakunan ka,
at gusto kong puntahan ka, pero hindi ko lang talaga
-magawa… -Puwedeng tumigil na tayo?
Tumigil na tayo. Masyadong mahirap.
Patawad sa inasal ko kanina.
Parang lagi mo lang kasi akong ibinababa
na minsan, 'di ko na makontrol ang sarili ko.
At gusto ko lang tigilan nang sumubok.
Pupunta ako sa kasal, tapos, babalik na ako sa Amerika,
at puwede na tayong tumigil sa pagpapanggap na magkapatid tayo
pero ang totoo, ni hindi tayo magkaibigan.
Alcie, hindi iyon ang gusto ko.
Alam kong hindi ka sanay marinig ito, El,
pero karamihan sa mga tao, 'di nakukuha ang gusto nila sa buhay.
Tingin mo talaga, hindi ko alam iyon?
Oo, tingin ko talaga, hindi mo alam iyon.
MAY MGA KOMPLIKASYON… BAKA 'DI AKO MAKAPUNTA.
Pucha talaga!
Hi, si Alice ito.
Nasusunog ba ako? Nasusunog ba ako?
-Iuwi na natin siya. -O iwan na lang natin dito?
-Napakasama mo. -Wala kang ideya.
Mahal, halika na. Tara na. Ayos ka lang.
-Home sweet home. -Oo.
Isipin nating masuwerte tayo dahil hindi nasunog ang lugar na iyon.
-Totoo. -Tingin ko rin.
-Dominic! Diyos ko! -Pasensiya na. Wag kayong mag-alala.
Matagal ko nang gustong sirain iyan.
Mas mahal pa yata iyan kaysa sa lahat ng pag-aari mo, Dom!
Oo. Tama ka roon.
Iupo mo 'yang puwit mo rito.
Ang init. Hindi ba?
-Ganyan nga. Ang saya nito. -Ano'ng ginagawa mo?
-Tigil. -Ganyan nga.
Hi.
-Hi rin. -Okey. Sige. Okey.
Hati kayo!
Maraming puwedeng tikman.
-Gusto mo iyan? -Oo.
Tinatanong ko siya kung gusto niya?
-Ano? -Sabi ko, "Gusto mo iyan?"
Hindi. Sabi ko, "Gusto mo iyan?"
Alam n'yo? Babalik ako.
-Sige. -'Wag kayong aalis.
Kumalma ka nga.
Ideya mo ito, tapos, ako ngayon ang sabik?
Dapat mas hayok ka pa, pero bawasan mo!
-Hindi ko naintindihan iyon. -Magpakaputa ka.
Sitsirya!
-Ayos. -Chips ba iyan?
Roast chicken at stuffing.
Ako sa sofa. Paul, ikaw ang tumuwad.
-Ayos. -Sige.
Tama, tutulungan…
na kita, ha?
Sige. Salamat.
Ayun na siya.
-Kain ka lang. -May dip ka ba?
Parang may hummus ako, saka push baba ghanoush.
-May guacamole ka ba? -Dapat…
Pasensiya na sa abala. Chips table ba ako ngayon?
Ang totoo, darling, crisps ang tawag dito.
Okey, hindi. Hindi, hindi.
-Siyempre, pasensiya na. -Hindi. Patawad, hindi.
Ayos.
Ano'ng inuungol mo? Walang nangyayari.
Parang lasing na lasing ako. Diyos ko. Naiihi ako.
Ayos iyon.
Lasing na lasing tayong lahat.
Dapat umuwi na tayo kanina pa.
Kasalanan ko pa palang sinira ko ito?
Ang totoo, oo.
Sige, kung ayos lang.
Hindi.
Hindi maayos.
Magandang gabi.
Hindi kuneho si Jonathan, ano?
Hindi.
-Nobyo? -Hindi sa ganoon.
Pero kung sasabihin ko sa 'yo, iisipin mong basura ako.
Nakita naman na kitang kumain ng bacon mula sa sahig…
kaya alam kong basura ka.
-Siya nga naman. -Oo.
Paano mo nakilala ang kunehong ito?
Assistant niya ako.
Arkitekto ako dati… Arkitekto pa rin ako, pero boss ko siya.
Komplikado.
Mas malala. Kasal ang boss ko. At may anak.
Kung gayon, basura siya.
Ano? Hindi.
Siya…
Siya ang…
CEO. At…
Mabait kasi siya at nakakatawa at masama ang asawa niya.
Kilala mo ang asawa?
Hindi, pero nakita ko na siya sa Instagram.
At ang daming pangit na wine jokes.
Oo. Parang halimaw siya.
Hoy, dapat kampi ka sa akin!
Kampi nga ako sa 'yo
at hindi sa mayaman at makapangyarihang lalaking
nagsisinungaling sa dalawang babae para matira niya pareho.
Wala na rin naman iyon ngayon, kaya…
Pupunta na lang ako mag-isa sa kasal,
at makikita ng pamilya kong talunan talaga ako.
Duda akong talunan ang tingin nila sa 'yo.
Iyon ang tingin ng kapatid ko at tama siya.
Para siyang luxury brand, tapos ako…
ukay lang.
Diyos ko!
-Seryoso ako. -Oo, alam ko.
Wala akong binatbat sa kanya, kaya…
Alice, noong pumasok ako sa eroplano at nakita kong katabi kita,
di ako makapaniwala sa suwerte ko.
Akala ko, ang makakatabi ko, nakakatakot at kadiring negosyante
na panay ang utot habang binabaybay ang Atlantic.
-Ang astig niyon. -Pero sa halip… Ikaw ang nakatabi ko.
Itong maganda at matapang na babaeng ito.
Sino ka?
Dennis. Dennis Bottoms.
Ano?
-Ano? Ano? -Oo. 'Di ko dapat sinabi sa 'yo iyon.
Teka, sandali.
Sandali, sandali.
-"Bottoms" ang apelyido mo? -'Di ko na dapat sinabi sa 'yo.
-Mali iyon. -Hindi, tamang-tama.
-Diyos ko! -Dennis. Okey…
Mr. Bottoms?
Puwede mo ba akong gawing pinakamasayang babae sa mundo
at samahan ako sa rehearsal dinner at kasal ng buwisit kong kapatid?
Sige. Pero hindi ako mang-iinis.
Dennis, alam natin parehong hindi totoo iyan.
Ganito.
Isisisi ko ang nangyari kagabi sa alak,
para mapatawad kita.
Diyos ko! Ano'ng… Tumigil ka!
Ang sama ng loob ko sa kagabi.
Ayos lang. Pinapatawad na kita. 'Wag ka nang umiyak!
Hindi ako nagso-sorry! Masama ang loob ko dahil napilit mo akong mag-threesome.
Lagi mo akong pinipilit,
gaya ng paglipat sa Philly, pagtanggap sa trabahong iyon,
at panonood ng Project Runway pag-alis nina Tim at Heidi.
Maganda pa rin iyon.
At ngayon, threesome!
Walang nakakahiya sa threesome. Kumalma ka nga.
Hindi ako nahihiya! Nasaktan ako, Dominic.
Parang hindi ako sapat para sa 'yo.
At ginagawa ko ang lahat. Ginagawa ko ang lahat para matuwa ka.
At hindi mo pa rin ako makita, alam mo? Dominic, hindi mo ako makita!
-Dinig namin kayo. -Galit sa akin ang England.
Parang gusto kong makipaghiwalay na sa 'yo ngayon.
Nagbibiro ka ba? Nakikipaghiwalay ka sa akin?
-Oo. -'Tang ina!
May nararamdaman ako para kay Alcott at gusto kong alamin 'yon gamit ang dila ko.
Parang maganda iyon, pero ang totoo, interesado ako kay…
Paul.
Diyos ko. Nakakatuwa naman. Nakakatuwa.
Hindi. Hindi, salamat, pero nakakatuwa iyon.
-Ang wirdo niyon. -Diyos ko!
Paumanhin. Dominic?
Oo. Kilala ba kita?
Ako si Tom. Nagkita tayo noong isang gabi.
Kung nag-iisip ka ng threesome, wag mo nang ituloy.
Diyos ko po.
Kukunin ko lang ang gamit ko, tapos, susunduin mo ako?
Oo! May kinuhang kotse ang kapatid ko, baka Bentley iyon,
at sasabay tayo sa nanay ko at sa kapatid kong magulo.
At sa nobyo niyang si Dominic, na gago.
Di na ako makahintay makilala ang in-laws ko.
INIWAN KO NA SI MARISSA NAHULI NA AKO
KITA TAYO SA REHEARSAL DINNER MAHAL KITA
Diyos ko. "Mahal kita"?
Ayos ka lang?
Nakatanggap ako ng text mula…
sa kapatid kong nakakabuwisit
at sabi niya, di ako puwedeng magdala ng plus one sa dinner. O sa kasal.
-Talaga? -Oo. Ang sama niya.
Anong oras darating si Jonathan?
-Hindi… Kasi… -Pakiusap, huwag.
Huwag…
Ayos lang. Kuha ko naman.
Alam mo, Alice…
Una sa lahat, bastos ka sa akin.
Tapos, nalasing ka nang sobra, may nangyari sa atin,
tapos, ninakaw mo ang pancakes ko.
Nagkunwari kang ang may asawa mong nobyo ay kuneho.
Pinagpalit ako sa mayamang gagong itinatago ang pagkarat sa 'yo.
Tapos, tinawag mo ulit ako, inimbita ako sa kasal ng kapatid mo,
tapos, pinagpalit ulit ako sa kuneho.
At sa kabila no'n, gusto talaga kita.
Dahil literal na nasa 'yo
ang lahat ng magugustuhan ng matino't disenteng lalaki.
Matalino ka, nakakatawa, maganda, mabait pa.
Minsan.
Pero ayaw mo ng matino at disenteng lalaki.
Gusto mo ng nagpaparamdam sa 'yong wala kang kuwenta,
kasi iniisip mong wala kang kuwenta.
Nakakalungkot iyon.
Ilagay mo iyon sa tasa o kung saan.
Ano ba, Alice?
Alam nating pareho na mahaba iyon para ilagay sa tasa.
Good luck sa ukay na Mark Zuckerberg mo.
Sana 'di ka magsisi.
Diyos ko! May nangyari sa inyo!
Wala.
Alam kong magkakaroon ng wirdong landian sa kasal
pero 'di ko inakalang kayo iyon ni Papa.
Eloise.
Hi, Paulie! Hi, Dominic!
-Huwag ngayon, Ma. -Ako na. Ako na. Salamat.
Bakit ka nagsuot ng seda para sa road trip natin?
-May nangyari sa kanila ni Papa. -Ano?
Mas komplikado pa iyon doon.
Bakit nakatayo lang doon si Dominic?
-Naghiwalay na kami. -Mabuti.
-Mabuti? -Gusto mo ng yakap?
Hindi! Ayoko.
Hindi ka na namin makikita sa kasal, kung gayon?
Hindi na. Pero ikinagagalak kong makilala ka, Eloise.
Napakaganda mo. Kaya binabati kita… riyan.
Pambihira.
At good luck sa 'yo, Dominic.
Kailangan mo 'yon kung makakakita ka pa ng kasingbait ng kapatid kong
napagtiisan ang hayop na gaya mo.
Malungkot na unano.
'Wag ka nang babalik, Dominic!
-Eloise… -Huwag.
Hindi ko papatulan iyon. Nasa Zen wedding place ako!
Sige!
Paul, ano'ng nangyari?
Hindi ko gustong ikuwento iyon ngayon, okey?
Sinusubukan kong isipin kung magga-Grindr ako o hindi.
-Tingin ko, dapat maghinay-hinay ka at… -Ito na ba?
Magiging mahabang biyahe ito.
Bakit 'di mo palitan 'yang damit pang-akit mo?
Tama. Magandang ideya.
-Masaya ito. -Ma, utang na loob.
Iurong mo 'yong tuhod mo. Nasa likod ko na.
'Di puwede. Ang daming gamit dito.
Buti na lang, doon na tayo kikitain ni Jonathan dahil di siya kasya rito.
Dismayado nga akong 'di natin siya kasama.
Isa pa, sino ang Jonathan na 'to at ano'ng sinasabi mo?
Siya yata ang nobyo ni Alice.
Kung may nobyo si Alice, dapat alam ko, okey? Close kami.
KALALAPAG LANG
'Di ba, boss mo si Jonathan?
-Alice! -Pasensiya na!
Sa daan ang tingin!
Hindi magandang makipagrelasyon sa boss.
Mas magandang sumama sa nagloko mong ex-husband.
GUSTO NA KITANG MAKITA!
Alam kong galit ka ngayon dahil kay Dominic…
-Alice! -Pasensiya na!
-Ako na lang ba ang magmaneho? -Tama. May hangover ka pa.
Ayos na ako sa ngayon.
-Sigurado ka? -Oo, ayos ako ngayon.
Ayokong mamatay ngayon, pasensiya na. Ako ang magte-text para sa 'yo.
Huwag!
'Di ba, kasal na ang boss mo?
Bakit 'di mo sinabi sa akin?
Bakit 'di mo sinabi ang tungkol sa inyo ni Dominic?
Alice, mata sa daan.
-Mata sa daan! -Pasensiya na.
-Diyos ko! -Pasensiya na.
Puwedeng huminto muna?
Diyos ko, suka pa rin kayo nang suka.
Kumalma muna tayo at subukang maging payapa ang biyahe, okey?
-Ano iyan? -Baka.
Diyos ko? Ayos lang ba siya?
Hello, paumanhin, parang… Baka mo ba ito?
Ayos lang ba siya?
Eloise, puwede kitang makausap saglit?
-Hello, Paul. -'Allo, guv'nor! Nais n'yo ba ng tinapay?
Biro lang.
Sila ang mga magulang ko, sina Marjory at Frederic.
-Siya si Paul, kapatid ni Eloise. -Half-brother.
At gaya ng nakikita n'yo, mag-isa ako dahil hiniwalayan ako kahapon.
Ikinalulungkot ko ang nangyari sa inyo ni Dominic.
Kasi naman pala, Marj at Fred, 'di ako magaling sa threesomes.
-Alam n'yo iyon? -Tayong lahat naman yata?
Handa naman ako, alam mo?
Handang bumira, gaya nga ng sabi nila.
Nakatuwad na ako, medyo nakaarko pa,
tapos, pumasok si Alcott, ang ikatlo at espesyal na guest star.
At medyo nagutom siya…
-Puwede ko ba siyang makausap muna? -Bastos.
Ano sa tingin mo ang sunod na nangyari?
Pagkatapos magutom ng isang lalaki?
Ito lang ang maganda kong suit. Diyos ko…
-Ano'ng problema mo? -Masyado ba akong nagpapakatotoo sa 'yo?
Ikinuwento mo sa magiging biyenan ko ang palpak n'yong threesome
sa rehearsal dinner ko, kaya, oo, sumobra ka roon, Paul!
-Pasensiya na. -Ano ba, Eloise?
'Di naman mahalaga ang sinasabi ko, okey?
Gusto mo ako noong nauutus-utusan mo ako,
at ngayon, ayaw mo na sa tumandang Paul.
Pasensiya na, hindi ko kayang maging maganda at mapagmataas na matanda gaya mo.
-Nakakabuwisit ka! -Talaga?
Talaga ba?
Pero 'di ko iniwan ang kapatid ko nang abandunahin siya ng nobyo niya
dahil nakunan siya at isinisi nito iyon sa kanya.
Ano'ng sinasabi mo? Iyon ang dahilan ng hiwalayan nila?
Oo, at lumipad ako at binisita ko siya. Ginamit ko ang miles ko.
At kuha ko, okey? Bakit mo gugustuhing makasama kami, 'di ba?
Ikaw itong maganda at hinahanap-hanap na anak,
at kami lang ang di kaibig-ibig na pangalawang pamilya ni Mama.
Ngayon, ipinagduduldulan ni Mama ang sarili niya kay Henrique.
Diyos ko po!
Grabe. Buti na lang, patay na si Papa at di niya nakikita ito.
Ikinalulungkot kong sabihin,
pero gago rin ang tatay mo.
Ganoon ang tipo ni Mama.
Wala kang karapatang pagsalitaan si Papa nang ganyan.
Mabuti siyang tao, mahal niya ako, at nalugmok ako nang mawala siya.
-Ano pa bang kailangan mong kunin? -Pasensiya na. Itong cake lang.
Grabe, Paul! Wala kang kaalam-alam!
Ang totoo, nang magladlad ka, hindi nakayanan iyon ni Bill.
Sabi niya, nakakadiri daw iyon.
Sabi ni Mama, iiwan niya siya
kapag ipinaramdam niya sa 'yong hindi ka niya mahal o tanggap.
Pinrotektahan ka ni Mama, kahit nang mamatay siya.
At binastos mo lang siya magmula noon.
-Hindi iyan totoo. -Totoo.
Hindi, sabi niya… Sabi niya, ayos lang sa kanya.
Sabi niya, mahal niya ako kahit anong mangyari. Iyon ang sabi niya.
Si Mama ang nagpuwersa sa kanya.
Hindi… Gumagawa-gawa ka lang ng kuwento.
Sana nga, Paul.
Mahal ka ni Mama.
Ipinaglaban ka niya.
Paul!
Ayos ka lang, pare?
Oo. Ayos lang ako, salamat.
Oo. Okey.
Kung puwede, pahingi ng parang cheese puff doon?
-Oo, sige. -At kaunting white wine?
-Sige. -Okey, pero hindi chardonnay.
Oo. Sige. Okey.
Salamat sa inyong lahat sa pagpunta ngayong gabi
para saksihan ang babaeng ito sa kanyang pinakamalaking pagkakamali.
PAPASOK NA AKO
Nakilala ko si Eloise sa Apollo Club.
At sinabi ko sa kapatid kong
nakita ko ang pinakamagandang babae sa mundo.
Akala niya, kabayo ang tinutukoy ko.
Buti na lang, walang nangyaring ganoon ngayon.
Ikaw!
-Alice? -Hindi.
Oo, ako nga, pero… Marissa! Welcome.
'Wag ka ngang umarteng cute.
Bakit… Bakit 'di tayo mag-usap sa labas?
Hindi. Iniisip kong tamang-tama ito
para malaman ng lahat na ang taong ito,
at mabait na ako sa paggamit niyon, ay tinitira ang asawa ko!
Habang inaalagaan ko sa bahay ang anak kong
sinisipsip ang dugo't kaluluwa ko.
Paumanhin. Sabi ni Jonathan…
At dapat siya lang ang sisihin ko, hindi ba?
Mali. Babae ka.
Dapat alam mo ang tama. Alam mo ang pakiramdam nito!
Lumabas tayo at mag-usap…
Hindi, sawa na akong makipag-usap sa mga therapist,
mga sleep expert,
at sa hayop kong asawa!
-Hihiwalayan ko na si Jonathan. -Tama!
Tingin ko, dapat lang
dahil ginago niya tayo pareho at mga biktima tayo rito.
Pero bago ang lahat,
makikipagsuntukan ako sa 'yo.
Ayos!
Bumalik ka rito, Strawberry Shortcake!
Apat na araw na akong walang tulog, di ako mapapatumba!
-Alice, tigilan mo 'to. -Paano ko maipatitigil 'to?
Paul, iniihian mo ba ang paa ko?
Oo.
Hoy! Hoy!
Labanan mo ako
-Puwede kayong tumawag ng security? -Huwag.
-Paul! -Diyos ko.
Lintik!
Alice, bubugbugin kita!
-Huwag. -Alice, sino 'yang babaeng 'yan?
Huwag, huwag!
Tama na! Tama na!
Marissa.
O, hindi!
Ma, huwag!
-Sige lang, Ma! -Ma, huwag kang mangagat!
Nagkaka-stroke ka ba?
Nakakatawa ba ito?
Oo. Medyo.
Ma, may kinagat ka.
Oo nga.
At di ko alam kung ano ang lotion niya,
pero ang ganda niyon.
Ang bango nga niya, kaya di nakakagulat na masarap siya.
Ang wirdo n'yo.
Diyos ko!
Alam n'yo bang sa bawat kasal, meron talagang mga taong
pinag-uusapan ng lahat pagkatapos?
Ang lasing na tiyo, ang pinsang binabayo ang lahat sa dance floor?
Pinsan nating si Randy.
Palagi.
Tayo iyon ngayon.
-Tayo ang mga taong iyon. -Grabe, Ma.
Uy, Ma?
Ano iyon, Paulie?
Pasensiya na at napakasama at basura kong anak.
Hindi, Paulie, napakabait mo.
Hindi lang ako makapaniwalang si Papa…
Alam ko, anak.
Bakit hindi mo sinabi sa akin?
Dahil mahal mo siya.
At naramdaman mong minahal ka niya nang walang pag-iimbot
at bihirang maramdaman ang ganoong pagmamahal.
At ayokong sirain iyon.
At patawad din dahil ang Henrique na iyon,
may kinakalantaring maharot.
Alam mo? Ayos lang.
Dapat ka ring mahalin nang tapat.
Ganoon na ang pagmamahal n'yo.
Dumating ang anak kong si Eloise?
Oo.
Ilalabas na ba kami?
Hindi, pero nag-iwan siya ng sulat para sa inyo.
Sulat?
Gusto niyang basahin ko para sa inyo.
Hindi puwedeng kami na lan… Sige, babasahin mo na.
"Mahal kong Mama, Alice, at Paul,
"Mahal ko kayong lahat, pero inilagay kong 'di na kayo makakapunta bukas.
"Ang gusto ko lang maramdaman, maging parte ng pamilyang ito,
"sa halip na satellite na mag-isang nagpapaikot-ikot sa kalawakan.
"Siguro, inisip kong baka ang kasal ko ang pagkakataong makaugnay sa inyo.
"Ngunit nakikita ko na ngayong baka 'di talaga tayo magkakaugnay.
"Nangangako ako.
"Mula ngayon, hihinto na ako sa pagsubok."
Nakakalungkot, ano?
Ayaw n'yong makita iyon, hindi ba?
Wasak na pamilya, ganoon.
Dennis, hi.
Salamat sa pagpunta. Salamat at sinagot mo pa ang tawag ko.
Pasensiya na, Alice. Sino si Dennis?
Si Dennis ay…
-Siya ay… -Wala lang ako.
Magkaibigan kami dati ni Alice.
Maraming salamat.
-Cute siya. -Salamat, Dennis.
Uy, patawad talaga.
Ayos lang.
Maghihilom din ang tanga kong Midwestern na puso.
Makakakilala rin ako ng simpleng babae. Siguro, babaeng scarecrow.
-May ganoon sa Kansas? -Oo. Siyempre.
Siya ba iyan?
Oo. Mula sa bago niyang phone.
Kasi na kay Marissa ang dati niyang phone, kaya akala ko, pupunta siya at…
-'Di bale na, wala ka namang pakialam. -Hindi. Nakakatuwa 'to.
Sige lang.
Sabi ni Marissa, iiwan na niya siya, para sa wakas ay…
magkasama na kami.
Parang katuparan ng pangarap.
Baka sa susunod, puwede mong suntukin ang bago niyang kabit
sa rehearsal dinner ng ate niya.
Circle of life.
Salamat ulit.
At ita-transfer ko na lang ang piyansa.
Sige. "Dennis_Bottoms" ang username ko.
-Paumanhin. "Bottoms?" -Paul, huwag ngayon. Tara na.
Lagi nating makakasama si Paddington.
Mabuti siyang oso.
Sige, Alice.
Okey, sino iyon?
Isang napakabuting lalaking nagustuhan ako nang totoo
at naging gago lang ako.
-Ayun pala siya. -Ayos lang ako.
Uy, ayos tayong lahat.
Tara na, matulog na kayo, mga anak. Kukumutan ko kayo.
-Donna. -Henrique?
-Gusto kong manghingi ng tawad. -Talaga? Para saan?
Sa pagpapaasa sa 'yo.
'Di ko sinasadyang sirain ulit ang buhay mo.
Alam mo, Henrique?
Tingin ko… Ako dapat ang manghingi sa 'yo ng tawad.
Kailangan kong manghingi sa 'yo ng tawad sa pagsira ng buhay mo.
-Ano'ng sinasabi mo? -Ikukuwento ko sa 'yo.
Ako ang unang pag-ibig mo,
at isa akong mabuti at mabait na babaeng minahal ka talaga at sinira mo iyon.
At mula niyon, sinusubukan mong punuin ang kahungkagang
iniwan ko ng pera, sex, at kung ano-ano pa,
at wala sigurong kasingsarap o kasingtotoo
o kasinligtas gaya ng pagkakaroon ng totoong nagmamahal.
At alam mo ngayon? Malapit nang matapos ang buhay mo.
Ilang taon lang ba, 15 taon?
Isang taon bago may bumalik na X-ray o scan
na may dark spot doon at tititig na lang tayo sa kawalan.
Kaya, patawad.
Patawad at ipinakita ko sa 'yo ang itsura ng buhay
kapag mabuti ka sa kapwa.
Kapag iniingatan mo ang munting pag-ibig na ibinibigay sa 'yo,
at sinasabi mong, "Salamat,"
sa halip na itinatapon iyon at naghahanap ng higit pa.
Pasensiya na at mukhang di naman sapat iyon para sa 'yo.
Ngayon, mag-isa akong papasok
dahil pagod na pagod ako.
Magandang gabi, Henrique.
Ollie, hindi mo ako dapat makita, malas ito.
Naisip kong naitaboy na ang lahat ng malas kagabi.
Hindi nakakatawa.
Ayoko lang… Ayoko lang na magsisi ka.
Pamilya mo sila.
Siguro nga.
Hindi naman ako nabibilang sa kanila.
Nabibilang ka sa akin.
At bubuo tayo ng pamilya nang magkasama.
Sisiguruhin ko lang na maayos ang lahat.
Ano ang mga kulay na ito?
Puti.
Mukha silang cream.
Hindi ba puti iyan?
Tingin mo, pareho ng kulay ang niyebe at ang gatas?
Oo?
Hindi. Hindi, magkaiba sila.
Kailangan kong papalitan ang mga ito.
Hello.
Martha.
Nag-order ako ng 2,000 kandila para sa kasal ko, maling kulay ang pinadala n'yo.
Nag-order ako ng puti at ito ang nakuha ko.
Mukha namang puti sa akin.
Talaga? Talaga ba, Martha?
Kasi sigurado akong off-white iyan,
na ang ibig sabihin, hindi puti.
At ngayon, may 2,000 akong kandilang
nakakalat kung saan ako ikakasal at hindi ayos iyon.
Tulungan mo ako, Martha. Ikaw lang ang makakatulong sa akin.
Titingin muna ako sa likod
at baka may makita akong mga puti.
Mabuti.
May mga kandila nga kaming puti.
Mabuti naman.
Meron kaming 200 niyan.
Dalawang daan?
Kailangan ko ng 2,000.
Martha, kailangan kong lumabas dito.
Hindi ako makahinga. Basta…
Eloise! Pumunta ako rito
para bilhan ka ng kard sa kasal mo.
Huwag ngayon, Tom.
Mahusay.
Babalik sa Amerika nang may kahihiyan.
Alam ko na ang nadarama ni Madonna nang maghiwalay sila ni Guy Ritchie.
Alam kong sinabi ni Eloise na 'wag pumunta Pero kung manood ako sa malayo?
-Huwag. -Mama.
Binasa ng pulis 'yong karagdagang iyon mismo ang sinasabing
-huwag gawin. -Alam ko. Alam ko.
-Ollie? -Nawawala si Eloise.
Parang nagkaroon siya ng meltdown, tapos, umalis siya.
Hindi ko alam kung nasaan siya.
Talaga? Taco Bell?
Oo. Paborito niya.
Ayaw siyang papuntahin diyan ni Henrique, kaya lagi kami riyan.
Diyan siya nagbi-birthday dati.
'Di naman ganoon kalungkot.
Ayos lang ba kung ako muna ang pumasok,
sandali lang?
Puwedeng makahingi ng nacho?
-Eloise. -Teka.
-Hindi ko… -Bago ka magsalita, ako muna.
Alice, patawad para sa nakaraang summer.
Sinabi sa akin ni Paul.
Ang pag-iwan sa 'yo ni Andrew pagkatapos mong makunan.
Pangako, hindi ko alam.
Kasi hindi ko sinabi sa 'yo.
At nagalit ako sa 'yo dahil doon, at 'di mo kasalanan iyon.
Pero may higit pa rin doon. Noong…
Ano iyon, El? Ano iyon?
Bago ako pumunta sa 'yo noon,
nalaman kong hindi ako magkakaanak.
Kahit kailan.
Sinubukan kong sumakay sa eroplano para makita ka, pero…
Hindi ko…
Hindi ko magawa.
Alam mo, habang lumalaki, kumpara sa inyo,
parang kalahati lang ang buhay ko.
At sa puso ko, lagi kong naiisip,
magkakapamilya rin ako balang-araw, at magkakaugnay-ugnay kami sa isa't isa.
Talagang magkaugnay.
At sa isang iglap, nawala ang pangarap na iyon.
Patawad.
Hindi mo kasalanan.
Hindi. Dapat sinabi ko sa 'yo.
Sa halip, sinubukan kong bumawi sa pag-upgrade ng kuwarto mo.
-Pagkuha ng trabaho at… -Oo, pero magaganda ang mga iyon.
Magaganda talaga…
at minsan, wala lang talaga akong utang na loob.
Hindi ko pa nasasabi ang malalang parte.
Hindi alam ni Ollie.
Hindi niya alam na 'di ako magkakaanak
at nagsisinungaling ako sa kanya at iniisip niyang perpekto ako.
At alam kong di niya ako mamahalin dahil kapag nakilala niya ako,
kaunting panahon na lang
bago malaman ni Ollie na palabas lang ito,
at ang totoo, Doritos lang ako.
Hindi ko alam ang ibig mong sabihin sa pagiging Doritos
kasi masarap na sitsirya iyon.
Pero, El, mahal ka namin.
Siguro, nang labis-labis.
Itinataas ka namin sa pedestal
at mararamdaman na lang naming para kaming basura kompara sa 'yo
na umaasta kaming bastos para kamuhian mo kami,
at ngayon ko lang napagtanto kung gaano tayo kaluku-luko.
Alice, karapatan mong sumaya.
Huwag mong ipagtulakan iyon.
Ikaw muna.
Ikaw ang ate ko.
Kailangan mong maging magandang ehemplo.
Pero kailangan mong sabihin kay Ollie
ang tungkol sa bata.
Okey.
Puwede kitang samahan.
Kung gusto mo.
Okey.
Bago ka umalis, puwedeng kunan mo ako ng isa pang gordita?
Regular o double cheesy?
Double cheesy.
Mahalagang araw ito.
Ipinakikilala ko sa inyo,
ang bride.
Eloise.
Lalo kang gumanda.
Salamat, Ma.
Hindi talaga patas.
Kinuha mo ang magagandang genes at tira-tira ang iniwan.
Kinuha mo ang talino.
Ako, pantay-pantay ang mga daliri sa paa.
-Bakit sinabi mo 'yan bago ang kasal? -Sinasabi ko lang.
Tingnan mo ang sarili mo.
Tingnan n'yo ang mga sarili n'yo. Perpekto kayo.
Diyos ko! Ang mga mahal ko sa buhay.
Napakatagal kong nalunod sa nakaraan
sa halip na tingnan ang mabubuti sa ating harapan.
Pero hindi na. At bawal na ang hindi magpansinan.
Okey? Kailangan natin ang isa't isa.
Oo. Wala nang satellites na nagpapaikot-ikot sa kalawakan.
Tara.
Lapit. Lapit para sa yakap.
Puwede ba tayong magpakita ng ganitong emosyon sa UK?
Masyadong masaya at 'di komportable.
Isang minuto pa, okey?
Okey.
Hello, Henrique. Masayang makita ka ulit.
Pasensiya na talaga at…
inihian ko ang sapatos mo at sinuntok kita sa mukha.
Ang akin lang naman,
ginago mo ang nanay ko.
Nang ilang beses.
Totoo iyon. Patawad.
At totoo rin ang sinabi mo sa akin, Donna.
Ngayon, Eloise,
handa na ba tayong maglakad sa aisle?
Magdikit-dikit tayo. Paparating na ang mga Amerikano.
Ayos ka lang? Ayos lang kayo?
-Paumanhin. -…sa bestida niya.
-Sige na. 'Wag kayong mag-alala. -Masayang makita kayo.
Kumalma kayong lahat.
Hello?
Oo, nagustuhan ko ang marijuana gummies.
Tama ka. Masyadong marami ang lima.
Ang ganda niyon.
Hi.
Pasensiya na, nasa plane mo ako.
Pero 'wag kang mag-alala, nasa economy ako
kasama ng mga ordinaryong tao at mga kriminal.
-'Di ka in-upgrade ng kuneho? -Hindi. Nakipaghiwalay ako sa kuneho.
Naku, hindi.
Lungkot na lungkot ako.
Parang sarkastiko iyon.
Baka puwede kitang bisitahin sa likod, bigyan ka ng ekstra kong tinapay?
-Talaga? -Hindi para kainin mo.
Itatapon ko lang sa tanga at maganda mong mukha.
Dapat lang sa akin iyon.
Ingat.
MAKALIPAS ANG ISANG TAON
Noong unang panahon, may isang pamilya, ulit.
Disyembre na, pero 27 degrees Celsius sa Los Angeles.
Binalaan kita, Paul. Kumusta 'yang sweater mo?
-Hindi mabango. -Ang guwapo mo.
Tuwang-tuwa akong narito tayo. Na-miss namin kayo sa Thanksgiving.
-Wala ka naman gaanong na-miss. -Ano 'ka mo?
Ma, mahal kita, pero tuyot ang luto mong turkey.
Kaya nga may gravy.
Ma, hindi…
Pakiusap. Ako muna.
Hi, baby. Hindi ako makapaniwalang mabilis lang ang pag-ampon.
Tingnan mo kung gaano kaelegante ang bata.
Parang ang classy ng batang ito.
-Ang ganda. -'Di nga yata siya pumupupu.
Grabe ang pupu niya sa eroplano. Nag-emergency landing kami.
Hindi, 'di ka pumupupu.
Akin na. Akin na. Ang ganda niya.
Kapag nagkaanak ako, siguradong malaway iyon.
Kalokohan. Magiging Bottoms iyon. Napakarangal niyon.
-Ho! Ho! Ho! -Heto na siya.
-Si Santa. -'Di ako makapaniwalang itinuloy mo.
-Walang balbas? -Wala. Makati. May rash ako.
May mga headband ako rito.
-Kuha ka ng headband. -Ang ekstra mo, Ma.
Gusto kong maging espesyal 'to!
Puwede kayong magpalit ni Alice? Para match tayo.
Naku, anak. Akin na ang headband mo, Alice.
-Sige. -Sige, kayong lahat,
subukan n'yong huwag pawisan. Wala tayong retouch.
Gusto kong umupo.
At hindi sila namuhay nang masaya habambuhay dahil,
aminin na natin, pagkain lang tayo ng mga bulate.
Pero pumunta sila sa mall, sa putt-putt at sa Taco Bell.
At patuloy na umikot ang mundo.
Ang saya nito.
Naku po.
-Naku. -Ma.
-Dapat napapasaya ka nito. -Masaya ako.
Totoo.
-Magsisimula na ba ako? -Oo. Sige.
At itinodo nila iyon, hanggang bago dumating ang credits.
MILAGRO NG PASKO!
ANG BAGO NAMING ASO, SI KUNEHO!
TUNAY NA PAG-IBIG!
PAPUNTANG TACO BELL!
EAT, PRAY, LOVING IT SA GREECE!
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni: Jessica Ignacio
Mapanlikhang Superbisor Maribeth Pierce