Downloaded from YTS.MX
NETFLIX PRZEDSTAWIA
Official YIFY movies site: YTS.MX
Historię tę otwiera mrok.
To opowieść o pięknie i dzikości.
O poszukiwaniu szczęścia i cenie, jaką za to płacimy.
Opowiadam ci tę historię, bo to opowieść o mnie.
To nasza historia.
Ale także historia pewnego mordercy.
Nigdy nie doświadczyłam szczęścia. Zdawało się dla mnie ulotne niczym zapach.
Jakby mogli się nim cieszyć tylko wybrani.
Ja nie miałam tego zmysłu. Nie wyczuwałam zapachu ludzi i rzeczy.
Mogłam widzieć, słyszeć i dotykać, ale nie mogłam poczuć żadnego zapachu.
Izolowała mnie ta niewidzialna ściana.
I tylko dla ciebie zaryzykowałam wszystkim,
by tę ścianę zburzyć.
Proszę, zatrzymaj się!
- Szybko, Lori! - Wskakuj.
Dzięki.
Wszędzie syf i paskudni ludzie. Nie jadłam ani nie spałam.
Zapomniałam nawet nakarmić psa.
Człowiek choruje od życia w wielkim mieście.
- Za dużo gadam. Opowiedz o sobie. - Zaczynam nową pracę.
Super. W sensie na wsi? Zwierzęta i ogólnie full eko?
W policji.
Zjedz coś z witaminami.
Dzięki.
Ten zapach podpowiada mi, że tak powinien wyglądać każdy dzień.
Pamiętam, jak myślałam, że tym razem może nie będzie to tylko nowy początek.
Może Juro nie będzie tylko nowym kochankiem.
Może znajdę miejsce, w którym zostanę na dłużej.
- Na pewno chcesz się tu wprowadzić? - Tak.
Nie wiedziałam, czy to szczęście, którego tak pragnęłam,
czy tylko najbliższa temu alternatywa.
POLICJA
No chodź.
Juro, ruchy!
- Chodź. Nie, ty do środka. - Trzy, dwa, jeden!
Policja!
I jeszcze jedno.
Seksowni!
Szybko się integrujesz.
W razie czego wal do mnie. Teraz ja tu rządzę.
Poznałaś Juro, gdy szukaliście tu mieszkania?
- Tak. - Wydajecie się tacy…
- Bawcie się dobrze. - Zdrówko.
To w 70% cukier. Do tego truskawki, mandarynki i sznaps.
Nigdy nie widziałam kogoś z takim spustem.
Juro dał mi coś, czego nigdy nie czułam.
I chciałam w to uwierzyć.
Brzydko pachnę?
Jeśli tak, to powiedz.
Zawsze musisz mi o tym mówić.
Chciałabym poczuć twój pot.
- Pachnie jak… - Jak co?
- Jak konwalie… - Konwalie majowe!
Na pewno będziemy mieć ogródek z kwiatami i drzewami.
Chciałabym mieć taki dom.
Z tobą.
- Rosa. Co tam? - Cześć, Juro.
Gdzie jesteś? Dzieci mówią, że tęsknią za tobą.
Uznałam, że zadzwonię.
Nie wiedziałam, co nas czeka.
I że nasza historia będzie związana z historią perfumiarza.
Dorian.
Przygarnąłem cię.
Nauczyłem cię wszystkiego.
Całą swoją wiedzę zawdzięczasz mnie.
A teraz wracaj do pracy.
Zatrzymaj moje formuły.
To uczciwy układ.
Co to ma być?
Ta formuła…
Co chcesz zrobić z tymi dziewczynami?
Chcę stworzyć coś, co będzie wspanialsze niż ludzka wola.
To niemożliwe.
Nikt nie może posunąć się tak daleko.
Zapach miłości.
To niewykonalne.
Dorian…
Dla Doriana również był to nowy początek.
I również czegoś poszukiwał.
Udało mu się zgłębić sekret zatrzymania duszy każdej rzeczy:
jej zapachu.
Tutaj!
Był przekonany, że opracował formułę ludzkiej duszy.
Potrzebował tylko wspólnika.
GIMNAZJUM
Tu Rex.
Wracam.
W końcu wracasz do domu?
Tak. Wkrótce się zobaczymy.
No to… fantastycznie!
Znów będziemy współpracować. Ale teraz będziemy lepsi.
- Co mogę zrobić? Zrobię wszystko. - A świat będzie piękniejszy.
I tak skrzyżowały się nasze drogi.
Tutaj.
Musimy poczekać, aż wszystko zabezpieczą.
Sunny?
Nie schodź tam.
Sunny, idziesz?
Podwiozłam ją, gdy tu jechałam.
Precyzyjne nacięcia.
Brakuje jej…
gruczołów potowych pod pachami i w obszarze łonowym.
Brak obrażeń pochwy.
Napaść na tle seksualnym…
można wykluczyć.
Pojawiały się kolejne ciała młodych kobiet z identycznymi obrażeniami.
Motyw nie był trudny do odgadnięcia.
Chodziło o skórę.
I włosy.
O ludzki zapach i feromony, które są w nim zawarte.
Wszystkie dowody prowadziły do jednego miejsca.
Sformujemy specjalny zespół od morderstw w bunkrze.
Natrafiliśmy na sporo odcisków i DNA…
Pozdrów ode mnie dzieci, Rosa.
Na razie.
Główną podejrzaną była Carlotta König, znana jako Rex.
Obserwowałam ją całymi dniami, ale nic nam to nie dało.
Odwołali obserwację.
- Od jutra mamy odpuścić. - Co?
- Niczego nie mamy. - Bzdura!
Była w pobliżu miejsc, w których znajdowano ciała.
Były one trudno dostępne. Nie zamierzam odpuszczać.
Skoczmy na drinka.
Nie mogę.
Muszę dokończyć raporty.
Słuchaj…
Rosa…
chce do mnie wrócić.
Tych parę miesięcy z tobą…
Sunny, to był wspaniały czas, ale…
tęsknię za dziećmi.
Przykro mi.
Skończyło się to tak nagle, jak się zaczęło.
Znów byłam sama.
Jak ten samotny chłopiec, którym mogłam się zająć.
- Jestem Stefan… - Wiem.
Kojarzę cię.
Mieszkasz obok.
Chciałem zapytać, czy może pani…
Chce piwa czy wina? Twój ojciec.
Jednego i drugiego.
Wejdź.
Masz ochotę na pizzę?
Juro znikał z moich myśli tylko wtedy, gdy pracowałam.
Postanowiłam dalej obserwować Rex.
Mogło to potrwać długo, ale w końcu zostawiłaby jakąś wskazówkę.
Jest gotowa.
Możesz ją wypróbować, Rex.
Była to niewidzialna wskazówka, której nie mogłam rozszyfrować.
Zbliżyłam się do perfumiarza, choć nie miałam o tym pojęcia.
To ja. Potrzebuję pomocy, Tina.
Mówiłeś coś Tinie?
Jakoś to pogodzimy.
Czuję dym.
Nie!
- Nie możesz ich zniszczyć! - Oddawaj to, tępa krowo!
Ale to takie wspaniałe!
Policja!
Zabierzemy cię stąd.
Jest tam ktoś jeszcze?
- Mów! - Dorian.
- Sunny! - Nie może ich zniszczyć!
- Chcę więcej! - Policja! Wchodzimy.
- Chcę więcej! - Policja!
Nie mogłam tego poczuć.
Ale czułam drzemiącą w nim potęgę.
Sunny, pozostań czujna. Jest drugi podejrzany, niejaki Dorian.
Przestań. Musimy znaleźć tego gościa.
Nie to chciał stworzyć Dorian.
Źle.
Wszystko źle.
To nie miłość.
To tylko seks.
Po aresztowaniu Rex sprawę zamknięto.
- Ale nie rozwiązano. - …jej poczytalność.
Drugi podejrzany nadal jest na wolności…
Nikt nie wiedział, co znalazłam w pracowni.
Zatrzymałam to dla siebie.
Morderstwa tych młodych kobiet mogą być powiązane
z tak zwanymi „perfumami miłości”,
które podejrzani mogli próbować stworzyć.
Nie natrafiliśmy jednak na ich ślady.
- Do jutra. - Na razie.
Co za ludzie.
Proszę, idź już.
Wynoś się.
Juro wrócił do mnie.
Wyglądało to niemal tak, jakby zrobił to z miłości.
Ale nie było tak samo.
- Czołem. - Cześć.
Mieliśmy taki namiot plażowy.
Za dzieciaka często w nim spaliśmy z dala od cywilizacji…
Oszukiwałam go.
I siebie.
Ale potem stało się coś, co wszystko zmieniło.
Coś, czego najbardziej pragnęłam i czego najbardziej się bałam.
Ty.
- Dobre. - Tak?
Ale dodałbym soli i pieprzu.
Jak dzieci odnajdują się w tej sytuacji?
Spójrz.
O coś takiego ci chodziło?
- Wymaga trochę pracy, ale nie jest drogi. - Boże.
Ciężko coś takiego znaleźć.
Wygląda pięknie.
CZTERY POKOJE, JEDNA ŁAZIENKA DZIAŁKA: 1500 M²
Mam pewne wieści.
To Rosa.
Lilly się przewróciła i jest w szpitalu.
To pewnie nic poważnego, ale…
muszę jechać.
- Przepraszam. - Jasne, jedź.
- A co to za wieści? - Po prostu jedź.
ROLA ZMYSŁU ZAPACHU W ŻYCIU MATEK
„Matki potrafiły bez problemów odróżnić zapach swoich dzieci.
Serotonina i oksytocyna tworzą wyjątkową więź”.
ODZYSKIWANIE WĘCHU
„Zapach dziecka to chemiczna forma komunikacji matki z dzieckiem”.
Próbowałam to sobie wyobrazić.
Ale niczego nie poczułam.
I to mnie przerażało.
Bo w odróżnieniu od zwierząt i matek nie mogłam poczuć twojego zapachu.
- Zostaw mnie! - Wracaj!
Wszystko gra?
Nie załatwiłem mu alkoholu.
- Wyrwę się stąd. - Pomyślałam o własnym dzieciństwie.
- To nie jego wina. - Owszem, jego!
- Jest chory. - Lepiej być złą matką czy nią nie być?
Stefan!
Dziś będzie spał u mnie!
Dziecko to dar, dupku!
Chodź.
Ale strach powrócił. Nawiedzał mnie w snach.
I znów naprowadził mnie na ślad perfumiarza.
Zrozumiałam, że potrzebuję jego pomocy.
Tylko on mógł mi pomóc w odzyskaniu węchu.
Wróciłam do miejsca kaźni tych dziewczyn.
Coś mi podpowiedziało, że znajdę tam Doriana.
Używała pani moich perfum.
Ale zapewniają tylko seks.
Nie miłość.
Tutaj.
Trzeba opatrzyć tę nogę.
Zabiorę cię na górę.
Dobrze.
Pani zapach.
Perła.
Aresztuje mnie pani?
Chcę uzyskać węch.
I będę mógł odejść?
To możliwe.
Jeśli mam pani pomóc, będę potrzebował paru zapachów.
Zawarliśmy pakt.
Dorian miał być moim nauczycielem, a ja miałam go chronić.
Źle się czuję. Wzięłam chorobowe.
Cedr.
Za mało amoniaku.
Krew wołowa jest słabej jakości.
To nie jest tymianek.
- To coś sztucznego. - Trzeba zmienić ci opatrunek.
Mówiłem pani, że wszystko musi być idealnie zgodne z podaną specyfikacją.
To wszystko.
Pieprz jest dobry.
Koper też.
Nie mogliśmy sobie zaufać.
Pozyskałam substancję. Dyskretną, bezwonną i toksyczną.
Byłam przygotowana i na najgorsze, i na prawdziwy cud.
Uda się.
Proszę to zanieść na dół. Od razu zacznę.
Po co ci to wszystko?
By rozpocząć pani szkolenie. Wszystko spisałem, czekając na panią.
Proszę to przeczytać, a będzie pani gotowa.
Jutro rano do wszystkiego wrócimy. Proszę odpocząć.
„Molekuły zapachowe są jak cząstki pyłu.
Trzeba je sobie wyobrazić jako kolorowe motyle.
Pani ciało musi być przygotowane.
Dwadzieścia milionów komórek węchowych czeka”.
Dorian powrócił do swojego świata zapachów.
Ale czułam, że miał inne plany.
Wyspała się pani?
Pyszne. Pewnie trudno jest gotować bez węchu.
Gotuje tak pani także dla ojca dziecka?
Siódmy.
Nie, ósmy tydzień.
Odziedziczy pani zapach.
- Chcę tylko odzyskać węch. - Aby pomóc, muszę poznać panią lepiej.
- Co mam robić? - Proszę.
To sześć podstawowych zapachów.
Są bazą dla wszystkich znanych zapachów.
Śmiało.
Proszę.
Nic?
A inne?
Kwiatowe.
Owocowe.
Żywiczne.
Proszę próbować rano
i wieczorem.
Sprawdzać każdego dnia.
Aż poczuje pani, że coś się zmienia.
Proszę zacząć już teraz.
Jeśli niczego nie widzisz…
i nie słyszysz,
pozostaje tylko dotyk
i węch.
Skupiłam się na moich zmysłach, aby ponownie odkryć węch.
Zapach i smak.
Starałam się.
Codziennie próbowałam od nowa.
Bez wytchnienia.
Aż w końcu uwierzyłam,
że coś zaczyna się zmieniać.
Dobry wieczór.
Jak minął dzień?
I jak?
Coś się zmieniło?
Jak straciła pani węch?
Proszę opowiedzieć.
Stało się to zimą.
Byłam przeziębiona.
Ile miała pani lat?
Siedem.
A pani rodzice?
Mój ojciec zostawił nas wcześniej.
- Matka… - Była pani zdana na siebie.
Matka o mnie nie dbała.
Choroba się przeciągała.
Zapachy to uczucia.
Wspomnienia.
Wszystkie zapachy, które poznała pani do tamtego czasu,
utrwaliły się w mózgu.
Nie można tego utracić.
Zapachy dzieciństwa.
To nasz klucz. Musi pani do nich wrócić.
To szaleństwo.
Kończymy z tym. To nie działa.
Nie pomożesz mi.
Była pani wtedy bezradna.
Pomiatano panią.
Mój ojciec był tu pastorem.
Miał mnie za kogoś złego. Tak jak pani.
Ale nie jestem taki.
Było z nami tak samo.
Doświadczeń z dzieciństwa…
nie da się zmienić.
Dziękuję za inspirację.
Przed ucieczką z bunkra Dorian stworzył trzy zapachy.
Dwa z nich miały mu pomóc w dążeniu do realizacji największego marzenia:
stworzenia perfum miłości.
Trzeci jednak miał go chronić wszędzie, dokąd by się udał.
Dziś rano Carlotta König, posługująca się pseudonimem Rex,
uciekła z zakładu psychiatrycznego.
Podczas kontroli do jej celi wszedł strażnik.
Oto fragment jego zeznań:
„Spojrzałem na nią i zamarło mi serce.
Nie mogłem oddychać. Ogarnęło mnie przerażenie”.
A potem nieoczekiwanie upadł,
a König po prostu sobie wyszła.
Na miejscu znaleziono taki flakonik.
Dzień wcześniej odwiedziła ją niezidentyfikowana osoba,
okazując fałszywe dokumenty i być może przemycając ten flakonik.
Nie wiemy, czy był to Dorian.
Za młodu König przodowała w matematyce. Wyprzedziła rówieśników o parę klas.
Później miała wypadek. Umieszczono jej w głowie tytanową płytkę.
Jej zbrodnie już znacie.
Wycięła ofiarom gruczoły potowe.
Esencję ludzkiego zapachu.
Nie wiem, jak długo tam leżałam.
Czułam, że nic ci się nie stało.
Ten upadek coś zmienił.
Niewidzialna ściana zniknęła.
Ale wraz z węchem powróciły wspomnienia.
I ciekawość.
Ona żyje?
Wszystko się udało, mistrzu. Dzięki za ratunek.
Ziemiste. Brudne.
- Za dużo czosnku. - Ale swędzi!
Efekt uboczny perfum.
Nadal trochę masz, co nie?
- Albo ktoś inny? - Tak.
Wiem kto.
Gitara! Ruszajmy.
Muszę je odzyskać.
- Nie. Stworzymy nowe i lepsze. - Ale chcę te, które miałam wcześniej.
- Te seksowne. - Rex, ktoś znów mnie zainspirował.
Pewna kobieta.
Nowe perfumy będą delikatne i z tysiącem kolorów.
Wcześniejsze okażą się niczym.
Wszyscy nas pokochają, l’amour.
Muszę odkryć właściwą formułę.
Właściwy skład.
W świątyni.
A potem powiem ci, kto ma dawne perfumy.
Nie odchodź! To się nie powtórzy.
Stefan!
Kiedy wrócił ci węch?
Odkąd zaszłam w ciążę.
Wprowadziliśmy się do domu na wsi, który znalazł Juro.
To mogło być cudowne życie.
Bez kłamstwa, które łączyło nas i jednocześnie oddalało od siebie.
Wiedziałam, że nie może tak dłużej być.
ŚLEDCZY INTENSYFIKUJĄ POSZUKIWANIA
…PSYCHIATARYCZNEGO.
- Plebania u św. Alfonsa. Sunny Valentin. Dzwoniłam wcześniej.
Chciałam się spotkać z pastorem Abelem Welschem.
- Mówiłam, że jest chory. - Wiem.
Chcę tylko pokrótce pomówić o jego synu, Dorianie.
Dobrze. To może najpierw go zapytam.
Dziękuję, poczekam.
Super, że jesteście.
Nie mam jak z nim teraz porozmawiać.
Dobrze, w takim razie poczekam na wieści.
Tak, razie czego zadzwonimy, by się umówić.
- Świetnie. Dziękuję. - Do widzenia.
Juro, sądziłam, że wpadniesz do nas.
Wszystko gra?
Ale tu pięknie.
Nie!
Zgłębiałam przeszłość Doriana, aby zbliżyć się do niego.
Po urodzeniu otrzymał imię Noah.
Ten okropny odór. Nikt nie mógł przy nim wytrzymać.
Nawet jego matce było ciężko.
Ludzie się go bali.
Po jakimś czasie zrozumiał, że to przez jego zapach.
I nagle zapragnął stworzyć zapach człowieka.
Była jeszcze ta starsza dziewczyna, której nikt nie lubił.
Rex.
Pomagała mu.
Kongregacja z Afryki wysłała mi małego szympansa.
Szybciej, Rex!
Uratujemy świat.
Chcieli pozyskać jego zapach.
Bo był najbardziej zbliżony do ludzkiego.
Popełnił grzech.
Opętał go diabeł.
Próbowałem mu pomóc.
- Nie… - Nos.
- Proszę.
- Nie ruszaj się. - Tato, nie…
Nie mogłem go powstrzymać.
Nikt nie może.
Miłość.
Pachnie jak…
Źle.
PERŁA
Kim jest kobieta z bunkra? I ta cała perła?
I co to za nowa formuła?
Co ma do tego ta kobieta? I kto ma poprzednie perfumy?
Przestań!
Dowiesz się w swoim czasie.
Nie chciałam cię rozgniewać. Strasznie tu zimno. Chodźmy.
Tym razem musi się udać. Wszystko musi wyjść idealnie.
I może się to udać tylko tutaj.
W świątyni. I jeszcze nie skończyłem.
Mam tylko początek.
Nie możesz dokończyć w fabryce, gdzie wszystko jest przygotowane?
Możesz z niej skorzystać. Zacznij od pozyskania materiału.
Zaczynamy?
Produkcję?
Tak. Czuję już ten zapach.
W końcu dotarłam tam, gdzie wszystko się zaczęło.
PERŁA
Dziękuję za inspirację.
Przepiękny materiał.
Wysłałam Dorianowi wiadomość.
By wiedział, że go szukam.
- Powiem ci, kto to jest. - Kto?
Spaliła świątynię.
Wykradła perfumy z pracowni.
Powinna za to zapłacić.
Juro?
Gdzie je znajdę?
Wiem, że je masz.
Oddaj mi je. Naprawdę są mi potrzebne.
No dalej.
Oddawaj je.
Mów.
Kurwa!
Wiem, że tu są!
Gadaj, gdzie je ukryłaś!
No dobrze.
Pogadajmy sobie. I tak nie możesz ich zatrzymać.
Spójrz.
Tnę nim materiały.
To zaplanowany zabieg.
Potem długie gotowanie.
Aż Dorian jest gotowy.
No dalej. Oddaj mi je.
Dla dobra swojego bachora.
Oddaj mi je.
Grzecznie proszę.
Nie mam niczego innego.
Potrzebuję ich bardziej niż ty.
Oddaj mi flakonik.
Proszę.
Sunny.
Znaleźliście coś na podwórku? Susi! Sprowadź analityka od DNA.
- A sąsiedzi? - Na razie nic nie mamy.
Cześć.
Dobrze, że Juro nas wezwał.
Tu nic nie ma!
- Idę do salonu. - Dobra.
W całym domu są odciski Carlotty König.
Była tutaj.
Tak, była tu…
gdy wczoraj tu wróciłam.
Widać było, że przeszukano cały dom.
- A potem odpłynęłam. - Odpłynęłaś?
Znaleźliśmy coś.
Pięciolitrową kałużę krwi na drodze. Ta sama grupa, którą ma König.
W rowie leżała tytanowa płytka z jej głowy.
Ale gdzie jest jej ciało?
Technicy skończyli pracę. Możesz używać swoich rzeczy.
Ja jeszcze się rozejrzę.
Co tu się dzieje? Sunny dziwnie się zachowuje.
- Bierzesz jakieś narkotyki? - Co? Nie.
Juro, masz rodzinę na głowie. Dwójkę dzieci i ciężarną dziewczynę.
Byłeś zeszłej nocy z Rosą?
Tak.
Nie możesz mieć dwóch partnerek.
Dlaczego w to brniesz? Zawsze można było na tobie polegać.
- A teraz jest odwrotnie. - Wiem. I przeraża mnie to.
Tina, wydaje mi się, że…
wariuję.
- Musiałam pozwolić mu odejść. - Spójrz na mnie i weź głęboki oddech.
Tak było dla nas najlepiej.
Przepraszam. Nie mogę nic zjeść.
Wróć do swojej rodziny.
Sunny?
Oboje straciliśmy wspierające nas osoby.
Byliśmy zdani na siebie.
W wiadomościach mówili o Rex. Bez niej sobie nie poradzę.
Co z pozyskiwaniem i cięciem materiału?
Ja tego nie zrobię.
Opowiadał mi pan o podobnym doświadczeniu.
Proszę o odpowiedź.
W desperacji zwrócił się do perfumiarza, którego podziwiał.
PERŁA
Ale bardziej załamało go to,
że brakowało mu inspiracji do dokończenia formuły.
Do tego potrzebował mnie.
Zmusiłam się do zakopania resztek perfum.
Byłem w pobliżu od jakiegoś czasu.
Skrzywdziliśmy się nawzajem.
Ale potrzebujesz moich perfum.
A ja potrzebuję ciebie do dokończenia formuły.
Zapomnij.
O tak.
Był zakopany pod twoim domem.
Musisz być moją muzą.
Moją inspiracją.
Będziesz szczęśliwa.
Naprawdę.
Nie bój się.
Wszystko się ułoży.
O co chodzi?
Jesteś zimny.
- Nie. - Tak.
- To przezwycięża twoją wolę. - Nie możesz tego zrobić.
- Nie możesz. - Co się stało?
- Jak możesz… - Spokojnie.
Jak możesz tworzyć miłość, skoro nie potrafisz kochać?
Nie mogę ci pomóc.
Nie masz pojęcia, o czym mówisz.
Dupek!
Nie można wymusić prawdziwej miłości. Musi nadejść sama.
- Siemasz. - Bardzo oryginalne.
Mów mi Jackie.
Też uciekłaś?
Perfumiarz, na którego czekał Dorian, nazywał się Moritz de Vries.
On też latami dążył do stworzenia perfum miłości.
Perła.
- To pański sekret? - Odczytał pan moje e-maile.
- Mam coś dla pana. - To?
- Co to? - Czym jest „perła”?
Jak to otworzyć?
- Pierwszy zadałem pytanie. - Perła pojawia się pod koniec.
Nuta serca.
Jak to otworzyć?
Co to?
Maszyna miłości.
Jak działa?
Wydobywa zapach ciała przez pory.
Bez śladów.
Bez nacięć.
Jak odkurzacz.
Zgadza się.
Nóż jest problematyczny.
Po dotknięciu czegoś naruszamy jego wyjątkowość.
Jeśli to potniemy,
całkowicie ją niszczymy.
Problemem jest użycie siły.
To, jak wpływamy na coś, próbując to zdobyć.
A ta maszyna może rozwiązać wszystkie pańskie problemy.
Czym jest „perła”?
Ma pan wątpliwości.
Brak mi naturalnego talentu.
Większości sam się nauczyłem.
Miewam mroczne myśli.
No tak, ten mrok. Nie należy się go obawiać.
Potrzebuje pan…
odciążenia.
Obciążony umysł nie poleci.
Będzie pan odczuwał zapachy po tysiąckroć silniej.
Powoli wyzwalałam się spod kontroli perfum.
Czyli nie powie mi pan, czym jest perła.
W porządku.
Dobre czasy się skończyły.
Czy nadal mogę stworzyć miłość, choć sam jej nie doświadczyłem?
Co jest z wami i tą miłością?
Szukałam go.
Ale tym razem Dorian był szybszy.
Cześć, Stefan z tej strony.
Chciałbym spędzić parę nocy u ciebie z Jackie.
Nie masz nic przeciwko?
- Gdzie to jest? - Gdzieś tam.
Stefan! Gdzie jesteś?
Nie wiedziałam, że Dorian ciągle mnie obserwował.
Inaczej nie pozwoliłabym im u mnie zostać.
Gdzie jesteś, współlokatorko? Tęsknimy za tobą.
Jestem!
Stefan?
Dorian zostawił mi wiadomość.
Chciał, bym do niego przyszła.
Wiedziałam, że to pułapka.
Jackie!
Kurwa!
Stefan?
Przyjechałam.
Sunny.
Twoja perła dała mi nową inspirację.
Zapach niemowlęcia.
Wiedziałem o tym już w bunkrze.
Niemowlę będzie nutą serca w mojej nowej formule.
Zapach niemowlęcia. Najpiękniejszy na świecie.
I miałaś rację. Nie wiem nic o miłości.
Ale nie mogę odpuścić.
Pokażesz mi prawdziwą miłość.
Musiałem to zrobić. Inaczej byś nie przyjechała.
Spójrz, jak tu pięknie.
Wszystko się mieni.
Jesteśmy sobie pisani.
Twoje dziecko, ja i ty.
Jesteśmy rodziną.
To nasze przeznaczenie.
Było nam to pisane, odkąd się poznaliśmy.
Pożegnaj się ze światem zapachów.
Miałam ją przy sobie cały czas. Tę toksyczną i bezwonną substancję.
Odebrałam Dorianowi wszystko.
Jego marzenie o perfumach prawdziwej miłości.
Jego dar rozpoznawania, zapamiętywania i utrwalania zapachów.
Byłam wolna.
Nikt o niczym się nie dowiedział.
Ani Juro, ani jego ojciec.
Moje marzenia.
Ich nigdy nie wrzucą do celi.
Pewnego dnia zbudujemy razem balon.
A potem rozproszymy moje perfumy
nad państwami, miastami i górami.
Aż wszelką nienawiść…
zastąpi miłość.
Teraz znasz naszą historię.
Nie musisz się bać.
Spójrz tutaj.
Napisy: Krzysiek Igielski