1
00:00:02,000 --> 00:00:07,000
Downloaded from
YTS.MX

2
00:00:07,416 --> 00:00:10,125
‎(NETFLIX ขอเสนอ)

3
00:00:08,000 --> 00:00:13,000
Official YIFY movies site:
YTS.MX

4
00:00:14,333 --> 00:00:16,750
‎เรื่องนี้เริ่มต้นในความอนธการ

5
00:00:18,541 --> 00:00:21,541
‎เป็นเรื่องเกี่ยวกับความงามและความป่าเถื่อน

6
00:00:23,208 --> 00:00:26,333
‎เกี่ยวกับการค้นหาความสุข
‎และราคาที่เราต้องจ่าย

7
00:00:28,250 --> 00:00:31,583
‎ฉันเล่าเรื่องนี้ให้ฟัง เพราะมันเป็นเรื่องของฉัน

8
00:00:32,666 --> 00:00:33,791
‎เรื่องของเรา

9
00:00:40,208 --> 00:00:43,083
‎แต่ก็เป็นเรื่องของฆาตกรคนหนึ่งด้วย

10
00:00:53,375 --> 00:00:55,500
‎ฉันไม่เคยรู้จักเลย

11
00:00:56,083 --> 00:00:57,041
‎ความสุขน่ะ

12
00:00:57,583 --> 00:00:59,833
‎ราวกับมันหายวับไปจากฉันเหมือนกับกลิ่น

13
00:01:00,416 --> 00:01:03,375
‎ราวกับมีแต่คนที่มีประสาทสัมผัสมันได้เท่านั้น
‎ถึงจะพบกับความสุขได้

14
00:01:04,708 --> 00:01:06,291
‎ฉันไม่มีประสาทสัมผัสนั้น

15
00:01:06,958 --> 00:01:09,416
‎ประสาทในการดมกลิ่นคนและสรรพสิ่ง

16
00:01:10,291 --> 00:01:12,875
‎ฉันเห็น ฉันได้ยิน ฉันสัมผัสได้

17
00:01:14,250 --> 00:01:15,833
‎แต่ฉันไม่ได้กลิ่น

18
00:01:16,333 --> 00:01:19,125
‎กำแพงที่มองไม่เห็นแยกฉันออกจากทุกสิ่ง

19
00:01:20,833 --> 00:01:24,041
‎เพื่อเธอ ฉันจึงยอมเสี่ยงทุกอย่าง

20
00:01:24,625 --> 00:01:26,250
‎เพื่อรื้อกำแพงนั้นลง

21
00:01:36,208 --> 00:01:37,500
‎นี่ ช่วยหยุดรถก่อน

22
00:01:38,333 --> 00:01:41,416
‎- เร็วเข้าลอริ มาเร็ว
‎- ขึ้นมา

23
00:01:41,500 --> 00:01:42,833
‎ขอบคุณที่หยุดรถนะ

24
00:01:44,166 --> 00:01:47,875
‎มีแต่คนทุเรศๆ ทั้งนั้นเลย
‎ฉันไม่ได้กินไม่ได้นอนเลย

25
00:01:48,416 --> 00:01:50,625
‎ฉันลืมให้อาหารหมาฉันด้วยซ้ำไป

26
00:01:51,375 --> 00:01:53,875
‎เมืองใหญ่ห่วยแตก ฉันรู้ ฉัน…

27
00:01:55,083 --> 00:01:57,083
‎ฉันพูดมาก คุณพูดอะไรหน่อยสิ

28
00:01:57,166 --> 00:01:58,583
‎ฉันกำลังจะไปเริ่มงานใหม่

29
00:01:59,291 --> 00:02:02,750
‎เจ๋ง แบบงานในชนบท
‎ปลูกผักปลอดสารพิษ เลี้ยงสัตว์น่ะเหรอ

30
00:02:04,500 --> 00:02:05,625
‎ตำรวจน่ะ

31
00:02:11,416 --> 00:02:13,375
‎เอ้านี่ กินวิตามินหน่อย

32
00:02:16,166 --> 00:02:17,375
‎ขอบคุณ

33
00:02:19,208 --> 00:02:23,083
‎กลิ่นแบบนี้ ทุกวันควรเป็นแบบนี้แหละ

34
00:02:28,083 --> 00:02:29,583
‎ฉันจำได้ว่าฉันคิดว่า

35
00:02:30,500 --> 00:02:33,375
‎บางทีครั้งนี้แหละ
‎ครั้งนี้จะไม่ใช่แค่การเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง

36
00:02:34,000 --> 00:02:36,583
‎บางทียูโร่จะเป็นมากกว่า
‎แค่คนที่เข้ามาแล้วผ่านไป

37
00:02:37,791 --> 00:02:39,291
‎บางทีฉันจะมาถึงฝั่งแล้ว

38
00:02:39,833 --> 00:02:40,916
‎และอยู่ยาวเสียที

39
00:02:43,125 --> 00:02:46,250
‎- แน่ใจนะว่าอยากย้ายมาอยู่นี่จริงๆ
‎- ใช่

40
00:02:56,000 --> 00:02:59,958
‎ฉันไม่รู้ว่านี่คือความสุขที่ฉันหวังไว้

41
00:03:00,041 --> 00:03:03,083
‎หรือใกล้เคียงกับความสุข
‎เท่าที่ฉันจะไขว่คว้าไว้ได้ไหม

42
00:03:05,541 --> 00:03:07,208
‎(ตำรวจ)

43
00:03:09,833 --> 00:03:10,791
‎มาเถอะ มาน่า

44
00:03:12,291 --> 00:03:13,250
‎ยูโร่ เอาเลย

45
00:03:15,625 --> 00:03:17,375
‎มานี่ ไม่ เธอมาอยู่ตรงกลาง

46
00:03:17,458 --> 00:03:18,916
‎สาม สอง หนึ่ง

47
00:03:19,000 --> 00:03:21,625
‎- ตำรวจ!
‎- อีกทีนึง

48
00:03:22,333 --> 00:03:23,916
‎เซ็กซี่!

49
00:03:28,208 --> 00:03:30,166
‎เธอปรับตัวเร็วมากนะ

50
00:03:30,250 --> 00:03:33,166
‎มีปัญหาอะไรมาหาฉันได้เลย ตอนนี้ฉันคุม

51
00:03:33,250 --> 00:03:36,875
‎เธอกับยูโร่
‎เจอกันตอนเธอหาอะพาร์ตเมนต์เหรอ

52
00:03:36,958 --> 00:03:39,833
‎- ใช่
‎- พวกเธอดูแบบ… แบบว่า…

53
00:03:41,916 --> 00:03:44,083
‎- เยี่ยม สนุกให้เต็มที่เลยนะ
‎- ดื่ม

54
00:03:44,166 --> 00:03:47,458
‎อันนี้น้ำตาล 70 เปอร์เซ็นต์
‎มีสตรอว์เบอร์รี่ ส้ม กับชแนปส์

55
00:03:47,541 --> 00:03:48,500
‎โอ้

56
00:03:49,083 --> 00:03:52,833
‎ไม่เคยเห็นใครกระดกรวดเดียวแบบนี้ไหวเลย

57
00:04:24,333 --> 00:04:26,791
‎ยูโร่ทำให้ฉันรู้สึกอย่างที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน

58
00:04:27,833 --> 00:04:29,666
‎และฉันอยากเชื่อในความรู้สึกนี้

59
00:04:37,416 --> 00:04:38,416
‎ตัวฉันเหม็นไหม

60
00:04:39,000 --> 00:04:39,916
‎อือฮึ

61
00:04:41,833 --> 00:04:43,208
‎บอกฉันหน่อยสิ

62
00:04:44,875 --> 00:04:46,708
‎นี่ คุณต้องบอกฉันนะ

63
00:04:48,500 --> 00:04:50,708
‎ฉันอยากดมกลิ่นเหงื่อคุณจัง

64
00:04:52,750 --> 00:04:54,333
‎กลิ่นมันเหมือน…

65
00:04:54,416 --> 00:04:56,000
‎- เหมือนอะไร
‎- เหมือนดอกลิลลี่…

66
00:04:56,833 --> 00:04:58,000
‎ลิลลี่ออฟเดอะวัลเล่ย์เหรอ

67
00:04:59,250 --> 00:05:01,250
‎เราจะต้องมีสวนเล็กๆ

68
00:05:02,125 --> 00:05:03,458
‎ที่มีดอกไม้กับต้นไม้

69
00:05:05,500 --> 00:05:07,125
‎ฉันอยากมีบ้านแบบนั้น

70
00:05:09,333 --> 00:05:10,250
‎กับคุณ

71
00:05:27,833 --> 00:05:30,708
‎- โรซ่า มีอะไร
‎- ยูโร่ นี่

72
00:05:30,791 --> 00:05:31,875
‎คุณอยู่ไหน

73
00:05:32,458 --> 00:05:34,541
‎ลูกๆ บอกว่าคิดถึงคุณ

74
00:05:35,041 --> 00:05:36,791
‎ฉันเลยคิดว่าน่าจะโทรหาคุณ

75
00:05:37,375 --> 00:05:39,875
‎ฉันไม่รู้ว่าอะไรรอเราอยู่

76
00:05:40,666 --> 00:05:43,500
‎ว่าเรื่องของเราจะโยงใยอย่างแยกไม่ออก

77
00:05:43,583 --> 00:05:45,375
‎กับเรื่องของนักทำน้ำหอม

78
00:05:48,625 --> 00:05:49,500
‎โดเรียน

79
00:05:51,541 --> 00:05:53,000
‎ฉันรับแกไว้

80
00:05:54,416 --> 00:05:56,416
‎ฉันสอนแกทุกอย่าง

81
00:05:59,541 --> 00:06:01,291
‎ทุกอย่างที่แกรู้

82
00:06:01,833 --> 00:06:03,833
‎แกเรียนมาจากฉัน

83
00:06:04,416 --> 00:06:07,250
‎ทีนี้ก็กลับไปทำงานซะ

84
00:06:08,083 --> 00:06:09,708
‎คุณได้สูตรผมไป

85
00:06:11,583 --> 00:06:12,833
‎ยุติธรรมแล้ว

86
00:06:30,666 --> 00:06:31,583
‎อะไรเนี่ย

87
00:06:33,500 --> 00:06:34,958
‎สูตรนี้…

88
00:06:36,583 --> 00:06:39,125
‎แกตั้งใจจะทำอะไรกับผู้หญิงพวกนี้

89
00:06:42,750 --> 00:06:44,083
‎ผมอยากจะสร้างบางอย่าง

90
00:06:44,750 --> 00:06:47,083
‎ที่ยิ่งใหญ่กว่าปณิธานของมนุษย์

91
00:06:48,166 --> 00:06:49,541
‎ไม่มีใครทำได้

92
00:06:52,625 --> 00:06:54,666
‎ไม่มีใครมีสิทธิ์ทำถึงขั้นนั้น

93
00:06:57,000 --> 00:06:59,333
‎น้ำหอมความรัก

94
00:07:01,375 --> 00:07:03,500
‎มันเป็นไปไม่ได้

95
00:07:07,708 --> 00:07:08,708
‎โดเรียน

96
00:07:12,000 --> 00:07:12,916
‎โดเรียน

97
00:07:21,458 --> 00:07:24,041
‎การเดินทางของโดเรียน
‎ก็เป็นการเริ่มต้นใหม่เช่นกัน

98
00:07:25,875 --> 00:07:27,916
‎เขาเองก็กำลังค้นหาอะไรบางอย่าง

99
00:07:30,083 --> 00:07:33,750
‎โดเรียนเชี่ยวชาญในการเก็บรักษา
‎คุณค่าซึ่งมีอายุแสนสั้นของสิ่งต่างๆ

100
00:07:34,500 --> 00:07:35,375
‎นั่นคือกลิ่น

101
00:07:38,291 --> 00:07:40,833
‎ใช่

102
00:07:45,791 --> 00:07:46,875
‎นั่นไง

103
00:07:53,791 --> 00:07:57,583
‎เขาเชื่อว่าเขาได้ค้นพบสูตร
‎ที่จะเก็บรักษาคุณค่าของมนุษย์แล้ว

104
00:07:58,208 --> 00:08:00,333
‎สิ่งที่เขาต้องการก็แค่ผู้สมรู้ร่วมคิด

105
00:08:16,791 --> 00:08:17,666
‎เร็กซ์พูด

106
00:08:18,500 --> 00:08:19,666
‎ฉันกำลังกลับไป

107
00:08:21,916 --> 00:08:24,750
‎นายจะกลับมาแล้ว ตั้งนานเลยนะ

108
00:08:24,833 --> 00:08:26,958
‎ใช่ ไว้เจอกัน

109
00:08:27,458 --> 00:08:30,166
‎นี่มัน… เยี่ยมไปเลย

110
00:08:30,250 --> 00:08:31,750
‎เราจะทำอย่างที่เคยทำ

111
00:08:32,666 --> 00:08:33,708
‎แต่จะดีขึ้นเยอะ

112
00:08:33,791 --> 00:08:35,875
‎แล้วจะให้ฉันทำอะไร ฉันทำได้หมด

113
00:08:35,958 --> 00:08:37,583
‎โลกจะงดงามขึ้น

114
00:08:38,833 --> 00:08:40,875
‎ดังนั้นเส้นทางของเราจึงพาดผ่านกัน

115
00:08:50,583 --> 00:08:51,458
‎ตรงนั้น

116
00:08:53,375 --> 00:08:55,958
‎เรายังลงไปไม่ได้ ยังไม่ปลอดภัย

117
00:09:12,250 --> 00:09:13,291
‎ซันนี่

118
00:09:14,166 --> 00:09:15,083
‎อย่า

119
00:09:35,208 --> 00:09:36,458
‎ซันนี่ จะมาไหม

120
00:09:40,458 --> 00:09:42,958
‎ฉันรับเธอขึ้นรถตอนย้ายมาที่นี่

121
00:09:48,625 --> 00:09:50,125
‎เป็นการผ่าที่มีเป้าหมาย

122
00:09:51,666 --> 00:09:52,708
‎ส่วนที่หายไปคือ…

123
00:09:55,375 --> 00:09:58,750
‎ต่อมเหงื่อตรงรักแร้และหัวหน่าว

124
00:09:59,416 --> 00:10:01,541
‎ช่องคลอดไม่มีบาดแผล

125
00:10:02,416 --> 00:10:03,625
‎อาชญากรรมทางเพศ…

126
00:10:04,916 --> 00:10:06,208
‎สามารถตัดออกได้

127
00:10:10,458 --> 00:10:12,458
‎พบศพเด็กสาวเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

128
00:10:13,625 --> 00:10:15,666
‎ทุกศพมีบาดแผลเหมือนกัน

129
00:10:16,625 --> 00:10:19,750
‎ไม่ยากที่จะเดาแรงจูงใจของการฆาตกรรม

130
00:10:21,083 --> 00:10:22,291
‎มันเกี่ยวกับผิวหนัง

131
00:10:23,125 --> 00:10:24,166
‎และผม

132
00:10:25,083 --> 00:10:28,500
‎เกี่ยวกับกลิ่นของมนุษย์ และฟีโรโมนที่อยู่ในกลิ่น

133
00:10:30,625 --> 00:10:33,375
‎หลักฐานทั้งหมดชี้ไปที่จุดเกิดเหตุแห่งหนึ่ง

134
00:10:35,666 --> 00:10:38,625
‎เราจะตั้งทีมพิเศษคดี "ฆาตกรหลุมหลบภัย"

135
00:10:38,708 --> 00:10:40,958
‎พบลายนิ้วมือและดีเอ็นเอที่นี่จำนวนมาก…

136
00:10:42,041 --> 00:10:44,625
‎โอเค ดี ฝากสวัสดีลูกๆ ด้วยนะโรซ่า

137
00:10:47,208 --> 00:10:48,375
‎ไว้เจอกัน

138
00:10:52,000 --> 00:10:53,791
‎เราได้ผู้ต้องสงสัยหลัก

139
00:10:53,875 --> 00:10:56,375
‎คาร์ล็อตต้า คูนิก หรือที่รู้จักกันในชื่อเร็กซ์

140
00:10:56,875 --> 00:10:58,333
‎ฉันจับตาดูเธอ

141
00:10:58,833 --> 00:11:00,750
‎นานมาก แต่ไม่ได้อะไร

142
00:11:07,625 --> 00:11:09,500
‎เขายกเลิกการจับตาดูของเรา

143
00:11:10,083 --> 00:11:12,416
‎ทั้งหมด พรุ่งนี้เป็นต้นไป

144
00:11:12,500 --> 00:11:13,333
‎อะไรนะ

145
00:11:14,041 --> 00:11:15,666
‎- เราไม่มีอะไรเลย
‎- บ้าที่สุด

146
00:11:15,750 --> 00:11:18,833
‎คูนิกอยู่ในบริเวณใกล้เคียงสถานที่พบศพ

147
00:11:19,333 --> 00:11:22,500
‎ที่แบบนั้นไม่ได้เข้าไปง่ายๆ
‎หลายครั้งด้วย ฉันจะทำต่อ

148
00:11:23,291 --> 00:11:24,708
‎ออกไปหาอะไรดื่มกันก่อนดีกว่า

149
00:11:26,583 --> 00:11:27,791
‎ฉันไปไม่ได้

150
00:11:27,875 --> 00:11:29,916
‎ฉันต้องเขียนรายงานให้เสร็จ

151
00:11:43,500 --> 00:11:45,541
‎เอิ่ม… ผม เอ่อ…

152
00:11:52,166 --> 00:11:53,166
‎โรซ่า

153
00:11:54,750 --> 00:11:56,000
‎เธออยากกลับมา

154
00:12:05,250 --> 00:12:07,041
‎หลายเดือนนี้ที่อยู่กับคุณ…

155
00:12:09,291 --> 00:12:12,500
‎ซันนี่ มัน… มันวิเศษมากนะแต่…

156
00:12:17,541 --> 00:12:19,041
‎ผมคิดถึงลูกๆ ผม

157
00:12:22,125 --> 00:12:23,125
‎ผมขอโทษ

158
00:12:57,958 --> 00:13:02,291
‎มันจบลงปุบปับเหมือนตอนเริ่ม

159
00:13:04,041 --> 00:13:05,291
‎ฉันกลับมาโดดเดี่ยวอีก

160
00:13:09,333 --> 00:13:10,833
‎เหมือนพ่อหนุ่มโดดเดี่ยวคนนี้

161
00:13:11,333 --> 00:13:13,000
‎คนที่ฉันห่วงใยได้

162
00:13:13,500 --> 00:13:14,916
‎- หวัดดี ผมสเตฟาน
‎- สเตฟาน

163
00:13:15,000 --> 00:13:16,708
‎ฉันรู้จักเธอ

164
00:13:17,708 --> 00:13:18,625
‎คนข้างบ้าน

165
00:13:18,708 --> 00:13:21,625
‎ผมอยากถามว่าคุณพอจะ…

166
00:13:21,708 --> 00:13:24,666
‎เขาจะเอาเบียร์หรือไวน์ล่ะ พ่อเธอน่ะ

167
00:13:25,291 --> 00:13:26,291
‎ทั้งสองอย่างครับ

168
00:13:28,458 --> 00:13:29,416
‎เข้ามาสิ

169
00:13:30,833 --> 00:13:32,333
‎กินพิซซ่าหน่อยไหม

170
00:13:33,416 --> 00:13:36,791
‎งานเป็นอย่างเดียวที่ช่วยไม่ให้ฉันคิดเรื่องยูโร่

171
00:13:44,625 --> 00:13:47,208
‎ฉันตัดสินใจจะตามดูเร็กซ์ต่อ

172
00:13:47,291 --> 00:13:50,083
‎ไม่ว่าเธอจะไปไหน จะอยู่นานเท่าไร

173
00:13:50,166 --> 00:13:52,083
‎ในที่สุดเธอต้องให้เบาะแสกับฉันแน่

174
00:14:07,083 --> 00:14:08,125
‎เสร็จแล้ว

175
00:14:08,958 --> 00:14:10,541
‎เธอลองดูได้ เร็กซ์

176
00:14:50,333 --> 00:14:52,416
‎มันเป็นเบาะแสที่มองไม่เห็น

177
00:14:53,750 --> 00:14:55,625
‎ที่ฉันก็ชี้ให้ชัดลงไปไม่ได้

178
00:15:36,416 --> 00:15:37,750
‎ฉันเข้าใกล้…

179
00:15:38,791 --> 00:15:41,125
‎นักทำน้ำหอมมากโดยไม่รู้ตัว

180
00:15:43,166 --> 00:15:45,583
‎ฉันเองทีน่า ฉันต้องการกำลังเสริม

181
00:15:54,166 --> 00:15:55,875
‎คุณได้บอกอะไรกับทีน่ารึเปล่า

182
00:16:03,458 --> 00:16:04,791
‎เราทำงานร่วมกันได้แน่

183
00:16:09,458 --> 00:16:10,916
‎กลิ่นเหมือนควันไฟ

184
00:16:13,750 --> 00:16:16,541
‎ไม่ จะทำลายไม่ได้นะ

185
00:16:16,625 --> 00:16:18,666
‎เอามานี่นะ นังโง่!

186
00:16:18,750 --> 00:16:21,291
‎แต่มันวิเศษมากนี่

187
00:16:21,375 --> 00:16:23,333
‎มันวิเศษมาก

188
00:16:30,833 --> 00:16:31,791
‎ตำรวจ!

189
00:16:33,791 --> 00:16:35,333
‎ฟังนะ คุณต้องออกไป

190
00:16:43,833 --> 00:16:45,250
‎ข้างในมีใครอีกไหม

191
00:16:46,958 --> 00:16:48,625
‎- ข้างในมีใครอีกไหม
‎- โดเรียน

192
00:16:50,041 --> 00:16:50,875
‎ซันนี่

193
00:16:50,958 --> 00:16:53,666
‎เขาจะทำลายไม่ได้ ฉันอยากได้อีก

194
00:16:53,750 --> 00:16:56,458
‎- นี่ตำรวจ เรากำลังเข้าไป
‎- เอาอีก!

195
00:16:57,250 --> 00:16:58,500
‎นี่ตำรวจ

196
00:16:59,416 --> 00:17:00,916
‎ฉันอยากได้อีก

197
00:18:29,083 --> 00:18:30,791
‎ฉันไม่ได้กลิ่น

198
00:18:31,666 --> 00:18:34,208
‎แต่ฉันรู้สึกถึงพลังที่ฟุ้งออกมาจากมัน

199
00:18:34,291 --> 00:18:35,583
‎ซันนี่ ระวังด้วย

200
00:18:35,666 --> 00:18:38,416
‎มีผู้ต้องสงสัยคนที่สอง ชื่อโดเรียน

201
00:19:10,250 --> 00:19:12,583
‎ยูโร่ ไม่ เราต้องไปตามหาอีกคนนึง

202
00:19:32,416 --> 00:19:36,208
‎มันไม่ใช่สิ่งที่โดเรียนตั้งใจจะสร้าง

203
00:19:36,750 --> 00:19:37,750
‎ผิด

204
00:19:40,041 --> 00:19:40,958
‎ทุกอย่าง

205
00:19:44,291 --> 00:19:45,291
‎ไม่ใช่ความรัก

206
00:19:46,625 --> 00:19:47,666
‎แค่เซ็กส์

207
00:20:05,250 --> 00:20:07,583
‎เมื่อเร็กซ์ถูกจับ คดีก็ปิดลง

208
00:20:08,666 --> 00:20:10,041
‎แต่ยังไม่คลี่คลาย

209
00:20:10,125 --> 00:20:11,750
‎ถูกนำตัวไปแผนกนิติจิตเวช

210
00:20:11,833 --> 00:20:14,708
‎ผู้ต้องสงสัยคนที่สองยังลอยนวล…

211
00:20:14,791 --> 00:20:17,750
‎ฉันไม่ได้บอกใครถึงสิ่งที่ฉันเจอในห้องทดลอง

212
00:20:18,375 --> 00:20:20,333
‎ฉันอยากเก็บเรื่องเงียบไว้

213
00:20:20,875 --> 00:20:24,833
‎การฆาตกรรมเด็กสาวเหล่านี้อาจเชื่อมโยง

214
00:20:24,916 --> 00:20:28,291
‎กับสิ่งที่เรียกว่าน้ำหอมความรัก

215
00:20:28,833 --> 00:20:32,333
‎ซึ่งผู้ต้องสงสัยทั้งสองตั้งใจอยากจะสร้างขึ้น

216
00:20:33,416 --> 00:20:35,916
‎จนถึงตอนนี้เรายังไม่เจอของอะไรแบบนั้น

217
00:20:43,250 --> 00:20:44,333
‎เจอกันพรุ่งนี้นะ

218
00:20:44,916 --> 00:20:46,000
‎เจอกันพรุ่งนี้

219
00:21:28,291 --> 00:21:29,500
‎ไร้สาระที่สุด เจ้าพวกนั้น

220
00:21:48,541 --> 00:21:50,083
‎ลงไปซะ ยูโร่

221
00:21:53,375 --> 00:21:54,333
‎ออกไป

222
00:22:09,916 --> 00:22:12,791
‎ยูโร่กลับมาหาฉัน

223
00:22:13,666 --> 00:22:14,541
‎โอ๊ย

224
00:22:14,625 --> 00:22:16,833
‎และเกือบจะรู้สึกเหมือนว่า

225
00:22:16,916 --> 00:22:18,958
‎เขากลับมาเพราะเขารักฉัน

226
00:22:23,291 --> 00:22:25,166
‎แต่มันไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว

227
00:22:25,250 --> 00:22:26,250
‎- หวัดดี
‎- ไง

228
00:22:32,625 --> 00:22:34,666
‎เราเคยมีของอย่าง…

229
00:22:35,166 --> 00:22:36,500
‎อย่างพวกเต็นท์ชายหาด

230
00:22:37,208 --> 00:22:39,666
‎ตอนเด็กๆ เราเคยนอนค้างในนั้นบ่อยๆ

231
00:22:40,333 --> 00:22:41,458
‎ในที่ที่ห่างไกลไร้ผู้คน…

232
00:22:41,541 --> 00:22:42,750
‎ฉันกำลังหลอกลวงยูโร่

233
00:22:43,875 --> 00:22:45,041
‎และตัวฉันเองด้วย

234
00:23:18,250 --> 00:23:21,583
‎แต่แล้วเกิดบางสิ่งขึ้นซึ่งเปลี่ยนทุกสิ่งทุกอย่าง

235
00:23:22,250 --> 00:23:27,000
‎บางสิ่งที่ฉันต้องการอย่างที่สุด
‎และก็กลัวอย่างที่สุด

236
00:23:28,916 --> 00:23:30,291
‎ลูก มาเกิด

237
00:23:44,458 --> 00:23:46,250
‎- อร่อยดี
‎- เหรอ

238
00:23:46,333 --> 00:23:48,875
‎อืม แค่ต้องใส่เกลือกับพริกไทยอีกนิด

239
00:23:53,083 --> 00:23:56,166
‎เด็กๆ เป็นไงบ้าง ที่กลับไปกลับมาแบบนี้น่ะ

240
00:24:07,375 --> 00:24:09,708
‎นี่ ดูสิ

241
00:24:09,791 --> 00:24:11,750
‎คุณอยากได้อย่างนี้ใช่ไหม

242
00:24:14,625 --> 00:24:16,833
‎- ต้องปรับปรุงอีกเยอะ แต่ก็…
‎- พระเจ้า

243
00:24:16,916 --> 00:24:17,750
‎ไม่แพง

244
00:24:19,250 --> 00:24:20,875
‎แถวนี้หาแบบนี้ยากนะ

245
00:24:21,916 --> 00:24:23,458
‎เหมือนฝันเลย

246
00:24:24,083 --> 00:24:26,166
‎(สี่ห้องนอน หนึ่งห้องน้ำ
‎พื้นที่ 1,500 ตารางเมตร)

247
00:24:36,791 --> 00:24:38,166
‎ฉันมีอะไรจะบอกคุณ

248
00:24:43,458 --> 00:24:44,291
‎โรซ่าน่ะ

249
00:24:45,625 --> 00:24:47,000
‎ลิลลี่ล้ม

250
00:24:47,625 --> 00:24:48,500
‎อยู่โรงพยาบาล

251
00:24:49,500 --> 00:24:51,625
‎อาจไม่ร้ายแรงอะไรแต่…

252
00:24:53,458 --> 00:24:54,333
‎ผมต้องไป

253
00:24:55,125 --> 00:24:57,125
‎- ขอโทษนะ
‎- ไม่เป็นไร ไปเถอะ

254
00:25:07,625 --> 00:25:10,375
‎- ว่าแต่คุณมีอะไรจะบอกผมเหรอ
‎- ไปเถอะ รีบไป

255
00:25:22,458 --> 00:25:26,875
‎(ประสาทดมกลิ่นในแม่)

256
00:25:29,291 --> 00:25:33,041
‎"แม่สามารถแยกแยะกลิ่นของลูกได้โดยไม่พลาด"

257
00:25:34,250 --> 00:25:38,583
‎"เซโรโทนินกับออกซิโตซิน
‎สร้างสายสัมพันธ์อันพิเศษ"

258
00:25:39,458 --> 00:25:40,708
‎(กลับมาดมกลิ่นได้หลังบาดเจ็บ)

259
00:25:42,958 --> 00:25:47,708
‎"กลิ่นของทารกคือรูปแบบทางเคมี
‎ที่ใช้สื่อสารระหว่างแม่และเด็ก"

260
00:25:58,958 --> 00:26:01,666
‎แม่พยายามจินตนาการว่ามันจะเป็นยังไง

261
00:26:03,833 --> 00:26:05,833
‎แต่แม่ไม่รู้สึกอะไรเลย

262
00:26:08,125 --> 00:26:09,625
‎และนั่นทำให้แม่กลัว

263
00:26:19,583 --> 00:26:23,625
‎เพราะต่างกับสัตว์อื่นใด
‎ต่างกับแม่ปกติทั่วไปในโลกนี้

264
00:26:24,583 --> 00:26:26,083
‎แม่ไม่สามารถได้กลิ่นลูก

265
00:26:29,541 --> 00:26:30,458
‎เฮ้ย!

266
00:26:32,916 --> 00:26:34,250
‎อย่ามายุ่งนะ

267
00:26:34,333 --> 00:26:35,208
‎กลับมาเดี๋ยวนี้

268
00:26:43,041 --> 00:26:43,875
‎นี่

269
00:26:44,958 --> 00:26:45,833
‎มีอะไรรึเปล่า

270
00:26:48,875 --> 00:26:50,583
‎ผมจะไม่หาเหล้าให้เขาแล้ว

271
00:26:54,375 --> 00:26:55,916
‎นี่

272
00:26:56,000 --> 00:26:57,333
‎ผมจะไปจากที่นี่

273
00:26:57,416 --> 00:26:59,125
‎แม่นึกถึงวัยเด็กของแม่

274
00:26:59,208 --> 00:27:00,083
‎เขากู่ไม่กลับแล้ว

275
00:27:00,166 --> 00:27:01,833
‎- กลับสิ
‎- เขาป่วย

276
00:27:01,916 --> 00:27:05,458
‎แม่สงสัยว่าถ้าไม่เป็นแม่คนซะเลย
‎จะดีกว่าเป็นแม่ที่เลวไหม

277
00:27:05,541 --> 00:27:06,458
‎สเตฟาน

278
00:27:09,875 --> 00:27:11,666
‎คืนนี้เขาจะค้างที่บ้านฉัน

279
00:27:12,958 --> 00:27:15,500
‎ลูกคือของขวัญจากพระเจ้านะ ไอ้บ้า!

280
00:27:17,125 --> 00:27:18,875
‎มาเถอะ ไปกัน

281
00:27:22,750 --> 00:27:26,625
‎แต่ความกลัวนั้นก็กลับมาหลอกหลอนในความฝัน

282
00:27:30,000 --> 00:27:32,625
‎นำแม่กลับเข้าสู่รอยทางของนักทำน้ำหอม

283
00:27:33,125 --> 00:27:35,541
‎แล้วแม่ก็รู้ตัวว่าแม่ต้องให้เขาช่วย

284
00:27:39,833 --> 00:27:43,083
‎ถ้าจะมีใครสอนให้แม่ดมกลิ่นได้

285
00:27:43,708 --> 00:27:44,666
‎ก็ต้องเป็นเขา

286
00:28:20,250 --> 00:28:23,708
‎แม่กลับไปยังที่ที่สาวๆ พวกนั้นถูกฆ่า

287
00:28:34,250 --> 00:28:37,000
‎บางอย่างบอกแม่ว่าโดเรียนซ่อนตัวอยู่ที่นี่

288
00:29:36,083 --> 00:29:37,000
‎นี่!

289
00:30:02,875 --> 00:30:03,791
‎สวัสดี

290
00:30:22,500 --> 00:30:24,083
‎คุณใช้น้ำหอมผม

291
00:30:28,166 --> 00:30:29,625
‎มันได้ผลแค่เซ็กส์

292
00:30:32,708 --> 00:30:33,708
‎ไม่ใช่ความรัก

293
00:30:43,000 --> 00:30:43,875
‎นี่

294
00:30:46,500 --> 00:30:48,041
‎ขานายต้องรักษา

295
00:30:52,333 --> 00:30:53,708
‎ฉันจะพานายขึ้นไป

296
00:30:54,416 --> 00:30:55,375
‎ตกลง

297
00:31:11,500 --> 00:31:12,625
‎กลิ่นคุณ

298
00:31:17,291 --> 00:31:18,333
‎ไข่มุก

299
00:31:26,916 --> 00:31:27,916
‎ใช่

300
00:31:35,958 --> 00:31:37,666
‎คุณจะจับผมเลยไหม

301
00:31:45,291 --> 00:31:46,875
‎ฉันต้องหัดดมกลิ่น

302
00:31:50,000 --> 00:31:51,500
‎งั้นคุณจะปล่อยผมไปไหม

303
00:32:00,000 --> 00:32:01,166
‎มันเป็นไปไม่ได้

304
00:32:03,791 --> 00:32:07,416
‎คุณต้องหากลิ่นมาให้ผม ถ้าจะให้ผมช่วยคุณ

305
00:32:32,583 --> 00:32:34,291
‎เราทำสัญญากัน

306
00:32:35,375 --> 00:32:37,208
‎โดเรียนจะเป็นครูให้แม่

307
00:32:38,833 --> 00:32:40,333
‎ส่วนแม่จะปกป้องเขา

308
00:32:48,416 --> 00:32:50,666
‎ฉันไม่สบาย ขอลาป่วย

309
00:33:23,666 --> 00:33:24,583
‎ต้นสนซีดาร์

310
00:33:25,583 --> 00:33:26,791
‎แอมโมเนียไม่พอ

311
00:33:27,666 --> 00:33:29,875
‎เลือดวัวนี่ก็คุณภาพต่ำ

312
00:33:33,291 --> 00:33:34,541
‎นี่ไม่ใช่ไธม์

313
00:33:35,083 --> 00:33:36,375
‎เป็นกลิ่นสังเคราะห์

314
00:33:37,041 --> 00:33:38,333
‎ต้องเปลี่ยนผ้าพันแผลแล้ว

315
00:33:41,833 --> 00:33:43,833
‎ผมบอกแล้วว่าทุกอย่างต้องใช่

316
00:33:44,541 --> 00:33:46,125
‎ต้องแม่น ต้องเป๊ะ

317
00:33:47,916 --> 00:33:48,833
‎อยู่นี่หมดแล้ว

318
00:33:53,916 --> 00:33:55,125
‎พริกนี่ใช้ได้นะ

319
00:33:56,250 --> 00:33:57,208
‎ผักชีล้อมก็ด้วย

320
00:33:57,291 --> 00:33:59,333
‎แต่เราไว้ใจกันไม่ได้

321
00:33:59,416 --> 00:34:01,041
‎แม่ได้สารสกัดมาขวดนึง

322
00:34:01,125 --> 00:34:03,875
‎ไม่เตะตา ไร้กลิ่น เป็นพิษ

323
00:34:06,125 --> 00:34:10,375
‎แม่เตรียมใจรับ
‎ไม่ว่าจะเรื่องเลวร้ายที่สุดหรือปาฏิหาริย์

324
00:34:10,458 --> 00:34:12,125
‎มันจะต้องได้ผล

325
00:34:13,083 --> 00:34:16,083
‎ยกทุกอย่างมาให้ผมที ผมจะเริ่มเลย

326
00:34:16,583 --> 00:34:18,041
‎ต้องการของพวกนี้ไปทำไม

327
00:34:18,541 --> 00:34:20,125
‎เพื่อฝึกการดมกลิ่นคุณไง

328
00:34:21,083 --> 00:34:23,458
‎ผมจดทุกอย่างไว้แล้วระหว่างที่คุณไม่อยู่

329
00:34:24,000 --> 00:34:26,833
‎อ่านซะ แล้วคุณก็จะพร้อม

330
00:34:27,916 --> 00:34:31,041
‎เราจะว่ากันต่อพรุ่งนี้เช้า ตอนนี้พักกันก่อน

331
00:34:42,583 --> 00:34:45,250
‎"โมเลกุลกลิ่นเหมือนอนุภาคฝุ่นขนาดจิ๋ว"

332
00:34:46,541 --> 00:34:49,666
‎"คุณต้องจินตนาการมันว่าเหมือนผีเสื้อหลากสีสัน"

333
00:34:49,750 --> 00:34:51,833
‎"ร่างกายคุณต้องพร้อม"

334
00:34:52,333 --> 00:34:55,291
‎"เซลล์ที่ใช้ดมกลิ่นยี่สิบล้านเซลล์
‎เตรียมพร้อมรอดมกลิ่นอยู่"

335
00:35:11,916 --> 00:35:15,333
‎โดเรียนกลับสู่โลกแห่งกลิ่นของเขา

336
00:35:22,291 --> 00:35:24,958
‎แม่รู้สึกได้ว่าเขามีอย่างอื่นอยู่ในใจ

337
00:35:45,291 --> 00:35:46,541
‎หลับสบายไหมครับ

338
00:35:49,041 --> 00:35:49,958
‎อร่อย

339
00:35:50,041 --> 00:35:51,875
‎ไม่ง่ายเลยสำหรับคนที่ไม่ได้กลิ่น

340
00:35:53,583 --> 00:35:55,083
‎คุณทำอาหารแบบนี้ให้เขาด้วยเหรอ

341
00:35:55,875 --> 00:35:57,333
‎ให้พ่อของลูกคุณน่ะ

342
00:36:00,708 --> 00:36:01,541
‎เจ็ด

343
00:36:04,375 --> 00:36:09,625
‎ไม่สิ แปดสัปดาห์
‎ผมมั่นใจว่าลูกคุณจะกลิ่นเหมือนคุณ

344
00:36:09,708 --> 00:36:13,916
‎- ฉันอยากเรียนดมกลิ่น แค่นั้น
‎- ผมต้องรู้มากกว่านี้ ไม่งั้นก็ช่วยคุณไม่ได้

345
00:36:15,291 --> 00:36:16,708
‎ฉันต้องทำอะไรบ้าง

346
00:36:16,791 --> 00:36:19,833
‎นี่ พวกนี้คือกลิ่นพื้นฐานหกกลิ่น

347
00:36:20,500 --> 00:36:23,500
‎กลิ่นที่มีอยู่ในโลกคือการผสมผสานของหกกลิ่นนี่

348
00:36:32,958 --> 00:36:33,916
‎ลองดมสิ

349
00:36:35,208 --> 00:36:36,041
‎เชิญเลย

350
00:36:51,541 --> 00:36:52,416
‎ไม่ได้กลิ่นเหรอ

351
00:36:55,708 --> 00:36:56,625
‎ลองอันอื่นด้วย

352
00:37:00,125 --> 00:37:01,125
‎กลิ่นดอกไม้

353
00:37:01,666 --> 00:37:03,291
‎กลิ่นผลไม้

354
00:37:05,375 --> 00:37:06,291
‎ยางไม้

355
00:37:14,041 --> 00:37:15,375
‎ทำแบบนั้นตอนเช้า

356
00:37:16,833 --> 00:37:18,000
‎แล้วก็ตอนเย็น

357
00:37:18,625 --> 00:37:20,333
‎ทุกวัน ดมไปเรื่อยๆ

358
00:37:22,375 --> 00:37:25,583
‎จนกว่าคุณจะรู้สึกว่าบางอย่างเปลี่ยนไป

359
00:37:27,291 --> 00:37:28,833
‎เริ่มฝึกตั้งแต่ตอนนี้เลย

360
00:37:37,125 --> 00:37:38,791
‎ถ้าเราไม่ได้ยินอะไรเลย

361
00:37:41,250 --> 00:37:42,750
‎ไม่เห็นอะไรเลย

362
00:37:44,083 --> 00:37:45,791
‎สิ่งที่เหลืออยู่ก็คือการสัมผัส

363
00:37:46,333 --> 00:37:47,625
‎กับการดมกลิ่น

364
00:37:49,583 --> 00:37:53,875
‎แม่เพ่งสมาธิผัสสะของแม่
‎เพื่อค้นให้พบประสาทดมกลิ่นอีกครั้ง

365
00:37:55,458 --> 00:37:56,416
‎กลิ่น

366
00:37:57,250 --> 00:37:58,833
‎และรสชาติของสิ่งต่างๆ

367
00:38:11,666 --> 00:38:12,625
‎แม่พยายาม

368
00:38:23,250 --> 00:38:25,291
‎ทุกวัน ทำอีกครั้ง

369
00:38:27,750 --> 00:38:28,791
‎ทำซ้ำแล้วซ้ำเล่า

370
00:38:41,708 --> 00:38:43,500
‎จนกระทั่งแม่เชื่อจริงๆ

371
00:38:43,583 --> 00:38:45,541
‎ว่าบางอย่างกำลังเปลี่ยนไป

372
00:38:50,000 --> 00:38:50,875
‎สายัณห์สวัสดิ์

373
00:38:52,541 --> 00:38:53,541
‎วันนี้เป็นยังไงบ้าง

374
00:38:58,583 --> 00:38:59,416
‎ว่าไง

375
00:39:01,458 --> 00:39:02,750
‎มีอะไรเปลี่ยนไปไหม

376
00:39:29,083 --> 00:39:31,125
‎คุณเสียประสาทดมกลิ่นไปยังไง

377
00:39:32,791 --> 00:39:33,750
‎เล่าให้ผมฟังหน่อยสิ

378
00:39:37,125 --> 00:39:38,333
‎ตอนนั้นหน้าหนาว

379
00:39:40,458 --> 00:39:41,833
‎ฉันเป็นหวัด

380
00:39:44,625 --> 00:39:45,500
‎อายุเท่าไร

381
00:39:49,041 --> 00:39:50,291
‎เจ็ดขวบ

382
00:39:51,166 --> 00:39:52,083
‎แล้วพ่อแม่คุณล่ะ

383
00:39:54,458 --> 00:39:55,958
‎พ่อฉัน…

384
00:39:57,375 --> 00:39:58,458
‎จากไปแล้ว

385
00:39:59,791 --> 00:40:01,958
‎- ส่วนแม่ก็…
‎- คุณโตมาด้วยตัวเอง

386
00:40:02,458 --> 00:40:03,875
‎แม่ไม่สนใจ

387
00:40:05,583 --> 00:40:07,000
‎แม่ปล่อยให้ฉันเป็นหวัดไม่หาย

388
00:40:09,916 --> 00:40:11,583
‎กลิ่นคือความรู้สึก

389
00:40:12,958 --> 00:40:13,916
‎ความทรงจำ

390
00:40:15,333 --> 00:40:16,541
‎คุณอายุเจ็ดขวบ

391
00:40:16,625 --> 00:40:19,791
‎กลิ่นทุกกลิ่นที่คุณเคยได้มาจนถึงตอนนั้น

392
00:40:20,500 --> 00:40:22,666
‎จะประทับอยู่ในสมองคุณ

393
00:40:23,791 --> 00:40:25,208
‎เราไม่มีวันเสียมันไป

394
00:40:26,625 --> 00:40:28,041
‎กลิ่นของวัยเด็ก

395
00:40:29,291 --> 00:40:31,708
‎นั่นคือกุญแจ คุณต้องกลับไปที่ตรงนั้น

396
00:40:36,166 --> 00:40:38,166
‎นี่มันบ้าที่สุด

397
00:40:44,666 --> 00:40:47,000
‎เราจบแล้ว มันไม่ได้ผล

398
00:40:48,416 --> 00:40:49,500
‎นายทำไม่ได้

399
00:40:54,375 --> 00:40:55,833
‎ตอนเป็นเด็ก เราทำอะไรไม่ได้

400
00:40:57,291 --> 00:40:59,000
‎คนอื่นทำกับเราตามที่พวกเขาพอใจจะทำ

401
00:41:01,166 --> 00:41:02,666
‎พ่อผมเป็นบาทหลวง

402
00:41:04,458 --> 00:41:06,916
‎เขาคิดว่าผมเป็นปีศาจเหมือนที่คุณก็คิด

403
00:41:09,083 --> 00:41:10,291
‎แต่มันไม่จริง

404
00:41:11,791 --> 00:41:13,416
‎ผมก็อยู่เรือลำเดียวกับคุณ

405
00:41:14,875 --> 00:41:17,125
‎สิ่งที่เกิดกับเราในวัยเด็ก…

406
00:41:20,291 --> 00:41:21,708
‎เราเปลี่ยนไม่ได้

407
00:41:42,875 --> 00:41:44,333
‎ขอบคุณที่ให้แรงบันดาลใจนะ

408
00:42:16,000 --> 00:42:19,833
‎ก่อนโดเรียนจะออกจากหลุมหลบภัย
‎เขาสร้างกลิ่นขึ้นมาสามกลิ่น

409
00:42:21,000 --> 00:42:23,208
‎สองกลิ่นเอาไว้ใช้สู้

410
00:42:23,708 --> 00:42:26,208
‎เพื่อเป้าหมายอันยิ่งใหญ่ซึ่งเขายังไล่ล่าอยู่

411
00:42:27,208 --> 00:42:29,375
‎นั่นคือสูตรน้ำหอมความรัก

412
00:42:30,333 --> 00:42:32,375
‎แต่ทว่ากลิ่นที่สามนั้นต่างไป

413
00:42:32,875 --> 00:42:36,500
‎มันคือโล่ไว้ป้องกันที่โดเรียนจะใช้
‎ไม่ว่าเขาจะไปที่ไหน

414
00:42:46,291 --> 00:42:48,458
‎เช้าวันนี้ คาร์ล็อตต้า คูนิก

415
00:42:49,208 --> 00:42:50,375
‎หรืออีกชื่อคือเร็กซ์

416
00:42:51,000 --> 00:42:53,458
‎หนีออกจากแผนกนิติจิตเวช

417
00:42:53,541 --> 00:42:56,708
‎ช่วงที่ไขกุญแจในตอนเช้า
‎ผู้คุมคนนึงอยู่ในห้องขังเธอ

418
00:42:57,208 --> 00:42:59,416
‎เขาให้การตามนี้เลยว่า

419
00:43:00,125 --> 00:43:03,708
‎"ผมมองเธอ แล้วหัวใจผมก็หดเกร็ง"

420
00:43:04,291 --> 00:43:08,166
‎"ผมหายใจไม่ออก และผมกลัวสุดๆ"

421
00:43:08,750 --> 00:43:11,750
‎แล้วโดยไม่มีสาเหตุแน่ชัด เขาก็ล้มลง

422
00:43:11,833 --> 00:43:14,750
‎แล้วคูนิกก็เดินออกไปจากแผนกจิตเวชไปเฉยๆ

423
00:43:15,750 --> 00:43:16,791
‎นี่คือ…

424
00:43:17,791 --> 00:43:20,750
‎นี่คือขวดยาที่เจอในห้องขังเธอ

425
00:43:20,833 --> 00:43:24,333
‎เรารู้ว่าวันก่อนหน้านั้นมีคนคนนึงมาเยี่ยมเธอ

426
00:43:24,416 --> 00:43:25,875
‎โดยใช้บัตรประชาชนปลอม

427
00:43:26,416 --> 00:43:28,666
‎เขาอาจเป็นคนที่แอบเอาสิ่งนี้เข้ามา

428
00:43:29,291 --> 00:43:31,250
‎เราไม่รู้ว่าโดเรียนอยู่เบื้องหลังเรื่องนี้ไหม

429
00:43:32,875 --> 00:43:36,833
‎ตอนเป็นเด็ก
‎คูนิกเป็นพวกอัจฉริยะทางคณิตศาสตร์

430
00:43:36,916 --> 00:43:38,291
‎เธอเรียนข้ามชั้นไปหลายชั้น

431
00:43:38,375 --> 00:43:42,916
‎แต่แล้วเธอประสบอุบัติเหตุ
‎และตั้งแต่นั้นก็มีแผ่นไทเทเนียมฝังอยู่ในหัว

432
00:43:44,625 --> 00:43:46,291
‎เธอก่ออาชญากรรมที่รู้กันดี

433
00:43:46,958 --> 00:43:50,458
‎เธอตัดต่อมเหงื่ออะโพครินออกจากเหยื่อ

434
00:43:52,083 --> 00:43:54,250
‎สารสกัดจากกลิ่นของมนุษย์

435
00:43:59,250 --> 00:44:01,958
‎แม่ไม่รู้ว่านอนอยู่ตรงนั้นนานแค่ไหน

436
00:44:04,750 --> 00:44:07,416
‎แม่รู้สึกได้ว่าลูกยังปลอดภัยดี

437
00:44:39,708 --> 00:44:41,916
‎การตกลงมาครั้งนี้เปลี่ยนแปลงทุกสิ่ง

438
00:46:16,833 --> 00:46:19,625
‎กำแพงที่มองไม่เห็นหายไป

439
00:46:23,083 --> 00:46:26,666
‎แต่สิ่งที่กลับมา
‎พร้อมประสาทดมกลิ่นคือความทรงจำ

440
00:46:27,958 --> 00:46:29,291
‎และความอยากรู้อยากเห็น

441
00:48:06,458 --> 00:48:07,541
‎เธอยังไม่ตายเหรอ

442
00:49:51,541 --> 00:49:54,625
‎มันได้ผลนายท่าน ขอบใจนะที่เอาฉันออกมา

443
00:49:56,125 --> 00:49:57,000
‎ซีดมาก

444
00:49:57,500 --> 00:49:59,208
‎ไม่ได้อาบน้ำ กลิ่นกระเทียมหึ่ง

445
00:49:59,291 --> 00:50:01,083
‎ให้ตายสิ คันชะมัด

446
00:50:01,166 --> 00:50:03,000
‎ผลข้างเคียงของน้ำหอมนั่น

447
00:50:03,958 --> 00:50:05,041
‎บอกมา

448
00:50:05,125 --> 00:50:07,333
‎น้ำหอมนั่นน่ะ ยังอยู่ใช่ไหม

449
00:50:07,416 --> 00:50:09,208
‎ต้องมีใครเก็บไปล่ะสิ

450
00:50:09,291 --> 00:50:11,416
‎ใช่ ฉันรู้ว่าใครได้ไป

451
00:50:12,000 --> 00:50:13,625
‎บ้าชิบ! งั้นก็ไปเอามาสิ

452
00:50:13,708 --> 00:50:15,208
‎ฉันอยากได้กลับมา

453
00:50:15,291 --> 00:50:18,916
‎ไม่ เราจะทำอันใหม่ ที่ดีกว่า

454
00:50:19,000 --> 00:50:20,125
‎แต่ฉันอยากได้อันเก่า

455
00:50:20,208 --> 00:50:21,083
‎เซ็กส์เซ็กซี่

456
00:50:21,166 --> 00:50:23,166
‎เร็กซ์ มีคนให้แรงบันดาลใจใหม่แก่ฉันมา

457
00:50:24,000 --> 00:50:25,000
‎ผู้หญิงคนนึง

458
00:50:26,291 --> 00:50:27,916
‎กลิ่นใหม่นี่จะประณีต

459
00:50:28,958 --> 00:50:30,166
‎มีสีสันนับพัน

460
00:50:31,875 --> 00:50:34,333
‎จะไม่เหมือนอันแรกที่ลองทำออกมา

461
00:50:35,125 --> 00:50:37,458
‎พวกเขาจะรักเรา รัก

462
00:50:38,625 --> 00:50:40,375
‎ฉันต้องหาสูตรที่ใช่

463
00:50:41,708 --> 00:50:43,250
‎ส่วนประกอบที่เป๊ะ

464
00:50:44,083 --> 00:50:45,458
‎ที่ในวิหาร

465
00:50:45,541 --> 00:50:48,333
‎แล้วฉันถึงจะบอกเธอว่าใครได้ขวดเก่าไป

466
00:50:50,000 --> 00:50:52,000
‎อย่าไป พ่อจะไม่ทำอีกแล้ว

467
00:50:52,500 --> 00:50:54,041
‎สเตฟาน นี่!

468
00:51:01,541 --> 00:51:03,250
‎คุณกลับมาได้กลิ่นอีกครั้งตั้งแต่เมื่อไหร่

469
00:51:14,625 --> 00:51:16,125
‎ตั้งแต่ฉันท้อง

470
00:51:40,750 --> 00:51:44,375
‎เราย้ายเข้าไปอยู่บ้านชนบทที่ยูโร่หามาได้

471
00:52:14,583 --> 00:52:16,791
‎มันคงจะวิเศษมาก

472
00:52:17,458 --> 00:52:20,041
‎ถ้าไม่ใช่เพราะสิ่งลวงนั้นที่ทำให้เรามาอยู่ด้วยกัน

473
00:52:20,125 --> 00:52:21,583
‎และที่แยกเราจากกัน

474
00:52:26,000 --> 00:52:28,916
‎แม่รู้ว่าจะเป็นแบบนี้ต่อไปไม่ได้นาน

475
00:52:39,583 --> 00:52:44,750
‎(ทีมนักสืบปูพรมค้นหา)

476
00:52:44,833 --> 00:52:46,166
‎(นิติจิตเวช)

477
00:52:54,500 --> 00:52:55,625
‎บ้านพักโบสถ์เซนต์อัลฟอนส์

478
00:52:55,708 --> 00:52:58,458
‎ซันนี่ วาเลนทินค่ะ ฉันเคยโทรไปแล้ว

479
00:52:58,541 --> 00:53:02,000
‎ที่ขอนัดเจอบาทหลวงอาเบล เวลช์น่ะค่ะ

480
00:53:02,083 --> 00:53:04,916
‎- อย่างที่เคยบอกไป เขาป่วยค่ะ
‎- ฉันทราบค่ะว่าเขาไม่สบาย

481
00:53:05,000 --> 00:53:08,791
‎แต่ฉันอยากคุยกับเขาแค่สั้นๆ
‎เรื่องโดเรียนลูกชายเขา

482
00:53:08,875 --> 00:53:11,291
‎ค่ะ ถ้างั้น… ขอฉันถามท่านบาทหลวงก่อนนะคะ

483
00:53:12,208 --> 00:53:13,791
‎ขอบคุณค่ะ ฉันจะถือสายรอ

484
00:53:16,916 --> 00:53:19,750
‎ไง ดีจังที่มากัน

485
00:53:19,833 --> 00:53:22,458
‎ตอนนี้ฉันยังติดต่อเขาไม่ได้

486
00:53:22,541 --> 00:53:25,000
‎ค่ะ งั้นฉันจะรอข่าวจากคุณ
‎ว่าเขาจะว่างเมื่อไหร่นะคะ

487
00:53:25,083 --> 00:53:27,750
‎ค่ะ เราจะติดต่อไปเพื่อนัดหมายนะคะ

488
00:53:27,833 --> 00:53:31,000
‎- ค่ะ เยี่ยมเลย ขอบคุณค่ะ
‎- แค่นี้นะคะ

489
00:53:31,666 --> 00:53:34,000
‎ยูโร่ ฉันคิดว่าเราน่าจะแวะมาหา

490
00:53:34,583 --> 00:53:35,500
‎คุณสบายดีนะ

491
00:53:36,458 --> 00:53:37,666
‎ที่นี่สวยจัง

492
00:55:13,541 --> 00:55:14,458
‎ไม่

493
00:55:48,916 --> 00:55:53,041
‎แม่มองหาเบาะแสที่จะนำแม่
‎ให้เข้าใกล้เขาได้ยิ่งขึ้นจากอดีตของโดเรียน

494
00:55:54,541 --> 00:55:56,708
‎ชื่อตอนเกิดเขาคือโนอาห์

495
00:55:58,583 --> 00:56:00,583
‎กลิ่นเหม็นชะมัด

496
00:56:01,583 --> 00:56:03,541
‎ไม่มีใครเข้าใกล้เขาไหว

497
00:56:04,750 --> 00:56:07,083
‎แม้แต่แม่เขายังรู้สึกว่าไม่ไหวเลย

498
00:56:15,541 --> 00:56:17,000
‎เขาทำให้คนกลัว

499
00:56:19,500 --> 00:56:22,958
‎ถึงจุดหนึ่งเขาก็เข้าใจ
‎ว่าที่เป็นแบบนั้นเพราะกลิ่นของเขา

500
00:56:30,000 --> 00:56:33,208
‎ทันใดนั้นเขาก็อยากจะสร้างกลิ่นมนุษย์ขึ้นมา

501
00:56:35,583 --> 00:56:38,166
‎แล้วผู้หญิงที่แก่กว่าคนนี้

502
00:56:38,666 --> 00:56:41,791
‎คนที่ไม่มีใครชอบ เร็กซ์น่ะ

503
00:56:43,000 --> 00:56:44,416
‎เธอก็ช่วยเขาทำ

504
00:56:46,833 --> 00:56:51,083
‎โบสถ์แอฟริกาส่งลิงชิมแปนซีตัวนึงมาให้ผม

505
00:56:53,083 --> 00:56:54,708
‎เร็วเข้าสิเร็กซ์ ไวๆ

506
00:56:54,791 --> 00:56:56,208
‎เราจะช่วยโลกกัน

507
00:57:02,833 --> 00:57:05,916
‎พวกเขาอยากสกัดกลิ่นลิงออกมา

508
00:57:07,541 --> 00:57:10,041
‎เพราะมันใกล้เคียงกับกลิ่นมนุษย์ที่สุด

509
00:57:15,458 --> 00:57:16,708
‎นั่นคือบาป

510
00:57:19,666 --> 00:57:21,541
‎เขาถูกปีศาจเข้าสิง

511
00:57:23,041 --> 00:57:24,750
‎ผมพยายามจะช่วยเขา

512
00:57:35,208 --> 00:57:36,333
‎- ไม่
‎- จมูกเขา

513
00:57:36,416 --> 00:57:37,875
‎- จมูกเขา
‎- อย่านะครับ

514
00:57:37,958 --> 00:57:40,250
‎- อยู่นิ่งๆ เป็นเด็กดีอยู่นิ่งๆ
‎- อย่าฮะ พ่อ

515
00:57:43,958 --> 00:57:45,541
‎ผมหยุดเขาไม่ได้

516
00:57:47,250 --> 00:57:48,416
‎ไม่มีใครหยุดเขาได้

517
00:58:11,375 --> 00:58:12,416
‎ความรัก

518
00:58:14,291 --> 00:58:16,291
‎มัน… มันมีกลิ่นของ…

519
00:58:31,291 --> 00:58:32,125
‎ไม่ถูก

520
00:58:40,791 --> 00:58:46,708
‎(ไข่มุก)

521
00:58:50,666 --> 00:58:53,250
‎ยัยผู้หญิงที่หลุมหลบภัยนี่ใคร

522
00:58:53,333 --> 00:58:54,875
‎ยัยไข่มุกนี่น่ะ

523
00:58:54,958 --> 00:58:56,750
‎สูตรใหม่นี่อะไร

524
00:59:00,583 --> 00:59:04,333
‎เกี่ยวอะไรกับยัยผู้หญิงคนนั้น
‎แล้วใครที่ได้น้ำหอมขวดเก่าไป

525
00:59:04,416 --> 00:59:05,791
‎เลิกถามซะที

526
00:59:06,291 --> 00:59:08,041
‎ไว้เสร็จแล้วฉันจะบอก

527
00:59:08,125 --> 00:59:10,916
‎ฉัน… ฉันไม่ได้ตั้งใจจะ…

528
00:59:11,000 --> 00:59:13,416
‎ที่นี่มันหนาว ฉันอยากไปจากที่นี่

529
00:59:15,583 --> 00:59:17,041
‎ครั้งนี้ต้องทำให้ถูกให้ได้

530
00:59:18,500 --> 00:59:19,875
‎มันจะต้องใช่

531
00:59:21,208 --> 00:59:22,500
‎ต้องเป็นที่นี่เท่านั้น

532
00:59:23,208 --> 00:59:25,708
‎ฉันจะหาได้จากที่นี่เท่านั้น ในวิหาร

533
00:59:25,791 --> 00:59:27,250
‎และฉันยังไม่เสร็จธุระ

534
00:59:28,166 --> 00:59:29,708
‎ฉันเพิ่งจะเริ่มเท่านั้น

535
00:59:31,625 --> 00:59:33,875
‎นายไปทำสูตรนั้นให้เสร็จที่นั่นไม่ได้เหรอ

536
00:59:34,375 --> 00:59:36,666
‎ในโรงงานน่ะ ทุกอย่างมีอยู่ครบแล้ว

537
00:59:41,875 --> 00:59:45,750
‎ถ้าอยากใช้โรงงานก็เชิญ เริ่มที่วัตถุดิบก่อนล่ะ

538
00:59:47,125 --> 00:59:48,208
‎จะเริ่มแล้วเหรอ

539
00:59:49,458 --> 00:59:50,458
‎เราจะผลิตแล้วเหรอ

540
00:59:50,541 --> 00:59:52,875
‎ใช่ ฉันแทบจะได้กลิ่นนั่นแล้ว

541
01:00:08,708 --> 01:00:11,791
‎ในที่สุดแม่ก็ไปถึงสถานที่ที่ทุกอย่างเริ่มต้นขึ้น

542
01:00:23,250 --> 01:00:26,041
‎(ไข่มุก)

543
01:00:46,541 --> 01:00:48,000
‎ขอบคุณที่ให้แรงบันดาลใจนะ

544
01:01:22,291 --> 01:01:25,666
‎วัตถุดิบแสนสวย สวยมาก

545
01:01:44,458 --> 01:01:46,416
‎แม่ส่งสัญญาณให้โดเรียน

546
01:01:48,666 --> 01:01:50,916
‎แม่อยากให้เขารู้ว่าแม่ตามหาเขาอยู่

547
01:02:00,416 --> 01:02:02,250
‎- ฉันจะบอกเธอว่าใครได้ไป
‎- ใคร

548
01:02:04,250 --> 01:02:05,875
‎เธอเผาวิหารเราทิ้ง

549
01:02:06,875 --> 01:02:09,000
‎เธอขโมยน้ำหอมไปจากห้องทดลอง

550
01:02:10,875 --> 01:02:12,291
‎เธอต้องชดใช้

551
01:02:45,625 --> 01:02:46,541
‎ยูโร่

552
01:03:14,375 --> 01:03:15,458
‎มันอยู่ไหน

553
01:03:17,791 --> 01:03:19,000
‎ฉันรู้ว่าแกได้มันไป

554
01:03:21,416 --> 01:03:22,791
‎เอามาให้ฉัน

555
01:03:22,875 --> 01:03:24,916
‎ฉันต้องได้มันคืนมา

556
01:03:27,166 --> 01:03:28,083
‎เร็วเข้า

557
01:03:29,291 --> 01:03:30,125
‎เอามาให้ฉัน

558
01:03:31,166 --> 01:03:32,125
‎เร็วเข้าสิ

559
01:03:34,166 --> 01:03:35,625
‎บ้าเอ๊ย!

560
01:03:35,708 --> 01:03:37,125
‎ฉันรู้ว่ามันอยู่ที่นี่

561
01:03:37,208 --> 01:03:39,041
‎บอกมาว่าแกเอาไปซ่อนไว้ไหน

562
01:03:44,916 --> 01:03:45,833
‎ก็ได้

563
01:03:47,958 --> 01:03:51,083
‎มาคุยกันตรงๆ แกเก็บมันไว้ไม่ได้หรอก

564
01:03:53,416 --> 01:03:54,250
‎ดูสิ

565
01:03:55,500 --> 01:03:57,041
‎ฉันผ่าวัตถุดิบด้วยไอ้นี่

566
01:03:59,208 --> 01:04:00,708
‎ขั้นตอนที่ควบคุมอย่างดี

567
01:04:01,791 --> 01:04:02,833
‎จากนั้นก็ต้ม

568
01:04:03,750 --> 01:04:04,791
‎ต้ม

569
01:04:05,958 --> 01:04:07,333
‎จนกระทั่งโดเรียนพร้อม

570
01:04:09,208 --> 01:04:10,125
‎เอาเลย

571
01:04:10,791 --> 01:04:11,666
‎ทำสิ

572
01:04:13,875 --> 01:04:16,041
‎ทำเพื่อลูกงี่เง่าของแก

573
01:04:55,833 --> 01:04:57,041
‎เอามาให้ฉัน

574
01:05:00,833 --> 01:05:02,708
‎เอามาให้ฉันเถอะ

575
01:05:16,458 --> 01:05:17,875
‎ฉันไม่เหลืออะไรแล้ว

576
01:05:20,750 --> 01:05:22,791
‎ฉันต้องการมันมากกว่าแก

577
01:05:25,583 --> 01:05:26,708
‎ปล่อยมันไป

578
01:05:27,958 --> 01:05:29,000
‎ปล่อยมันไป

579
01:05:30,333 --> 01:05:31,291
‎นะ

580
01:07:02,375 --> 01:07:03,458
‎ซันนี่

581
01:07:21,500 --> 01:07:23,125
‎มีร่องรอยในสวนบ้างไหม

582
01:07:23,208 --> 01:07:25,375
‎ซูซี่ วิเคราะห์ดีเอ็นเอให้ด้วย

583
01:07:26,166 --> 01:07:27,333
‎แล้วพวกเพื่อนบ้านล่ะ

584
01:07:28,083 --> 01:07:29,083
‎ยังไม่ได้อะไรเลย

585
01:07:32,791 --> 01:07:33,625
‎หวัดดี

586
01:07:38,791 --> 01:07:40,708
‎ดีนะที่ยูโร่โทรหาเรา

587
01:07:43,750 --> 01:07:45,333
‎ตรงนี้ก็ไม่เจออะไรเหมือนกัน

588
01:07:45,416 --> 01:07:47,166
‎- ฉันจะไปที่ห้องนั่งเล่น
‎- โอเค

589
01:07:47,250 --> 01:07:50,250
‎มีรอยนิ้วมือของคาร์ล็อตต้า คูนิกอยู่เต็มบ้าน

590
01:07:51,541 --> 01:07:52,625
‎เธอมาที่นี่

591
01:07:54,000 --> 01:07:55,000
‎ใช่ ตอนที่ฉัน…

592
01:07:56,708 --> 01:07:58,291
‎กลับมาถึงบ้านเมื่อคืน

593
01:07:59,375 --> 01:08:01,791
‎บ้านถูกรื้อแล้ว แล้วก็…

594
01:08:01,875 --> 01:08:03,708
‎ไม่รู้เลย ฉันหมดสติไป

595
01:08:03,791 --> 01:08:04,625
‎หมดสติเหรอ

596
01:08:05,666 --> 01:08:07,041
‎เราเจอบางอย่าง

597
01:08:08,291 --> 01:08:13,083
‎กองเลือดห้าลิตรบนถนน หมู่เลือดเดียวกับคูนิก

598
01:08:14,166 --> 01:08:17,250
‎แผ่นไทเทเนียมในหัวเธออยู่ในร่องน้ำ

599
01:08:17,833 --> 01:08:19,375
‎แต่ศพอยู่ไหนล่ะ

600
01:08:20,875 --> 01:08:24,250
‎นิติเวชตรวจข้างล่างเสร็จแล้ว
‎เธอใช้ข้าวของได้ตามปกติ

601
01:08:24,333 --> 01:08:26,000
‎ฉันแค่ต้องดูอะไรรอบๆ หน่อย

602
01:09:32,041 --> 01:09:35,208
‎ที่นี่เกิดอะไรขึ้น ซันนี่ทำตัวแปลกๆ

603
01:09:36,000 --> 01:09:38,291
‎- นี่นายใช้ยาเหรอ
‎- หา เปล่า

604
01:09:39,833 --> 01:09:41,541
‎ยูโร่ นายมีครอบครัวนะ

605
01:09:42,541 --> 01:09:44,625
‎ลูกสอง แฟนที่ตั้งท้องอีกคน

606
01:09:52,291 --> 01:09:53,958
‎เมื่อคืนนายอยู่กับโรซ่าเหรอ

607
01:09:58,833 --> 01:09:59,875
‎ใช่ ผม…

608
01:10:02,916 --> 01:10:05,208
‎นายจะควบผู้หญิงทีเดียวสองคนไม่ได้

609
01:10:06,500 --> 01:10:07,958
‎ทำไมถึงทำแบบนี้ฮึ

610
01:10:08,458 --> 01:10:11,291
‎ฉันไม่เคยรู้จักใครที่ไว้ใจได้เท่านาย

611
01:10:12,333 --> 01:10:15,625
‎- แต่ตอนนี้นายกลับตรงกันข้าม
‎- ใช่ ผมก็กลัวจะตายอยู่แล้วเนี่ย

612
01:10:16,875 --> 01:10:19,750
‎ทีน่า ผม… ผมคิดว่าผม…

613
01:10:21,416 --> 01:10:22,916
‎ผมคิดว่าผมกำลังจะบ้า

614
01:10:41,750 --> 01:10:43,458
‎แม่ต้องปล่อยยูโร่ไป

615
01:10:43,541 --> 01:10:45,000
‎มองฉันสิ

616
01:10:45,708 --> 01:10:46,708
‎หายใจเข้าลึกๆ

617
01:10:46,791 --> 01:10:48,875
‎จะดีที่สุดต่อเราทุกคน

618
01:11:11,541 --> 01:11:13,541
‎ขอโทษที ผมกินไม่ลง

619
01:11:31,791 --> 01:11:33,541
‎คุณต้องกลับไปหาครอบครัวคุณ

620
01:11:42,833 --> 01:11:43,791
‎ผม…

621
01:11:48,000 --> 01:11:48,916
‎ซันนี่

622
01:12:19,833 --> 01:12:22,291
‎โดเรียนกับฉันต่างก็สูญเสีย
‎คนที่คอยช่วยเหลือเราไป

623
01:12:23,708 --> 01:12:25,541
‎เราต่างก็ต้องอยู่ด้วยตัวเอง

624
01:12:32,250 --> 01:12:34,875
‎ผมเห็นข่าวว่าเร็กซ์…

625
01:12:35,375 --> 01:12:36,750
‎ผมทำไม่ได้ถ้าไม่มีเธอ

626
01:12:36,833 --> 01:12:40,583
‎การตัดต่อมออกมา การกรีดผิวหนังของวัตถุดิบ

627
01:12:40,666 --> 01:12:42,416
‎ไม่มีทางที่ผมจะทำเองได้

628
01:12:42,500 --> 01:12:45,500
‎คุณเคยบอกผมว่าเคยเจออะไรคล้ายๆ อย่างนี้

629
01:12:46,000 --> 01:12:47,583
‎กรุณาตอบกลับผมด้วย

630
01:12:51,375 --> 01:12:55,208
‎ด้วยความสิ้นหวัง
‎โดเรียนจึงติดต่อนักทำน้ำหอมที่เขานับถือ

631
01:12:55,291 --> 01:12:57,083
‎(ไข่มุก)

632
01:12:57,166 --> 01:12:59,250
‎แต่สิ่งที่เขาพบว่าน่าหดหู่ยิ่งกว่า

633
01:13:00,375 --> 01:13:04,458
‎ก็คือเขาขาดแรงบันดาลใจ
‎ที่จะทำสูตรของเขาให้สำเร็จ

634
01:13:07,500 --> 01:13:09,250
‎เขาจำเป็นต้องใช้แม่

635
01:13:22,250 --> 01:13:25,375
‎แม่บังคับตัวเองให้ฝังเศษน้ำหอมที่เหลืออยู่

636
01:14:28,500 --> 01:14:30,416
‎ฉันวนเวียนอยู่ใกล้ๆ เธอมาสักพักแล้ว

637
01:14:35,083 --> 01:14:37,166
‎เราเคยทำร้ายกันและกัน

638
01:14:39,375 --> 01:14:41,083
‎แต่เธอต้องการน้ำหอมของฉัน

639
01:14:43,583 --> 01:14:46,208
‎ส่วนฉันต้องการเธอเพื่อทำสูตรให้สำเร็จ

640
01:14:47,375 --> 01:14:48,333
‎ไม่มีวัน

641
01:14:49,041 --> 01:14:49,916
‎ใช่

642
01:14:53,041 --> 01:14:54,833
‎ไอ้นี่ฝังอยู่ที่หน้าบ้านเธอ

643
01:14:57,541 --> 01:14:59,000
‎เธอคงจะเป็นเทพธิดาของฉันแน่

644
01:15:03,208 --> 01:15:04,541
‎แรงบันดาลใจของฉัน

645
01:15:08,958 --> 01:15:10,166
‎เธอจะมีความสุข

646
01:15:10,958 --> 01:15:11,833
‎เชื่อฉันสิ

647
01:15:25,166 --> 01:15:26,166
‎อย่ากลัวไปเลย

648
01:15:28,166 --> 01:15:29,583
‎ทุกอย่างจะเรียบร้อย

649
01:16:26,875 --> 01:16:27,791
‎มีอะไร

650
01:16:29,041 --> 01:16:30,125
‎- นายเย็นชา
‎- เปล่า

651
01:16:30,208 --> 01:16:31,250
‎นายเย็นชา

652
01:16:31,791 --> 01:16:33,500
‎อย่าฝืนเลย

653
01:16:34,666 --> 01:16:35,958
‎นายทำไม่ได้

654
01:16:37,833 --> 01:16:39,208
‎นายทำไม่ได้

655
01:16:40,375 --> 01:16:41,208
‎อะไรเหรอ

656
01:16:41,291 --> 01:16:42,666
‎- นายจะ…
‎- ไม่เป็นไรนะ

657
01:16:42,750 --> 01:16:45,500
‎นายจะสร้างความรักได้ยังไง
‎ในเมื่อนายรักไม่เป็น

658
01:16:46,000 --> 01:16:47,458
‎ฉันช่วยนายไม่ได้

659
01:16:48,333 --> 01:16:49,250
‎นายไม่รู้

660
01:16:50,750 --> 01:16:52,375
‎ว่าตัวเองพูดอะไรอยู่

661
01:17:25,000 --> 01:17:25,875
‎ไอ้บ้า!

662
01:17:30,125 --> 01:17:34,041
‎เราบังคับให้เกิดรักแท้ไม่ได้
‎ความรักมาหาเราเอง ไม่ต้องพยายาม

663
01:17:34,625 --> 01:17:37,500
‎- หวัดดี
‎- แหม สร้างสรรค์จริง

664
01:17:38,708 --> 01:17:39,875
‎เรียกฉันว่าแจ็คกี้ก็ได้

665
01:17:43,458 --> 01:17:44,666
‎เธอก็หนีมาเหรอ

666
01:17:45,291 --> 01:17:46,166
‎อือฮึ

667
01:17:55,750 --> 01:17:58,541
‎นักทำน้ำหอมที่โดเรียนรอให้มาหาอยู่

668
01:17:58,625 --> 01:18:00,000
‎ที่ชื่อว่ามอริตซ์ เดอ วรีส์

669
01:18:00,583 --> 01:18:03,833
‎เขาเองก็ตามหาน้ำหอมความรักมาหลายปีเช่นกัน

670
01:18:04,333 --> 01:18:05,250
‎ไข่มุก

671
01:18:06,708 --> 01:18:08,000
‎คือความลับของคุณเหรอ

672
01:18:08,583 --> 01:18:10,083
‎คุณอ่านอีเมลผมแล้วนี่

673
01:18:14,250 --> 01:18:16,583
‎- ผมเอาอะไรมาให้คุณแน่ะ
‎- นี่เหรอ

674
01:18:28,875 --> 01:18:31,291
‎- นี่อะไร
‎- ไข่มุกคืออะไร

675
01:18:31,875 --> 01:18:32,916
‎เปิดยังไง

676
01:18:33,000 --> 01:18:34,208
‎ผมถามคุณก่อน

677
01:18:35,083 --> 01:18:36,458
‎ไข่มุกมาท้ายสุด

678
01:18:38,875 --> 01:18:40,041
‎กลิ่นหลักของน้ำหอม

679
01:18:42,375 --> 01:18:43,625
‎มันเปิดยังไง

680
01:18:51,375 --> 01:18:52,333
‎นี่อะไร

681
01:18:53,666 --> 01:18:55,000
‎เครื่องจักรความรัก

682
01:18:57,708 --> 01:18:59,458
‎ทำงานยังไง

683
01:19:03,750 --> 01:19:06,333
‎มันสกัดกลิ่นของร่างกายออกมาทางรูขุมขน

684
01:19:09,416 --> 01:19:10,375
‎โดยไร้ร่องรอย

685
01:19:12,250 --> 01:19:13,333
‎ไม่ต้องผ่า

686
01:19:16,583 --> 01:19:17,500
‎เป็นเครื่องดูด

687
01:19:18,666 --> 01:19:20,500
‎ใช่ เครื่องดูด

688
01:19:22,333 --> 01:19:23,875
‎ปัญหาก็คือมีด

689
01:19:25,125 --> 01:19:29,208
‎ทันทีที่เราแตะอะไรสักอย่าง
‎เราก็ทำให้สิ่งนั้นถูกเจือปนแล้ว

690
01:19:30,333 --> 01:19:31,708
‎ถ้าเราผ่ามัน

691
01:19:33,166 --> 01:19:34,875
‎เท่ากับเราทำลายมันโดยสมบูรณ์

692
01:19:34,958 --> 01:19:36,666
‎ดังนั้นปัญหาคือการใช้กำลัง

693
01:19:36,750 --> 01:19:39,291
‎เราทำให้สิ่งนั้นกระทบกระเทือน
‎ในขณะพยายามจะเอามันมา

694
01:19:39,375 --> 01:19:40,416
‎แต่เครื่องจักรนี้

695
01:19:40,916 --> 01:19:42,791
‎สามารถแก้ทุกปัญหาของคุณได้

696
01:19:48,333 --> 01:19:49,541
‎ไข่มุกคืออะไร

697
01:19:56,125 --> 01:19:57,083
‎คุณกำลังไม่แน่ใจ

698
01:20:00,625 --> 01:20:02,125
‎ผมไม่ได้มีพรสวรรค์

699
01:20:03,625 --> 01:20:05,416
‎ผมเรียนรู้มาด้วยตัวเอง

700
01:20:08,125 --> 01:20:10,041
‎ในหัวผมมีแต่ความคิดเลวร้าย

701
01:20:10,750 --> 01:20:13,166
‎อ้อ ความเลวร้าย

702
01:20:14,041 --> 01:20:15,333
‎คุณไม่ต้องกลัวไปหรอก

703
01:20:16,708 --> 01:20:17,875
‎สิ่งที่คุณต้องการ

704
01:20:19,291 --> 01:20:20,583
‎ก็คือการปล่อยวาง

705
01:20:21,083 --> 01:20:23,041
‎จิตใจที่หนักอึ้งบินไม่ได้หรอกนะ

706
01:20:28,458 --> 01:20:31,875
‎อันนี้จะทำให้ประสาทคุณ
‎ไวกว่ากลิ่นใดๆ ในโลกนี้พันเท่าเลย

707
01:21:28,041 --> 01:21:30,833
‎น้ำหอมมีผลต่อแม่น้อยลงเรื่อยๆ

708
01:22:05,083 --> 01:22:07,458
‎ตกลงคุณจะไม่บอกผมใช่ไหมว่าไข่มุกคืออะไร

709
01:22:11,333 --> 01:22:12,416
‎ถ้างั้นก็…

710
01:22:18,416 --> 01:22:20,041
‎เวลาดีๆ จบลงแล้ว

711
01:22:26,083 --> 01:22:29,333
‎ถ้าผมไม่รู้ว่ารักคืออะไรเพราะผมไม่เคยเจอ

712
01:22:30,541 --> 01:22:31,708
‎ผมยังจะสร้างมันได้ไหม

713
01:22:39,041 --> 01:22:40,875
‎พวกคุณนี่จะอะไรกับความรักนักนะ

714
01:23:34,291 --> 01:23:35,250
‎แม่ตามหาเขา

715
01:23:36,416 --> 01:23:38,500
‎แต่ครั้งนี้โดเรียนล้ำหน้าไปขั้นนึง

716
01:23:47,625 --> 01:23:49,375
‎ไง ซันนี่ ผมเองนะ สเตฟาน

717
01:23:49,458 --> 01:23:52,166
‎ผมขอไปอยู่บ้านคุณสักสองสามคืนนะ กับแจ็คกี้น่ะ

718
01:23:52,250 --> 01:23:54,333
‎ไม่รู้ว่า… จะได้ไหม

719
01:23:56,916 --> 01:23:59,041
‎- นี่ที่ไหนเหรอ
‎- เธออยู่แถวๆ นี้แหละ

720
01:23:59,625 --> 01:24:01,541
‎สเตฟาน อยู่ไหนน่ะ

721
01:24:01,625 --> 01:24:04,583
‎แม่ไม่รู้ว่าโดเรียนจับตาดูแม่อยู่ตลอด

722
01:24:05,458 --> 01:24:08,208
‎ไม่อย่างนั้นแม่คงไม่ยอมให้สองคนนั้นมาอยู่ด้วย

723
01:24:19,541 --> 01:24:22,541
‎ไง เพื่อนร่วมบ้าน
‎อยู่ไหนแล้ว เราคิดถึงคุณแล้วเนี่ย

724
01:24:35,291 --> 01:24:36,166
‎สวัสดี

725
01:24:37,166 --> 01:24:38,375
‎ฉันมาแล้ว

726
01:24:40,666 --> 01:24:41,666
‎สเตฟาน

727
01:24:56,375 --> 01:24:58,125
‎โดเรียนทิ้งโน้ตไว้

728
01:24:59,208 --> 01:25:01,000
‎เขาอยากให้แม่ไปหาเขา

729
01:25:01,500 --> 01:25:03,125
‎มันเป็นกับดัก แม่รู้

730
01:25:04,791 --> 01:25:05,708
‎นี่!

731
01:25:08,083 --> 01:25:08,958
‎แจ็คกี้!

732
01:25:11,166 --> 01:25:12,250
‎แจ็คกี้

733
01:25:17,750 --> 01:25:18,916
‎บ้าเอ๊ย!

734
01:26:05,541 --> 01:26:06,375
‎สเตฟาน

735
01:26:10,125 --> 01:26:11,041
‎ฉันมาแล้ว

736
01:26:21,125 --> 01:26:22,000
‎ซันนี่

737
01:26:23,583 --> 01:26:25,666
‎ไข่มุกของเธอทำให้ฉันได้แรงบันดาลใจใหม่

738
01:26:28,625 --> 01:26:30,416
‎กลิ่นของเด็กทารก

739
01:26:32,500 --> 01:26:35,041
‎ฉันรู้ตั้งแต่เราอยู่ในหลุมหลบภัยแล้ว

740
01:26:36,000 --> 01:26:36,916
‎ทารก

741
01:26:37,958 --> 01:26:40,500
‎ต้องเป็นกลิ่นหลักของน้ำหอมสูตรใหม่ของฉัน

742
01:26:43,166 --> 01:26:47,166
‎ทารก กลิ่นที่หอมที่สุดในโลก

743
01:26:52,333 --> 01:26:54,958
‎เธอพูดถูก ฉันไม่รู้จักความรัก

744
01:26:56,041 --> 01:26:57,875
‎แต่ฉันยังยอมแพ้ไม่ได้

745
01:26:59,583 --> 01:27:01,166
‎เธอจะเป็นคนสอนฉัน

746
01:27:02,083 --> 01:27:02,958
‎รักแท้

747
01:27:08,333 --> 01:27:11,416
‎ฉันต้องทำ ไม่งั้นเธอก็จะไม่ยอมมา

748
01:27:24,791 --> 01:27:26,375
‎ดูสิว่าที่นี่สวยใช่ไหมล่ะ

749
01:27:28,333 --> 01:27:29,791
‎วิบวับไปทุกที่เลย

750
01:27:39,166 --> 01:27:40,333
‎พวกเราเกิดมาคู่กัน

751
01:27:44,041 --> 01:27:45,708
‎ลูกเธอ ฉัน

752
01:27:47,208 --> 01:27:48,250
‎และเธอ

753
01:27:48,916 --> 01:27:50,333
‎เราคือครอบครัวเดียวกัน

754
01:27:51,541 --> 01:27:52,916
‎นั่นคือพรหมลิขิตของเรา

755
01:27:53,666 --> 01:27:55,291
‎เป็นอย่างนี้มาตั้งแต่ต้นแล้ว

756
01:27:55,791 --> 01:27:57,291
‎ตั้งแต่ที่เราเจอกัน

757
01:28:30,000 --> 01:28:32,000
‎นายจะไม่มีวันดมกลิ่นอะไรได้อีก

758
01:28:39,375 --> 01:28:43,500
‎แม่พกติดตัวไว้ตลอดเวลา สารสกัดมีพิษที่ไร้กลิ่น

759
01:28:51,083 --> 01:28:53,708
‎แม่พรากทุกสิ่งที่เป็นชีวิตจิตใจของโดเรียน

760
01:28:55,500 --> 01:28:58,125
‎ความฝันที่จะทำน้ำหอมแห่งรักแท้

761
01:29:00,000 --> 01:29:04,416
‎ความสามารถพิเศษในการแยกแยะกลิ่น
‎จดจำกลิ่น และเก็บรักษากลิ่นไว้

762
01:29:25,833 --> 01:29:27,625
‎แม่เป็นอิสระแล้ว

763
01:30:05,875 --> 01:30:07,958
‎ไม่มีใครรู้เรื่องที่เกิดขึ้น

764
01:30:08,708 --> 01:30:11,041
‎ไม่แม้แต่ยูโร่ พ่อของลูก

765
01:30:23,125 --> 01:30:24,333
‎ความฝันของฉัน

766
01:30:25,333 --> 01:30:27,041
‎ใครก็ขังมันไว้ไม่ได้

767
01:30:29,708 --> 01:30:31,041
‎เพราะสักวันหนึ่ง

768
01:30:32,708 --> 01:30:35,166
‎เราจะสร้างบอลลูนลอยฟ้าด้วยกัน

769
01:30:38,333 --> 01:30:39,958
‎แล้วเราก็จะโปรย

770
01:30:41,166 --> 01:30:42,333
‎น้ำหอมของฉัน

771
01:30:43,416 --> 01:30:47,708
‎ไปทุกประเทศ ทุกเมือง ทุกภูเขา

772
01:30:50,666 --> 01:30:52,125
‎จนกระทั่งความชิงชังทั้งหลาย…

773
01:30:54,791 --> 01:30:56,083
‎แปรเปลี่ยนไปเป็นความรัก

774
01:31:03,041 --> 01:31:05,166
‎ทีนี้ลูกก็รู้เรื่องของเราแล้ว

775
01:31:08,875 --> 01:31:10,625
‎ลูกไม่จำเป็นต้องกลัวนะ

776
01:31:16,625 --> 01:31:18,291
‎ดูตรงนี้สิ ทีนี้เราก็จะ…

777
01:34:48,375 --> 01:34:53,375
‎คำบรรยายโดย วราภรณ์ วราสภานนท์