Downloaded from YTS.MX
NETFLIX SUNAR
Official YIFY movies site: YTS.MX
Bu hikâye karanlıkta başlıyor.
Güzelliğin ve vahşetin öyküsü.
Mutluluk arayışının ve ödediğimiz bedelin hikâyesi.
Bunu sana anlatıyorum çünkü bu benim hikâyem.
Bizim hikâyemiz.
Ama aynı zamanda bir katilin hikâyesi.
Mutluluk aşina olmadığım bir duyguydu.
Bir koku gibi uçucuydu.
Yalnızca o duyuya sahip olanlar yaşayabilirdi.
Ama ben koku alamıyordum. Ne insanların ne hiçbir şeyin.
Görüyordum, duyuyordum, dokunuyordum…
Ama koklayamıyordum.
Sanki arada görünmez bir duvar vardı.
O duvarı yıkmak için her şeyi riske atmamın sebebiyse sendin.
Durur musunuz?
Hadi Lori, koş.
-Atla hadi. -Çok teşekkürler.
Her yan çöp, insanlar leş. Açım, uykusuzum.
Köpeğimi beslemeyi bile unuttum.
Şehir hayatı illet gibi.
Çenem çok düşük, biliyorum. Biraz da sen anlat.
Yeni bir işe başlıyorum.
Süper, kırsalda hayvanlarla doğal yaşam filan mı?
Polisim.
Al, vitamin niyetine.
Sağ ol.
Öyle bir kokuyor ki…
Hayat böyle olmalı işte.
Belki bu kez, yeni bir başlangıçtan fazlası olur diye umuyordum.
Belki Juro'yla ilişkimiz yürür…
Belki bu kez gittiğim yerde kalırım…
-Buraya mı taşınıyorsun? Emin misin? -Evet.
Bu tam olarak bulmayı umduğum mutluluk muydu, bilmiyordum.
Belki de mutluluğa anca bu kadar yaklaşabiliyordum.
POLİS
Hadi, gel.
Juro, hadi.
Gel. Ortaya geç.
Üç, iki, bir!
-Polis! -Polis!
Bir tane daha.
-Seksi! -Seksi!
Çabuk uyum sağladın.
Bir derdin olursa bana gel. Burada işler benden sorulur.
-Juro'yla ev ararken mi tanıştınız? -Evet.
İkiniz sanki bayağı…
-Harika, şerefe! -Şerefe.
Bunun %70'i şeker. Çilek, mandalina ve likör karışımı.
Vay canına!
Daha önce bunu tek dikişte içebilen kimseyi görmemiştim.
Juro'yla yepyeni bir duygu tatmıştım.
Bu duyguya yaslanmak istedim.
Kokuyor muyum?
Bana söylemen lazım.
Koktuğumda söylemen lazım.
Keşke terini koklayabilsem.
-Kokusu sanki… -Ne gibi?
-İnci… -İnci çiçeği mi?
Küçük bir bahçemiz olmalı.
Çiçekler, ağaçlar…
Öyle bir ev istiyorum.
Seninle.
-Rosa, ne oldu? -Alo, Juro. Neredesin?
Çocuklar seni özlemiş, bir arayayım dedim.
Bizi nelerin beklediğini bilmiyordum.
Bir parfümcünün hikâyesiyle hikâyemizin kesişeceğinden bihaberdim.
Dorian…
Seni evime aldım.
Sana bildiğim her şeyi öğrettim.
Bildiğin ne varsa hepsini benden öğrendin.
Hadi, işinin başına dön.
Formüllerim sizin olsun.
Ödeşmiş oluruz.
Bu da ne?
Bu formül…
Bu kızlarla ne yapmayı planlıyorsun?
İnsanların karşı koyamayacağı bir koku yaratacağım.
Bunu yapamazsın.
Bu sınırı aşamayız.
Bir aşk parfümünden bahsediyorsun.
Bu imkânsız.
Dorian…
Dorian.
Dorian da yeni bir başlangıca yelken açmıştı.
O da bir arayış içindeydi.
Dorian, maddelerin o uçucu özünü, kokusunu muhafaza etmeyi öğrenmişti.
Evet.
İşte!
İnsanın özünü saklamak için de bir formül bulduğuna inanıyordu.
Sadece bir ortağa ihtiyacı vardı.
Rex.
Dönüyorum.
Bunca zaman sonra eve mi dönüyorsun?
Evet, yakında görüşürüz.
Bu harika!
Aynı eski zamanlardaki gibi olacak. Hatta daha da iyi.
-Ben ne yapayım? Ne lazımsa… -Dünya daha güzel bir yer olacak.
İşte böylece yollarımız kesişti.
Şurası.
Henüz inemeyiz. Güvenlik önlemleri alınmadı.
Sunny?
Dur.
Sunny, geliyor musun?
Buraya taşınırken arabama almıştım.
Kesikler bilinçli açılmış.
Vücudundan…
Koltuk altı ve kasık bölgelerindeki ter bezleri çıkarılmış.
Vajinal bir hasar mevcut değil.
Yani cinsel dürtülerle yapılmamış.
Aynı yaralarla bulunan kızların sayısı günbegün artıyordu.
Cinayetlerin amacı gün gibi ortadaydı.
Hedef deriydi, saçtı.
İnsan kokusu ve feromonlarıydı.
Tüm deliller tek bir suç mahalline işaret ediyordu.
Sığınak cinayetleri için bir tim kuracağız.
İçerisi parmak izi ve DNA dolu…
Güzel. Çocuklara selam söyle Rosa.
Görüşürüz.
Baş şüphelimizi bulmuştuk.
Karlotta König. Namıdiğer Rex.
Günlerce onu izledim.
Sonuç sıfırdı.
Yarından başlayarak gözetleme işine son verdiler.
Ne?
-Elimiz boş. -Hiç de bile!
Cesetlerin bulunduğu yerlere erişmek zor ama König birden fazla kez yakınındaydı.
-Pes etmiyorum. -Çıkıp bir şeyler içelim.
Gelemem, raporları bitirmem gerek.
Bak, ben…
Rosa…
Barışmak istiyor.
Seninle şu birkaç ay…
Sunny, seninle muhteşem vakit geçirdim.
Ama çocuklarımı özlüyorum.
Üzgünüm.
Başladığı gibi tek kalemde bitmişti.
Yine yalnızdım.
Aynı ilgimi verebileceğim bu yalnız çocuk gibi.
-Merhaba, ben Stefan. -Stefan. Kim olduğunu biliyorum.
-Komşuyuz. -Merak ediyordum da, acaba sizde…
Baban bira mı istedi, şarap mı?
İkisini de.
Gir.
Pizza yer misin?
Beni Juro'yu düşünmekten alıkoyan tek şey işimdi.
Rex'i takip etmeye devam edecektim.
Nereye giderse gitsin, ne kadar sürerse sürsün…
Er geç renk verecekti.
Nihayet hazır. Deneyebilirsin Rex.
Ama ardında bıraktığı ipucu benim için görünmezdi.
Farkında olmadan
parfümcüye çok yaklaşmıştım.
Benim. Desteğe ihtiyacım var Tina.
Tina'ya söyledin mi?
Beraber çalışabiliriz.
Duman kokuyor.
Hayır, onu yok edemezsin!
Ver onu bana!
Ama bu muhteşem bir şey!
Muhteşem!
Polis!
Sen dışarıya çık.
Başka kimse var mı?
-Var mı? -Dorian.
Sunny!
Onu yok edemez. Ona ihtiyacım var!
-Polis. İçeri giriyoruz. -Ver!
Polis!
Ona ihtiyacım var!
Kokusunu alamıyordum ama yaydığı gücü hissedebiliyordum.
Sunny, dikkat et!
Bir şüpheli daha varmış. Adı Dorian.
Juro, dur. Diğerini aramalıyız.
Dorian'ın yaratmak istediği bu değildi.
Yanlış.
Hepsi.
Aşk değil.
Sadece seks.
Rex'in tutuklanmasıyla olay çözülemese de dosya kapanmıştı.
Psikiyatrik müşahede altında. İkinci şüpheliyse hâlâ…
Laboratuvarda ne bulduğumu kimseye söylememiştim.
Kendime saklamak istiyordum.
Genç kadınların kurban gittiği bu cinayetler
bu ikilinin yaratmaya çalıştığı
"aşk parfümü" dedikleri şeyle bağlantılı olabilir.
Ama henüz böyle bir parfüm bulamadık.
-Yarın görüşürüz. -Görüşürüz.
İnanılır gibi değil.
Lütfen in Juro.
Arabadan in.
Juro bana dönmüştü.
Aşkından döndüğüne neredeyse inanacaktım.
Ama bir şeyler değişmişti.
-Selam. -Selam.
Eskiden bir plaj çadırımız vardı.
Çocukken bazı geceler onda yatardık.
Ücra bir yerde…
Hem Juro'yu kandırıyordum hem de kendimi.
Derken her şeyi değiştiren bir şey oldu.
Hayatta en çok istediğim ve aynı zamanda beni en korkutan şey.
Sen oldun.
-Güzel olmuş. -Beğendin mi?
Biraz tuzu biberi eksik.
Çocuklar nasıl? Bir orada, bir burada…
Şuna bir baksana. İstediğin böyle bir yer miydi?
-Biraz tadilat lazım ama kelepir fiyatına. -Tanrım…
-Buralarda zor bulunur. -Rüya gibi görünüyor.
Bir şey söyleyeceğim.
Rosa.
Lilly düşmüş, hastanedeymiş.
Muhtemelen ciddi değildir ama…
-Gitmem lazım, kusura bakma. -Sorun değil, git.
-Sen ne söyleyecektin? -Boş ver, git.
ANNELERDE KOKU DUYUSU
"Anneler, kendi bebeklerinin kokusunu ayırt edebilir.
Serotonin ve oksitosin sayesinde aralarında eşsiz bir bağ kurulur."
"Bebek kokusu, anneyle çocuk arasında kimyasal bir iletişim sağlar."
Neye benzeyeceğini hayal etmeye çalıştım.
Ama hiçbir şey hissedemedim.
İçime bir korku düştü.
Dünyadaki tüm hayvanların, tüm annelerin aksine
ben seni koklayamayacaktım.
Dur!
-Beni rahat bırak! -Gel buraya!
Selam. Her şey yolunda mı?
Ona içki almayı reddettim.
Zaten kaçıp gideceğim.
Kendi çocukluğumu düşündüm.
Elinde değil.
-Elinde! -Adam hasta!
Kötü bir anne olacağıma hiç anne olmasam daha mı iyiydi?
Stefan!
Bu akşam bende kalacak.
Çocuklar lütuftur, adi herif!
Hadi, gidelim.
Ama korkularım kâbuslara dönüşmeye başladı.
Yine parfümcünün peşine düşmüştüm.
Onun yardımına ihtiyacım vardı.
Bana koku almayı öğretebilecek biri varsa
o da oydu.
Kızların öldürüldüğü yere döndüm.
Dorian'ın orada saklandığını hissediyordum.
Hey!
Sana diyorum.
Parfümümü sürmüşsünüz.
Sadece sekse yarıyor.
Aşka değil.
İşte.
Bacağına bakılması lazım.
-Yukarı çıkacağız. -Tamam.
Kokunuz…
İnci gibi.
Evet.
Beni tutuklayacak mısınız?
Koku almayı öğrenmem gerek.
Sonra özgür müyüm?
Bunu yapmak mümkün.
Yardımımı istiyorsanız bazı kokulara ihtiyacım olacak.
Bir anlaşma yapmıştık.
Dorian, öğretmenim olacaktı.
Ben de onu koruyacaktım.
İyi hissetmiyorum, rapor aldım.
Sedir.
Amonyağı az.
Öküz kanı düşük kalite.
Bu gerçek kekik değil, kimyasal.
Sargının değişmesi lazım.
Her şey tam olmalı demiştim.
Tamı tamına, eksiksiz.
Hepsi burada.
Biber oldukça iyi.
Rezene de öyle.
Ama aramızda güven yoktu.
Ufak bir şişede kokusuz bir sıvı zehir edinmiştim.
Hem en kötü ihtimale hem bir mucizeye hazırdım.
Bunlar kâfi.
Her şeyi aşağı indirin, hemen başlayayım.
-Bunlarla ne yapacaksın? -Koku eğitiminiz için.
Siz yokken her şeyi yazdım.
Okuyun, ne yapacağınızı öğreneceksiniz.
Yarın sabah devam ederiz. Biraz dinlenin.
"Koku molekülleri toz parçaları gibidir.
Onları rengârenk kelebekler gibi hayal edin.
Bedeniniz buna hazır olmalı.
20 milyon koku alma hücreniz bunu bekliyor."
Dorian kokuların dünyasına dönmüştü.
Kafasında bir şeyler kuruyordu, hissedebiliyordum.
İyi uyudunuz mu?
Güzel olmuş. Koku alamazken zordur.
Bebeğinizin babasına da böyle yemekler yapıyor musunuz?
Yedi.
Hayır, sekizinci haftadasınız. Eminim kokusu sizinkine benzeyecektir.
-Sadece koku almak istiyorum. -Açık olmazsanız size yardımcı olamam.
-Ne yapmam lazım? -Buyurun, altı temel koku.
Var olan tüm kokular bunların bir karışımıdır.
Deneyin.
Lütfen.
Olmadı mı?
Diğerlerini de.
Çiçeksi.
Meyveli.
Odunsu.
Bunu her sabah ve her akşam tekrarlayın.
Her gün kontrol edin.
Ta ki bir şeyin değiştiğini hissedene kadar.
Eğitiminize başlayın.
Hiçbir şey duyamazsanız,
hiçbir şey göremezseniz
geriye sadece dokunma ve koku duyuları kalır.
Koku duyumu geri alabilmek için tüm bilincimi odaklamıştım.
Sadece tada ve kokuya.
Denedim.
Her gün. Sil baştan.
Tekrar tekrar.
Ta ki gerçekten bir şeyin değiştiğine inanmaya başlayana kadar.
İyi akşamlar.
Gününüz nasıldı?
Anlatsanıza.
Bir şey mi değişti?
Koku duyunuzu nasıl kaybettiniz?
Anlatın.
Kış mevsimiydi.
Üşütmüştüm.
Kaç yaşındaydınız?
Yedi.
Ya aileniz?
Babam zaten…
Çoktan gitmişti.
-Annemse… -Yalnızdınız.
Umurunda değildi.
Hastalığımı önemsemedi.
Koku bir histir.
Anılardır.
Yedi yaşındaydınız.
O yaşa kadar aldığınız tüm kokular zihninizde bir iz bırakmış olmalı.
Bunu kaybedemezsiniz.
Çocukluğunuzun kokusu.
Anahtar bu. Oraya dönmelisiniz.
Bu tam bir delilik.
Buraya kadar. Bir işe yaramıyor.
Beceremedin.
Çocukken eliniz kolunuz bağlıdır. Büyükler ne derse o olur.
Babam burada papazdı.
Sizin gibi o da beni şeytan bellemişti.
Ama değilim.
Aynı dertten muzdaribiz.
Çocukken başımıza gelenler…
Olanları değiştiremeyiz.
İlham için teşekkürler.
Dorian sığınaktan ayrılmadan önce üç koku yaratmıştı.
İkisi onu hedefine götürecekti.
Hâlâ izini sürdüğü büyük amacına,
aşk parfümünün formülüne.
Ama üçüncü koku farklıydı.
Nereye giderse gitsin, bu koku Dorian'ı koruyacaktı.
Bu sabah Karlotta König, namıdiğer Rex,
adli psikiyatri tesisinden kaçtı.
Sabah teftişi sırasında bir gardiyan hücresine girmiş.
İfadesinde şunları söyledi,
"Ona baktığım an kalbim sıkıştı.
Nefes alamadım ve içime büyük bir korku çöktü."
Sonra durup dururken yere yığılmış ve König elini kolunu sallayarak çıkmış.
Bu…
Odasında bu şişeyi bulduk.
Bir önceki gün sahte kimlikle gelen bir ziyaretçisi olduğunu biliyoruz.
Bunu o getirmiş olabilir. Dorian'ın parmağı var mı, bilmiyoruz.
König çocukken bir matematik dehasıymış.
Birkaç sınıf atlamış.
Derken geçirdiği bir kaza sonucunda kafasına titanyum bir plak yerleştirilmiş.
İşlediği suçlarsa malumunuz.
Kurbanlarının apokrin bezlerini topluyor.
İnsan kokusunun özünü.
Ne zamandır orada yattığımı bilmiyordum.
Senin iyi olduğunu hissedebiliyordum.
Düşüşüm bir şeyleri değiştirmişti.
O görünmez duvar bir anda yıkılmıştı.
Ama koku duyumla beraber anılar başıma üşüşmüş,
beni bir merak sarmıştı.
Yaşıyor.
Her şey harika gitti. Beni çıkardığın için sağ ol.
Solgun. Pis. Ağır sarımsak kokusu.
-Lanet olsun, kaşınıyor. -Parfümün yan etkisi.
Şu parfüm… Hâlâ duruyor, değil mi?
-Birileri almış olmalı. -Evet, kimde olduğunu biliyorum.
Harika! O zaman geri al. Ona ihtiyacım var.
-Hayır, yenisini yapacağız. Daha iyisini. -Ben eskisini istiyorum.
-Çok seksi. -Rex, biri bana ilham verdi.
Bir kadın.
Yeni parfüm çok daha hafif ama rengârenk olacak.
İlkinden tamamen farklı olacak.
Bizi gerçekten sevecekler. L'amour.
Doğru formülü ve tam miktarları bulmalıyım.
Tapınakta.
Sonra eski parfümün yerini söyleyeceğim.
Dur, bir daha olmayacak!
Stefan, dur!
Koku duyun ne zaman geri geldi?
Hamile kaldığımda.
Juro'nun bulduğu köhne kır evine taşındık.
Her şey çok güzel olabilirdi.
Bizi hem bir arada tutan hem ayıran o yalan olmasaydı.
Böyle devam edemeyeceğimizi biliyordum.
POLİS ARAMAYI YOĞUNLAŞTIRIYOR
-Aziz Alfons Papaz Evi. -Sunny Valentin. Daha önce aramıştım.
Papaz Abel Welsch'ten randevu almak için aramıştım.
-Dediğim gibi, hasta. -Evet, biliyorum.
Oğlu Dorian hakkında konuşmak istiyorum.
Peki, kendisine bir sorayım.
Teşekkürler, bekliyorum.
Selam, sizi görmek ne güzel.
Şu an kendisine ulaşamıyorum.
Peki, o zaman müsait olduğunda arayın.
Evet, gerekirse arayıp randevu ayarlarız.
-Tamam, harika. Teşekkürler. -Hoşça kalın.
Juro, bir uğrayalım dedim.
İyi misin?
Burası çok güzelmiş.
Hayır!
Dorian'ın geçmişinde beni ona yaklaştıracak bir şey arıyordum.
Doğduğunda ona Noah adını verdik.
Öyle korkunç kokuyordu ki kimse yanına yaklaşamıyordu.
Annesi bile zorlanıyordu.
İnsanlar ondan korkuyordu.
Bir aşamada kokusu konusunda bir şey yapması gerektiğini anladı.
Derken bir insan kokusu yapmayı aklına koydu.
Kimsenin sevmediği, kendisinden büyük bir kız vardı.
Rex.
Rex ona yardım etti.
Afrika kilisesi bana küçük bir şempanze göndermişti.
Hadi Rex, çabuk! Dünyayı kurtaracağız.
Kokusunu çıkarıp almak istemişlerdi.
Çünkü insan kokusuna en yakın koku oydu.
Bir günah işlemişti.
İçinde bir şeytan vardı.
Ona yardım etmeye çalıştım.
-Hayır. -Burnu.
-Yapmayın.
-Kıpırdama, uslu dur. -Baba, hayır!
Yine de engel olamadım.
Kimse olamaz.
Aşk…
Öyle bir koku ki…
Yanlış.
İNCİ
Sığınaktaki kadın kim?
Bu inci.
Yeni formül nedir?
O kadınla ne alakası var? Ayrıca eski parfüm kimde?
Sus!
Er geç öğreneceksin.
Niyetim o değildi…
Burası buz gibi. Gitmek istiyorum.
Bu kez tutturmam gerek.
Mükemmel olmalı.
Yalnızca burada yapabilirim. Sadece tapınakta başarabilirim.
Daha işim bitmedi. Henüz yeni başlıyorum.
Formülü orada bitiremez misin? Fabrikada her şey hazır.
Fabrikayı sen kullan. Malzeme toplamakla başla.
İşe mi koyuluyoruz?
-Parfüm mü yapacağız? -Evet, kokuyu şimdiden tadabiliyorum.
Nihayet her şeyi başladığı yere gelmiştim.
İNCİ
İlham için teşekkürler.
Çok ama çok güzel bir malzeme.
Dorian'a bir mesaj gönderdim.
Peşinde olduğumu bilmeliydi.
-Kim aldı, söyleyeceğim. -Kim?
Tapınağı da o yaktı. Laboratuvardan parfümü de o çaldı.
Bunun cezasını çekmeli.
Juro?
Nerede?
Sende, biliyorum.
Ver onu bana. Ona ihtiyacım var.
Hadi. Ver şunu.
Hadi.
Sıçayım! Burada olduğunu biliyorum.
Söyle, nereye sakladın?
Peki.
Güzelce konuşalım. Onu kendine saklayamazsın.
Bak.
Bununla malzeme topluyorum.
Kontrollü bir prosedür.
Sonra kaynatıyorum. Fokur fokur.
Dorian hazır olana dek.
Hadi, ver şunu.
Bebeğinin iyiliği için ver.
Ver.
Lütfen, ver şunu.
Başka hiçbir şeyim yok.
Ona senden daha çok ihtiyacım var.
Ver.
Lütfen.
Sunny.
Bahçede hiç iz var mı?
Susi, DNA analizi lazım.
-Ya komşular? -Henüz bir şey yok.
Selam.
Juro bizi aramakla iyi etti.
Burası da temiz!
-Salona bakıyorum. -Tamam.
Karlotta König'in parmak izleri evin her yerinde.
Buradaymış.
Evet, ben…
Eve geldiğimde buradaydı.
Ev zaten aranmıştı, sonra…
-Bilmiyorum, gözüm karardı. -Bayıldın mı?
Bir şey bulduk.
Yolda beş litrelik bir kan gölü var. König'in kan grubuyla aynı.
Kafasındaki titanyum plak yol kenarında bulundu.
Ama cesedi ortada yok.
Adli tıp aşağıda işini bitirdi. Eşyalarını kullanabilirsin.
Bir etrafa bakacağım.
Neler oluyor? Sunny çok tuhaf davranıyor.
-Uyuşturucu mu kullanıyorsun? -Ne? Hayır.
Juro, senin bir ailen var.
İki çocuğun, hamile bir sevgilin.
Dün gece Rosa'yla mıydın?
Evet, ben…
Aynı anda iki kişiyle olamazsın.
Bunu neden yapıyorsun? Sen tanıdığım en güvenilir insandın.
-Şimdi bambaşka biri oldun. -Korkudan aklımı kaçıracağım.
Tina, sanırım ben…
Sanırım deliriyorum.
Juro'yu bırakmalıydım.
Bana bak. Derin bir nefes al.
Hepimiz için en iyisi buydu.
Kusura bakma, iştahım yok.
Ailene dönmen lazım.
Ben…
Sunny?
Dorian da ben de dayanağımızı kaybetmiştik.
Tek başımızaydık.
Haberlerde Rex'i gördüm. Onsuz yapamam.
Gereken malzemeyi toplamak, kesip biçmek…
Bunu onsuz yapamam.
Bir keresinde benzer bir deneyimden bahsetmiştiniz.
Lütfen bana yazın.
Dorian, o çaresizlikle hayran olduğu bir parfümcüye yazdı.
İNCİ
Ama canını daha da çok sıkan şey
formülünü tamamlamak için gerekli ilhamı bulamamasıydı.
Bana ihtiyacı vardı.
Kendimi parfümün kalanını gömmeye zorladım.
Bir süredir seni gözlüyordum.
İkimiz de birbirimize zarar verdik.
Senin parfümüme ihtiyacın var.
Benim de formülümü bitirmek için sana.
-Hayır. -Evet.
Bunu evinin önüne gömmüşsün.
İlham perim ol.
Bana ilham ver.
Mutluluğu bulacaksın, bana güven.
Korkma.
Her şey yoluna girecek.
Ne oldu?
-Soğuksun. -Hayır.
-Buz gibisin. -Buna karşı koyamazsın.
Yapamazsın.
-Ne oldu? Sakin ol. -Aşkı bilmezken nasıl yaratacaksın?
Sana yardım edemem.
Daha istediğin şeyi tanımıyorsun.
Uyuz herif!
Gerçek aşk arayarak bulunmaz. O sizi bulur, çaba gerektirmez.
-Selam. -Vay canına, çok yaratıcı.
Adım Jackie.
Sen de mi evden kaçtın?
Dorian'ın bekleyip durduğu parfümcünün adı Moritz de Vries'ti.
O da yıllarını bir aşk parfümü yapmaya vermişti.
İnci.
-Sırrınız bu mu? E-postalarımı okumuşsunuz.
-Size bir şey getirdim. -Şu mu?
-Bu nedir? -"İnci" nedir?
-Nasıl açılıyor? -Önce ben sordum.
İnci en son malzeme.
Kokunun kalbi.
Nasıl açılıyor?
Bu nedir?
Bir aşk makinesi.
Nasıl çalışıyor?
Kokuyu gözeneklerden çekip alıyor.
İz bırakmadan.
Kesik açmadan.
-Vakumlar gibi. -Evet, vakumlar gibi.
Asıl sorun bıçak.
Bir şeye dokunduğumuz an eşsizliğine leke sürmüş oluyoruz.
Kestiğimiz zamansa
tamamen mahvediyoruz.
Yani sorun, elde etmeye çalışırken güç kullanmamızın yarattığı etki.
Ama bu makine tüm dertlerinize derman olabilir.
İnci nedir?
Şüpheleriniz var.
Yeteneğim doğuştan değil.
Her şeyi kendim öğrendim.
Kafamda karanlık düşünceler var.
Evet, karanlık…
Endişe etmeyin.
Asıl ihtiyacınız olan
biraz rahatlamak.
Dolu kafayla uçamazsınız.
Bu, kokulara karşı hassasiyetinizi binlerce kat artıracak.
Parfüm üstümdeki etkisini yitiriyordu.
Yani incinin ne olduğunu söylemeyeceksiniz.
Peki madem…
Güzel günler sona erdi.
Hiç âşık olmadığım için aşkın ne olduğunu bilmiyorsam
yine de yaratabilir miyim?
Nedir bu aşk takıntısı?
Onu aradım.
Ama bu kez Dorian bir adım öndeydi.
Alo, Sunny. Ben Stefan.
Jackie'yle birkaç gün sende kalmak istiyoruz.
Senin için sorun olur mu?
-Nerede? -Şu tarafta bir yerlerde.
Stefan, neredesin?
Dorian'ın beni izlediğinden haberim yoktu.
Bilsem benimle kalmalarına asla izin vermezdim.
Alo, nerelerdesin? Gözümüz yollarda kaldı.
Selam. Ben geldim.
Stefan?
Dorian bir not bırakmıştı.
Ona gitmemi istiyordu. Bu bir tuzaktı, biliyordum.
Jackie!
Jackie…
Lanet olsun!
Stefan?
Buradayım.
Sunny.
İncin bana yine ilham kaynağı oldu.
Bebek kokusu.
Aslında sığınaktan beri biliyordum.
Yeni formülümün kalbinde bebek kokusu olmalı.
Bebek kokusu dünyanın en güzel kokusudur.
Haklısın, aşkı bilmiyorum.
Ama pes edemem.
Bana gerçek aşkı sen öğreteceksin.
Mecbur kaldım. Yoksa buraya gelmezdin.
Bak, burası ne kadar güzel.
Her yer ışıl ışıl.
Biz birbirimize aitiz.
Bebeğin, ben ve sen.
Bir aileyiz.
Kaderimiz bu.
Ta en başından, tanıştığımızdan beri buydu.
Bir daha asla koku alamayacaksın.
O zehirli, kokusuz sıvıyı bunca zaman yanımda taşımıştım.
Dorian'ın uğruna yaşadığı her şeyi elinden almıştım.
Gerçek aşk parfümü hayalini.
Koku alma, ayırt etme, hatırlama ve muhafaza etme kabiliyetini.
Artık özgürdüm.
Olanları kimse öğrenmedi.
Baban Juro bile.
Hayallerimi parmaklıklar ardına koyamazlar.
Bir gün…
Birlikte bir sıcak hava balonu yapacağız.
Parfümümü her yere serpeceğiz.
Ülkelere, şehirlere, dağlara…
Ta ki tüm o nefret
aşka dönüşene dek.
Artık hikâyemizi biliyorsun.
Korkmana gerek yok.
Bak, şimdi ne yapacağız…
Alt yazı çevirmeni: Doğa Uludağ