Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
- Czytaj. - No szybko!
- Proszę, przeczytaj! - No czytaj ten list!
Proszę, przeczytaj.
„Drogi Goffredo, piszę do ciebie ten list, by życzyć ci wesołych świąt”.
Spokój, dzieci! Ustawcie się parami. Idziemy.
Czary-mary, czarny krzyż, zaczaruję ciebie dziś.
Matka przełożona!
Co tu robicie po ciemku?
Siostro Caterino, otwórz okiennice. Lavinio, ty też.
„Film jest nieporadną i swobodną interpretacją listu…
wysłanego przez pisarkę Elsę Morante do jej przyjaciela Goffreda Fofiego.
Scenariusz i reżyseria Alice Rohrwacher”.
Dlaczego jeszcze nie pościeliłyście łóżek? I to akurat w Wigilię Bożego Narodzenia!
- Ja swoje pościeliłam. - Tak, Serafino. Zauważyłam.
- Idziemy. - Nie, proszę, matko Fioralbo.
- Zamknij okiennice. - Dlaczego?
Bo one rzucają na mnie czar.
Co za nonsens. Czar? Tak mówią czarownice. Olgo, wstań.
- Poprawiłaś materac? - Tak, ale one rzucają na mnie czar.
Bo spędzam święta z moją rodziną.
- A one nie. - „Z moją rodziną”? Bzdura.
Przecież dobrze wiadomo, że wszyscy jesteśmy dziećmi jednego Ojca.
Teraz pożegnajcie swoją przyjaciółkę.
Wesołych świąt, Olgo.
Chodźmy. Twoja ciotka jest zmęczona i nie może tyle czekać.
Powóz wam odjedzie.
Smacznego.
Ścielić łóżka. Już.
Szybko, chodźcie.
Ruszaj się. Daj mi popatrzeć!
- Ja też mogę? - Nie! Cicho!
Ale ma brzydką ciotkę.
- Wesołych świąt! - Wesołych świąt.
Poszedł stąd!
Drogi Goffredo, piszę ten list
By życzyć ci wesołych świąt
I szczęśliwego nowego roku
Z tej okazji opowiem ci prawdziwą historię
Tak naprawdę nie całkiem prawdziwą
Która wydarzyła się dawno temu
W czasie świąt Bożego Narodzenia
W katolickiej ochronce
WIGILIA, 24 GRUDNIA
Dzień dobry! Otwórzcie bramę!
Dziewczynki?
Sierotki święte? Otwórzcie! Muszę z wami porozmawiać!
Dzień dobry?
- Odsuń się. - Idź stąd.
- Dzień dobry, dziewczynki. - Czego pani chce?
Spełnijcie dobry uczynek dla zbłąkanej duszy.
Święta Panienka wysłucha waszych modlitw.
Niewinnych modlitw niewinnych duszyczek.
Błagam, pamiętajcie. Módlcie się za mojego ukochanego.
Pomodlicie się za niego?
Dobrze, pomodlimy.
Czekajcie, pokażę wam jego fotografię. Daj.
Patrzcie, jaki przystojny. Widzicie?
Oszałamiający.
Dziewczynki, co tam robicie przy oknie?
Jak on się nazywa, proszę pani?
Ciekawskie pisklaki.
Musi pani iść do parlatorium, żeby porozmawiać z dziećmi.
Mogę im tylko przekazać nazwisko osoby w potrzebie?
- Z czego się śmiejecie? - Z wąsika!
No już, ubierzcie się. Tempus fugit, jak wiecie.
Zimno tu.
- Zamarzniemy. - Chłód jest błogosławieństwem.
Błogosławiona zimna noc, w której narodził się Pan.
Będzie wam ciepło, jak pójdziecie do piekła.
Będziecie się smażyć w ogniu diabelskim wśród potępionych dusz.
Gdzie to?
- Co zgubiłaś? - Gdzie to?
Nie wiem. Przykro mi.
Serafino, skończyłaś?
- Do pełna. - Gdzie to?
Szybciej.
WIGILIA, 24 GRUDNIA
Ale zimno.
Zapnij tunikę.
A więc czego jeszcze brakuje? Sukni. Ta należy do Serafiny. Proszę.
Zaczekaj na serce. Proszę. Teraz idź na miejsce.
To dla ciebie. Czekaj.
Serce. Korona. Zajmij miejsce. Skrzydła będą później.
Skrzydła później. Czekaj, chodź tu.
Pomogę ci.
Szybciej, pospiesz się.
Jeszcze nie jesteście gotowe? Siostry, już czas na komunikat.
- Komunikat. - Włącz radio.
Ustawcie się.
Nikt się nie rusza, bo stracimy sygnał.
Włoskie…
Włoska armia nawet w najgorszej zawierusze
i po czterech dniach mężnych walk
przynosi ojczyźnie nowe zwycięstwo.
W starciu z nadzwyczajnie przeważającymi liczebnie siłami wroga
Włosi bohatersko przetrwali pierwszy dzień
i w następnych trzech, gdy bitwa nabierała rozpędu,
doprowadzili do przejęcia trzech dworców kolejowych.
…strategii naszej artylerii w kontrofensywnych manewrach.
Agresja naszych żołnierzy nie ma sobie równych.
Nadciągają posiłki brytyjskie.
Nasza artyleria odpowiada straszliwym ogniem.
Kilka nieprzyjacielskich czołgów trafiono.
…w tak skrajnych temperaturach
- przeżyć można tylko… - Flora.
Co ty tu robisz? Kazałam ci zostać w sypialni.
Przeziębisz się tu. Idziemy.
Słuchajcie dalej. W szeregu. Zaraz wracam.
Plany operacyjne wroga
zostały nieodwracalnie pokrzyżowane.
Co to?
Serafino, co ty zrobiłaś?
Nie ma nikogo.
…Włosi…
Pocałuj mnie, kochanie, prosto w usta
Wyłącz to! Już!
Cisza!
Mydłem.
Porządnie je wyczyścimy. Zmyjemy te brudne słowa.
I to akurat dziś.
Jak można tańczyć i śpiewać, kiedy nasi bracia cierpią?
To szaleństwo.
Jaki demon was opętał?
Co się dzieje?
Szaleństwo. Wyjdź.
A ty?
Ja nie śpiewałam.
A słowa tej piosenki…
Pamiętasz je?
Pocałuj…
Pocałuj mnie, kochanie, prosto w usta…
- A więc ty też. - Ja nie śpiewałam!
Ja, ja, ja! Nie sądziłam, że jesteś taką grzesznicą.
Skoro znasz słowa, to oznacza, że chciałaś śpiewać.
Widzicie, dziewczynki. Serafina myśli, że jest bez winy.
Ale jej grzech jest większy od waszego. Czasami grzech jest niezamierzony.
A więc Serafina jest grzesznicą.
WIGILIA, 24 GRUDNIA
BOŻE NARODZENIE, 25 GRUDNIA
Narodził się!
Narodził się na Wschodzie!
Chodźcie i pomódlcie się z naszymi dziewczynkami.
Cudowna i wielka jest tajemnica narodzenia.
Proście sierotki o łaskę.
Przyniosłam kilka gruszek, matko. Tylko tyle mam. Są bardzo smaczne.
Pomódlcie się za mojego syna. Walczy na wojnie.
Ostatni raz widziałam go latem.
Wojna jest straszna.
- Ma na imię Luigino. - Luigino.
- Dziękuję. - Teraz moja kolej. Matko…
Przyniosłam oliwę.
Mój mąż czuje się gorzej. Tylko on mi został.
Reszta zginęła na wojnie i zmarła z głodu.
Módlcie się za niego, matko. Nazywa się Mario.
- Mario. - Mario.
Przepraszam. Wybaczcie.
Zrobiłam dla was wykwintne ciasto.
Z siedemdziesięciu jajek.
- Naprawdę? - Tak. Nazywa się zuppa inglese.
- Zupa angielska? - Tak się tylko nazywa. To włoski deser.
- Mogę pokazać je dzieciom? - Nie, nie mogą się ruszać.
Słyszą mnie?
- Tak. - A więc tylko…
- Proszę. - Dziękuję.
- Siedemdziesiąt jajek. W takich czasach! - Szaleństwo.
Marnotrawstwo.
Dziewczynki.
Pomódlcie się za mojego ukochanego.
To hrabia Aldovrandi-Cozza.
Aldobrandi-Cozza.
- Nie. Aldovrandi przez „v”. - Aldovrandi-Cozza.
Chyba o mnie zapomniał. Jego serce należy do innej.
Ten bydlak już mnie nie chce. To znaczy on nie jest bydlakiem.
Właściwie to anioł, tylko…
Tylko ma mętlik w głowie. Ta kobieta go zwodzi.
- Rozumiecie? Ona go zwodzi. - Proszę pani.
Dziękujemy. Proszę stąd odejść.
- Proszę nie przeszkadzać dziewczynkom. - Módlcie się.
- Módlcie się, żeby odzyskał rozum. - Pomodlimy się.
Aha… Chwileczkę. Aby wzmocnić wasze modły,
przyniosłam pyszne ciasto. Nazywa się zuppa inglese.
- Z kremem i czekoladą. - Proszę nie przeszkadzać dziewczynkom.
- Oczywiście. - Niech oddadzą się czystym myślom.
- Pójdę zapalić świecę. - Tak, dobrze.
Fernanda?
Przybliż się. Słyszysz coś w mojej głowie?
Nie.
Teresa, słyszysz coś?
Te słowa wciąż tu są. Nie chcą wyjść.
Słyszę. „Pocałuj mnie, kochanie, w usta”.
Pocałuj mnie, kochanie…
Matka przełożona ma rację. Jesteś grzesznicą.
Dziewczynki, spokój. Do łóżek. Ale już!
I cisza.
BOŻE NARODZENIE, 25 GRUDNIA
Dwadzieścia siedem lirów. Kilka gruszek, suszone mięso, oliwa.
- No i ciasto. - To tyle co nic.
- Skończyło nam się mydło. - Już?
Wyprostuj się. Ty też.
Koniec.
A więc dziewczynki…
W tym świętym dniu nasz Pan obdarował nas obfitym posiłkiem.
Na początek, jako pierwsze danie,
domowy makaron. Następnie na drugie danie…
dostaniecie gruszkę.
A na deser, i to będzie trzecie danie, zaserwujemy ciasto zuppa inglese.
Ofiarowała nam je pewna pobożna pani.
Wiedzcie, że przygotowała je z 70 jajek.
Tak przynajmniej mówiła. A teraz bądźcie grzeczne i pomódlcie się.
Paoletto, biegnij do kurii po wikariusza. Chyba nie masz nic przeciwko?
- Nie, ale… - Odgrzejemy ci posiłek.
Po wikariusza biskupiego?
Chcę przekazać prezent świąteczny, zanim zapadnie zmierzch.
- Ach tak. - To może pomóc. Idź już.
Proszę.
Proszę zaczekać.
- Matko, wikariusz już jest. - Chwileczkę.
Dziewczynki, patrzcie na to piękne ciasto.
Przepiękne.
Czekaj.
Córki. Boże dziatki.
W tym świętym dniu, w czasach głodu,
proszę, byście pomyślały o tych dzieciach, które siedzą w domu przy pustym stole.
Mając na myśli ich dobro, zachęcam was do złożenia drobnej ofiary Chrystusowi.
Każdej z was przy tym stole…
należy się kawałek ciasta, które oto tu widzicie.
Mam propozycję.
Niech każda z was zrezygnuje ze swojego kawałka
i odda go w ofierze naszemu Panu.
Grzeczne dziewczynki gotowe na tę ofiarę,
powstańcie… Teraz.
Serafino, słyszałaś?
Więc wstań.
Wszystkie grzeczne dziewczynki wstały.
A ty?
Jestem grzesznicą.
Tak powiedziałaś.
Zastanów się, matko.
Zuchwała dziewucha!
- Zejdź mi z oczu! Natychmiast! Sio! - Dziewczynki, wychodzimy.
No już. Serafino, ty też. Pośpieszcie się.
Szybko.
I wyrzuć tego przybłędę!
Poszedł stąd!
Siostro, o co chodzi?
Chwileczkę.
Matko.
Paoletto, co mam powiedzieć? Sama spójrz.
Oto dowód, że mamy w naszym domu zbłąkaną owieczkę. Egoistkę.
Rozumiem, ale po co wzywałaś wikariusza?
Nie bądź głupia.
Chciałam podarować ciasto biskupowi.
Ale teraz nie mogę. Znajdź jakąś wymówkę.
Daj mu różaniec do poświęcenia.
Proszę.
- Matko, co zrobimy z ciastem? - Nie chcę o tym mówić.
Wiesz, że słodycze mi szkodzą.
A ty… Zostawmy to.
- Tak, ale… - Daj mi spokój.
Matko, proszę, nie zamartwiaj się.
- W końcu to Boże Narodzenie. - W końcu to Boże Narodzenie.
Co znowu? Kim jesteś?
Wesołych świąt. Jestem kominiarzem.
Policzyłem godziny pracy. Wyczyściliśmy wszystkie kominy.
- Naprawiliśmy dachy. - Tak.
- Wymieniliśmy pęknięte rynny. - Tak.
Należy się 25 lirów.
- Masz pięć lirów. Przyjdź za rok. - To nie wystarczy.
- Jest tu nas więcej. - Proszę wyjdź.
- Pomagali mi inni… - Wyjdź.
Oni też świętują Boże Narodzenie.
- Czy… - Tak?
- Widzisz to ciasto? - Wygląda ładnie.
Weź je sobie.
I nie pokazuj się więcej.
No już, idź.
Co za sknera.
Na zapłatę możesz czekać jak na cud boży.
Goffredo!
Co to za ciasto?
- Ja chcę! - Ja też, proszę.
- Jeszcze troszeczkę. - Jak dobrze, że Serafina to grzesznica.
Mogę troszeczkę?
- Ja też poproszę. - Ja też!
- Pyszne. - Dziękuję, Serafino.
I tak oto
Drogi Goffredo, nasz kominiarz, czmychnął
Z wielgachnym ciastem zuppa inglese
Zjadł je z kolegami
Kominiarzami
Nie!
Nie…
Ale wstyd.
Koniec!
Morał?
Patrzcie na niego!
Zjedzmy ciasto, wciąż jest smaczne.
Bardzo dobre. Znają się na cukiernictwie.
Pyszne!
Koniec Morał tej powiastki?
Kto to wie? Ja nie wiem
Ścieżki losu są niezbadane