Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Nad naszą ojczyzną zbierają się czarne chmury.
Siedemnastoletni Memo właśnie się ożenił.
Do jego domu przyszli żołnierze.
Związali mu ręce i go wywlekli.
ŻONA DESZCZU
REŻYSERIA
Stop!
Posłuchajcie!
Każdy wasz krok
musi być zaakcentowany tupnięciem.
Kobiety z tyłu nie mogą po prostu stać z uniesionymi rękoma.
Usiądźcie, żebym was nie widział.
Wtedy nasza rola zostanie zmarginalizowana.
- Nie zmieni się. - Powinnyśmy stać z przodu.
Zasłonicie mężczyzn.
To oni walczą w waszej obronie, nie na odwrót.
- Czemu tego nie zmienić? - Później o tym porozmawiamy.
- Ktoś jeszcze? - Nie.
Koniec próby! Spotykamy się w środę o 11:00.
Dobra robota. Przebierzcie się.
To bez sensu. Faceci walczą, a kobiety stoją z tyłu i płaczą.
Żołnierze chcą je uprowadzić.
Są bezradne, mogą tylko płakać.
Dlaczego mają być bezradne? Daj im większą rolę.
- Już ją mają. - Tak uważasz?
Jaką?
Rodzenie dzieci?
Kobiety stworzono w dwóch celach: mają gotować i rodzić dzieci.
Zaklaszcz, Memo!
Kto tańczy lepiej, ja czy mama?
Ciszej!
- Co mówiłaś? - Bądźcie ciszej.
Sąsiedzi pomyślą, że urządziliśmy wesele.
Niech myślą.
Powiemy, że znów się żenię.
Spróbuj.
Sądzisz, że bym tego nie zrobił?
Jestem pewna.
Tak, dowódco?
W porządku.
Zjesz sam, czy cię nakarmić?
Tak jest.
Dobranoc.
Widzisz ten punkt?
Od niego zależy kontrola nad Mosulem.
Straciliśmy tam wielu ludzi, głównie na minach.
Jeśli go nie zdobędziemy,
wróg przyjdzie do naszych domów.
- Zapuszczałeś się na front? - Nie.
W czasach służby w oddziałach peszmergów byłeś świetnym saperem.
Znów cię potrzebujemy.
To było dawno temu, od lat jestem w cywilu.
Teraz jestem choreografem i reżyserem.
Przygotowujemy przedstawienie na święto Newroz.
Wróg jest coraz bliżej.
Jeśli go nie zatrzymamy, nie będzie żadnego święta.
A wasze tancerki skończą jako niewolnice w Mosulu albo Rakce.
Jesteś na mnie zły?
- Z jakiego powodu? - Że bronię roli kobiet.
Miałaś rację.
Poza tym, nie umiem się na ciebie gniewać.
W takim razie,
wrócimy do tego później.
To najwyższa cena, jaką mogę dać. To jak, dogadamy się?
- Zgoda. - Chodźmy spisać umowę.
Reber, zaczekaj.
Czemu sprzedałeś samochód?
Jeśli potrzebujesz pieniędzy, mogłem ci pożyczyć.
Odkładaj forsę i znajdź żonę.
Lata lecą, nie jesteś już młody.
Reber!
Co tu robisz? Wracaj do środka.
Zaraz przyjdę.
- Wszystko w porządku? - Tak.
- Gdzie jest nasz samochód? - Sprzedałem.
Dlaczego?
Chciałem spłacić długi. Zostawię ci resztę, na wszelki wypadek.
Nie rozumiem.
Wracam do peszmergów.
Idziesz na wojnę?
Tak, tato?
Jutro w południe?
Dobrze.
Do zobaczenia.
Dlaczego nas zaprosił?
Znowu chodzi o ciebie?
Nie.
- Powiedziałeś, że idę na wojnę? - Nic nie mówiłem.
Chcemy go ożenić, ale odmawia.
Nie rozumiemy, dlaczego.
Powiedz, w czym problem, rozwiążemy go.
O co chodzi? W czym rzecz?
W niczym. Już mówiłem.
- Nie chcę się żenić. - Dilo!
Zamierzasz dalej się tak włóczyć?
Za nic masz moją wolę?
Tak okazujesz mi szacunek?
Tata ma rację.
Jeśli się teraz nie ożenisz, to kiedy?
Czemu im nie powiedziałeś?
Nie chciałem go bardziej denerwować. Potem do niego zadzwonię.
Posłuchacie!
Nie przyszliśmy tu dziś na próbę.
Jak wiecie, byłem peszmergiem.
Poproszono mnie, bym wrócił do oddziału.
Uważam to za swój obowiązek.
Chciałbym, żebyście kontynuowali przygotowania,
i wystawili sztukę na święto Newroz.
Wierzę w was. Wiem, że dacie wspaniałe przedstawienie.
Pod moją nieobecność
Renas i Lori
pokierują grupą.
Choć walki z Państwem Islamskim nie toczą się jeszcze w centrum Mosulu,
już teraz pojawiają się pytania i obawy o to, co będzie dalej.
Zdaniem wielu obserwatorów,
kolejnym celem islamistów będą Kurdowie.
Lori?
Co się stało?
Zacięłaś się w palec?
Pokaż.
Lori?
Wracaj do pokoju.
Nie zamartwiaj się tak.
Nie sądziłam, że kiedykolwiek mnie zostawisz.
Nie wyjeżdżam na zawsze. Wrócę.
A jeśli cię zabiją?
Ty zostaniesz bohaterem, a my?
Ciszej, obudzisz Mema.
Skoro tak się o niego troszczysz, czemu wyjeżdżasz?
Zostań!
Nie zaśpiewałeś mi dzisiaj.
- Dzień dobry! - Cześć!
- Jak się masz, Lori? - Tak sobie.
Pamiętaj, chodź od przedszkola.
- Kto będzie mnie zawoził? - Ja będę cię zawoził i odbierał.
Słuchaj mamy.
I daj buziaka.
Chodź do mnie.
Idziemy.
Uważaj na siebie.
Dilo!
Szykuj się i bądź gotów, kiedy wrócę. Wyprawimy ci wesele.
Dbaj o siebie i o Mema.
To dla ciebie.
Ojciec chce, żebyście przyjechali z Memo.
Co robi Memo?
Bawi się z twoim ojcem.
Jak próby?
Dobrze, ale brakuje nam ciebie.
Muszę kończyć.
Tęsknię za tobą.
Ja za tobą też.
Memo płacze. Muszę iść.
Na razie.
Idź.
Dzień dobry, pani Xeme.
Mem, sprawdź, czy jest prąd!
Jest! Światło się świeci!
Widziałaś czerwoną kredkę?
- Tutaj. - Gdzie?
Wybrany numer jest niedostępny.
Spójrz,
narysowałem tatę.
To zdobyliśmy dzisiaj.
Miny wyprodukowane przez islamistów. Robią je na potęgę.
- Niech żyją ochotnicy! - Wysadzaj, Heci!
Reber.
Cały dzień próbowałam się dodzwonić.
Sygnał jest słaby.
Gdzie Memo?
Tu, obok. Śpi.
Chcesz go zobaczyć?
Tak, bardzo za nim tęsknię.
Memo?
Mem.
Halo.
Reber.
Halo.
Jesteś tam?
Tak, jak uzgodniliśmy wcześniej, kobiety nie stoją,
gdy Sirwan i Lori wchodzą. Macie siedzieć.
Trzymajcie się za mężczyznami.
Lori, czekamy na ciebie.
Wracajcie na miejsca.
Gotowi?
Sirwan zaczyna.
Czarne chmury znów zebrały się nad naszą ojczyzną.
Turcy torturowali Kurdów.
Pewnego dnia żołnierze przyszli zabrać siedemnastoletniego Mema.
Stop!
Co się stało?
Co się dzieje?
- Coś z Reberem? - Musimy jechać.
Nie mogę się do niego dodzwonić.
- Jedziemy do szpitala. - Co?
- Został ranny. - Jak to?
Powiedz, co się stało!
- Zginął? - Nie.
Dilo!
- Puść mnie. Zabili go? - Nie.
Puść mnie, słyszysz?
W pobliżu wybuchł samochód - pułapka.
Natychmiast do nich pobiegliśmy. Zginęło kilku peszmergów,
ale nie zdołaliśmy zidentyfikować zwłok.
Gdzie jest mój syn?
Co się z nim stało?
Mój ukochany Reber!
Gdzie mój syn?
Gdzie jest Reber?
Co z nim?
Gdzie on jest?
Powiedz! Gdzie mój mąż?
Gdzie jest Reber?
Co się z nim stało?
Powiedzcie mi!
Przywieźli zwłoki męczenników!
Chcę go zobaczyć.
Później oddam ci jego rzeczy.
Dobrze.
Dowódca prosił, żebym ci ją przekazał.
Daj znać,
gdybyś czegoś potrzebowała.
Wszystko się ułoży. Możesz na nas liczyć.
Jutro pojedziemy do urzędu, złożyć wniosek
o rentę po Reberze.
Na razie.
Proszę wejść.
Dziękuję. Naprawdę nie trzeba.
Postaraj się nie rozpaczać.
Umarli już nie wrócą.
Ty przynajmniej masz Mema.
Ja zostałam sama.
Mem dobrze się czuje z Xeme?
Tak, lubi jej towarzystwo.
Bardzo się zmienił.
Proszę.
- Lori Kadir Obejd? - Tak.
Wniosek jest w porządku, rozpatrzymy go.
Wejdź.
Zmieniłeś się.
Nie przyjeżdżasz, jeśli nie zadzwonię.
Nic mnie już nie cieszy.
Jestem przytłoczony. Utrzymuję dwie rodziny.
Wiem.
Ale użalanie się nad sobą nie rozwiąże problemu.
Na zdrowie.
Nie rezygnujmy.
Nikt tego nie proponuje.
Ja też chcę wystawić sztukę zgodnie z planem.
Ale mamy problem z Lori.
Otwórz buzię.
Proszę, zjedz.
Otwórz usta i jedz!
Otwieraj!
Od kilku dni nic nie jesz.
Reber był dla nas bardzo ważny.
Wszyscy opłakujemy jego stratę.
Chciał, byśmy kontynuowali próby,
ale bez ciebie to niemożliwe.
Odwiedziliśmy Lori, ale nie dała nam jednoznacznej odpowiedzi.
Nawet jeśli wróci,
w tym stanie nie wystąpi.
Jest jej ciężko,
ale musimy zdążyć na czas.
Nie możemy czekać.
- Trzeba ją zastąpić. - To się nie uda.
Uważacie, że w całym Dahuku nie ma nikogo, kto mógłby zagrać jej rolę?
- Lori, telefon ci dzwonił. - Dziękuję.
Tak, pani Xeme?
Tak.
Co?
Co się stało?
Zemdlał mi na rękach.
- Kiedy? - Kilka minut temu.
- Iść z tobą? - Nie ma potrzeby.
Nie bój się.
Jest osowiały.
Trzeba go rozweselić. Musi też dużo i regularnie jeść.
Zasłabł z powodu niedożywienia.
Co się stało mojemu skarbowi?
- Niedługo poczuje się lepiej. - Zostanie w szpitalu?
Nie, możecie go zabrać do domu.
Co się stało?
Poszłam na próbę. Zostawiłam go z Xeme.
Zadzwoniła, że źle się poczuł.
Mój chwacie.
Memo.
- Jak się czuje? - Lepiej.
Zostańcie z nami na kilka dni.
Dobrze.
Jesteśmy wysoko w chmurach. Podoba ci się, Memo?
Spójrz, jakie piękne niebo.
Wiesz, skąd się bierze tęcza?
Kiedy pada deszcz i równocześnie świeci słońce,
kropelki wody zawieszone w powietrzu rozszczepiają światło i tworzą tęczę.
A wiesz, że jeśli chłopak przeskoczy na drugą stronę tęczy,
zamieni się w dziewczynę?
A dziewczyna zmieni się w chłopaka.
Chcesz przeskoczyć tęczę i być dziewczyną?
Co ty na to?
Przepraszam za spóźnienie.
Jesteś głodny?
Poprosiłem Dila, żeby przewiózł do nas wasze rzeczy.
Zamieszkacie z nami.
Wypełnisz miejsce Rebera.
Wyprowadzamy się.
Do widzenia.
Powodzenia, moja droga.
- Wybacz mi winy. - Wybaczam.
- Zrobię ci huśtawkę. - Postaw tu.
- Chcesz wysoką czy niską? - Dużą.
Przynieś drabinę!
- Gdzie to postawić? - Może być tutaj.
Ne zdążymy przygotować przedstawienia.
Przychodzi na jedną próbę a opuszcza 10, choć gra główną rolę.
- Wiemy, w jakiej jest sytuacji. - A co z nami?
Okażmy jej więcej cierpliwości.
Za chwilę nie będzie czego ratować.
Wybaczcie spóźnienie.
- Jak się masz, Nazdar? - Dobrze.
O co chodzi?
- Mamy jakiś problem? - Ty nim jesteś.
Co to znaczy?
Codziennie siedzimy tu i czekamy, aż się zjawisz.
- Mamy też inne zobowiązania. - Wiem, że to trudne, ale zrozumcie mnie.
My jesteśmy w gorszej sytuacji.
Nie rozumiem.
Mam dosyć.
Jeśli chcecie, zostańcie. Nie będę tracił więcej czasu.
Cześć.
Renas, zaczekaj.
Muszę znaleźć pracę i zacząć zarabiać.
Pomóż mi.
- Studiowała pani anglistykę? - Tak.
Gdzie wcześniej pani pracowała?
Byłam tancerką.
Tancerką?
Pięknie. Ja też tańczę z obcokrajowcami.
Na początek dam pani 400 dolarów.
Potem, jeśli się pani sprawdzi, dostanie pani podwyżkę.
Zgoda.
Rośnij zdrowy!
Skończyłeś sześć lat, czas do szkoły.
Kuodrat
Tak?
Chcę zaaranżować małżeństwo Lori i Dila.
Jeszcze za wcześnie.
Nieprawda. Jeśli nie teraz, to kiedy?
Nie chcę, żeby Lori opuściła rodzinę.
Skąd wiesz, że Dilo się zgodzi?
Będzie musiał. Rozkażę mu.
Lori.
Przemyśl to. Jesteś jeszcze młoda.
Nie możesz tak żyć.
Nie ma o czym mówić, matko.
Wiesz, że kuzyn cię kocha.
Chce cię poślubić. Będzie szczęśliwy, jeśli się zgodzisz.
Nawet jeśli wrócę do domu, nie namówisz mnie do drugiego małżeństwa.
Nie chcę nikogo, prócz Mema.
Kuzyn jest bogaty.
Zapewni ci dostatnie życie.
- Nie słuchaj, co mówią ludzie. - Nie przejmuję się plotkami.
Poradzimy sobie.
Memo, idź spać.
- Stało się coś? - Wszystko w porządku?
Dilo, synu, muszę ci coś powiedzieć. Nie złość się, proszę.
Ojciec chce zaaranżować twój ślub z Lori.
Co?
Co w tym złego?
To dobra i piękna dziewczyna. Chcemy, żeby została w rodzinie.
Posłuchaj uważnie.
Nigdy więcej nie poruszaj tego tematu, bo się wyprowadzę.
Powtórz to ojcu.
Memo, chodź się przebrać.
- Ile? - 20 skrzynek.
- Tamtych? - Tak.
- Przyjechały dziś? - Tak.
Mówiłem ci, sprzedaj taryfę
i kup sobie zdrowe, ładne owce.
Gdybyś mnie posłuchał, miałbyś już spore stado.
Jedźcie ostrożnie, droga jest zaminowana.
- Tak jest. - Gdzie Bejar?
Gdzieś ty się podziewał? Czekamy na ciebie!
Co z tobą?
Weź ludzi i wsiadajcie do wozu.
Nie, mamy już komplet.
Niech jadą, jeśli chcą!
Cześć!
- Dokąd idziesz? - Do domu. Potrzebuje pan czegoś?
Urządzam przyjęcie dla załogi,
- dołącz do nas. - Przykro mi, mam już plany.
- Odwiozę cię. - Nie trzeba.
Co w tym złego, że za ciebie wyjdzie?
To niemożliwe. Czemu tego nie rozumiecie?
Kto tutaj jest ojcem, ty czy ja?
- Dlaczego tak się upierasz - Znajdź kogoś innego.
Tak dbasz o honor i godność rodziny?
To ma być honor i godność?
Tańczy po całych dniach!
Nie powinna się tak zachowywać.
- Taką ma pracę. - Pracę?
Wynoś się!
Po Leili nie umiem się już zakochać.
Dlatego nie mogę się ożenić.
Wciąż ją kochasz?
- Rozmawiacie jeszcze ze sobą? - Nie.
Twój ojciec ma rację, szukając ci żony.
Twoje życie jest puste, na co jeszcze czekasz?
Nie na Lori, Naszwan.
Dlaczego stryjek Dilo z nami nie pojechał?
Musiał iść do pracy.
Kiedy ostatni raz jechaliśmy kolejką, powiedział, że jeśli przeskoczę tęczę,
zamienię się w dziewczynkę.
Wzywał mnie pan?
- Co u ciebie, Lori? - Dobrze, dziękuję.
Jestem bardzo zadowolony z twojej pracy.
Chciałem ci osobiście wręczyć premię.
Nie ma potrzeby. Pensja mi wystarczy.
Ufam, że moje wcześniejsze słowa cię nie zdenerwowały,
- ale nie chcę, aby Lori cierpiała. - O czym ty mówisz?
Dla dobra jej i dziecka oddałbym ostatnią koszulę.
Wiem.
Więc w czym rzecz?
Nasza córka jest młoda, nie chcemy, by już zawsze była sama.
Są chętni, by ją poślubić.
Pamiętajcie, że jest też matką naszego wnuka.
Pozwolicie jej decydować o własnym losie?
Twoja córka może zrobić co zechce,
ale Memo pozostanie w tym domu.
Nie złość się, jesteśmy rodziną.
Dlaczego więc przychodzicie tu i chcecie nam ją odebrać ?
Czym ja dla was jestem?
Towarem na sprzedaż?
Sama zatroszczę się o syna. Dość tego, koniec dyskusji.
Proszę!
Nie musisz pukać.
Pracujesz tu długo, jesteś u siebie. Usiądź.
- Wszystko w porządku? - Tak.
Dowiedziałem się, straciłaś męża.
I?
Pomyślałem...
Czego pan chce?
Zechciej mnie wysłuchać.
Od dawna o tobie myślę.
Chcę, żebyśmy zostali przyjaciółmi. Powiedz, jeśli czegoś potrzebujesz.
Rozejrzyj się, mam wszystko.
Wszystko, czego zechcesz.
Dom, samochód, pieniądze.
Niczego ci nie zabraknie. Tylko bądź moja.
Pan żartuje?
Zaczekaj!
- Wszystko wyjaśnię! - Zostaw mnie!
Mamo.
Jesteś dobrym synem.
- Przyniosłam ci gorącą zupę. - Nie mam ochoty.
Dobrze ci zrobi.
Nie chcę.
Zjedz choć odrobinę.
- Jak się czujesz? - Lepiej.
- Dilo już wrócił? - Jeszcze nie.
- Rozmawiałaś z nią? - Nie.
Idź.
Możesz tego nie dostrzegać,
ale jesteś dla nas bardzo ważna.
Chcę, żebyś pozostała w rodzinie.
Wyjdź za Dila. To dobre rozwiązanie.
Jest stryjem twojego syna. Lepszy on niż ktoś obcy.
- To jest bęben. - Bęben.
A to szal.
Halo.
Już panu mówiłam.
Proszę więcej nie dzwonić w sprawie małżeństwa.
Do widzenia!
Dilo,
nie chcę znów wychodzić za mąż.
Memo jest dla mnie najważniejszy.
Wiem, że ty też nie chcesz się żenić.
Ale musimy jakoś to rozwiązać.
Wysadzili w powietrze meczet Al-Nabi Yunus!
To będzie ich koniec.
Ci barbarzyńcy nie uszanują żadnej świętości, religii ani boga.
Co słychać, Nazdar?
Dziękuję.
Chciałabym was zobaczyć.
Świetnie.
Cześć.
Tęskniłam.
Witaj.
- Dobranoc! - Dobranoc!
Memo, chodź zjeść.
Memo jest już mężczyzną.
Memo!
Zejdź z dziadka.
Ty urwisie.
Kiedy kupicie mi rower?
Jaki kolor wolisz, czarny czy czerwony?
Czerwony.
Dobrze. Pójdę na bazar i kupię czerwony.
Chodź.
Gdzie Dilo?
Nie wiem. Pewnie jeździ gdzieś z klientami.
- Dzień dobry, matko. - Dokąd idziesz?
Po rentę po Reberze, a potem na próbę.
Kiedy wreszcie zostawisz ten taniec i zostaniesz w domu?
To coś więcej niż taniec. Do zobaczenia.
Lori Kuadir Obejd!
- Nazwisko męczennika? - Reber Lazgeen.
Proszę podpisać.
Dziękuję.
Sirwan!
Tak, Lori?
Wiem, że sytuacja finansowa grupy jest zła.
Dolicz te pieniądze do budżetu.
Bardzo się przydadzą, dziękuję.
Możemy zaczynać?
Pokłóciłaś się z Dilo?
Nie.
Dlaczego więc śpi w swoim dawnym pokoju?
Starzejesz się, a Memo potrzebuje rodzeństwa.
Ma mnie i to mu wystarczy.
Zastanów się. Nie można tak żyć.
- Dzień dobry. - Co słychać, sąsiadko?
Dobrze, dziękuję.
- Mogę spróbować? - Oczywiście.
Proszę.
Unieś rękę i obracaj kołowrót.
Pomóż sobie drugą ręką.
Rozwijaj.
Doskonale, a teraz zawracasz.
Rozwijaj, płynnie i równomiernie.
Bez pośpiechu.
I w drugą stronę.
Spokojnie.
Bardzo dobrze, szybko się uczysz.
Czemu tak sam sterczysz?
Chodź, zabawimy się!
Wyżej, bardzo dobrze.
Jeszcze raz.
Ładnie.
Cześć!
Zjeździłem całe miasto. Nic lepszego nie było, ale oceń sama.
Wygląda dobrze, przymierzmy i się zobaczy.
- Zanieść do garderoby? - Poproszę.
Już się robi.
Pospieszcie się, dziewczyny. To nie wesele, musimy ćwiczyć.
Chodźcie!
Zaczniemy stojąc tyłem do publiczności,
a potem się odwrócimy.
Gdy już staniemy z przodu,
uniesiemy lewą rękę, i napędzimy kołowrót.
Potem, wykonując krok w przód,
rozpościeramy skrzydła,
niczym ptaki gotowe do lotu.
Wyrzucając lewą rękę do góry, pamiętajcie, żeby równocześnie poruszać palcami.
Potem takim samym ruchem unosimy prawą rękę.
Znów pamiętajcie o palcach. Nasze ręce są skrzydłami.
Jasne? Idźcie na swoje miejsca.
Gratuluję, Lori. Masz to, czego chciałaś.
Mogłaś uszanować wolę Rebera.
Nie pouczaj mnie o szacunku, to ty rozbiłeś grupę.
Ustaliłam te zmiany z Reberem, ale nie chciałeś słuchać.
Pozbyłaś się mężczyzn, zostały same kobiety.
Nie rozumiecie nas, więc o nas nie opowiadajcie
Witam, panie.
Patrzcie, kto przyszedł.
- Niestety, nie mam nic dla ciebie. - Nie jestem głodny.
Chodźcie!
Do walki z bojownikami Państwa Islamskiego w Mosulu skierowano
blisko pięćdziesiąt tysięcy żołnierzy.
Mem!
Co ci się stało?
Memo!
Nic mu nie jest, potknął się.
Mem, zjedz, nie czas na zabawę.
Nie jestem głodny.
Przywiąż porządnie, żeby nie spadły.
Zaczynajmy.
Oświetlenie jest dobrze ustawione?
Tak, dziękuję. Chciałabym jeszcze zobaczyć dekoracje.
Kawa! Podciągnij reflektory.
Z okazji tegorocznego święta Newroz kobieca grupa taneczna wystawi sztukę.
Jej głównym tematem jest wolność kobiet.
Co za kretynki!
Nasi codziennie giną na wojnie, a one sobie pląsają.
- Gdzie chce pan wysiąść? - Kawałek dalej.
Tak, panie Serbest.
Mema też przywieźć?
Oczywiście. Dziękuję.
- W której jesteś klasie? - W pierwszej.
Dobrze się uczysz?
Kim chcesz zostać?
- Lekarzem. - Mądry chłopak!
Mam tu dla ciebie prezent. Podoba ci się?
Daj buziaka!
Wracaj do mamy.
Siadaj.
Zaprosiłem was,
bo z okazji święta Newroz nasza brygada postanowiła
wesprzeć rodziny męczenników.
To dla was.
Dziękuję.
Jak się czujesz, Reber?
Dobrze to przemyślałeś?
Wolałbym zginąć z towarzyszami, zamiast trafić do niewoli
i ujrzeć ten widok.
W ROLACH GŁÓWNYCH WYSTĄPILI
REŻYSERIA
Wersja polska na zlecenie HBO HIVENTY POLAND
Tekst: Witold Buchwald