1
00:00:02,000 --> 00:00:07,000
Downloaded from
YTS.MX

2
00:00:06,600 --> 00:00:09,440
‎- ไง รู้สึกไงบ้าง
‎- สบายดี

3
00:00:08,000 --> 00:00:13,000
Official YIFY movies site:
YTS.MX

4
00:00:09,520 --> 00:00:12,000
‎บรอนคุณนั่ง… ฝั่งนั้น

5
00:00:12,080 --> 00:00:13,680
‎- เลอบรอนผมว่าตรงนี้นะ
‎- ได้

6
00:00:13,760 --> 00:00:16,560
‎- ครับ
‎- เลอบรอนตรงนี้ โคบีมุมนั้น

7
00:00:16,640 --> 00:00:20,640
‎เอาละ โคบี คุณคว้าเหรียญทองสำเร็จ
‎พอจะเทียบมันกับอะไรได้

8
00:00:20,720 --> 00:00:24,200
‎มันมีความสำคัญอันดับต้นๆ เลย
‎มันคือการไปเป็นตัวแทนประเทศ

9
00:00:24,280 --> 00:00:27,560
‎ชิงชัยกับนักบาสที่ฝีมือดีที่สุดของประเทศต่างๆ

10
00:00:27,640 --> 00:00:29,760
‎สำหรับผม มันมีความหมายมาก

11
00:00:30,640 --> 00:00:33,680
‎คุณเริ่มรู้ตัวเมื่อไรครับ
‎กับสิ่งที่มันยิ่งใหญ่ไปมากกว่าตัวเอง

12
00:00:34,200 --> 00:00:38,920
‎รู้ไหมครับ… สำหรับผม
‎มันคือการที่ผมไปไหนมาไหนในทุกวัน

13
00:00:39,000 --> 00:00:42,280
‎เวลาผมไปร้านขายของ
‎ไปซื้อกาแฟหรืออะไรก็เถอะ

14
00:00:42,360 --> 00:00:45,040
‎คนที่เดินตามท้องถนนจะเข้ามา
‎แล้วพูดว่า “คว้าเหรียญทองกลับมานะ”

15
00:00:45,120 --> 00:00:48,400
‎มีผู้ชายคนหนึ่งใส่เสื้อเซลติกส์เจอร์ซีย์
‎ที่ดิสนีย์แลนด์ ผมนี่พร้อมบวกเลยนะ

16
00:00:48,480 --> 00:00:50,880
‎เพราะเขาใส่เสื้อการ์เน็ตต์เจอร์ซีย์แล้วผมขึ้น

17
00:00:50,960 --> 00:00:54,120
‎ผมนึกว่าเขาจะเดินเข้ามา
‎แล้วพูดถากถางผมเรื่องรอบชิง

18
00:00:54,200 --> 00:00:55,760
‎“เอาเหรียญทองกลับมาให้พวกเรานะ”

19
00:00:57,800 --> 00:00:58,680
‎แค่นั้นเลย

20
00:00:59,680 --> 00:01:02,080
‎แค่นั้น คว้าเหรียญทองกลับมา

21
00:01:30,600 --> 00:01:31,960
‎ขอต้อนรับสู่ปักกิ่ง

22
00:01:32,040 --> 00:01:35,560
‎กับพิธีเปิดการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน
‎ประจำปี 2008

23
00:01:38,600 --> 00:01:40,120
‎ช่วงเวลานี้มาถึงแล้ว

24
00:01:44,360 --> 00:01:48,320
‎ทั้งประเทศจีนและทุกประเทศทั่วโลก
‎พุ่งความสนใจมาที่สนามกีฬาแห่งชาติ

25
00:01:54,840 --> 00:01:56,400
‎ถ้าคุณติดตามแวดวงบาสเกตบอล

26
00:01:56,480 --> 00:01:58,800
‎คุณคงรู้ฉายาของทีมชาติชุดนี้แล้ว

27
00:01:58,880 --> 00:01:59,880
‎เดอะ รีดีม ทีม

28
00:02:00,480 --> 00:02:02,440
‎พวกเขาได้รับการขนานนามว่าเดอะ รีดีม ทีม

29
00:02:02,520 --> 00:02:03,560
‎เดอะ รีดีม ทีม

30
00:02:03,640 --> 00:02:07,600
‎เดอะ รีดีม ทีม ทีมผู้กอบกู้เพราะความล้มเหลว
‎ในการแข่งขันระดับนานาชาติในอดีต

31
00:02:08,720 --> 00:02:10,680
‎ยุคใหม่ของการแข่งขันบาสเก็ตบอลโอลิมปิก

32
00:02:10,760 --> 00:02:14,039
‎ยุคที่สหรัฐอเมริกาไม่ใช่เจ้าสนามอีกต่อไป

33
00:02:14,120 --> 00:02:16,920
‎เงินทองและความละโมบแห่งเอ็นบีเอ

34
00:02:17,000 --> 00:02:19,720
‎สิ่งเหล่านั้นส่งผลต่อความมุ่งมั่น
‎เพื่อชัยชนะของเราหรือไม่

35
00:02:19,800 --> 00:02:21,320
‎ใช่ จะเอาไปเล่นข่าวก็ได้

36
00:02:21,400 --> 00:02:23,960
‎เราสูญเสียชื่อเสียงในเวทีโลก

37
00:02:24,040 --> 00:02:27,240
‎เราเสียความเคารพในตัวเอง

38
00:02:27,320 --> 00:02:29,160
‎เมโล ในสนามมันเกิดอะไรขึ้นครับ

39
00:02:29,240 --> 00:02:30,760
‎ไม่รู้สิ ผมไม่ได้ลงสนามด้วย

40
00:02:31,560 --> 00:02:34,000
‎มันเป็นกระแสด้านลบที่พอกพูนขึ้นเรื่อยๆ

41
00:02:34,080 --> 00:02:35,960
‎จนเละเทะ

42
00:02:36,040 --> 00:02:38,760
‎ทุกคนต่างสนใจแต่เรื่องของตัวเอง

43
00:02:38,840 --> 00:02:40,520
‎เวลาโคบีมีเรื่องอะไรก็จะเก็บไว้คนเดียว

44
00:02:40,600 --> 00:02:42,640
‎เหมือนเขาจะไม่ยอมเห็นพ้องกับใคร

45
00:02:43,400 --> 00:02:46,440
‎ผมรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นนักบาสที่ดีที่สุดในโลก

46
00:02:46,520 --> 00:02:48,120
‎แต่ก็ยังพิสูจน์ตัวเองไม่พอ

47
00:02:48,720 --> 00:02:51,080
‎มีผีตามหลอกทุกการแข่งขัน

48
00:02:51,160 --> 00:02:52,720
‎ผีแห่งความพ่ายแพ้

49
00:02:53,680 --> 00:02:56,920
‎ทีมโอลิมปิก 2008 มีความกระหาย
‎มีความปรารถนา

50
00:02:58,280 --> 00:03:00,960
‎เรามีหลายอย่างที่อยากแสดงให้โลกเห็น

51
00:03:01,040 --> 00:03:03,160
‎และไม่ใช่แค่เรื่องบาส

52
00:03:13,280 --> 00:03:15,680
‎(มิถุนายน ปี 2008 ลาสเวกัส เนวาดา)

53
00:03:15,760 --> 00:03:17,600
‎ไปเลย ไมค์ โอเค

54
00:03:21,040 --> 00:03:25,440
‎นี่คือสิ่งสำคัญที่สุดที่เราจะได้ทำในฐานะโค้ช

55
00:03:25,520 --> 00:03:27,840
‎สิ่งที่ผมได้เรียนรู้ในสองปีที่ผ่านมา

56
00:03:27,920 --> 00:03:31,680
‎คือพวกคุณทุกคนมีจิตใจที่เข้มแข็งและกล้าหาญ

57
00:03:33,440 --> 00:03:36,760
‎ทีมนี้ผ่านการคัดสรรมาเพื่อคว้าชัยในเวทีโลก

58
00:03:37,480 --> 00:03:40,800
‎เรามีการ์ดจ่ายฝีมือดีที่สุดในโลกสามคน

59
00:03:42,280 --> 00:03:43,640
‎เรามีดเวย์น

60
00:03:43,720 --> 00:03:45,400
‎คาร์เมโล เลอบรอน

61
00:03:45,480 --> 00:03:46,760
‎และโคบี

62
00:03:49,080 --> 00:03:50,880
‎ทีมนี้มีชาย 12 คน

63
00:03:50,960 --> 00:03:54,360
‎ที่สามารถคว้าชัยในโอลิมปิกได้แน่นอน

64
00:03:54,440 --> 00:03:58,160
‎คุณไม่รู้เลยว่าพวกคุณคนไหนจะได้รับการขอร้อง

65
00:03:58,240 --> 00:04:03,000
‎ให้รับบทบาทอันสำคัญในชัยชนะอันยิ่งใหญ่นี้

66
00:04:05,200 --> 00:04:06,560
‎ผมว่างอยู่

67
00:04:07,880 --> 00:04:10,440
‎หลายคนไม่ได้ขึ้นชื่อเรื่องการเล่นเป็นทีม

68
00:04:10,520 --> 00:04:12,040
‎โคบีถนัดโชว์เดี่ยว

69
00:04:12,120 --> 00:04:16,320
‎เลอบรอนยังไม่ได้พิสูจน์ตัวเอง
‎ในฐานะผู้นำให้ใครได้เห็นเลย

70
00:04:16,400 --> 00:04:19,640
‎ทั้งหมดทั้งมวลนี้อยู่ภายใต้การดูแลของกองทัพ

71
00:04:19,720 --> 00:04:21,519
‎มันคือความท้าทายครั้งหนึ่งในชีวิตของพวกเขา

72
00:04:22,560 --> 00:04:24,000
‎ดันขึ้นมาข้างหน้าหน่อย

73
00:04:24,079 --> 00:04:27,200
‎เราจะชนะได้ยังไง เราจะชนะอะไร

74
00:04:27,280 --> 00:04:29,120
‎เราจะสร้างอะไร

75
00:04:29,200 --> 00:04:32,840
‎แค่เพื่อผ่านคัดเลือกโอลิมปิกเหรอ

76
00:04:32,920 --> 00:04:36,240
‎ถ้าเรามาอยู่ตรงนี้ด้วยเหตุผลแค่นั้น
‎มันก็ตื้นเขินเกินไป

77
00:04:36,320 --> 00:04:39,360
‎ขอย้ำว่าตั้งแต่ปี 2004 จนถึงตอนนี้

78
00:04:39,440 --> 00:04:40,560
‎เราแพ้มาตลอด

79
00:04:40,640 --> 00:04:43,000
‎ทีมบาสเกตบอลอเมริกาอยู่ท้ายตาราง

80
00:04:43,080 --> 00:04:46,560
‎เมื่ออยู่ทีมสหรัฐฯ คุณควรชนะตลอด

81
00:04:46,640 --> 00:04:48,560
‎คุณควรต้องสมบูรณ์แบบ

82
00:04:48,640 --> 00:04:50,120
‎พวกเขาเหล่านี้ไม่ใช่

83
00:04:50,800 --> 00:04:51,800
‎(ด้วยทีมที่มีเพียงนักกีฬามหาวิทยาลัย)

84
00:04:51,880 --> 00:04:53,320
‎(นักกีฬาบาสชายทีมชาติสหรัฐฯ เข้าร่วมการแข่ง
‎โอลิมปิกมาสิบครั้งนับแต่ปี 1936 ถึง 1984)

85
00:04:53,400 --> 00:04:58,680
‎กระดานคะแนนพอจะบอกอะไรได้
‎สหรัฐอเมริกา 89 รัสเซีย 55

86
00:04:58,760 --> 00:05:01,800
‎สหรัฐอเมริกาครองแชมป์บาสเกตบอลโลก

87
00:05:01,880 --> 00:05:03,240
‎(โรม ปี 1960)

88
00:05:03,840 --> 00:05:05,120
‎(ในช่วงระยะเวลานั้น)

89
00:05:05,200 --> 00:05:06,320
‎(พวกเขาชนะเก้าเหรียญทอง
‎และแพ้เพียงนัดเดียว)

90
00:05:06,400 --> 00:05:08,080
‎เจ้าของเหรียญทอง

91
00:05:08,160 --> 00:05:10,640
‎สหรัฐอเมริกา

92
00:05:10,720 --> 00:05:12,720
‎สหรัฐอเมริกา

93
00:05:12,800 --> 00:05:16,720
‎สหรัฐอเมริกาคว้าชัยได้อีกครั้ง
‎ด้วยสถิติไม่แพ้แม้แต่นัดเดียว

94
00:05:18,800 --> 00:05:22,960
‎การแข่งบาสเกตบอลโอลิมปิก
‎ทีมสหรัฐอเมริกาอยู่ในจุดที่ถ้าพลาดก็พัง

95
00:05:23,040 --> 00:05:26,680
‎แค่เกมสูสีก็เป็นข่าวแล้ว

96
00:05:27,560 --> 00:05:32,080
‎ทีมบาสสหรัฐฯ รับบทเด่นเสมอ
‎และเรามีผู้เล่นที่โดดเด่น

97
00:05:32,760 --> 00:05:35,160
‎แต่ก็ทำให้เราทึกทักเอาเองว่า…

98
00:05:35,240 --> 00:05:38,160
‎“เพราะเราเป็นคนอเมริกันเราเลยเก่งกว่า”

99
00:05:38,840 --> 00:05:41,440
‎ถ้าคุณมาจากยุโรปหรืออเมริกาใต้

100
00:05:41,520 --> 00:05:43,880
‎คุณไม่มีทางเก่งเท่าเรา
‎เพราะคุณไม่ใช่คนอเมริกัน

101
00:05:43,960 --> 00:05:44,920
‎ซึ่งมันไม่จริง

102
00:05:45,000 --> 00:05:49,640
‎พวกเขามีความสามารถพอจะฝึกฝน
‎ให้เชี่ยวชาญในกีฬาบาสเกตบอลเหมือนๆ กับเรา

103
00:05:51,040 --> 00:05:52,200
‎(โซล ปี 1988)

104
00:05:52,280 --> 00:05:53,680
‎ขอต้อนรับสู่รอบรองชนะเลิศ

105
00:05:53,760 --> 00:05:56,120
‎สหรัฐอเมริกาพบกับสหภาพโซเวียต

106
00:05:56,200 --> 00:05:58,080
‎ความดราม่ากำลังจะกำเนิด

107
00:05:59,600 --> 00:06:01,040
‎เริ่มการแข่งขัน

108
00:06:01,680 --> 00:06:04,800
‎ครั้งล่าสุดที่สองทีมนี้พบกันคือ
‎เมื่อ 16 ปีที่แล้วในมิวนิก

109
00:06:04,880 --> 00:06:09,200
‎เป็นครั้งเดียวที่ทีมชาติสหรัฐฯ พ่ายแพ้
‎ในการแข่งขันบาสเกตบอลโอลิมปิก

110
00:06:09,280 --> 00:06:12,720
‎ผู้คนในอเมริกา แฟนกีฬา
‎เราทำตัวไม่เป็นเดือดเป็นร้อน

111
00:06:12,800 --> 00:06:15,040
‎“โอลิมปิกน่ะเหรอ มันคือเกมของเรา

112
00:06:15,120 --> 00:06:17,720
‎เราครองเกมอยู่แล้ว ไม่ว่าจะส่งใครไปก็ชนะ”

113
00:06:17,800 --> 00:06:18,800
‎เราคิดกันแบบนั้น

114
00:06:18,880 --> 00:06:23,400
‎โคลส์ป้องกันไว้ได้ ซาโบนิสกระชากกลับ
‎แล้วส่งต่อ ลุยเดี่ยวโดนประกบสอง

115
00:06:23,480 --> 00:06:24,840
‎มาร์ชิวโลนิส

116
00:06:24,920 --> 00:06:27,200
‎และนั่นคือคะแนนปิดเกมของโซเวียต

117
00:06:27,280 --> 00:06:28,840
‎(สหภาพโซเวียต 82
‎รอบชิงชนะเลิศ สหรัฐอเมริกา 76)

118
00:06:28,920 --> 00:06:31,840
‎สหรัฐฯ ช็อกกลับบ้านไป

119
00:06:33,680 --> 00:06:34,840
‎ชัยชนะนี้ยิ่งใหญ่แค่ไหน

120
00:06:34,920 --> 00:06:38,720
‎สหรัฐฯ มาด้วยสถิติชนะ 84 แพ้ 1
‎ในการแข่งขันโอลิมปิก

121
00:06:38,800 --> 00:06:41,360
‎เคยครองเหรียญทองเก้าจากสิบเหรียญ

122
00:06:41,440 --> 00:06:43,760
‎นี่ไม่ใช่โซเวียตแบบที่เราเคยรู้จัก

123
00:06:43,840 --> 00:06:46,640
‎ซึ่งอาจเป็นตัวเร่งการผลักดันให้สหรัฐอเมริกา

124
00:06:46,720 --> 00:06:49,000
‎อนุญาตให้นักบาสอาชีพในเอ็นบีเอ
‎ลงชิงชัยในโอลิมปิก

125
00:06:49,760 --> 00:06:52,480
‎วงการบาสเกตบอลอเมริกาเริ่มแตกตื่น

126
00:06:52,560 --> 00:06:54,840
‎และว่า “เราต้องรวบรวมอะไรสักอย่าง

127
00:06:54,920 --> 00:06:57,320
‎ที่เป็นตัวแทนของบาสเกตบอลสหรัฐฯ”

128
00:06:57,400 --> 00:06:59,880
‎แล้วใครจะร่วมนำทัพในปี 1992 ล่ะ

129
00:07:02,160 --> 00:07:05,640
‎สุภาพสตรีและสุภาพบุรุษ
‎ทีมชาติอเมริกาชุดดรีมทีมเพื่อชิงชัยโอลิมปิก

130
00:07:11,320 --> 00:07:14,960
‎คนกลุ่มนี้อาจเป็นการรวมทีมที่ดีที่สุด

131
00:07:15,040 --> 00:07:17,360
‎เท่าที่เคยมีมาในวงการกีฬาประเภททีมเลย

132
00:07:18,680 --> 00:07:20,560
‎(ยูเอสเอ หมายเลขหนึ่ง)

133
00:07:20,640 --> 00:07:24,400
‎เมื่อทีมผู้ท้าชิงมาขอลายเซ็นคุณก่อนการแข่ง

134
00:07:24,480 --> 00:07:26,880
‎คุณจะรู้สึกเหนือกว่าพวกเขานิดๆ

135
00:07:27,480 --> 00:07:30,960
‎พวกเขาทำสุดความสามารถแล้ว
‎แต่มันก็เกินมือไปจริงๆ

136
00:07:32,080 --> 00:07:35,520
‎ทำให้สหรัฐอเมริกากู้หน้าคืนมาได้เล็กน้อย

137
00:07:41,720 --> 00:07:44,680
‎แต่ดรีมทีมไม่ใช่เรื่องของความรักชาติ

138
00:07:44,760 --> 00:07:47,880
‎(หรือทีมชาติสู้ศึกโอลิมปิกชุดดรีมทีมในฝัน
‎จะเป็นเพียงการโฆษณาเอ็นบีเอ)

139
00:07:47,960 --> 00:07:51,120
‎มันไม่ได้เป็นการทำเพื่ออเมริกา
‎แต่เป็นการ “ทำเพื่อเอ็นบีเอ”

140
00:07:51,640 --> 00:07:52,840
‎(ยินดีต้อนรับ เอ็นบีเอ)

141
00:07:53,680 --> 00:07:55,080
‎นี่คือดรีมทีม

142
00:07:55,160 --> 00:07:58,960
‎ผู้ประกาศกร้าวว่ามาเพื่อกอบกู้เกียรติยศ
‎กลับคืนสู่บาสเกตบอลสหรัฐอเมริกา

143
00:07:59,040 --> 00:08:02,960
‎แต่ยังมีเหตุผลอื่นด้วย พวกเขามาเพื่อธุรกิจ

144
00:08:03,040 --> 00:08:06,720
‎เราคิดว่าเรามีผลิตภัณฑ์อเมริกันชั้นเยี่ยม

145
00:08:06,800 --> 00:08:09,040
‎และเราอยากนำมันสู่ตลาดโลก

146
00:08:09,120 --> 00:08:13,040
‎อย่างมีระดับและประสบความสำเร็จที่สุด
‎เท่าที่เราจะทำได้

147
00:08:14,840 --> 00:08:17,600
‎ทีมรวมดาวทีมนี้แทบจะดีเกินไปด้วยซ้ำ

148
00:08:17,680 --> 00:08:20,760
‎บางคนก็ว่าเราควรกลับไปใช้ทีมมหาวิทยาลัย
‎มันเป็นการแข่งที่ง่ายเกิน

149
00:08:20,840 --> 00:08:25,200
‎งั้นเราก็ต้องสั่งห้ามนักวิ่งชาวแอฟริกัน
‎จากการแข่งวิ่ง 10,000 เมตรสิ

150
00:08:25,280 --> 00:08:27,840
‎เพราะพวกเขาก็เอาชนะได้ง่ายๆ เหมือนกัน

151
00:08:27,920 --> 00:08:29,440
‎มันเป็นเรื่องของมือดีที่สุดของเรา

152
00:08:29,520 --> 00:08:31,720
‎มันคือความงดงามของกีฬาบาสเกตบอล

153
00:08:34,120 --> 00:08:37,559
‎ผู้เล่นอันดับที่เก้าที่ได้รับเลือกสู่เอ็นบีเอ 1998

154
00:08:37,640 --> 00:08:40,000
‎มิลวอกี บักส์เลือก…

155
00:08:40,080 --> 00:08:43,320
‎ทีมเดิร์ก โนวิซกี้จากวูร์ซเบิร์ก เยอรมนี

156
00:08:43,400 --> 00:08:45,640
‎ทีมซานอันโตนิโอ สเปอส์เลือก…

157
00:08:45,720 --> 00:08:48,919
‎เอมานูเอล จีโนบิลี่ จากอาร์เจนตินา

158
00:08:49,480 --> 00:08:52,320
‎ทีมแอตแลนตา ฮอว์กส์เลือก…

159
00:08:52,400 --> 00:08:53,320
‎พาว กาโซล

160
00:08:53,400 --> 00:08:56,120
‎จากเอฟซีบาร์เซโลนา สเปน

161
00:08:57,080 --> 00:09:00,640
‎บาสเกตบอลได้ก้าวไปสู่อีกระดับ
‎หลังจากออกสู่สายตาชาวโลกในคราวนั้น

162
00:09:00,720 --> 00:09:03,840
‎การแข่งขันนานาชาติพัฒนาอย่างก้าวกระโดด

163
00:09:03,920 --> 00:09:04,760
‎เป็นอะไรที่น่าตกใจ

164
00:09:06,320 --> 00:09:10,320
‎คลื่นลูกใหม่ที่ตามมา
‎ผู้ได้รับแรงบันดาลใจจากดรีมทีม

165
00:09:10,400 --> 00:09:14,560
‎พวกเขามุ่งมั่นจะเอาชนะมากขึ้น
‎เป็นภัยคุกคามบาสเกตบอลอเมริกา

166
00:09:14,640 --> 00:09:17,360
‎การแข่งปี 1992 ได้รับการเปิดตัว
‎ในฐานะการแข่งขันระดับโลก

167
00:09:17,440 --> 00:09:20,040
‎แต่แล้วมันก็เริ่มไล่กวดเราเอง

168
00:09:21,360 --> 00:09:23,360
‎เราพูดถึงประเทศอื่นๆ

169
00:09:23,440 --> 00:09:27,520
‎พวกเขามีผู้เล่นฝีมือดี
‎และได้รับการฝึกฝนมาตั้งแต่ขั้นพื้นฐาน

170
00:09:29,160 --> 00:09:30,800
‎ตอนนี้ทั้งโลกไม่กลัวแล้ว

171
00:09:30,880 --> 00:09:32,240
‎ความกลัวนั้นหายไปแล้ว

172
00:09:40,280 --> 00:09:41,840
‎ประชาชนที่รัก

173
00:09:41,920 --> 00:09:43,000
‎ณ เวลานี้

174
00:09:43,080 --> 00:09:47,480
‎กองกำลังสหรัฐฯ และพันธมิตร
‎อยู่ในช่วงแรกของปฏิบัติการ

175
00:09:48,120 --> 00:09:50,720
‎ปลดอาวุธอิรักและปลดแอกประชาชนชาวอิรัก

176
00:09:51,240 --> 00:09:53,360
‎และปกป้องโลกจากภยันตรายใหญ่หลวง

177
00:09:56,280 --> 00:09:58,760
‎(สิบเจ็ดเดือนก่อนโอลิมปิกเอเธนส์จะมาถึง)

178
00:10:00,200 --> 00:10:02,840
‎และขณะที่การแข่งขันโอลิมปิกในกรีซใกล้เข้ามา

179
00:10:02,920 --> 00:10:05,160
‎ความหวาดกลัวเรื่องการก่อการร้าย

180
00:10:05,240 --> 00:10:08,480
‎ทำให้รายชื่อทีมชาติบาสเกตบอลชายสหรัฐฯ
‎ยังคงไม่ชัดเจน

181
00:10:08,560 --> 00:10:12,440
‎นักบาสเอ็นบีเอชื่อดังมักมาร่วมทีม
‎เพื่อช่วยคว้าเหรียญทองกลับบ้าน

182
00:10:12,520 --> 00:10:14,560
‎แต่คราวนี้ บางคนกลับปฏิเสธ

183
00:10:15,320 --> 00:10:18,840
‎เมื่อเป็นเรื่องของข้ออ้าง
‎โค้ชแลร์รี่ บราวน์เคยได้ฟังมาหมดทุกรูปแบบ

184
00:10:18,920 --> 00:10:20,880
‎เจสัน คิดด์เจ็บเข่า

185
00:10:20,960 --> 00:10:23,240
‎แชคีล โอนีลบอกว่ากำลังรอดูว่า…

186
00:10:23,320 --> 00:10:25,720
‎ทีมเลเกอส์จะผ่านการแข่งได้ถึงรอบไหน

187
00:10:25,800 --> 00:10:29,760
‎หากลองดูจากสถานการณ์แวดล้อม
‎ในช่วงโอลิมปิก ปี 2004

188
00:10:29,840 --> 00:10:32,680
‎นั่นเป็นการแข่งฤดูร้อนนัดแรก
‎หลังเหตุการณ์ 11 กันยายน

189
00:10:32,760 --> 00:10:35,200
‎กอปรกับการรุกรานอิรัก

190
00:10:35,280 --> 00:10:38,560
‎ตอนนี้หลายฝ่ายเริ่มรู้สึกว่า
‎สหรัฐอเมริกากระทำการฝ่ายเดียว

191
00:10:38,640 --> 00:10:42,440
‎และเริ่มกลายเป็นแขกไม่ได้รับเชิญของคนทั้งโลก

192
00:10:42,520 --> 00:10:45,360
‎จึงมีความกังวลด้านสวัสดิภาพ
‎และความปลอดภัยที่สมเหตุสมผล

193
00:10:46,040 --> 00:10:52,160
‎ผู้เล่นเหล่านี้เคยรวมลงแข่งมาแล้ว
‎ในปี 1996 และ 2000

194
00:10:52,240 --> 00:10:55,200
‎จึงไม่รู้สึกถึงความจำเป็นว่าต้องไปร่วมแข่งอีก

195
00:10:55,280 --> 00:10:57,120
‎ผมจำได้ว่าดูทางทีวี

196
00:10:57,200 --> 00:10:59,760
‎และผู้เล่นบางคนบอกว่าไม่อยากไป

197
00:10:59,840 --> 00:11:01,280
‎จนลุกลามไปหมด

198
00:11:02,040 --> 00:11:07,080
‎เอ็นบีเอกดดันในการเพิ่มว่าที่ดาวเด่น

199
00:11:07,680 --> 00:11:11,520
‎ดเวย์น เวด, คาร์เมโล แอนโธนี
‎และเลอบรอน เจมส์

200
00:11:11,600 --> 00:11:14,320
‎ผมคิดว่าผมไม่ได้พยายามมากพอ
‎ที่จะได้โอกาสในการร่วมทีมนั้น

201
00:11:14,400 --> 00:11:17,880
‎มันเป็นฤดูร้อนปีแรกหลังจากที่ผมได้เล่นอาชีพ

202
00:11:17,960 --> 00:11:21,000
‎ผมคิดถึงแต่การอยู่กับเพื่อนๆ

203
00:11:21,080 --> 00:11:22,320
‎ครอบครัวและการฝึก

204
00:11:22,400 --> 00:11:24,200
‎ผมเพิ่งแข่งฤดูกาลแรกจบ

205
00:11:24,280 --> 00:11:27,760
‎ตอนนั้นผมกำลังใช้วันหยุดฤดูร้อนที่ชิคาโก
‎เที่ยวเล่นกับครอบครัว

206
00:11:27,840 --> 00:11:30,760
‎ผมได้รับสายแจ้งว่าให้ร่วมทีมโอลิมปิก

207
00:11:30,840 --> 00:11:33,520
‎ผมก็แบบ… “ว่าไงนะ”

208
00:11:33,600 --> 00:11:34,560
‎(ปี 2004 ขอโทษที่เราไม่อาจร่วมทีมได้)

209
00:11:34,640 --> 00:11:36,520
‎ถอนตัวไปเก้าคน

210
00:11:36,600 --> 00:11:39,520
‎พวกเขาจึงต้องหาคนมาเสียบแทน
‎และเราได้รับสาย

211
00:11:39,600 --> 00:11:42,400
‎“คุณอยากร่วมทีมชาติสหรัฐฯ ไหม”

212
00:11:42,480 --> 00:11:44,920
‎ผมก็ “แหงสิ มาลุยกันเลย”

213
00:11:45,000 --> 00:11:46,600
‎(คาร์เมโลร่วมทีมชาติสหรัฐอเมริกา)

214
00:11:46,680 --> 00:11:48,920
‎“พวกเขาขอให้ผมเข้าร่วมในสิ่งที่…

215
00:11:49,000 --> 00:11:52,480
‎เป็นสุดยอดในความทรงจำ
‎ได้เป็นส่วนหนึ่งของดรีมทีมอันน่าทึ่ง

216
00:11:52,560 --> 00:11:53,640
‎มาเอาผมไปเลย”

217
00:11:54,320 --> 00:11:56,360
‎แต่ย้ำนะ เราได้รับแจ้งว่า…

218
00:11:56,440 --> 00:12:00,000
‎“ถ้าอยากร่วมทีม
‎มาเจอเราที่แจ็คสันวิลล์ในสองสัปดาห์”

219
00:12:00,080 --> 00:12:02,880
‎ไม่รู้ว่าต้องเจออะไร คนอื่นถอนตัวหมด

220
00:12:02,960 --> 00:12:07,160
‎คือโอกาสที่เราจะได้สัมผัสประสบการณ์นั้น
‎และคว้าเหรียญทอง

221
00:12:09,360 --> 00:12:12,120
‎(กรกฎาคม ปี 2004 แจ็คสันวิลล์ ฟลอริดา)

222
00:12:12,200 --> 00:12:16,200
‎ผมจำได้ว่าไปที่แจ็คสันวิลล์
‎ได้เจอทีมชาติสหรัฐอเมริกา

223
00:12:16,280 --> 00:12:17,120
‎(สามสัปดาห์ก่อนโอลิมปิกเอเธนส์จะมาถึง)

224
00:12:17,200 --> 00:12:19,320
‎เหมือนมีการแบ่งออกเป็นสองทีม

225
00:12:19,400 --> 00:12:22,680
‎เหมือนคุณได้เอไอ, มาร์เบอรี, ทิม ดันแคน

226
00:12:23,200 --> 00:12:25,120
‎แล้วก็มีเด็กๆ หน้าใหม่

227
00:12:25,200 --> 00:12:27,640
‎เด็กใหม่ที่เพิ่งมาเล่นอาชีพ

228
00:12:27,720 --> 00:12:31,600
‎ได้เห็นลูกทีมอายุน้อยๆ ตัวผมเอง เมโล ดีเวด

229
00:12:31,680 --> 00:12:35,640
‎เราแค่พยายามคิดว่าจะเข้ากับทีมนี้ได้ยังไง

230
00:12:35,720 --> 00:12:39,080
‎เรายังเด็ก ฝีมือไม่คงที่
‎ยังดังค์ ยังส่งลูกโค้ง ยังทำโน่นนี่

231
00:12:42,640 --> 00:12:45,280
‎มันเหมือนสองทีมจูนกันไม่ติด

232
00:12:45,360 --> 00:12:48,680
‎เหมือนกับว่า “เรามีนักกีฬาหนุ่มๆ ที่มาร่วมทีม”

233
00:12:48,760 --> 00:12:50,960
‎และนักกีฬาผู้อาวุโสกว่าก็…

234
00:12:51,040 --> 00:12:53,360
‎“เราซวยแล้ว เราต้องทำให้มันรอดไปได้”

235
00:12:53,440 --> 00:12:54,840
‎แล้วเราก็ได้…

236
00:12:55,400 --> 00:12:56,360
‎แลร์รี่ บราวน์มา

237
00:12:56,440 --> 00:13:00,000
‎เราเล่นด้วยวิธีเดิมมาตลอดห้าถึงหกปีที่ผ่านมา

238
00:13:00,080 --> 00:13:00,920
‎(แลร์รี่ บราวน์ หัวหน้าโค้ช
‎ทีมชาติสหรัฐอเมริกา ปี 2004)

239
00:13:01,000 --> 00:13:04,120
‎เอาละ เราต้องเปลี่ยน เดี๋ยวนี้เลย

240
00:13:04,760 --> 00:13:07,760
‎เรามีกลุ่มผู้เล่นที่…

241
00:13:07,840 --> 00:13:11,680
‎ผมคิดว่าโค้ชพยายามพิสูจน์ด้วยการแข่งโอลิมปิก

242
00:13:11,760 --> 00:13:15,280
‎ว่าเขาสามารถทำให้พวกเราเล่นได้อย่างถูกต้อง
‎ซึ่งเป็นวิถีทางของเขา

243
00:13:15,360 --> 00:13:17,080
‎เราพร้อมทำหน้าที่แล้ว

244
00:13:17,600 --> 00:13:18,920
‎พวกคุณพุ่ง…

245
00:13:19,000 --> 00:13:20,880
‎มันกลายเป็นกีฬานานาชาติ

246
00:13:20,960 --> 00:13:24,920
‎เราต้องเคารพผู้เล่นอีกฝั่งไม่งั้นมีปัญหาแน่

247
00:13:25,000 --> 00:13:27,000
‎คุณสัมผัสได้ไหมว่าผู้คนพากันพูดว่า…

248
00:13:27,080 --> 00:13:30,000
‎“นี่คือทีมที่ไม่น่าคว้าเหรียญทองได้”

249
00:13:30,080 --> 00:13:34,000
‎มีความกังขามากมาย
‎เพราะเราเป็นทีมที่มีผู้เล่นอายุน้อย

250
00:13:34,080 --> 00:13:36,720
‎คนส่วนใหญ่ไม่คิดว่านักบาสอายุน้อยจะทำได้

251
00:13:36,800 --> 00:13:38,160
‎เราจึงต้องพิสูจน์ตัวเองครับ

252
00:13:39,600 --> 00:13:40,920
‎(เอเธนส์ ปี 2004)

253
00:13:41,000 --> 00:13:43,160
‎การแข่งโอลิมปิกเริ่มขึ้นแล้วในกรีซ

254
00:13:43,240 --> 00:13:46,920
‎เจ้าหน้าที่ท้องถิ่นคนหนึ่งบรรยายมันไว้ว่า
‎“ทางแยกที่เหมาะเจาะ

255
00:13:47,000 --> 00:13:48,200
‎ในย่านที่แย่”

256
00:13:49,800 --> 00:13:53,760
‎นักกีฬาและครอบครัวจะอาศัยบนเรือสำราญ
‎นอกชายฝั่งของกรีซ

257
00:13:53,840 --> 00:13:57,880
‎โดยมีเจ้าหน้าที่ทั้งจากกรีซ
‎และสหรัฐฯ คอยดูแลตลอดการแข่งขัน

258
00:13:58,960 --> 00:14:02,480
‎เราไม่ได้อยู่ในหมู่บ้านโอลิมปิกด้วยซ้ำ
‎เราไม่ได้อยู่กับนักกีฬาโอลิมปิกคนอื่นๆ

259
00:14:02,560 --> 00:14:06,800
‎ไม่รู้สึกเหมือนเราเป็นส่วนหนึ่ง
‎ของการแข่งโอลิมปิกเลย

260
00:14:07,640 --> 00:14:09,000
‎เริ่มต้นด้วยเปอร์โตริโก

261
00:14:09,080 --> 00:14:10,080
‎(การแข่งขันรอบแรก เปอร์โตริโก
‎พบสหรัฐอเมริกา เอเธนส์ 2004)

262
00:14:10,160 --> 00:14:12,520
‎ทีมบาสชายสหรัฐฯ จะคว้าเหรียญทอง
‎ได้อีกครั้งหรือไม่

263
00:14:12,600 --> 00:14:15,000
‎หรือจะพบกับความพ่ายแพ้เป็นครั้งแรก
‎ในการแข่งโอลิมปิก

264
00:14:15,080 --> 00:14:17,680
‎นับตั้งแต่มีการอนุญาต
‎ให้นักบาสเอ็นบีเอมาร่วมลงแข่ง

265
00:14:17,760 --> 00:14:20,080
‎เราจะได้รู้คำตอบในนัดนี้

266
00:14:20,600 --> 00:14:22,800
‎ถ้าดูชื่อสมาชิกในทีม คุณอาจคิดว่า…

267
00:14:22,880 --> 00:14:25,240
‎“เราไหวน่า ไปลุยกันเลย”

268
00:14:26,920 --> 00:14:28,440
‎ไอเวอร์สันส่งให้มาริออน

269
00:14:30,320 --> 00:14:32,200
‎ไม่ใช่แค่ชาวอเมริกันที่คิดว่าเราจะชนะ

270
00:14:32,280 --> 00:14:35,080
‎เราไม่ได้ใส่ใจนัก
‎เราเองก็คิดว่าพวกเราจะชนะ

271
00:14:35,160 --> 00:14:37,960
‎บังและหมุน เปอร์โตริโก

272
00:14:38,040 --> 00:14:38,960
‎ลงไปอย่างสวยงาม

273
00:14:39,040 --> 00:14:41,960
‎เปอร์โตริโกเปิดมาด้วยคะแนนนำไปเก้าแต้ม

274
00:14:42,040 --> 00:14:45,280
‎ผู้สื่อข่าวส่วนใหญ่อยู่ที่สนามอื่น

275
00:14:45,360 --> 00:14:49,440
‎เราไปทำข่าวกีฬายิงเป้าบิน กรีฑาและว่ายน้ำ

276
00:14:49,520 --> 00:14:50,960
‎ไม่มีใครมาสนใจเลย

277
00:14:52,120 --> 00:14:53,360
‎คาร์เมโล แอนโธนี

278
00:14:56,040 --> 00:14:58,400
‎การป้องกันอย่างงดงามโดยอายูโซ

279
00:14:58,480 --> 00:15:00,720
‎คาร์ลอส อาร์โรโย หลอกได้เจ๋ง!

280
00:15:01,480 --> 00:15:03,480
‎ผมจำนัดที่แข่งกับเปอร์โตริโกได้

281
00:15:03,560 --> 00:15:05,800
‎จำได้ว่าไมก์ บรีนกับผมพากย์นัดนั้น

282
00:15:05,880 --> 00:15:09,680
‎เรามองหน้ากันแล้วคิดว่า “ไม่นะ ทีมนี้แย่แน่”

283
00:15:09,760 --> 00:15:12,320
‎อาร์โรโยล่อให้ฟาวล์และได้ผลครับ

284
00:15:13,360 --> 00:15:16,000
‎เราไม่ได้ให้เกียรติเปอร์โตริโกเท่าที่ควร

285
00:15:16,080 --> 00:15:17,720
‎พวกเขาอัดเรายับ

286
00:15:17,800 --> 00:15:19,800
‎ในที่สุดมันก็เกิดขึ้นครับ

287
00:15:19,880 --> 00:15:24,480
‎ทีมชาติสหรัฐฯ พร้อมผู้เล่นจากเอ็นบีเอ
‎แพ้ในโอลิมปิก

288
00:15:24,560 --> 00:15:28,160
‎แต่นัดแรกกับเปอร์โตริโกทำให้เราได้รู้ว่า…

289
00:15:28,920 --> 00:15:31,680
‎“บ้าเอ๊ย คือเราเล่นกันเหยาะแหยะ

290
00:15:31,760 --> 00:15:33,640
‎เราต้องตั้งสติได้แล้ว”

291
00:15:33,720 --> 00:15:36,520
‎เช้านี้หลายคนพากันพูดถึง
‎นักกีฬาบาสทีมชาติสหรัฐฯ

292
00:15:36,600 --> 00:15:41,360
‎มันอยู่เหนือทุกความคาดหมาย
‎มันน่าผิดหวังและน่าอับอายอย่างที่สุด

293
00:15:41,440 --> 00:15:42,920
‎พวกเขาเคยขึ้นชื่อว่าเป็น “ดรีมทีม”

294
00:15:43,000 --> 00:15:45,400
‎แต่ตอนนี้ผู้คนเรียกพวกเขาว่า “ทีมโจ๊ก”

295
00:15:47,080 --> 00:15:50,040
‎เหล่าผู้เล่นอายุน้อย พวกเราเคืองแลร์รี่ บราวน์

296
00:15:50,120 --> 00:15:51,400
‎เพราะเขาไม่ให้เราลงเล่น

297
00:15:51,480 --> 00:15:53,720
‎เมโล ในสนามมันเกิดอะไรขึ้นครับ

298
00:15:53,800 --> 00:15:56,440
‎ไม่รู้สิ ผมไม่ได้ลงสนามด้วย

299
00:15:56,520 --> 00:15:59,240
‎พวกเขาทำคะแนนได้มากกว่าเรา
‎ผมพูดได้แค่นี้แหละ

300
00:15:59,760 --> 00:16:02,880
‎เราคิดกันว่า “เราควรได้ลงเล่น
‎เราอาจช่วยให้ทีมชนะได้”

301
00:16:03,400 --> 00:16:04,800
‎แต่แลร์รี่ บราวน์ไม่…

302
00:16:04,880 --> 00:16:08,040
‎เขาไม่คิดว่าเราสามารถทำได้ดี
‎เท่าผู้เล่นมากประสบการณ์

303
00:16:09,560 --> 00:16:11,280
‎- พวกเขายังชนะได้
‎- ยังชนะได้อยู่

304
00:16:11,360 --> 00:16:13,960
‎- นั่นคือสิ่งที่ฉันหวังอยู่
‎- มันเป็นการแข่งแบบเจอกันหมด

305
00:16:14,040 --> 00:16:15,880
‎พวกเขายังมีโอกาสคว้าเหรียญทองอยู่

306
00:16:16,840 --> 00:16:20,600
‎เราจะถ่ายทอดสดการแข่งขัน
‎ระหว่างสหรัฐอเมริกาและอาร์เจนตินา

307
00:16:20,680 --> 00:16:23,720
‎โดยมีตั๋วเข้าชิงเหรียญทองในวันพรุ่งนี้เป็นเดิมพัน

308
00:16:25,080 --> 00:16:28,080
‎คุณรู้ได้ทันทีเลยว่าพวกเขาเข้าขากัน

309
00:16:28,160 --> 00:16:31,800
‎อาร์เจนตินามองขาด พวกเขาส่งลูกได้ดีจริงๆ

310
00:16:31,880 --> 00:16:34,520
‎ซานเชซเข้ามารอและชู้ตสามแต้ม

311
00:16:35,160 --> 00:16:36,200
‎พวกเขาเข้าขากัน

312
00:16:36,280 --> 00:16:38,360
‎พวกเขาบุก พวกเขามีแผน

313
00:16:38,440 --> 00:16:40,640
‎จีโนบิลี มีโอกาสทำสามแต้ม

314
00:16:41,680 --> 00:16:46,120
‎ดูรู้เลยว่าพวกเขาเล่นด้วยกันมา
‎เป็นเวลาหลายต่อหลายปี

315
00:16:46,800 --> 00:16:48,760
‎ได้แต้มและได้ฟาวล์

316
00:16:48,840 --> 00:16:51,640
‎พวกเขาส่งลูกมาทางนี้โดยรู้ดีว่าจะมีคนตัดไปรับ

317
00:16:51,720 --> 00:16:52,560
‎จีโนบิลี

318
00:16:53,440 --> 00:16:56,160
‎ซานเชซ เข้าสูตรและโอเบอร์โต

319
00:16:56,760 --> 00:16:59,520
‎เคมีพวกเขาเข้ากัน มีทีมเวิร์ก

320
00:16:59,600 --> 00:17:02,040
‎เป็นหนึ่งเดียวกัน
‎พวกเขามีทุกอย่างพร้อมลงสนาม

321
00:17:02,120 --> 00:17:03,320
‎พวกเขาแค่…

322
00:17:03,400 --> 00:17:05,720
‎เล่นไปตามเกมที่พวกเขาต้องเล่น

323
00:17:06,440 --> 00:17:09,200
‎สโกโนคีนีเล่นท่าแล้วส่งให้มอนเทคเคีย

324
00:17:09,280 --> 00:17:11,400
‎โอ้ สวยงามครับ

325
00:17:12,200 --> 00:17:14,079
‎หมดแล้วความหวังเหรียญทองในเอเธนส์

326
00:17:14,599 --> 00:17:16,800
‎และนั่นคือจุดจบอันน่าทึ่ง

327
00:17:17,520 --> 00:17:21,040
‎ทีมชาติสหรัฐฯ พลาดโอกาส
‎ชิงชนะเลิศในโอลิมปิก

328
00:17:21,560 --> 00:17:23,480
‎เป็นภาพที่อุจาดตาครับ

329
00:17:23,560 --> 00:17:26,640
‎เลวร้ายจนไม่กล้าดู
‎เลวร้ายที่เป็นส่วนหนึ่งของมัน

330
00:17:27,800 --> 00:17:31,319
‎อาจเริ่มพูดได้แล้วว่า
‎ยุคใหม่ของบาสเกตบอลโอลิมปิก

331
00:17:31,400 --> 00:17:34,480
‎ยุคที่สหรัฐอเมริกาไม่ใช่เจ้าสนามอีกต่อไป

332
00:17:34,560 --> 00:17:36,480
‎พวกเขาเป็นผู้เล่นที่ยอดเยี่ยม เป็นทีมที่ดีที่สุด

333
00:17:36,560 --> 00:17:38,880
‎ในแง่ของผู้เล่นแต่ละคน พวกเขาคือที่สุด

334
00:17:38,960 --> 00:17:40,280
‎แต่นี่เป็นกีฬาที่เล่นเป็นทีม

335
00:17:40,800 --> 00:17:43,720
‎แข่งกันแบบห้าต่อห้า
‎ไม่ใช่ตัวต่อตัว นี่ไม่ใช่เทนนิส

336
00:17:44,600 --> 00:17:48,360
‎เราเป็นแค่กลุ่ม…
‎กลุ่มคนไม่รู้อีโหน่อีเหน่ที่ถูกโยนมารวมกัน

337
00:17:48,440 --> 00:17:51,760
‎แล้วได้รับคำสั่งว่า
‎“ออกไปแล้วคว้าเหรียญทองมา”

338
00:17:52,600 --> 00:17:55,120
‎ไม่มีการปลูกฝังใดๆ ในทีมสหรัฐฯ

339
00:17:55,200 --> 00:17:56,440
‎ไม่มีการปลูกฝังอะไรเลย

340
00:17:57,160 --> 00:17:59,880
‎ทีมชาติสหรัฐอเมริกา
‎ยังคงได้รับเหรียญทองแดงกลับบ้าน

341
00:17:59,960 --> 00:18:02,320
‎ดูจากภาษากายรู้เลยว่า…

342
00:18:02,400 --> 00:18:03,600
‎พวกเขาผิดหวัง

343
00:18:05,080 --> 00:18:08,480
‎ผมดูถ่ายทอดสดที่เดอร์แฮม นอร์ธแคโรไลนา

344
00:18:08,560 --> 00:18:09,400
‎(ไมค์ เครเซวสกี้
‎หัวหน้าโค้ชมหาวิทยาลัยดุ๊ก 1980-2022)

345
00:18:09,480 --> 00:18:10,680
‎อย่างเจ็บปวด

346
00:18:10,760 --> 00:18:12,880
‎นั่นคือความยินดีของอาร์เจนตินา

347
00:18:14,160 --> 00:18:16,880
‎ทีมจากประเทศอื่นๆ ไม่เห็นอะไรเป็นของตาย

348
00:18:16,960 --> 00:18:20,280
‎พวกเขามีทีมชาติ ทีมอาร์เจนตินา

349
00:18:20,360 --> 00:18:23,200
‎พวกเขาอยู่ด้วยกันมาตั้งแต่อายุ 18 ปี

350
00:18:23,280 --> 00:18:24,360
‎เป็นเหมือนพี่น้อง

351
00:18:26,800 --> 00:18:28,480
‎มันมีเวลาไม่มาก

352
00:18:29,000 --> 00:18:31,560
‎เราต้องหาทางเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันให้ได้
‎ภายในสองสัปดาห์

353
00:18:31,640 --> 00:18:33,240
‎ตอนนั้นผมยังเด็กแต่ผมได้เข้าใจ

354
00:18:33,320 --> 00:18:36,200
‎ว่าการสร้างความสามัคคีในทีม
‎มันสำคัญแค่ไหนต่อการคว้าชัย

355
00:18:37,400 --> 00:18:39,480
‎เราเคยมีมันในดรีมทีม

356
00:18:39,560 --> 00:18:43,160
‎หลังจากนั้นไม่มีการสานต่อ

357
00:18:53,320 --> 00:18:54,760
‎กลับมายังบ้านเกิด

358
00:18:54,840 --> 00:18:58,400
‎เราถูกเหยียดหยามจากคนในชาติตัวเอง

359
00:18:58,480 --> 00:19:01,640
‎มีคนแต่งเพลงเกี่ยวกับเรา
‎ทุกคนพากันพูดเรื่องเรา

360
00:19:01,720 --> 00:19:03,000
‎(เหรียญทองแดงในความเป็นจริง)

361
00:19:03,080 --> 00:19:04,200
‎(หนึ่งวันที่ชาวอเมริกันต้องลืม)

362
00:19:04,280 --> 00:19:06,880
‎ทำไมทีมอเมริกามันถึงได้อ่อน

363
00:19:06,960 --> 00:19:10,720
‎อย่าง “ผู้เล่นพวกนี้มันห่วย”
‎แล้วก็ “คนทั้งโลกเขากวดทันแล้ว”

364
00:19:10,800 --> 00:19:12,320
‎“แพ้เปอร์โตริโกได้ยังไง”

365
00:19:12,400 --> 00:19:13,880
‎ข้อสุดท้าย คนเหล่านี้…

366
00:19:13,960 --> 00:19:17,920
‎หนึ่ง เข้าแถวซื้อตั๋ว
‎สอง เดินทางไกลเพื่อไปดูการแข่ง

367
00:19:18,000 --> 00:19:21,480
‎สาม เพิ่งเอาชนะ
‎ทีมบาสเกตบอลชายสหรัฐฯ ได้สำเร็จ

368
00:19:22,240 --> 00:19:25,360
‎มันเป็นกระแสด้านลบที่พอกพูนขึ้นเรื่อยๆ

369
00:19:25,440 --> 00:19:28,560
‎ทีมบาสชายสหรัฐฯ จบไปได้แค่ที่เหรียญทองแดง

370
00:19:29,120 --> 00:19:32,480
‎ผมขึ้นไปยืนบนแท่นเพื่อรับเหรียญทองแดง

371
00:19:33,160 --> 00:19:34,760
‎“โคตรเสียเวลาชีวิตเลย”

372
00:19:35,560 --> 00:19:38,880
‎ตอนนั้นผมตัดสินใจว่าจะไม่เล่นให้ทีมชาติแล้ว

373
00:19:38,960 --> 00:19:40,800
‎(อย่าโทษผู้เล่น จงโทษระบบ)

374
00:19:41,400 --> 00:19:44,560
‎แม้จะยังเจ็บแปลบๆ กับเหรียญทอง
‎จากเอเธนส์เมื่อฤดูร้อนก่อน

375
00:19:44,640 --> 00:19:48,000
‎ทีมชาติสหรัฐฯ ก็ปรับปรุงตัวเองใหม่
‎และเปลี่ยนถ่ายอำนาจ…

376
00:19:48,080 --> 00:19:49,320
‎ไปสู่เจอร์รี่ โคแลนเจโล

377
00:19:51,120 --> 00:19:53,880
‎แทบทุกอย่างที่เจอร์รี่ โคแลนเจโลทำมันสำเร็จ

378
00:19:53,960 --> 00:19:55,440
‎โดยเฉพาะโครงการที่เริ่มจากตั้งไข่

379
00:19:55,520 --> 00:19:59,880
‎เขามีส่วนในโครงการ
‎ที่กลายมาเป็นทีมชิคาโกบุลส์ในปี 1966

380
00:19:59,960 --> 00:20:02,640
‎- จากนั้นเขาก็ไปที่แอริโซนา
‎- ใช่ครับ

381
00:20:02,720 --> 00:20:04,800
‎ที่นั่นเขาก่อตั้งสามทีมจากทั้งหมดสี่ทีม

382
00:20:05,520 --> 00:20:07,920
‎ย้อนไปต้นปี 2004

383
00:20:08,000 --> 00:20:11,560
‎สินทรัพย์ส่วนใหญ่ของผมอยู่กับฟีนิกซ์ซันส์

384
00:20:11,640 --> 00:20:14,440
‎ผมจึงตัดสินใจขายทีมนั้นไป

385
00:20:14,520 --> 00:20:16,920
‎ผมรู้ว่ามันคงทำให้ชีวิตผมว่างเปล่าทีเดียว

386
00:20:17,800 --> 00:20:20,240
‎แล้วผมก็พูดว่า “แล้วยังไงต่อ”

387
00:20:21,200 --> 00:20:25,560
‎ไม่กี่สัปดาห์ต่อมา ผมก็ได้รับสายเรื่องทีมชาติ

388
00:20:25,640 --> 00:20:26,960
‎(โคแลนเจโลมารับตำแหน่งหัวหน้าโค้ช
‎บาสเกตบอลโอลิมปิก)

389
00:20:27,040 --> 00:20:29,160
‎ผมตอบไปง่ายๆ เลยว่า “ผมจะทำ

390
00:20:29,840 --> 00:20:32,280
‎ผมจะทำแต่ไม่เอาคณะกรรมาธิการนะ

391
00:20:32,360 --> 00:20:34,480
‎ผมจะเลือกโค้ช ผมจะเลือกผู้เล่น”

392
00:20:34,560 --> 00:20:36,960
‎โคแลนเจโลจะคัดเลือกโดยไม่มีคณะกรรมาธิการ

393
00:20:37,040 --> 00:20:39,280
‎- ไม่คิดว่าเขามีอำนาจมากไปเหรอ
‎- ก็อาจใช่

394
00:20:39,360 --> 00:20:40,880
‎- คนคนเดียวเนี่ยนะ
‎- ใช่ คนคนนี้จะจัดการได้

395
00:20:40,960 --> 00:20:42,360
‎- เชื่อใจเขาเหรอ
‎- เชื่อครับ

396
00:20:42,440 --> 00:20:46,600
‎ผมมีรายชื่อโค้ชบางคนบนบอร์ดแล้ว
‎มาคุยเรื่องโค้ชกัน

397
00:20:46,680 --> 00:20:50,480
‎แล้วดีน สมิธจากนอร์ธแคโรไลนา
‎เขาบอกผมว่า…

398
00:20:50,560 --> 00:20:53,680
‎“มีโค้ชแค่คนเดียวจะรับหน้าที่นี้ได้

399
00:20:54,200 --> 00:20:57,840
‎ที่ผู้เล่นทุกคนจะให้ความเคารพ

400
00:20:57,920 --> 00:21:00,200
‎มีแค่คนเดียว มีแค่เขาเท่านั้น”

401
00:21:00,280 --> 00:21:01,440
‎(โค้ชเคจ่อขึ้นเป็นโค้ช “ดรีมทีม” ปี 2008)

402
00:21:01,520 --> 00:21:03,760
‎เขาคือโค้ชเค ทีมดุ๊ก

403
00:21:04,840 --> 00:21:06,560
‎ดุ๊กออฟเดสตินี่ชนะ

404
00:21:06,640 --> 00:21:10,800
‎ครั้งแรกในรอบสองทศวรรษ
‎ที่ทีมบาสมหาวิทยาลัยได้แชมป์สองสมัยซ้อน

405
00:21:12,520 --> 00:21:15,240
‎เหมือนพวกแยงกี้ ถ้าไม่ชอบก็เกลียดไปเลย

406
00:21:15,320 --> 00:21:17,600
‎ดุ๊กเป็นแบบนั้นเพราะความสำเร็จ

407
00:21:19,080 --> 00:21:21,520
‎คนที่โตมาในตัวเมือง จะเกลียดทีมดุ๊ก

408
00:21:22,160 --> 00:21:24,800
‎คุณแค่เกลียดดุ๊ก เกลียดคริสเตียน แลตต์เนอร์

409
00:21:24,880 --> 00:21:26,520
‎เกลียดเจเจ เรดิก

410
00:21:26,600 --> 00:21:27,840
‎เกลียดโค้ชเค

411
00:21:28,560 --> 00:21:30,080
‎เกลียดบลูเดวิล

412
00:21:30,600 --> 00:21:32,880
‎ไม่มีความ… ตื่นเต้นเลย

413
00:21:32,960 --> 00:21:36,360
‎เมื่อโค้ชเคได้รับแต่งตั้งให้ครองตำแหน่งนั้น
‎กับทีมชาติสหรัฐฯ

414
00:21:37,600 --> 00:21:41,160
‎ตอนประกาศว่าเขาจะมาคุม อย่างแรกที่คิดคือ…

415
00:21:41,720 --> 00:21:43,920
‎“เขาจะรับมือกับผู้เล่นเหล่านี้…

416
00:21:44,000 --> 00:21:45,920
‎ที่อยู่ในทีมนี้ยังไง
‎ในฐานะที่เขาเป็นโค้ชทีมมหาวิทยาลัย”

417
00:21:46,440 --> 00:21:47,760
‎ผมมีความกังวลหลายอย่างครับ

418
00:21:47,840 --> 00:21:52,760
‎หนึ่งก็คือความน่าเชื่อถือของผม
‎ในสายตาผู้เล่นเอ็นบีเอ

419
00:21:52,840 --> 00:21:56,680
‎แน่นอนว่าผมมีผลงานมากมาย
‎ในการแข่งขันระดับมหาวิทยาลัย

420
00:21:56,760 --> 00:21:58,560
‎แต่กับเอ็นบีเอมันคนละเรื่องเลย

421
00:21:59,280 --> 00:22:03,760
‎เรื่องที่เปลี่ยนไปชัดเจนทันทีคือ
‎คุณจะไม่ได้แค่เป็นโค้ชโอลิมปิก

422
00:22:03,840 --> 00:22:05,720
‎คุณจะไปเป็นโค้ชทีมชาติ

423
00:22:05,800 --> 00:22:11,040
‎นั่นคือก้าวย่างของความพยายาม
‎ให้มีโค้ชหนึ่งคนคุมทีมต่อเนื่องไปสี่ปี

424
00:22:11,120 --> 00:22:12,920
‎ระหว่างที่พวกเขาดำเนินโครงการไป

425
00:22:13,000 --> 00:22:17,160
‎คุณต้องรวมทีมให้ได้
‎จะเป็นบาสเกตบอลเทคนิคแพรวพราวไม่ได้

426
00:22:17,240 --> 00:22:20,880
‎เป็นทีมรวมดาวก็ได้
‎แต่พวกเขาต้องเหมาะสมกับบทบาท

427
00:22:20,960 --> 00:22:24,760
‎โค้ชเคกับเจอร์รี่เน้นย้ำตั้งแต่ต้น

428
00:22:24,840 --> 00:22:27,720
‎ต้องจริงจัง เราต้องให้ความสำคัญกับมัน

429
00:22:27,800 --> 00:22:29,600
‎ไม่ใช่แค่มาแข่งแล้วก็จบไปแบบแต่ก่อน

430
00:22:29,680 --> 00:22:32,040
‎ถ้าอยากเป็นส่วนหนึ่งของทีมนี้ คุณต้องสละ…

431
00:22:32,120 --> 00:22:34,360
‎เวลาช่วงฤดูร้อนสามปีทันที

432
00:22:36,760 --> 00:22:38,480
‎(กรกฎาคม ปี 2006 ลาสเวกัส เนวาดา)

433
00:22:39,160 --> 00:22:40,800
‎(สองปีก่อนโอลิมปิกปักกิ่งจะมาถึง)

434
00:22:40,880 --> 00:22:42,800
‎- ไงพวก
‎- เป็นยังไงกันบ้าง

435
00:22:45,240 --> 00:22:46,880
‎ดูเหมือนทุกคนจะอารมณ์ดีนะ

436
00:22:46,960 --> 00:22:49,600
‎- ไงพวก เป็นไงบ้าง
‎- ต้องการแบบนั้นเหรอ

437
00:22:49,680 --> 00:22:50,760
‎ดีใจที่ได้เจอนะครับ

438
00:22:51,640 --> 00:22:54,240
‎พวกเราทั้งทีมมาเจอกันที่เวกัสเพื่อเข้าค่ายฝึก

439
00:22:54,320 --> 00:22:57,440
‎และในการพบกันครั้งแรก โค้ชเคพูดว่า…

440
00:22:57,520 --> 00:22:59,200
‎“นี่ไม่ใช่การแข่งของเรา

441
00:22:59,280 --> 00:23:00,720
‎นี่คือการแข่งของทั้งโลก”

442
00:23:00,800 --> 00:23:03,600
‎ผมจำได้ว่าเขาโกรธ เขาไม่พอมาก

443
00:23:03,680 --> 00:23:06,640
‎เราต้องเคารพทุกคนในโลก

444
00:23:06,720 --> 00:23:09,760
‎ตั้งแต่วันแรกเลยที่เขาประกาศตัวว่า
‎นี่แหละ เขาจะเป็นแบบนี้

445
00:23:09,840 --> 00:23:12,640
‎เหมือน “ฟังนะ ผมไม่ได้มาอยู่ตรงนี้
‎เพื่อบอกพวกคุณว่าต้องทำอะไร

446
00:23:12,720 --> 00:23:15,960
‎พวกคุณเป็นมืออาชีพ
‎แต่นี่คือสัมพันธภาพในการทำงาน

447
00:23:16,040 --> 00:23:19,480
‎ผมอยากให้พวกคุณมาคุยกับผม
‎ผมอยากเปิดกว้าง ผมอยากตรงไปตรงมา”

448
00:23:20,120 --> 00:23:22,560
‎สิ่งที่คุณต้องเข้าใจ เพื่อจะเอาชนะในการต่อสู้

449
00:23:22,640 --> 00:23:25,000
‎คือคุณต้องรู้ว่าคุณกำลังสู้กับใคร

450
00:23:25,080 --> 00:23:28,720
‎คุณกำลังต่อสู้กับคนที่คิดว่าพวกเขาคือซูเปอร์แมน

451
00:23:29,720 --> 00:23:31,480
‎พวกเขาไม่มีอะไรจะเสีย

452
00:23:31,560 --> 00:23:33,840
‎ความกดดันถาโถมเข้ามาตั้งแต่เริ่มต้น

453
00:23:33,920 --> 00:23:36,480
‎คราวที่แล้วเราแพ้
‎ทั้งที่เราควรเป็นที่หนึ่งของโลก

454
00:23:36,560 --> 00:23:39,200
‎ดังนั้นด้วยแนวคิดของทีมชาติ

455
00:23:39,280 --> 00:23:41,680
‎ถ้าคุณไม่จริงจังกับมัน คุณก็ไม่ได้ไปต่อ

456
00:23:51,200 --> 00:23:56,560
‎หลังจากเราแพ้ในปี 2004 เราต่างรู้สึกเหมือน
‎เราทำให้บาสเกตบอลสหรัฐฯ ผิดหวัง

457
00:23:56,640 --> 00:23:57,960
‎โดยเฉพาะพวกเราสี่คน

458
00:23:58,040 --> 00:24:00,640
‎ตัวผมเอง ดีเวด บรอนและเมโล

459
00:24:00,720 --> 00:24:04,200
‎เราเป็นส่วนหนึ่งของทีมนั้น
‎เรารับรู้ความเจ็บปวดของความพ่ายแพ้ครั้งนั้น

460
00:24:04,280 --> 00:24:07,080
‎ตอนแรกๆ เราคิดกันว่า…

461
00:24:07,160 --> 00:24:09,240
‎“นักกีฬาทีมชาติน่ะ อ่อน”

462
00:24:09,320 --> 00:24:11,320
‎“นักบาสสหรัฐฯ น่ะแกร่ง”

463
00:24:11,400 --> 00:24:14,440
‎แต่พอเริ่มมองอย่างจริงจัง
‎“ไม่นะ พวกเขาไม่ได้อ่อนเลย

464
00:24:14,520 --> 00:24:16,720
‎พวกเขามีฝีมือ พวกเขาเล่นอีกแบบนึงเลย”

465
00:24:16,800 --> 00:24:21,000
‎เราต้องเรียนรู้การเดินเกมของพวกเขา
‎และเลิกหาข้ออ้าง

466
00:24:21,080 --> 00:24:24,560
‎และเลิกพยายามยัดเยียดเกมของเราให้พวกเขา

467
00:24:24,640 --> 00:24:27,080
‎ถ้าเราเรียนรู้เกมของพวกเขา
‎เราจะเอาชนะพวกเขาได้

468
00:24:27,680 --> 00:24:30,120
‎พวกคุณทุกคนและผม เราไม่ได้รู้ทุกอย่าง

469
00:24:30,200 --> 00:24:32,640
‎เราไม่รู้ว่าคนอื่นๆ ในทีมรู้อะไรบ้าง

470
00:24:32,720 --> 00:24:35,680
‎นั่นคือหัวใจของการฝึกซ้อม
‎การที่ทุกคนเข้าใจในทิศทางเดียวกัน

471
00:24:36,600 --> 00:24:38,640
‎สิ่งที่ทำให้ผมประหลาดใจในตัวโค้ชเคคือ…

472
00:24:38,720 --> 00:24:42,080
‎เขาไม่สนประวัติภูมิหลังของใครหน้าไหน

473
00:24:42,160 --> 00:24:43,760
‎แต่เขาเคารพและให้เกียรติเสมอ

474
00:24:43,840 --> 00:24:46,680
‎ผมจะทุ่มสุดตัวเสมอ

475
00:24:46,760 --> 00:24:50,040
‎สำหรับคนที่ให้ค่าทุกคนอย่างเท่าเทียมกัน

476
00:24:50,120 --> 00:24:53,480
‎- เข้าทางซ้าย
‎- ใช่ ขึ้นไปเลย ใช่

477
00:24:53,560 --> 00:24:55,680
‎นี่แหละ คือการเล่นแบบทีมชาติสหรัฐฯ

478
00:24:55,760 --> 00:24:58,960
‎ไม่ว่าผู้เล่นจะเป็นใคร
‎ไม่ว่าใครจะมาคุมทีมหรืออะไรก็ตาม

479
00:24:59,040 --> 00:25:02,480
‎นี่คือการเล่นแบบที่ทีมชาติสหรัฐฯ ควรเล่น

480
00:25:02,560 --> 00:25:03,560
‎เยี่ยม ดี

481
00:25:03,640 --> 00:25:07,200
‎เขาเป็นคนที่บอกเราว่า
‎“ผมไม่อยากให้พวกคุณมาที่นี่

482
00:25:07,280 --> 00:25:11,000
‎โดยทิ้งอีโก้ ทิ้งศักดิ์ศรีที่มี
‎เพราะมันคือสิ่งที่ทำให้พวกคุณมาถึงจุดนี้”

483
00:25:11,080 --> 00:25:14,480
‎คุณต้องยกอีโก้ที่พวกคุณมี

484
00:25:14,560 --> 00:25:17,600
‎ตอนอยู่ในทีมของพวกคุณให้กับผม

485
00:25:17,680 --> 00:25:19,120
‎เอามันมาใช้ในทีมนี้

486
00:25:20,440 --> 00:25:23,520
‎โอเคไหม แล้วรวมกันไว้ใต้ร่มอีโก้คันเดียว

487
00:25:24,160 --> 00:25:26,400
‎ผมจำได้ว่าผมนั่งฟังเขาพูดคำนั้น

488
00:25:26,480 --> 00:25:28,680
‎แล้วผมก็ “เออ มันก็จริงแฮะ”

489
00:25:28,760 --> 00:25:32,800
‎ขึ้น ใช่แล้ว ตรงนั้นเลย

490
00:25:33,840 --> 00:25:37,400
‎สิ่งที่ผมประหลาดใจที่สุดคือพวกคุณพูดคุยกันได้ดี

491
00:25:37,480 --> 00:25:40,320
‎พวกคุณสื่อสารกันได้ดีมากในการฝึกซ้อม

492
00:25:40,400 --> 00:25:43,520
‎ซึ่งเป็นจุดที่ดีที่ควรพัฒนา

493
00:25:43,600 --> 00:25:45,400
‎พวกคุณทำได้ดีแล้ว แค่พัฒนาต่อไปเรื่อยๆ

494
00:25:45,480 --> 00:25:46,400
‎สองที

495
00:25:51,800 --> 00:25:55,000
‎การคัดตัวโหดมาก
‎เราพักอยู่ที่วินน์ในเวกัสเป็นเดือน

496
00:25:55,680 --> 00:25:57,720
‎เราอยู่เวกัสกันเป็นเดือนเลย

497
00:25:57,800 --> 00:26:01,920
‎และนั่นคือช่วงที่สายสามพันธ์ที่คุณเห็นก่อตัวขึ้น

498
00:26:02,000 --> 00:26:04,640
‎- รีบย้ายตูดขึ้นรถบัสไปเลย
‎- ฉันมีครอบครัวนะ

499
00:26:04,720 --> 00:26:05,880
‎ฉันมีครอบครัวนะ

500
00:26:05,960 --> 00:26:10,320
‎- เอากระเป๋าไป
‎- ฉันขึ้นไม่ได้

501
00:26:10,400 --> 00:26:15,280
‎มีกลุ่มที่เล่นไพ่ด้วยกันทุกคืน ตลอด 35 คืน

502
00:26:15,360 --> 00:26:17,920
‎มันคือเวลา 35 วัน ที่คุณต้องจากครอบครัวมา

503
00:26:18,000 --> 00:26:21,040
‎แต่คุณได้สร้างอีกครอบครัวหนึ่ง

504
00:26:21,120 --> 00:26:24,080
‎มันเป็นอีกส่วนหนึ่งของครอบครัวคุณ
‎ไม่รู้สึกเหมือนจากครอบครัวมาเลย

505
00:26:24,160 --> 00:26:26,960
‎- เข้าใจใช่ไหม
‎- ผมหน้าตาดีสุดในทีม

506
00:26:27,040 --> 00:26:31,720
‎พวกเขาเลยดูเหมือนเป็นบอดี้การ์ดของผม

507
00:26:32,920 --> 00:26:34,120
‎ไม่

508
00:26:34,200 --> 00:26:38,760
‎ฉันอยากได้ยินนายพูดว่า “ผมมีแหวนแชมป์”
‎มากกว่าที่นายเพิ่งพูดมาอีก

509
00:26:38,840 --> 00:26:39,840
‎เข้าใจใช่ไหม

510
00:26:40,360 --> 00:26:42,720
‎ทุกคน ฟังผมนะ มันเป็นเรื่องสำคัญ

511
00:26:42,800 --> 00:26:44,920
‎ผมอยากให้พวกคุณตั้งใจฟังอย่างมาก

512
00:26:45,000 --> 00:26:48,560
‎เช้านี้ เรามีคนที่เป็นตัวแทนของเรา

513
00:26:48,640 --> 00:26:51,880
‎ผู้คนไม่มีโอกาสได้ชื่นชมพวกเขา

514
00:26:51,960 --> 00:26:54,360
‎คุณไม่รู้ด้วยซ้ำว่าพวกเขาทำอะไร

515
00:26:54,960 --> 00:26:56,240
‎โค้ชเคคือผู้สร้างแรงบันดาลใจ

516
00:26:56,760 --> 00:26:57,960
‎นั่นคือสิ่งที่เขาทำ

517
00:26:58,040 --> 00:27:02,240
‎ในแต่ละวันเราจะมีบุคคลต่างๆ เข้ามาพูดให้ฟัง

518
00:27:02,320 --> 00:27:05,480
‎วันนี้ไม่มีอะไรสำคัญไปกว่าการรับฟัง

519
00:27:05,560 --> 00:27:08,640
‎สิ่งที่วีรบุรุษเหล่านี้จะพูดให้เราฟัง

520
00:27:09,920 --> 00:27:13,080
‎โค้ชเคจบจากเวสต์พอยต์ เขารักชาติ

521
00:27:13,160 --> 00:27:15,080
‎เขารักการรับใช้ชาติ

522
00:27:15,160 --> 00:27:17,080
‎หลายๆ อย่างที่เขาพูด

523
00:27:17,160 --> 00:27:20,280
‎มีการเทียบเคียงจากสิ่งที่เขาได้รับมา
‎ตอนอยู่ในกรมทหาร

524
00:27:20,360 --> 00:27:22,440
‎สิ่งนั้นอยู่ในสายเลือดของเขา

525
00:27:22,520 --> 00:27:26,240
‎ยอมรับมัน มันคือสิ่งที่ทำให้ทีมยิ่งใหญ่
‎มันคือการรับใช้ผู้อื่น

526
00:27:26,320 --> 00:27:29,840
‎การให้ความสำคัญกับความจำเป็นของผู้อื่น
‎มากกว่าตัวเราเอง

527
00:27:29,920 --> 00:27:33,280
‎ในสนามแข่งอาจเป็นการไล่คว้าลูกที่หลุดมือ
‎หรือการเข้าคุมเกม

528
00:27:33,360 --> 00:27:36,880
‎ในสนามรบมันอาจเป็นการวิ่งเข้าขวางกระสุน

529
00:27:36,960 --> 00:27:39,160
‎การเสี่ยงชีวิตเพื่อคนอื่น

530
00:27:39,240 --> 00:27:41,720
‎และการเสียสละเพื่อผู้อื่นถึงขั้นนั้น

531
00:27:41,800 --> 00:27:43,120
‎เมื่อคุณเป็นผู้เล่นที่เก่งกาจ

532
00:27:43,200 --> 00:27:47,360
‎คุณอาจคิดว่าทำทุกอย่างได้ด้วยตัวเอง
‎“ฉันเอาชนะเองได้ ฉันทำแต้มได้มากพอ”

533
00:27:47,440 --> 00:27:50,280
‎ซึ่งสำหรับโค้ชเค สิ่งที่เขาอยากให้คุณทำคือ
‎ใช่ คุณทำได้

534
00:27:50,360 --> 00:27:54,600
‎แต่คุณจะประสบความสำเร็จได้มากกว่า
‎เมื่อทำร่วมกับทีม

535
00:27:54,680 --> 00:27:56,120
‎มันคือวิธีคิดแบบทหาร

536
00:27:57,240 --> 00:27:59,640
‎เกิดระเบิด สะเก็ดกระเด็นมา…

537
00:27:59,720 --> 00:28:01,400
‎เข้าที่ดวงตาของเขา

538
00:28:01,480 --> 00:28:03,680
‎ดวงตาของเขาอาจดูเหมือนปกติ

539
00:28:03,760 --> 00:28:06,080
‎เขาไม่มีลูกตาแล้ว พวกมันถูกควักออกไป

540
00:28:06,160 --> 00:28:07,600
‎เพราะสะเก็ดระเบิดที่เข้าไปในศีรษะ

541
00:28:07,680 --> 00:28:08,840
‎(ผู้กองสก็อตตี้ สไมล์ลี่ กองทัพสหรัฐอเมริกา)

542
00:28:10,080 --> 00:28:11,200
‎เขายังคงประจำการอยู่

543
00:28:12,280 --> 00:28:13,280
‎นั่นคือวีรบุรุษ

544
00:28:14,520 --> 00:28:16,640
‎มันกระแทกความรู้สึกผมจริงๆ ครับ

545
00:28:18,600 --> 00:28:21,480
‎พวกเขามาบอกเราว่าเรากำลังแข่งเพื่อใคร
‎และเพื่ออะไร

546
00:28:21,560 --> 00:28:24,800
‎นี่คือธงที่เราประดับไว้บนเครื่องแบบในอิรัก

547
00:28:25,320 --> 00:28:27,680
‎และเราได้นำธงมาให้พวกคุณทุกคน

548
00:28:27,760 --> 00:28:30,120
‎ผมหวังว่าพวกเขาจะสามารถติดมัน
‎ลงบนเสื้อของพวกคุณได้

549
00:28:30,200 --> 00:28:33,800
‎สิ่งที่ผมหวังคือพวกคุณจะมองลงไปแล้วจะเห็นธงนี้

550
00:28:33,880 --> 00:28:37,080
‎และได้ตระหนักว่ามีผู้คนอีกหลายพันชีวิต
‎ที่เสียสละตัวเอง

551
00:28:37,160 --> 00:28:39,480
‎เพื่อให้คุณได้เป็นนักบาสเกตบอลที่ยอดเยี่ยม

552
00:28:41,720 --> 00:28:42,920
‎สก็อตตี้ได้ยินผมไหม

553
00:28:43,640 --> 00:28:44,680
‎เราจะติดไมค์

554
00:28:44,760 --> 00:28:48,600
‎เราจะพูดอะไรเล็กน้อยกับเขาผ่านทางไมค์
‎แล้วคุยกับเขาจากสนาม

555
00:28:48,680 --> 00:28:50,560
‎ตอนนี้สีฟ้าไล่ต้อนเราอยู่

556
00:28:50,640 --> 00:28:52,720
‎ทีมสีขาวต้องเล่นเป็นทีมให้ดีขึ้น

557
00:28:53,280 --> 00:28:54,440
‎อีกทีมเล่นดีกว่า

558
00:28:56,360 --> 00:28:59,080
‎พวกคุณใส่เครื่องแบบด้วยความภาคภูมิใจ

559
00:28:59,160 --> 00:29:01,440
‎เราใส่เสื้อบาสเราก็รู้สึกภูมิใจ

560
00:29:01,520 --> 00:29:03,840
‎ไปไหนมาไหนโดยมีชื่อสหรัฐฯ อยู่บนอก

561
00:29:03,920 --> 00:29:05,760
‎ผมรู้ว่าคุณก็ภูมิใจ

562
00:29:05,840 --> 00:29:08,440
‎พวกคุณคือต้นแบบให้พวกเราหลายๆ คนที่นี่

563
00:29:08,520 --> 00:29:11,200
‎เราไม่มีโอกาสบอกพวกคุณ
‎แต่พวกคุณคือบุคคลต้นแบบของเรา

564
00:29:11,280 --> 00:29:13,800
‎เรายกย่องในสิ่งที่พวกคุณทำเพื่อประเทศชาติ

565
00:29:15,160 --> 00:29:20,480
‎การได้ฟังเรื่องราวเหล่านั้น
‎ผู้เล่นของเราก็เปิดใจ

566
00:29:20,560 --> 00:29:22,240
‎ซึ่งส่งผลให้…

567
00:29:22,320 --> 00:29:24,800
‎พวกเขาคือตัวแทนของสหรัฐฯ

568
00:29:30,520 --> 00:29:31,720
‎(สิงหาคม ปี 2006 ซัปโปโร ญี่ปุ่น)

569
00:29:31,800 --> 00:29:36,360
‎ขอต้อนรับสู่การแข่งขันฟีบา ชิงแชมป์โลก

570
00:29:36,440 --> 00:29:39,720
‎เช้านี้ จะเป็นก้าวแรกของสหรัฐอเมริกา

571
00:29:39,800 --> 00:29:43,680
‎ในการพยายามทวงบัลลังก์
‎การเป็นที่หนึ่งของวงการกีฬาบาสเกตบอล

572
00:29:44,720 --> 00:29:49,760
‎การแข่งชิงแชมป์โลกฟีบาปี 2006
‎เป็นครั้งแรกที่ไปในฐานะทีมกับโค้ชเค

573
00:29:49,840 --> 00:29:55,600
‎และสิ่งที่ทำให้ยิ่งกดดันขึ้นไปอีกคือ
‎เราต้องผ่านเข้าสู่การแข่งขันที่ปักกิ่ง

574
00:29:55,680 --> 00:29:57,200
‎เราต้องชนะการแข่งขันนี้

575
00:29:58,800 --> 00:30:03,760
‎ทุกนัดที่เราเล่น เราต้องเล่นให้เหมือน
‎การวิ่งทำเวลาไม่ใช่มาราธอน

576
00:30:03,840 --> 00:30:05,840
‎การแข่งขันนี้จะดำเนินไปเร็วมาก

577
00:30:05,920 --> 00:30:10,160
‎อย่าได้ติดนิสัยแย่ๆ ไปทำ
‎โดยเฉพาะการมองข้ามใครไป

578
00:30:11,240 --> 00:30:15,040
‎สิ่งสำคัญสำหรับทีมชาติสหรัฐฯ คือ
‎มันต้องมีความกระวนกระวายแน่

579
00:30:15,120 --> 00:30:19,040
‎เพราะพวกเขาทุกคนรู้สึกได้ถึงความกดดัน
‎ในการเป็นตัวแทนของทีม

580
00:30:19,120 --> 00:30:20,520
‎และการคว้าเหรียญทอง

581
00:30:21,040 --> 00:30:23,200
‎ไม่ใช่เรื่องของใครคนใดคนหนึ่ง
‎ไม่ใช่เรื่องของเรา

582
00:30:23,280 --> 00:30:26,800
‎ไม่ใช่การเล่นเพื่อทีมของเรา
‎แต่เป็นการทำเพื่อประเทศสหรัฐอเมริกา

583
00:30:26,880 --> 00:30:29,240
‎มาทำเพื่อทุกคนในสหรัฐอเมริกากัน

584
00:30:29,320 --> 00:30:31,000
‎นับสามแล้วพูด “ยูเอสเอ” นะ หนึ่ง สอง สาม

585
00:30:31,080 --> 00:30:32,400
‎- ยูเอสเอ!
‎- ไปลุยกัน

586
00:30:33,840 --> 00:30:35,880
‎เราทำได้ดีมาก

587
00:30:35,960 --> 00:30:38,680
‎ดูออกเลยว่า
‎เอาละ เราเรียกความมั่นใจกลับมาได้แล้ว

588
00:30:39,320 --> 00:30:40,920
‎พวกเขาทำเหมือนเป็นเรื่องง่าย

589
00:30:41,640 --> 00:30:43,840
‎เวลาพวกเขาร้อนแรง พวกเขาก็ร้อนแรงจริงๆ

590
00:30:44,760 --> 00:30:46,440
‎แต่ในทุกนัด เราทำหน้าที่ของเรา

591
00:30:46,520 --> 00:30:48,440
‎เราออกมา เราก็พักเรื่องทีม

592
00:30:48,520 --> 00:30:50,240
‎แล้วเราก็เล่นได้ดีมาก

593
00:30:50,320 --> 00:30:51,720
‎แอนโธนี

594
00:30:51,800 --> 00:30:53,920
‎พวก มันดีไหม

595
00:30:54,680 --> 00:30:56,920
‎สหรัฐอเมริกายังคงเดินหน้า…

596
00:30:57,000 --> 00:30:59,800
‎เข้าสู่รอบชิงชนะเลิศ

597
00:30:59,880 --> 00:31:03,440
‎แต่เชื่อผมเถอะ การแข่งขันมีแต่จะโหดหินขึ้น

598
00:31:03,520 --> 00:31:04,800
‎(กรีซเตรียมเจอสหรัฐฯ ในนัดต่อไป)

599
00:31:04,880 --> 00:31:06,120
‎(รอบรองชนะเลิศ กรีซเจอสหรัฐอเมริกา)

600
00:31:06,200 --> 00:31:08,760
‎หลังจาก 72 วัน ของการแข่งขัน

601
00:31:08,840 --> 00:31:12,280
‎ก็เดินทางมาถึงที่หนึ่งของแต่ละสาย

602
00:31:12,360 --> 00:31:16,240
‎เราได้ที่หนึ่งของสาย สหรัฐอเมริกา
‎เจอกับที่หนึ่งของอีกสาย กรีซ

603
00:31:16,320 --> 00:31:18,400
‎อย่าประมาท ตกลงไหม

604
00:31:18,480 --> 00:31:21,240
‎และอย่างที่พวกคุณทำมาตลอด

605
00:31:21,320 --> 00:31:23,520
‎เล่นให้ดีเยี่ยม แล้วลุยเลย

606
00:31:26,920 --> 00:31:29,240
‎กรีซคือแชมป์ของฝั่งยุโรป

607
00:31:29,320 --> 00:31:32,520
‎นี่คือความเก่งกาจของคู่แข่งของสหรัฐอเมริกา

608
00:31:33,040 --> 00:31:35,720
‎ผมยังจำการแข่งนัดนั้นได้
‎เหมือนเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อวาน

609
00:31:35,800 --> 00:31:37,720
‎มีอยู่คนหนึ่ง “เบบี้แชค”

610
00:31:37,800 --> 00:31:42,920
‎และเบบี้แชค ชอร์ตซาไนทิส เขาคือมนุษย์ตัวโต

611
00:31:43,000 --> 00:31:46,840
‎ส่งไปข้างหน้าที่ชอร์ตซาไนทิสแล้วก็ดังค์!

612
00:31:46,920 --> 00:31:49,840
‎และด้วยลูกนั้น คะแนนเป็น 36 ต่อ 35

613
00:31:49,920 --> 00:31:53,200
‎แค่ควอเตอร์เดียว ควอเตอร์ที่สาม

614
00:31:53,280 --> 00:31:55,560
‎ที่เราเล่นแย่และพวกเขาเล่นได้ดี

615
00:31:56,120 --> 00:32:00,240
‎ปัญหาของทีมสหรัฐฯ คือ
‎ยังรับมือแผนพิกแอนด์โรลไม่ได้

616
00:32:00,320 --> 00:32:02,280
‎- ส่งได้สวย!
‎- ส่งได้สุดยอด!

617
00:32:02,360 --> 00:32:04,680
‎โอ้ พระเจ้า ให้มันได้อย่างนี้สิ

618
00:32:05,200 --> 00:32:07,200
‎พวกเขาโดนอัดจนยับแล้ว

619
00:32:07,760 --> 00:32:09,480
‎พวกเขาเอากลยุทธ์ของเรามาฆ่าเรา

620
00:32:09,560 --> 00:32:12,680
‎เอ็นบีเอ ณ ตอนนั้น
‎เราใช้พิกแอนด์โรลกันเยอะมาก

621
00:32:13,280 --> 00:32:15,280
‎พวกเขาเอาพิกแอนด์โรลมาเล่นงานเรา

622
00:32:16,600 --> 00:32:19,320
‎ไดอาแมนทีดิสส่งกลับมาวงในเพื่อชู้ต

623
00:32:19,400 --> 00:32:22,760
‎สำหรับคนที่ดูอยู่ทางทีวี
‎อาจคิดว่า ทำไมไม่กันเขาไว้ล่ะ”

624
00:32:22,840 --> 00:32:26,360
‎เมื่อคุณไปอยู่ตรงนั้น มันยากมากที่จะคาดเดา

625
00:32:26,440 --> 00:32:28,040
‎ว่ามันจะไปทางไหน

626
00:32:28,120 --> 00:32:29,960
‎พวกเขามั่นใจและอัดต่อไป

627
00:32:30,040 --> 00:32:31,760
‎พวกเขาอัดไม่ยั้ง

628
00:32:31,840 --> 00:32:33,640
‎พวกเขาเล่นได้ไร้ที่ติด

629
00:32:33,720 --> 00:32:35,920
‎และเราไม่มีทางตามคืนได้

630
00:32:37,120 --> 00:32:39,440
‎เขาพลาด จบแล้ว กรีซ!

631
00:32:39,520 --> 00:32:41,600
‎พวกเขาโค่นสหรัฐอเมริกาได้!

632
00:32:41,680 --> 00:32:47,160
‎เป็นอีกครั้งที่สหรัฐอเมริกาต้องช้ำชอกใจ
‎ในการแข่งขันรอบรองชนะเลิศ

633
00:32:49,080 --> 00:32:52,120
‎ตอนที่เราพ่ายแพ้ที่ญี่ปุ่นในปี 2006

634
00:32:53,840 --> 00:32:57,160
‎ผมไม่เคยพ่ายแพ้อะไรที่เลวร้ายไปกว่านั้นแล้ว

635
00:32:58,720 --> 00:33:02,040
‎คือคุณคุมทีมชาติ แล้วคุณพ่ายแพ้

636
00:33:03,200 --> 00:33:07,240
‎ผมจำได้ว่าทุกคนกลับเข้าห้องพักไปแล้ว
‎หลังจากที่แพ้

637
00:33:07,320 --> 00:33:10,520
‎ส่วนผมยังคงอยู่ที่สนาม มองพวกเขาเฉลิมฉลอง

638
00:33:10,600 --> 00:33:11,920
‎มันเหมือน…

639
00:33:13,040 --> 00:33:15,160
‎“เราไม่สามารถรู้สึกแบบนี้ได้อีกแล้ว”

640
00:33:16,200 --> 00:33:19,600
‎เราไม่อยากขึ้นไปบนนั้นเพื่อรับเหรียญทองแดง

641
00:33:19,680 --> 00:33:22,160
‎เพราะเรารู้สึกว่า “เราเก่งกว่านี้”

642
00:33:23,920 --> 00:33:24,960
‎มันยังไม่ถึงเวลา

643
00:33:27,040 --> 00:33:30,880
‎คุณไม่คาดคิดว่าเรื่องแบบนั้นจะเกิดขึ้น
‎ขณะที่คุณร่วมทีม

644
00:33:31,720 --> 00:33:36,680
‎ผมรู้ว่าผมไม่รู้สึกแย่เท่าตอนแพ้ในเอเธนส์

645
00:33:37,360 --> 00:33:39,120
‎แต่มันไม่ใช่เวลาจริงๆ

646
00:33:44,560 --> 00:33:47,320
‎(หนึ่งปีต่อมา)

647
00:33:48,480 --> 00:33:52,560
‎(สิงหาคม ปี 2007 ลาสเวกัส เนวาดา)

648
00:33:53,640 --> 00:33:55,400
‎(หนึ่งปีก่อนโอลิมปิกปักกิ่งจะมาถึง)

649
00:33:55,480 --> 00:33:59,240
‎ในนามของบาสเกตบอลสหรัฐฯ
‎ผมอยากต้อนรับพวกคุณกลับมา

650
00:33:59,320 --> 00:34:04,160
‎ฤดูร้อนที่แล้ว เรายังคงไปไม่ถึง
‎ในจุดที่เราอยากทำ

651
00:34:04,240 --> 00:34:07,400
‎และนั่นคือการคว้าแชมป์โลก

652
00:34:07,480 --> 00:34:10,320
‎เพื่อที่เราจะได้ไม่ต้องแข่งรอบคัดเลือกในปีนี้

653
00:34:11,400 --> 00:34:12,400
‎ซึ่งมันไม่เป็นไปตามนั้น

654
00:34:12,920 --> 00:34:14,360
‎ในปี 2006 เราพ่ายแพ้

655
00:34:14,440 --> 00:34:19,800
‎เพราะเราคิดว่าเราอ่านเกมออกแล้วซึ่งไม่ใช่

656
00:34:19,880 --> 00:34:23,600
‎ตอนนี้เราจะมาศึกษาเกมที่เราเคยเล่นไป

657
00:34:23,679 --> 00:34:26,760
‎แทนที่จะเป็นเกมที่เราเล่นในเอ็นบีเอ

658
00:34:26,840 --> 00:34:30,239
‎ผมอยากบอกพวกคุณถึงสิ่งที่เราจะทำกัน

659
00:34:30,320 --> 00:34:31,360
‎มันไม่เป็นธรรมชาติ

660
00:34:31,440 --> 00:34:33,960
‎เกมการแข่งนั้นมันไม่ใช่สิ่งที่เราคุ้นชิน

661
00:34:34,040 --> 00:34:35,159
‎ลูกก็ไม่เหมือนกัน

662
00:34:35,239 --> 00:34:37,400
‎มันเป็นลูก 12 แถบแทนที่จะเป็นแปด

663
00:34:38,520 --> 00:34:41,440
‎คุณสามารถเดินผ่านเส้นโยนโทษได้เลย
‎ตอนที่มีคนกำลังชู้ตอยู่

664
00:34:41,520 --> 00:34:43,840
‎คุณแตะบอลที่ขอบห่วงได้ในการแข่งโอลิมปิก

665
00:34:43,920 --> 00:34:47,239
‎มันเป็นกฎเล็กๆ น้อยๆ ต่างๆ ที่เราไม่คุ้นชิน

666
00:34:47,320 --> 00:34:51,199
‎ถ้านายมากระแทกฉันหรือตัดฉันโดยไม่มีลูกในมือ
‎เหมือนที่พวกเขาบอกเมื่อเช้า

667
00:34:51,280 --> 00:34:53,920
‎ถ้านายตัดลงมาจากเส้นจุดโทษแบบนี้

668
00:34:54,000 --> 00:34:57,520
‎เขามาขวางฉันได้ ไม่ถือว่าฟาวล์ในเอ็นบีเอ
‎แต่เราทำแบบนั้นไม่ได้

669
00:34:57,600 --> 00:35:01,480
‎เราต้องจับจังหวะของเกม
‎จับจังหวะของลูกให้ได้

670
00:35:01,560 --> 00:35:03,640
‎จับจังหวะกติกาให้ได้

671
00:35:03,720 --> 00:35:06,000
‎เราต้องเรียนรู้เกมที่ต่างออกไปเลย

672
00:35:07,280 --> 00:35:10,160
‎เรารู้ว่าเราต้องการอดีตผู้เล่นมาช่วย

673
00:35:10,240 --> 00:35:12,400
‎เราจึงได้ออกไปตามหา

674
00:35:12,480 --> 00:35:13,360
‎โคบี ไบรอันต์

675
00:35:16,880 --> 00:35:18,640
‎- สวัสดีครับ
‎- สวัสดีครับ สบายดีไหม

676
00:35:18,720 --> 00:35:20,200
‎ดีใจที่ได้เจอ ยินดีต้อนรับครับ

677
00:35:24,360 --> 00:35:28,400
‎ไม่มีใครสร้างประเด็นให้กับทีมชาติสหรัฐฯ
‎ได้เท่าโคบี้ ไบรอันต์

678
00:35:30,160 --> 00:35:32,680
‎เขาเคยถูกลีกกีดกัน

679
00:35:33,800 --> 00:35:37,520
‎เขามาถึงจุดนี้ได้ทั้งที่อาจไปคนละทางได้เลย

680
00:35:38,960 --> 00:35:42,800
‎เขาเคยเบียดแชคิล โอนีลขวัญใจแฟนกีฬา
‎ออกจากทีมแอลเอ

681
00:35:43,600 --> 00:35:47,080
‎พวกเขาเคยคิดว่าโคบี
‎เอาเรื่องส่วนตัวของแชคิลไปบอกตำรวจ

682
00:35:50,520 --> 00:35:52,480
‎พวกเขาเคยคิดว่าโคบีเห็นแก่ตัว

683
00:35:52,560 --> 00:35:54,960
‎ฤดูร้อนปีนี้เราต้องทำอะไรสักอย่าง
‎และจัดการคู่แข่งให้ได้

684
00:35:55,040 --> 00:35:56,920
‎ผมไม่อยากฉายเดี่ยว

685
00:35:57,000 --> 00:36:01,640
‎เขาประกาศว่าต้องการให้ทีมเทรดเขา
‎ในลานจอดรถร้านค้าในนิวพอร์ตบีช

686
00:36:01,720 --> 00:36:05,280
‎วันนี้ โคบี ไบรอันต์ทำเอาทั้งเอ็นบีเอต้องระส่ำ

687
00:36:05,360 --> 00:36:08,840
‎- คุณบอกว่าอยากถูกเทรดไปทีมอื่นเหรอ
‎- ครับ ผมอยากถูกเทรด

688
00:36:08,920 --> 00:36:12,960
‎เขาบอกว่าอยากออก
‎เขาบอกว่าอยากคืนคำและอยากกลับมา

689
00:36:13,920 --> 00:36:17,400
‎ปี 2007 เป็นจุดที่น่าสนใจ
‎ในเส้นทางอาชีพของเขา

690
00:36:17,480 --> 00:36:18,960
‎เขาตกเป็นข่าวเสียๆ หายๆ

691
00:36:19,040 --> 00:36:21,920
‎ดังนั้นโคบีจึงต่อสู้เพื่อทวงตำแหน่งของตัวเอง

692
00:36:22,000 --> 00:36:24,840
‎เขายังต่อสู้เพื่อกอบกู้ชื่อเสียงของเขาด้วย

693
00:36:25,400 --> 00:36:27,600
‎เขาต้องพิสูจน์ว่าเขาเล่นเป็นทีมได้

694
00:36:27,680 --> 00:36:29,480
‎เขาต้องพิสูจน์ว่าเขาเป็นคนดี

695
00:36:29,560 --> 00:36:33,320
‎เขาต้องพิสูจน์ตัวเองต่อทุกคนบนโลก

696
00:36:34,120 --> 00:36:36,760
‎เรารู้ทันทีว่ามันจริงจังแค่ไหน

697
00:36:37,280 --> 00:36:39,680
‎และเขามีท่าทีที่จริงจังเสมอ

698
00:36:41,680 --> 00:36:44,040
‎เราจะไม่เห็นโคบีแล้วแบบ…

699
00:36:44,840 --> 00:36:46,960
‎“ไงพวก ฉันโคบี้เอง”

700
00:36:47,040 --> 00:36:50,000
‎นั่นไม่ใช่สิ่งที่คุณจะเจอ มันจะเป็นแบบ…

701
00:36:50,080 --> 00:36:51,680
‎“ฉันโคบี ไบรอันต์

702
00:36:53,680 --> 00:36:54,640
‎ยินดีที่ได้รู้จัก”

703
00:36:54,720 --> 00:36:56,360
‎ผมนี่แบบ “เวร” นึกออกไหม

704
00:36:58,560 --> 00:37:02,440
‎เราค่อนข้างประหลาดใจ
‎ที่เขาอยากมีส่วนร่วมกับทีมชาติ

705
00:37:02,520 --> 00:37:04,440
‎หลังเกิดเรื่องพวกนั้นขึ้น

706
00:37:04,520 --> 00:37:07,120
‎ผมไม่ใช่พวกชอบบังคับให้ใครมาสนิทด้วย

707
00:37:07,200 --> 00:37:10,800
‎แต่คุณจะสัมผัสได้ว่า
‎โคบีเป็นคนที่เราไม่อยากไปหาเรื่อง

708
00:37:11,640 --> 00:37:13,160
‎โคบี้เคยให้สัมภาษณ์

709
00:37:13,240 --> 00:37:17,160
‎เขาพูดเรื่องที่ว่า
‎ได้คุยกับเพื่อนในเอ็นบีเอสองสามคน

710
00:37:17,720 --> 00:37:19,520
‎และนักข่าวอย่างพวกเราขำก๊ากเลย

711
00:37:20,280 --> 00:37:21,880
‎เพราะเรารู้ว่าเขาไม่มีเพื่อน

712
00:37:28,040 --> 00:37:29,880
‎โคบีไม่เคยพยายาม

713
00:37:29,960 --> 00:37:33,160
‎เสแสร้งเพื่อเอาใจผู้เล่นคนไหนในลีกเลย

714
00:37:33,240 --> 00:37:35,600
‎ทุกคนจึงยังแอบจับตาดูเขาอย่างระแวดระวังอยู่

715
00:37:35,680 --> 00:37:38,320
‎ผมรู้ว่าโคบีเป็นใคร
‎แต่ผมไม่รู้จักเขาเป็นการส่วนตัว

716
00:37:38,400 --> 00:37:40,400
‎คุณอาจเคยแข่งกับโคบี

717
00:37:40,480 --> 00:37:42,640
‎โคบีอีกแล้ว ต้องอย่างนี้

718
00:37:42,720 --> 00:37:44,520
‎เขาคือผู้เล่นที่ดีที่สุดที่เคยมีมา

719
00:37:44,600 --> 00:37:47,200
‎และเขาแทบจะเป็นคนที่ใครก็ไม่อาจแตะต้องได้

720
00:37:51,320 --> 00:37:54,160
‎พระเจ้า โคบีเป็นคน… เขาเป็นคนสันโดษ

721
00:37:54,240 --> 00:37:57,480
‎เขาเฉิดฉายของเขาเองได้
‎เขาไม่ต้องให้ใครมายุ่งด้วย

722
00:37:57,560 --> 00:38:00,480
‎คือเขาเป็นแบบนั้นและเขาก็มีความสุขของเขาดี

723
00:38:01,040 --> 00:38:04,000
‎ผมคิดว่า ณ ช่วงเวลานั้น
‎ไม่มีใครเข้าหาเขาแบบนั้นเลยนะ

724
00:38:04,080 --> 00:38:08,040
‎และผมคิดว่า ณ ตอนนั้น
‎เขาเองก็ไม่ได้เปิดรับใคร

725
00:38:08,880 --> 00:38:11,480
‎อันที่จริง การพบปะกันครั้งแรก
‎สำหรับโอลิมปิก ปี 2008

726
00:38:11,560 --> 00:38:12,800
‎เขานั่งคนเดียวนะ

727
00:38:13,440 --> 00:38:15,000
‎ซึ่งคุณควรคิดถึงมันด้วย

728
00:38:15,080 --> 00:38:19,880
‎เพราะคุณไม่ได้มาเล่นเพื่อโคบี ไบรอันต์
‎หรือเพื่อเลอบรอน เจมส์

729
00:38:19,960 --> 00:38:22,120
‎คุณมาเล่นเพื่อประเทศชาติของเรา

730
00:38:22,200 --> 00:38:26,680
‎นั่นคือโอกาสอันยิ่งใหญ่
‎ซึ่งเกิดขึ้นกับคนเพียงไม่กี่คน

731
00:38:28,440 --> 00:38:29,840
‎มันเหมือน “โค้บ ฟังนะ

732
00:38:30,360 --> 00:38:33,360
‎คุณมาเพื่อเล่นกับเรา เรามาเพื่อเล่นกับคุณ

733
00:38:33,440 --> 00:38:34,880
‎เราไม่ต้องการโคบีแห่งเลเกอร์

734
00:38:34,960 --> 00:38:38,240
‎นึกออกใช่ไหม เราต้องการโคบี ทีมชาติสหรัฐฯ”

735
00:38:38,760 --> 00:38:42,240
‎เขาก็ “ผมเข้าใจ ผมเอาด้วย
‎ผมเบื่อจะดูพวกคุณแพ้”

736
00:38:42,320 --> 00:38:44,880
‎เขาพูดแบบนั้นกับทุกคน “ผมเบื่อจะดูพวกคุณแพ้”

737
00:38:46,360 --> 00:38:49,480
‎- ไปกัน ไปจัดการพวกเขากัน
‎- เอาเลย ลุย

738
00:38:49,560 --> 00:38:51,680
‎- “สู้ด้วยกัน” หนึ่ง สอง สาม
‎- สู้ด้วยกัน

739
00:38:51,760 --> 00:38:52,920
‎มันคือทุกอย่างของผม

740
00:38:53,760 --> 00:38:57,800
‎ผมเฝ้ารอโอกาสนี้มาสักพักแล้ว
‎และการได้มาอยู่ในตำแหน่งนี้

741
00:38:57,880 --> 00:39:00,320
‎การได้เป็นตัวแทนของประเทศเรา

742
00:39:00,400 --> 00:39:02,920
‎มันพิเศษ พิเศษมาก

743
00:39:03,720 --> 00:39:07,920
‎ตอนเราแพ้ในปี 2004
‎มันคือช่วงเวลาที่ยากลำบากสำหรับเรา

744
00:39:08,000 --> 00:39:11,080
‎นี่เป็นกีฬาที่เราครองบัลลังก์มาหลายปี

745
00:39:11,160 --> 00:39:15,960
‎และแม้เราจะพ่ายแพ้
‎แต่มันยังมีความงดงามมากมายที่แฝงอยู่

746
00:39:16,040 --> 00:39:18,360
‎เพราะนั่นแปลว่าวงการนี้เติบโตอย่างมาก

747
00:39:18,440 --> 00:39:21,800
‎และมีอีกหลายประเทศที่เล่นบาสได้เก่งกาจขึ้น

748
00:39:21,880 --> 00:39:25,120
‎แต่ในขณะเดียว มันก็ “ก็ใช่ มันงดงามก็จริง

749
00:39:25,960 --> 00:39:28,560
‎แต่ตอนนี้เราต้องการมันคืน
‎เราต้องการบัลลังก์คืน”

750
00:39:30,320 --> 00:39:33,200
‎สำหรับเรา มันคือโอกาส โอกาสในการกอบกู้คืน

751
00:39:33,280 --> 00:39:35,000
‎เราอยากแสดงให้ทั้งโลกเห็น

752
00:39:35,080 --> 00:39:37,840
‎ว่าเราคือประเทศที่เล่นบาสได้เก่งที่สุดในโลก

753
00:39:39,880 --> 00:39:43,400
‎ผมเข้าหาโคบีในการซ้อมครั้งแรกและผมเห็นเขา

754
00:39:43,480 --> 00:39:46,160
‎เขาบอกว่า “ผมดีใจที่คุณอยู่ที่นี่ด้วย
‎คุณจะได้เห็นอะไรดีๆ แน่”

755
00:39:46,680 --> 00:39:48,600
‎“คุณจะได้เห็นสหรัฐอเมริกาหวนคืนบัลลังก์”

756
00:39:48,680 --> 00:39:52,200
‎“นี่คือความท้าทายของผม
‎มันยิ่งใหญ่กว่าอะไรก็ตามที่ผมเคยทำมา”

757
00:39:52,840 --> 00:39:56,560
‎นี่คือจุดเริ่มต้นบทที่สองของชีวิตโคบี ไบรอันต์

758
00:40:00,800 --> 00:40:03,840
‎เริ่มเริ่มแบ่งทีมฝึกวันแรก

759
00:40:03,920 --> 00:40:06,720
‎- อยู่ตรงนั้น ไปตรงนั้น
‎- เอาเลย

760
00:40:06,800 --> 00:40:09,320
‎เริ่มการฝึกไปสัก 30 วินาทีได้

761
00:40:09,920 --> 00:40:11,200
‎แล้วมีช่วงที่ลูกหลุดมือ

762
00:40:12,960 --> 00:40:16,080
‎แล้วเขาพุ่งตัวลงกับพื้นเลย

763
00:40:16,160 --> 00:40:18,560
‎พุ่งแล้วพุ่งอีกเพื่อครองลูก

764
00:40:18,640 --> 00:40:20,120
‎เอาเลย โค้บ เจ๋ง

765
00:40:20,200 --> 00:40:22,280
‎บอกผมสิว่านั่นไม่ใช่การทำเป็นตัวอย่าง

766
00:40:23,160 --> 00:40:24,840
‎มันคือการทำเป็นตัวอย่างครั้งสำคัญ

767
00:40:24,920 --> 00:40:27,680
‎ขึ้นมา ช่วยกัน ช่วยเขา

768
00:40:28,360 --> 00:40:31,000
‎พวกเขาพุ่งเพื่อครองลูก พวกเขารีบแย่งรีบาวด์

769
00:40:31,080 --> 00:40:33,440
‎พวกเขาเล่นเกมรับ พวกเขาประจันหน้ากับผู้คน

770
00:40:34,400 --> 00:40:37,200
‎และทั้งหมดนั้นเริ่มขึ้นจากโคบี ไบรอันต์

771
00:40:38,080 --> 00:40:41,880
‎เพราะเติบโตมาในต่างประเทศ
‎ผมจึงค่อนข้างเข้าใจดี

772
00:40:41,960 --> 00:40:44,560
‎ถึงความรู้สึกและความมุ่งมั่น
‎ในการลงแข่งของพวกเขา

773
00:40:44,640 --> 00:40:47,360
‎และรู้ว่าการเอาชนะเราได้มันสำคัญแค่ไหน

774
00:40:52,360 --> 00:40:54,480
‎เราไม่เคยมีการฝึกแบบนี้มาก่อนเลย

775
00:40:55,280 --> 00:40:57,240
‎ผมรู้จักคนที่เล่นในต่างประเทศ

776
00:40:57,320 --> 00:40:59,840
‎พวกเขาคิดว่าพวกเราเป็นพวกดีแต่โชว์ลีลา
‎ทำคะแนนเยอะๆ

777
00:40:59,920 --> 00:41:03,280
‎และทำอะไรอุกอาจแต่ไม่ลงไปคลุกฝุ่น

778
00:41:03,360 --> 00:41:06,320
‎เพราะเราทุกคนคือผู้เล่นชื่อดัง
‎เราไม่ลงไปคลุกฝุ่นเพียงเพื่อจะชนะ

779
00:41:06,400 --> 00:41:08,480
‎เอาชนะพวกเขาในแบบฉบับเดิมๆ

780
00:41:08,560 --> 00:41:12,600
‎สำหรับผม ผมคิดว่านั่นคือ
‎สิ่งที่จะพาเราผ่านพ้นอุปสรรคไปได้

781
00:41:12,680 --> 00:41:13,720
‎โอ้ ไม่เอาน่า โค้บ

782
00:41:14,880 --> 00:41:20,480
‎เขารู้ว่าเขาต้องแสดงให้คนอื่นเห็นว่าเขาเต็มที่

783
00:41:20,560 --> 00:41:23,360
‎และเพื่อจะทำแบบนั้น เขาต้องเล่นฝ่ายรับ

784
00:41:24,720 --> 00:41:25,960
‎จัดการเลย โค้บ

785
00:41:29,720 --> 00:41:31,760
‎นั่นคือวิธีของเขา

786
00:41:32,720 --> 00:41:36,320
‎เพื่อบอกทุกคนในทีมว่า
‎“พวกคุณอยากพูดอะไรก็ได้

787
00:41:36,400 --> 00:41:38,240
‎แต่เมื่อคุณลงมือทำจริงต่างหาก

788
00:41:38,800 --> 00:41:40,320
‎นั่นคือสิ่งสำคัญ”

789
00:41:44,120 --> 00:41:45,080
‎เราอยู่ในเวกัสกัน

790
00:41:45,160 --> 00:41:47,680
‎เราฝึกซ้อม เราทำทุกอย่าง
‎และเราอยากออกไปเที่ยว

791
00:41:47,760 --> 00:41:48,880
‎เราเลยพากันไปเที่ยว

792
00:41:48,960 --> 00:41:50,520
‎ทุกคนยกเว้นโค้บ

793
00:41:50,600 --> 00:41:54,640
‎คิดว่าเราน่าจะ…
‎เราไปเที่ยวกันที่คลับทริสต์หรืออะไรสักอย่าง

794
00:42:00,160 --> 00:42:02,360
‎เราแต่งตัวแบบนี้ แต่งหล่อกันเต็มที่

795
00:42:02,440 --> 00:42:04,600
‎เราไปเที่ยวเล่น เราไปสนุก

796
00:42:06,880 --> 00:42:08,000
‎มันสนุกมากครับ

797
00:42:10,280 --> 00:42:13,680
‎กลับมาถึงโรงแรมสักตีห้าครึ่งหรือหกโมงได้

798
00:42:13,760 --> 00:42:16,320
‎ทายซิว่าใครอยู่ที่ล็อบบี้ กำลังจะไปยิม

799
00:42:16,960 --> 00:42:21,400
‎โคบี้อยู่ข้างล่าง ในล็อบบี้
‎พร้อมกับกระเป๋าและรองเท้าของเขา

800
00:42:21,480 --> 00:42:24,080
‎แล้วก็ถุงมือของเขา ถุงมือยกน้ำหนักน่ะ

801
00:42:24,600 --> 00:42:27,520
‎- เราก็ฮาๆ กัน “จะไปไหนของนายวะ”
‎- “จะไปไหนน่ะ”

802
00:42:28,120 --> 00:42:30,400
‎- “ฉันจะไปชั้นล่าง”
‎- “ฉันจะไปยิม”

803
00:42:31,040 --> 00:42:33,840
‎นาทีนั้นในหัวผมคือ “ห่าอะไรของมึง”

804
00:42:33,920 --> 00:42:37,400
‎โคบี ไอ้เวรนั่นตัวชุ่มเหงื่อไปแล้ว

805
00:42:37,480 --> 00:42:40,280
‎พวกเราก็แบบ… “เขาคนละเรื่องกับเราจริงๆ”

806
00:42:40,360 --> 00:42:42,760
‎แบบ “พวก นี่มันตีสี่นะ

807
00:42:42,840 --> 00:42:44,960
‎ฉันไปนอนละ เจอกันตอนซ้อมนะ”

808
00:42:47,080 --> 00:42:49,360
‎พอเราเข้าลิฟต์กันไป พวกเราก็…

809
00:42:50,560 --> 00:42:53,640
‎“เห็นนั่นไหม ได้ยินหรือเปล่า” เราพูดกันได้แค่…

810
00:42:53,720 --> 00:42:55,320
‎“หมอนี่ทุ่มสุดตัวจริงๆ ว่ะ”

811
00:42:58,800 --> 00:43:02,760
‎พอรู้ตัวอีกที เริ่มจากโคบีตื่นตีห้าครึ่ง

812
00:43:02,840 --> 00:43:04,800
‎ตามมาด้วยเลอบรอนแล้วก็ดีเวด

813
00:43:04,880 --> 00:43:08,360
‎พอถึงสุดสัปดาห์ ทั้งทีมก็ตื่นแต่เช้ากันหมด

814
00:43:08,440 --> 00:43:10,160
‎แล้วเราก็ยึดตามตารางของโคบี

815
00:43:10,840 --> 00:43:11,960
‎มันคือโดมิโนเอฟเฟคต์

816
00:43:12,040 --> 00:43:17,280
‎เมื่อคุณได้เห็นคนเก่งๆ ทำในสิ่งที่พวกเขา
‎และมันทำให้เขาเหนือใคร

817
00:43:17,360 --> 00:43:20,280
‎มันก็กลายเป็น
‎“ฉันมาแล้ว ฉันเอาด้วย ลุยกันเลย”

818
00:43:20,360 --> 00:43:22,320
‎เขาเป็นคนสร้าง เขาอยากให้ผลออกมาแบบนั้น

819
00:43:22,400 --> 00:43:24,920
‎เขาอยากเห็นว่าใครบ้างที่ทุ่มเท

820
00:43:25,000 --> 00:43:26,160
‎ผมขอพูดตรงๆ เลยนะ

821
00:43:26,240 --> 00:43:29,280
‎ผมไม่ได้ถึงกับตื่นตีสี่ครึ่งหรอก มันเช้าไป

822
00:43:31,840 --> 00:43:35,760
‎แต่เราเริ่มลงไปกินมื้อเช้าและยกน้ำหนักกัน

823
00:43:35,840 --> 00:43:39,200
‎เรายกน้ำหนัก เรากินแล้วเราก็ไปซ้อม

824
00:43:42,160 --> 00:43:46,120
‎สำหรับโคบี เขาเคยเป็นผู้เล่นที่ดีที่สุด

825
00:43:46,200 --> 00:43:50,240
‎แต่ตอนนี้มีเลอบรอน เจมส์ มีคาร์เมโล แอนโธนี

826
00:43:50,320 --> 00:43:52,320
‎พวกเขากำลังตามมา

827
00:43:52,400 --> 00:43:54,280
‎คุณจะรับมือยังไง

828
00:43:54,360 --> 00:43:56,680
‎คุณจะนำทีมยังไง

829
00:43:56,760 --> 00:43:58,360
‎เมื่อคุณคือเบอร์หนึ่งของฝูง

830
00:43:59,320 --> 00:44:04,200
‎ในช่วงเวลานั้น มีประเด็นถกเถียง
‎ที่เกิดขึ้นในร้านตัดผมทุกหัวระแหงของประเทศ

831
00:44:04,280 --> 00:44:06,880
‎และในทุกบ้านเรือนว่า “ใครคือผู้เล่นที่ดีที่สุด”

832
00:44:09,680 --> 00:44:13,000
‎เลอบรอนเป็นผู้เล่นที่โดดเด่นที่สุดของปีนี้
‎ในตอนนี้เลยครับ

833
00:44:13,080 --> 00:44:14,560
‎ผู้เล่นที่โดดเด่นที่สุด

834
00:44:14,640 --> 00:44:16,520
‎ในท้ายเกมคุณอยากส่งลูกให้ใคร

835
00:44:16,600 --> 00:44:18,000
‎โคบีสิ แน่นอนอยู่แล้ว

836
00:44:18,080 --> 00:44:18,960
‎ผมว่าเลอบรอน เจมส์

837
00:44:19,040 --> 00:44:20,760
‎- ใครช่วยเกมได้มากที่สุด
‎- ริช

838
00:44:20,840 --> 00:44:24,320
‎ใครรีบาวด์ได้มากที่สุด ใครแย่งลูกได้มากที่สุด

839
00:44:24,400 --> 00:44:27,760
‎- ดูสถิติพวกนั้นสิ พวก
‎- ไปกูเกิลดู “ผู้เล่นที่ทรงคุณค่าที่สุด”

840
00:44:27,840 --> 00:44:31,080
‎สองคนนี้คือที่สุดมาตั้งแต่ม.ปลาย

841
00:44:31,160 --> 00:44:34,960
‎มีสื่อหลายสำนักจับพวกเขามาประชันกัน

842
00:44:35,040 --> 00:44:37,160
‎“ใครนี่ ใครนั่น ใครดีที่สุด”

843
00:44:37,240 --> 00:44:38,400
‎(ใครเจ๋งกว่า โคบีหรือเลอบรอน)

844
00:44:38,480 --> 00:44:41,160
‎ผมพอได้ยินอยู่ครับ ใช่ ผมว่ามันน่าตื่นเต้นดี

845
00:44:41,240 --> 00:44:44,600
‎ตั้งแต่เด็กๆ เราย่อมอยากเห็นการชิงชัยพวกนั้น

846
00:44:44,680 --> 00:44:48,720
‎เราอยากเห็นเมจิกปะทะเบิร์ด
‎เราอยากเห็นไมเคิลชนเมจิก

847
00:44:48,800 --> 00:44:51,840
‎เราอยากเห็นเขาแข่งกัน เพราะว่ามันน่าสนใจ

848
00:44:52,760 --> 00:44:56,600
‎ใครคือเบอร์หนึ่งของโลก โคบีเหรอ บรอนเหรอ
‎ใช่บรอนไหม โคบีหรือเปล่า

849
00:44:56,680 --> 00:44:58,960
‎ผมรู้ครับและผมเองก็คิด

850
00:44:59,040 --> 00:45:03,120
‎เพราะในฐานะคนที่ชอบเป็นผู้นำ
‎ลึกๆ เราย่อมแอบคิดว่า…

851
00:45:03,200 --> 00:45:05,720
‎“ฉันอยากเป็นที่จดจำในฐานะผู้เล่นที่ดีที่สุด”

852
00:45:06,960 --> 00:45:10,160
‎ทุกคนต้องคอยระวัง
‎ให้ความสัมพันธ์ของพวกเขาไปได้สวย

853
00:45:10,240 --> 00:45:11,760
‎เพราะถ้าเกิดผิดพลาดมา

854
00:45:11,840 --> 00:45:14,240
‎มันไม่มีทางเลยที่เรื่องนี้จะสำเร็จ

855
00:45:14,840 --> 00:45:19,840
‎ผมว่าโค้ชเคทำหน้าที่ได้ดี
‎ในการทำให้ยังมีบรรยากาศของการแข่งขัน

856
00:45:19,920 --> 00:45:21,200
‎แต่ไม่มีอะไรเลยเถิด

857
00:45:21,280 --> 00:45:23,880
‎แกะตัวผู้ยังต้องแยกกันเลยจริงไหม

858
00:45:23,960 --> 00:45:27,400
‎ต้องแยกกระทิงดุสองตัวออกจากกัน
‎ถ้าอยากให้การฝึกซ้อมเป็นไปได้ด้วยดี

859
00:45:31,920 --> 00:45:35,520
‎คุณอาจคิดว่าอาจมีกระทบกระทั่งกัน

860
00:45:35,600 --> 00:45:40,040
‎พวกเขากลับทำได้ดีมากในการพัฒนาความสัมพันธ์

861
00:45:42,040 --> 00:45:44,520
‎อารมณ์ขันคือกุญแจสำคัญของเรื่องทั้งหมดนี้

862
00:45:45,080 --> 00:45:47,760
‎คุณนั่นแหละ เสื้อเบอร์ 10

863
00:45:47,840 --> 00:45:50,280
‎จากฟิลาเดลเฟียและอิตาลี

864
00:45:52,840 --> 00:45:56,160
‎ฟังนะ ผมเข้าใจว่าเมื่อเป็นเรื่องงาน
‎โคบีเขาจริงจัง

865
00:45:56,240 --> 00:46:00,480
‎แต่เขาก็อยากยิ้มเหมือนกัน
‎เขาก็อยากรู้สึกได้รับการยอมรับด้วย ดังนั้น…

866
00:46:00,560 --> 00:46:04,600
‎เจ้าของฉายาตัวยิงและเจ้างูแมมบา

867
00:46:04,680 --> 00:46:06,480
‎ใช่ๆๆ

868
00:46:06,560 --> 00:46:08,640
‎ผมไม่ได้เป็นดาวตลกหรืออะไรนะ

869
00:46:08,720 --> 00:46:11,560
‎แต่สิ่งหนึ่งคือเขาระวังตัวอยู่เสมอ

870
00:46:11,640 --> 00:46:14,560
‎แต่มันคือความโล่งใจของทั้งทีม
‎และทุกคนในโครงการ

871
00:46:14,640 --> 00:46:16,920
‎ที่จะได้เห็นเขาในมุมที่ต่างออกไป

872
00:46:17,000 --> 00:46:19,520
‎เมื่อวานฉันคุยกับคนจากโครเอเชียเขาว่า

873
00:46:19,600 --> 00:46:22,360
‎ถ้าดไวต์ ฮาเวิร์ดไปแอตแลนตา
‎เขาชกปากแตกแน่

874
00:46:23,160 --> 00:46:24,880
‎เขาตลกมากครับ

875
00:46:25,400 --> 00:46:29,040
‎แล้วคือไม่หยุดด้วยนะ เข้าใจไหม ยิงไม่หยุด

876
00:46:30,400 --> 00:46:32,920
‎ปังๆ ได้เวลาแข่ง

877
00:46:33,000 --> 00:46:36,280
‎ผมสนุกที่ได้อยู่ตรงนั้นด้วย
‎ได้เห็นความแข็งขันแบบนั้น

878
00:46:36,360 --> 00:46:40,200
‎เพราะทั้งคู่มีความมุ่งมั่นเหมือนกัน
‎เราแค่แสดงออกกันคนละอย่าง

879
00:46:40,280 --> 00:46:42,760
‎- เร็วเข้า เร็ว
‎- ลุยเองเลย ขวางทางขวาไว้

880
00:46:42,840 --> 00:46:44,080
‎ผมเป็นพวกเอะอะ

881
00:46:44,160 --> 00:46:48,040
‎- โคบีเขาไม่เอะอะมะเทิ่ง
‎- ผมไม่พูดอะไรเลย

882
00:46:48,120 --> 00:46:51,760
‎ใช่ เขาไม่ค่อยพูดแต่ส่วนใหญ่ที่ผมทำคือพูด

883
00:46:51,840 --> 00:46:56,000
‎แต่นั่นคือส่วนผสมที่อันตรายต่อฝ่ายตรงข้าม

884
00:46:56,080 --> 00:46:59,920
‎ลุยเดี่ยวเลย ไมค์ ลงไป

885
00:47:00,000 --> 00:47:03,560
‎ทุกคนรู้ดีว่าเขาทำอะไรในสนาม
‎มันถือเป็นแบบอย่าง

886
00:47:06,600 --> 00:47:08,600
‎ระวัง!

887
00:47:08,680 --> 00:47:11,520
‎พวกเขาส่งเสริมกันและกันอย่างงดงาม

888
00:47:11,600 --> 00:47:14,720
‎เรามีสุดยอดผู้เล่นสองคนในช่วงที่รุ่งโรจน์ที่สุด
‎ในเส้นทางอาชีพของพวกเขา

889
00:47:14,800 --> 00:47:16,760
‎ซึ่งพวกเขาไม่สนเลยใจว่าใครจะโดดเด่นกว่า

890
00:47:17,440 --> 00:47:18,280
‎หายากมากครับ

891
00:47:18,360 --> 00:47:19,440
‎ไป

892
00:47:20,880 --> 00:47:21,880
‎เอากลับไป

893
00:47:23,280 --> 00:47:25,360
‎เลอบรอน

894
00:47:26,840 --> 00:47:28,400
‎เจ๋งมาก พวก

895
00:47:29,400 --> 00:47:32,720
‎ทั้งสองคนรู้ว่าหัวใจของทีมนี้คือ

896
00:47:33,320 --> 00:47:38,800
‎ความสัมพันธ์ของพวกเขา
‎และทุกคนสามารถรับรู้ได้

897
00:47:39,600 --> 00:47:41,960
‎- เอาตามนั้น
‎- เอาตามนั้นเลยใช่ไหม

898
00:47:42,040 --> 00:47:43,000
‎ตามนั้นเลย

899
00:47:47,040 --> 00:47:52,480
‎เอาละ ผู้คนจาก 50 รัฐจะจับจ้องมาที่พวกคุณ

900
00:47:52,560 --> 00:47:56,760
‎จะมีเด็กๆ และผู้คนจากทั่วสารทิศ
‎ที่อยากจะภาคภูมิใจ

901
00:47:56,840 --> 00:47:57,880
‎ในตัวพวกคุณทุกคน

902
00:47:57,960 --> 00:48:01,720
‎จะไม่ใช่แฟนทีมเลเกอร์ ไม่ใช่แฟนทีมคาวาเลียส์

903
00:48:01,800 --> 00:48:05,280
‎พวกเขาอยากเป็นแฟนทีมชาติสหรัฐอเมริกา

904
00:48:05,360 --> 00:48:08,240
‎โปรดเข้าใจในความรับผิดชอบนั้น

905
00:48:09,400 --> 00:48:12,240
‎ผมรู้ว่ะว่าผมจะไม่แพ้

906
00:48:12,320 --> 00:48:13,280
‎ให้ตายเถอะ พวก

907
00:48:13,360 --> 00:48:15,160
‎ผมไม่ยอมแพ้แน่ว่ะ

908
00:48:15,240 --> 00:48:18,160
‎ในขณะที่ผมใส่เสื้อตัวนี้
‎และในช่วงเวลานี้ของอาชีพผม

909
00:48:18,240 --> 00:48:20,040
‎คุณคงต้องมายิงผมทิ้งแล้ว

910
00:48:20,760 --> 00:48:24,240
‎นั่นแหละ คือสิ่งที่ผมอยากให้ไปชิงมา

911
00:48:24,320 --> 00:48:27,240
‎ตอนนี้ผมเป็นปู่คนแล้ว ผมมีหลานห้าคน

912
00:48:28,160 --> 00:48:30,160
‎ณ จุดหนึ่งในชีวิตของคุณ

913
00:48:30,240 --> 00:48:34,600
‎เมื่อคุณแม่งใส่ข้อสะโพกเทียมหรือข้อเข่า

914
00:48:34,680 --> 00:48:37,200
‎หรือไม่ก็ผมร่วง

915
00:48:37,720 --> 00:48:40,960
‎พุงพวกคุณจะเริ่มยื่น

916
00:48:41,640 --> 00:48:45,080
‎แล้วจะมีหลานชายนั่งอยู่บนตักคุณแล้วพูดว่า…

917
00:48:45,160 --> 00:48:47,080
‎“ปู่ครับ” หรือไม่ก็ “ตาครับ”

918
00:48:47,160 --> 00:48:49,320
‎- “ว่าไง”
‎- “ปู่เคยไปแข่งโอลิมปิกไม่ใช่เหรอ”

919
00:48:49,400 --> 00:48:52,160
‎- “ใช่”
‎- “แล้วปู่ทำอะไรครับ”

920
00:48:52,960 --> 00:48:55,760
‎“อ๋อ ตอนนั้นปู่แข่งแพ้ไอ้พวกกรีซน่ะสิ”

921
00:48:58,240 --> 00:48:59,400
‎“แล้วย่าไปไหนครับ”

922
00:49:03,600 --> 00:49:06,200
‎ลาสเวกัส เนวาดา นครแห่งแสงสี

923
00:49:06,280 --> 00:49:10,600
‎สิบทีมมายังสนามในเมืองนี้
‎ไม่ใช่เพียงเพื่อความสนุก

924
00:49:10,680 --> 00:49:14,400
‎พวกเขามาหาสิ่งที่ล้ำค่า ตั้งตารอฤดูร้อนปีหน้า

925
00:49:14,480 --> 00:49:18,880
‎โดยมีตั๋วไปสู่การแข่งขันโอลิมปิกสองใบ
‎เป็นเดิมพัน

926
00:49:20,280 --> 00:49:22,400
‎คืนนี้เป็นการแข่งนัดแรก

927
00:49:22,480 --> 00:49:24,600
‎ก้าวแรกในเส้นทางนั้น

928
00:49:24,680 --> 00:49:28,480
‎เราพร้อมเดินทางแล้ว
‎ก้าวแรกของเส้นทางอันยาวไกล

929
00:49:31,800 --> 00:49:33,920
‎- นับสามพูดว่า “ยูเอสเอ” หนึ่ง สอง สาม
‎- ยูเอสเอ!

930
00:49:34,000 --> 00:49:34,920
‎เอาละ ไปเลย

931
00:49:36,400 --> 00:49:38,240
‎ผมว่าเลอบรอน พระเจ้า

932
00:49:38,320 --> 00:49:39,920
‎โคบี ไบรอันต์

933
00:49:40,000 --> 00:49:40,960
‎ดังค์ท่าวินด์มิลล์

934
00:49:42,600 --> 00:49:46,200
‎โอ้ จังหวะบล็อกนาทีสุดท้ายโดยเลอบรอน เจมส์

935
00:49:46,280 --> 00:49:48,160
‎เจสัน คิดด์ฉีกมาแล้วครับ

936
00:49:48,240 --> 00:49:51,720
‎- มันกระเด้งแผงแป้น
‎- เลอบรอน เจมส์เก็บให้

937
00:49:52,560 --> 00:49:54,560
‎ทีมเวิร์กเยี่ยมมากจังหวะสแลม

938
00:49:55,920 --> 00:49:58,440
‎โคบี ไบรอันต์ดีดขึ้นแล้วลงไป

939
00:50:00,280 --> 00:50:03,400
‎โคบีอยู่ตรงเส้นพร้อมโอกาสทำสามแต้ม

940
00:50:03,480 --> 00:50:05,240
‎เขาไม่ธรรมดาจริงๆ

941
00:50:06,360 --> 00:50:10,240
‎จุดนี้แหละที่เราอาจเผลอ อย่าปล่อยให้มันเกิดขึ้น

942
00:50:10,320 --> 00:50:11,160
‎สิบนาที

943
00:50:12,200 --> 00:50:15,960
‎พวกเขาเล่นเข้าขากัน
‎และไม่เห็นแก่ตัวยึดลูกไว้เอง

944
00:50:16,040 --> 00:50:17,040
‎การเคลื่อนไหวของลูก

945
00:50:17,120 --> 00:50:19,080
‎เป็นทีมที่หยุดไม่อยู่แล้วจริงๆ

946
00:50:19,160 --> 00:50:22,760
‎พวกเขาจบลงด้วยสถิติชนะรวด
‎ในการแข่งขันฟีบาอเมริกา

947
00:50:22,840 --> 00:50:26,360
‎และจบลงแล้ว เหรียญทองตกเป็นของอเมริกา

948
00:50:26,440 --> 00:50:28,640
‎ผมว่าทุกคนควรจะดีใจและภูมิใจ

949
00:50:28,720 --> 00:50:32,080
‎ที่ทำผลงานตามเป้าและได้มุ่งหน้าสู่การแข่งที่ปักกิ่ง

950
00:50:32,160 --> 00:50:35,040
‎ระวังให้ดีละ ทุกคน สหรัฐฯ โชว์ทีเด็ดแล้ว

951
00:50:35,680 --> 00:50:37,120
‎โอเค ทุกคนทำได้ดี

952
00:50:38,200 --> 00:50:40,720
‎เยี่ยมมาก ทุกคน เราจะไปจีนกัน

953
00:50:41,520 --> 00:50:43,840
‎พวกเขาเรียกความมั่นใจกลับมาได้แล้ว

954
00:50:43,920 --> 00:50:48,240
‎ที่เหลือก็แค่รักษาจังหวะนี้ไว้ให้ได้
‎ในอีกหนึ่งปีเต็ม

955
00:50:48,320 --> 00:50:50,880
‎นั่นจะเป็นตัวตัดสิน คุณยังไม่รู้อีกด้วย

956
00:50:50,960 --> 00:50:53,480
‎ใครจะได้ไป ใครอาจไม่ได้ไป

957
00:50:53,560 --> 00:50:56,920
‎และมันยังคาดเดาไม่ได้ด้วยว่า
‎ใครอาจมีปัญหาเรื่องบาดเจ็บ

958
00:50:57,000 --> 00:51:01,560
‎และเราต้องมาลุ้นกัน
‎ระหว่างฤดูกาลแข่งขันอันยาวนานของเอ็นบีเอ

959
00:51:04,880 --> 00:51:07,440
‎(เมษายน ปี 2008 ไมแอมี ฟลอริดา)

960
00:51:07,520 --> 00:51:08,440
‎มาแล้วครับ

961
00:51:09,200 --> 00:51:11,680
‎ดเวย์น เวด อีกสองแต้ม

962
00:51:11,760 --> 00:51:13,760
‎เขาทำคะแนนที่ 55

963
00:51:15,520 --> 00:51:17,920
‎โอ้ เวด เด็ดจริงๆ

964
00:51:18,000 --> 00:51:19,320
‎ว้าว

965
00:51:19,400 --> 00:51:20,680
‎ผมคิดว่าในตอนนั้น

966
00:51:20,760 --> 00:51:23,560
‎โคบี เลอบรอนและผมอาจเรียกได้ว่า
‎เป็นผู้เล่นสามอันดับแรกของเอ็นบีเอ

967
00:51:23,640 --> 00:51:24,800
‎เขามาแล้ว

968
00:51:26,440 --> 00:51:29,360
‎- ใช่แล้ว
‎- โอ้ เขาทำแต้มได้อีกครั้ง

969
00:51:33,640 --> 00:51:35,440
‎แล้วนั่นเวดหรือเปล่า

970
00:51:35,960 --> 00:51:38,480
‎เห็นไหมว่าแขนเขาโดนรั้งมาข้างหลัง

971
00:51:38,560 --> 00:51:43,560
‎คาร่า ลอว์สันจากข้างสนาม
‎บอกเราว่าไหล่เขาได้รับบาดเจ็บครับ

972
00:51:45,840 --> 00:51:48,200
‎ผมต้องออกจากการแข่งขัน
‎พร้อมอาการบาดเจ็บรุนแรง

973
00:51:49,040 --> 00:51:51,920
‎ใช้เวลาพอสมควรกว่าผมจะฟื้นตัว

974
00:51:52,000 --> 00:51:54,800
‎กลับมาเข้าที่เข้าทาง
‎แม้ใครหลายคนไม่คิดว่าผมจะกลับมาได้

975
00:51:54,880 --> 00:51:57,480
‎ไม่มีใครคิดว่าผมจะติดทีมชาติด้วยซ้ำ

976
00:51:57,560 --> 00:52:01,120
‎เพราะผมไม่ได้ฟื้นตัวเท่าที่ผมอยากให้เป็น

977
00:52:01,200 --> 00:52:04,840
‎แล้วผมก็มามีปัญหาเรื่องเข่าอีก
‎ผมเลยผ่าตัดมันทั้งสองอย่างเลย

978
00:52:04,920 --> 00:52:05,800
‎(เวดผ่าเข่าซ้ายและไหล่)

979
00:52:06,720 --> 00:52:11,000
‎เวดกำลังฟื้นฟูสมรรถภาพหลังผ่าตัดเข่าซ้าย
‎อยู่ที่บ้านของเขาในชิคาโก

980
00:52:11,080 --> 00:52:14,400
‎การฝึกพื้นฐานและการเวทเทรนนิ่งนั้นดุเดือด

981
00:52:15,440 --> 00:52:19,560
‎สำหรับผม ดเวย์นเป็นตัวสำคัญที่เราขาดไม่ได้

982
00:52:19,640 --> 00:52:24,800
‎จากแชมป์เอ็นบีเอกลายเป็นว่า
‎เวดพลาดโอกาสลงเล่นเป็นเวลานาน

983
00:52:24,880 --> 00:52:27,320
‎ตอนนี้เขาไม่เพียงพยายามกลับมาลงเล่นในลีก

984
00:52:27,400 --> 00:52:30,880
‎เวดยังเล็งที่นั่งในทีมชาติสู้ศึกโอลิมปิก
‎ในฤดูร้อนนี้ด้วย

985
00:52:31,480 --> 00:52:34,320
‎โค้ชเคอยากให้ผมร่วมทีมด้วยแน่ๆ

986
00:52:34,400 --> 00:52:37,680
‎ใช่ไหมล่ะ แต่เจอร์รี่ โคแลนเจโล
‎ยังคงมีข้อกังขา

987
00:52:38,280 --> 00:52:40,440
‎ผมได้แสดงความคิดเห็นของผม

988
00:52:40,520 --> 00:52:43,520
‎ผมพูดเรื่องตอนเขาเข้าสู่การแข่งในลีก

989
00:52:44,040 --> 00:52:47,280
‎เขามีความกระหายมากและได้พิสูจน์ตัวเอง

990
00:52:47,880 --> 00:52:50,040
‎แต่จากสายตาคนนอกอย่างผม

991
00:52:50,120 --> 00:52:51,880
‎ผมรู้สึกได้ว่ามันขาดหายไป

992
00:52:51,960 --> 00:52:53,840
‎เขาไม่ใช่คนเดิม

993
00:52:54,440 --> 00:52:58,480
‎เข้าใจไหม กำลังรุ่งๆ แล้วมาบาดเจ็บ
‎มาพูดกันตรงๆ ดีกว่า

994
00:52:58,560 --> 00:53:00,680
‎ทีมฮีตโคตรห่วยในปีก่อนหน้านี้

995
00:53:00,760 --> 00:53:03,560
‎และปีก่อนหน้านั้นก็ด้วย

996
00:53:03,640 --> 00:53:06,480
‎พวกเขาตกที่นั่งลำบากทีเดียว

997
00:53:06,560 --> 00:53:07,440
‎(ไมแอมีฮีตรั้งท้าย)

998
00:53:09,160 --> 00:53:13,200
‎พวกเขาต้องมาที่ชิคาโก
‎มาดูผมฝึก มาดูผมออกกำลังกาย

999
00:53:13,280 --> 00:53:15,120
‎มาคุยกับเทรนเนอร์ของผม

1000
00:53:15,640 --> 00:53:17,440
‎ผมเข้าใจนะ แต่ก็หงุดหงิด

1001
00:53:17,520 --> 00:53:22,160
‎เพราะมันเหมือนเรื่องราวที่ไม่มีวันจบ
‎ในช่วงชีวิตหนึ่งของผม

1002
00:53:22,240 --> 00:53:25,280
‎รู้สึกเสมอว่าพวกเขาไม่เห็นคุณค่าคุณ

1003
00:53:25,360 --> 00:53:26,800
‎คุณคือคนที่ถูกลืม

1004
00:53:26,880 --> 00:53:29,800
‎มันก็แค่อีกส่วนหนึ่งที่แบบ “โอเค เอาละนะ”

1005
00:53:29,880 --> 00:53:32,920
‎“ประถม ม.ปลาย ก็เหมือนกัน
‎เอ็นบีเอเหรอ เหมือนกัน โอลิมปิก…”

1006
00:53:33,000 --> 00:53:34,040
‎ก็เหมือนกัน

1007
00:53:35,200 --> 00:53:38,320
‎ผมแค่พยายามเรียกตัวเองคืนมา
‎พาตัวเองกลับเข้าที่เข้าทาง

1008
00:53:38,840 --> 00:53:42,600
‎แต่ผมกลับได้แต่นั่งแล้ว
‎“เอาละ ฉันควรเข้าไปแทรกตรงไหน”

1009
00:53:42,680 --> 00:53:45,520
‎เพราะผมไม่รู้ว่าผมยังเข้ากับมันได้ไหม

1010
00:53:52,480 --> 00:53:54,640
‎(กรกฎาคม ปี 2008 ลาสเวกัส เนวาดา)

1011
00:53:55,640 --> 00:53:57,800
‎(หนึ่งเดือนก่อนโอลิมปิกปักกิ่งจะมาถึง)

1012
00:54:02,480 --> 00:54:04,720
‎ผมไม่คิดว่าดี เวดจะได้ลงแข่งปี 2008

1013
00:54:05,760 --> 00:54:08,760
‎แล้วเขาก็ปรากฏตัวขึ้นในเสื้อเบอร์เก้า

1014
00:54:09,440 --> 00:54:10,760
‎กับหัวโล้นๆ

1015
00:54:11,280 --> 00:54:13,960
‎มันเหมือน “โอ้ โอเค

1016
00:54:14,040 --> 00:54:17,400
‎จะเอากันอย่างนี้ใช่ไหม
‎เราเล่นกันอย่างนี้เหรอ ได้”

1017
00:54:18,240 --> 00:54:21,440
‎นี่คือกลุ่มคนที่ทุ่มเท ผู้ที่อยากอยู่ในทีมนี้

1018
00:54:21,520 --> 00:54:22,520
‎มาตั้งแต่แรก

1019
00:54:22,600 --> 00:54:24,680
‎นี่คือทีมที่จะไปที่นั่น

1020
00:54:24,760 --> 00:54:27,280
‎นี่คือทีมที่พาอเมริกาคืนสู่ความเป็นที่หนึ่ง

1021
00:54:27,960 --> 00:54:29,400
‎มองตรงนี้นะ ทุกคน

1022
00:54:34,120 --> 00:54:35,960
‎คุณต้องรู้ว่าเป้าหมายของคุณคืออะไร

1023
00:54:36,040 --> 00:54:39,680
‎บางครั้งคุณต้องได้เห็นมัน
‎ได้เห็นด้วยตาตัวเองทุกๆวัน

1024
00:54:39,760 --> 00:54:43,120
‎ที่เราจะทำก็คือเอาสมุดโน้ตให้คุณ

1025
00:54:43,200 --> 00:54:47,360
‎และในหน้าแรกของสมุดโน้ตนี้จะมีตรงนี้…

1026
00:54:47,440 --> 00:54:48,720
‎เหรียญทอง

1027
00:54:49,600 --> 00:54:50,960
‎นั่นคือเป้าหมายของเรา

1028
00:54:51,040 --> 00:54:52,640
‎เหรียญทอง

1029
00:54:53,240 --> 00:54:56,280
‎มีใครมีอะไร… เจ้าหน้าที่ฝึกสอนหรือใครไหม

1030
00:54:56,800 --> 00:54:58,200
‎เราต้องเป็นทีมที่ไม่มีข้ออ้าง

1031
00:54:58,280 --> 00:55:00,480
‎ผมรู้ว่าบางครั้งผมเองก็ผิด

1032
00:55:00,560 --> 00:55:01,840
‎ผมนั่งอยู่ที่บ้านแล้วพูดว่า

1033
00:55:01,920 --> 00:55:04,000
‎“ถ้ามีดไวต์ ฮาเวิร์ดในทีม

1034
00:55:04,080 --> 00:55:08,320
‎หรือว่ามีคาร์ลอส บูเซอร์ในทีมเรา
‎หรือถ้ามีคริส พอลเป็นพอยต์การ์ด

1035
00:55:08,400 --> 00:55:10,240
‎คงได้แชมป์เอ็นบีเอไปแล้ว”

1036
00:55:10,320 --> 00:55:13,200
‎ทีมนี้ ฉันมีพวกนายทุกคน
‎ตอนนี้ฉันจะอ้างอะไรได้อีก

1037
00:55:13,280 --> 00:55:15,840
‎เรามีข้ออ้างอะไรอีกไหม ไม่มีเลย

1038
00:55:15,920 --> 00:55:18,280
‎คือสิ่งที่เราใฝ่ฝันถึงมาตลอด

1039
00:55:18,360 --> 00:55:20,880
‎การมีคนฝีมือเยี่ยมอยู่ข้างๆ คุณ
‎แล้วออกไปคว้าชัยอะไรกลับมา

1040
00:55:20,960 --> 00:55:22,760
‎ตอนนี้ผมไม่มีข้ออ้างแล้ว

1041
00:55:23,440 --> 00:55:24,400
‎ไม่มีใครมี

1042
00:55:28,480 --> 00:55:32,480
‎สำหรับผม โอลิมปิกและบาสเกตบอล
‎เป็นเรื่องสำคัญมากเสมอ

1043
00:55:32,560 --> 00:55:35,640
‎เพราะสิ่งที่พ่อผมเจอเมื่อปี 1972

1044
00:55:36,160 --> 00:55:38,520
‎เติบโตมาพร้อมกับทุกครั้งที่มีแข่งโอลิมปิก

1045
00:55:38,600 --> 00:55:40,880
‎ทุกสี่ปีจะมีเรื่องของการแข่งนัดนั้น

1046
00:55:40,960 --> 00:55:42,800
‎ในมิวนิกเสมอ

1047
00:55:42,880 --> 00:55:46,200
‎คะแนน 49 ต่อ 48 เหลือเวลาสามวินาที

1048
00:55:46,280 --> 00:55:47,160
‎(โซเวียต 49 สหรัฐอเมริกา 48
‎ควอเตอร์ที่สี่ เหลือเวลา 0:03)

1049
00:55:47,240 --> 00:55:50,640
‎ดั๊ก คอลลินส์ จะชู้ตลูกโทษสองลูก

1050
00:55:52,400 --> 00:55:53,960
‎ที่นี่อื้ออึงไปหมดแล้ว

1051
00:55:54,680 --> 00:55:57,720
‎ดั๊ก คอลลินส์น่าจะคว้าชัยให้ทีมได้แล้ว

1052
00:56:01,120 --> 00:56:03,480
‎จบอย่างสวยงาม สหรัฐอเมริกา

1053
00:56:04,600 --> 00:56:07,360
‎คว้าเหรียญทองแปดสมัยรวดได้

1054
00:56:10,640 --> 00:56:13,920
‎เราได้รับแจ้งว่ากระดานคะแนนผิดพลาด

1055
00:56:15,440 --> 00:56:19,600
‎มีคนจากที่นั่งข้างสนามมาบอกให้เพิ่มเวลา

1056
00:56:20,280 --> 00:56:23,680
‎ยังเหลือเวลาอีกสามวินาที

1057
00:56:24,920 --> 00:56:26,880
‎ตอนนี้นาฬิกาบอกว่าเหลืออีกสามนาที

1058
00:56:27,400 --> 00:56:30,960
‎มีเวลาให้ทีมรัสเซียส่งลูกให้ชายตัวโต
‎อเล็กซานเดอร์ เบลอฟ

1059
00:56:31,040 --> 00:56:32,360
‎พวกเขาจะลองดู

1060
00:56:35,480 --> 00:56:37,160
‎อเล็กซานเดอร์ เบลอฟ

1061
00:56:37,240 --> 00:56:38,320
‎(โซเวียต 51 สหรัฐอเมริกา 50)

1062
00:56:41,240 --> 00:56:42,800
‎และคราวนี้ เกมจบลงจริงๆ แล้ว

1063
00:56:50,600 --> 00:56:54,240
‎พ่อของผมบอกว่าโค้ชเคมาถามว่า
‎พ่อจะมาคุยกับทีมได้ไหม

1064
00:56:54,320 --> 00:56:58,160
‎ผมคิดว่าโค้ชเครู้ดีว่าพ่อของผม

1065
00:56:58,240 --> 00:57:01,960
‎เข้าใจดีกว่าใครว่าการได้ลงเล่นในโอลิมปิก
‎มันมีความหมายมากแค่ไหน

1066
00:57:02,040 --> 00:57:04,160
‎เชื่อเถอะ เมื่อผมเดินเข้าไปในห้องนั้น

1067
00:57:04,680 --> 00:57:06,120
‎ใจผมเต้นรัว

1068
00:57:06,640 --> 00:57:07,520
‎ผมประหม่า

1069
00:57:08,640 --> 00:57:10,120
‎ผมรู้เรื่องนิดหน่อย

1070
00:57:10,200 --> 00:57:15,240
‎แต่ผมไม่รู้เรื่องที่เราถูกโกง
‎ในการแข่งโอลิมปิกคราวนั้นแบบเต็มๆ

1071
00:57:16,240 --> 00:57:20,280
‎ผมพูดจากหัวใจ
‎เรื่องประสบการณ์ของผมในปี 1972

1072
00:57:21,600 --> 00:57:25,400
‎และผมพูดว่า “ผมอยากให้คุณได้ฟังเพลงชาติ

1073
00:57:25,920 --> 00:57:27,480
‎นั่นคือเพลงสุดท้ายที่ผมอยากให้คุณฟัง”

1074
00:57:27,560 --> 00:57:28,480
‎(สหรัฐอเมริกาปฏิเสธเหรียญเงิน
‎ยื่นอุทธรณ์ต่อคณะกรรมการโอลิมปิก)

1075
00:57:28,560 --> 00:57:32,080
‎“ผมอยากให้คุณได้ขึ้นไปยืนบนแท่น
‎แล้วรับเหรียญทอง

1076
00:57:32,160 --> 00:57:35,600
‎นั่นจะเป็นช่วงเวลาที่คุณไม่มีวันลืมไปชั่วชีวิต

1077
00:57:36,120 --> 00:57:39,080
‎แล้วชีวิตคุณจะมีแต่ความปีติยินดี

1078
00:57:39,600 --> 00:57:43,240
‎ทีมของผมมีแต่ความเจ็บช้ำ
‎และผมไม่อยากให้คุณต้องรู้สึกแบบนั้น”

1079
00:57:43,760 --> 00:57:47,960
‎มันมีแต่จะทำให้เราผูกพันกันขึ้นเมื่อใครสักคน
‎มาแบ่งปันความเจ็บปวดของพวกเขา

1080
00:57:48,040 --> 00:57:50,480
‎ว่าเขาเจออะไรมา
‎และเขายังคงอยู่กับความทรงจำนั้น

1081
00:57:50,560 --> 00:57:53,840
‎มันไม่ใช่สิ่งที่หายไปเฉยๆ ได้
‎และเขาก็ลืมๆ มันไป

1082
00:57:53,920 --> 00:57:56,200
‎แต่เขาคิดถึงเรื่องนั้นในทุกๆ วัน

1083
00:57:57,160 --> 00:58:00,360
‎หนุ่มๆ หลายคนในที่นี้มีความเกี่ยวข้องกับผม

1084
00:58:01,360 --> 00:58:05,600
‎ผมมีสายสัมพันธ์กับเลอบรอน
‎ผมเป็นคนพากย์นัดแรกในเอ็นบีเอของเขา

1085
00:58:05,680 --> 00:58:07,680
‎ผมพากย์การแข่งสองนัดแรกของเขา

1086
00:58:08,200 --> 00:58:11,640
‎โคบี ไบรอันต์ ผมเคยเล่นบาสกับพ่อเขา

1087
00:58:12,320 --> 00:58:17,480
‎ผมไปเปิดย้อนดูหนังสือรุ่นปี 1978 ถึง 1979
‎ผมถ่ายรูปของหนังสือรุ่นปีนั้น

1088
00:58:17,560 --> 00:58:20,720
‎ที่หนูน้อยโคบีนั่งอยู่บนตักของพ่อเขา

1089
00:58:21,560 --> 00:58:23,600
‎ลูกสาวของผมเกิดในปีนั้น

1090
00:58:23,680 --> 00:58:27,040
‎ผมมีสายสัมพันธ์กับพวกเขาเหล่านี้

1091
00:58:27,120 --> 00:58:29,920
‎มันเป็นเรื่องส่วนตัว มันเป็นเรื่องส่วนตัวสำหรับผม

1092
00:58:31,840 --> 00:58:34,400
‎(สองสัปดาห์ก่อนโอลิมปิกปักกิ่งจะมาถึง)

1093
00:58:34,480 --> 00:58:35,320
‎ทุกคน

1094
00:58:36,400 --> 00:58:38,320
‎ผมอยากให้พวกคุณดูอะไรหน่อย

1095
00:58:39,400 --> 00:58:41,280
‎เพลงนี้จะเป็นเพลงของเรา

1096
00:58:41,360 --> 00:58:45,200
‎หนึ่งในศิลปินที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล
‎ร้องไว้ในปี 1983

1097
00:58:47,520 --> 00:58:50,280
‎โค้ชเคบอกว่าพวกเขาอยากให้เราฟังเพลงชาติ

1098
00:58:50,360 --> 00:58:53,520
‎มองเห็นหรือเปล่า

1099
00:58:53,600 --> 00:58:56,000
‎มันคือเเพลงชาติฉบับที่มาร์วิน เกย์ร้องไว้

1100
00:58:56,080 --> 00:58:59,760
‎ใต้แสงตะวัน

1101
00:59:00,280 --> 00:59:05,080
‎ยามอรุณรุ่ง

1102
00:59:05,680 --> 00:59:09,680
‎สำหรับผม มันเป็นเพลงชาติฉบับที่เพราะที่สุด

1103
00:59:10,200 --> 00:59:11,360
‎เราทุกคนขนลุก

1104
00:59:12,320 --> 00:59:13,560
‎และผมจะไม่มีวันลืมได้เลย

1105
00:59:13,640 --> 00:59:17,720
‎ธงประดับดาว

1106
00:59:17,800 --> 00:59:20,240
‎เมื่อคุณเป็นผู้เล่นอายุน้อยและเล่นบาส

1107
00:59:20,320 --> 00:59:22,800
‎โบกสะบัด…

1108
00:59:22,880 --> 00:59:25,520
‎คุณไม่เข้าใจประวัติศาสตร์ดีเท่าที่ควร

1109
00:59:29,280 --> 00:59:31,040
‎การเป็นชาวแอฟริกันอเมริกัน บางครั้ง…

1110
00:59:31,120 --> 00:59:35,640
‎เราก็ต้องตระหนักว่ามันยากแค่ไหน
‎กว่าจะมาถึงจุดนี้ได้

1111
00:59:38,320 --> 00:59:41,320
‎และมาตุภูมิ…

1112
00:59:41,400 --> 00:59:46,000
‎เราต้องระลึกถึงผู้คนมากมายที่เสียสละเพื่อเรา

1113
00:59:46,080 --> 00:59:52,200
‎แห่งผู้หาญกล้า

1114
00:59:57,120 --> 01:00:01,200
‎เอาละ มาทางนี้ มาเร็ว

1115
01:00:01,280 --> 01:00:03,640
‎- นับสามพูดว่า “ยูเอสเอ” หนึ่ง สอง สาม
‎- ยูเอสเอ!

1116
01:00:08,840 --> 01:00:13,080
‎(ปักกิ่ง ปี 2008)

1117
01:00:17,520 --> 01:00:22,320
‎ช่วงเวลานี้มาถึงแล้วกับพิธีเปิด
‎การแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนประจำปี 2008

1118
01:00:24,480 --> 01:00:26,160
‎ช่วงเวลานี้มาถึงแล้ว

1119
01:00:31,560 --> 01:00:35,480
‎ทั้งประเทศจีนและทุกประเทศทั่วโลก
‎พุ่งความสนใจมาที่สนามกีฬาแห่งชาติ

1120
01:00:41,000 --> 01:00:44,400
‎ฟังเสียงเชียร์กระหึ่ม
‎ต้อนรับทีมชาติสหรัฐอเมริกาสิครับ

1121
01:00:45,240 --> 01:00:49,680
‎โคบี ไบรอันต์ ดาวเด่นแห่งเอ็นบีเอ
‎มานำเดอะ รีดีม ทีม

1122
01:00:50,440 --> 01:00:53,720
‎ดเวยน์ เวด อยู่ข้างหน้าเขาเลย
‎จากทีมไมแอมี ฮีต

1123
01:00:55,240 --> 01:00:56,600
‎ผมจำการเดินเข้าสนามได้

1124
01:00:56,680 --> 01:00:59,400
‎ขณะที่ก้าวเดินไป ทุกคนก็ส่งเสียงเชียร์
‎คุณพยายามจะโบกมือ

1125
01:01:01,880 --> 01:01:05,560
‎ผมจำได้ว่าโคบีเอาแต่… ทำท่านี้กับผู้คน

1126
01:01:11,280 --> 01:01:14,600
‎ปกติแล้วไม่ว่าเราจะไปไหน
‎มันคือทีมสู้ศึกโอลิมปิก เราคือคนสำคัญ

1127
01:01:14,680 --> 01:01:18,400
‎ผู้เล่นบางคนอาจโด่งดังกว่าบางคน
‎แต่ก็ยังคงเป็นทีมสู้ศึกโอลิมปิก

1128
01:01:18,480 --> 01:01:21,640
‎เมื่อไปถึงประเทศจีน
‎มันไม่ใกล้เคียงกับที่เราเคยเจอมาเลย

1129
01:01:21,720 --> 01:01:25,280
‎มันมีแต่ “โคบี”

1130
01:01:25,360 --> 01:01:28,600
‎โคบี!

1131
01:01:32,480 --> 01:01:33,800
‎- คนโปรดของคุณเป็นใคร
‎- โคบี

1132
01:01:33,880 --> 01:01:35,160
‎โอ้ โคบี ไบรอันต์

1133
01:01:35,240 --> 01:01:36,160
‎โคบีคือที่สุด

1134
01:01:36,760 --> 01:01:41,640
‎ความดังของโคบี้เทียบได้
‎กับไมเคิล แจ็คสันตอนทัวร์คอนเสิร์ตเมื่อสมัยก่อน

1135
01:01:41,720 --> 01:01:45,200
‎มีผู้หญิงมาเป็นลมต่อหน้าเรา
‎ระหว่างเข้าหาโคบีน่ะ

1136
01:01:45,280 --> 01:01:46,520
‎โคบี!

1137
01:01:47,120 --> 01:01:50,080
‎ผมทำตัวไม่ถูกแล้วก็เขินๆ หน่อย
‎ถ้าให้พูดตามตรงนะ

1138
01:01:50,160 --> 01:01:53,560
‎ผมพยายามทำตัวกลมกลืน ก้มหน้าเอาไว้

1139
01:01:53,640 --> 01:01:58,240
‎เพราะผมแค่อยากเป็นเหมือนคนอื่นๆ
‎แต่ยังไงก็เถอะ มันพิเศษสุดๆ เลย

1140
01:01:58,760 --> 01:02:01,760
‎มีแฟนหลายพันคนมาเฝ้ารอที่หน้าโรงแรม

1141
01:02:01,840 --> 01:02:03,840
‎โคบี!

1142
01:02:03,920 --> 01:02:05,520
‎พวกเขาเข้ามาใกล้ไม่ได้

1143
01:02:05,600 --> 01:02:07,880
‎แต่ก็ยังรอเพื่อถ่ายรูปรถบัสของเรา

1144
01:02:07,960 --> 01:02:10,000
‎เพราะพวกเขารู้ว่าโคบีอยู่บนรถบัส

1145
01:02:10,080 --> 01:02:13,760
‎โคบี!

1146
01:02:13,840 --> 01:02:15,880
‎เอ็มวีพี!

1147
01:02:15,960 --> 01:02:18,760
‎ผู้คนคลั่งไคล้เขา ประเทศจีนรักเขา

1148
01:02:19,480 --> 01:02:22,080
‎และผมคิดว่าเขาได้ตระหนักรู้ว่า
‎ความรับผิดชอบของเขามันใหญ่กว่า…

1149
01:02:22,160 --> 01:02:23,440
‎แค่กับทีมเลเกอร์

1150
01:02:23,520 --> 01:02:26,000
‎มันยิ่งใหญ่กว่าเอ็นบีเอ มันคือประเทศชาติ

1151
01:02:26,080 --> 01:02:28,040
‎(รอบแรก สหรัฐอเมริกา พบกับ กรีซ
‎โอลิมปิกปักกิ่ง ปี 2008)

1152
01:02:28,120 --> 01:02:32,760
‎โคบี ไบรอันต์ เลอบรอน เจมส์
‎และทีมชาติสหรัฐฯ จะเจอกับ…

1153
01:02:32,840 --> 01:02:34,360
‎ทีมกรีซ

1154
01:02:34,440 --> 01:02:38,280
‎การแข่งนัดนี้มีอะไรมากกว่านั้น
‎เพราะย้อนกลับไปในปี 2006

1155
01:02:38,360 --> 01:02:39,960
‎เมื่อสหรัฐอเมริกาต้องหัวเสีย

1156
01:02:40,040 --> 01:02:42,000
‎หัวเสียอย่างหนักโดยกรีซในรอบรองชนะเลิศ

1157
01:02:42,080 --> 01:02:45,000
‎ในการแข่งนัดนั้น
‎พวกเขานำกลับบ้านไปได้แค่เหรียญทองแดง

1158
01:02:45,080 --> 01:02:47,760
‎ผู้เล่นหลายคนต้องเจ็บปวดอย่างมาก

1159
01:02:47,840 --> 01:02:49,920
‎เพราะทีมนี้ชนะเราไว้เมื่อสองปีก่อน

1160
01:02:50,000 --> 01:02:53,760
‎เราได้ชื่อว่า “เดอะ รีดีม ทีม”
‎งั้นก็มากอบกู้คืนกันเดี๋ยวนี้เลย

1161
01:02:54,680 --> 01:02:55,880
‎งั้นก็พร้อมจะเริ่มแล้วนะ

1162
01:02:57,440 --> 01:03:00,640
‎ทีมกรีซเล่นด้วยกันมาหลายปีแล้ว

1163
01:03:00,720 --> 01:03:02,800
‎และได้กลายมาเป็นทีมที่ดีมากๆ

1164
01:03:02,880 --> 01:03:06,640
‎สวยครับสปานูลิสถนัดซ้ายแต่ใช้มือขวา

1165
01:03:07,240 --> 01:03:09,120
‎กรีซเปิดเกมได้อย่างสวยงาม

1166
01:03:09,720 --> 01:03:12,400
‎ลอยสูงแถมยังปิดด้วยการดังก์ได้

1167
01:03:13,040 --> 01:03:16,040
‎ทีมสหรัฐฯ โดนเจาะแนวป้องกัน

1168
01:03:16,120 --> 01:03:18,360
‎เร็วมากในควอเตอร์แรก

1169
01:03:19,120 --> 01:03:20,760
‎คริส บอชลงสนาม

1170
01:03:21,400 --> 01:03:24,720
‎คนอย่างผม ผมรู้ว่าต้องทำอะไรสักอย่าง

1171
01:03:24,800 --> 01:03:26,840
‎เพื่อพิสูจน์ว่าผมมีคุณค่าต่อทีมนี้

1172
01:03:26,920 --> 01:03:30,920
‎ผมทุ่มเทอย่างมากเพื่อเป็นฝ่ายรับ

1173
01:03:32,520 --> 01:03:35,040
‎คริส บอชกันได้ยอดเยี่ยมทำให้กรีซเสียลูก

1174
01:03:35,120 --> 01:03:37,360
‎พอลหลอกล่อต่อ งดงามครับ

1175
01:03:37,440 --> 01:03:39,720
‎ทีมสหรัฐฯ ตีตื้นขึ้นมาได้แล้ว

1176
01:03:39,800 --> 01:03:42,200
‎การตั้งรับของสหรัฐฯ ทำให้พลิกมารุกได้

1177
01:03:42,280 --> 01:03:43,880
‎เวดมาชิงลูกครับ

1178
01:03:43,960 --> 01:03:46,400
‎และนี่คือเลอบรอน เจมส์เหวี่ยงลงห่วง

1179
01:03:47,640 --> 01:03:49,200
‎สปานูลิสโดนบอชบล็อกไว้

1180
01:03:49,840 --> 01:03:51,800
‎สปานูลิสโดนเจมส์บล็อกไว้

1181
01:03:51,880 --> 01:03:53,960
‎รีบาวด์ ซิสิสโดนบอชขวาง!

1182
01:03:54,040 --> 01:03:56,280
‎โดนเจมส์บล็อกอีกแล้ว

1183
01:03:56,360 --> 01:03:58,080
‎เจมส์เห็นบอช

1184
01:03:58,800 --> 01:04:01,040
‎ได้แต้มและได้ฟาวล์ ว้าว

1185
01:04:01,680 --> 01:04:03,240
‎นั่นเวดชิงลูกอีกรอบ

1186
01:04:03,320 --> 01:04:06,560
‎เกมรับแน่น กันทุกจุดจริงๆ

1187
01:04:07,400 --> 01:04:11,960
‎เวดส่งลูกได้อย่างงดงาม
‎และโคบี ไบรอันต์ก็มาเก็บงานให้

1188
01:04:12,040 --> 01:04:14,400
‎ช็อตเด็ดทัวร์นาเมนต์นี้เลย

1189
01:04:14,480 --> 01:04:18,240
‎ทีมสหรัฐฯ ผ่านด่านทดสอบแรกที่แท้จริง
‎ในปักกิ่งแล้ว

1190
01:04:18,320 --> 01:04:21,960
‎ครองชัยชนะอันยิ่งใหญ่
‎กับทีมที่ดีมากทีมหนึ่งอย่างกรีซ

1191
01:04:22,040 --> 01:04:23,040
‎(สหรัฐอเมริกา 92 จบ กรีซ 69 )

1192
01:04:24,440 --> 01:04:27,680
‎เป้าหมายของเราคือ
‎กอบกู้ชื่อเสียงของประเทศเราคืน

1193
01:04:28,200 --> 01:04:30,000
‎และเพื่อความนับถือจากทั่วโลก

1194
01:04:31,160 --> 01:04:33,960
‎เราจะไม่เป็นคนอเมริกันที่ทำตัวไร้มารยาท

1195
01:04:35,160 --> 01:04:36,800
‎มันเป็นเรื่องการเคารพคู่แข่ง

1196
01:04:36,880 --> 01:04:39,160
‎เราอยากเอาชนะ เราอยากทำให้เด็ดขาด

1197
01:04:39,240 --> 01:04:41,760
‎แต่เราไม่อยากฉีกหน้าใคร
‎มันจะเป็นการไม่ให้เกียรติกัน

1198
01:04:41,840 --> 01:04:44,040
‎เรารู้สึกว่านี่คือเวทีอันยิ่งใหญ่

1199
01:04:44,120 --> 01:04:47,400
‎เพื่อให้ผู้คนทั้งโลกได้เห็นว่า
‎การแข่งขันที่สวยงามมันเป็นยังไง

1200
01:04:47,480 --> 01:04:50,600
‎มันไม่เข้าท่าที่จะออกไปตรงนั้น
‎แล้วต้องไปงัดข้อกับใคร

1201
01:04:50,680 --> 01:04:54,120
‎มันคือทีมสองทีมที่ทุ่มสุดตัว
‎มีความรักในการแข่งขัน ทำในสิ่งที่เราถนัด

1202
01:04:54,200 --> 01:04:56,320
‎นั่นแหละคือโอลิมปิก

1203
01:04:57,160 --> 01:04:59,560
‎สิ่งที่แตกต่างออกไปคือการได้อยู่ในหมู่บ้านนักกีฬา

1204
01:04:59,640 --> 01:05:02,400
‎เมื่อเข้าไปในโรงอาหาร
‎มันคือโรงอาหารขนาดมหึมา

1205
01:05:02,480 --> 01:05:06,880
‎เมื่อมองไปรอบๆ
‎จะพบกับสุดยอดนักกีฬาจากทั่วโลก

1206
01:05:06,960 --> 01:05:10,160
‎สำหรับผม สิ่งนั้นมันพิเศษมากกว่า

1207
01:05:10,240 --> 01:05:12,680
‎การออกไปที่แอลเอแล้วเจอดาราคนดังเดินอยู่อีก

1208
01:05:12,760 --> 01:05:14,640
‎เพระมันคือนักกีฬากับนักกีฬา

1209
01:05:14,720 --> 01:05:17,600
‎ผมเข้าใจว่าร่างกายพวกเขา
‎ต้องเจออะไรมาบ้างเพื่อมาให้ถึงจุดนี้

1210
01:05:17,680 --> 01:05:20,560
‎จึงมีความเคารพ
‎และยกย่องต่อกันและกันอย่างมาก

1211
01:05:22,320 --> 01:05:23,680
‎- ขอบคุณครับ
‎- ด้วยความยินดีครับ

1212
01:05:23,760 --> 01:05:24,880
‎- มาเลย
‎- ไม่มีปัญหา

1213
01:05:24,960 --> 01:05:27,360
‎เพราะในปี 2004 เหมือนเราอยู่ในที่กำบัง

1214
01:05:27,440 --> 01:05:31,280
‎เราไม่ทันได้สัมผัสโอลิมปิกที่แท้จริง

1215
01:05:31,360 --> 01:05:34,440
‎เราจึงออกไปร่วมงานต่างๆ
‎ให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้

1216
01:05:40,120 --> 01:05:41,600
‎เราอยากออกไป

1217
01:05:41,680 --> 01:05:43,880
‎มันเป็นส่วนหนึ่งของอีกภารกิจ

1218
01:05:43,960 --> 01:05:47,840
‎“เราต้องเปลี่ยนวัฒนธรรมของโอลิมปิก
‎และภาพที่คนมองเรา”

1219
01:05:47,920 --> 01:05:51,120
‎ทั้งทีมอาจจะไปด้วยกันหรือจับกลุ่มไปกัน

1220
01:05:51,200 --> 01:05:53,480
‎เพื่อไปอยู่กับนักกีฬาคนอื่นๆ

1221
01:05:53,560 --> 01:05:55,240
‎ยูเอสเอ!

1222
01:05:56,000 --> 01:05:59,600
‎เราต่างเป็นแค่แฟนกีฬา นั่งอยู่ตรงนั้น
‎ส่งเสียงเชียร์ให้นักกีฬาสหรัฐฯ ของเรา

1223
01:05:59,680 --> 01:06:01,320
‎ไม่มีอะไรดีไปกว่านี้อีกแล้ว

1224
01:06:01,400 --> 01:06:03,800
‎มันเจ๋งดีที่เราได้มีตารางกิจกรรมด้วย

1225
01:06:03,880 --> 01:06:06,200
‎“ฉันจะไปดูไมเคิล เฟลป์สว่ายน้ำ”

1226
01:06:07,960 --> 01:06:09,000
‎ไมเคิล เฟลป์สเลยนะ

1227
01:06:09,080 --> 01:06:12,560
‎มันน่าทึ่งมากที่ได้เห็นเขาว่ายน้ำ
‎และได้ดูเขาครองสระ

1228
01:06:15,560 --> 01:06:17,160
‎เราอยากให้คนมาสนับสนุนเรา

1229
01:06:17,240 --> 01:06:19,840
‎เราจึงอยากทำเช่นเดียวกัน
‎เราอยากไปสนับสนุนพวกเขา

1230
01:06:19,920 --> 01:06:22,600
‎เราอยากสร้างสายสัมพันธ์
‎ของนักกีฬาทีมชาติสหรัฐฯ

1231
01:06:23,120 --> 01:06:27,360
‎สิ่งสำคัญเวลาเห็นยอดฝีมือในกีฬาประเภทอื่น

1232
01:06:27,880 --> 01:06:30,720
‎พวกเขาเหล่านี้เก่งมากในกีฬาของตัวเอง
‎พวกเขาได้เห็นความยิ่งใหญ่

1233
01:06:35,920 --> 01:06:40,240
‎ผมคิดว่ามันทำให้ทีมของเรา
‎เตรียมตัวสำหรับการแข่งขันได้ดีขึ้น

1234
01:06:42,480 --> 01:06:46,800
‎ขณะนี้ได้เวลาแล้วสำหรับการแข่งขัน
‎นัดสำคัญของโอลิมปิกคราวนี้

1235
01:06:46,880 --> 01:06:50,160
‎พรุ่งนี้เวลา 16:15 น. สดทางอาร์ทีวีอี

1236
01:06:50,240 --> 01:06:53,080
‎ศึกช้างชนช้าง
‎ที่สุดของที่สุดแห่งวงการบาสเกตบอล

1237
01:06:53,160 --> 01:06:55,040
‎สเปนพบกับสหรัฐอเมริกา

1238
01:06:55,120 --> 01:06:58,680
‎สเปนกำลังป้องกันแชมป์โลก เราต่างไม่เคยแพ้

1239
01:06:59,320 --> 01:07:01,640
‎นี่คือการแข่งขันที่ทุกคนรอชม

1240
01:07:01,720 --> 01:07:03,200
‎แล้วคุณกับพาวล่ะ

1241
01:07:03,280 --> 01:07:05,520
‎ความสัมพันธ์ของคุณกับพาวล่ะครับ

1242
01:07:05,600 --> 01:07:08,320
‎เราเป็นเหมือนพี่น้องกัน เราสนิทกันมากๆ

1243
01:07:08,400 --> 01:07:11,240
‎ผมดีใจกับเขามากที่เขาเล่นได้ดี

1244
01:07:11,320 --> 01:07:16,840
‎เราสนิทกันมากๆ
‎การแข่งกับเขาจึงเป็นอะไรที่ลำบาก

1245
01:07:18,720 --> 01:07:23,920
‎ก่อนการแข่ง โคบีมาหาผม
‎ตอนพวกเขามาเยี่ยมหมู่บ้านนักกีฬา

1246
01:07:24,000 --> 01:07:26,160
‎ผมยังคงจำได้แม่นและชัดเจน

1247
01:07:26,240 --> 01:07:30,960
‎พี่ชายมาหาผมกับเพื่อนร่วมทีมของผม

1248
01:07:31,040 --> 01:07:34,800
‎ทุกคนเหมือนแบบ
‎“โว่ โคบีมาห้องเรา เจ๋งไปเลย”

1249
01:07:34,880 --> 01:07:38,240
‎ผมเชื่อว่านั่นอาจเป็นหนึ่งในกลยุทธ์ของเขา

1250
01:07:38,320 --> 01:07:39,600
‎ที่ทำให้ผมใจอ่อน

1251
01:07:40,880 --> 01:07:43,480
‎ถึงเวลาแล้วที่สหรัฐฯ จะพบกับ…

1252
01:07:43,560 --> 01:07:46,280
‎คู่แข่งที่หลายคนมองว่าโหดที่สุดในโอลิมปิกครั้งนี้

1253
01:07:46,360 --> 01:07:49,480
‎สเปน ทั้งสองทีมเข้ามาด้วยสถิติชนะสามนัด
‎ไม่แพ้เลย พวกเขาคือสองทีมที่ดีที่สุด

1254
01:07:49,560 --> 01:07:51,440
‎พวกเขาคือสองทีมที่หวังมาคว้าเหรียญทอง

1255
01:07:52,120 --> 01:07:55,040
‎โคบีบอกว่าเขาจะกำหนดบรรยากาศของการแข่ง
‎เขาบอกว่า…

1256
01:07:55,120 --> 01:07:57,480
‎“ฉันจะวิ่งใส่อกของพาวแม่งเลย”

1257
01:07:57,560 --> 01:07:59,960
‎“เปิดเกมปุ๊บฉันจะวิ่งใส่พาว”

1258
01:08:00,040 --> 01:08:01,840
‎พวกเราก็แบบ “อะไรนะ”

1259
01:08:01,920 --> 01:08:05,960
‎“นายบ้าว่ะ นั่นเพื่อนร่วมทีมของนายนะ
‎บ้าไปแล้ว ไม่ต้องทำแบบนั้นก็ได้”

1260
01:08:06,040 --> 01:08:08,880
‎“จังหวะแรกของการแข่ง
‎ฉันรู้ว่าพวกเขาจะเดิมเกมยังไง”

1261
01:08:08,960 --> 01:08:10,680
‎พาวจะเป็นตัวกันคนสุดท้าย

1262
01:08:10,760 --> 01:08:13,240
‎เขาบอกว่า “ฉันจะวิ่งใส่หมอนั่น”

1263
01:08:13,320 --> 01:08:15,560
‎ผมสาบาน นาทีแรกของการแข่งขัน…

1264
01:08:15,640 --> 01:08:17,720
‎ไป ไปเลย โค้บ

1265
01:08:21,760 --> 01:08:22,920
‎พวกเราคือ…

1266
01:08:24,560 --> 01:08:26,279
‎“ห่าไรเนี่ย”

1267
01:08:27,560 --> 01:08:29,640
‎เขาวิ่งเข้าชนกลางอกผมเลย

1268
01:08:29,720 --> 01:08:31,600
‎พยายามจะวิ่งฝ่าผมไป

1269
01:08:31,680 --> 01:08:34,920
‎เป็นการส่งสัญญาณ ไม่ใช่แค่กับผม
‎แต่เพื่อนร่วมทีมเขาด้วย

1270
01:08:35,000 --> 01:08:36,840
‎เพื่อบอกว่า “หมอนี่อาจเป็นน้องฉัน

1271
01:08:37,680 --> 01:08:39,640
‎ฉันเล่นบาสกับเขา เราสนิทกัน

1272
01:08:40,520 --> 01:08:44,080
‎แต่ฉันไม่สนอะไรทั้งนั้น นอกจากชัยชนะ”

1273
01:08:44,760 --> 01:08:47,040
‎ผมอยู่ตรงหน้าเขาเลย แล้วเขาก็แบบ…

1274
01:08:50,120 --> 01:08:51,359
‎โย่!

1275
01:08:53,279 --> 01:08:55,760
‎เหมือนเขาจะบอกว่า
‎“ตอนนี้เขาไม่ใช่เพื่อนร่วมทีมของฉัน

1276
01:08:55,840 --> 01:08:57,960
‎ช่างหัวมัน ลุกขึ้น” ผมนี่แบบ…

1277
01:08:58,040 --> 01:09:00,200
‎“ฉันชอบแบบนี้ว่ะ นี่สิที่เราต้องการ”

1278
01:09:00,279 --> 01:09:02,680
‎แบบ “เขาทำแบบนั้นกับเพื่อนร่วมทีมเหรอ”

1279
01:09:02,760 --> 01:09:04,000
‎พระเจ้าช่วย

1280
01:09:04,080 --> 01:09:08,120
‎“เราไม่มีทางแพ้ในนัดนี้
‎เราต้องอัดสเปนให้แหลก”

1281
01:09:08,200 --> 01:09:09,040
‎โคบี ไบรอันต์

1282
01:09:09,760 --> 01:09:11,080
‎เล็งสามแต้ม แล้วก็สำเร็จ

1283
01:09:11,160 --> 01:09:12,439
‎ส่งต่อให้ เจมส์

1284
01:09:14,160 --> 01:09:16,080
‎พอลส่งลูกให้ฮาเวิร์ด

1285
01:09:16,160 --> 01:09:20,479
‎และก็ถือเป็นการตอกย้ำชัยชนะ
‎ได้อย่างสวยงามจริงๆ ครับ

1286
01:09:21,840 --> 01:09:26,160
‎ในการแข่งขันระหว่างสองทีมที่เก่งที่สุด
‎เป็นการแข่งขันที่ยอดเยี่ยม

1287
01:09:26,240 --> 01:09:27,920
‎สหรัฐอเมริกาชนะ

1288
01:09:28,720 --> 01:09:30,560
‎(รอบก่อนรองชนะเลิศ
‎สหรัฐอเมริกาพบกับออสเตรเลีย)

1289
01:09:30,640 --> 01:09:33,200
‎ทีมสหรัฐอเมริกาพบกับทีมอาร์เจนตินา

1290
01:09:33,279 --> 01:09:36,600
‎เป็นคู่เด็ดจริงๆ ข้อแรกคือนี่เป็นนัดล้างตา

1291
01:09:36,680 --> 01:09:39,840
‎และอีกครั้งในการแข่งขันโอลิมปิกปี 2004

1292
01:09:39,920 --> 01:09:42,359
‎พวกเขาพ่ายให้กับอาร์เจนตินา
‎ในรอบรองชนะเลิศ

1293
01:09:42,439 --> 01:09:45,920
‎หมดแล้วความหวังเหรียญทองในเอเธนส์

1294
01:09:46,439 --> 01:09:49,600
‎ดูสีหน้าผิดหวังของนักกีฬาอเมริกา

1295
01:09:49,680 --> 01:09:53,000
‎อาร์เจนตินาผ่านเข้าไปชิงเหรียญทอง

1296
01:09:53,080 --> 01:09:56,160
‎สหรัฐอเมริกาต้องเล่นเพื่อชิงเหรียญทองแดง

1297
01:09:57,319 --> 01:09:59,760
‎พวกเราสี่คน เราวงการแข่งนัดนี้ไว้เลย

1298
01:09:59,840 --> 01:10:01,560
‎ผม ดีเวด บรอนแล้วก็เมโล เราพูดว่า…

1299
01:10:01,640 --> 01:10:04,760
‎“เราต้องทำให้ได้ ไม่ว่ายังไง เราต้องชนะ”

1300
01:10:05,440 --> 01:10:08,960
‎ใช่ เราอยากโค่นพวกเขา
‎เราอยากเอาคืนอาร์เจนตินา

1301
01:10:09,880 --> 01:10:12,520
‎ผมจำได้ว่าเราได้ข้อมูลของทีมตรงข้ามมา

1302
01:10:12,600 --> 01:10:15,240
‎ผมนั่งลงแล้วอ่านรายงานผลงาน

1303
01:10:15,320 --> 01:10:17,440
‎มันบอกว่า… ชื่อของมานู จีโนบิลี่โผล่มา

1304
01:10:17,520 --> 01:10:21,040
‎จีโนบิลี่ในปี 2008 สื่อพากันบอกว่า

1305
01:10:21,120 --> 01:10:24,360
‎จีโนบิลี่อาจเป็นนักชู้ตติ้งการ์ดที่เก่งที่สุดในโลก

1306
01:10:24,440 --> 01:10:26,800
‎ผมจำได้ว่าเรากำลังจะแข่งกับเขา

1307
01:10:26,880 --> 01:10:32,680
‎และเราต้องดูวิดีโอแล้วโค้ชเค
‎ก็เอาเทปรวมผลงานเด็ดๆ ของจีโนบิลี่มา

1308
01:10:32,760 --> 01:10:33,880
‎นั่นคือการศึกษาคู่แข่งของเรา

1309
01:10:33,960 --> 01:10:35,920
‎มานูผ่านตัวกันไปได้ พุ่งผ่านสกินเนอร์

1310
01:10:36,000 --> 01:10:37,640
‎ด้วยมือซ้าย กระเด้งแผงแป้น

1311
01:10:37,720 --> 01:10:38,880
‎ช็อตเด็ดจากจีโนบิลี่

1312
01:10:38,960 --> 01:10:41,680
‎ลุยไปเลย ชู้ตสามแต้ม สามแต้มของมานู

1313
01:10:42,440 --> 01:10:45,040
‎จีโนบิลี่รู้ว่าต้องทำคะแนนยังไง จัดไป

1314
01:10:45,120 --> 01:10:46,600
‎ปิดนั่นสักที

1315
01:10:46,680 --> 01:10:49,400
‎เราไม่อยากนั่งดูอะไรบ้าๆ นี่

1316
01:10:50,240 --> 01:10:51,960
‎และก็เป็นมานูอีกแล้ว

1317
01:10:52,040 --> 01:10:56,920
‎พอเราไปแข่ง โค้ชเคก็ปรินต์กระดาษ

1318
01:10:57,000 --> 01:10:58,760
‎แล้วติดไว้บนที่นั่งของทุกคน

1319
01:10:58,840 --> 01:11:02,600
‎คำที่ผู้คนกล่าวยกย่องจีโนบิลี่ไว้

1320
01:11:02,680 --> 01:11:06,720
‎แผ่นของผมบอกว่า “มานู จีโนบิลี่
‎ชู้ตติ้งการ์ดอันดับสองของเอ็นบีเอ”

1321
01:11:06,800 --> 01:11:09,760
‎ผมขึ้นเลย

1322
01:11:09,840 --> 01:11:14,880
‎กับโคบีผมยอมให้ได้นะ แต่ผมไม่ยอมให้มานู

1323
01:11:15,520 --> 01:11:18,880
‎ตอนนี้ผมต้องการมานูนิดหน่อย
‎ต้องการเอาคืนเล็กน้อย

1324
01:11:19,680 --> 01:11:22,400
‎ที่ที่นั่งของโคบี โค้ชเคติดแผ่นที่เขียนว่า…

1325
01:11:22,480 --> 01:11:26,400
‎จีโนบิลี่เป็นชู้ตติ้งการ์ดที่ดีที่สุดในโลก

1326
01:11:27,000 --> 01:11:32,280
‎คุณมองออกเลยว่า
‎เขาเปลี่ยนจากโคบี ไบรอันต์เป็นแบล็คแมมบา

1327
01:11:32,360 --> 01:11:33,800
‎แบบนั้นเลย

1328
01:11:34,480 --> 01:11:37,760
‎เรามาล้อมวงกัน เขาก็พูดขึ้นว่า
‎“ฟังนะ ฉันจัดการจีโนบิลี่เอง

1329
01:11:38,400 --> 01:11:40,200
‎เรื่องพวกนี้ ต้องจบวันนี้”

1330
01:11:41,440 --> 01:11:44,920
‎การแข่งนัดนั้น พวกเราพร้อม

1331
01:11:45,000 --> 01:11:48,400
‎มันคือการแข่งที่ผมคิดโคบีพร้อมที่สุด

1332
01:11:53,040 --> 01:11:55,080
‎ป้องกันไว้ได้อย่างสวยงามโดยโคบี ไบรอันต์

1333
01:11:55,160 --> 01:11:57,360
‎นี่คือเกมภายในเกมอีกขั้น

1334
01:11:58,640 --> 01:12:01,680
‎เจสัน คิดด์ยังชู้ตไม่พลาดสักลูก

1335
01:12:02,360 --> 01:12:06,080
‎เจมส์เข้าไปแล้ว อัพแอนด์อันเดอร์
‎ด้านซ้าย เล่นได้เยี่ยม

1336
01:12:06,640 --> 01:12:08,640
‎คาร์เมโล แอนโธนีทำจัดการได้

1337
01:12:09,360 --> 01:12:12,200
‎เราเอาคืนพวกเขา

1338
01:12:13,520 --> 01:12:16,200
‎โคบี ไบรอันต์อยู่กลางอากาศแล้วชู้ตลงไป

1339
01:12:16,280 --> 01:12:17,680
‎จีโนบิลี่เจ็บ

1340
01:12:18,200 --> 01:12:22,280
‎และนี่คือลางร้ายสุดๆ ของอาร์เจนตินา

1341
01:12:22,360 --> 01:12:25,120
‎จีโนบิลี่กลับไปที่ห้องพักของทีม

1342
01:12:25,200 --> 01:12:28,080
‎และแทนที่จะเล่นต่อมันเกือบเหมือนกับว่า…

1343
01:12:28,840 --> 01:12:31,440
‎“ทีนี้ก็เสร็จเราแล้ว” จนกลายมาเป็นเกมที่สูสี

1344
01:12:32,320 --> 01:12:36,200
‎- เดลฟิโนเข้ามา ปล่อยลูกไปที่สโคลา
‎- สโคลาชู้ตลงไปแล้ว

1345
01:12:36,280 --> 01:12:37,640
‎ห่างกันแค่หกแต้มครับ

1346
01:12:37,720 --> 01:12:40,600
‎เราอินกับ “มานู” มากไป

1347
01:12:40,680 --> 01:12:42,520
‎พอมานูเจ็บ มันเหมือน…

1348
01:12:43,640 --> 01:12:45,920
‎มันทำให้เราตื่นเต้นไปเลย

1349
01:12:46,440 --> 01:12:49,480
‎พวกเขาตามอยู่ 21 แต้มในควอเตอร์ที่สอง

1350
01:12:49,560 --> 01:12:51,920
‎จากคะแนนนั้นและไม่มีจีโนบิลี่

1351
01:12:52,000 --> 01:12:54,800
‎พวกเขาทำแต้มได้มากกว่าสหรัฐฯ ที่ 27 ต่อ 12

1352
01:12:55,320 --> 01:12:58,240
‎สิ่งสุดท้ายที่เราอยากเห็นคือมานูออกจากสนาม
‎ด้วยอาการบาดเจ็บที่เท้า

1353
01:12:58,320 --> 01:13:01,000
‎เราอยากเอาชนะให้ได้ ไม่ว่าใครจะอยู่ในสนาม

1354
01:13:01,080 --> 01:13:03,000
‎แต่เราอยากให้พวกเขาอยู่ในสถานะสมบูรณ์พร้อม

1355
01:13:04,320 --> 01:13:06,560
‎ส่งเปิดสวยครับ ส่งต่อลูกได้ดี

1356
01:13:06,640 --> 01:13:09,880
‎แอนโธนีพลาด บอชตามมาซ้ำให้

1357
01:13:10,720 --> 01:13:13,760
‎พอลพาลูกเข้าไปได้ดี มีดเวย์น เวดคอยปิด

1358
01:13:14,520 --> 01:13:17,720
‎สหรัฐฯ ยังคงคุมเกมได้ดีแม้อาร์เจนตินาจะสู้ตาย

1359
01:13:17,800 --> 01:13:18,880
‎เพื่อทำแต้มคืน

1360
01:13:18,960 --> 01:13:19,800
‎(สหรัฐอเมริกา 101 จบ อาร์เจนตินา 81 )

1361
01:13:19,880 --> 01:13:23,960
‎เหลืออีกแค่ 36 ชั่วโมง
‎ก่อนการแข่งขันที่ทุกคนใฝ่ฝัน

1362
01:13:24,040 --> 01:13:25,960
‎นั่นคือการชิงเหรียญทอง

1363
01:13:33,680 --> 01:13:37,640
‎(23 สิงหาคม 2008
‎คืนก่อนการแข่งขันรอบชิงชนะเลิศ)

1364
01:13:37,720 --> 01:13:41,480
‎เอาละ อย่างที่ผมบอก วันนี้เป็นวันเกิด
‎ครบรอบ 30 ปีของไบรอันต์

1365
01:13:41,560 --> 01:13:44,200
‎พอนับสามเราจะร้องเพลง “แฮปปี้เบิร์ธเดย์”

1366
01:13:44,720 --> 01:13:47,360
‎โคบีบอกเราตลอดว่า “ไม่ ไม่ต้องทำอะไรนะ

1367
01:13:47,440 --> 01:13:49,360
‎ฉันรู้ว่าทุกคนเตรียมอะไรกันอยู่”

1368
01:13:49,440 --> 01:13:52,000
‎หนึ่ง สอง สาม

1369
01:13:52,080 --> 01:13:56,680
‎แฮปปี้เบิร์ธเดย์ทูยู

1370
01:13:56,760 --> 01:14:00,880
‎แฮปปี้เบิร์ธเดย์ทูยู

1371
01:14:00,960 --> 01:14:05,120
‎แฮปปี้เบิร์ธเดย์โคบี

1372
01:14:05,200 --> 01:14:06,280
‎แมมบาที่เรารัก

1373
01:14:06,360 --> 01:14:10,040
‎แฮปปี้เบิร์ธเดย์ทูยู

1374
01:14:10,120 --> 01:14:11,440
‎ขอบใจมาก

1375
01:14:11,960 --> 01:14:14,160
‎เขามักสร้างกำแพงกับทุกคน

1376
01:14:14,240 --> 01:14:17,640
‎และมักจะแข่งขันกับทุกคน

1377
01:14:19,480 --> 01:14:22,760
‎แต่ดูรู้เลยว่าเขาตื่นเต้นสุดๆ เพราะเราทำให้

1378
01:14:23,280 --> 01:14:26,880
‎มันเหมือน “ว้าว พวกเขาอ้าแขนต้อนรับฉันจริง”

1379
01:14:26,960 --> 01:14:30,160
‎การฉลองวันเกิดคือเครื่องยืนยัน

1380
01:14:30,240 --> 01:14:31,800
‎(รอบรองชนะเลิศ
‎อาร์เจนตินาพบกับสหรัฐอเมริกา)

1381
01:14:33,760 --> 01:14:36,440
‎(การแข่งขันรอบชิงชนะเลิศ
‎สเปนพบกับสหรัฐอเมริกา)

1382
01:14:36,520 --> 01:14:38,960
‎ขอต้อนรับ ถึงเวลาแล้ว

1383
01:14:39,480 --> 01:14:42,000
‎เราจะมุ่งหน้าไปยังสนามแข่ง
‎บาสเกตบอลโอลิมปิก

1384
01:14:42,080 --> 01:14:43,160
‎เกมนัดชิงเหรียญทอง

1385
01:14:43,240 --> 01:14:45,760
‎ทีมชาติสหรัฐฯ ตั้งใจจะเอาชนะสเปน

1386
01:14:46,320 --> 01:14:48,400
‎นับสามพูดว่า “ยูเอสเอ” หนึ่ง สอง สาม

1387
01:14:48,480 --> 01:14:50,240
‎- ยูเอสเอ
‎- ลุยเลย

1388
01:14:50,320 --> 01:14:53,600
‎สวัสดีครับ วันนี้แชมป์โอลิมปิกทีมใหม่จะเกิดขึ้น

1389
01:14:53,680 --> 01:14:54,720
‎ในการแข่งขันบาสเกตบอลชาย

1390
01:14:54,800 --> 01:14:57,200
‎สหรัฐอเมริกาผู้ยังไม่เคยพ่ายให้ใครในปักกิ่ง

1391
01:14:57,280 --> 01:15:00,520
‎พวกเขาเอาชนะได้ด้วยคะแนนเฉลี่ย
‎กว่า 30 คะแนนในแต่ละนัด

1392
01:15:00,600 --> 01:15:03,360
‎ซึ่งมันจะไม่มีความหมายอะไรเลย
‎นอกซะจากไมค์ เครเซวสกี้กับทีมของเขา

1393
01:15:03,440 --> 01:15:04,720
‎ไม่อาจโค่นสเปนลงได้

1394
01:15:04,800 --> 01:15:06,960
‎ซึ่งหลายคนมองว่าเป็นทีมอันดับสอง

1395
01:15:07,040 --> 01:15:10,160
‎ผู้เล่นหลายคนของทีมสเปน
‎ล้วนมีประสบการณ์ในเอ็นบีเอ

1396
01:15:10,240 --> 01:15:12,680
‎นำทีมโดยพาว กาโซลและมาร์กน้องชายเขา

1397
01:15:12,760 --> 01:15:15,760
‎เราอยู่ที่นี่ เรามีโอกาสเพราะงั้นออกไปลุยกัน

1398
01:15:15,840 --> 01:15:18,200
‎มันเป็นแค่เรื่องของความดุดัน

1399
01:15:18,280 --> 01:15:23,000
‎อย่าไปกลัว จู่โจมพวกเขา ทำให้พวกเขากลัว

1400
01:15:23,080 --> 01:15:25,120
‎ล่าสุดที่สองทีมนี้พบกัน

1401
01:15:25,200 --> 01:15:28,240
‎พาว กาโซล ถ้ายังพอจำกันได้
‎ร่วงลงไปกองกับพื้นโดยโคบี ไบรอันต์

1402
01:15:28,320 --> 01:15:30,080
‎ในนาทีแรก ของนัดแรกที่พบกัน

1403
01:15:30,160 --> 01:15:33,680
‎เขาบอกว่ามันเป็นการฉวยโอกาส
‎ที่แสดงให้เห็นว่าโคบีพร้อมชิงชัย

1404
01:15:33,760 --> 01:15:36,280
‎และหากวันนี้โคบีจะทำอีกเขาก็คงไม่แปลกใจ

1405
01:15:36,360 --> 01:15:40,000
‎เรารู้ดีว่าวันนี้ต้องฟัดกันนัว

1406
01:15:40,520 --> 01:15:42,760
‎เพราะนัดแรกที่เราเล่นงานพวกเขาไว้หนัก

1407
01:15:42,840 --> 01:15:44,880
‎เราต้องประคองจิตใจให้ดี

1408
01:15:44,960 --> 01:15:48,520
‎นี่คือสิ่งที่เราทุ่มเทกันมาตลอดสามปีจริงๆ

1409
01:15:48,600 --> 01:15:50,000
‎เพื่อช่วงเวลานี้

1410
01:15:56,720 --> 01:15:59,840
‎เลอบรอน เจมส์เปิดเกมด้วยการทำสามแต้ม

1411
01:16:02,680 --> 01:16:04,840
‎รูบิโอส่งเนียนๆ ไปให้กาโซล

1412
01:16:05,360 --> 01:16:06,840
‎และสเปนขึ้นนำแล้วครับ

1413
01:16:09,840 --> 01:16:12,680
‎ฮิเมเนซฟาวล์ตอนที่เข้าไปใกล้แป้น

1414
01:16:12,760 --> 01:16:15,000
‎นั่นจะเป็นการทำฟาวล์ครั้งที่สอง
‎ของเลอบรอน เจมส์แล้วครับ

1415
01:16:15,600 --> 01:16:18,080
‎นั่นจะถือเป็นฟาวล์ทีม
‎จำไว้ให้ดี คุณทำฟาวล์ได้แค่ห้าครั้ง

1416
01:16:18,160 --> 01:16:20,360
‎เลอบรอน เจมส์
‎ทำฟาวล์ไปแล้วสองครั้งอย่างรวดเร็ว

1417
01:16:20,440 --> 01:16:23,960
‎เราเคยพูดว่าเขาเป็น
‎ตัวสำคัญของแนวรับทีมสหรัฐฯ

1418
01:16:24,040 --> 01:16:25,720
‎เป็นหัวหน้าทีมผู้นำด้านจิตใจ

1419
01:16:25,800 --> 01:16:28,120
‎ไมค์ เครเซวสกี้ถึงกับต้องชั่งใจ

1420
01:16:28,200 --> 01:16:30,440
‎เขาจะปล่อยให้เลอบรอน เจมส์เล่นต่อ
‎ทั้งที่ฟาวล์ไปแล้วสองครั้ง

1421
01:16:32,240 --> 01:16:36,600
‎และโคบีทำฟาวล์ขณะสเปนชู้ตสามแต้ม
‎และนั่นเป็นการทำฟาวล์ครั้งที่สองของเขาครับ

1422
01:16:36,680 --> 01:16:40,120
‎ตอนนี้ผู้นำของทีมสหรัฐฯ ทั้งสองคน
‎ทำฟาวล์ไปแล้วคนละสองครั้ง

1423
01:16:40,640 --> 01:16:42,040
‎ซึ่งดูไม่ค่อยดีนัก

1424
01:16:42,120 --> 01:16:44,720
‎จะบอกว่าสหรัฐอเมริกาเริ่มต้นได้ไม่ดีนักก็ว่าได้

1425
01:16:44,800 --> 01:16:47,280
‎เมื่อผู้นำทีมทั้งสองต้องออกไปนั่งข้างสนาม
‎จากการทำฟาวล์

1426
01:16:47,360 --> 01:16:51,480
‎ครึ่งแรกไม่ราบรื่นนัก
‎เพราะปัญหาเรื่องการทำฟาวล์

1427
01:16:51,560 --> 01:16:57,360
‎ตอนนี้ยังเหลืออีกหลายนาที
‎และมีคนที่ต้องลงไปเล่นไม่ตรงตำแหน่งตัวเอง

1428
01:16:57,960 --> 01:16:59,520
‎พวกเขาส่งดเวย์น เวด

1429
01:16:59,600 --> 01:17:02,320
‎และเดรอน วิลเลียมส์ลงมาเร็วกว่าที่คาดไว้ครับ

1430
01:17:02,400 --> 01:17:05,200
‎บางครั้งคุณก็รู้สึกได้ว่าคุณเคยอยู่ที่นั่น
‎คุณเคยทำแบบนี้มาก่อน

1431
01:17:05,280 --> 01:17:08,640
‎ผมรู้ว่าผมทำได้ดีแน่ เมื่อลงไป ผมต้องทำให้ได้

1432
01:17:08,720 --> 01:17:12,440
‎เวดไปที่แป้นครับ เข้าวงใน สวยงาม

1433
01:17:13,800 --> 01:17:15,480
‎เวดแย่งลูกได้

1434
01:17:18,400 --> 01:17:21,160
‎ไม่ใช่แค่ผมที่ทำฟาวล์สองครั้งเร็วไป โคบีก็ด้วย

1435
01:17:21,840 --> 01:17:23,760
‎และทำให้ภาระตกไปอยู่ที่ดี เวด

1436
01:17:25,160 --> 01:17:27,280
‎เวด ซัดไปอีกสามแต้ม

1437
01:17:28,280 --> 01:17:30,240
‎นั่นแหละ เวด แย่งมาได้อีกครั้ง

1438
01:17:30,320 --> 01:17:33,120
‎คาดการณ์ได้แม่นยำและจบได้สวยยังอีกฝั่ง

1439
01:17:33,200 --> 01:17:35,520
‎ทำไป 18 แต้มแล้วนับจากลงสนาม

1440
01:17:35,600 --> 01:17:38,440
‎เอาจริงๆ นะ เมื่อคุณเรียกดี เวด
‎ออกจากม้านั่งข้ามสนาม

1441
01:17:38,520 --> 01:17:40,960
‎คุณก็มีทีมชาติที่ยอดเยี่ยมที่สุดเท่าที่เคยมีมา

1442
01:17:41,040 --> 01:17:44,480
‎ผมครองเกมได้ในการแข่งโอลิมปิก
‎เพื่อช่วยประคองชัยชนะของทีมไว้

1443
01:17:44,560 --> 01:17:47,320
‎จนกว่าพี่เบิ้มของเราจะกลับลงสนามได้

1444
01:17:48,120 --> 01:17:50,840
‎พอลส่งลูกขึ้นมา โคบี ไบรอันต์ทะยานแล้วยัด

1445
01:17:50,920 --> 01:17:53,760
‎แทรกได้สวย จบได้งาม

1446
01:17:53,840 --> 01:17:55,560
‎เราลุยอัดพวกเขายับ

1447
01:17:56,200 --> 01:17:57,760
‎แต่พวกเขาไม่ล้ม

1448
01:17:58,280 --> 01:18:00,480
‎เฟอร์นันเดซได้สามแต้ม

1449
01:18:00,560 --> 01:18:03,280
‎เหลือแค่สองนาที เฟอร์นันเดซ

1450
01:18:04,520 --> 01:18:08,320
‎ลงไปได้ยังไงนี่แค่เขย่านิดขยับหน่อย

1451
01:18:08,400 --> 01:18:10,440
‎แล้วก็ลงไปสวยๆ เลยครับ

1452
01:18:10,520 --> 01:18:12,280
‎นี่แหละครับวิธีพลิกเกม

1453
01:18:12,360 --> 01:18:15,600
‎ด้วยการทำแต้มรัวๆ ชู้ตลูกสามแต้มที่ปกติไม่ชู้ต

1454
01:18:15,680 --> 01:18:17,320
‎เก็บแต้มที่พลาดไป

1455
01:18:17,400 --> 01:18:19,480
‎แล้วไล่บี้ทีมสหรัฐฯ ขึ้นมา

1456
01:18:19,560 --> 01:18:22,600
‎ในฐานะนักกีฬา เราชอบช่วงเวลาแบบนั้น
‎เราชอบการแข่งขันพวกนั้น

1457
01:18:23,880 --> 01:18:25,800
‎เวดชู้ตสามแต้ม อีกครั้ง

1458
01:18:27,080 --> 01:18:29,720
‎และนั่นจะเป็นการปิดท้ายครึ่งแรกอย่างบ้าคลั่ง

1459
01:18:29,800 --> 01:18:30,960
‎(สหรัฐฯ อเมริหา 69 | 61 สเปน พักครึ่ง)

1460
01:18:31,040 --> 01:18:34,240
‎แต้มจากดเวย์นในครึ่งแรกช่วยให้เรานำอยู่ได้

1461
01:18:34,320 --> 01:18:38,200
‎ในการแข่งขันระดับนานาชาติ
‎ยิ่งทำแต้มทิ้งห่างได้เร็วเท่าไรก็ยิ่งดี

1462
01:18:38,280 --> 01:18:41,160
‎แต่เรากลับทิ้งห่างพวกเขาไม่ได้เลย

1463
01:18:41,720 --> 01:18:45,200
‎สหรัฐฯ ขึ้นนำสเปนอยู่ที่ 69 ต่อ 61

1464
01:18:45,280 --> 01:18:50,120
‎สหรัฐฯ พยายามกู้หน้าตัวเองคืน
‎จากความผิดหวังในปี 2004

1465
01:18:50,200 --> 01:18:54,160
‎ซึ่งอาจถือเป็นความผิดหวังอันดับที่สอง
‎ของนักบาสเกตบอลทีมชาติสหรัฐฯ

1466
01:18:54,240 --> 01:18:56,800
‎อันดับหนึ่งต้องเป็นของมิวนิค ปี 1972

1467
01:18:56,880 --> 01:18:59,720
‎ดั๊ก คุณเองก็ร่วมทีมในนัดนั้น
‎ที่แข่งขันกับสหภาพโซเวียต

1468
01:18:59,800 --> 01:19:01,120
‎ในนัดชิงเหรียญทอง

1469
01:19:01,200 --> 01:19:04,880
‎และมีผู้เกี่ยวข้องสองสามคน
‎ที่อยากคว้าชัยในเกมนัดนี้ให้กับทีม

1470
01:19:04,960 --> 01:19:07,880
‎และสำหรับคุณ แน่นอนว่าลูกชายของคุณ
‎คริสผู้เป็นผู้ช่วยโค้ช

1471
01:19:07,960 --> 01:19:10,000
‎เลอบรอน เจมส์ก็พูดไว้เมื่อวานนี้

1472
01:19:10,080 --> 01:19:13,240
‎คุณพูดเรื่องทีม เรื่องการเป็นตัวแทนประเทศ

1473
01:19:13,320 --> 01:19:16,880
‎และหากว่าสิ่งนั้นมันหมายถึงการลงแข่งโอลิมปิก
‎เขาก็บอกว่าเขาอยากคว้าชัยในนัดนี้ให้คุณ

1474
01:19:16,960 --> 01:19:19,560
‎ต้องขอบคุณเลอบรอนจริงๆ
‎ผมเคยได้พูดคุยกับทีมจริงครับ

1475
01:19:19,640 --> 01:19:21,760
‎เหลืออีก 20 นาที เกมก็จะจบลงแล้ว

1476
01:19:23,360 --> 01:19:26,280
‎ทีมชาติสหรัฐฯ ออกมาแล้ว
‎และคุณพอจะเห็นความตึงเครียด

1477
01:19:26,360 --> 01:19:27,840
‎พวกเขารู้ดีว่าการแข่งนัดนี้มีอะไรเดิมพัน

1478
01:19:28,360 --> 01:19:30,280
‎กาโซลปะทะฮาเวิร์ด

1479
01:19:31,440 --> 01:19:33,120
‎ต้องชู้ตภายในห้าวินาที

1480
01:19:33,200 --> 01:19:35,200
‎กาโซลใช้มือซ้าย

1481
01:19:35,840 --> 01:19:38,520
‎แล้วจู่ๆ ก็ห่างกันสี่แต้มไปแล้ว

1482
01:19:38,600 --> 01:19:42,680
‎ยิ่งใกล้จะจบเกม
‎แล้วเราอยู่ในสถานะที่แต้มมันสูสี

1483
01:19:42,760 --> 01:19:44,080
‎เพราะงั้นเร่งเครื่องกันเลย

1484
01:19:44,160 --> 01:19:46,440
‎ตอนนี้มันเหมือนว่าเราอาจชนะได้จริงๆ

1485
01:19:46,520 --> 01:19:48,280
‎เพราะงั้นก็เร่งเครื่องกันหน่อย

1486
01:19:48,920 --> 01:19:51,400
‎นาวาร์โร่วิ่งขึ้นมาว่องไว

1487
01:19:53,160 --> 01:19:56,320
‎นาวาร์โร่อีกครั้งครับ
‎อย่างกับนักวิ่งแล้วก็ชู้ตลงไปอีกครั้ง

1488
01:19:56,960 --> 01:20:01,760
‎สเปนชู้ตจากสนามถึง 60 เปอร์เซ็นต์
‎และทำให้พวกเขาตามอยู่แค่สี่แต้ม

1489
01:20:02,520 --> 01:20:04,680
‎ผมรู้มาตลอดว่าเรามีโอกาส รู้ว่าพวกเราชนะได้

1490
01:20:04,760 --> 01:20:06,560
‎เรามีโอกาส

1491
01:20:06,640 --> 01:20:09,960
‎ทุกคนต่างก็เห็นว่าเรามีโอกาส

1492
01:20:10,040 --> 01:20:13,240
‎ตอนนี้ทีมสเปนมีความมั่นใจ
‎ทีมสหรัฐฯ ปล่อยให้พวกเขาหายใจรดต้นคอ

1493
01:20:13,320 --> 01:20:16,120
‎และตอนนี้ทีมสหรัฐฯ ก็อยู่ไม่ติด

1494
01:20:16,200 --> 01:20:18,720
‎นาวาร์โร่ วงในกาโซล…

1495
01:20:18,800 --> 01:20:22,400
‎ตอนนี้สหรัฐฯ หยุดสเปนไว้ไม่ได้
‎เหมือนที่สเปนก็ไม่อาจยั้งพวกเขาไหว

1496
01:20:22,480 --> 01:20:24,840
‎เจมส์ไปที่แป้น ได้แต้มและฟาวล์

1497
01:20:25,440 --> 01:20:27,480
‎เกมเดินเร็วมากครับ

1498
01:20:27,560 --> 01:20:30,160
‎ว่องไว ดุเดือด

1499
01:20:30,240 --> 01:20:34,320
‎ทั้งสองทีมต่างพุ่งเข้าไปแย่งลูก
‎โดยมีเหรียญทองเป็นเดิมพัน

1500
01:20:34,920 --> 01:20:38,040
‎สเปนตามหกแต้มน่าจะดีใจกับโอกาสนี้

1501
01:20:38,560 --> 01:20:41,960
‎เป้าหมายของเรา เดรอน ซีพีแล้วก็ผม

1502
01:20:42,040 --> 01:20:46,200
‎“เมื่อเราลงไป เราจะสร้างความรู้สึก
‎และภาพที่แตกต่างไปให้กับทีม”

1503
01:20:46,280 --> 01:20:48,080
‎เขามาแล้ว คริส พอล

1504
01:20:48,160 --> 01:20:50,080
‎สหรัฐฯ พยายามรุกอีกครั้ง

1505
01:20:50,600 --> 01:20:54,520
‎เวด หมุนตัว เล่นลูกยาก แล้วก็สำเร็จ

1506
01:20:54,600 --> 01:20:58,200
‎เวดฟื้นคืนชีพอีกครั้ง ด้วยคะแนนนำอยู่สิบแต้ม

1507
01:20:58,280 --> 01:21:00,160
‎บอชให้วิลเลียมส์

1508
01:21:00,240 --> 01:21:03,080
‎เดรอน วิลเลียมส์ดีดตัวขึ้นไปแล้วก็ไม่พลาด

1509
01:21:03,160 --> 01:21:04,640
‎มันไม่สำคัญว่าใครเป็นคนทำ

1510
01:21:04,720 --> 01:21:07,760
‎หมอนี่ทำได้ 15 หมอนี่ทำได้ 12 หมอนี่…
‎มันไม่สำคัญเลย

1511
01:21:07,840 --> 01:21:08,680
‎แค่ต้องเอาชนะให้ได้

1512
01:21:08,760 --> 01:21:10,920
‎ไมค์ เครเซวสกี้ดูกังวลอย่างเห็นได้ชัด

1513
01:21:11,000 --> 01:21:13,400
‎เดินทางมาถึงห้านาทีสุดท้าย
‎ของควอเตอร์ที่สามแล้ว

1514
01:21:13,480 --> 01:21:15,080
‎การแข่งนัดชิงเหรียญทองในปักกิ่ง

1515
01:21:15,160 --> 01:21:19,280
‎โยนลูกให้กาโซล โอ้ นาวาร์โร่
‎ทำผลงานได้สุดยอดจริงๆ

1516
01:21:20,840 --> 01:21:22,560
‎แอนโธนีเตรียมชู้ตสามแต้ม

1517
01:21:23,240 --> 01:21:26,680
‎เรียบร้อยครับ อีกช็อตจากคาร์เมโล แอนโธนี

1518
01:21:27,280 --> 01:21:29,040
‎ควอเตอร์ที่สามใกล้จะจบลงแล้ว

1519
01:21:29,880 --> 01:21:32,600
‎นาวาร์โร่ วิลเลียมส์ทำได้ดี
‎ด้วยการกันเขาไว้วงนอก

1520
01:21:32,680 --> 01:21:36,760
‎แต่ก็เข้ามาได้อยู่ดี เลย์อัพ
‎โอ้ อีกลูกงามๆ จากนาวาร์โร่

1521
01:21:36,840 --> 01:21:39,040
‎จบลงไปแล้วกับควอเตอร์ที่สาม

1522
01:21:39,120 --> 01:21:41,600
‎(สหรัฐอเมริกา 91 | 82 สเปน
‎จบควอเตอร์ที่สาม)

1523
01:21:41,680 --> 01:21:44,640
‎สิ่งที่ผมบอกทุกคนคือ “สนใจแค่ควอเตอร์ต่อไป

1524
01:21:45,160 --> 01:21:46,760
‎ไม่ต้องไปกังวลกับคะแนน

1525
01:21:48,160 --> 01:21:51,440
‎เลิกคิดเรื่องเรื่องนั้น คิดแค่การเล่นตรงหน้า

1526
01:21:52,560 --> 01:21:56,360
‎ฉันไม่อยากให้ทุกคนคิดว่าสเปนจะชนะ

1527
01:21:56,880 --> 01:21:58,800
‎หรือจะทิ้งห่างเราไป เพราะมันไม่มีทาง”

1528
01:21:58,880 --> 01:22:01,760
‎รูดี้ เฟอร์นันเดซตัวจุดประกายของสเปน
‎เขาลงสนามแล้ว

1529
01:22:01,840 --> 01:22:05,720
‎เขาลงเล่นพร้อมทำฟาวล์ติดตัวไว้แล้วสี่
‎อีกแค่ครั้งเดียวจะถูกไล่ออก

1530
01:22:09,280 --> 01:22:11,040
‎โอ้ ส่งได้สวย

1531
01:22:11,120 --> 01:22:14,920
‎และกาโซลก็ปิดยอดได้เช่นเคย
‎ทำให้กลับมาตามอยู่ห้าแต้ม

1532
01:22:15,000 --> 01:22:17,560
‎คาร์เมโล แอนโธนีโยนชู้ตสามแต้มแต่ไม่สำเร็จ

1533
01:22:17,640 --> 01:22:21,600
‎ตอนนี้ในครึ่งที่สองทีมสหรัฐฯ
‎ชู้ตลูกสามแต้มลงแค่หนึ่งจากเจ็ดลูก

1534
01:22:22,200 --> 01:22:24,960
‎เฟอร์นันเดซชู้ตสามแต้มอีก แล้วก็ลงครับ

1535
01:22:25,040 --> 01:22:26,040
‎ห่างกันสองแต้มแล้ว

1536
01:22:26,120 --> 01:22:28,040
‎(สหรัฐอเมริกา 91 | 89 สเปน
‎ควอเตอร์ที่สี่)

1537
01:22:28,920 --> 01:22:32,720
‎ขอเวลานอกโดยทีมสหรัฐฯ
‎เนื่องจากโดนทีมสเปนรุกหนัก

1538
01:22:33,320 --> 01:22:37,560
‎สำหรับทีมสเปน สิ่งที่พวกเขาต้องทำคือ
‎บีบให้ทีมสหรัฐฯ ตกอยู่ในตำแหน่งที่

1539
01:22:37,640 --> 01:22:39,160
‎รู้สึกกดดัน

1540
01:22:39,240 --> 01:22:42,640
‎รู้ไหมครับ ตอนนี้ทีมสหรัฐฯ
‎เผชิญกับความกดดันอย่างมหาศาล

1541
01:22:42,720 --> 01:22:44,360
‎คะแนนห่างกันอยู่สองแต้ม

1542
01:22:45,480 --> 01:22:50,880
‎ในสายอาชีพของพวกเขา ผมไม่แน่ใจว่า
‎จะมีช่วงเวลาไหนที่กดดันไปกว่า

1543
01:22:50,960 --> 01:22:54,200
‎การแข่งโอลิมปิก กับคะแนนห่างแค่สองแต้ม

1544
01:22:54,280 --> 01:22:58,800
‎ดูเหมือนโลกทั้งใบกำลังบีบเราเข้ามา

1545
01:22:59,720 --> 01:23:03,560
‎ช่วงขอเวลานอก ผมเตรียมพร้อมจะพูดบางอย่าง

1546
01:23:03,640 --> 01:23:05,680
‎แล้วผู้เล่นก็เริ่มพูดกัน

1547
01:23:05,760 --> 01:23:09,280
‎โคบีกับกับดเวย์นและพวกเขาเริ่มพูดคุยกัน

1548
01:23:09,360 --> 01:23:12,680
‎“เราเอาอยู่ เราไหว”

1549
01:23:12,760 --> 01:23:15,720
‎พวกเขาถูกสร้างมาและพร้อมสำหรับช่วงเวลานั้น

1550
01:23:17,320 --> 01:23:19,560
‎ทีมสเปนไม่มีอะไรจะเสีย

1551
01:23:19,640 --> 01:23:23,000
‎พวกเขาสบายๆ พวกเขาไม่กดดัน
‎ตอนนี้ทีมสหรัฐฯ ต้องจัดกลุ่มใหม่

1552
01:23:23,520 --> 01:23:26,240
‎สำหรับช่วงแปดนาที 13 วินาทีสุดท้ายนี้

1553
01:23:26,320 --> 01:23:27,440
‎มันคือการแข่งนัดเดียว

1554
01:23:27,520 --> 01:23:30,800
‎นั่นแปลว่ามีผู้เล่นหลายคนที่กระสับกระส่าย

1555
01:23:30,880 --> 01:23:34,240
‎ผมรู้ว่าพวกเขารู้สึกกดดันมากกว่าผมมาก

1556
01:23:34,320 --> 01:23:35,320
‎ผมรู้ว่าผมพร้อม

1557
01:23:36,680 --> 01:23:38,920
‎เวดต่อให้โคบี ไบรอันต์

1558
01:23:39,000 --> 01:23:42,000
‎ไบรอันต์ลุย ลูกยากแต่เอาอยู่

1559
01:23:42,080 --> 01:23:47,560
‎โคบี บีน มนุษย์มหัศจรรย์
‎บอกว่ามาเพื่อกอบกู้เกมนี้ก็ว่าได้

1560
01:23:48,840 --> 01:23:52,160
‎โคบี ไบรอันต์โดนรูบิโอดัก
‎โคบี ไบรอันต์ทะลุเข้าไปได้

1561
01:23:52,240 --> 01:23:54,560
‎ส่งให้ฮาเวิร์ดที่จบด้วยการดังค์

1562
01:23:55,160 --> 01:23:58,360
‎และกลับมาขึ้นนำเก้าคะแนน
‎เหลือเวลาอีกหกนาที 45 วินาที

1563
01:23:58,440 --> 01:24:01,520
‎ใครกันที่เก็บทุกแต้ม เก็บสามแต้มได้หมด
‎โคบี ไบรอันต์

1564
01:24:01,600 --> 01:24:04,760
‎เขาทำคะแนนได้ เขาช่วยคนอื่นให้ทำคะแนนอีก

1565
01:24:04,840 --> 01:24:06,320
‎ในเกมเจ็ดนาทีที่เหลือนี้

1566
01:24:06,400 --> 01:24:09,600
‎มันรู้สึกเหมือนศึกที่ยิ่งใหญ่

1567
01:24:09,680 --> 01:24:14,560
‎คุณอาจเล่นได้ทั้งคืนเลย
‎ทดเวลากันไปสักเก้ารอบ

1568
01:24:14,640 --> 01:24:17,840
‎เรเยสลูกรีบาวด์
‎กลับมาที่เฟอร์นันเดซเปิดกว้างๆ มาอีกช็อต

1569
01:24:17,920 --> 01:24:19,600
‎แล้วก็ลงไป

1570
01:24:19,680 --> 01:24:23,240
‎แต้มสำคัญของทีมสเปนมาจากเฟอร์นันเดซ

1571
01:24:23,320 --> 01:24:26,440
‎มันห้ามปฏิกิริยาตอบโต้ของร่างกาย
‎และผมก็ประหม่า

1572
01:24:26,960 --> 01:24:28,560
‎ผมกังวล

1573
01:24:28,640 --> 01:24:33,160
‎คะแนน 98 ต่อ 92 อีกสามแต้ม
‎โคบี ไบรอันต์จัดให้

1574
01:24:34,560 --> 01:24:37,680
‎เหมือนการแข่งบาสเกตบอลนัดที่ดีที่สุด
‎บนโลกใบนี้กำลังเล่นอยู่

1575
01:24:38,480 --> 01:24:40,520
‎เฟอร์นันเดซขึ้นมา

1576
01:24:40,600 --> 01:24:43,240
‎ดังค์และฟาวล์

1577
01:24:44,480 --> 01:24:45,920
‎รูดี้ เฟอร์นันเดซ

1578
01:24:46,000 --> 01:24:48,880
‎รูดี้ เฟอร์นันเดซกับลูกนั้นเป็นยังไงล่ะ

1579
01:24:48,960 --> 01:24:51,000
‎ผมไม่อยากพูดว่าผมประหม่า

1580
01:24:51,560 --> 01:24:53,080
‎แต่ผมรู้สึกเหมือนว่า…

1581
01:24:53,600 --> 01:24:55,520
‎“ไอ้พวกนี้มันกัดไม่ปล่อยเลยว่ะ”

1582
01:24:57,200 --> 01:24:59,560
‎ห่างกันอยู่ห้าแต้ม ที่ 104 ต่อ 99

1583
01:25:00,080 --> 01:25:01,320
‎กลับลงมาวางแนวรับ

1584
01:25:01,400 --> 01:25:03,920
‎ใครจะมาชู้ตทำแต้มให้กับทีมสหรัฐฯ ได้

1585
01:25:04,440 --> 01:25:08,040
‎ไม่รู้เพราะอะไร แต่เมื่อช่วงเวลานั้นมาถึง
‎ในช่วงท้ายเกม ในการแข่งที่สูสี

1586
01:25:08,120 --> 01:25:09,600
‎ต้องมีการทำคะแนนใหญ่ๆ

1587
01:25:09,680 --> 01:25:11,480
‎เหมือนตกอยู่ในภวังค์

1588
01:25:11,560 --> 01:25:12,680
‎เหมือนไม่มีใครอยู่ตรงนั้น

1589
01:25:13,280 --> 01:25:16,120
‎พอผมผ่านไปถึงโซนส่งให้โค้บ

1590
01:25:16,200 --> 01:25:17,400
‎โค้บทำแต้มแบบเด็ดดวง

1591
01:25:19,240 --> 01:25:20,480
‎เล็งลูกสามแต้ม

1592
01:25:20,560 --> 01:25:21,680
‎ลงไปแล้ว

1593
01:25:26,080 --> 01:25:28,200
‎เขาหันมา แล้วทำท่านี้

1594
01:25:32,120 --> 01:25:33,120
‎โคบีบอกแล้วไง

1595
01:25:36,840 --> 01:25:39,840
‎คุณดื่มด่ำกับช่วงเวลานั้นได้
‎คุณสามารถมองไปรอบๆ สนาม

1596
01:25:39,920 --> 01:25:42,400
‎แล้วซึมซับมันมาให้หมด

1597
01:25:43,280 --> 01:25:44,640
‎แล้วมีความสุขกับมัน

1598
01:25:45,200 --> 01:25:49,000
‎มีใครไหมในเอ็นบีเอ
‎ที่จะรักช่วงเวลานี้ได้มากไปกว่าโคบี ไบรอันต์

1599
01:25:50,080 --> 01:25:52,840
‎นี่อาจเป็นการเล่นสี่แต้มที่ยิ่งใหญ่ที่สุด

1600
01:25:52,920 --> 01:25:56,640
‎ไม่เพียงแค่นั้นแต่รูดี้ เฟอร์นันเดซยังฟาวล์ครบ
‎จนต้องการออกจากสนามด้วย

1601
01:25:58,320 --> 01:26:00,400
‎ทีมสหรัฐฯ พอได้หายใจหายคอโล่งขึ้น

1602
01:26:00,480 --> 01:26:02,800
‎แต่พวกเขายังไม่อาจสลัดสเปนหลุด

1603
01:26:03,320 --> 01:26:05,280
‎คะแนน 108 ต่อ 99

1604
01:26:05,360 --> 01:26:07,640
‎เหลืออีกสามนาทีในศึกชิงเหรียญทอง

1605
01:26:07,720 --> 01:26:10,200
‎นาร์วาโร่วิ่งตัดเข้าในและ ทำแต้มได้อีกครั้ง

1606
01:26:10,840 --> 01:26:13,560
‎ในช่วงท้ายของเกม เราได้ใช้กลยุทธ์จริงๆ

1607
01:26:13,640 --> 01:26:16,480
‎เราต้องงัดฝีมือที่มีออกมาใช้ประโยชน์จริงๆ

1608
01:26:17,200 --> 01:26:21,880
‎คุณจะได้เห็น… เห็นการเล่นที่ยกระดับสูงขึ้น

1609
01:26:21,960 --> 01:26:24,480
‎นาวาร์โร่อีกครั้งครับ คราวนี้ส่งให้ส่งให้ฮิเมเนซ

1610
01:26:24,560 --> 01:26:27,560
‎เปิดช่องให้ตัวทำสามแต้ม แล้วก็สำเร็จ

1611
01:26:27,640 --> 01:26:29,480
‎กลับมาตามอยู่ที่สี่แต้ม

1612
01:26:30,440 --> 01:26:32,600
‎ทีมสเปนตีตื้นกลับมาตลอด

1613
01:26:33,480 --> 01:26:35,640
‎ความมั่นใจของคุณมาในช่วงเวลา

1614
01:26:35,720 --> 01:26:38,480
‎รู้ตัวว่าในช่วงเวลานั้น คุณจะไม่สมบูรณ์แบบ

1615
01:26:38,560 --> 01:26:41,440
‎แต่ตราบใดที่คุณไม่กลัว ก็ไม่มีปัญหา

1616
01:26:42,280 --> 01:26:45,920
‎ดเวยน์ เวดไปที่แป้นครับ
‎พอลด้วย เลอบรอน เจมส์ก็เช่นกัน

1617
01:26:46,000 --> 01:26:49,120
‎เจมส์เข้าวงไหน ส่งไปให้เวด
‎ตัวทำสามแต้มของเขา

1618
01:26:49,200 --> 01:26:50,600
‎ต้องอย่างนี้

1619
01:26:50,680 --> 01:26:53,600
‎และได้ไปอีกสามแต้ม เป็น 111 ต่อ 104

1620
01:26:54,840 --> 01:26:57,280
‎ผมจำนาทีนั้นได้เลย

1621
01:26:57,360 --> 01:27:01,520
‎มันรู้สึกสุดยอดอยู่ลึกๆ น่ะ

1622
01:27:02,280 --> 01:27:06,160
‎ทีมสหรัฐฯ ขึ้นนำหกแต้ม
‎กับเวลาหนึ่งนาทีกับยี่สิบวินาทีที่เหลือ

1623
01:27:07,000 --> 01:27:09,040
‎ทีมสเปนตั้งรับ

1624
01:27:09,800 --> 01:27:12,560
‎พอลส่งให้ไบรอันต์ ไบรอันต์หาช่องว่าง

1625
01:27:12,640 --> 01:27:14,840
‎พุ่งใส่แล้วลงไป

1626
01:27:14,920 --> 01:27:18,160
‎โคบี ไบรอันต์ทำสำเร็จ นำอยู่แปดแต้ม

1627
01:27:19,120 --> 01:27:22,720
‎เกมจบแล้ว แบบว่า เราเพิ่งได้เหรียญทอง

1628
01:27:23,400 --> 01:27:26,840
‎เสียงเชียร์ “ยูเอสเอ” ดังกึกก้อง

1629
01:27:26,920 --> 01:27:29,960
‎ในการแข่งขันบาสเกตบอลโอลิมปิก
‎นัดชิงเหรียญทอง ณ สนามกีฬาอู่เคอซง

1630
01:27:30,640 --> 01:27:33,560
‎เป็นหนึ่งในการแข่งขันที่ดีที่สุดเท่าที่ผมเคยเล่นมา

1631
01:27:33,640 --> 01:27:35,600
‎เตรียมตัวฉลองกันได้เลย

1632
01:27:36,960 --> 01:27:40,320
‎และทีมชาติสหรัฐฯ ก็คว้าเหรียญทองได้อีกครั้ง

1633
01:27:40,400 --> 01:27:41,680
‎(สหรัฐอเมริกา 118 จบ 107 สเปน)

1634
01:27:41,760 --> 01:27:47,160
‎หลังจากความผิดหวังในปี 2002
‎2004 และ 2006

1635
01:28:05,480 --> 01:28:10,160
‎และเหล่าผู้เล่นมาแสดงความยินดี
‎กับอดีตนักกีฬาโอลิมปิก

1636
01:28:10,240 --> 01:28:13,040
‎ดั๊ก คอลลินส์ของเรา ในนาทีแห่งความประทับใจ

1637
01:28:13,120 --> 01:28:17,120
‎และไม่เพียงแค่นั้น แต่ลูกชายของคุณ คริส
‎ก็เป็นส่วนหนึ่งของทีมงาน

1638
01:28:18,680 --> 01:28:20,800
‎วันพิเศษสำหรับครอบครัวคอลลินส์

1639
01:28:20,880 --> 01:28:23,360
‎วันพิเศษสำหรับทีมบาสเกตบอลสหรัฐฯ อเมริกา

1640
01:28:25,720 --> 01:28:30,160
‎ผมไม่เคยคาดคิดเลยครับ
‎แต่พวกเขาทุกคนต่างพากันมาที่โต๊ะนับคะแนน

1641
01:28:30,680 --> 01:28:32,640
‎พวกเขาถือดอกไม้มาหรืออะไรที่พอจะหาได้

1642
01:28:32,720 --> 01:28:37,680
‎พวกเขาขอให้ผมออกไป
‎และคล้องเหรียญทองที่คอผม

1643
01:28:37,760 --> 01:28:40,400
‎ทุกคนยิ้มกว้างและถ่ายรูปกัน

1644
01:28:41,600 --> 01:28:43,920
‎วันก่อนผมเพิ่งเอารูปนั้นออกมา

1645
01:28:45,480 --> 01:28:47,240
‎เพราะโคบีอยู่ข้างๆ ผม

1646
01:29:05,440 --> 01:29:10,160
‎ขวดน้ำอยู่ไหน ไหนล่ะ ขวดน้ำ พวกมันไปอยู่ที่ไหน

1647
01:29:10,240 --> 01:29:11,400
‎พวกมันอยู่ไหน

1648
01:29:11,480 --> 01:29:14,400
‎เหรียญทองจ้ะ อเมริกาจ๋า

1649
01:29:14,480 --> 01:29:16,480
‎เยส!

1650
01:29:16,560 --> 01:29:17,560
‎เยี่ยมมาก ซีพี

1651
01:29:17,640 --> 01:29:19,120
‎เยสเซอร์!

1652
01:29:19,200 --> 01:29:20,200
‎เยสเซอร์!

1653
01:29:20,280 --> 01:29:22,400
‎คนเก่ง!

1654
01:29:22,480 --> 01:29:24,280
‎- ใครๆ
‎- ไม่

1655
01:29:24,360 --> 01:29:27,360
‎- ใช่ ฉันบอกแล้วไง
‎- เขาจัดโคบี

1656
01:29:28,760 --> 01:29:34,840
‎ชื่อเสียงของเราที่ว่าชาวอเมริกัน
‎เป็นพวกฉายเดี่ยว ทำอะไรตามทางของตัวเอง

1657
01:29:35,480 --> 01:29:38,320
‎เราแค่ลงมาเล่นเพื่อโชว์ เราแค่ทำเพื่อชื่อเสียง

1658
01:29:38,400 --> 01:29:39,760
‎ไม่ใช่เพื่อทีมเวิร์ก

1659
01:29:39,840 --> 01:29:41,880
‎- บ้าไปแล้ว
‎- เก่งมาก พวก

1660
01:29:41,960 --> 01:29:43,640
‎จู่ๆ เดอะ รีดีม ทีมก็ไปถึงจุดนั้น

1661
01:29:43,720 --> 01:29:45,640
‎และพวกเขามีสิทธิ์มากกว่าใครหน้าไหน

1662
01:29:45,720 --> 01:29:47,640
‎ที่จะเย็นชาและเห็นแก่ตัว

1663
01:29:47,720 --> 01:29:52,480
‎พวกเขาคือทีมที่ยิ่งใหญ่ ที่ยอดเยี่ยมที่สุด
‎ที่ได้รับการกล่าวขวัญถึงในประวัติศาสตร์โอลิมปิก

1664
01:29:53,400 --> 01:29:55,880
‎ประเทศสหรัฐอเมริกา

1665
01:30:08,720 --> 01:30:12,400
‎ผมขึ้นไปที่แท่นและคิดถึงเส้นทางของตัวเอง

1666
01:30:13,400 --> 01:30:16,000
‎ผมไม่เคยรู้ว่าการได้เหรียญทอง
‎มันจะมีความหมายแค่ไหน

1667
01:30:17,320 --> 01:30:20,560
‎แต่ในวินาทีนั้น ทุกความรู้สึกที่ผมเคยมี

1668
01:30:20,640 --> 01:30:25,000
‎ทุกช่วงเวลาแห่งความลังเล การบาดเจ็บ
‎ณ ตอนนั้นมันไม่ใช่เรื่องใหญ่เลย

1669
01:30:26,400 --> 01:30:29,800
‎สิ่งต่างๆ เหล่านั้นล้วนเกิดขึ้น
‎เพื่อที่ผมจะได้มายืนอยู่ ณ จุดนี้

1670
01:30:38,160 --> 01:30:41,640
‎ผมปีติ ผมโล่งใจ

1671
01:30:41,720 --> 01:30:45,640
‎เหมือน “เอาละ เราทำได้แล้ว”
‎นึกออกใช่ไหมครับ

1672
01:30:46,160 --> 01:30:47,560
‎เรามารวมตัวกันเพื่อเป้าหมายนี้

1673
01:30:48,880 --> 01:30:52,080
‎เสื้อผมไม่มีชื่อเดนเวอร์นักเก็ตส์
‎เสื้อเลอบรอนไม่มีชื่อคลีฟแลนด์

1674
01:30:52,160 --> 01:30:55,240
‎เสื้อโคบีไม่มีชื่อเลเกอร์ แต่เรามีสหรัฐอเมริกา

1675
01:30:57,280 --> 01:30:59,400
‎เพราะทุกอย่างที่เราต้องเจอมา

1676
01:30:59,480 --> 01:31:02,000
‎หลายปีที่เราต้องเจอ อย่างความพ่ายแพ้

1677
01:31:02,080 --> 01:31:05,200
‎การไปยืนบนแท่นนั้น

1678
01:31:05,280 --> 01:31:07,200
‎มีเหรียญทองคล้องอยู่รอบคอ

1679
01:31:08,240 --> 01:31:11,120
‎เป็นหนึ่งในช่วงเวลาที่แสนทรงคุณค่า
‎ในเส้นทางสายอาชีพของผม

1680
01:31:12,080 --> 01:31:13,880
‎ผมคิดว่ามันเป็นการเริ่มต้นมาตรฐานใหม่ด้วย

1681
01:31:14,720 --> 01:31:17,040
‎มาตรฐานการเล่นบาสเกตบอลในอเมริกา

1682
01:31:18,840 --> 01:31:23,480
‎ไม่มีความรู้สึกไหนดีไปกว่าการชนะ
‎และได้เหรียญทองมาครองแล้ว

1683
01:31:24,000 --> 01:31:26,280
‎มันคือประเทศของคุณ มันคือโลกทั้งใบ

1684
01:31:27,000 --> 01:31:28,440
‎มันคือโอลิมปิก

1685
01:31:29,800 --> 01:31:31,640
‎ไม่มีช่วงเวลาไหนยิ่งใหญ่ไปกว่านี้แล้ว

1686
01:32:35,680 --> 01:32:37,680
‎เยสเซอร์ วันที่หนึ่งของการเดินทาง ยาหยี

1687
01:32:37,760 --> 01:32:41,440
‎เอาละ ออกเดินทางสู่ประเทศจีน
‎ไปคว้าเหรียญทองกัน

1688
01:32:43,600 --> 01:32:45,200
‎สิบสามชั่วโมงเหรอ

1689
01:32:45,280 --> 01:32:46,920
‎นานเกินไปสำหรับการนั่งเครื่องบิน

1690
01:32:47,520 --> 01:32:50,600
‎แต่เราจะไปแข่งโอลิมปิกกันเพราะงั้นก็ไม่มีปัญหา

1691
01:32:56,960 --> 01:32:58,040
‎เร็วเลย เทชอน

1692
01:33:04,080 --> 01:33:06,280
‎ถอดชุดนอนกันหรือยัง

1693
01:33:07,400 --> 01:33:09,720
‎โคบี ถอดชุดนอนหรือยัง

1694
01:33:12,360 --> 01:33:15,120
‎ดูฉันนี่ ชีวิตนี้ไม่เคยรู้สึกฟิตเท่านี้มาก่อนเลย

1695
01:33:15,200 --> 01:33:18,480
‎เขาสวยมาก เล่นเอาฉันเหมือนไอรอนแมนเลย

1696
01:33:20,000 --> 01:33:21,920
‎เข้าใจฉันใช่ไหม

1697
01:33:23,840 --> 01:33:25,520
‎นายใส่เบอร์อะไร

1698
01:33:25,600 --> 01:33:27,680
‎- สองปีก่อนนายใส่เบอร์อะไร
‎- สิบ

1699
01:33:27,760 --> 01:33:28,640
‎นี่ไงละ

1700
01:33:30,640 --> 01:33:31,920
‎อยู่นี่แล้วไง

1701
01:33:36,440 --> 01:33:38,200
‎ไปเร็ว ฟิลลี่ เร็วเลย

1702
01:33:41,720 --> 01:33:43,720
‎ทั้งหมดทั้งมวลมันแปลว่า “หลีกไปให้พ้น”

1703
01:33:48,240 --> 01:33:50,040
‎ไอ้เราก็นึกว่าแผนอะไร

1704
01:33:50,600 --> 01:33:52,840
‎นายหลอกฉันมาห้าปี

1705
01:33:52,920 --> 01:33:55,520
‎ฉันเพิ่งรู้ก็ตอนนี้แหละ นายต้องเปลี่ยนท่าแล้ว

1706
01:33:55,600 --> 01:33:57,840
‎ฉันจะถอดรหัสให้ออก

1707
01:33:59,800 --> 01:34:05,240
‎ผมคิดว่าวันนี้… มันทำให้ผมรู้สึกอะไรหลายอย่าง
‎และวันนี้ผมรู้สึกได้ถึงความรักชาติ

1708
01:34:05,320 --> 01:34:07,840
‎การได้มาอยู่ตรงนี้ ตรงหน้าเทพีเสรีภาพ

1709
01:34:12,080 --> 01:34:14,280
‎นี่คือเส้นทางสู่เหรียญทอง

1710
01:34:14,360 --> 01:34:16,560
‎ฉันเฝ้ารอจะคว้าเหรียญทองมาให้ได้

1711
01:34:16,640 --> 01:34:18,960
‎แล้วเจอกันใหม่ในตอนต่อไป

1712
01:34:19,040 --> 01:34:21,680
‎นี่คือคิง เจมส์ ดีเวดอยู่ข้างหลัง เขากำลังจะ…

1713
01:34:21,760 --> 01:34:22,600
‎แบม!

1714
01:34:22,680 --> 01:34:23,960
‎- เฮ้
‎- วันนี้ไว้แค่นี้นะ

1715
01:36:16,120 --> 01:36:19,000
‎คำบรรยายโดย หนึ่งฤทัย โพธิ์แดง