Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Gdyby dziś świecił księżyc, byłby w pełni…
oczekiwań na ten historyczny moment w piłce nożnej.
Albo w soccerze, ale tak mówią tylko w USA.
Nieważne, jakich słów użyjemy. Najważniejsza jest piłka.
I ludzie.
I ich nogi.
Zlatan podchodzi do karnego w przeddzień walki o Puchar Gwiazd.
Jestem Rob Stone.
Czy Zlatan da radę?
Zlatan zawsze daje radę.
Czy on wskazuje na mnie?
Wskazuję na ciebie, Robie Stone.
Jaki cudem mnie słyszysz?
Stary, skup się na karnym.
Co? Na tym karnym?
Zlatan strzela…
i gol!
To się nazywa futbol. Albo soccer. Ale głównie futbol. Jestem Rob Stone.
W ciągu doby
poznamy zdobywcę prestiżowego Pucharu Gwiazd.
Do tego czasu kibice będą się zastanawiać,
kto zostanie
Najjaśniejszą Gwiazdą na Rozgwieżdżonym Niebie Wszech Czasów.
To proste. Będzie nią…
Zlatan!
Sorry za spojler.
Chciałem powiedzieć…
Zlatan!
No dobrze!
Zlatan!
Sprawdźmy, co myślą kibice.
Weird Al Yankovic! Co ty na to?
Najjaśniejszą Gwiazdą na Rozgwieżdżonym Niebie Wszech Czasów
będę ja.
To naprawdę zacne. Mam na myśli, że głupie.
Posłuchaj.
Czy Najjaśniejsza Gwiazda na Rozgwieżdżonym Niebie Wszech Czasów
byłaby w moim zasięgu,
gdybym skradł talenty zawodników dzięki zaawansowanej genetyce?
Weird Al zna się na genetyce?
Mam z tego doktorat!
Jak inaczej wymyśliłbym piosenkę o klonowaniu?
Jak inaczej bym to wymyślił?
Weird Al?
Tak, Rob Stone?
Jesteś szalonym naukowcem?
No cóż…
Kto by się przyznał, Rob?
Czy szalony naukowiec by się przyznał?
Ale nie zaprzeczasz.
Mówię tylko, że Weird Al może robić wszystko, co chce.
Patrz.
Strzelę gola z wolnego.
Człowieku!
I po problemie.
Pora na komentarz fanów.
Cześć, człowieku w płaszczu.
- Zauważyli nas. - Idzie!
Jak myślisz, kto zostanie Najjaśniejszą Gwiazdą?
- Megan! - Ronaldo.
Megan! Nie bij mnie.
To by było na tyle.
Widzimy się na meczu o Puchar Gwiazd.
Żegna się z wami…
Rob Stone, uważaj!
- Straciliśmy płaszcz! - I równowagę.
Ale nie stracę szansy na selfie z Megan Rapinoe!
Nautai, nie czas na to.
Lecimy!
Złapią nas.
Cicho, Palio.
- Rapinoe, gdzie jesteś? - Nautai, nie teraz!
Nie sądzę.
Co to miało być, Zana?
Instynkt bramkarza.
Pośpieszmy się. Ochrona już tu idzie.
Nie traćmy czasu. Chcę selfie z Megan.
Czy ja dobrze widzę?
- Nie do wiary. - Co?
Nie sądzę.
Ups.
- Zablokowałaś Zlatana. - Już po nas.
Instynkt bramkarza?
Masz talent, choć nie tak wielki jak Zlatan.
Spokojnie. Nikt nie ma talentu Zlatana.
To prawda.
- Nautai ma. - Co?
Przynajmniej jeśli chodzi o żonglerkę, która chyba jest słabą stroną Zlatana.
Ale pojazd.
Zmierzmy się w żonglerce.
Pojazd do kwadratu.
Podziwiam pewność siebie.
Ale Zlatan to zawodowiec. Nie walczy z dzieckiem.
Boisz się, że dziecko cię pokona?
Ale teraz Zlatan nie jest w pracy, więc chętnie pokona każdego.
Daj spokój, Tai, bądź rozsądna. Pokona cię.
Rozsądek to nie moja bajka.
Zróbcie miejsce. Zaczynamy.
Zlatan pokaże ci, jak żonglować jak Zlatan.
Zlatan rządzi!
- Będzie ciężko. - Nautai może się wycofać.
Nautai tego nie zrobi.
Powiesz „zaczynamy”?
Nigdy nie skończyliśmy.
Po prostu powiedz.
Mogę najpierw zakończyć, a potem zacząć.
Zaczynamy!
Nautai!
Zlatan jest pod wrażeniem, ale co wy tu robicie?
Zakradliśmy się. Zbieramy na bilety. Jesteśmy drużyną.
To niełatwe. Mieszkamy w przyczepach.
Niedaleko nowego wysypiska.
Założyliśmy firmę, żeby kupić bilety.
Wypaliło dzięki inspiracji tobą.
I Megan! Przy okazji, znasz ją? Chcę zrobić z nią selfie.
Nie teraz, Nautai.
- Jesteśmy Rybakami Robaków. - Zwalczanie szkodników?
Najwyżej oceniane w necie! Pięć gwiazdek.
Biegniemy tam, skąd wszyscy uciekają.
To nasze hasło.
A to nasza reklama.
Co to ma być?
Wściekły skunks.
A co to za brzęczydełka?
Chałupnicze elektrołapki.
A to? Niech zgadnę. Elektrokulki domowej roboty?
Nasze kule ogłuszające.
Zasłużyliście na każdą gwiazdkę w necie.
Takiego kopniaka piętką we wściekłego szopa nie widziałem.
- Zlatan to lubi! - Gratki, O’Dang.
Zainspirował mnie twój gol przeciwko Bastii z 2013 roku.
Piłka nożna to dla was coś więcej niż tylko gra.
Jest obecna w całym naszym życiu.
To problem w bibliotece.
Tylko świetny zespół mógł złapać wściekłego skunksa.
Dzięki współpracy można uniknąć smrodu.
To jak gra przeciw Ronaldo. Wymiatacie w swoim fachu.
Ale super!
Ale może jesteście strasznymi tępakami i macie farta.
W każdym razie zasłużyliście na bilety.
Wyprzedali je, więc nic z tego.
Akurat mam cztery.
Są wasze.
Ale obiecajcie, że w razie czego pomożecie mi w potrzebie.
Halo?
Umowa stoi!
Tak!
Bardzo dziękujemy.
Chcieliśmy tylko podziękować i dać ci nasz kupon, a teraz to?
Zlatan nie dostałby się na szczyt, odrzucając kupony.
Nie ruszajcie się. Skoczę po bilety.
- Nie mogę! - Muszę się podrapać.
Nie ruszaj się.
Nic tak Zlatana nie cieszy jak sprawianie radochy fanom.
I pozostawanie w ciągłym skupieniu. Co to jest?
Prezent! Dla Zlatana?
„Otwórz mnie”. Oczywiście, tajemniczy prezencie.
Oby to był plecak odrzutowy.
Ech. Już jedną mam.
Odrzutowy plecak to dopiero prezent.
Wszyscy chcą selfie. Muszę wypieścić swój kucyk.
Co jest?
- To Zlatan? - Źle to brzmiało.
- Muszę się podrapać. - Nie ruszaj się.
Słodki, mały ślimaczek.
Jak masz na imię, słodziaku?
Cudownie! To twoje nazwisko?
Ślimaczku?
- O’Dang, czekaj! - Mamy się nie ruszać!
Nie słyszę cię, uciekam!
Już lepiej. Zlatan? Wszystko gra?
Jesteś tam, ślimaczku?
Pokaż się, ślimaczku.
Zlatan zabierze cię do ślimaczego sierocińca.
Albo cię zmiażdżę.
Twój wybór, twardzielu.
Nic ci nie jest?
Zostań tam, poluję na zielone coś.
Ślimak!
Właśnie, na ślimaka!
Nie, za tobą!
Zlatan?
Hej. Zejdź z kucyka!
Mam tylko kucyk, swój talent i twarz!
Złaź!
Nie waż się, robaku!
Co się dzieje?
Nie, to był nowy strój!
Moje szczęśliwe skarpetki!
Nie.
Co się stało?
Zdarzył się wypadek.
Jaki znowu wypadek?
Jaki? Zmutowany Zlatan!
Czy zanim Zlatan stał się mutantem, zdążył dać ci bilety?
Nie.
Nie!
NETFLIX PRZEDSTAWIA
- Cykaj te foty. - Chwila.
Z piłki wykluł się neonowy ślimak, który zmienił Zlatana w mutanta.
Halo?
Policja się rozłączyła.
No to wracamy do domu.
Obiecaliśmy Zlatanowi, że pomożemy mu z robalami.
Chyba to jego trzeba złapać.
Obietnic trzeba dotrzymywać.
Ale śmierć z rąk zmutowanego Zlatana mi nie pasuje.
W pojedynkę nie mielibyśmy z nim szans.
Ale co powiedział Zlatan?
Chwytamy szkodniki i gramy w futbol.
Jak nie my, to kto?
- Wiem, że się boisz. Ja też. - I ja.
Ja nie.
Może i się boimy, ale przynajmniej razem, jako drużyna.
I jako drużyna znajdziemy Zlatana.
Może czeka nas śmierć, ale to będzie rzeź drużynowa.
Brawo!
Jak go znajdziemy?
Jak trudno znaleźć szaloną, zmutowaną, zieloną legendę futbolu?
Mutant Zlatan zmiażdży was wszystkich!
Przebierzmy się i w drogę.
Zanim zaryzykujemy życie, możemy zrobić sobie krótką przerwę?
Nie ma czasu. Musimy się przebrać.
Tylko pięć sekund. Potrzebuję doładowania.
Zamknąć mi się tam!
Pięciosekundowa piłkarska przerwa?
Mutant Zlatan jest na wolności, to nie czas na…
- Hej! - Patrzcie na to!
I kto tu wymiata?
Zaraz ci pokażę.
Zamknąć mi się tam!
Duży jest.
I przerażający.
I śmierdzi!
Złapmy go.
- Włącz muzykę. - Przebieramy się?
Tak jest!
Słodka muzyka.
O, całkiem nowe tła.
Jasne i wesołe. Spoko.
Odbiło ci, O’Dang?
Palio, nie odpoczywamy.
Świetna przyłbica, Zana.
Spiąłem ze sobą rękawy!
Typowy Palio.
Chodźmy.
Rybacy Robaków!
- Zepsułem? - Zacząłeś przed skokiem.
Hasło mówimy podczas skoku.
Głupie ciuchy. Głupi sznur!
Może byś się tak zamknął tam na dole?
Jest blisko.
Czuję jego zapach.
- Nie. - Bingo!
Świetnie. Idź przodem.
Widziano szalejącego Zlatana, dużo bardziej świecącego niż zwykle.
Nikt nie wie, co się stało.
Stawiam na supermoce z kosmosu.
Przy telefonie jest X. Co o tym sądzisz?
Moim zdaniem stoi za tym geniusz zła.
Rozmawiałeś z nim?
Kim on jest, X?
To ja, Rob. To ja jestem geniuszem zła.
Używam modulatora głosu i się przechwalam.
Przecież to oczywiste, że dzwoni złoczyńca.
No kto dzwoni, Rob?
Nie musisz być opryskliwy.
Złoczyńca robi, co zechce!
Prysk, prysk, prysk!
X zmutował Zlatana?
Zgadza się, a to dopiero pierwsza gwiazda.
Niedługo posiądę talenty wszystkich gwiazd.
Modulator się zepsuł!
Jak mówiłem…
Mówcie, co chcecie o X, ale to naprawdę złowieszczy śmiech.
Jestem Rob Stone.
Rapinoe zbliża się do bramki.
McCready zastyga, a Rapinoe strzela.
McCready ratuje zespół! Rapinoe pokonana przez swojego zwierzaka!
Nie do wiary!
Ale z ciebie słodziak.
Przygotuj się na rewanż.
Tajemniczy prezent! Może to plecak odrzutowy!
Piłka? Już mam taką.
Nieźle.
Chcesz odwrócić moją uwagę i wygrać.
Nic z tego, mistrzuniu.
Szczekaj, ile chcesz, ale ja i tak się nie odwrócę.
McCready?
McCready? McCready!
Co to jest?
Ale z ciebie obrońca domu.
Gdzie jesteś, zieloniutki?
To powinna być łatwa robota.
Jakim cudem uciekł?
To Zlatan! Dziwisz się, że z nami wygrywa?
- Wyparował. - U nas też nic.
To nie ma sensu. Musi gdzieś tu być.
Dziwny billboard.
Musimy szukać dalej.
Głosuję za półminutową przerwą.
Co ty, Tai!?
Wymsknęło mi się.
Poza tym to był żart.
Nautai, czemu ciągle ją pompujesz?
Bo tak mówi pierwsza zasada pierdziuszki.
A nie: „Nigdy nie mówimy o pierdziuszce”?
- To trzecia. - A druga?
Już wiesz za dużo.
Rycerze Robaków prowadzą teraz akcję.
Powiedziałaś „świecący zielony ślimak”?
Z piłki? W prezencie?
- Już lecimy! - Musimy?
Cokolwiek to było, muszę się upewnić, że się nie powtórzy.
Zadzwonię na stadion. Dowiem się, kto przysłał prezent.
Witaj w sklepie kawalarza. Powąchaj kwiatek.
Mam cię. To wąż.
To nie czas na żarty. Daj telefon.
Zabawkowy?
Nie, prawdziwy.
Nie mam. Co powiesz na pierdziuszkę?
Nie! Znowu?
Nie musisz od razu mutować.
Uważaj trochę!
Te rzygi są antyczne!
Muszę się kontrolować!
Nie mogę cały zmutować!
Mały palec! Przynajmniej część mnie jest normalna.
Dowiem się, kto przysłał mi prezent, a potem mu przywalę!
Hop, hop, hop.
Dobra, Nautai. Bez spiny. To tylko twoja idolka.
Wszystko gra?
Zaraz zacznę krzyczeć.
Nie rób tego.
Megan nas potrzebuje, a ja chcę selfie!
Hej, tu jestem.
Gadający posąg? Jesteś gadającym posągiem?
Nie. Tutaj!
- Zrobimy sobie selfie? - Nie teraz.
Chowam się przed zmutowanym ślimakiem.
Uciekajcie, to zbyt niebezpieczne. To coś nie odpuści.
Czekam na Rybaków Robaków.
To właśnie my.
To niby was tak chwalą?
Bez obaw. Wszystkim się…
Ślimak!
Ale irytujący dźwięk.
Ostrożnie, może i wygląda jak zwykły ślimak,
ale zapewniam, że jest…
- Dorwijmy tego ślimaka! - Nie może się przyssać!
I co? Przyssał się?
Przyssał się.
Bez obaw, zaraz go zdejmę i zdepczę na miazgę!
A może selfie?
Nie teraz!
Zdenerwowała się.
Chyba tak!
Fuj.
I tak cię uwielbiam!
Uciekajmy!
Prawie nas zabiła.
- Żyjecie? - Ruchy!
Chyba nic jej nie jest.
Jest nie tylko wielkim artystą,
ale też cenionym neurochirurgiem i zagorzałym kibicem piłki nożnej.
Z dumą nadaję temu szpitalowi imię dr. Weird Ala Yankovica.
Chciałbym wygłosić przemowę,
ale mam akurat pacjenta, który nie może czekać.
Paluszku!
Nie martw się, mały. Ocalę cię.
Nie ma to jak skomplikowana siedmiogodzinna operacja.
Jesteś najlepszy!
Dziękuję.
Z radością przyjmuję tę dotację w imieniu mojej wspaniałej i skromnej osoby.
Prowadzę właśnie oszałamiające badania genetyczne,
które dosłownie was powalą!
Jestem zbyt zajęty, by tracić na was czas.
Dajcie ten pokaźny czek!
A oto burmistrz, dr Weird Al Yankovic!
Poproszę nożyce.
Ogłaszam Szpatułkowo za otwarte!
Uwielbiamy szpatułki!
Kochamy szpatułki!
Burmistrz Weird Al jest o wiele milszy niż naukowiec Weird Al.
Hej, Zlatan! Przestań!
Gadający hydrant?
Nie!
Gadająca czapka na hydrancie?
Nie, to ja.
Tutaj, na twojej głowie.
Kucyk?
Przecież wiem, jak się nazywam.
- Od kiedy mówisz? - Odkąd ten ślimak mnie ugryzł.
Chciał trafić w głowę, ale zassał mnie.
Teraz mówię, czuję i śpiewam!
Mam złe przeczucia co do wizyty u Ala.
Wytłumaczę to piosenką!
Nie mamy budżetu na kawałek musicalowy.
Wiem, że jesteś spięty, ale wyluzuj trochę.
Rób, co potrafisz najlepiej. Trzymaj się i wyglądaj.
Wiem, że w tym wymiatam, ale musisz mi zaufać.
Muszę się dowiedzieć, co planuje.
A teraz ucisz się, bo zrobię z ciebie koczek.
Męski koczek! Tylko nie to!
To wysoki budynek, a ja mam lęk wysokości.
Zabieraj te zielone łapska od moich ciasteczek!
- Sama się złapała. - No to fajrant.
Fajrant odwołany.
Możemy biec w drugą stronę?
Zrobimy sobie selfie?
Nautai, to nie pora!
- Nawet jej tu nie ma. - Przepraszam. Kocham ją nad życie.
Nawet jako szalejącą mutantkę.
Wypatrujcie dwóch zielonych olbrzymów.
Bez obaw, damy radę.
Bywaliśmy w gorszych sytuacjach.
Kiedy?
Pamiętacie, jak wylądowaliśmy samolotem?
To ci się tylko przyśniło.
Ale udało się!
Fuj.
- No bez jaj! - Fuj.
- Selfie? - To ciągle zły moment!
Zana, Palio. Oszołomimy ją.
Co? Nie możecie oszołomić Megan. Ona jest oszałamiająca!
Przekonamy się.
Gotowi, cel, pal!
Tai!
Dasz radę, Tai!
Dalej! Rzucaj!
Ja…
Nie mogę.
Nie ogłuszę swojej idolki!
Nautai, uciekaj!
- Uciekaj! - Co?
Aż tak się nie wyginam!
Dobrze, że znałam pierwszą zasadę pierdziuszki.
- Poznam drugą? - Tak, moje dziecko.
Zawsze miej zapasową.
Jeszcze raz!
Przestańcie już z tą pierdziuszką!
To akustyczne zjawisko działa zapalnie na mutację.
Mów po angielsku.
Ściskamy pierdziuszkę, ratujemy gwiazdy.
Rozumiem. Pierdziuszka gotowa do akcji.
Stąd przyszedł prezent.
Jeśli to sprawka Weird Ala, może to odwrócić!
Nic z tego.
Cześć, Zlatan. Jesteś moim ulubionym ślimaczkiem.
Zlatan nie jest niczyim ślimakiem!
A teraz mów, doktorze-burmistrzu Weird Alu!
Czemu jestem mutantem?
Odkryłem enzym, który sprawia, że można wyodrębnić czyjś talent.
Jest tylko jeden skutek uboczny.
Znikają boczki?
Daj mi skończyć!
Chodzi o mutację. Ślimak wyciąga talent na powierzchnię.
Wyciągam go z ciebie i wstrzykuję sobie.
I bum!
Weird Al zostaje
Najjaśniejszą Gwiazdą na Rozgwieżdżonym Niebie Wszech Czasów!
Chcesz ukraść umiejętności Zlatana!
Z twoich ust brzmi to jeszcze lepiej!
- Tak właśnie będzie. - Czyżby?
A mnie się wydaje, że ci się to nie uda.
Jak Weird Al to zrobił? I to Zlatanowi?
Podziękowania dla twoich kolegów za te nowe umiejętności.
Ukradłeś talent gwiazdom futbolu!
Ty potworze!
Będę jeszcze silniejszy, gdy ukradnę twój!
Szaleńczo złowieszczy śmiech!
Myślę, że powinieneś się naprawdę zaśmiać.
Nie jestem twoją małpką!
Gotowe. Dziękujemy za wybranie Rybaków Robaków.
Alleluja, darz bór.
Fajnie było niszczyć. Nie mówiąc już o ciasteczkach.
Ale nie chcę znowu mutować.
Ślimaki powinny dać ci już spokój. Pora na selfie!
Nareszcie!
Selfie!
- Pierdziuszkowe dzieciaki mnie uratowały. - Nie tak się nazywamy.
Chwila, pierdziuszki. Halo?
O nie.
Stadion szturmują gwiazdy, które wpadły w paranoję!
Nie chcą grać z mutantami.
Pierdziuszkowe dzieciaki to załatwią.
Znaczy, Rybacy Robaków. My znajdziemy Zlatana.
Wy z Megan zaopiekujcie się resztą gwiazd.
Ten mecz musi się odbyć.
Mam selfie.
Szybko. Puchar Gwiazd za godzinę.
Mam selfie!
Może zabrzmię jak wariat, ale zapewniam cię…
Żartowałem.
Nie chciałem odebrać wam całego talentu. Tylko kapeczkę.
Myślałem, że jeśli wezmę kapkę od każdej gwiazdy
i wstrzyknę ją sobie, zostanę Najjaśniejszą Gwiazdą.
Królem królów królów.
Nie spoczniesz, póki nie zrobisz tego wszystkim gwiazdom?
By zostać królem królów, muszę zmutować kilka gwiazd.
Gdybym usunął ślimaka wessanego w twój talent,
wziąłbym sobie kapkę i nic nie stałoby mi…
Gdzie twój ślimak?
Chyba połączył się z kucykiem.
Fascynujące.
Uciekaj, Zlatan!
On mówi?
Weird Alu, poznaj Kucyka.
Ruchy! Spadajmy stąd!
Przygotuj się na spotkanie z moimi wiernymi nożycami!
Żegnajcie, wierne nożyce!
I co ty na to?
I wy też, wierne nożyce?
Przydałaby się wierna piła do kości.
Chwila.
Papatki, Kucyku.
Zlatan, nie pozwól, by mnie pociął!
Mam cię.
Zlatan porusza się jak noworodek. Czemu?
Cały twój talent został zassany tu,
bym mógł spokojnie sobie go wstrzyknąć.
- Obiecałeś wziąć tylko kapeczkę. - Nie przypominam sobie.
Tadam!
Dobra, Kucyku, poddaj się!
Uczciwie ukradłem ten talent!
Odsuń się, Al.
Jestem nieobliczalny.
Gdybym dostawał pięć centów za każde takie hasełko kucyka…
Tak? Teraz masz do czynienia z kucykiem Zlatana.
Rany. Kopię tak jak Zlatan.
Nieźle. Skoro znam kung-fu, to znaczy…
Już ci to tłumaczę…
Masz w sobie również…
talent Zlatana…
do sztuk walki.
A także…
jego magnetyczne spojrzenie.
Zlatan, nie wiedziałem, że posiadanie tylu talentów
jest takie cudowne.
A ja nie wiedziałem, że ich utrata jest taka bolesna.
Hej, co robisz?
Przyczepiam cię. Chcę odzyskać swój talent.
Po co ten pośpiech?
Patrzcie. Bomby dymne!
Wykop je, Zlatan!
Nie trafiłem?
Bo mam cały twój talent.
Nie bądź głupi. Patrz.
Mówiłem ci. Nic ci już nie zostało.
Cały jest we mnie!
Nie na długo, Kucyku. Chaps!
Cały ten talent trafi do nowego domu, którym jest Weird Al!
Zlatan?
Czuję się
zlataniście!
To świetne uczucie być Najjaśniejszą Gwiazdą.
Nie zasłużyłeś na to!
Zasługuję na brawa za tę kradzież. I na Nagrodę Nobla też.
Zwycięstwo jest już moje.
Akordeonie, w drogę!
Zlatan!
Kucyku!
O nie. Nie ma Kucyka!
Dobra. Słuchajcie. Może nie wyglądają,
ale z pierdziuszkowymi dzieciakami nie ma żartów.
Tych dwoje powie wam, kto jest mutantem.
Dobra, słuchajcie. To poważna sprawa.
Czy to pierdziuszka?
- W rzeczy samej. - Co?
Zanim wam wyjaśnię, muszę coś załatwić.
Zrobimy selfie?
Przecież już zrobiłyśmy.
Racja. Wybacz.
Pierdziuszka powie nam, czy są wśród nas ohydne mutanty.
Mamy uwierzyć,
że worek na bąki ujawni, kto z nas jest „ohydnym mutantem”?
Hej. Oni uratowali mnie przed ślimakiem. Dajcie szansę pierdziuszce.
Tak właśnie powiedziałby mutant.
Dużo wiesz o zmutowanych ślimakach, co?
Może sama nim jesteś.
- Ale spina. - Nie jestem!
- Wiedziałam, że jesteś. - Dosyć!
Kłócicie się w takiej chwili?
Piłka nożna to sport zespołowy. Jesteście drużyną.
Przeprowadzimy testy pojedynczo, gdybyście wszyscy byli mutantami.
- Nie jestem mutantem. Marnujemy czas! - Tak mówią wszystkie mutanty.
Bez obaw, Nautai. Ja i moja miotła jesteśmy z tobą.
Nie jestem żadnym mutantem.
Ściśnij pierdziuszkę!
I co? Mutuje czy nie?
Nie jest mutantem!
Mówiłem! Cały czas wiedziałem.
Nie jestem mutantem!
Moja kolej.
Spokojnie. To szybkie i bezbolesne.
Mówiłam wam, że mam rację!
Dajesz, Zlatan.
Kopnij. Wiesz, że dasz radę.
Nie!
Mecz za dziesięć minut. Wypatruj Zlatana.
- Ten płaczący menel wygląda jak Zlatan. - Bo to jest Zlatan!
Zlatan?
Nie, to tylko sterta skóry i kości bez talentu i bez kucyka.
Jak to wygląda?
Jak do tego doszło?
Historia stara jak świat.
Al ukradł mój talent, by zostać
Najjaśniejszą Gwiazdą na Rozgwieżdżonym Niebie Wszech Czasów.
A ja nic nie mogę z tym zrobić.
Nie możesz się poddać!
Wciąż jesteś Zlatanem, z talentem czy bez.
Racja, ale musimy dotrzeć na stadion przed Alem.
Właśnie nauczyłem się chodzić.
A to dopiero początek nauki.
Spróbuj kopnąć piłkę.
Zlatan nie będzie próbował kopać.
Zlatan kopnie.
O co ci chodzi?
W porządku.
Nie spieszmy się.
Zlatan, pożongluj trochę.
Nie mogę, skradziono mi talent.
Teraz mam tylko swoją urodę.
Więc musisz wypracować talent na nowo.
Jeszcze raz.
Powtórka.
Hej! Zamknąć się tam na dole!
Jeszcze raz.
Nieźle! Widać postępy!
Odbierz nam piłkę.
Ale to wydaje się takie trudne.
- Smutny dzień. - Dlaczego, O’Dang?
Zlatan nie może odebrać piłki dzieciom.
Zlatan nie będzie tego słuchał.
Jeszcze raz.
Dawaj. Jesteś najlepszy.
Jeszcze raz.
Tak lepiej.
Teraz czuję się jak Zlatan!
Opisałbym to uczucie, ale świat umarłby z zazdrości.
Ktoś tu znowu jest sobą.
Zlatan! Zlatan! Zlatan!
Uwaga, kibice piłki nożnej, mecz zaczyna się za dwie minuty.
Czy ktoś widział Zlatana?
Jestem mutantem.
Daliście się nabrać.
Zlatan, może zabierzemy naszych kumpli na boisko?
Czas na mecz gwiazd.
Brakuje nam czterech zawodników.
Musicie do nas dołączyć.
W końcu macie talent.
A teraz i lepsze stroje.
Czas na ujęcie z lotu ptaka.
A teraz na szalejący tłum.
Widzimy skład gwiazd uzupełniony czwórką młodych miejscowych.
I to mi się podoba.
- Szukamy Weird Ala? - I Kucyka?
Chcecie opóźnić mecz?
Masz rację. Zagrajmy w gałę!
O tak. Zagrajmy.
Weird Al popisuje się talentem, a raczej talentem innych gwiazd.
Imponujące. Masz talent.
Nie bij braw, to łotr!
Posłuchajcie wszyscy!
Czy wszyscy słuchają?
- Głośniej! - Nie słyszę!
Co?
Jestem Rob Stone.
Jak wiecie, mam więcej talentu, niż możecie sobie wyobrazić.
Muszę przyznać, że to miłe uczucie.
- Słabiak! - Właśnie!
Śmierdzisz!
Nie musicie się denerwować.
Dam wam szansę na odzyskanie talentu.
Mecz.
W jednej drużynie wy.
W drugiej ja i kilka ślimaków.
Przegracie, a biorę wasz talent.
A jeśli wygramy?
Na pewno nie wygracie.
Jeśli nam się uda, oddasz każdy skradziony talent.
Umowa stoi! A może i nie.
- Że co? - Nic.
Czas na mecz.
Mutanci, na pozycje!
Trzeba mu odebrać Kucyka.
A co z meczem?
Trzeba to zrobić w trakcie meczu.
Jasne. Na szczęście to nic trudnego.
Pora na pierwszy gwizdek!
Doczekaliśmy się. To jak finałowa scena filmowego hitu.
Zelektryzowany tłum czeka na bitwę,
którą można opisać jako
„Że niby co?”.
Z jednej strony Zlatan, Megan i młodzieńcy ze złotymi sercami.
Z drugiej Weird Al i armia galaretowatych mutantów.
Kto zdobędzie Puchar Gwiazd? Jestem Rob Stone.
Kontra mutantów. To prawie jak Kosmiczny Mecz.
Zlatan przejmuje piłkę wślizgiem!
Czy ślimaki teraz odpuszczą?
Zmutowany Weird Al chce pokazać, jak się to robi.
Atakuje.
Gol!
Weird Al zdobywa pierwszą bramkę i tańczy z radości.
Może i ma złe zamiary, ale jak rusza tyłkiem.
Kolejna bramka!
Władca akordeonu i jego lepkie sługusy są na fali.
Wszystkie ślimaki szaleją.
Gol! Nareszcie.
Zlatan zdobywa bramkę dla swojej ekipy.
Podaj!
Weird Al znowu strzela gola.
Czy to koniec naszej kiepskiej młodzieży i ich złotych serc?
Kości zostały rzucone. Bo spadło mi udko. Gwiazdy przegrywają.
Mówi Rob Stone.
Gol!
Rapinoe po mistrzowsku unika potworów.
Potwory jednak przechwytują!
Rapinoe nie może się z tym pogodzić.
Rety. Smród, jakby komuś kanalizację wybiło.
Nautai mija te ohydne ślimaki jak tyczki.
Strzał i bramka!
Tak.
Siedem do trzech.
Gwiazdy zmniejszają straty.
Rapinoe do Palio. Ta praca nóg robi wrażenie.
Palio zdobywa bramkę na siedem do czterech.
Zana popisuje się robinsonadą.
Zlatan podaje.
O’Dang ucieka i gol!
Dzięki jego bramce jest siedem do pięciu!
Ciekawostka, tydzień temu Rybacy Robaków pozbyli się tuzina oposów z mojej piwnicy.
Siedem do sześciu!
Mamy remis!
O tak!
Rapinoe wyrównuje.
Czy gwiazdy wygrają ten mecz?
Wydaje się, że Zlatan musi coś udowodnić.
Król królów!
Ale jak to?
Najważniejsza jest piłka, ludzie i ich nogi.
Zlatan zbiera się do strzału i strzela.
Zamknij się tam…
Dziękuję.
Zlatan zdobywa bramkę w ostatniej chwili!
Gwiazdy wygrywają!
To już koniec!
- Tak. - Wygraliśmy!
Hurra!
Nie!
Chciałem być Najjaśniejszą Gwiazdą Wszech Czasów.
Teraz jestem tylko lekarzem-burmistrzem-mutantem.
Będzie tego!
Uważaj, Kucyku, to boli!
Nie tak jak porażka.
Nie zasługujesz na ten talent. Prawdziwy jest zawsze lepszy.
Ale było fajnie.
Cieszę się, że spróbowałem.
Fajnie wrócić do normalności.
Nie spuszczaj ze mnie powietrza!
Mam włosy w ustach.
I co ty na to? Dalej jestem twoim fanem.
Myślałem, że nigdy nie będę chciał opuścić głowy Zlatana.
Dopóki nie zdobyłem talentu.
Ominęło mnie coś? Byłem w kibelku.
Powiedziałem coś nie tak?
Teraz wyglądam tak.
Moje przystawki!
Wracaj tu! I wy też.
A ty dokąd się wybierasz?
Uciekające ślimaki! Chętnie skorzystam.
Pychotka.
Czas na danie główne!
Ani kroku dalej!
Chyba doznałem zmiany w swoim pierdcu.
Fuj.
Ukradłem talenty przy pomocy genetyki,
ale widzę, że postąpiłem źle.
Czas na odkupienie w stylu Weird Ala.
Cześć, Kucyku!
To ja, doktor-burmistrz Weird Al.
Ty nazywasz mnie mamą.
- Bądźmy rozsądni. - Mamo.
Tak cię wychowałem? Zjadasz własną matkę?
Obyś się zakrztusił.
Wcale nie jest mi ż-al. Niezła gra słów, co?
Mówisz z pełnymi ustami? Kto cię tak nauczył?
To chyba byłem ja.
Smakujesz bardziej wykwintnie, niż sądziłem.
Kto następny do wszamania?
Chcesz ich zjeść?
Musisz zacząć od Zlatana.
Zlatan!
Dam ci ostatnią szansę. Wróćmy do siebie.
Już się z kimś spotykam.
Chodziło mi o przypięcie mnie do głowy.
Ożyłem dzięki twojemu talentowi.
Wyobraź sobie, co możemy zrobić z talentem innych gwiazd.
A teraz również z talentem Weird Ala.
Dawaj, Zlatan. Razem możemy być najlepsi w historii.
Będziemy królami królów!
Nie ma króla nad Zlatana.
Nie ograniczaj się. Doczep mnie.
Talent czeka, aż go wchłoniesz.
No dawaj.
Pomyśl tylko, jakimi będziemy gwiazdami.
Zlatan już jest największą gwiazdą!
Może tutaj.
Ale zobaczymy, jaką gwiazdą będziesz w moich wnętrznościach!
Wyrzygaj go, Kucyku!
Raczej nie.
Wciąż mam miejsce na więcej!
Mógłbym zjeść nawet talent Davida Beckhama.
Hej! Co wy robicie?
Przeklinam cię, Rapinoe!
Chodźmy.
Zlatan!
Tak!
- Zlatan! - Zwycięstwo!
Zlatan, mamy to!
Chwila, a co z Weird Alem?
Chyba już po nim.
A masz, zielony świecący ślimaku śmierci. Uciekłem!
Przez dziurę, którą zrobił Zlatan?
Zrobiłeś jakąś dziurę?
Wspaniale!
Nawet o niej nie wiedziałem.
Pierwsze słyszę.
Czy ktoś ma miętówkę?
Proszę, doktorze-burmistrzu Alu.
Teraz jesteśmy przyjaciółmi. Mów mi doktorze-burmistrzu Weird.
Co my tu mamy?
Wiesz co? Proszę. Są twoje.
Nie mógłbym.
I tak wyrzuciłabym je do śmieci.
To było imponujące.
To był monstrualny mecz.
Gwiazdy wygrywają.
Jestem Rob Stone, co to był za mecz.
Chcesz się pozbyć szkodników?
Rybacy Robaków!
Rybacy Robaków rządzą!
Podaj do mnie!
Tutaj!
Tak!
Selfie!
Dam radę.
I o to chodzi!
Zamknijcie się tam!
Ciąg dalszy nastąpi.
KONIEC
Cześć, jestem Zlatan, jeśli ktoś nie wie.
Netflix chce, bym uspokoił najmłodszych, którzy martwią się o Zlatana.
To głupia historyjka.
Zlatan jest bezpieczny. Nie ma żadnych ślimaków w kucyku.
Ślimak w kucyku! Zabierzcie go!
Jest prawdziwy!
Napisy: Tomasz Suchoń