Downloaded from YTS.MX
[utwór Morcheeby „Rome Wasn’t Built in a Day”]
Official YIFY movies site: YTS.MX
[pikanie klawiatury telefonu]
[sygnał oczekiwania na połączenie]
[automatyczna sekretarka po angielsku] Cześć, tu Bob. Mam ręce pełne roboty,
nie mogę teraz odebrać.
- Zostaw wiadomość. - [piknięcie]
[kobieta po angielsku] Cześć, kochanie, skończyłam badanie.
[mówi z polskim akcentem] Mam je. Są przepiękne.
Zabiorę je tylko do laboratorium i wracam do domu.
Tęskniłam.
Możesz w końcu naładować telefon?
Pa. [śmiech]
- Dziękuję. - [po angielsku] Miłego dnia.
- Do widzenia. - Do widzenia. Miłego dnia.
[optymistyczna muzyka]
[mężczyzna po angielsku] Halo?
- Pani Kasiu… - [po angielsku] Ja tylko na chwilę.
[zaniepokojony] Uuu…
[po angielsku] Dzwoń po policję.
- I karetkę. - [po angielsku] Dobrze.
[piknięcie bramki]
[jęki kobiety]
[kobieta] Tak!
- [kobieta jęczy] - [mężczyzna dyszy]
Bob?
[okrzyk zaskoczenia]
- [Bob po angielsku] Kasiu! - Nie odbierasz, bo masz ręce pełne czego?
[jąka się] Wyjaśnię.
[po polsku] Co będziesz mi wyjaśniać? Głupolku parszywy!
Kasiu, nie rób tego!
Dupku zakłamany!
- [Bob] Kasiu, nie… - [po angielsku] Jak mogłeś?
Nie rób tego!
Jesteś oszustem!
Kochanie, proszę…
- Boże, nie wierzę, że to się dzieje! - [Bob] Czekaj!
Nie, słuchaj…
- [po polsku] Truteń! Leń śmierdzący! - Nie, Kasiu, to nie tak jak…
[Kaśka dalej po polsku] Ja robię badania, a ten się zabawia!
Kasiu, nie, Kasiu!
- [po angielsku] Co?! - Mów po angielsku, proszę.
[po angielsku] Dupek! Kłamca!
- [policjantka po angielsku] Stać! - [policjant po angielsku] Spokojnie!
[Kaśka szlocha]
[brzdęk kajdanek]
Ruchy. Idziemy!
[policjant] Spokojnie.
- Idziemy! No, dalej. - [Kaśka po angielsku] Puszczajcie!
[po angielsku] Skąd ona jest?
[po angielsku] Z mojej okolicy.
Co to za okolica?
Piekło?
[złowieszcza muzyka]
[cmoka] Gorzej.
Zakopane.
[melancholijna muzyka instrumentalna]
[żywsza muzyka]
[wzdycha]
Miałyśmy razem uratować świat.
Ale nie wyszło.
[stłumione bzyczenie]
Czas wracać do domu.
[wzniosła muzyka instrumentalna]
[kobieta] Trzy lata temu uznano nas
za najlepiej rozwijającą się firmę branży meblarskiej.
Dwa lata temu nasze meble zdobyły złoty medal na targach w Mediolanie.
- Rok temu… - [śmiech] Pani Agato.
Pani Agato, no, widzę, sukces goni sukces.
Niczym premier w rządowej telewizji.
Dlatego, panie prezesie, potrzebujemy nowej linii kredytowej
na kolejne inwestycje.
Rozumiem. Rozumiem, ale…
obawiam się, że jak wyjdę na zewnątrz,
to nie zobaczę kolejki ciężarówek po odbiór mebli?
No właśnie, właśnie.
No niestety, pani Agato, ten pani piękny statek jest jak Titanic.
Uratować go może tylko cud.
I o nim właśnie chciałabym z panem porozmawiać.
Ale pani jest uparta.
[uprzejmy śmiech Agaty]
- Czy to jest…? - Mhm.
Nie, to niemożliwe, żeby to było…
A jednak.
Nie. Złoża tego surowca są rzadsze niż…
ja wiem? Złoża diamentu.
Tak się składa, że jedno z nich praktycznie jest już moje.
To znaczy, że znalazła pani prawdziwy skarb w ziemi.
[śmiech Agaty]
Kolekcja Dubaj.
Zamówienie na 15 milionów euro.
- Od kogo? - Klient z Zatoki.
- Hm. - Dwojga nazwisk, oboje wiemy jakich.
Oczywiście mogłabym poszukać inwestora,
ale świętej pamięci mój ojciec zawsze mógł liczyć na pański bank.
Pani ojciec to był znakomity biznesmen, wizjoner.
Dobrze. Dobrze, pani Agato.
Jeszcze tylko jedno pytanie.
Czy połowa tej firmy przypadkiem nie należy do pani,
delikatnie mówiąc,
nieroztropnego brata?
- [stukot pociągów] - Człowieku!
Ja nie wiem, kim jesteś i o co ci chodzi!
Popełniasz błąd!
Dobra, ile? [jęki]
Dycha? Dwie? Trzy?
[krzyk] Kurwa, kurwa, kurwa! Po co te nerwy?
Po co te nerwy, no? Dobra! Trzy dychy.
Oddam co do grosza!
- Dziesięć! - Co?!
Nigdy nikomu nie byłem winien bańki!
Chodzi o Maroko?
No ale oddałem w ratach!
Może nie wszystko, ale na bank to nie była bańka!
Masz tydzień.
Dwa!
[pojękuje]
[bandyta] Dziesięć milionów!
[mężczyzna wzdycha z ulgą, dyszy]
- Masz tydzień. - Tak, tak.
[wzdycha, oddycha ciężko]
[sygnał połączenia]
[niezręczny śmieszek] Cześć, siostrzyczko. Hello. [zająknięcie]
Wróciłem! [niepewny śmiech]
Jak to „po co”?
A no stęskniłem się.
A może byśmy się tak spotkali, pogadali? [śmiech]
Ale ja mogę przyjechać, w każdej chwili.
Kocham cię!
[dyszy]
[pojękuje]
[spokojna muzyka instrumentalna]
[po góralsku] Krucafuks!
[szum deszczu]
[po góralsku] Coś ty ubrał?
No co? Ważny gość przyjeżdża,
to muszę wyglądać kulturalnie, nie?
Kulturalnie to jest w Ritzu, w Paryżu.
Zapewniam cię, że tam w takich garniturach nie przyjmują.
[błędnie wymawia francuski] Ekspert savoir vivre’u się znalazł.
Jak się tak znasz,
to ciekawe, czemu nie wyjeżdżasz do tego Paryża kwaśnicę podawać.
- Z litości. - O! Z litości.
Z litości! Nikt inny by z tobą w tej budzie nie wytrzymał.
Jeszcze słowo! Jeszcze słowo!
O! Jedzie twój oreł.
[krzyczy] Nu kaz parkujesz?
Ka masz łeb?
No jak to gdzie? Z tyłu!
Z tyłu to masz własny łeb!
Łeb na łeb i przeparkowujesz!
[po góralsku] Tata, chcieli my z Frankiem z wami oboma pogadać przed pracą.
Dobra, córuś, po robocie.
Tata, słuchaj…
- Pedziołech, po robo… - [szum auta]
Jedzie!
Franek, dawaj, syćka na miejsce! Jedzie!
Dawaj, na miejsce!
Godom ci, Jędruś, tak ceperkę wycyckam,
że będziesz mi do końca życia dziękował i odszczekiwał to, co żeś godoł.
Witomy! Witomy w naszej samotni!
- Dzień dobry. - Prosimy was piknie.
[w tle gra kapela góralska i gwar głosów]
Prosimy, pani prezes. Piknie was prosimy.
[Agata] Tutaj będziemy rozmawiać? Ciszej jest chyba na lotnisku w Bangkoku.
Dla VIP-ów mamy salę VIP-ów.
Tędy, pani prezes, prosimy.
Pani prezes, uszanowanie.
- Jestem, mam pieczątki i formularze. - To pijaczysko co tu robi?
Za znieważenie urzędnika państwowego grozi kara.
Jędruś, odpuść.
Pan referent dopilnuje formalności,
żeby nie było, że chcę was oszukać.
Oszukać? Jakie oszukać? Pani prezes!
U nas to nikt nigdy jeszcze nikogo nie oszukał.
Tędy, pani prezes. O!
Pięknie! Pięknie, tu.
Tędy, pani prezes.
[sygnały pociągów]
[gwizdek konduktora]
[wzdycha]
[rżenie konia]
[po góralsku] Poczekajże. Już lecę.
Pochwalony! Może pomogę z bagażem, ka trzeba zawiezę?
- Nie, dziękuję. - Taka piękna kobitka nie może dźwigać.
Ja zawiezę ka trzeba, kwaterę znajdziemy.
Będzie tanio, bo dzisiaj promocja.
[po góralsku] Tom godkę to sobie do ceprów łostowcie.
[ryk motocykla]
Ty! Ceprze jeden!
Jak jeździsz? Tu jest Zakopane, a nie autostrada!
No zabiłby mnie.
To jest cała dolina, którą mi sprzedajecie?
Tak, pani prezes.
Calućko!
[urzędnik] Według księgi wieczystej numer 567 łamane na 89,
łamane na 45, łamane na 36 z dnia…
- Tak! - Moment!
[młoda kobieta] Ojciec!
- Możemy już? - Nie teraz!
- [urzędnik] …dolina na niej jest… - Pedziołech już, że ta?
- Ale ja nie potwierdziłem! - Cobym ja ci czegoś nie potwierdził!
- Jest czy nie jest? - Zasadniczo…
Pani prezes, siadajcie. Siadajcie se piknie.
Umowę to my możemy podpisać jeszcze dziś.
Nie możemy.
Bo jo nic nie sprzedaję.
- Jak to nie? - Normalnie!
Rano jeszcze sprzedawałeś, a teraz co? Nagle masz problem? Jaki?
Taki, że na tej ziemi matka mnie urodziła. Sentymentalny jestem.
[krzyczy] W szpitalu, sietnioku, w Zakopanem cię rodziła!
Pani prezes wybaczy. Chwileczkę.
Zgłupłeś? Widziałeś, kiela chce dać? Zer jak stela do Sopotu!
A ja w rzyci to mam, nie podoba mi się ta baba!
Szacunku nie ma, nie będę z nią gadał ani nic jej sprzedawał!
[Franek] Ojciec! Możemy już?
Nie możecie!
[krzyczy] Nie będziesz mojemu synowi godoł, co może, a co nie!
[Franek] To możemy czy nie?
- Możecie! - Nie możecie!
Myślisz, że nie wiem, o co chodzi?
Żal ci dupę ściska, że więcej zarobię, bo moja połowa jest większa!
No może i większa, ale bez mojej gówno warta! [śmiech]
Jestem w ciąży!
- Nie jesteś! - No, ojciec.
Teraz to już raczej nie masz na to wpływu.
- A z kim? - A z nim.
Nie zgadzam się!
A ja się zgadzam!
[krzyczy] Nie pójdziesz za tego gołodupca!
Nie gadaj tak o Franku!
Sama wiem, za kogo się wydam!
Choćbyś pół Podhala z dymem puścił. I uszanuj to, ojciec, krucafuks!
Franek, heboj. Wychodzimy.
[jąkając się] Ale…
Moja krew!
Racy moja.
Racy matki.
A mój syn to nie jest żaden gołodupiec.
Ino najlepsza partia na Podhalu!
Zaraz uwidzisz!
Pani prezes!
[Agata] Rozumiem, że sytuacja się zmieniła i pan teraz już sprzedaje.
- Syćko jak leci! - Ta!
[urzędnik] Siostra podziela tę decyzję?
Czyja siostra?
- Jego siostra. - Ale on nie ma siostry!
No jak, no przecież połowa ziemi pana Jędrzeja i dom na działce są jej.
Od kiedy wyjechała już nie są.
- Jest jakaś siostra? - Ni ma!
- Bo jest w Chicago! O! - Ale nadal ma prawo do ziemi.
Nie, bo nie ma nic do gadania!
- Dokumenty tego nie potwierdzają. - Ja potwierdzam!
Tak jest! Wacuś świadkiem. Grunt i chałupa są moje.
[Wacuś] Jego, na mój dusiu, pani prezes, syćko jego, syćko.
Który grunt? Która chałupa?
Kaśka?
[w tle muzyka góralska]
[Jędrek] Ta baba to jest finansowa gruba ryba!
Tłusta, można powiedzieć.
Duża okazja!
Szkoda byłoby nie wykorzystać tej baby.
No, ani okazji.
No, szkoda byłoby.
No, wiedziołech, że się dogadamy jak brat z siostrą.
Nie dogadamy się.
- Klucze. - Nie mam.
- Zawsze tu były. - A teraz nie ma!
Kaśka, sama pedziałaś, że tu się nigdy nie wrócisz.
Ale wróciłam.
Miło mi, że się cieszysz. Przepraszam.
- Ka… Kaśka! - A widzisz?
Górola z człowieka to nawet colą nie wypłuczesz.
Macie tydzień.
Albo sprzedajecie mi całą dolinę,
albo nie kupuję nic.
Pani prezes, czy ja godoł, że nie sprzedajemy?
Jak trza będzie, to i Krupówki dorzucimy.
- Tłusta okazja! - [krzyczy] Twoja rodzina, twoja!
Szlag ją trafił!
[dzwoni telefon komórkowy]
Cholera!
[telefon nadal dzwoni]
[hamowanie i trzask]
Jak jeździsz?!
Spokojnie, no. Przecież nic się nie stało.
Jak to nic?
A walizka?
Zawsze to lepiej rozwalona walizka niż rozmazany trup na drodze.
A co wy tutaj macie jakąś akcję włażenia pod koła?
Mogłaś mnie zabić.
Ale nie zabiłam.
Nic ci nie jest.
[przeciągle] O...
Urazy po takim wypadku mogą się pojawić po jakimś czasie.
Ale zawsze moglibyśmy to sprawdzić.
Na jakiejś kawie.
Hm?
Moglibyśmy?
No!
[mężczyzna] To nie moglibyśmy?
Nie to nie.
[pogodna muzyka]
Zrelaksowana i jak zawsze zjawiskowo piękna!
Daruj sobie.
Na mnie twoje teksty nie działają.
[jęk, ze śmiechem] Dureń!
Ale twój ukochany dureń.
Ile tym razem?
Siostra!
Bo się obrażę.
Znowu masz kłopoty.
Raczej szansę na zrobienie biznesu życia.
Kolejnego?
Ale tym razem to zupełnie coś innego. Można zarobić kupę forsy.
Ale, jak mówisz, a ja się uczę od najlepszych,
żeby wyjąć, trzeba włożyć.
Ile?
- Dziesięć. - Tysięcy?
Milionów.
[śmiech] Żartujesz?
Uwierz mi, to nie ma nic wspólnego z żartem.
Nie mam dziesięciu baniek.
Na pewno coś wymyślisz.
Potrzebuję zabezpieczenia.
Twoje udziały w firmie przepiszesz na mnie.
Żartujesz?
To nie ma nic wspólnego z żartem.
Zarobisz na nowym biznesie,
zwrócisz pożyczkę, udziały wrócą do ciebie.
Przecież nie chcę cię okraść, chcę ci pomóc.
Tu są papiery, podpisz je.
[niepewne, niedowierzające westchnienia]
[złowieszcza muzyka]
[wzdycha z rezygnacją]
[Agata] A kasę…
uruchomię po tym, jak coś dla mnie zrobisz.
Co?
Chcę tu kupić ziemię.
Zbudować dom. A jedna góralka robi mi problemy.
Trzeba jej utemperować charakterek.
[prycha] Ty chcesz tu kupić ziemię? Wybudować dom?
Przecież ty gór nienawidzisz.
Ludzie się zmieniają.
[cichnące kroki]
[uroczysta muzyka]
[wydech]
[kobieta z oddali] ♪ Ej, góry i doliny Dołbym was zezłocić ♪
♪ Ej, kieby się mi chcioły ♪
- ♪ Młode roki wrócić ♪ - [dzwonki owiec]
[kobiecy śmiech]
♪ Ej, kieby mi się chciała ♪
- ♪ Moja Kaśka wrócić ♪ - [Kaśka piszczy radośnie]
[obie się śmieją]
[kobieta po góralsku] O ty sierścioku! [śmiech]
Dyć całe Podhale dudni, że się wróciłaś
i że od razu namieszałaś.
A u mnie jakoś jeszcze nie byłaś. Och ty sierścioku jeden!
Nieładnie, nieładnie. [śmiech]
Tak się cieszę, że cię widzę!
No już, już, bo mnie tu zaraz całą obślinisz. Już.
No chodźże, pokażże się, jak ty wyglądasz?
[okrzyk uznania]
No urosłaś.
Chudaś okropnie!
No tak jakok myślała.
[obie piszczą]
Dwa dni goniłam za syćkim, co lubisz.
A skąd wiedziałaś?
Takie rzeczy się wie, sierścioku.
Zyntycę ci przyniesła.
I coś jeszcze,
co lubisz, a co u was w Ameryce na pewno nie mają.
No. No, pijże, pij.
[jęk zachwytu]
Pyszna ta twoja Żyntyca.
[kobieta się śmieje]
Się wie.
No i co?
[sapie i dyszy]
[śmiejąc się] Godołech?
Prędzej wyjedzie, jako przyjechała.
Ma już dość?
No. Jak cholera ma dość. Patrz.
Patrzę.
[w tle rżenie konia i śpiew ptaków]
Boże, jak ja za tym tęskniłam.
[Kaśka wzdycha]
[wzruszona] Trochę roków trza pedzieć to tęsknili zajedno.
Ale ważne, żeś jest.
No i co tera, sierścioku, zamierzasz?
Zacznę wszystko od nowa.
Założę tu pasiekę.
Z tamtych dwóch starych uli?
To dopiero początek.
Początek wielkiej cyfrowej pasieki.
- Czego? - Cyfrowej pasieki.
[jąkając się] Ty…
Ty pszczołom do zadków czipy będziesz wsadzać?
Ulom.
Pracowałam przy takich w Stanach.
Czujniki będą rejestrowały wilgotność, temperaturę, kondycję pszczół,
dźwięk i ruchliwość roju.
Będą wysyłały te dane do chmury, analizowały je.
Do moich uli dołączy cała okolica,
potem Podhale, a u mnie będzie centrum dowodzenia.
Ktoś tu się chyba naoglądał hamerykańskiego science-fiction.
[śmieje się]
A to twoje
centrum dowodzenia… [krzycząc] Houston [śmiech]
to ka będzie? W tej szopie starej?
No! Podłączy się sieć, prąd.
Będzie piknie.
[niepewne stęknięcie] No może. Ej.
Masz.
Rumaka swojego ci daję!
Bo na piechotę tego Houston to ty tu nie wychodzisz.
[śmieje się]
Uwzięła się!
Krucafiks!
Wiedziałech,
że w twoim rodzie baby to weredy.
[oburzona reak cja] U mnie baby są weredy?
- A może u mnie, co? - [prycha] Czekaj, czekaj, czekaj.
Przebacz mi, bo zapomniałech.
Z kimże ta twoja baba się zadała?
- Z kucharzem? [śmiech] - Z kelnerem!
No to jeszcze gorzej!
A przynajmniej nie uciekła do Ameryki przed tobą jak twoja.
Może i uciekła do Ameryki.
[krzycząc] Ale nie twoja sprawa, nie tobie o tym gadać!
Do mnie z rękami, ty krucafuksie?
Jak cię pierdolnę…
Przerobię cię na oscypka, ty!
[dalsze niesłyszalne krzyki]
[grzmoty i szum deszczu]
[kapanie wody i szum deszczu w tle]
[głośny grzmot]
[grzmot]
[kapanie wody]
[stukot okien na wietrze]
Gdzie się rozbijasz, baranie?
[grzmot]
Hej!
[razem] To ty?
[krzycząc] Co ty tu robisz?
Ja? To ty się rozbiłeś na mojej ziemi!
Ten teren jest prywatny!
Pakuj się na swój motor i zawijaj się stąd!
Motocykl popsuł się!
Rano go naprawię i zawijam się!
Ale zamierzasz w tym czymś spędzić tu noc?
Nieraz mi uratował życie.
Alaska, Grenlandia, góry Pakistanu.
Niech zgadnę. Wyprawa na Nangę?
Jestem mistrzem surwiwalu!
[krzyczy z wysiłkiem]
[razem] Nie!
[Kaśka] Dobra!
Chodź do mnie! Warunki są spartańskie,
ale wysuszysz rzeczy i zadzwonisz po pomoc.
Dzięki,
ale nie ma nic lepszego niż noc pod gwiazdami! [śmiech]
Szczególnie dla niedźwiedzi.
Tu są niedźwiedzie?
Szesnaście.
Małe stado na wymarciu.
Pewnie głodne po zimie.
Czekaj!
[mężczyzna] Ej!
[grzmot]
- [Kaśka dyszy] - Ohohoho.
Ale rudera!
[jąkając się] Znaczy się taki rustykalny styl bardziej.
Musisz mi dać namiary na swojego dekoratora.
Ja mam nadzieję, że jakiś zazdrosny górol to mnie ciupagą stąd nie pogoni.
Rozbieraj się.
[zakłopotany śmiech] Ale że aż tak od razu?
[zalotny śmiech] Przecież po to tu jesteśmy.
W sumie…
Musisz się ogrzać.
Znam na to najlepszy sposób.
Ja też.
[wzdycha namiętnie]
Coś cię powstrzymuje?
[z niezręcznym śmiechem] Może ta nagła ilość żeńskiego libido.
No rozbieraj się.
[muzyka wzbiera i urywa się]
A może najpierw trochę pogadamy?
Nie.
[muzyka wraca]
Dobrze.
Możemy ominąć grę wstępną. Ha?
Dla mnie nie ma problemu.
[stęka]
Jestem za.
No, może nie jest to moja najlepsza forma,
ale tam gwarantuję, że jest szczytowa.
[mówi namiętnie] Ściągaj wszystko.
Góralski temperament. Dobrze.
No, to lubię.
[wzdycha i stęka]
[sapie zziajany]
[westchnienie ze śmiechem]
Ale jakby co, to ja jestem…
gotowy.
Zakładaj to.
[śmiech mężczyzny]
[śmiejąc się] Lubimy przebieranki. [śmiech]
Chcesz mieć Janosika?
[sapiąc] Dobrze, to będziesz miała Janosika.
[sapie]
[zawadiackie zawycie]
[mężczyzna sapie ze zmęczenia]
Hej!
[Kaśka] I co?
- Dzwoniłeś? - Do kogo?
Chyba po kogo?
Kogoś, kto cię zabierze z tym złomem.
Po pierwsze to nie złomem.
Po drugie nie mam dużego wachlarza możliwości.
A po trzecie telefon mi się rozładował.
A on też był z tobą w górach Pakistanu?
Dokładnie. Kilka wypraw razem.
Chyba ze trzy razy wzywałem z niego helikopter ratowniczy.
- [śmiech] - No, do Anglików.
Byli kompletnie nieprzygotowani.
[wzdycha] Brak zasięgu.
[niepewna reakcja] Dobra, to ja rano naprawię motocykl i…
pojadę dalej.
[wzdycha]
A ty tak nie boisz się tutaj mieszkać sama?
A czego mam się bać?
Tego, że pewnej nocy zwali mi się na łeb jakiś pseudoalpinista z Warszawki?
A poza tym ja sobie nie przypominam, żebym mówiła ci, że mieszkam tutaj sama.
A jednak.
A ja myślałem, że już nie ma takich kobiet.
Pięknych.
Niezależnych.
Takich, które nie boją się niedźwiedzi. [śmiech]
I zapewne robią pyszne nalewki.
[śmiech] Pigwówka?
[zaprzecza] Litworówka.
[jęk zachwytu]
Góralska. Receptura babci.
Najlepsza na rozgrzanie stóp.
[parska i kaszle]
Właśnie tej butelki używała babcia miesiąc przed śmiercią.
[kaszląc] Czemu od razu nie powiedziałaś? Tfu!
Masz jakiś węgiel?
Spokojnie. Nie jesteś pierwszy, który się na nią połakomił.
- Byli inni? - Mmmm.
Ale przeżyli?
Przeważnie.
Chociaż nie. Dwóch oślepło.
Ale tylko na miesiąc.
[oboje się śmieją]
Z tyłu domu jest szopa.
Trzeba przynieść drewno do kominka.
[wzdycha, po czym się śmieje do siebie]
[jęczy]
- [Wacuś] Czekaj. Trzymasz? - [Jędrek] Podnoś!
- Trzymaj! Kurna, ciężki. - Razem!
- No kaj idziesz? - Czekaj!
- Krucafuks! Nie w tą stronę! - [grzmoty i deszcz]
[Wacuś] No tam idź! No kaz idziesz?
- Dawaj tu! - Pierunie, poczekaj no!
Wiatr!
Dokąd idziesz?
No podnieśże!
Co tu się?
Ej!
Co wy? Psie budy będziecie kraść?
Jakie psie budy?
- To są ule, ty psi ogonie, ty! - Znasz go?
- [krzyczy] To paszoł won! - Siekierę ma! Spierdalaj!
[przytłumione krzyki zza okna]
[grzmot]
Zwariowałeś?
Co ty robisz?
- To nie ja! - A kto?
Duch gór?
Kobieto! Chroniłem twój dobytek!
Walczyłem w tornadzie i w burzy!
Rzeczy ci wyschły!
Zwijaj się stąd!
[grzmot i szum deszczu]
[dynamiczna muzyka]
No już, sio!
Idźże stąd!
[wściekłe beczenie]
[jęk bólu]
[stęka]
- Wyjechał zza zakrętu jak kretyn. - [lekarka] Aha.
Nie no, dla mnie to wygląda jak rogi kozy?
[mężczyzna] Bawoła.
- Na masce. - Aha.
Jak to na TIR-ze, no.
Miałem kiedyś podobny pojedynek na szosie podczas wyprawy na Alaskę.
- [szeptem] Alaskę? - I Kanadę.
[wzdycha]
[dmucha przez usta]
[szybki wdech]
O nie, nie. A to co?
A to co? [zadziwione westchnienie]
- Co? - No to. To wygląda jak uczulenie.
W takim miejscu! To może być niebezpieczne.
Ja bym rekomendowała całodobową obserwację.
Za chwilę kończę, to możemy…
Nie mogę.
Rano idę na Mnicha. [niezręczny śmiech]
Muszę sprawdzić sprzęt.
- [jąka się] No to mo… - Dziękuję.
No to właściwie moglibyśmy to zrobić razem.
[mężczyzna] Dziękuję!
Takie ciacho!
[złowroga muzyka]
[lekarka nuci]
O!
[jąkając się] Dzień dobry. Miałam już zamykać, ale proszę, proszę.
Godom ci.
Chłopa jej trzeba znaleźć.
Co by ją ostawił jak ten jej amerykański Rob.
Bob.
Bob, Rob, jeden pierun.
Najważniejsze, że jak jej już całkiem zalezie za skórę,
to jej Podhale zbrzydnie
i nie będzie mogła patrzeć na tę piękną ziemię i znowu wyjedzie.
Piknie. Ino widzi mi się, że już se ona kogoś i znalazła.
I to on przegonił nas, a nie ją.
No bo to nie był nasz! Ino obcy.
Jak nic Słowok.
Jaki Słowok?
No jaki Słowok? No ze Słowacji.
Godom ci.
Swojego tam musimy wsadzić.
Słowoka przepędzi,
ją zbajeruje, a potem ostawi.
- Genialny plan. - Mhm.
Ino kaj my takiego kamikaze najdziemy?
Za dutki to i Brad Pitt do nas przyjedzie.
[podśmiechują się]
[stukanie naczyń i sztućców, ciche rozmowy w tle]
Kierowniku.
Kawkę proszę.
- Co, ciężki poranek? - Aha.
Poranek, dzień, noc. Łatwo nie jest.
Piekło przy tym miejscu to wczasy w Ciechocinku.
Ale widoki przynajmniej ładniejsze.
[przełyka, wzdycha] Widoki może są, tylko góry wszystko zasłaniają.
Mówię ci, jak możesz, to stąd wiej.
I mówi ci to ktoś, kto wąchał niejedno góralskie gówno.
Kierowniku.
To co? Na drugą nóżkę?
Od razu godom, spr…
Sprawa nie jest prosta.
Co ty godosz?
Bardzo…
prosta.
Od razu godom: nikt nie będzie mi godoł, jak mam robić.
- [reakcje zrozumienia] - Ani stać nade mną.
Kielo zrobim, telo mojego.
To znaczy, zgadzacie się, tak?
Ni.
No jak to? Przecie dopiero co… No czemu ni?
Bo ni.
- [Jędruś] To jest moja siostra, Kaśka. - [Wacuś] Jędrusia siostra, z Ameryki.
[obaj się śmieją]
- Kaśka? - [Jędruś] No.
- Mówicie o Kaśce? - Mm.
Trzy razy do niej startowałem w liceum.
Dwa razy prawie wylądowałem na pogotowiu.
A trzeci…
[odgłos nalewania]
Nie chcecie wiedzieć.
Sami krętacze i oszuści.
Mieszka tu na przykład taka Maryla.
Niby z kwater żyje.
Ale turysty to u niej od roku nie było. Co?
Ja nie wiem, czemu nie było?
Ja nie wiem, czym się zajmuje?
Nalewką robioną na lewo bez certyfikatu.
A mógłbym pomóc, uregulować. I co? I nic!
- [w tle podniesione głosy] - Ale najgorsze…
Najgorsze…
to jest to góralskie disco polo.
Zjeżdżają na Sylwestra.
I drą te mordy: „Zakopane! Jedziemy!”. To jedźcie, kurwa!
Ale kiedyś to się skończy, wiesz? Wtedy przyjdą do mnie i co?
„Włodziu, pomózze, Włodziu, zróbze co”.
[w tle odgłosy kłótni]
A ci dwaj to co za jedni?
[prycha]
A. To są dopiero orły.
Szukają poskromiciela siostry tego wąsatego,
bo im blokuje sprzedaż ziemi.
Kaśka to nie jest pierwsza lepsza dziewczyna, rozumiesz? Nie jest!
Podobno szukacie fachowca?
Krucafuks!
[razem] Słowok!
Słowok?
Rozumiem, panowie, że nie jesteście zainteresowani.
Czekajże, czekaj! [zająknięcie]
No kto pedzioł, że nie jesteśmy?
Siadaj.
Znaczy się…
turysta.
Taki przypadkowy, co?
Nomad, można nawet powiedzieć.
[Wacuś] Mm.
I od razu cię Kaśka tak do chałupy wpuściła?
A widać ma do mnie słabość.
[krzycząc] Pierdolisz! Ostatnie, co by Kaśka miała, to słabość do kogoś…
Mówię ci, kręci, aż mu dym uszami idzie. Podstawiony.
Nasz kamikaze!
- Nie, to nie! - Bieresz tą robotę czy nie?
A to zależy.
Kielo?
Ile czasu? A tydzień.
Czasy… Dutków kielo?
Dla was to ekstra oferta, po kosztach, no.
Ale robimy po mojemu.
Nikt nie może się dowiedzieć, że cokolwiek nas łączy
i gadacie mi wszystko.
Bez kręcenia.
Niedoczekanie twoje!
Czekaj.
Dowiesz się telo, kielo będziesz musiał.
Jeszcze nie było tak, coby się górol ceprowi spowiadał!
To są nasze warunki.
[w tle huk maszyn i pokrzykiwania]
[mężczyzna] Dawaj!
[jazgot piły]
- Dzień dobry! - Dzień dobry! Dawaj, dawaj!
Już, stop! Już!
[piła cichnie]
- Potrzebuję drewno na gonty. - Nie, nie ma drzewa.
- Jak to nie ma? - [mężczyzna] Nie ma.
- Tu leży cała masa. - Pańciu, to syćko sprzedane.
A możecie polecić jakąś ekipę do naprawy dachu?
Ekipę… Nie, nie, no,
syćkie ekipy to do stycznia przyszłego roku zarezerwowane.
Mój brat tu był?
Macie brata?
Jakiego brata?
Dobrze wiecie, jakiego.
[śmieje się]
[wizgot uruchamianej piły]
[startuje silnik]
[Kaśka] To przyszłość pszczelarstwa.
Ja pracowałam nad takim rozwiązaniem w Stanach.
[mężczyzna] E, to są takie hamerykańskie wymysły.
Właśnie, że nasze! Polacy to wymyślili w Dolinie Krzemowej.
Takie inteligentne ule naprawdę mogłyby uratować pszczoły przed wyginięciem.
Słuchajcież.
Jeszcze się taka baba nie narodziła,
co by mi miała godoć, jako ja mam z pasieką gazdować.
Swoją se zróbcie.
I zrobię. Żebyście się nie zdziwili.
Biorę te ule. Wszystkie!
Syćkie już wyprzedane.
[bzyczenie pszczół]
Rozumiem.
[w tle rytmiczne uderzenia i pokrzykiwania]
No co? Jaja se robisz?
A stówka jeszcze będzie?
Swojego chcesz ocyganić?
No koszty rezerwacji.
[głośno krzycząc] Stówkę masz?
Hę?
Stówkę masz?
[krzyczy] Że co?
Że gówno. Masz.
Dzięki.
[w tle gaśnie silnik samochodu, zamykane drzwi]
Przysięgam, jeśli jeszcze raz cię tu zobaczę,
to załatwiam sobie pozwolenie na broń.
Podhale to nie Dziki Zachód, by najpierw strzelać,
zanim się spyta, co sprowadza.
Żebyś się nie zdziwił.
Skąd masz te ule?
Podobają ci się?
Nie.
Marna jakość. Kiepskie drewno.
[niedowierzający jęk] Czyli podobają.
To są ule pokoju.
[stęknięcie] Na miejsce tych, które straciłaś.
A, czyli to była jednak twoja robota!
Ja tego nie powiedziałem.
Co ty robisz?
Złaź!
Spokojnie. Zajmowałem się stolarką.
W Albanii stawiałem most na dzikiej rzece.
W tym tygodniu zajmie się tym fachowiec.
Kilka ruchów młotkiem, dwa gwoździki i po sprawie.
Zresztą ja nie mogę pozwolić, żeby przez tydzień
lało ci się na tę śliczną główkę. [śmiech]
Ale ma być ładna pogoda!
Złaź!
Co?
[przeciągły krzyk]
- [łoskot upadku] - [stęka]
- [kaszle] - Nic ci nie jest?
To zależy,
czy chcesz mi zrobić usta-usta.
- Czyli nic. Wstawaj! - [jęcząc] Nie mogę oddychać!
- Co jest? - [stęka z bólu]
O Jezu!
[dyszy]
Jakby widzę mroczki przed oczami.
- [jęczy] - Nie ruszaj się.
To może być kręgosłup. Dzwonię po pogotowie.
Nie! Bo ja mam traumę po wypadku.
Boję się karetek!
Co?
Dobra. Nie jestem ubezpieczony.
Chcesz płacić? Proszę bardzo.
[jąkając się] Twój dach, twoja drabina, pracownik.
To ja bym się na twoim miejscu zastanowił.
[stęka z bólu]
[mężczyzna] No. Ja sobie tak tutaj…
Tak sobie tutaj poleżę.
Zaraz mi przejdzie. No.
[mówi cicho] Chociaż to w domu byłoby wygodniej, ale…
[pojękuje z bólu]
[mężczyzna] O tak, wdech, wydech. Wdech…
Chodź. Powoli.
[jęczy z bólu]
[wielokrotne jęki i stękanie]
Powoli, powoli.
[mężczyzna sapie i pojękuje]
[krzyczy z bólu]
- Już. - Ehe.
[mężczyzna dyszy]
Dasz radę położyć się sam?
[przestaje dyszeć]
Wolałbym…
- [walnięcie] - Dobra, dobra, żartowałem.
[łapie powietrze]
Ale naprawdę to zwykła kanapa by wystarczyła.
[jęcząc z bólu] O Jezu.
[dyszy i stęka]
Dobra. Przyniosę poduszkę.
[mężczyzna] Aha.
Tak, tak.
[ciężko oddycha]
Jeszcze będziesz mnie prosić, żebym tutaj został.
[z oddali skrzypienie łóżka]
[sapie]
[szeptem] Jeszcze będziesz mnie prosić,
żebym wezwała to pogotowie.
[niepokojąca, gardłowa, chóralna muzyka]
Halo!
[zapada cisza]
Chyba jednak potrzebuję pomocy!
Halo!
Już jestem.
Myślałam o tym…
co mogłoby ci zrobić dobrze.
Tak?
[Kaśka śmieje się cicho]
Mhm.
A właściwie…
kto mógłby.
Mam kilka pomysłów.
[czule] Ja też.
[stuk otwieranych drzwi]
[zdyszana] Już żech jest. [dyszy]
To on?
No. Rozbieraj się.
Do gaci i na deski.
- [niewinny śmiech] - [niezręczna reakcja]
[głośno przełyka]
- [rozpaczliwe męskie krzyki] - Jad żmijowy wizme!
Końskie łajno!
[krzyczy]
Stary…
Wymieniamy!
- I uwalniamy! - [mężczyzna krzyczy z bólu]
Dajże! Tak, tak, tak!
I dawaj, dawaj!
- Lecimy! Gonimy! - [mężczyzna zawodzi z bólu]
A kaj idzie?
Jeszcze nie skończyłam!
Na deski wróci!
Dziękuję bardzo.
Nie ma potrzeby.
Już mi lepiej.
Jak ręką odjął!
[obie się śmieją]
Dziękuję!
[łapiąc dech] Nie ma za co!
Dawno się tak dobrze nie bawiłam!
[śmieje się]
A ładny chłop.
To on ci ten namiot pod chałupą rozbił?
To on. Alpinista z Warszawki.
Teraz to już na pewno nie wróci. [śmiech]
[bez przekonania] Eee…
No dobra, dobra, pakujemy, pakujemy. [śmiech]
Tak, panie prezesie, jesteśmy gotowi do uruchomienia produkcji.
Potrzebujemy tylko…
Umowa na nową linię kredytową leży na moim biurku.
Fantastycznie.
Kiedy możecie uruchomić środki?
No jak tylko pani podpisze umowę kupna ziemi, pani Agato.
- To kwestia kilku dni. - Dobrze.
Dobrze, w takim razie czekam. Do widzenia.
- Do widzenia. - [sygnał końca połączenia]
[sygnał połączenia]
Patryk?
Jak tam nasze sprawy?
Słucham?!
Daję ci trzy dni!
Chcę mieć tę ziemię za trzy dni!
[w tle szum wody]
[jęk bólu]
[głośny jęk]
[niskie beczenie]
[żywa muzyka]
Ożeż ty!
Spokojnie!
Spokojnie, zwierzaczku. No…
[groźne beczenie]
- [Patryk jęczy z bólu] - Niech zgadnę. Noc w lesie?
Nie ma specjalnie o czym mówić.
Normalna rzecz dla mężczyzny.
Tak?
- Nawet tak delikatnego? - [jęknięcie]
Raczej twardego jak suszona wołowina.
A ja wspominałam o tym, że zrobiłam doktorat z alergii? Mogłabym…
Chętnie. Ale innym razem.
Tak? Kiedy?
- A… No… - Do widzenia!
[otwarcie drzwi]
Jest tu jakieś wyjście od tyłu?
[jąkając się] Od tyłu? Nie wiem.
Ale co tak przez okno?
No… Ale…
No…
- Zorro się znalazł. - [start silnika]
Apetytu narobi, a potem radź sobie sama, kobieto.
O! Dzień dobry.
Proszę, proszę.
No bez wstydziochy, no przecież widzę, że drugi raz. Proszę.
No. Chodź, chodź, no.
[lekarka] Tak?
O, i siadamy.
O.
No. To z czym mamy problem?
[w tle muzyka z wesołego miasteczka]
[jąkając się] Nie mogliby my się spotkać kasik w mniej popieprzonym miejscu.
Dobra, dobra.
Jak sprawy?
Tak jak się umawialiśmy.
[podśmiechując się] A, znaczy się cosik było. Bzykanko?
[głośno się śmieje] No i jak?
Moją siostrę? Już ci ja…!
- [Wacuś] Nagle cię na siostrę wzięło? - [Patryk] Panowie.
Było…
prawie.
Ale zaszły pewne komplikacje.
Wiedziałem. Znowu go wyrzuciła.
Specjalista z Warszawy, a przypatrzcie się!
- Baby do wyra nie umie zaciągnąć! - Kiedy nic na nią nie działa.
Jest zupełnie inna.
Inna niż inne.
Wiadomo, [śmiech] moja krew, moja krew.
A nasze interesy, sietnioku, to co?
A mówiliście, że gdzie jutro jest?
U Maryli. Syćkie się tam spotykają.
A gdzie macie tu urząd miasta?
- Hań! - Hań.
Co ty godosz? Hań!
[Jędruś wzdycha]
[majestatyczna muzyka instrumentalna]
Mogłabyś wreszcie zalegalizować tę bimbrownię.
Jaką bimbrownię?
[Maryla] To nie bimbrownia.
Ino produkcja tradycyjnej litworówki na domowy użytek.
No. Napijmy się. Masz.
[Maryla] Może jeszcze mam podatki od niej płacić?
A co? Bruksela dała mi recepturę?
Mojaż to litworówka. Moja i nikomu nic do niej. Na zdrowie!
- [lekarka] No to siup! - [pisk]
- Kaśka! - Jagódka!
[obie śmieją się i piszczą]
Ale ty urosłaś!
Jestem.
- No. - Przepraszam.
Szesnaście postojów na siku.
Pęcherz wróci do normy.
Z resztą może być gorzej.
A Maryla mówiła, że przyda ci się dobry informatyk.
Trzy lata studiuję w Krakowie. Chyba się nadaję?
- Napiszę ci taki kod do tych uli… - Ej!
…że córy Babilonu będą się rumienić, ale pod warunkiem,
- że opowiesz mi o nocnym najeźdźcy. - [Maryla syczy]
O kim?
- No co? - O pięknym motocykliście.
- [lekarka wzdycha] - Dajcie spokój.
Ani on piękny, ani nie ma o czym gadać.
Brzydki też nie jest.
[stuknięcie]
A ty skąd wiesz?
Był u mnie.
Pan „byłem na szczycie świata, zeskoczyłem z niego,
a potem pływałem z delfinami po Kostaryce”.
- Ten? - Ten.
No wypisz, wymaluj ten.
A Kaśka go z chałupy wygnała.
Żeście się uczepiły.
Nie chcę mieć z tymi chłopami nic wspólnego.
Rozumiem cię.
Też kiedyś byłam w tym miejscu.
[lekarka] Aż trafił mi się ostatni egzemplarz samca alfa na tej ziemi.
- O, ja o nim chcę posłuchać. - Ej, ej, ej!
Co? No, ciężarnej należą się pikantne szczegóły.
Gatunkiem chronionym nie będę się dzielić.
[pukanie do drzwi]
[razem] A ten tu czego?
- [Włodek] Pochwalony. - Pochwalony, pochwalony.
Dzień dobry.
Dobry.
- Nie zaprosicie? - Ni.
No przecież gościa to chyba wypadałoby.
Coby ja ci zaraz nie pedziała, co ci może wypadnąć.
No chyba że akurat zajmujecie się czymś nielegalnym.
- Jakim nielegalnym? My tu mamy… - Szkołę rodzenia.
[Jagoda] Tak.
- Właśnie miałyśmy ćwiczyć skurcze. - Tak.
Pod okiem pani doktor.
Dzień dobry. Jak zdrowie?
No właśnie. Tutaj pan szuka kwatery, pani Marylu,
a pani przecież wynajmuje pokoje i z tego żyje,
także postanowiłem przyprowadzić klienta i skontrolować warunki, bo mogę z urzędu.
- Stój. Ani kroku. - [Jagoda dyszy]
Kaj indziej szukaj to kwatery.
Ale szukaliśmy.
Nigdzie nie ma, tylko u was.
[Jagoda sapie]
I u mnie.
[sapanie ustaje gwałtownie]
Akurat mam wolny pokój. [śmieszek]
No.
[obie wydychają głęboko]
[Patryk] Zaskoczyłaś mnie tą propozycją.
Od razu mówię. Tanio nie będzie.
Rozumiem, stara, góralska metoda: wycyckać cepra.
Ale co najwyżej to ja ci mogę tylko drewna narąbać.
I żeby było jasne:
nie prześpię się z tobą.
Dobra, dobra.
A o której śniadanie?
Hej, pięknotko!
[trzaśnięcie drzwiami]
Dlatego potrzebuję tej dotacji.
Tak, wiem, mówiłam, że całe Podhale.
Miała być spółdzielnia, kilka pasiek,
[wzdycha] ale na razie jest tylko moja.
[kapanie wody w zlewie]
Inny wniosek?
Mniejsza pula? Człowieku!
[krzyczy] Gdybym nie potrzebowała kasy, to bym się do was nie zwracała!
Halo! Halo!
Świetnie.
Dziękuję. Nie musiałaś.
A jakbyś kiedyś potrzebowała negocjatora,
to ludzie mnie kochają.
Bo nigdy nie mówisz im tego, co myślisz?
[Patryk mruczy]
Będziesz tu hodować trutnie?
[Kaśka] Trutni się nie hoduje. Same przyłażą.
[Patryk] A ja słyszałem, że to fajna robota.
Relaksujesz się, robotnice cię karmią mleczkiem,
a ty je zapładniasz.
A jak zrobisz swoje,
to gryzą,
wyrywają ci skrzydełka i wypędzają z ula.
Z tyłu domu jest drewno do porąbania.
- [cichnące kroki] - [Patryk pociąga nosem]
[stęka i sapie]
[śmiech]
[start silnika i szum samochodu]
[przeciągły gwizd]
- Chłopy, chodźcie. - Mało czasu.
No!
- Jędruś, dawaj! - Dawaj, dawaj!
Jędruś! Ty tam, ja tu.
Usuń się, sietnioku.
[żywa muzyka]
Uciekaj, sietnioku, bo cię urąbię.
Uciekaj.
Co? W Warszawie siekier nie widzieliście, co? [śmiech]
Chłopy, kłotki na ćwiortki i układamy.
Wystarczy. Uważać na palce.
[w tle świergot ptaków]
[wzdycha]
Trzeba było mówić, że robota na godzinę.
Naprawiłem płot z tyłu domu.
Mam tam płot?
Teraz już masz.
Kran? Super! [śmiech]
Hydraulika to moje drugie imię. [śmiech]
[Patryk] Hopa!
[trzask otwieranych, potem zamykanych drzwi]
[kapanie wody w zlewie]
[dźwięk wiadomości]
[stukanie młotkiem]
[stęka]
Nie chcesz sobie zrobić przerwy?
[Patryk] Jak coś zaczynam,
to muszę skończyć.
Tak już mam.
[kapanie wody w zlewie]
[głośne, udawane uderzenia młotkiem]
[drzwi samochodu się zamykają, silnik startuje]
[w tle szum samochodu]
[spokojna muzyka instrumentalna]
[w tle trzask ognia w kominku]
[odgłos ryglowania drzwi]
[w tle szum nalewanej wody]
[pomruk zadowolenia]
[w tle chlapanie]
[plusk wody]
[westchnienie Patryka]
[wzdycha]
[w tle świergot ptaków]
[warkot wiertarki]
Masz ochotę na wycieczkę?
Czuję tu jakiś podstęp.
- Czyli nie masz, nie ma sprawy. - Ej!
[Patryk] Zasadniczo może miałbym chwilę.
[śmiech pod nosem] Świetnie.
[Patryk] Zaczekaj! Hej!
[dynamiczna, inspirująca muzyka]
Hej, alpinista!
Może następnym razem zatrudnisz szerpów, żeby ci pomogli?
Jak człowiek tak pędzi, to go omijają najpiękniejsze widoki.
[narastająca muzyka smyczkowa]
[podniosła muzyka]
Tęskniłam za tym widokiem.
Pięknie.
[okrzyk radości]
[śmiech Patryka]
[podniosła muzyka instrumentalna]
[Patryk radośnie wydycha i bierze głęboki oddech]
[Kaśka] Chodź, już niedaleko.
[w tle bzyczenie]
Tu postaw.
Boisz się pszczół?
Nie, po prostu nie chcę ich przestraszyć.
Zakładaj kapelusz.
A po co?
- Będziemy je łapać. - [śmiech pod nosem]
Wszystkie naraz czy pojedynczo?
[wzdycha z zażenowaniem]
Będą latać, więc się nie ruszaj.
Nie zamierzam.
Nic ci nie zrobią, jeżeli ich nie zestresujesz.
[Kaśka] Dobra.
[głośne brzęczenie]
[przytłumione brzęczenie]
- [oboje krzyczą] - [uderzenie]
[Kaśka postękuje]
[lekki śmiech]
Podobno osiem na dziesięć kobiet uważa,
że pierwszy pocałunek
mówi prawdę o tym,
jaki będzie związek.
Powiedział ci to mnich z Tybetu?
Oni przeważnie milczą.
[oboje wzdychają]
To może weź z nich przykład?
Albo poszukaj tych ośmiu kobiet!
[Patryk rechocze]
[Patryk wzdycha]
[Patryk się śmieje]
[Patryk śmieje się pod nosem]
[wzdycha]
[trzask łamanej gałęzi]
[jęk]
Proszę bardzo.
Dobij mnie.
[złowrogie beczenie]
[Maryla śmieje się pod nosem] Najpierw na mnie urząd nasyłasz,
a teraz o pomoc pytasz?
No.
Ładnie to tak?
Przypominam, że pierwszy oberwałem.
Ty masz szczęście, chłopie.
Że u nas się pomocy nigdy nikomu nie odmawia.
[jęki bólu i protestu]
[jąkając się] A propos pomocy, to…
- To Kaśka… - Nie ma mowy.
- Ale przecież… - Nie przeginaj!
Ale ja nie jestem jej wrogiem! Przecież pomagam, naprawiam.
I myślisz, że to wystarczy, tak?
Azbestowe portki, trucizna, chłostanie.
Wszystko wyt… [stęka] Wszystko wytrzymałem.
A wytrzymałbym, gdyby mi nie zależało?
Ja w życiu nigdy o żadną inną kobietę się tak nie starałem.
Bo też nigdy żadnej takiej innej kobiety nie spotkałeś.
Kaśka jest jedna i wyjątkowa!
A o wyjątkową kobietę…
- trza się wyjątkowo postarać. - Au!
A nie pajacować! Już!
[jęk]
To co mam zrobić?
Ty mnie pytasz?
To to już sam musisz wymyślić.
Koniec wizyty.
No idźże, idźże.
[prycha]
- To nie jest dobry pomysł. - Nie ma czasu na szkolenie.
Będę improwizował. Hm?
Da radę?
Ni chuja. Nie da.
[w tle gra muzyka góralska]
[po góralsku] Witamy syćkich zawodników.
Jest to święto drwali pod Tatrami. Biały Potok.
[góral] Zapraszamy syćkich zawodników…
A gdzie Janka?
Janka?
[śmiech]
Od kiedy spotyka się z tym swoim tajemniczym samcem alfa,
słuch po niej zaginął.
Wezmę świeczki potem.
Zaczynam się o nią martwić.
O nią? Dajże pokój.
Ona se świetnie da radę.
[podśmiechuje się]
Jak o kogo trzeba byłoby się bać, to raczej o tego samca alfa.
- [głośno się śmieje] - [oklaski i wiwaty widowni]
Jest to konkurencja przerzynaczka kombinowana.
Zwariował.
Kompletnie zwariował.
[oklaski i wiwaty]
Oszalałeś?
A, czyli martwisz się o mnie?
Nie martwię, tylko próbuję cię powstrzymać
od zrobienia najgłupszej rzeczy na świecie.
Bo ci na mnie zależy? A trochę czy nawet bardzo?
- To nie są zawody dla ciebie. - A! One są stworzone dla mnie. Łuu!
Przecież oni zjedli zęby na rąbaniu drewna!
A umówisz się ze mną na kolację, jak wygram?
Nie dociera to do ciebie? Nie wygrasz!
- Nie masz szans! - No to co ci szkodzi się zgodzić?
- [góral] Teraz Patryk Nawrot. - [Patryk wiwatuje]
Na drwala to on nie wygląda,
ale ma góralską czapkę. Brawa! Przyklaśnijcie brawami!
Kochani, a teraz odpalajcie te piły,
żeby nasze baby widziały, że umiecie rżnąć!
[ryk pił]
[Wacuś] Sto, dwieście, trzysta, czterysta, pięćset.
Mogło być więcej.
Telo jest. Nie gadaj.
Sto, dwieście, trzysta, czterysta, pięćset. I Bóg zapłać.
Sto, dwieście, trzysta, czterysta, pięćset.
[Wacuś] Chłopy, tak jak się umawialim.
Może dzisiaj wygrana nie będzie honorowa, ale zarobkowa.
Masz.
[w tle z głośników zapowiedzi ze sceny]
Sto, dwa, trzy, cztery, pięć.
Raz, dwa, trzy, cz… Masz stówkę?
- Mam. - To daj.
Masz.
No przecie było umówione.
Było. Ale już nie jest.
A czemu ni?
Bo ni.
Krucafuks.
[hałas pił i doping tłumu]
[energiczna muzyka rockowa]
[góral] I jedziemy, jedziemy!
[ryk pił]
[widzowie dopingują]
[góral] Jest! Brawa!
[tłum wiwatuje]
Wiedziołech. No, trzeba było mu więcej dać.
Prędzej byś Giewont kupił!
Jest! Brawa!
[tłum wiwatuje]
Czekaj! Mam! Nie kasą go,
to sposobem! [śmiech] Mam!
Chodź.
[okrzyk zwycięstwa]
[góral] Brawo dla Patryka!
Nie no, radzi se.
Jakoś.
[góral] Kochani! Start!
[Wacuś] Dajesz!
[pisk przerażenia]
[góral] W pizdu! Jezu, Maryńko! Po zawodach!
[okrzyki przestrachu]
Moje auto!
[Patryk] Kasia!
Kaśka!
[Patryk śmieje się pod nosem]
To co? Widzimy się o 19? Na kolacji?
[zająknięcia] Mogę być o 19.30…
- [start silnika] - …jak chcesz.
No czyś ty całkiem zdurniał?
To nie o to chodziło? Żeby zaimponować?
Ty durny, ty durny, zastanów się, co robisz, chłopie.
Dwa razy się zastanów.
Jak się ino bawisz, to lepiej przestań.
Uczucia to nie zabawki!
A już na pewno nie u nas!
[smutna muzyka instrumentalna]
[wzdycha]
[puka do drzwi]
Kaśka.
Porozmawiajmy.
Proszę cię.
[puka]
Kaśka?
[Kaśka z domu] Nie mamy o czym.
Daj mi chociaż pięć minut. Proszę.
[stuk otwieranego okna]
To była głupota.
Było o krok od tragedii.
Porozmawiajmy.
W końcu i tak wyjdziesz.
- Długo zamierzasz tak siedzieć? - Jak trzeba będzie, to i do rana.
No to powodzenia.
Jakby co, to ja cały czas tutaj jestem.
[wibracje telefonu]
[po angielsku] Halo?
[rozmawia po angielsku] Tak, to ja.
Pszczołę już dostarczono?
[krzycząc] Dwa dni temu?
Co się stało?
Pszczoła, którą zamówiłam z Belgii jest na poczcie godzinę drogi stąd!
Matkę, którą zamówiłaś do pasieki, to wysłali ją pocztą?
Tak! Jeżeli dziś jej nie odbiorę, to umrze!
Dawaj, motocyklem będziemy tam za 15 minut. Chodź.
Wsiadaj.
[Patryk] Oż kurwa.
Brawo.
To był świetny pomysł, rzucać kluczykami.
- Mam! - Chodź.
[ryk motocykla]
[żywa muzyka smyczkowa]
Za późno.
Numer przesyłki.
Dobra, czekaj.
Załatwię to.
Zaufaj mi.
[krzycząc] Proszę pani!
[pospieszne tupanie]
[w oddali niewyraźne odgłosy rozmowy]
A co pan potrzebuje?
Przesyłeczkę.
Aha. Dobrze, dobrze.
No i co?
[trzaśnięcie drzwi]
[krzycząc radośnie] Udało ci się!
[bzyczenie]
[Kaśka] Żyją.
[Patryk] Ho, ho, ho.
Dzięki.
Mówiłem ci, że ludzie mnie kochają.
No, brum, brum?
[spokojna muzyka fortepianowa]
Miała być tylko jedna matka.
[śmiech pod nosem] I jest. Te małe to są jej towarzyszki.
Opiekują się nią.
Karmią swoim mlekiem.
[śmiech] Zobacz, jak się ożywiły.
Czują twój zapach.
Czują trutnia.
[oboje się śmieją]
Nóżki koleżanek całe, skrzydełka też.
Zawsze taka byłaś?
Że wiedziałaś, czego chcesz?
Nie zawsze.
Ale teraz wiem, że to jest moje miejsce na ziemi.
Każdy takie ma.
Nie każdy.
Może jeszcze swojego nie znalazłeś?
Muszę ci coś powiedzieć.
Zaczekaj, muszę.
Możesz przestać w końcu tyle gadać?
[oboje dyszą namiętnie]
[spokojna muzyka fortepianowa]
[zadowolone westchnienia]
[stukot drzwi]
[w oddali dzwonki owiec]
[wzdycha]
Patryk?
[trzask drzwi]
[poważna, pełna napięcia muzyka]
Musimy pogadać.
[wibracje telefonu]
[telefon dalej wibruje]
[Wacuś] Siostra?! Trzymaj mi ręce!
- [Wacuś] Prezeska to twoja siostra?! - Ty mendo jedna, chciałeś nas okraść!
[lekka, dowcipna muzyka]
Ja?
- Wyście chcieli Kaśkę okraść! - [Jędrek] My?
Ty krucafuksie!
My? To wyście z siostrunią od samego początku!
- Ona cię do nas przysłała! - [Wacuś] Trzymaj! Trzymaj go!
[Wacuś] Kruca zeks i gówno go masz!
Tu! Ty tam, ja tu!
[Jędruś] Dawaj!
Mam go!
- Godołech, że był podstawiony? - Ty godołeś? Ja godołech!
- Ty? To ja godoł! - Ty? Ja godołem!
[razem] Ja godołem!
- Panowie! - [krzyki ustają]
Wyjaśnicie to sobie później.
- Ty gnido pieruńska! - Ty mendo!
[Jędruś i Wacuś krzyczą za Patrykiem]
- Trzymaj! - Trzymam go! Trzymam!
[wibracje telefonu]
[telefon dalej wibruje]
[wzdycha] Ale ze mnie idiotka.
[telefon przestaje wibrować]
Trzymaj skurczybyka!
Przeprosicie Kaśkę i do wszystkiego się przyznacie!
[stęknięcie]
- Sam się przyznasz, bo nie lepszy! - Krótki śpic!
Uwidzisz, sietnioku, Matka Boska cię nie pozna!
- Ale przecież to wasz pomysł! - Nasz?
To ty się do wyrka Kaśki pchałeś!
Jeszcze kasę za to chciałeś brać!
Panowie.
Ile?
[Kaśka] No?
No ile?
Ile jestem warta?
Ile w twoim cenniku jest warta noc ze mną?
[jąkając się] Kasiu, ja mogę to wszystko…
Niech zgadnę. Wyjaśnić?
Miałeś rację.
Nie powinnam tu wracać.
[melancholijna muzyka]
Tu nigdy nie będzie mój dom.
[Patryk] Kaśka! Kaśka, zaczekaj!
Zniszczyłeś moje marzenie. Misja wykonana, możesz być z siebie dumny.
- Uwierz mi, ja nie jestem… - Nie uwierzę w ani jedno twoje słowo!
Ziemia jest wasza.
[Kaśka płacze]
I jak?
Krucafiks!
Skłóciliście pół Podhala!
[krzycząc] Zadowoleniście z siebie?
Ja skłóciłem?
A może ja skłóciłem?
[krzycząc] Może ja?
Cały interes w pizdu!
A co ze skarbem?
- Jakim skarbem? - No skarbem w ziemi.
[obaj] Czyjej ziemi?
[próbuje coś powiedzieć]
To jest porwanie i przestępstwo!
[Wacuś] Jakie porwanie?
Zwykły event przecie, nie?
Godoj! Syćko, co wiesz!
Gówno wam powiem!
- Krucafuks, co się u was wyprawia? - [Włodek krzyczy]
- [Jędruś i Wacuś] Nic. - No ładne mi nic. Cicho!
Do karczmy. Syćkie.
Jak u księdza w konfesjonale spowiadać, jeden za drugim, ale już!
[Włodek wydaje zaniepokojone pomruki]
[stłumiony krzyk]
- Jaki dąb? - [Wacuś] Godoj!
Przecież powiedziałem. Czarny. Jak heban, jak węgiel.
I on jest w naszej ziemi?
Pierdolisz! Ten węgiel?
Nie węgiel, no, czarny dąb!
W całej dolinie, a najwięcej w Kaśki części.
No. A on jest wart więcej niż diamenty.
[Patryk] Meble z tego warte majątek.
Krucafuks!
[lekka, ale pełna napięcia muzyka]
A Kaśka o tym wie?
[Kaśka szlocha]
[szloch przeradza się w płacz]
Ona musi tu zostać!
Ta, musi! Musi!
Ale ja jej do tego nie przekonam!
[krzycząc] I waszego bajzlu sprzątać też nie będę.
Ja wiem, że u nas w górach to jodu mało, to one mózgi małe mają.
[Włodek prycha]
[Maryla] Ale ty?
Żeś taki pazerny na jej kasę?
Bandyci mnie ścigali.
Pieniądze byłem winny. Sam już nie wiem, za co.
Już mnie tu jeden dopadł.
- Po gabinetach lekarskich mnie ścigał. - Aha.
[drwiąco] I ty, bidulek, nie wiesz za co?
Agata…
Wyrolowała nas wszystkich.
Nic jej nie sprzedam, ni chuja!
Ani jo. Ani centymetra tej ziemi!
Sprzedacie.
Wszystko sprzedacie.
[Patryk się śmieje]
[pisk radości] No co ty?
Kochanie ty moje.
[krzyczy radośnie]
Jesteś! Czy ty naprawdę musisz już wracać?
Wiem, że kończy ci się delegacja, ale może mógłbyś zostać?
Nie mogę. Muszę, ale wrócę.
[stukot otwieranych drzwi]
To on!
To ten bandyta!
Sławeczku, o jakim bandycie ten pan mówi?
No o nim, o tym klocu, niedźwiedziu jednym.
[Wacuś] Wynajętym przez jego cwaną siostrunię.
Sławeczku!
[Janka] O jakiej siostruni oni mówią?
Ja to wszystko mogę wyjaśnić.
W dupie mam twoje wyjaśnienia.
Zrobisz tak, jak ci powiem. Hę?!
[stuk otwieranych drzwi]
Jak tam?
Zgodnie z planem.
Jesteś pewien?
Okej.
Zadzwonię, jeśli będziesz potrzebny.
Okej.
[trzask zamykanych drzwi]
Pani prezes, wszystko gotowe.
Potrzebne tylko podpisy.
Witomy.
Siostra nie wpadnie? Znowu nam nie przerwie?
Jaka siostra, pani prezes? Jaka siostra?
Prosimy do sali VIP-ów.
Idziesz!
[Wacuś] Na prawo, pani prezes, na prawo.
[kilka klaśnięć i triumfalny okrzyk]
Słyszałam, że się spisałeś.
Jak zwykle niezawodny.
To dla mnie?
Tak od razu?
A może najpierw toast z siostrą?
To, co lubisz.
[Patryk śmieje się pod nosem] Tak.
Ty dobrze wiesz, co ja lubię najbardziej.
Albo wiesz co?
Masz rację. Trzeba to oblać. Hm?
W końcu ubiłaś dzisiaj całkiem niezły interes.
Mam nadzieję, że i twój będzie udany.
Możesz być o to spokojna.
Jeśli chodzi o twoje udziały…
Wiesz co, pogadamy o tym później.
[melancholijna muzyka instrumentalna]
- Wreszcie! Samolot mi ucieknie! - Od razu godom.
Żadnych pszczół nie będę zabierał.
- Jak to nie? - Ano tak to.
Ale jeśli chodzi o te cyfrowe ule, wchodzę w to.
I inni też.
Ale jacy inni?
Syćka. W końcu mieli my tu mieć tę miodową Krzemową Dolinę czy nie?
Poczekajcie. Chodźcie wy!
[Jędrek] Kaśka!
Godoj, ka chcesz mieć to swoje centrum dowodzenia?
Ale jakie centrum dowodzenia?
Chłopy, dawajcie, pudełeczka tu, drewno tam!
[Jędrek] No a Houston z pszczołami?
[Kaśka] Ale możecie mi powiedzieć, co tu się dzieje?
Co się ma dziać?
[Maryla się śmieje]
Poszły chłopy po rozum do głowy
i wnet przyjechali ci pomóc. A? [śmiech]
Ale przecież ja wyjeżdżam.
E tam, godonie.
No.
[Wacuś] Piknie, tak układajcie.
- To twoja sprawka? - Moja?
No co ty?
A ty myślisz, że któryś z nich baby by posłuchał? No, gdzie?
Może to kto inny zrobił, co?
Ktosik, komu bardzo zależało.
I bardzo się postarał, cobyś tu została
i marzenia swoje spełniła.
A?
Nie ma co godoć!
Teraz trzeba furę żarcia narobić,
bo na głodnego syćko ci jeszcze spartolą.
Ale skąd wy macie kasę na to wszystko?
Z Unii.
[krzycząc] Z Unii, sierścioku. Z Unii!
[śmieje się]
No, siostra.
Trzeba by poważnie pogodoć.
Dogadają się?
No....
Nie wygląda na to, coby się mieli pozabijać. No.
Dyć to rodzina.
[śmiech] A rodzina…
to rodzina. No!
[rozmowa Jędrusia i Kaśki w tle]
Chłopy. Po drewno, prędzej.
[Agata] Jesteśmy na miejscu.
A co to, pani Agato? Pani kupiła skocznię narciarską?
[niezręczny śmiech]
[warkot silnika]
[Patryk] O, pan prezes.
Dzień dobry.
- Cóż za przypadkowe spotkanie. - Dzień dobry.
To ta twoja nowa inwestycja?
Piękna. Gratuluję.
Co ty tutaj robisz?
Mówiłem ci. Biznes życia.
[Wacuś] Witojcie w Zakopanem!
A panowie są kim?
[Patryk] Panowie? A, panowie to są
właściciele największego złoża czarnego dębu w Europie Środkowej.
I prezesami naszej spółki.
Jakiej spółki, gnoju!
Zniszczyłeś naszą firmę!
Naszą? Chyba twoją.
Ja mam firmę Pszczoła i Czarny Dąb.
Podhale-Dubai-Pekin Company.
[Jędrek] General, International.
No dobra, to my będziemy lecieć,
bo się spieszymy na spotkanie z klientem z Zatoki.
Dwojga nazwisk. Oboje wiemy jakich.
Nie uda ci się to! Praca? Firma? Nie nadajesz się do tego!
[śmiech]
Ludzie się zmieniają. Siostrzyczko.
[cmoka]
[warkot silnika]
[Wacuś i Jędrek] Panie prezesie, prosimy!
Witomy w naszej samotni!
Prosimy, prosimy, pogodomy o interesach.
- Wsiadajcie! - Zapraszamy!
Prezes Wacuś. A to prezes…
- Jędruś. - Dzień dobry.
No, jedź!
[stukot kopyt]
[w tle gra kapela góralska]
[oklaski i owacje]
- Prosimy, prosimy. - Idymy, idymy.
[Wacuś] Wsiadajcie.
[Maryla] Ale oni piękni!
[Wacuś] Kapela! Wsiadajcie, wsiadajcie!
[Kaśka] Najważniejsze, że szczęśliwi.
Ej, sierścioku.
I ty będziesz. Będziesz, będziesz.
[Wacuś] Muzyka na fasiąg!
♪ Jady se jadło tam ♪
[Wacuś] Jedziemy, chłopy!
A my idziemy!
♪ Hej, na ślub brała ♪
♪ Jedwabną chustę swom ♪
[Maryla] Gorzko, gorzko, gorzko!
♪ Hej, oca wycierała ♪
[w tle gwar głosów i muzyka]
[w tle głośna muzyka góralska]
Cicho!
[dzwoni w szklankę, muzyka milknie]
[Wacuś] Teraz będę godoł jo!
Cieszym się, żeście syćka przyszli
świętować święto moje i moich dzieci.
Szczęścia i radości.
Z serca mojego.
Twojego.
No, mojego.
Córki mojej Jagódki.
A od dziś też syna.
Takiego, jakiego sem wymarzył.
[Jędrek] Zara, zara. Tyś se wymarzył mojego Franusia?
- Ano wymarzył. - No nie zdzierżę. Ty…
Tyś se go wymarzył, tak?
No teraz se go wymarzyłem, teraz.
Przecież to ja byłem za tym ślubem pierwszy!
Kieby nie jo, to by go nie było!
- Nie byłoby? - Nie było!
[niewyraźne krzyki]
Muzyka! Grać!
[kapela zaczyna grać]
[niewyraźne wrzaski]
Mówię ci, Marylu,
ty, ja i wasza litworówka po całej Europie będziemy sprzedawać.
- Ba! Po całym świecie! - Aha.
A certyfikaty?
A przepisy, a Unia, to kaj?
Jakie przepisy, królowo moja?
Przepisy to ja.
Ja jestem twoją Unią, Brukselą,
banderolą twoją.
Z Ameryki będą przylatywać po to nose góralskie złoto!
Idźże ty chłopie.
No flaszka się skończyła, przyniosę następną.
Coby opić to nasze imperium!
Ej, sierścioku.
Co ty tak sama tu siedzisz?
Dyć świadkową jesteś. A?
Zaraz cię widzę na parkiecie!
No.
[Włodek] To zdrowie młodej pary!
[odbija mu się]
Co? Fajnie?
[udaje góralski] Nie słyseliście cegoś ło jakiejś kwaterze tutoj?
Ej!
Teraz?
Teraz to wszystko zajęte.
Nie wiem. Może gdzieś prywatnie?
Ale może być nawet rustykalna rudera.
A wy tak na chwilę? Czy na dłużej?
Ano szukam swojego miejsca na ziemi.
I co? I nadal nic?
A właśnie jakby tak już coś…
Dobra, dobra. Wszyscy tak mówią, a potem wieją.
Mięczaki.
Nie wiem, może mogłabym coś zaoferować?
Ale tanio nie będzie.
I trzeba zarobić na nocleg.
Jesteście w czymś dobrzy?
Kiedyś w poskramianiu złośnic.
Ale do czasu.
Aż mi z taką jedną nie poszło.
Trafiła kosa na kamień, co? [śmiech]
Wyjątkowa zołza to była.
[Patryk] Mmm…
♪ Teraz już wszystko wiem Bawiłem grubo się w Ameryce ♪
[okrzyki i śmiechy]
♪ Gdzieś pod palmami raj, mówili: „Jedź! Bo tam podobno życie” ♪
♪ To był przepiękny czas Życie tętniło w nas ♪
♪ Pamiętasz miła? ♪
♪ Lecz to w ojczyźnie ♪
[Włodek nie do taktu z kapelą] ♪ Właśnie nam się przydarzyła ♪
♪ Miłość, miłość w Zakopanem ♪
♪ Polewamy się szampanem ♪
♪ Rycerzem jestem ja, a ty królową nocy ♪
♪ Miłość żarzy w twoje oczy ♪
♪ Rozpędzona jak motocykl ♪
[Jędruś bełkotliwie] Patrz. Patrz, Wacuś, jaka piękna para.
No jeszcze… Przed chwilą Franuś był taki!
Taki malućki!
A Jagódka?
Ten nosek.
[śmiech]
- Polej. - Napij, dziadek. [śmiech]
Dla kogo dziadek, to dziadek.
[instrumentalna wersja utworu „Miłość w Zakopanem”]
[po góralsku] Co ci powiem, to ci powiem,
ale masz przerąbane.
Najważniejsze, żebyś twardy był.
I miękki.
Jednocześnie.
Szorstki, ale wrażliwy.
I coby zazdrosna nie była.
Bo widzisz, jak chłop u nas zazdrosny,
to wiesz, jest taki przyśmajtny.
- Przyśmajtny? - No, śwarny.
A! Śwarny.
No. Pijże.
[obaj wzdrygają się po alkoholu]
Ale baba, jak jest zazdrosna, to chłopy!
Trzecia wojna światowa gwarantowana!
- Tyż prawda. - No.
[mężczyzna] Chłopie, gdzieś ty zniknął? Dakar razem, a potem zero kontaktu.
[okrzyk radości]
[Patryk śmiejąc się] Adaś! No!
Przepraszam cię!
[Patryk] Znacie się? To jest Adaś, mój serdeczny kumpel.
Ten sławny kierowca rajdowy.
[instrumentalna wersja utworu „Miłość w Zakopanem”]
[spokojna muzyka fortepianowa]