Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
NETFLIX PRZEDSTAWIA
Pierwszy raz w Chorwacji?
- Tak. - To stare miasto.
Pięknie tu.
Jesteśmy.
Gdybyś potrzebowała taksówki.
Dziękuję, Zain.
- Miłego pobytu. - Nie zapłaciłam.
To już załatwione.
To dam ci chociaż napiwek.
Proszę.
Dziękuję.
Jesteś!
Tak dobrze cię widzieć.
Ciebie też.
No proszę!
Wreszcie tu jesteśmy.
Czekałam na ciebie z zakupami z wolnocłowej.
Czekałaś. A to nowość.
Airbnb na poziomie.
Dzięki, że zapłaciłaś za taksówkę.
Podziękuj Jayowi.
Kate, tu jest wspaniale.
Możemy się tu wprowadzić na stałe?
Okej.
Postanowione.
Nie wracam do domu. Rob zauważy?
Pewnie tak. Ale co z tego?
Wzięłaś strój kąpielowy?
- Zapomniałam. - To popływamy nago.
Proszę.
Elegancko.
Dom Perignon.
Okej.
- Wreszcie. - Tak.
Za weekendowe wypady.
Z najlepszymi przyjaciółkami.
Mam coś dla ciebie.
- Nie trzeba było. - Ale chciałam.
Chciałam podziękować, że to zaplanowałaś.
Tęskniłam za tobą.
Jest piękna, Beth. Dziękuję.
Wiem, że lubisz czarny onyks.
Boże, przepraszam.
Gdzie on jest?
Kupiłam w Internecie.
- Mogę odesłać. - Nie.
Jest super.
Kocham cię.
Ja cię też.
Nie wiem, co ubrać. Nie mam nic eleganckiego.
Możesz iść nawet w bieliźnie.
Jestem zmęczona. Wolałabym się położyć.
To się połóż. To też twoje wakacje.
Kate zarezerwowała stolik. Będzie fajnie.
A jak Aster?
Tęsknisz za mamusią?
- Mama. - Tak.
Tęskni za twoimi cyckami.
To tak jak ja.
To musi wystarczyć.
Nadchodzę.
Kurczę, Kate!
Jak myślisz? Nowa sukienka.
Zaleczyłam złamane serce szałem zakupów.
Wyglądasz super.
Hej, Rob. Jak tam?
Dobrze.
To moja córeczka chrzestna?
Cześć!
- Ucałuj ją ode mnie. - Okej.
Musze ją położyć. Bawcie się dobrze.
- Nie upijcie się za bardzo. - Jasne.
- Nie licz na to. - Serio.
Dobranoc, kocham was.
- Zadzwonię jutro. - Miłej zabawy.
Już jestem wstawiona.
Ale z ciebie mięczak.
Skręcę sobie kark w tych butach.
Wyglądasz jak modelka. Zatrzymaj je.
- Gdzie mam je nosić? - Witam.
To jest.
Sebastian.
Właściciel.
- Mieszkanie w porządku? - Tak. Jestem Beth.
Miło mi. Wszystko w porządku.
Chodź, jest taksówka.
Cześć.
- Nie wiesz, co zamówić? - Nie, ale muszę coś zjeść.
Nie wątpię.
Zamówmy ostrygi.
Jezu, czy to ostrygi ze złota?
Mówiłam ci, to na koszt Jaya.
Wciąż mam jego kartę.
Przekonamy się, jaki ma limit.
Nie będzie zły?
Miejmy nadzieję, że pęknie mu żyłka i zwali się na swoją asystentkę.
Decyzja podjęta?
No hej.
Zaczniemy od tuzina ostryg i butelki szampana.
- Najdroższego z menu. - Doskonale.
Nie?
Co?
Byłam złą przyjaciółką.
Powinnam była być przy tobie.
Miałaś dziecko. Wybaczam.
Wszystko okej?
Tak.
Już w ogóle nie przejmuję się Jayem.
- Myślę o poliamorii. - Poliamorii?
Ledwo ogarniam jeden związek.
Kto mówił o związku?
Dość już o mnie. Co u ciebie?
Jak się układa z Robem?
Dobrze.
W porządku.
Świetnie radzi sobie z Aster.
A z tobą?
Stara się.
Jak bardzo?
Bzykacie się chociaż?
Kate.
No co?
Ile już minęło?
Ponad rok.
Pora wrócić do gry.
Nie mam na to ochoty.
To przez Roba?
- Przestał cię kręcić? - To nie to.
Ciało nie kłamie.
Chodzi o mnie.
Ja…
- Myślałaś, czy nie odejść? - Co?
Jeśli nie jesteś szczęśliwa, rozwód to dobre rozwiązanie.
Zwłaszcza z pokaźnymi alimentami.
Mamy po prostu cięższy okres.
Już tak mówiłaś.
- Beth… - Proszę.
Dziękujemy.
Można?
Tak, dzięki.
Dziękuję.
Żaden problem.
Ty dupku.
Zamknij się. Spadaj.
Niestety karta została odrzucona.
Przepraszam.
Okej.
Nie dzwoń.
- Minutkę… - Oczywiście.
Wszystko okej?
- Jay. - Dowiedział się o karcie?
Tak, wreszcie dotarłam do limitu.
Zapłacimy po połowie?
Nie.
- Postawisz w następnym lokalu. - Przepraszam, jestem zmęczona.
- I bolą mnie piersi. - O nie.
Muszę wypompować mleko.
- Mamy jutro wycieczkę rowerową. - Jasne, wycieczkę.
No co ty.
Przypomnijmy sobie straconą młodość.
Miesiącami przekonywałam cię do wyjazdu.
Nie wiadomo, kiedy się powtórzy.
No chodź.
Wejście jest tam.
Dziękujemy, Zain.
Czekaj, muszę przypudrować nosek.
- Jesteś stąd? - Nie.
Z Syrii.
Amerykanka?
Tak.
Z Kalifornii, ale ostatnie 15 lat mieszkałam w Londynie.
Wyjechałeś z Syrii przez wojnę?
Tęsknisz za domem?
Znasz arabski?
Tylko trochę.
Pracowałam z organizacją Global Rescue.
Znam ją.
Fajnie.
Okej, gotowa. Chodźmy.
- Dziękujemy. - Dziękuję.
Okej.
Co chcesz?
Tylko wodę.
Ja zapłacę.
- Postawisz następną kolejkę. - Co dla was?
Dwa giny z tonikiem.
Patrz tam, ale przystojniak.
- Proszę. - Chodźmy tam.
- Chodź za mną. - Okej.
Uwaga.
- Możemy się przyłączyć? - Na pewno na kogoś czekają.
Nie, proszę, zapraszamy.
- Cześć. - Hej.
- Beth. - Ślicznotko.
Nie widziałem cię tu wcześniej.
Zauważyłbym.
Fajna sukienka. Wyglądasz jak kula disco.
Pokażę ci zdjęcia dziecka.
Kiedy ostatnio podrywało cię takie ciacho?
Wcale mnie nie podrywa.
Pewnie, że tak.
Dopiero co mówiłyśmy, że czas wrócić do gry.
Ja mam męża.
Rob nie musi się dowiedzieć.
Żartujesz?
Jedna szalona noc dobrze ci zrobi.
Manhattan dla pani.
Dziękuję.
Powinniście wrócić z nami do mieszkania.
Niech cię szlag!
Kate.
Cześć, nie dodzwoniłeś się do Kate. Zostaw wiadomość.
Dostałeś SMS-a?
- Co? Nie. - Martwię się.
- Jest południe, a Kate nie wróciła. - Okej.
Pewnie poszła po kawę czy coś.
- Noc się udała? - Tak.
Za dużo wypiłam.
Ledwo pamiętam, co się działo.
A co robicie dzisiaj?
- Miała być wycieczka rowerowa. - I dlatego zniknęła.
Wolałaby iść na zakupy.
Nie zostawiła wiadomości i nic nie napisała.
Pokłóciłyście się?
- Niech cię szlag! - Nie.
To nie siedź tak bezczynnie.
Wyjdź i baw się dobrze.
- Pogadamy potem, okej? - Okej.
- Zamelduję się. Kocham cię. - Pa.
- Cześć. - Cześć.
Przepraszam, że przeszkadzam. Widziałeś moją koleżankę?
Szukam jej. Kate.
Chyba gdzieś wyszła. Nie mogę się z nią skontaktować.
Nie odbiera telefonu.
Nie widziałeś jej może?
Nie.
Okej, dziękuję.
Nie wolno urządzać imprez.
To było jasno zapisane.
Policzę ekstra za dwóch gości, którzy zostali na noc.
Jak nazywał się bar?
Nie pamiętam.
Proszę pokazać zdjęcie.
Przyprowadziłyście dwóch mężczyzn
- i nie pamięta pani ich imion. - Ja…
Nie, nie znam ich.
Piłyście?
Tak, trochę.
Chyba więcej, jeśli nic pani nie pamięta.
Po prostu nie przywykłam do picia.
Niedawno urodziłam dziecko.
Pani koleżanka pewnie poszła do jakiegoś klubu albo baru.
Nie, jesteśmy tu razem.
Miałyśmy razem zwiedzać i tak dalej.
Nie odbiera telefonu.
Chyba znalazłam krew.
Sprawdzała pani w szpitalach? Może miała wypadek.
Tak, ale nigdzie o niej nie słyszeli.
Wszystko w porządku?
To jakaś turystka.
Koleżanka olała ją dla jakiegoś faceta.
Miała przy sobie torebkę? Portmonetkę, paszport, klucze?
Tak. Sprawdziłam.
Mam wszystko pod kontrolą.
Mogę zgłosić jej zaginięcie?
Nie, muszą minąć 24 godziny.
Większość odnajduje się w tym czasie.
Koleżanka też się znajdzie.
ZAGINĘŁA!
Halo.
Zain.
- Dzięki, że podjechałeś. - Byłem w pobliżu.
Zapomniałam nazwę baru z wczoraj.
Blue Parlour.
Tak.
Coś się stało?
Zgubiłaś coś?
Koleżankę.
Nie trzeba.
- Wejść z tobą? - Nie.
Na pewno?
Tak, w porządku.
Dziękuję.
Obsługiwałeś nas.
Siedziałyśmy tam z dwoma facetami.
Miała niebieską sukienkę.
Przykro mi, nie.
Co robisz?
Przyda ci się pomoc.
Chłopaki do towarzystwa?
Nie wiedziałam, że naprawdę istnieją.
Nie zatrudniłam ich.
Więc koleżanka musiała to zrobić.
Nie, ona też ich nie zatrudniła.
Jedna szalona noc dobrze ci zrobi.
O Boże.
Cały czas powtarzała, że muszę się zabawić.
Jestem taka głupia. Zastanawiałam się, czemu mu się spodobałam.
Barman często ich tam widuje.
Zawsze z innymi kobietami.
Z turystkami.
Żartują o tym.
Może się z nimi skontaktować?
Zna tylko ich imiona.
Mateo i Luka.
Chodź, odwiozę cię.
Poszłaś na policję?
Mówimy tu o Kate. Nie jest zbyt poważna.
Na pewno nie wyjechałaby, nic mi nie mówiąc.
Serio?
Ile razy zostawiała cię dla świeżo poznanego faceta?
Zostawiłam jej dużo wiadomości.
- Coś się stało. - Nie żartuj.
Muszę ci pokazać parę świetnych zdjęć z Aster.
Oglądaliśmy Ojca chrzestnego
i bardzo spodobała jej się scena z głową konia w łóżku.
Wzorowy rodzic.
Tęsknię za nią.
Wszystko okej?
Zobaczymy się jutro. Odebrać cię z lotniska?
O Boże.
Już prawie niedziela.
- Zmienię lot. - Nie możesz.
Pracuję w poniedziałek. A Aster?
Myślisz, że nie chcę wracać?
Kate zniknęła.
No tak.
Oczywiście. Przepraszam.
Przyjechać do ciebie?
Nie, w porządku.
Poradzę sobie.
Okej.
Zadzwoń w razie potrzeby.
- Okej. Dobranoc. - Dobranoc.
Niech cię szlag!
Zain.
Chyba ich znalazłam.
Zadzwoniłem, że chcę zatrudnić ich na prywatną imprezę.
Przyjdą tutaj.
A jeśli nic nie wiedzą albo nie będą chcieli powiedzieć?
- Chodźmy na policję. - Nie, zajmę się tym.
Nie martw się.
Jak się poznałyście?
Kate i ja?
Spędzałam semestr za granicą. Byłyśmy współlokatorkami.
Poznałam przez nią męża, Roba.
Mamy świetną relację.
Ty i mąż.
Nie, ja i Kate.
Jesteśmy zupełnie inne, ale dogadujemy się.
Przykładowo, ona jest ekstrawertyczką.
Moja żona mówi na to…
Co to znaczy?
Lubi się bawić.
Jak poznałeś żonę?
Mina.
Była lekarką w szpitalu, w którym uczyłem się pielęgniarstwa.
Jest jak ty.
Jest bardzo ufna.
Uwierzyła, że jestem dobrym facetem, i poszła ze mną na randkę.
Nie przeszkadza jej, że mi pomagasz?
Ona nie żyje.
Tak mi przykro.
Spokojnie, ja się tym zajmę.
Cześć. Dzień…
Przepraszam!
Leć!
Gdzie ona jest?
- Gdzie ona jest? - Kto?
- Kobieta, z którą byłeś w piątek. - Co jej zrobiłeś?
- Nic. - To czemu uciekłeś?
- Zatrudniła nas, to wszystko. - Nie kłam!
- Co mówi? - Zabrali jej torebkę.
Kiedy ją ostatnio widziałeś?
O trzeciej. Co zrobiłeś z torebką?
Oddali w zastaw.
Daliście mi jakiś narkotyk?
- Dosypaliście mi coś do wody? - Odpowiedz!
Nie!
Nie muszę odurzać kobiet. Puśćcie mnie!
Nie mówcie policji.
Proszę, odzyskam tę torebkę.
Zabiorę was tam.
To jej rzeczy.
Nie działa.
Nie wiedziałem, że to z kradzieży.
- Coś ci dosypali? - Nigdy się tak nie upiłam.
Podali mi wodę. Coś mogło w niej być.
Kate też mogli odurzyć, by nas obrabować.
Czemu nie zabrali ci torebki?
Może Kate cię odurzyła.
Ale po co?
Zatrudniła ich, by się z tobą przespali.
Nie, nigdy by mnie nie skrzywdziła.
Wiem, że wiedzą coś więcej.
Nie wspominaj o mnie.
Nie chcę kłopotów.
Jeśli odbiorą mi wizę, nie będę miał gdzie się podziać.
Rozumiem.
Przepraszam, że cię w to wciągnęłam.
W nic mnie nie wciągnęłaś.
Przestań przepraszać.
Zadzwoń w razie potrzeby.
Nie mogłam czekać.
Mam już dowód, że coś się jej stało.
Powoli, zacznijmy od danych.
- Nazwisko koleżanki, data urodzenia… - Podałam już wczoraj.
Była tam pani.
Gdzie jest raport?
- Nie zapisałeś go? - Kazał mi wrócić za dobę.
Koleżanka pewnie gdzieś imprezuje.
Zaprosiły chłopaków do towarzystwa.
Były pijane i pewnie naćpane.
Ja nic nie brałam.
Nie wiedziałam, czym się zajmują.
Stało się jej coś złego.
Jestem pewna.
To nie są seryjni zabójcy.
A nawet jeśli, trudno. Spójrz na nich.
Musicie ich przesłuchać.
Myślę…
że mogli nas czymś odurzyć.
Mówiłaś, że nic nie brałaś.
Nie świadomie. Coś mi dosypali.
- Jest różnica. - Wcześniej nie mówiłaś.
Nie byłam pewna. Wciąż nie jestem.
Możesz przynieść jej wody?
I sprawdź te nazwiska w systemie.
Przepraszam za kolegę.
Czy jest możliwe, że byłaś ofiarą napaści?
Gdy tu skończymy, zabierzemy cię do szpitala
na test narkotykowy i badania.
Okej.
To torebka Diora.
Warta jakieś 10 000 euro.
Przyznali, że ją ukradli,
a potem ci ją oddali.
Wyjaśniłam, że Kate zaginęła,
i powiedziałam, że nie pójdę na policję, jeśli oddadzą torebkę.
Wciąż nie można stwierdzić, czy doszło do gwałtu.
Wyniki tego badania i morfologii będą dostępne w 24 godziny.
Co ty gadasz, Jay?
- To cała Kate. - Zaginęła.
Zawsze musi być w centrum uwagi.
Na ślub ubrała się na czerwono.
Mogłem potraktować to jak sygnał ostrzegawczy.
Nie rozmawiałeś z nią?
Nie, od tygodni. I dobrze mi z tym.
- Gadałeś z nią w piątek. - Nie.
Dzwoniła w sprawie karty.
Jakiej karty? Komunikujemy się przez prawników.
Beth, gwarantuję, że to całe zniknięcie
to jedna wielka bzdura.
Co to za karta?
Mówisz, że udaje, że zaginęła?
Czemu miałaby to robić?
Bo ma dramat w DNA. Jest jak dodatkowy chromosom.
Raz po kłótni pojechała na tydzień do Nowego Jorku,
nie dając znaku życia.
Ona lubi tak karać ludzi.
Muszę lecieć. Zadzwoń, jak coś się wyjaśni.
ROB NIEODEBRANE POŁĄCZENIE
Kate?
- Co robisz? - Wymeldowanie do 11.
Przepraszam, zapomniałam.
Będą kolejni goście.
Ja to zrobię.
Koleżanka wciąż się nie znalazła.
- Poszłaś na policję? - Tak, szukają jej.
Zostaję, póki jej nie znajdę.
Gdzie?
Znajdę hotel.
Mam wolny pokój.
Na dole.
Czasem go wynajmuję.
Dam ci zniżkę.
Przynajmniej zostaniesz w pobliżu.
Okej.
Tu, na dole.
W łazience są ręczniki.
Daj znać, gdybyś czegoś potrzebowała.
Dzięki.
Spodoba ci się.
Tu Rob. Zostaw wiadomość po…
Beth.
Sama się obsłużyłaś.
Tak. W porządku?
Oczywiście.
To studio nagraniowe?
Tak.
Jestem kompozytorem.
Jesteś głodna?
Miałem coś zamówić.
Właśnie chciałam wyjść.
Dobranoc.
Cześć. Dzięki.
Musiałam się stamtąd wyrwać.
Zjadłaś już?
Skoczmy gdzieś, nim zaczniemy szukać.
- Znam dobrą… - Beth.
Rob?
Co tu robisz?
Cały dzień dzwoniłem, by się zapowiedzieć.
- Martwiłem się. - Gdzie Aster?
- Z opiekunką. - Na noc?
Moi rodzice wyjechali, pamiętasz? Nic jej nie będzie.
Przeszkadzam?
Nie, to jest Zain.
Taksówkarz. Pomaga mi szukać Kate.
Miło cię poznać.
Nawzajem.
- Pójdę już. - Okej.
Daj znać, jak się czegoś dowiesz.
- Okej. Dzięki. Przepraszam. - Cześć.
Cześć.
Cholera, kto to jest?
- Taksówkarz. - Z którym szłaś na kolację.
Odpuść. Pomagał mi.
Zawiózł mnie i Kate do baru w noc, w którą zaginęła.
Żartujesz? A jeśli jest w to wmieszany?
- Nie. - Chciałaś z nim jechać.
- To śmieszne. - Nie.
Jezu, Beth.
Chodź tu.
Przepraszam.
Przepraszam, serio.
Nie chciałem cię denerwować.
- Czemu nie mówiłaś? Przyleciałbym. - Nie mogłam przez telefon.
Faceci do towarzystwa?
Zatrudniła ich?
Policja myśli, że są w to wmieszani?
Nie mają pojęcia i prawie nic nie robią, by ją znaleźć.
A jeśli Jay ma rację?
Nie, znam Kate.
Tak, lubi być w centrum uwagi, ale nie zrobiłaby mi tego.
Halo.
Była w wodzie dłuższy czas.
To ona.
Boże!
Utonęła?
Jeszcze trudno stwierdzić. Czekamy na autopsję.
Ale myślicie, że to był wypadek? Wpadła do wody?
Czy ktoś ją zabił?
Musimy poczekać na wyniki autopsji.
Odezwiemy się.
Co robisz?
Nie mogłem spać.
Wciąż ją widzę.
Jak tam leży.
Mam wyrzuty sumienia, że tak ją krytykowałem.
Powinienem był być milszy.
Na pewno nie chcesz wrócić ze mną?
Mówiłam ci już.
Muszę poczekać na autopsję i…
- trzeba zająć się formalnościami. - No tak. Przepraszam.
Masz rację.
Koroner jest pewny?
Tak.
To nie było morderstwo.
Nie można ustalić, czy została zgwałcona ze względu na stan ciała.
Oraz przez to, że spała z paroma mężczyznami
w noc zaginięcia.
Mogę ją zobaczyć?
Chcę się pożegnać.
Jak należy.
Mogę zostać z nią sama?
Musimy iść.
Muszę…
WOŹNY
Tu Rob. Zostaw wiadomość po sygnale.
PROSZĘ NIE MÓW JEJ! KATE?
MUSISZ JĄ ZOSTAWIĆ!
PROSZĘ ODBIERZ
PRZESTAŃ PISAĆ!
ZADZWOŃ! KATE ODBIERZ!
KATE??
TA NOC BYŁA WSPANIAŁA
MASZ JUTRO CZAS?
A CO?
CONNAUGHT HOTEL… JUTRO… 21.
BĘDĘ TAM
CHORWACJA?!
ZOSTAW JĄ!
PRZESTAŃ PISAĆ!
- Wszystko okej? - Tak.
Gotowa?
Kovac czeka.
Ekran się stłukł.
Mamy wyniki toksykologii.
W organizmie Kate wykryto kokainę i ketaminę.
Wiedziałaś, że brała narkotyki?
Tak.
Czemu nie powiedziałaś?
Osądziliście już, jaka jest.
Myślałam, że przestaniecie jej szukać. Miałam rację.
Prawda?
Wróciły też wyniki twoich badań.
Znaleziono ślady ketaminy.
Mówiłam, że mnie odurzono.
Przesłuchaliśmy tych dwóch mężczyzn.
Utrzymują, że niczego ci nie podali.
Pewnie, że się wypierają.
Nigdy nie byli karani.
I mają alibi na czas morderstwa.
Taksówkarz odebrał ich spod waszego mieszkania.
Widział ich współlokator.
A to pech.
A Jay?
To były mąż Kate.
Rozwodzi się z nim. To nie motyw?
Jest w Londynie.
To tylko dwugodzinny lot.
Przyjrzymy się temu.
Przesłuchaliśmy ludzi z baru.
Widziano, jak kłóciłyście się przy wyjściu.
Co? Nie.
To nieprawda.
Nie kłóciłaś się z Kate parę godzin przed jej śmiercią?
Nie znamy tych mężczyzn.
Spokojnie, to moja przygoda.
To nie była kłótnia.
To była rozmowa.
Myślałam, że nie pamiętasz tamtej nocy.
- Byłaś odurzona. - Nie.
Zasnęłam w taksówce, ale pamiętam parę rzeczy.
Plączesz się w zeznaniach.
Co to ma znaczyć?
Myślicie, że mam coś wspólnego z morderstwem?
Jest coś, czego nam nie mówisz?
MUSISZ JĄ ZOSTAWIĆ!
Nie.
Zabierzemy twój paszport, póki nie potwierdzimy faktów.
Zadzwoń, jeśli sobie coś przypomnisz.
Oby historia się zgadzała.
Jay, wiedziałeś o tym.
Prawda?
Czemu nie powiedziałeś?
Chciałem, ale spodziewałaś się dziecka.
Mój mąż miał romans z moją najlepszą przyjaciółką.
Uznałeś, że nie powinnam wiedzieć?
Beth…
Jak długo to trwało?
Niedługo.
Parę miesięcy.
Chyba chciała się tak na mnie zemścić.
Byli ze sobą na studiach.
Jedną noc po alkoholu na pierwszym roku.
- I co? - Nic.
Po prostu…
może zostały w niej jakieś uczucia.
Jak mogłam tego nie dostrzec?
Nie widzimy tego, czego nie chcemy zobaczyć.
Miałam poczucie winy przez to…
że czułam się…
taka nieszczęśliwa.
Jakbym nie była wdzięczna za swoje życie, za Aster.
Za bardzo się wstydziłam,
by spojrzeć prawdzie w oczy.
Boże.
A jeśli mnie odurzyła,
żebym się z kimś przespała
albo nie wiedziała, czy to zrobiłam?
Żeby przekonać Roba, by mnie zostawił.
Myślisz, że mógł zabić Kate?
Rob?
Boże, nie.
Rozmawiałam z nim przez weekend.
Był w domu z Aster.
A mnie nie podejrzewałaś?
Nie.
Jestem zbyt ufna, prawda?
Nauczyłem się,
że nie można tylko kierować się instynktem, by komuś zaufać.
Tam, skąd pochodzę, mówimy: Alalbek Daleelek.
„Serce twoim przewodnikiem”.
Zain.
Jak…
Jak zmarła twoja żona?
Pracowała w klinice.
Wybuchła bomba.
Nie odebrałem jej w porę.
To nie twoja wina.
Jesteś tam? Halo?
Właśnie kładłem Aster. Dostałem wiadomość. Wszystko okej?
Wszystko wiem, Rob.
Co wiesz?
O tobie i Kate.
- Co o mnie i Kate? - Przestań!
O czym ty mówisz?
Sypiałeś z nią kilka miesięcy.
O czym ty mówisz?
Przestań traktować mnie jak idiotkę. Widziałam SMS-y z jej telefonu.
Nie wiem, co powiedzieć. Przykro mi.
To nic nie znaczyło.
Ale kiedy ostatnio sami uprawialiśmy seks?
- Miałaś depresję i… - Nie zrzucisz na mnie winy!
- Nie, przepraszam… - Przestań przepraszać!
Kochałeś ją?
Pewnie, że nie…
Wróć do domu. Nie załatwimy tego przez telefon.
Nie mogę wrócić.
Policja zabrała mi paszport. Myślą, że to ja zabiłam Kate.
Jeśli dowiedzą się o romansie, będą mieli ku temu powód.
Beth.
- Przepraszam. - Zamknij się.
Chcę tylko zobaczyć Aster.
Jesteś aresztowana w podejrzeniu o zamordowanie Kate.
- Ręce za plecy. - Co?
Jak długo znałaś pana Zakarię?
Zaina?
Parę dni.
Bo co?
Jak się poznaliście?
Jeździ taksówką.
W piątek zabrał mnie i Kate do baru.
Pomagał mi jej szukać.
Potem zabrał cię do tamtych mężczyzn.
I zaatakował jednego z nich.
Ukradli torebkę Kate.
Zmusił ich, by się przyznali i oddali torebkę.
Pan Zakaria jest wmieszany w zorganizowaną przestępczość.
To członek albańskiego gangu
zajmującego się między innymi handlem ludźmi.
Co?
Nie wiedziałaś tego?
Pewnie, że nie. Co insynuujecie?
On zabił Kate.
- Nie! - Tak!
- To niemożliwe. - Tak.
Zrobił to z twego polecenia.
- Co? - On też jest aresztowany.
To szaleństwo!
Nie możecie myśleć, że miałam z tym coś wspólnego!
Czemu miałabym chcieć ją zabić?
Bo miała romans z twoim mężem?
- Myślałaś, że nie wiemy. - Sama dowiedziałam się wczoraj.
Rozmawialiście z Jayem?
Jay wiedział od miesięcy.
Porozmawiamy z nim jeszcze dziś.
Żądam prawnika.
Mogę dostać prawnika?
To, że cię nie oskarżyli, nie znaczy, że tego nie zrobią.
Wciąż mają za mało dowodów.
Chcieli docisnąć się ze względu na znajomość z panem Zakarią,
żebyś się przyznała.
Do czego?
Niczego nie zrobiłam.
Następnym razem zadzwoń do mnie, nim powiesz coś obciążającego.
Co tu robisz?
Twój gospodarz mnie wpuścił.
Musiałem cię zobaczyć.
Powiedzieli mi, że cię aresztowali.
Puścili mnie.
Jeździłem całą piątkową noc, aż do rana.
Aplikacja wszystko śledzi.
Powiedzieli…
że jesteś powiązany z albańskim gangiem.
Myślisz, że zabiłem Kate?
Nie wiem.
Nie wiem, komu wierzyć.
Uratowałem życie chłopca ranionego w nogę szrapnelem.
Jego ojciec ma kontakty w siatce handlu ludźmi.
Wyciągnął mnie z Aleppo. Byłem w Turcji, a później tutaj.
Pomógł mi zdobyć wizę.
Więc nie pracujesz dla tej osoby?
Nie.
Skąd mam wiedzieć, że mówisz prawdę?
Serce twoim przewodnikiem.
Czemu miałabym chcieć ją zabić?
Bo miała romans z twoim mężem?
Więc co?
Mój mąż miał romans z moją najlepszą przyjaciółką.
Uznałeś, że nie powinnam wiedzieć?
O Boże.
Halo.
Szukasz czegoś?
Menu dostawy jedzenia.
Jestem głodna.
Menu jest w Internecie.
Wyczerpały mi się środki.
Dasz mi hasło do Wi-Fi?
Przepraszam.
Policja cię wypuściła?
Tak.
Jak długo planujesz jeszcze zostać?
Nie wiem.
- Wybierasz się gdzieś? - Tak.
Pokaz filmu. Pracuję przy muzyce.
No to do widzenia.
Co?
Jezu Chryste.
Boże.
Ty wszystko filmujesz.
Filmowałeś w piątek?
ARCHIWUM
No dalej.
SYPIALNIA
Boże!
Jasne.
- Na pewno? - Tak, chodź.
To nic.
- Idziemy. - Uwaga pod nogi.
Oczywiście.
Ktoś tu się porządnie wyśpi.
Beth.
Co z tobą?
No to do łóżka.
Przyłącz się.
Świetnie.
Jacuzzi!
Jacuzzi na balkonie.
Tak!
Nigdzie nie idź.
Wracaj prędko.
Hej, ślicznotko.
Niech cię szlag!
Kto tam z nią jest?
- Nie! - To nie to, co myślisz!
To dla ochrony. Ludzie urządzają imprezy!
Nagrywasz ludzi pod prysznicem!
Wiedziałeś, co stało się z Kate. Mogłeś powiedzieć policji.
Powiedziałeś im o romansie mojego męża, prawda?
Co robisz?
Nie usuwaj tego.
To dowody! Nie!
Przestań!
O nie.
Pomocy!
Beth.
- Czekaj! - Chodź.
Co się stało?
Nie rozumiesz, mogę to wyjaśnić!
Jedź!
Beth, wracaj!
Usunął wszystkie nagrania.
Powie policji, że go zaatakowałam.
Boże, to koszmar.
Posłuchaj.
Dowiemy się, gdzie pojechała Kate i kto ją odwiózł.
Wtedy wyjaśnimy wszystko policji.
Zaufaj mi.
Dałem mu numer tablicy.
Kierowca już jedzie.
Zrobiłam ci krzywdę?
A ręka boli?
Trochę.
Gardło, jaja, oczy.
Miękkie cele.
Zapamiętam na przyszłość.
Co to znaczy.
Jesteś podejrzewana o morderstwo Kate.
Mówisz po angielsku?
Tylko trochę.
Wiozłeś kobietę w sobotę, koło trzeciej rano.
- Mojego wzrostu, jasne włosy. - Na ulicy Jerina.
Ona nie żyje.
Została zamordowana.
Gdzie ją zawiozłeś?
Chcemy tylko wiedzieć, gdzie ją zabrałeś.
Kazała mi jechać za dwójką mężczyzn, którzy ją okradli.
Zgubiłem ich na ulicy jednokierunkowej.
Co on mówi? Gdzie ją zabrałeś?
Gdzie?
Na policję.
Dziękuję.
Jeśli Kate zgłosiła kradzież,
czemu na posterunku nic nie widzieli?
Nie zapisali zgłoszenia?
Pavic nie zapisał też mojego.
Musimy stąd jechać.
Chodź!
Beth! Zain!
Chcemy tylko pogadać.
Stać!
Beth!
Zatrzymajcie się!
Chodź.
Stać!
Jego auto.
Auto policyjne.
Widziałam naklejkę na nagraniu.
Odwiózł Kate po tym, jak zgłosiła kradzież.
Czemu nic nie powiedział?
O Boże.
To był on.
To był Pavic.
Dzwoń do prawniczki.
- Niech się z tobą spotka. - A ty?
- O mnie się nie martw. - Nie. Będziesz miał kłopoty.
Szybko!
To on!
- To on to zrobił! - Co takiego?
- Widzieliśmy nagranie. - Jak to?
Gdzie ona jest?
Stać!
Jesteś aresztowana.
To byłeś ty.
Ty ją zabiłeś.
Co?
Chciałeś ją poderwać, prawda?
Zamknij się.
Chciałeś ją poderwać, a ona dała ci kosza!
To była szmata!
Mówisz tak, bo cię nie chciała.
- Zamknij się! - Nie!
Zamknij się!
Pavic, przestań!
Jestem.
Przepraszam za zwłokę.
Jak się czujesz?
Znaleźliśmy nagranie z monitoringu.
Z ulicy.
I odzyskaliśmy nagrania twojego gospodarza.
Przepraszam, że ci nie wierzyłam.
Pavic odwiózł Kate po tym, jak zgłosiła kradzież.
Myślimy, że się jej przystawiał.
Kiedy mu odmówiła,
zdenerwował się.
I ją zabił.
Na podstawie autopsji
możemy stwierdzić, że Pavic uderzył ją w tył głowy.
Następnie wrzucił jej ciało do zatoki,
kiedy wciąż żyła.
Dlaczego?
Nie rozumiem.
Pavic pracował w obyczajówce.
Kilka aresztowanych prostytutek oskarżyło go o napaść.
Przeprowadzono śledztwo,
ale wszystkie kobiety wycofały zeznania.
Myślimy, że im groził.
Nie mogłam go zwolnić,
więc przenieśli go do policji turystycznej.
Nie zasłużyła na to.
Nie.
Zdobyłam nakaz przeszukania mieszkania i miejsca pracy Luki i Mateo.
Znaleźliśmy ketaminę.
Odurzali klientki i okradali je.
Podali ją też Kate,
ale kokaina zneutralizowała działanie.
Oskarżyliśmy ich.
Więc mogę jechać.
Poczekaj.
PASZPORT
Na wypadek, gdybyś chciała podać do sądu gospodarza.
Wszystko okej?
Dziękuję.
ZAIN DO ZOBACZENIA
Przepraszam,
jest bałagan.
Wstawiłem wodę. Zostaniesz na herbatę?
Nie, dzięki.
Spakowałam jej ubrania i owieczkę.
Nie przyniosłam pieluch.
Założyłam, że masz.
Pójdę kupić, żaden problem.
Okej.
Jutro w parku jest jakiś festyn artystyczny dla dzieci.
Zabiorę Aster. Może się przyłączysz?
Moglibyśmy zjeść potem razem obiad.
Proszę.
Beth.
Chyba masz mój zapasowy klucz do auta.
Jest pewnie w misce przy drzwiach
albo w mojej kurtce.
Boże, przepraszam.
Kupiłam w Internecie.
Mogę odesłać.
Wszystko w porządku?
Znalazłaś klucz?
Mogę skorzystać z ubikacji?
Pewnie.
O Boże.
Kovac.
To ja.
Beth.
Co się stało?
To nie był Pavic, to był…
Beth.
Chwilkę.
- Wszystko okej? - Tak.
Nie mogę znaleźć owieczki.
Gdzie ona jest?
W torbie. Wyjmę.
Jednak zostanę na herbatę.
Jeśli oferta wciąż aktualna.
- Tak. - Dobrze.
Okej.
- Tu jest. - Dzięki.
Przepraszam.
Pewnie masz dużo na głowie przed powrotem do pracy.
Zorganizowałaś opiekę dla Aster?
Dziwnie na mnie patrzysz.
Chcesz więcej mleka?
Zabiłeś Kate.
- Co? - To nie był Pavic.
To byłeś ty.
To jakiś żart?
Przyleciałeś w piątek.
- Dwie godziny… - To szaleństwo.
Wróciłeś w sobotę. Łatwo sprawdzić loty.
Beth, chyba żartujesz.
To z jej naszyjnika. Znalazłam w twojej kurtce.
Posłuchaj.
Mogę to wyjaśnić. To był wypadek.
Boże.
- Coś ty zrobił? - Wysłuchaj mnie.
Przyleciałem tam.
Czekałem pod mieszkaniem.
Dzwoniłem i pisałem, ale nie odbierała.
Bałem się, że ci powiedziała.
Groziła, że to zrobi. Więc chciałem z tobą pogadać.
Wyjaśnić wszystko.
Już miałem odjechać, ale przyszła.
Kate.
Jezu, co ty tu robisz?
Musiałem cię zobaczyć.
Jak jakiś prześladowca.
Nie miałem wyjścia. Nie odbierałaś.
Chodź.
Przeszliśmy się.
Doszliśmy do wody. Rozmawialiśmy.
Kate.
Co?
Powiedziałaś jej?
Zrobisz to?
Zrujnujesz jej życie. Chcesz tego? Ja nie.
Chyba że…
będziemy razem. Ty i ja.
Boże, Rob.
Mówiłam ci, to nic nie znaczyło.
Jak możesz tak mówić?
To czemu to robiliśmy?
No właśnie.
Wiem, że coś do mnie czujesz.
Powiedziała, że mnie kocha.
Błagała mnie.
Błagała, żebym cię zostawił.
Mówiła, że byłaś ze mną nieszczęśliwa.
Powtarzałem jej, że tego nie zrobię.
Przestań.
To, co między nami zaszło, było pomyłką.
To był największy błąd mojego życia.
Wcale nie.
Byłam świeżo po rozstaniu,
a ty byłeś akurat w pobliżu.
- To wszystko. - Kłamiesz.
Od teraz będę już tylko mówić prawdę.
- Też spróbuj. - Kate, proszę.
- Nie mów jej. - Zostaw mnie.
Kate, chodź tu.
Posłuchaj.
- Puść mnie! - Słuchaj mnie!
Byłem zły.
Wybuchłem.
Uderzyłem ją.
Proszę…
To po prostu się stało.
Upadła i uderzyła się w głowę.
Nie chciałem jej skrzywdzić.
Nie.
Pozwoliłeś jej utonąć.
Myślałem, że nie żyje.
- Dlatego uciekłem. - Wcale nie.
Kłamiesz. Widziałam autopsję. Utonęła.
- Żyła, kiedy odszedłeś. - Mówię prawdę.
- Posłuchaj. - Już nigdy nie będę cię słuchać!
Powinnam była słuchać Kate.
Po to mnie tam zaprosiła.
By przypomnieć mi, kim byłam, nim cię poznałam.
Zasługuję na coś lepszego.
Co chcesz zrobić?
- Zabiłeś moją przyjaciółkę. - Nie powiesz policji.
Sprawa zamknięta. Ten gliniarz nie żyje.
Co zyskasz, wysyłając mnie do więzienia?
Błagam cię.
Pomyśl o Aster.
Chcesz, by dorastała bez taty?
- Jej tata jest mordercą. - Nie.
Wiesz, że nim nie jestem.
Nie zadzwonisz na policję.
Już to zrobiłam.
Beth, jesteś tam?
Wszystko słyszałam. Policja już jedzie.
Puszczaj.
Puść mnie.
Zabieraj łapy.
Już dobrze. Jestem tu.
Napisy: Filip Bernard Karbowiak