Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
‪(NETFLIX ขอเสนอ)
‪มาโครเอเชียครั้งแรกสินะครับ
‪- ค่ะ ‪- แถวนี้เป็นเมืองเก่า
‪สวยจังเลย
‪ถึงแล้วครับ
‪เผื่อคุณอยากเรียกใช้แท็กซี่ระหว่างอยู่ที่นี่
‪โอ้ ขอบคุณค่ะ เซน
‪- ขอให้สนุกนะครับ ‪- เดี๋ยว ฉันต้องจ่ายค่าแท็กซี่ก่อน
‪มีคนจ่ายเรียบร้อยแล้วครับ
‪งั้นอย่างน้อยขอฉันให้ทิปนะคะ
‪รับไปเถอะ
‪ขอบคุณครับ
‪มาถึงจนได้!
‪ดีใจจังเลยที่ได้เจอเธอ
‪เหมือนกัน
‪ดูเธอซะก่อน
‪ไม่อยากเชื่อว่าเรามาที่นี่จนได้ ‪มาเที่ยวกันแบบนี้เนี่ย
‪นั่นสิ มาเถอะ ฉันอยากเปิดถุงดิวตี้ฟรีแล้ว
‪เธอรอซะด้วย ครั้งแรกเลยนะเนี่ย
‪แอร์บีเอ็นบีอย่างหรูน่ะ
‪นี่
‪ขอบใจนะที่จ่ายค่าแท็กซี่ให้
‪ขอบใจเจย์เถอะ เขาจ่ายทั้งหมดเลย
‪ว้าว เคต นี่มันเหลือเชื่อไปเลย
‪เราย้ายเข้าเลยได้ไหม มาอยู่ตลอดไปเลย
‪โอเค
‪พอแค่นี้แหละ
‪จะไม่กลับบ้านอีกแล้ว คิดว่าร็อบน่าจะรู้แหละ
‪ก็อาจรู้ แต่ใครสนล่ะ
‪- หวังว่าจะเอาชุดว่ายน้ำมานะ ‪- โอ้
‪- ฉันว่าฉันลืมละ ‪- งั้นก็แก้ผ้าไปเลย
‪ถือนี่ไว้
‪หรูจัง
‪ดงเปรีญงเลยนะ
‪โอเค
‪- สักที ‪- ใช่เลย
‪แด่สุดสัปดาห์ไกลบ้าน
‪กับเพื่อนรัก
‪โอ้
‪ฉันมีบางอย่างมาให้ด้วย
‪- เธอไม่เห็นต้องให้อะไรฉันเลย ‪- ฉันอยากให้น่ะ
‪ฉันอยากขอบคุณที่เธอวางแผนเที่ยวทั้งหมดนี้
‪และฉันก็คิดถึงเธอสุดๆ เลย
‪สวยมากเลย เบธ ขอบใจนะ
‪ฉันถือให้ ฉันรู้ว่าเธอชอบหินนิลดำ
‪พระเจ้า ขอโทษจริงๆ
‪ตรงไหนล่ะเนี่ย
‪ฉันสั่งซื้อจากในเน็ตน่ะ
‪- ฉันส่งกลับไปคืนได้นะ ‪- ไม่ต้องเลยย่ะ
‪ฉันชอบสุดๆ เลย
‪ฉันรักเธอนะ
‪ฉันก็รักเธอ
‪ฉันไม่รู้จะสวมอะไรดี ไม่มีชุดไหนหรูพอเลย
‪ใส่กางเกงในคุณยายไป คุณก็ยังดูแจ่ม
‪ฉันเหนื่อยสุดๆ เลย ฉันอยากนอนแล้วเนี่ย
‪งั้นก็ไปนอน นี่วันพักผ่อนของคุณเหมือนกันนะ
‪ไม่ได้หรอก เคตจองร้านอาหารไว้แล้ว ‪มันจะต้องสนุกแน่
‪เล่าเรื่องแอสเทอร์ให้ฟังอีกสิคะ
‪คิดถึงแม่หรือเปล่าจ๊ะ
‪คิดถึงแม่เขาไหม
‪- แม่จ๋า ‪- นั่นสิ
‪ลูกบอกว่าคิดถึงนมคุณ
‪ผมด้วย
‪ชุดนี้น่าจะใช้ได้แหละ
‪ฉันมาแล้ว
‪แต่นแต๊น
‪ว้าว เคต
‪คิดว่าไง ชุดใหม่แหละ
‪ฉันไปตะลุยชอปหลังหย่ามาเยอะเกิน ‪แบบชาตินี้คงไม่ต้องชอปอีกแล้ว
‪เธอดูแจ่มไปเลย
‪หวัดดี ร็อบ เป็นยังไงบ้าง
‪ก็ดี
‪นั่นใช่ลูกทูนหัวคนสวยของฉันหรือเปล่า
‪หวัดดีจ้ะ
‪- ฝากจูบเธอให้ด้วยนะ ‪- ได้เลย
‪ผมต้องพาลูกไปนอนแล้ว คืนนี้ขอให้สนุกกันนะ
‪- อย่าเมาเกินไปล่ะ ‪- เราจะเมา
‪- ได้เมาแน่ ‪- ได้เมาแน่นอน
‪ฝันดีจ้ะ ลูกจ๋า แม่รักลูกนะ
‪- พรุ่งนี้ฉันโทรหานะคะ ‪- ขอให้สนุกครับ รักคุณนะ
‪แค่นี้ฉันก็กรึ่มๆ แล้วนะ
‪เธอนี่คออ่อนจริงๆ
‪ถ้าฉันตกส้นสูงคอหักตาย ‪จะถือว่าเป็นความผิดของเธอ
‪เธอดูเหมือนสุดยอดนางแบบ ‪น่าจะเอารองเท้าไปเลย
‪- ใส่ไปตลาดต้องแจ่มน่าดู ‪- หวัดดี
‪- ไงคะ
‪อ๋อ นี่…
‪เซบาสเตียน
‪- เจ้าของบ้าน ‪- โอ้
‪- คุณปรับตัวได้หรือยังครับ ‪- ค่ะ หวัดดี ฉันเบธ
‪ยินดีที่ได้พบคุณนะ ทุกอย่างสุดยอดไปเลย
‪มาเถอะ แท็กซี่มาแล้ว
‪ลาก่อนค่ะ
‪- รู้หรือยังว่าจะสั่งอะไร ‪- ไม่รู้เลย แต่อยากกินเร็วๆ แล้ว
‪ใช่เลย ฉันก็ว่างั้น
‪มาสั่งหอยนางรมกัน
‪พระเจ้า ชุบทองคำมาเสิร์ฟหรือไง
‪ฉันก็บอกตลอดนี่ว่าเจย์จ่าย
‪เขายังไม่ตัดฉันออกจากบัตรเครดิตพ่วงเลย
‪ฉันเลยตั้งใจจะหาว่ามีวงเงินเท่าไร ‪ก่อนที่เขาจะรู้ตัว
‪เขาจะไม่โกรธเอาเหรอ
‪ก็หวังว่าเขาจะหลอดเลือดสมองแตกตาย ‪ตอนขึ้นควบนังผู้ช่วยส่วนตัวนั่น
‪พร้อมสั่งหรือยังครับ
‪หวัดดีค่ะ
‪เราขอเริ่มด้วยหอยนางรมดิบสักโหล ‪กับแชมเปญหนึ่งขวดค่ะ
‪- ขอขวดที่แพงที่สุดในร้านนะคะ ‪- เลือกได้ดีมากครับ
‪ไม่เหรอ
‪อะไร
‪ฉันเป็นเพื่อนที่ไม่ได้เรื่องเลย
‪ฉันน่าจะมาอยู่ข้างๆ เธอ
‪เธอมีลูกนี่นา เพราะงั้นฉันให้อภัย
‪เธอไม่เป็นไรนะ
‪จ้ะ
‪ฉันไม่เป็นไร ไม่ได้สนอะไรเจย์เลย
‪- ตอนนี้ฉันเลือกวิถีมากรักแล้ว ‪- วิถีมากรักสินะ
‪แค่ความสัมพันธ์เดียวฉันยังแทบเอาตัวไม่รอด
‪ใครเขาพูดถึงความสัมพันธ์กัน
‪เอาละ เลิกพูดเรื่องฉันได้แล้ว เธอล่ะ
‪กับร็อบเป็นยังไงบ้าง
‪ก็ดีนะ
‪ก็ดีแหละ
‪เขาเข้ากับแอสเทอร์ได้ดีมากเลย
‪แล้วกับเธอล่ะ
‪เขาก็พยายามอยู่
‪พยายามหนักแค่ไหน
‪เธอได้อะไรยังไงบ้างไหม
‪เคต
‪อะไรเล่า
‪มันนานแค่ไหนแล้วเนี่ย
‪ปีกว่าๆ
‪แม่เจ้า
‪มันถึงเวลาที่เธอควรกลับไป ‪ลองใหม่สักตั้งแล้วไม่ใช่เหรอ
‪ฉันแค่ยังไม่รู้สึกว่าอยากทำน่ะ
‪เพราะร็อบเหรอ
‪- เขาไม่ทำให้อีกแล้วใช่ไหม ‪- เปล่า ไม่ใช่เพราะร็อบ
‪ร่างกายไม่เคยโกหกนะ
‪เปล่าหรอก เพราะฉันเอง
‪มัน…
‪- เธอเคยคิดจะเลิกกับเขาไหม ‪- ว่าไงนะ
‪ก็ถ้าเธอไม่มีความสุข ดูฉันเป็นตัวอย่างสิ ‪การหย่าคือคำตอบ
‪โดยเฉพาะเมื่อมันมาพร้อมกับค่าเลี้ยงดูก้อนโต
‪เราก็แค่กำลังเจอ…
‪ช่วงยากๆ ในชีวิตน่ะ
‪เธอเคยพูดแบบนั้นแล้ว
‪- เบธ… ‪- ได้แล้วครับ
‪ขอบคุณค่ะ
‪ขอโทษครับ ขออนุญาตนะ
‪เชิญเลยค่ะ ขอบคุณ
‪ขอบคุณมาก
‪ด้วยความยินดีครับ
‪คุณมันโคตรเฮงซวยเลย
‪หุบปาก เลิกยุ่งกับฉันสักที
‪เกรงว่าบัตรจะถูกปฏิเสธครับ
‪ขอโทษด้วยค่ะ
‪โอเค
‪- ว้าว ‪- เลิกโทรหาฉันได้แล้ว
‪- ขอเวลาเดี๋ยวนะคะ แล้ว… ‪- ได้ครับ
‪ฉันวางละ
‪ทุกอย่างเรียบร้อยดีไหม
‪- เจย์น่ะ ‪- เขารู้เรื่องบัตรเครดิตแล้วใช่ไหม
‪ใช่ ดูเหมือนฉันจะได้รู้วงเงินแล้ว
‪อยากหารกันคนละครึ่งไหม
‪ไม่ ไม่ต้องเลย
‪- เธอค่อยจ่ายค่าเครื่องดื่มร้านต่อไป ‪- เคต ขอโทษจริงๆ แต่ฉันเหนื่อยมากเลย
‪- แถมหน้าอกฉันจะระเบิดแล้วเนี่ย ‪- ไม่นะ ไม่ๆ
‪ฉันต้องไปปั๊มนม มันคัดแล้ว ฉันไปไม่ไหว
‪- พรุ่งนี้เราต้องไปปั่นจักรยานเที่ยวกันอีก ‪- จริงด้วย ปั่นจักรยานเที่ยว
‪ไม่เอาน่า
‪มารำลึกความหลังสุดแสบแบบสมัยสาวๆ กัน
‪ฉันกล่อมเธอเป็นเดือนๆ เลยนะ ‪กว่าเธอจะยอมมา
‪ใครจะรู้ว่าเราจะได้ทำแบบนี้กันอีกเมื่อไร
‪เถอะน่า
‪ทางเข้าอยู่แถวๆ นั้นนะครับ
‪ขอบคุณค่ะ เซน
‪เดี๋ยวนะ ขอฉันเติมเมคอัพกับตบแป้งลงจมูกก่อน
‪- คุณเป็นคนที่นี่เหรอคะ ‪- เปล่าครับ
‪ผมเป็นคนซีเรีย
‪คนอเมริกันเหรอครับ
‪ใช่ค่ะ
‪ที่จริงเป็นคนแคลิฟอร์เนีย ‪แต่ไปอยู่ลอนดอนได้ 15 ปีแล้ว
‪คุณย้ายออกจากซีเรียเพราะสงครามเหรอคะ
‪คิดถึงบ้านไหมคะ
‪คุณพูดภาษาอาราบิกได้ด้วย
‪เปล่าค่ะ ไม่ได้เก่งอะไร แค่พูดได้นิดหน่อย
‪ฉันทำงานให้หน่วยงานด้านการกู้ภัยนานาชาติ
‪หมายถึงเคยทำน่ะค่ะ
‪ผมรู้จักพวกเขาครับ
‪เยี่ยมเลย
‪โอเค ฉันพร้อมแล้ว ไปกันเถอะ
‪- ได้เลย ขอบคุณค่ะ ‪- ขอบคุณครับ
‪โอเค
‪ไปเลย
‪อยากดื่มอะไร
‪ขอแค่น้ำเปล่า
‪คราวนี้ฉันเลี้ยงนะ
‪- ไม่ต้อง เอาไว้รอบหน้าเถอะ ‪- รับอะไรดีครับ
‪จินกับโทนิกสองแก้ว
‪โอ้ พระเจ้า ดูทางโน้นสิ ฮอตเวอร์
‪- ได้แล้วครับ ‪- ไปด้านโน้นกันเถอะ
‪- ตามฉันมา ‪- ได้เลย
‪ขอทางหน่อยค่ะ
‪ขอร่วมวงด้วยได้ไหม
‪ไม่ดีกว่า ฉันว่าพวกเขากำลังรอใครอยู่แน่ๆ
‪เปล่าครับ เชิญเลย ตามสบาย
‪- สวัสดีค่ะ ‪- สวัสดี
‪- ฉันเบธ สวัสดี ‪- ไง คนสวย
‪ค่ะ โอ้
‪โอ้
‪ผมว่าผมไม่เคยเห็นคุณที่นี่มาก่อนนะ
‪ไม่งั้นคงสังเกตเห็นคุณไปแล้ว
‪ผมชอบชุดคุณนะ คุณเหมือนลูกบอลดิสโก้เลย
‪อยากดูรูปลูกฉันไหมคะ
‪ครั้งสุดท้ายที่เธอโดนหนุ่มแซ่บๆ ‪แบบนั้นจีบน่ะเมื่อไร
‪เขาไม่ได้จีบฉันสักหน่อย
‪จีบสิยะ
‪ไม่เอาน่า เราเพิ่งคุยกันไปเองว่า ‪เธอต้องกลับขึ้นสังเวียนแล้ว
‪ฉันแต่งงานแล้วนะ
‪แล้วไง ร็อบไม่จำเป็นต้องรู้สักหน่อย
‪นี่ล้อเล่นใช่ไหม
‪หนึ่งคืนแห่งความตื่นเต้น ‪อาจพาเธอให้ผ่านพ้นชีวิตซ้ำซากจำเจก็ได้
‪แมนฮัตตันสำหรับคุณผู้หญิงครับ
‪ขอบคุณค่ะ
‪เราเพิ่งคุยกันว่า ‪พวกคุณน่าจะกลับไปที่พักของเรา
‪สารเลว!
‪เคต
‪สวัสดี นี่คือเบอร์เคตหรืออาจจะไม่ใช่ก็ได้ ‪ฝากข้อความไว้แล้วกัน
‪นี่ เห็นข้อความฉันไหมคะ
‪- อะไรนะ ไม่ทันเห็นเลย โทษที ‪- ฉันกังวลมากเลย
‪- นี่ก็เที่ยงแล้ว แต่เคตยังไม่กลับบ้านเลย ‪- โอเค
‪เธออาจไปหากาแฟดื่มหรือไปเดินเล่น ‪อะไรแบบนั้นแล้วมั้ง
‪- เมื่อคืนสนุกไหม ‪- ค่ะ
‪ฉันดื่มไปเยอะอยู่
‪เอาจริงๆ ฉันแทบจำอะไรไม่ได้เลย
‪ครับ แล้ววันนี้คุณจะทำอะไรเหรอ
‪เราควรต้องไปปั่นจักรยานเที่ยวกัน
‪นั่นไง เธอถึงได้หายตัวไป
‪น่าจะบอกเธอว่าจะไปตระเวนชอปปิงแทน
‪เธอไม่ได้ทิ้งโน้ตบอกเลย ‪ไม่ได้ส่งข้อความมาบอกด้วย
‪พวกคุณทะเลาะกันหรือเปล่า
‪- สารเลว ‪- เปล่าค่ะ
‪งั้นก็อย่ารอแกร่วอยู่เลย
‪ออกไปเที่ยว หาอะไรสนุกๆ ทำซะ
‪- ไว้ผมโทรหาใหม่นะ ‪- ได้ค่ะ
‪- ถ้ามีอะไรคืบหน้าฉันจะบอก รักคุณนะ ‪- บายครับ
‪- สวัสดีค่ะ ‪- สวัสดีครับ
‪ขอโทษที่มารบกวนนะ
‪คุณพอจะเห็นเพื่อนฉันไหม
‪ฉันตามหาเธออยู่ เคตน่ะค่ะ
‪ฉันคิดว่าเธอออกไปข้างนอก ‪แต่ฉันติดต่อเธอไม่ได้เลย
‪โทรไปเธอก็ไม่รับ
‪คุณไม่เห็นเธอสินะคะ
‪ไม่เห็นเลยครับ
‪โอเค ขอบคุณค่ะ
‪คุณไม่ได้รับอนุญาตให้จัดปาร์ตี้นะ
‪มีระบุไว้ในกฎชัดเจน
‪และผมต้องขอคิดเงินเพิ่ม ‪ที่มีแขกมาค้างเพิ่มสองคนด้วย
‪บาร์ชื่อว่าอะไรนะ
‪ฉันจำชื่อไม่ได้ค่ะ
‪โอเค ขอผมดูรูปเธอหน่อย
‪คุณพาผู้ชายสองคนกลับมาที่พักด้วย
‪- และคุณก็จำชื่อพวกเขาไม่ได้ ‪- คือ…
‪ค่ะ ฉันไม่รู้
‪คุณได้ดื่มหรือเปล่า
‪ค่ะ นิดหน่อย
‪ถ้าจำอะไรไม่ได้เลย ‪น่าจะเยอะกว่านิดหน่อยแล้วละ
‪ฉันแค่ไม่ค่อยได้ดื่มเท่านั้นเอง
‪ฉันเพิ่งมีลูกน่ะค่ะ
‪โอเค เพื่อนคุณอาจออกไปเที่ยวคลับ ‪หรือบาร์ที่ไหนสักแห่งก็ได้
‪ไม่ค่ะ เรามาที่นี่ด้วยกัน
‪เราควรไปทำอะไรด้วยกัน ‪อย่างเที่ยวชมที่ต่างๆ และ…
‪เธอไม่รับโทรศัพท์
‪ฉันว่าฉันเจอเลือดด้วย
‪ได้เช็กตามโรงพยาบาลหรือยัง ‪เธออาจประสบอุบัติเหตุ
‪ค่ะ เช็กแล้ว แต่ไม่มีบันทึกว่า ‪เธอเข้ารับการรักษาเลย
‪ทุกอย่างเรียบร้อยดีไหม
‪ครับ แค่พวกนักท่องเที่ยวน่ะ
‪เพื่อนลอยแพเธอไปกับผู้ชาย เธอก็เลยหัวเสีย
‪เธอเอากระเป๋าติดตัวไปด้วยไหมคะ ‪หรือกระเป๋าเงิน หนังสือเดินทาง กุญแจ
‪ค่ะ ฉันตรวจดูแล้ว
‪ผมจัดการเองได้ โอเคไหม
‪ฉันขอแจ้งคนหายได้ไหมคะ
‪ไม่ได้ครับ เพราะคุณต้องรอ ‪ให้ครบ 24 ชั่วโมงก่อน
‪ส่วนใหญ่พวกเขามักจะกลับมาก่อน
‪ผมมั่นใจว่าเพื่อนคุณก็ด้วย
‪(คนหาย)
‪สวัสดีครับ
‪เซนคะ
‪- ขอบคุณนะคะที่มารับ ‪- ผมอยู่แถวนี้พอดี ไม่มีปัญหาเลยครับ
‪ฉันจำชื่อบาร์ที่ไปเมื่อคืนไม่ได้
‪บลูพาร์เลอร์
‪(บลูพาร์เลอร์)
‪นั่นแหละ
‪เกิดอะไรขึ้นหรือเปล่าครับ
‪คุณทำอะไรหายหรือเปล่า
‪เพื่อนฉันหายค่ะ
‪ไม่ต้องหรอกครับ
‪- อยากให้ผมเข้าไปด้วยหรือเปล่า ‪- ไม่เป็นไรค่ะ
‪แน่ใจนะ
‪ค่ะ ไม่เป็นไร
‪ขอบคุณนะคะ
‪คุณเสิร์ฟเหล้าให้เรา
‪เรานั่งอยู่ด้านโน้นกับผู้ชายอีกสองคน
‪เธอใส่ชุดสีฟ้า
‪ไม่ครับ ขอโทษด้วย จำไม่ได้
‪คุณมาทำอะไร
‪คิดว่าคุณอาจต้องการความช่วยเหลือ
‪เพื่อนเที่ยวเหรอ เหมือนพวกที่…
‪ไม่ยักรู้ว่ามันมีอยู่จริง
‪ฉันไม่ได้จ้างพวกเขานะ
‪งั้นเพื่อนคุณก็คงจ้าง
‪เปล่า เธอก็ไม่ได้จ้างพวกเขา
‪หนึ่งคืนแห่งความตื่นเต้น
‪อาจพาเธอให้ผ่านพ้นชีวิตซ้ำซากจำเจก็ได้
‪โอ้ พระเจ้า
‪เธอเอาแต่พูดว่าฉันต้องหาความสนุกใส่ตัวบ้าง
‪ฉันมันโง่จริงๆ
‪ฉันก็สงสัยอยู่ว่าทำไมเขาถึงได้สนใจฉัน
‪เด็กที่บาร์บอกว่าเห็นพวกเขาบ่อยๆ
‪มากับผู้หญิงไม่เคยซ้ำหน้า
‪พวกนักท่องเที่ยว
‪เล่ากันสนุกปากเลย
‪เขารู้ไหมว่าจะติดต่อคนพวกนั้นยังไง
‪เขารู้แค่ชื่อ
‪มาเตโอกับลูก้า
‪มาเถอะ ผมจะพาคุณไปส่ง
‪คุณไปหาตำรวจมาเหรอ
‪ที่เราพูดถึงอยู่คือเคตนะ ‪เธอไม่ใช่คนน่าเชื่อถืออะไรอยู่แล้ว
‪ไม่ค่ะ เธอไม่มีทางทำแบบนี้กับฉันแน่ ‪ไปโดยไม่บอกฉันเนี่ยนะ
‪จริงเหรอ
‪เวลาไปเที่ยวกลางคืนด้วยกัน ‪เธอเคยทิ้งคุณไปกับหนุ่มที่เพิ่งเจอกี่หนล่ะ
‪ไม่ค่ะ ฉันฝากข้อความให้เธอเป็นสิบๆ หนได้
‪- ต้องเกิดเรื่องขึ้นกับเธอแน่ ‪- อย่าโง่น่า
‪นี่ จะว่าไปผมมีรูปน่ารักๆ ‪ของแอสเทอร์จะให้คุณดูด้วย
‪เมื่อกี้ตอนเรากำลังดูก็อดฟาเธอร์กัน ปรากฏว่า…
‪ลูกชอบมากๆ เลยตอนที่พวกนั้นเจอหัวม้าบนเตียง
‪เลี้ยงลูกได้เยี่ยมมากค่ะ
‪ฉันคิดถึงลูกจัง
‪- คุณไม่เป็นไรใช่ไหม ‪- อือฮึ
‪พรุ่งนี้เราก็จะได้เจอกันแล้ว ‪อยากให้ผมไปรับที่สนามบินไหม
‪โอ้ แย่แล้ว
‪ไม่อยากเชื่อเลยว่าจะวันอาทิตย์แล้ว
‪- ฉันต้องไปเลื่อนตั๋ว ‪- ไม่ได้นะ
‪วันจันทร์ผมต้องทำงาน
‪- แล้วแอสเทอร์ล่ะ ‪- คิดว่าฉันไม่อยากกลับบ้านเหรอ ร็อบ
‪แต่เคตหายตัวไปนะ
‪จริงด้วย
‪ใช่ พระเจ้า แน่นอน ผมขอโทษ
‪อยากให้ผมบินไปหาไหม
‪ไม่ค่ะ ไม่เป็นไร
‪ฉันไม่เป็นไรหรอก
‪ก็ได้
‪ตกลง ถ้าต้องการผมก็โทรมาแล้วกัน
‪- ได้ค่ะ ฝันดีนะ ‪- ฝันดี
‪สารเลว
‪เซนคะ
‪ฉันว่าฉันเจอพวกนั้นแล้ว
‪ผมโทรไปบอกว่าอยากจ้าง ‪พวกเขามางานปาร์ตี้ส่วนตัว
‪พวกเขาจะมาเจอเราที่นี่
‪แล้วถ้าพวกนั้นไม่รู้อะไรเลย ‪หรือถ้าพวกเขาไม่ยอมบอกเราล่ะ
‪- บางทีเราน่าจะไปหาตำรวจ ‪- ไม่ เดี๋ยวผมจัดการเอง
‪ไม่ต้องห่วงหรอก
‪พวกคุณสองคนเจอกันได้ยังไงครับ
‪เคตกับฉันน่ะเหรอ
‪ฉันไปเรียนที่ต่างประเทศหนึ่งเทอม
‪เราได้เป็นรูมเมตกัน
‪ฉันได้เจอกับร็อบ สามีฉัน ผ่านทางเธอนี่แหละ
‪เราเข้ากันได้ดีตั้งแต่แรกที่เจอเลย
‪คุณกับสามีคุณน่ะเหรอ
‪เปล่าค่ะ จริงๆ แล้วเป็นฉันกับเคตน่ะ
‪เราต่างกันคนละขั้วเลย
‪แต่มันลงตัวพอดี
‪แบบว่าทันทีเลย เธอเป็นพวกชอบเข้าสังคม
‪ภรรยาผมเรียกมันว่า "ครานีเบห์"
‪- ครานีเบห์เหรอ แปลว่าอะไรคะ ‪- ครับ
‪ครานีบาแปลว่า…
‪เธอชอบเล่นเกม
‪คุณกับภรรยาเจอกันยังไงเหรอคะ
‪มีนา
‪เธอเป็นหมออยู่ในโรงพยาบาล ‪ที่ผมไปอบรมบุรุษพยาบาล
‪เธอเหมือนคุณเลย
‪เชื่อใจคนอื่นมาก
‪ตอนผมบอกเธอว่าผมเป็นคนดี เธอก็เชื่อ
‪แล้วยอมออกเดตกับผม
‪แล้วมีนาไม่ว่าอะไรเหรอคะที่คุณมาช่วยฉัน
‪เธอตายแล้วครับ
‪ฉันเสียใจด้วยจริงๆ ค่ะ
‪ทางนี้
‪ไม่ต้องห่วงนะ ผมจัดการเอง
‪ว่าไงครับ สวัส…
‪เฮ้ย!
‪- ขอโทษนะคะ! ‪- เฮ้!
‪แยกกัน ไป!
‪- เธออยู่ไหน ‪- อะไร
‪- เธออยู่ไหน ‪- ใครอยู่ไหน
‪- ผู้หญิงที่แกอยู่ด้วยคืนวันศุกร์ ‪- เคต แกทำอะไรกับเธอ
‪- ฉันไม่ได้ทำอะไรเลยนะ ‪- แล้วแกหนีทำไม
‪- เธอแค่จ้างเราให้ไปสนุกกัน ก็แค่นั้น ‪- อย่ามาโกหก!
‪- เขาพูดว่าอะไร ‪- พวกเขาเอากระเป๋าเธอไป
‪แกเห็นเธอครั้งสุดท้ายเมื่อไร
‪ตีสาม แกทำอะไรกับกระเป๋า ตอบสิ
‪พวกเขาเอาไปจำนำ
‪เดี๋ยวนะ แกวางยาฉันใช่ไหม
‪- แกใส่ยาในน้ำฉันตอนอยู่ที่บาร์ใช่ไหม ‪- ตอบมา
‪เปล่า
‪ฉันไม่จำเป็นต้องวางยาผู้หญิงหรอก ‪ปล่อยฉันไปเถอะ โอเคไหม
‪อย่าบอกตำรวจนะ ได้โปรด
‪ขอร้องล่ะ ฉันจะคืนกระเป๋าให้
‪เดี๋ยวฉันพาไป
‪ของเธอจริงๆ
‪แบตหมด
‪ผมไม่รู้นี่นาว่าเป็นของขโมยมา
‪คุณคิดว่าคุณโดนวางยาเหรอ
‪ฉันไม่เคยเมาขนาดนั้นมาก่อน
‪พวกเขายื่นน้ำให้ฉันแก้วหนึ่ง ‪พวกเขาอาจใส่อะไรลงไปก็ได้
‪แล้วถ้าเคตก็โดนวางยาด้วยล่ะ ‪พวกเขาจะได้ขโมยของเราได้ไง
‪งั้นทำไมพวกนั้นไม่ขโมยกระเป๋าของคุณด้วย
‪เคตอาจวางยาคุณก็ได้
‪เธอจะทำแบบนั้นทำไม
‪เธอยังจ้างพวกนั้นให้มานอนกับคุณได้เลย
‪ไม่ ไม่ เธอไม่มีวันทำร้ายฉันแน่
‪ฉันรู้ว่าคนพวกนั้นรู้อะไรมากกว่านี้
‪(สถานีตำรวจท่องเที่ยว)
‪คุณอย่าพูดถึงผมดีกว่านะครับ
‪ผมไม่อยากมีปัญหา
‪ถ้าพวกเขาเพิกถอนวีซ่า ผมก็ไม่มีที่ไปแล้ว
‪ฉันเข้าใจค่ะ
‪ฟังนะคะ ฉันขอโทษ ‪ที่ลากคุณมาเกี่ยวกับเรื่องพวกนี้
‪คุณไม่ได้ลากผมไปไหนทั้งนั้น
‪เลิกขอโทษได้แล้ว
‪ถ้าอยากให้ช่วยก็โทรหาผมนะ
‪ฉันรอไม่ได้
‪ตอนนี้ฉันก็มีหลักฐานแล้วด้วย ‪ต้องเกิดเรื่องขึ้นกับเธอแน่
‪อย่าเพิ่งด่วนสรุปเลยค่ะ ‪มาเริ่มที่รายละเอียดก่อน
‪- ชื่อของเพื่อนคุณ วันเกิด… ‪- ไม่ ฉันบอกเขาไปหมดแล้วเมื่อวาน
‪คุณก็อยู่ด้วย
‪รายงานอยู่ไหน
‪- คุณไม่ได้ลงบันทึกเหรอ ‪- เขาบอกให้ฉันรอ 24 ชม.แล้วค่อยกลับมา
‪ผมนึกว่าเพื่อนเธอแค่ออกไปปาร์ตี้
‪พวกเธอหิ้วไอ้ตัวสองคนกลับที่พักนะ
‪พวกเธอเมา อาจเมายาด้วยซ้ำ
‪ไม่ค่ะ ฉันไม่ได้เสพยา
‪และฉันก็ไม่รู้ด้วยว่าพวกเขาเป็นพวกเพื่อนเที่ยว
‪มีเรื่องเลวร้ายเกิดขึ้นกับเธอแน่ๆ
‪ฉันมั่นใจ
‪ฉันว่าพวกเขาไม่ใช่ฆาตกรต่อเนื่องหรอก เบธ
‪ต่อให้เป็นจริง ฉันก็ไม่แน่ใจว่า ‪ฉันจะสนไหม ดูพวกเขาสิ
‪คุณต้องสอบปากคำคนพวกนี้นะ
‪ฉันคิดว่า…
‪พวกเขาอาจวางยาฉัน หรือไม่ก็เราทั้งคู่เลย
‪เมื่อกี้ยังบอกว่าไม่ได้เล่นยาอยู่เลย
‪ฉันไม่ได้เล่นยา ฉันโดนวางยา
‪- มันไม่เหมือนกันนะ ‪- ก่อนหน้านี้ไม่เห็นคุณพูดถึงเรื่องนี้
‪เพราะฉันยังไม่แน่ใจไง ตอนนี้ก็ยัง
‪ช่วยไปเอาน้ำให้เธอหน่อยได้ไหม
‪แล้วก็ค้นหาชื่อพวกนี้ในระบบด้วย
‪ขอโทษด้วยเรื่องเพื่อนร่วมงานของฉัน
‪ฉันต้องขอถาม
‪พอจะเป็นไปได้ไหมว่าคุณถูกล่วงละเมิดทางเพศ
‪งั้นตอนเราเสร็จธุระที่นี่แล้ว ‪เราจะพาคุณไปโรงพยาบาล
‪เพื่อตรวจหายาเสพติดและตรวจร่างกาย
‪ได้ค่ะ
‪นี่เป็นดิออร์แท้
‪มีมูลค่าราวๆ
‪หนึ่งหมื่นยูโร
‪พวกเขายอมรับว่าขโมยมันไป
‪แล้วก็เอามาคืนให้คุณสินะ
‪ฉัน…
‪ฉันอธิบายไปว่าเคตหายตัวไป แล้วฉันก็…
‪บอกพวกเขาว่าจะไม่แจ้งตำรวจ ‪ถ้าพวกเขาเอามาคืนให้ฉันน่ะ
‪ยังสรุปเรื่องร่องรอย ‪การถูกล่วงละเมิดทางเพศไม่ได้
‪เราจะได้รับผลการตรวจเรื่องนั้น ‪กับผลเลือดภายใน 24 ชั่วโมงค่ะ
‪หมายความว่าไงคะ เจย์
‪- เคตชอบทำแบบนี้แหละ ‪- หายตัวไปเนี่ยนะ
‪เธอต้องทำตัวเป็นศูนย์กลางความสนใจตลอด
‪วันแต่งงานเรา เธอถึงได้ใส่สีแดงไง
‪น่าจะรู้ว่านั่นเป็นคำเตือนว่ามีฉลามรอเขมือบอยู่
‪ตกลงว่าคุณไม่ได้คุยกับเธอใช่ไหม
‪ไม่เลย หลายอาทิตย์แล้วด้วย สงบสุขจริงๆ
‪- ไม่สิ คุณคุยกับเธอคืนวันศุกร์นี่ ‪- เปล่า ไม่ได้คุย
‪เธอบอกว่าคุณโทรมาเรื่องบัตรเครดิต
‪บัตรเครดิตอะไร ‪ทุกอย่างระหว่างเราต้องคุยผ่านทนาย
‪ฟังนะ เบธ ผมรับรองได้เลยว่า ‪ไอ้เรื่องการหายตัวไปทั้งหมดเนี่ย
‪มันโคตรจะไร้สาระเลย
‪ว่าแต่บัตรเครดิตอะไร
‪อะไร นี่คุณจะบอกว่าเธอจัดฉาก ‪ให้ตัวเองหายตัวไปเหรอ
‪ทำไมล่ะ ทำไมเธอต้องทำแบบนั้นด้วย
‪เพราะความดราม่ามันฝังอยู่ในดีเอ็นเอของเธอ ‪เหมือนเป็นโครโมโซมพิเศษที่เพิ่มมาน่ะสิ
‪รู้ไหม มีอยู่หนหนึ่ง หลังเราทะเลาะกัน ‪เธอหนีไปนิวยอร์กตั้งอาทิตย์
‪โดยไม่บอกสักคำว่าเธอเป็นตายร้ายดียังไง
‪ดังนั้นเชื่อผมเถอะ เธอชอบลงโทษผู้คน
‪เอาละ ผมต้องวางแล้ว ‪โทรบอกผมแล้วกันว่าเกิดอะไรขึ้น
‪(สายที่ไม่ได้รับ: ร็อบ)
‪เคตเหรอ
‪- ทำอะไรของคุณน่ะ ‪- เวลาเช็กเอาต์คือ 11 โมง
‪โอ้
‪ขอโทษทีค่ะ ฉันลืมไปเลย
‪แขกคนอื่นกำลังจะมาแล้ว
‪ฉันเก็บเอง
‪เดี๋ยวฉันทำเอง
‪- เพื่อนคุณยังไม่กลับมาเหรอ ‪- ค่ะ
‪- คุณได้ไปหาตำรวจหรือยัง ‪- ค่ะ พวกเขาตามหาเธออยู่
‪ฉันจะอยู่ต่อจนกว่าพวกเขาจะเจอเธอ
‪ที่ไหนล่ะ
‪ฉันจะลองหาโรงแรมดู
‪ผมยังพอมีห้องว่างนะ
‪ชั้นล่าง
‪บางครั้งผมก็ปล่อยให้เช่า
‪ผมจะลดราคาให้
‪ถ้าเพื่อนคุณโผล่มา อย่างน้อยคุณก็อยู่ไม่ไกล
‪ตกลงค่ะ
‪ห้องคุณอยู่ข้างล่างนี่
‪ในห้องน้ำน่าจะมีผ้าเช็ดตัวอยู่
‪ถ้าต้องการอะไรเพิ่มก็บอกผมแล้วกัน
‪ขอบคุณค่ะ
‪ผมว่าคุณน่าจะชอบห้องนี้
‪นี่เบอร์ร็อบครับ ฝากข้อความไว้หลัง…
‪เบธ
‪(กรุณาใส่รหัสผ่าน)
‪การแสดง
‪เราจะต้องอยู่จนดึกนะ
‪คุณจัดการตัวเองแล้วนี่
‪ค่ะ ไม่เป็นไรใช่ไหมคะ
‪แน่นอน
‪นั่นสตูดิโออัดเสียงของคุณเหรอ
‪ครับ
‪ผมเป็นนักแต่งเพลง
‪คุณหิวไหมครับ
‪ผมว่าจะสั่งอะไรมากินพอดี
‪อันที่จริงฉันกำลังจะออกไปข้างนอกน่ะค่ะ
‪ฝันดีค่ะ
‪สวัสดีค่ะ ขอบคุณนะ
‪ฉันต้องหาทางออกจากที่นั่นน่ะ
‪กินอะไรหรือยังครับ
‪ไปหาอะไรกินก่อนค่อยเริ่มตามหาเถอะ
‪- ผมรู้จักร้านอาหารซีเรียดีๆ… ‪- เบธ
‪ร็อบ
‪คุณมาทำอะไรที่นี่คะ
‪ผมโทรหาคุณทั้งวันเพื่อจะบอกว่าผมกำลังมาหา
‪- ผมเป็นห่วงคุณนะ ‪- แอสเทอร์ล่ะคะ
‪- ลูกอยู่กับพี่เลี้ยง ‪- ค้างคืนเลยเหรอ
‪พ่อแม่ผมไม่อยู่ จำได้ไหม ‪พวกท่านไปดอร์ดอญ ลูกไม่เป็นไรหรอก
‪ผมมาขัดจังหวะหรือเปล่า
‪เปล่าค่ะ นี่เซนค่ะ
‪เขาเป็นคนขับแท็กซี่ ‪เขาคอยช่วยฉันตามหาเคตค่ะ
‪ยินดีที่ได้รู้จักครับ
‪เช่นกัน
‪- งั้นผมไปนะครับ ‪- ค่ะ
‪ถ้าได้ข่าวอะไรก็บอกผมด้วยนะ
‪- ได้ค่ะ ขอบคุณนะ ขอโทษด้วย ‪- บายครับ
‪บายค่ะ
‪หมอนั่นเป็นใครกันแน่
‪- ฉันก็เพิ่งบอกไปว่าเป็นคนขับแท็กซี่ ‪- ที่คุณกำลังจะไปกินมื้อค่ำด้วย
‪ขอทีเถอะ เขาคอยช่วยฉันนะ
‪เขาเป็นคนขับรถพาฉันกับเคตไปที่บาร์ ‪ในคืนที่เธอหายตัวไป…
‪เบธ นี่คุณล้อเล่นใช่ไหม ถ้าเขามีเอี่ยวด้วยล่ะ
‪- ไม่หรอก ‪- คุณกำลังจะขึ้นรถไปกับเขานะ
‪- คุณกำลังทำตัวไม่มีเหตุผลนะ ‪- เปล่าเลย
‪ให้ตายสิ เบธ
‪นี่
‪มานี่มา
‪ผมขอโทษ
‪ผมขอโทษนะ
‪ผมไม่ได้ตั้งใจจะทำให้คุณโกรธ
‪ทำไมคุณไม่บอกผมเลยล่ะ ‪ไม่งั้นผมคงรีบบินมาหาคุณแล้ว
‪ฉันบอกคุณทางโทรศัพท์ไม่ได้
‪เพื่อนเที่ยวเหรอ
‪เธอจ้างพวกนั้นเหรอ
‪ตำรวจคิดว่าพวกนั้นมีส่วนกับที่เธอหายตัวไปไหม
‪พวกเขาไม่มีเบาะแสอะไรเลย ‪ไม่ได้พยายามจะตามหาเธอด้วยซ้ำ
‪ถ้าเจย์พูดถูกล่ะ ‪เธออาจแค่หาเรื่องปั่นประสาทเรา
‪ไม่ค่ะ ไม่หรอก ฉันรู้จักเคต เธอ…
‪เธอชอบเป็นจุดสนใจก็จริง ‪แต่เธอไม่ทำแบบนี้กับฉันแน่
‪สวัสดีค่ะ
‪เธออยู่ในน้ำมาพักหนึ่งแล้วครับ
‪ใช่เธอจริงๆ
‪โอ้ พระเจ้า
‪เธอจมน้ำเหรอครับ
‪ยังเร็วเกินไปที่จะสรุปได้ครับ ‪ผลการชันสูตรจะบอกเราได้มากขึ้น
‪แต่คุณคิดว่ามันเป็นอุบัติเหรอคะ ‪เธอพลัดตกลงไปเหรอ
‪หรือคุณคิดว่าเธอถูกฆ่าคะ
‪เราต้องรอผลชันสูตรก่อนครับ
‪พอได้ข้อมูลมากขึ้น เราจะติดต่อไปนะคะ
‪ทำอะไรอยู่คะ
‪ผมนอนไม่หลับ
‪ผมเอาแต่เห็นภาพเธอ
‪นอนอยู่บนเตียงชันสูตรนั่น
‪ผมรู้สึกผิดที่คิดว่าเธอน่ารำคาญ
‪ผมน่าจะทำดีกับเธอให้มากกว่านี้
‪ผมต้องไปแล้ว แน่ใจนะว่าไม่อยากมากับผม
‪เราคุยกันแล้วนะคะ ฉันต้อง…
‪อยู่ต่อจนกว่าจะรู้ผลการชันสูตรและ…
‪- เตรียมการเรื่องต่างๆ ที่ต้องทำด้วย ‪- ครับ ผมขอโทษ
‪ผมรู้ จริงของคุณ
‪เจ้าหน้าที่ชันสูตรมั่นใจเหรอคะ
‪ครับ
‪ตอนนี้มันเป็นการสืบสวนคดีฆาตกรรมแล้ว
‪จากสภาพศพของเธอ พวกเขาไม่สามารถ ‪บอกได้ว่าเธอถูกล่วงละเมิดทางเพศหรือไม่
‪แถมยังมีข้อเท็จจริงที่ว่า ‪เธอมีเพศสัมพันธ์กับคู่นอนหลายคน
‪ในคืนที่หายตัวไปด้วย
‪ฉันขอไปดูเธอได้ไหมคะ
‪ฉันอยากบอกลาน่ะ
‪ทำให้เหมาะสม
‪ฉันขอเวลาหน่อยได้ไหมคะ ขอร้องล่ะ
‪เราต้องไปกันแล้ว
‪คือฉันต้อง…
‪(ช่างซ่อม)
‪นี่เบอร์ร็อบครับ ฝากข้อความไว้หลังเสียงสัญญาณ
‪(ได้โปรด อย่าบอกเธอนะ เคต)
‪(คุณต้องเลิกกับเธอ)
‪(โทรหาผม รับสายทีเถอะ)
‪(เลิกส่งข้อความมาได้แล้ว)
‪(โทรหาผมด้วย ช่วยรับสายที)
‪(เคต)
‪(เมื่อคืนวิเศษมากเลย)
‪(พรุ่งนี้ว่างไหม)
‪(ทำไม)
‪(โรงแรมคอนนอต พรุ่งนี้ สามทุ่ม)
‪(แล้วเจอกันนะ)
‪(โครเอเชียเหรอ บ้าอะไรกัน)
‪(อย่าบอกเธอนะ)
‪(เลิกส่งข้อความมาได้แล้ว)
‪- ทุกอย่างเรียบร้อยดีไหม ‪- ค่ะ
‪- พร้อมแล้วใช่ไหม ‪- ค่ะ
‪โคแวชรออยู่
‪หน้าจอแตกแล้ว
‪รายงานทางพิษวิทยาส่งกลับมาแล้ว
‪ผลออกมาว่าในร่างกายของเคต ‪มีโคเคนและเคตามีนในปริมาณสูง
‪คุณรู้ไหมว่าเธอใช้ยา
‪ค่ะ
‪แล้วทำไมถึงไม่บอกเรา
‪คุณตัดสินไปแล้วว่าเธอเป็นคนยังไง
‪ฉันเลยคิดว่ามันอาจทำให้คุณ ‪หยุดตามหาเธอและมันก็ใช่จริงๆ
‪หรือไม่ใช่
‪ผลตรวจเลือดของคุณก็กลับมาแล้ว
‪พวกเขาพบร่องรอยของเคตามีน
‪เห็นไหม ฉันบอกคุณแล้วว่าฉันถูกวางยา
‪เราสอบปากคำผู้ชายสองคนที่คุณระบุตัวมาแล้ว
‪พวกเขาปฏิเสธว่าไม่เคยให้สารผิดกฎหมายกับคุณ
‪ต้องเคยสิ จะไม่เคยได้ยังไง
‪พวกเขาไม่เคยมีประวัติในเรื่องนี้
‪และในช่วงเวลาเกิดเหตุ ‪พวกเขามีหลักฐานที่อยู่ด้วย
‪คนขับรถแท็กซี่มารับพวกเขาจากหน้าที่พักของคุณ
‪เพื่อนร่วมห้องของพวกเขาก็เป็นพยานให้ได้
‪โชคร้ายนะ
‪แล้วเจย์ล่ะคะ
‪สามีเก่าของเคต
‪เธอกำลังหย่ากับเขา ไม่ถือว่ามีแรงจูงใจเหรอ
‪เขาอยู่ลอนดอน
‪บินแค่สองชั่วโมงก็ถึงแล้ว
‪แล้วเราจะตรวจสอบดู
‪เราสอบปากคำคนจากบลูพาร์เลอร์แล้ว
‪และหลายคนเห็นว่าคุณกับเคตมีปากเสียงกัน ‪ตอนคุณกลับออกไป
‪ว่าไงนะ เปล่า
‪นั่นไม่จริงเลย
‪คุณไม่ได้ทะเลาะกับเคต ‪ไม่กี่ชั่วโมงก่อนเธอตายงั้นเหรอ
‪แต่พวกเขาเป็นคนแปลกหน้านะ
‪อย่าเยอะน่า ฉันกำลังหาเรื่องตื่นเต้นทำอยู่นะ
‪เราไม่ได้มีปากเสียงกัน
‪เราแค่คุยกันเฉยๆ
‪นึกว่าคุณจำเรื่องคืนนั้นไม่ได้ซะอีก
‪- คุณถูกวางยา จำได้ไหม ‪- เปล่า
‪ฉันสลบไปตอนอยู่บนแท็กซี่ ‪แต่ฉันยังพอจำบางอย่างได้
‪เรื่องที่คุณเล่ากลับไปกลับมาตลอด
‪คุณจะพูดอะไร
‪คุณคิดว่าฉันมีส่วนในการฆาตกรรมเคตเหรอ
‪ยังมีอะไรอีกไหมที่คุณยังไม่ได้บอกเรา
‪(คุณต้องเลิกกับเธอ)
‪ไม่มีค่ะ
‪เราต้องขอยึดหนังสือเดินทางคุณ ‪จนกว่าจะยืนยันคำให้การของคุณได้
‪ถ้าจำอะไรได้ ก็โทรหาผมนะ
‪มาหวังว่าเรื่องของคุณ ‪จะผ่านการตรวจสอบแล้วกัน
‪เจย์ คุณรู้อยู่แล้ว
‪ใช่ไหม
‪ทำไมถึงไม่บอกฉัน
‪ฟังนะ ผมก็ว่าจะบอก แต่คุณกำลังจะมีลูก
‪สามีกับเพื่อนสนิทของฉันเป็นชู้กัน
‪แต่คุณไม่คิดว่าฉันมีสิทธิ์รู้เหรอ
‪ฟังนะ เบธ…
‪มันเกิดขึ้นนานแค่ไหน
‪ไม่นานหรอก
‪สองสามเดือนได้
‪ผมว่าเธอคงพยายามจะเอาคืนผม แก้แค้นผมน่ะ
‪ว้าว
‪รู้นะว่าพวกเขาเคยอะไรยังไงกันสมัยเรียน
‪ใช่ๆ คู่นอนคืนเดียวตอนเมา ช่วงรับน้องใหม่
‪- คุณจะสื่ออะไร ‪- ผมไม่ได้จะสื่ออะไรทั้งนั้น
‪ก็แค่ แบบว่า…
‪บางทีเธออาจมีความรู้สึกอะไรซ่อนเร้น
‪ฉันไม่เห็นเค้าลางอะไรเลยได้ยังไง
‪คนเรามักไม่เห็นในสิ่งที่ไม่อยากเห็น
‪ฉันรู้สึกผิดมาตลอด…
‪ที่…
‪ไม่มีความสุขเลย
‪เหมือนฉันไม่รู้สึกซาบซึ้งมากพอ…
‪ทั้งกับชีวิตตัวเอง ทั้งเรื่องที่มีแอสเทอร์
‪ฉันละอายใจมากเหลือเกิน
‪จนไม่ได้เงยหน้าขึ้นมอง ‪ปัญหาที่กำลังเกิดขึ้นตรงหน้า
‪โอ้ พระเจ้า
‪แล้วถ้าเธอวางยาฉันจริงๆ ล่ะ
‪เพื่อที่ฉันจะได้นอนกับผู้ชายสักคน
‪หรือเพื่อให้ฉันไม่แน่ใจว่านอนกับใครหรือเปล่า
‪จากนั้นเธอจะได้ยุให้ร็อบทิ้งฉัน
‪คุณคิดว่าเขาฆ่าเคตได้ไหม
‪ร็อบน่ะเหรอ
‪โอ้ พระเจ้า ไม่หรอก
‪ฉันคุยกับเขาตลอดสุดสัปดาห์ที่ผ่านมา
‪เขาอยู่บ้านกับแอสเทอร์
‪คุณไม่เคยสงสัยเลยเหรอว่าอาจเป็นผม
‪ไม่เลย
‪เชื่อใจคนมากเกินไปใช่ไหม
‪สิ่งหนึ่งที่ผมได้เรียนรู้มา
‪คืออย่าได้ไว้ใจคนเด็ดขาด
‪จงเชื่อแค่สัญชาตญาณตัวเอง
‪ที่ที่ผมจากมามีคำพูดที่ว่า อาลัลบัก ดาลีลัก
‪หัวใจจะนำทางเรา
‪เซนคะ
‪ภรรยาคุณ…
‪ภรรยาคุณเสียยังไงเหรอคะ
‪เธอทำงานอยู่ที่คลินิก
‪มีเหตุระเบิดเกิดขึ้น
‪ผมไปรับเธอสาย
‪มันไม่ใช่ความผิดของคุณ
‪ได้ยินไหม สวัสดี
‪ผมเพิ่งพาแอสเทอร์เข้านอน ‪ผมได้รับข้อความคุณแล้ว คุณโอเคใช่ไหม
‪ฉันรู้แล้ว ร็อบ
‪รู้เหรอ รู้อะไร
‪เรื่องคุณกับเคต
‪- เรื่องผมกับเคตอะไร ‪- หยุดเลย!
‪เบธๆ คุณพูดเรื่องอะไรน่ะ
‪คุณนอนกับเธอเป็นเดือนๆ
‪พูดอะไรของคุณน่ะ
‪เลิกทำเหมือนฉันเป็นคนโง่สักที ‪ฉันเห็นข้อความในมือถือเธอ
‪ผม…
‪ผมไม่รู้จะพูดยังไง ผมขอโทษ
‪ผม…
‪มันไม่ได้มีความหมายอะไรเลย
‪ผมทำลงไปแค่เพราะว่าเรา… ‪คือเรามีอะไรกันครั้งสุดท้ายเมื่อไร
‪- คุณเป็นซึมเศร้า ส่วนผมก็… ‪- ไม่ อย่ามาโยนความผิดให้ฉันนะ
‪- เปล่า ผมไม่ได้จะโทษคุณ ผมขอโทษ ผมขอ… ‪- หยุดขอโทษสักที!
‪คุณรักเธอหรือเปล่า
‪ต้องไม่อยู่แล้ว ผมไม่…
‪เอาละ ฟังนะ คุณกลับบ้านเถอะ ‪เรื่องนี้เราคุยกันทางโทรศัพท์ไม่ได้
‪ฉันกลับบ้านไม่ได้ ร็อบ
‪เพราะตำรวจยึดหนังสือเดินทางฉัน ‪เพราะฉันมั่นใจว่าพวกเขาคิดว่าฉันฆ่าเคต
‪และถ้าพวกเขารู้เรื่องที่เธอเป็นชู้กับคุณ ‪ก็ยิ่งมีเหตุผลสนับสนุนความคิดนั้น
‪เบธๆ
‪- ผมเสียใจจริงๆ ‪- หุบปากไปเลย
‪ฉันแค่อยากเจอแอสเทอร์
‪เบธ เจนเนอร์ เราขอจับกุมคุณในฐานะ ‪ผู้ต้องสงสัยในคดีฆาตกรรมเคต ทอมป์สัน
‪- เอามือไพล่หลังด้วย ‪- อะไรนะ
‪คุณรู้จักคุณซากาเรียมานานแค่ไหนแล้ว
‪เซนเหรอ
‪สองสามวันค่ะ
‪ทำไมเหรอคะ
‪พวกคุณสองคนเจอกันได้ยังไง
‪เขาเป็นคนขับแท็กซี่
‪เขาเป็นคนขับรถไปส่งฉันกับเคต ‪ที่บาร์เมื่อคืนวันศุกร์
‪เขาคอยช่วยฉันตามหาเคตมาตลอด
‪ทำไมไม่บอกเราว่าเขาไปด้วย ‪ตอนคุณไปเจอหนุ่มเพื่อนเที่ยว
‪และเรื่องที่เขาทำร้ายร่างกาย ‪หนึ่งในสองคนนั้นด้วย
‪พวกนั้นขโมยกระเป๋าเคตไป
‪เขาทำให้พวกนั้นยอมรับ ‪เขาเป็นคนตามกระเป๋าคืนมาให้
‪คุณซากาเรียมีความเชื่อมโยง ‪กับองค์กรอาชญากรรม
‪เขาเป็นสมาชิกของแก๊งแอลเบเนีย
‪ซึ่งมีส่วนเกี่ยวข้องกับการค้ามนุษย์ ‪และอาชญากรรมอื่นๆ อีก
‪ว่าไงนะ
‪คุณไม่รู้เรื่องเหรอ
‪ไม่ ไม่รู้อยู่แล้ว พวกคุณพูดเรื่องอะไรกัน
‪เขาฆ่าเคต
‪- ไม่ใช่ ‪- ใช่
‪- ไม่ เขาไม่ได้ทำ ‪- ใช่สิ
‪และคุณเป็นคนจ้างให้เขาทำ
‪- ว่าไงนะ ‪- เขาก็โดนจับมาแล้ว
‪นี่มันบ้ากันไปหมดแล้ว
‪คุณคิดได้ยังไง คุณจะคิดว่า ‪ฉันมีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ไม่ได้นะ
‪ได้โปรดเถอะ ทำไมฉันต้องอยากให้เคตตายด้วย
‪เพราะเธอลักลอบเป็นชู้กับสามีของคุณ
‪ไม่คิดว่าเราจะรู้สินะ
‪ฉันเพิ่งรู้เรื่องเมื่อวานนี้เอง
‪พวกคุณได้คุยกับเจย์หรือยัง
‪เจย์รู้เรื่องนี้มาตั้งหลายเดือนแล้ว
‪เดี๋ยววันนี้เราจะคุยกับเขา
‪ฉันต้องการทนาย
‪ฉันขอทนายได้ไหม
‪แค่เพราะตำรวจยังไม่ได้ตั้งข้อหาคุณ ‪ไม่ได้แปลว่าพวกเขาจะไม่ทำ
‪แค่ตอนนี้พวกเขายังไม่มีหลักฐานเพียงพอ
‪พวกเขาหวังว่าจะบีบคุณด้วยเรื่อง ‪สายสัมพันธ์ของคุณกับคุณซากาเรีย
‪แล้วคุณจะยอมสารภาพ
‪สารภาพเรื่องอะไร
‪ฉันไม่ได้ทำอะไรทั้งนั้น
‪คราวหน้าโทรหาฉัน ก่อนที่จะพูดอะไร ‪ที่เป็นการเพิ่มข้อหาให้ตัวเอง
‪คุณมาทำอะไรที่นี่
‪เจ้าของบ้านอนุญาตให้ผมเข้ามา
‪ผมต้องมาเจอคุณ
‪ตำรวจบอกฉันว่าคุณโดนจับแล้ว
‪พวกเขาปล่อยตัวผม
‪ผมขับรถตลอดทั้งคืนวันศุกร์ยันเช้าวันเสาร์
‪แอปบันทึกเส้นทางไว้หมด
‪พวกเขาบอกว่าคุณ…
‪เกี่ยวข้องกับแก๊งอาชญากรแอลเบเนีย
‪คุณคิดว่าผมฆ่าเคตเหรอ
‪ฉันไม่รู้
‪ฉันไม่รู้แล้วว่าจะเชื่อใคร
‪ผมช่วยชีวิตเด็กผู้ชายคนหนึ่ง ‪ที่ถูกเศษกระสุนฝังอยู่ที่ขา
‪พ่อของแกมีเส้นสายกับกลุ่มคน ‪ลักลอบขนคนแอลเบเนียเพื่อย้ายถิ่น
‪เขาพาผมออกจากอะเลปโป ‪ข้ามชายแดนเข้าตุรกี แล้วก็มาที่นี่
‪ช่วยทำวีซ่าให้ผม
‪งั้นคุณก็ไม่ได้ทำงานให้คนคนนี้ใช่ไหม
‪เปล่าครับ
‪ฉันจะรู้ได้ยังไงว่าคุณพูดความจริง
‪หัวใจจะนำทางเรา
‪คุณจะคิดว่าฉันมีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ไม่ได้นะ
‪ทำไมฉันต้องอยากให้เคตตายด้วย
‪เพราะเธอลักลอบเป็นชู้กับสามีของคุณ
‪แล้วยังไงนะ
‪สามีกับเพื่อนสนิทของฉันเป็นชู้กัน
‪แต่คุณไม่คิดว่าฉันมีสิทธิ์รู้เหรอ
‪โอ้ พระเจ้า
‪สวัสดี
‪หาอะไรอยู่หรือเปล่า
‪หาเมนูสั่งอาหารน่ะค่ะ
‪ฉันหิว
‪เมนูทุกอย่างอยู่บนอินเทอร์เน็ต
‪อินเทอร์เน็ตฉันหมดแล้วน่ะ
‪ฉันขอรหัสไวไฟหน่อยได้ไหม
‪- ขอทางด้วยครับ ‪- ค่ะ
‪แล้วทางตำรวจว่ายังไงครับ ‪พวกเขาปล่อยตัวคุณเหรอ
‪ค่ะ
‪แล้วคุณคิดว่าจะอยู่ที่นี่ต่อนานแค่ไหน
‪ฉันก็ยังไม่รู้เลย
‪- คุณจะออกไปข้างนอกเหรอ ‪- ครับ
‪ไปร่วมชมการฉายหนังครับ ผมคุมด้านดนตรี
‪งั้นผมไปก่อนนะ
‪อะไรเนี่ย
‪(ไลฟ์ฟีด)
‪โอ้ คุณพระช่วย
‪พระเจ้า
‪เขาบันทึกไว้หมดเลย
‪อัดภาพวันศุกร์ไว้ไหม
‪(คลังข้อมูล)
‪เร็วเข้าๆ
‪(ระเบียง)
‪(ห้องนอน)
‪พระเจ้าช่วย
‪ใช่ไหมล่ะ
‪- ขอบใจนะ เธอแน่ใจเหรอ ‪- แน่สิ สวมเลย
‪ไม่เป็นไรจ้ะ
‪- เอาละนะ ‪- เดินระวังล่ะ
‪ผมระวังอยู่แล้ว
‪คืนนี้จะมีคนได้นอนหลับสบาย
‪เบธ
‪เกิดอะไรขึ้นกับเธอเนี่ย
‪ฉันช่วยเตรียมตัวเธอเข้านอนนะ
‪เร็วเข้า มาร่วมวงเร็ว
‪เจ๋งเลย
‪มีอ่างน้ำร้อนนะ
‪อ่างน้ำร้อนบนระเบียง
‪โอ้ ใช่เลย เปลือยเลยจ้ะ
‪อย่าเพิ่งไปไหนนะ
‪อย่าไปนานล่ะ
‪เดี๋ยวเจอกัน คนสวย
‪ไอ้พวกสารเลว!
‪สารเลว
‪เธอมากับใครน่ะ
‪- ไม่นะ! ‪- ไม่ ได้โปรด มันไม่ใช่อย่างที่คุณคิด
‪ผมทำไปเพื่อความปลอดภัย
‪คนชอบจัดปาร์ตี้กัน
‪แกแอบอัดภาพคนมีอะไรกันในห้องน้ำนะ
‪แล้วแกก็รู้มาตลอดว่าเกิดอะไรขึ้นกับเคต ‪แกน่าจะบอกตำรวจ
‪แกบอกตำรวจเรื่องสามีฉันมีชู้ใช่ไหม
‪ทำอะไรน่ะ
‪นั่นอะไร ไม่ อย่าลบนะ
‪มันเป็นหลักฐาน อย่านะ
‪หยุดนะ!
‪โอ้ พระเจ้า
‪ช่วยด้วย!
‪เบธ
‪- รอก่อน ‪- ไปเร็ว
‪เกิดอะไรขึ้น
‪เดี๋ยว คุณไม่เข้าใจ หยุดก่อน ผมอธิบายได้
‪ไปเลย ออกรถเลย
‪เบธ กลับมาก่อน!
‪เขาลบคลิปไปหมดเลย
‪เขาต้องบอกตำรวจแน่ว่าฉันทำร้ายเขา
‪ให้ตายสิ นี่มันฝันร้ายชัดๆ
‪ฟังนะ
‪เราจะสืบหาว่าเคตไปไหน
‪และหวังว่าเราจะหาเจอด้วยว่า ‪ใครพาเธอมาส่งบ้าน
‪แล้วเราก็จะได้ไปอธิบายให้ตำรวจฟัง ‪มันจะต้องไม่เป็นไร
‪เชื่อผมสิ
‪ผมเอาเลขทะเบียนรถให้เขาแล้ว
‪คนขับรถคันนั้นกำลังมา
‪ฉันทำคุณเจ็บหรือเปล่า
‪มือคุณนั่นแหละเจ็บไหม
‪นิดหน่อยค่ะ
‪คอ หว่างขา ตา
‪จุดอ่อน
‪โอเค ฉันจะจำไว้ใช้คราวหน้า
‪(ผู้ต้องสงสัยในคดีฆาตกรรม)
‪เขาพูดว่าอะไรคะ
‪พวกเขาบอกว่าคุณเป็นผู้ต้องสงสัย ‪ในคดีฆาตกรรมเคต
‪พูดอังกฤษได้ไหม
‪ได้นิดหน่อย
‪คุณรับผู้หญิงคนหนึ่ง ‪ตอนเช้าตรู่วันเสาร์ ราวๆ ตีสาม
‪- เธอสูงเท่าๆ กับฉัน ผมทอง ‪- บนถนนเยรีนา
‪เธอตายแล้ว
‪ถูกฆาตกรรม
‪คุณพาเธอไปส่งที่ไหน
‪เราแค่อยากรู้ว่าคุณพาเธอไปส่งที่ไหน แค่นั้นเอง
‪เธอสั่งให้ผมตามผู้ชายสองคนไป ‪เธอบอกว่าพวกเขาขโมยกระเป๋าเธอ
‪ผมคลาดกับพวกเขาตรงถนนเดินรถทางเดียว
‪เขาพูดว่าอะไรคะ คุณพาเธอไปส่งที่ไหน
‪ที่ไหนนะ
‪สถานีตำรวจ
‪ขอบคุณมาก
‪ถ้าเคตไปแจ้งความเรื่องถูกขโมยกระเป๋า
‪ทำไมไม่มีบันทึกเรื่องนี้ ‪ตอนฉันไปแจ้งความว่าเธอหายตัวไป
‪อาจไม่มีการลงบันทึกตั้งแต่แรก
‪พาวิชก็ไม่ลงบันทึกแจ้งความของฉันด้วย
‪เราต้องไปจากที่นี่แล้ว
‪ไปเร็ว
‪เบธ เซน!
‪เราแค่อยากคุยด้วย!
‪หยุดนะ!
‪เบธ!
‪หยุดเดี๋ยวนี้นะ!
‪รับทราบ!
‪เร็วเข้า
‪หยุดนะ!
‪รถเขา
‪รถตำรวจ
‪ฉันเห็นสติกเกอร์จากภาพในกล้องวงจรปิด
‪เขาต้องขับมาส่งเคตหลังจากเธอ ‪ไปแจ้งความเรื่องถูกขโมยกระเป๋าแน่
‪แล้วทำไมเขาถึงไม่พูดอะไรเลย
‪โอ้ พระเจ้าๆ
‪เขานั่นแหละ เป็นเขาแน่
‪ฝีมือพาวิช
‪โทรหาทนายของคุณ
‪- ให้เธอออกมาหาคุณ ‪- เดี๋ยวสิ แล้วคุณจะไปไหน
‪- ไม่ต้องห่วงผม ‪- ไม่
‪คุณจะซวยเอานะ
‪ไปสิ ไปเร็ว!
‪ช่วยใจเย็นด้วยค่ะ
‪เป็นฝีมือเขา
‪- เป็นฝีมือตำรวจ ‪- พูดอะไรของคุณ
‪- เราเห็นภาพจากกล้องวงจรปิด ‪- คุณพูดอะไร
‪เธอไปทางไหน
‪หยุด!
‪คุณถูกจับแล้ว
‪เป็นคุณ
‪คุณฆ่าเธอ
‪อะไรนะ
‪คุณสนใจเธอใช่ไหมล่ะ
‪หุบปากไปเลย
‪พระเจ้า จริงๆ ด้วย ‪คุณสนใจเธอ แต่เธอไม่เล่นด้วย
‪นังนั่นมันร่าน!
‪นั่นแหละคำที่ผู้ชายเอาไว้เรียกผู้หญิง ‪ที่ไม่ยอมนอนด้วย
‪- หุบปากนะ เงียบไปเลย! ‪- ไม่!
‪หุบปากเดี๋ยวนี้!
‪พาวิช หยุด หยุดเดี๋ยวนี้!
‪สวัสดีค่ะ
‪ขอโทษที่ต้องให้รอนะ
‪รู้สึกยังไงบ้าง
‪เราเจอภาพจากกล้องวงจรปิดแล้ว
‪กล้องตรงทางเดินเลียบชายหาด
‪และเรายังกู้ภาพที่เจ้าของที่พักของคุณ ‪บันทึกไว้ได้บางส่วนด้วย
‪ฉันต้องขอโทษด้วยที่สงสัยคุณ คุณพูดถูกค่ะ
‪พาวิชขับรถไปส่งเคตที่บ้าน ‪หลังจากที่เธอแจ้งความเรื่องโดนขโมยกระเป๋า
‪เราคิดว่าเขาขอหลับนอนกับเธอ
‪พอเธอปฏิเสธ
‪เขารับคำปฏิเสธได้ไม่ดีนัก
‪เขาก็เลยฆ่าเธอ
‪อ้างอิงจากผลการชันสูตร
‪เราสันนิษฐานได้ว่า ‪พาวิชทุบเข้าที่ท้ายทอยของเธอ
‪และโยนร่างเธอลงไปที่ท่าเรือ
‪ขณะที่เธอยังมีชีวิตอยู่
‪ทำไมคะ
‪ฉัน…
‪ฉันไม่เข้าใจ
‪พาวิชเคยมีประวัติ
‪มีผู้หญิงหลายราย
‪ที่ถูกเขาจับในข้อหาค้าประเวณี ‪อ้างว่าเขาล่วงละเมิดพวกเธอ
‪หน่วยงานกิจการภายในสืบสวนเรื่องนี้
‪แต่ผู้หญิงทุกคนพากันถอนคำให้การ
‪เราคิดว่าเขาข่มขู่พวกเธอ
‪กิจการภายในไล่เขาออกไม่ได้
‪โชคร้ายที่เบื้องบนย้ายเขา ‪มาอยู่หน่วยตำรวจท่องเที่ยว
‪เธอไม่ควรต้องเจอแบบนี้เลย
‪ค่ะ
‪ฉัน…
‪ฉันขอหมายค้น…
‪ที่พักและที่ทำงานของลูก้ากับมาเตโอแล้ว
‪เราพบเคตามีน
‪พวกเขาวางยาผู้หญิงที่ว่าจ้างพวกเขา ‪จากนั้นก็ขโมยของของพวกเธอมาตลอด
‪พวกเขาวางยาเคตด้วย
‪แต่โคเคนในร่างกายเธอต้านฤทธิ์เคตามีน
‪เราจะตั้งข้อหาพวกเขา
‪งั้นฉันก็ไปได้แล้วสินะคะ
‪รอเดี๋ยวค่ะ
‪(หนังสือเดินทาง)
‪เผื่อว่าคุณอยากดำเนินคดีกับเจ้าของที่พัก
‪คุณไม่เป็นไรใช่ไหม
‪ขอบคุณค่ะ
‪(เซน: อีกเดี๋ยวเจอกันนะครับ)
‪โทษที มัน…
‪รกหน่อยนะ
‪ผมเพิ่งตั้งกาน้ำร้อน อยากอยู่ดื่มอะไรสักแก้วไหม
‪ไม่เป็นไรค่ะ
‪ฉันจัดเสื้อผ้ากับเจ้าแกะเออร์นี่ ‪ไว้ในกระเป๋าแล้วนะ
‪ฉันไม่ได้เตรียมผ้าอ้อมมา
‪คิดว่าคุณน่าจะพอมี
‪เดี๋ยวผมค่อยออกไปซื้อเอา ไม่ต้องห่วงหรอก
‪โอเค
‪นี่ พรุ่งนี้จะมีงานศิลปะสำหรับเด็กที่สวนสาธารณะ
‪ผมกะว่าจะพาแอสเทอร์ไป ‪ถ้าคุณยินดีจะไปด้วยก็ได้นะ
‪เสร็จแล้ว เราสามคนอาจจะไป ‪กินมื้อเที่ยงกันต่อที่ร้านจอร์เจียส
‪ได้โปรด
‪เบธ
‪ฉันคิดว่าคุณคงมีกุญแจรถสำรองของฉันอยู่
‪ครับ น่าจะอยู่ในชามตรงทางเดิน
‪หรือไม่ก็ในเสื้อแจ็กเกตผม
‪โอ้ พระเจ้า ฉันขอโทษจริงๆ
‪ฉันสั่งซื้อจากในเน็ตน่ะ
‪ฉันส่งกลับไปคืนได้นะ
‪เรียบร้อยดีไหม
‪เจอกุญแจหรือเปล่า
‪ฉันขอใช้ห้องน้ำหน่อยได้ไหม
‪ได้สิ
‪พระเจ้า โอ้ พระเจ้า
‪โคแวชพูดค่ะ
‪ฉันเองค่ะ
‪เบธ
‪มีอะไรหรือเปล่า
‪ไม่ใช่พาวิชค่ะ แต่เป็น…
‪เบธ
‪แป๊บหนึ่งค่ะ
‪- ไม่เป็นไรใช่ไหม ‪- ค่ะ
‪ผมหาเจ้าแกะเออร์นี่ไม่เจอ
‪คุณบอกว่าเอาไว้ไหนนะ
‪โอ้
‪อยู่ในกระเป๋าค่ะ เดี๋ยวฉันไปหยิบให้
‪ฉันว่าจะอยู่ขอดื่มชาด้วยสักแก้ว
‪ถ้าคำเชิญนั้นยังอยู่นะ
‪- ได้สิ ‪- ค่ะ
‪ตกลงนะ โอเค
‪- นี่ค่ะ ‪- โอ้ ขอบคุณ
‪โทษที
‪คุณคงมีอะไรต้องทำหลายอย่าง ‪ก่อนไปทำงานวันจันทร์
‪คุณหาพี่เลี้ยงเด็กได้หรือยัง
‪คุณมองผมแปลกๆ นะ
‪อยากได้นมเพิ่มหรือ…
‪คุณฆ่าเคต
‪- ว่าไงนะ ‪- ไม่ใช่พาวิช
‪แต่เป็นคุณ
‪นี่อำกันเล่นใช่ไหม
‪คุณบินไปคืนวันศุกร์
‪- ใช้เวลาแค่สองชั่วโมง… ‪- นี่มันบ้าไปแล้ว
‪แล้วเช้าวันเสาร์ก็บินกลับมา ‪คงไม่ยากที่จะตรวจสอบประวัติการบิน
‪เบธ ขอทีเถอะ คงไม่พูดจริงหรอกนะ
‪นี่มาจากสร้อยคอของเธอ ‪ฉันเจอมันในแจ็กเกตคุณ
‪ฟังนะ
‪ผมอธิบายได้ มันเป็นอุบัติเหตุ
‪โอ้ พระเจ้า
‪- คุณทำอะไรลงไป ‪- อย่าเพิ่ง เดี๋ยวก่อน ฟังผมนะ ฟังผม
‪ผมบินไปจริง
‪แล้วผมก็ไปรออยู่หน้าบ้าน
‪ผมทั้งโทรหา ทั้งส่งข้อความไป ‪แต่เธอไม่ยอมรับสาย ผมคิดว่า…
‪ผมกลัวว่าเธอจะบอกคุณ
‪เธอเอาแต่ขู่ผมแบบนั้น ผมคิดว่าถ้าเธอบอก ‪อย่างน้อยผมก็ควรได้คุยกับคุณ
‪เพื่ออธิบายทุกอย่าง
‪ผมกำลังจะกลับ แต่แล้วเธอก็โผล่มา
‪เคต
‪พระเจ้า คุณมาทำบ้าอะไรที่นี่
‪ผมต้องมาเจอคุณ
‪ทำแบบนี้น่ะเป็นสตอล์กเกอร์แล้วนะ
‪ผมไม่มีทางเลือก คุณเล่นไม่ยอมรับโทรศัพท์เลย
‪ไปเถอะ เร็วเข้า
‪เราออกไปเดิน
‪เราเดินกันไปจนถึงทะเลแล้วก็คุยกัน
‪เคต
‪อะไร
‪บอกเธอหรือยัง
‪จะบอกเธอใช่ไหม
‪คุณจะทำลายชีวิตเธอ อยากทำแบบนั้นเหรอ ‪เพราะผมไม่อยากหรอกนะ
‪ไม่เลย นอกจากว่า…
‪เราจะทำเรื่องนี้กัน คุณกับผม
‪ให้ตายเถอะ ร็อบ
‪ต้องให้บอกอีกกี่ครั้ง ‪มันไม่มีความหมายอะไรทั้งนั้น
‪คุณพูดได้ยังไงว่ามันไม่มีความหมาย
‪แล้วเราทำไปทำไม ‪ถ้ามันไม่มีความหมายอะไรเลย
‪ใช่
‪ผมรู้ คุณมีใจให้ผม
‪แล้วเธอก็บอกผมว่าเธอรักผม
‪เธอ เธอ เธออ้อนวอนผมไม่หยุด
‪เธออ้อนวอนขอร้องให้ผมเลิกกับคุณ
‪เธอบอกว่าคุณไม่มีความสุข ‪ถ้าผมเลิกกับคุณก็ถือว่าเป็นการทำเพื่อคุณ
‪ผมบอกเธอแล้ว บอกไปไม่รู้ตั้งกี่ครั้ง ‪ว่าจะไม่มีทางเกิดขึ้น
‪พอที
‪เรื่องที่เกิดขึ้นระหว่างเรามันเป็นความผิดพลาด
‪มันคือความผิดพลาดครั้งใหญ่ที่สุดในชีวิตฉันเลย
‪ไม่ใช่สักหน่อย
‪ก็แค่ฉันเพิ่งหย่า แล้วคุณก็…
‪มาอยู่ถูกที่ถูกเวลาพอดี
‪- แค่นั้นเอง ‪- คุณโกหก
‪ที่จริงนะ จากนี้ไป ฉันจะพูดแต่ความจริงแล้ว
‪- บางทีคุณก็น่าจะลองบ้าง ‪- ได้โปรด เคต ผมขอร้อง
‪- อย่าบอกเธอนะ ‪- ปล่อยฉัน
‪เคต มานี่
‪ฟังนะ
‪- หยุดนะ ปล่อยฉัน! ‪- คุณควรฟังผมให้ดี!
‪ผมโกรธ
‪สติหลุด
‪ผมตบเธอ
‪คุณช่วย…
‪มันดันกลายเป็นแบบนั้น
‪เธอสะดุดล้มหัวกระแทก
‪ผมไม่ได้ตั้งใจจะทำร้ายเธอ
‪ไม่
‪คุณปล่อยให้เธอจมน้ำ
‪เปล่า ก็ผมนึกว่าเธอตายแล้ว
‪- ไม่ คุณเปล่า ‪- ผมเลยทิ้งเธอไว้ตรงนั้น
‪คุณโกหก ฉันเห็นผลชันสูตรกับตาตัวเอง ‪มันบอกว่าเธอจมน้ำตาย
‪- เธอยังไม่ตายตอนที่คุณหนีไป ‪- ผมพูดเรื่องจริงนะ
‪- คุณต้องฟังผมสิ ‪- ไม่ ฉันไม่ฟังคุณ!
‪ฉันจะไม่มีวันเชื่อคุณอีกแล้ว
‪ฉันน่าจะฟังเคต
‪เธอคงเตรียมสุดสัปดาห์นั้นไว้เพราะแบบนั้น
‪เธออยากให้ฉันจำตัวเองก่อนที่จะเจอคุณได้
‪ว่าฉันสมควรได้เจอคนที่ดีกว่านี้
‪แล้วทีนี้คุณจะทำอะไร
‪- คุณฆ่าเพื่อนรักของฉันนะ ‪- คุณไม่คิดจะบอกตำรวจใช่ไหม
‪จะทำไปทำไม คดีก็ปิดไปแล้ว ‪ตำรวจคนนั้นก็ตายแล้ว
‪ผมเข้าคุกไปจะได้อะไรขึ้นมา เบธ
‪ได้โปรดเถอะ ผมขอร้อง
‪ได้โปรดคิดถึงแอสเทอร์ด้วย
‪คุณคงไม่อยากให้ลูกโตมาโดยไม่มีพ่อใช่ไหม
‪- พ่อของเธอเป็นฆาตกรนะ ‪- ไม่หรอก
‪ไม่เอาน่า คุณก็รู้ว่าผมไม่ใช่คนแบบนั้น
‪อย่านะ คุณต้องไม่โทรหาตำรวจ
‪ฉันโทรไปแล้ว
‪เบธ ยังอยู่หรือเปล่า
‪ฉันได้ยินหมดแล้ว ตำรวจกำลังไป เบธ
‪ปล่อยนะ
‪ปล่อยฉันนะ
‪เอามือของคุณออกไป
‪ไม่เป็นไรจ้ะ แม่มาหาหนูแล้ว
‪คำบรรยายโดย มนัสวี ศักดิษฐานนท์