Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Ik heb...
het regeringsavies...
aan om...
Verdomme, hoe noem je dat?
- Omscholen? - Omscholen.
Ik heb me omgeschoold tot keramist, omdat...
het niet langer haalbaar is om muzikant te zijn.
- Artiest op tour. Ja. - Een artiest op tour.
Tot grote schrik van mijn manager
heb ik me nu omgeschoold tot keramist.
Dit zijn Staffordshire-beelden.
Originelen.
Mooi.
Met een platte rug.
Het zijn gewoon prullaria.
Ze zijn eigenlijk... En ze zijn door kinderen gemaakt.
- Echt? - Ja.
Kinderen aan de lopende band eigenlijk, in het Victoriaanse tijdperk.
Kleine handen en...
- Dat is mooi. - Die daar...
Die daar, was de eerste...
die een heilige was, die in olie kookte.
- Ja. - Juist.
Maar het glazuur was helemaal verkeerd
en we wisten niet welke kleuren het zouden worden.
Dat was niet erg succesvol.
Dat ik een beetje het gevoel had van... Dit is niet zo makkelijk als het lijkt.
Ja.
Dat is de originele tekening...
Ja, dat was de originele tekening.
- Is dat Nicks tekening? - Ja.
Dat is wat ik wilde maken.
Het is gewoon een heilige die kookt in olie, toch?
Hoe dan ook... Moeten we ze gewoon gaan doen?
Ja. Loop met ons het leven van de duivel af, vanaf zijn geboorte.
Wacht even. Nou, ik kan...
Oké, dus...
In het kort vertelt het aan de hand van achttien poppetjes...
het verhaal van de duivel.
Deze is gewoon van hars.
Geen van deze zijn geglazuurd.
Dit is de duivel...
als een baby.
Het heet "De Duivel Ontwaakt".
Genesteld in dit veulen hier.
Dit is "De Duivel Erft De Wereld".
En hij is nu een jongen.
Dit is de duivel nu als kind.
En hij is daar met een klein aapje.
Een klein bruin aapje.
Dit is de duivel met een matroos.
Dit is de duivel zijn eerste liefde.
Dus hij groeit op en doet gewaagde, gevaarlijke dingen.
De duivel trekt nu ten strijde.
Deze heet "De Duivel Trekt Ten Strijde".
En deze kleine konijntjes hier...
worden allemaal nog verguld.
Hij is een jonge man.
Hij is een jonge man op oorlogspad, ja.
Ja.
Dit is dan weer "De Duivel Keert Terug Van De Oorlog".
Hij is nu een ander persoon.
Zijn hoorns zijn groter.
En hij komt terug van de oorlog, bedekt met medailles.
Met moed en kracht gevuld door de ervaring van de oorlog,
wandelend door een veld van schedels.
Hier is " De Duivel Neemt Een Vrouw".
Ze houdt een konijntje vast.
De konijntjes komen zo nu en dan tevoorschijn.
Naakt.
Oké, en dan...
Dan gaat de duivel...
Dit is "De Duivel Doodt Zijn Eerste Kind".
En dit is "De Duivel Offert Zijn Kind".
Dus de duivel is nu...
Hij heeft zich afgescheiden van de wereld door...
door zijn overtredingen.
En hier is...
de wereld die normaal werkt.
Konijnen.
Kinderen.
Het leven gaat door
en hij overdenkt het leven.
Dit is "De Duivel In Berouw".
Voor zijn...
Hij is alleen en afgescheiden van de wereld
en knielt in een stapel schedels.
"De Duivel Is Oud Geworden".
En dit is "De Duivels Laatste Dans".
Dit heet "De Duivel Bloedt Dood".
Hij is stervende.
En sterft in de armen van twee matrozen,
die hem vasthouden terwijl hij leegbloedt.
Het bloed loopt allemaal hier naar beneden in een groot meer.
In een meer aan de voorzijde, vol met zijn bloed,
waar deze twee witte zwanen...
hun ding doen.
Twee geitachtige beesten en twee vrouwen met fakkels.
En dit is de laatste...
Dit is de laatste.
Het is nog maar een mal van hars, dus het is niet...
Deze wordt erg mooi.
Dit is de duivel, in wezen ergens gedumpt.
Zijn lichaam achtergelaten om te sterven en te rotten.
En een kind knielt neer
en geeft zijn hand aan de duivel als gebaar van vergeving.
Het gaat heel, heel mooi worden.
Hoe heet het, Nick?
Deze heet "De Duivel Vergeven".
Daar gaan we dan.
Marianne, wil jij op de stoel zitten?
Of wil je daar blijven zitten?
- Nee, op de stoel. - Op de stoel, oké.
- Zullen we jou erop zetten? - Ja.
Oké.
Ik kan dit niet echt hebben...
- Ben je klaar? - Ja.
Laten we eromheen gaan.
Oké.
Ik hoop dat ze dit niet filmen.
Ik wed van wel.
Dat doen we altijd, Marianne.
Oh, jee.
Maar ik zal een deal met je maken. Als je het niet leuk vindt...
Nee, echt, je moet onthouden
hoe ziek ik ben geweest
en dat ik dat nog steeds ben.
Laten we dat weglaten. Oké.
Waar is mijn tekst?
- Ja. - Ja.
Het moet echt strak zijn,
want ik kan niet goed ademen.
En je moet zeggen, "Nu, doe het."
- En dan doe ik het. - Oké.
En dan moet ik mijn zuurstof afnemen.
Oké.
- Begrijp je het? - Ja, ik begrijp het.
Goed.
Waz, heb je je computer? Ben je er klaar voor?
- Warren? - Ja.
Noemde hij je "Waz"?
- Dat deed hij, Marianne. Ja. - Waz.
Is dat je bijnaam?
Nou, ja...
Dat is verschrikkelijk.
Het is makkelijk.
- Waz? - Waz is zijn bijnaam.
Waz... Dat was het.
Ik ben geschokt.
Waarom?
- Ik weet het niet. - Je weet hoe Australiërs zijn.
Zo doen ze dat.
Wat?
Je weet hoe Australiërs dat doen...
Ik begrijpt het.
Warren is Waz, Barry is Baz.
Ja.
Wat is de jouwe?
- Andrew. - Juist.
Nou, zie je wel.
Niemand kan Marianne inkorten.
- Nee? - Nee.
Heb je nog nooit een bijnaam gehad?
- Nooit. - En Faithfull dan?
- Faithfull. - Faithfull. Faithless.
Zijn we er klaar voor?
- Hoe is het, Chris? - Ja.
- Amy? - Ja, ik ben hier.
Laat me weten wat er aan de hand is.
Zijn de flitsers klaar?
Als hij zegt, "Zijn we klaar?",
hoor je "Ja." te zeggen.
Staan de flitsers vast?
Ja.
Oké, dus...
Juist.
- Zo, Marianne, we zijn klaar. - Goed.
We kunnen je zuurstof afnemen.
Kun je het afnemen?
Oké.
En doe nog een beetje op mijn wang, snel.
- Goed. Oké. - Ja.
Ja.
- Oké. Iedereen klaar? - Ja.
Laten we het licht uitdoen.
Actie.
Dat is jouw teken, Chris.
Gebed voor het werk
Allerhoogste, strengheid,
door wiens intentie
de verre ster zijn koers scherp houdt.
Laat deze geest opstijgen.
Geef 'm rust uit de absolute geabstraheerde droefheid.
Troosteloos, gedempt, laat de heldere noot klinken,
zuiver, doordringend als een fluit, geef 'm precisie.
Strengheid, Allerhoogste,
bij wiens gratie,
het onveranderlijke lied
nog kan uitrusten van
de corrupte long.
Geef 'm een strikte vorm.
Hé, kerel.
Dat is leuk.
Dat is gedaan.
Terug in de ijssculpturenbusiness.
Dat is gedaan.
"Waiting For You", klaar.
"Bright Horses", gedaan.
Goed, "Hollywood"...
Ja.
Haal het eruit.
Kom binnen.
Ik ging ongeveer een week geleden weg en kwam weer terug, en het was net of...
De tv lag letterlijk met het scherm naar beneden.
Er is een stuk kapot aan de bovenkant.
Het is gewoon een puinhoop overal.
Alsof de tv een feestje heeft gehad.
Gooide zichzelf uit het...
Gooide zichzelf uit het raam.
De tv zegt, "De pot op met alles", weet je wel.
Het is zo grappig.
Heb je dit gezien?
Het is echt mooi.
Dit herbarium... Het is een reproductie.
Het is echt ongelooflijk.
Emily Dickinson, de dichteres, ja.
Dit is haar herbarium?
Ze was iets van 14 toen ze 't maakte en toen...
Het is nu in...
Ik denk dat het het breekbaarste boek is dat er bestaat.
Ze hebben het gefotografeerd, en maakten er een replica van.
Het is zo mooi.
Het was grappig om door
de sessies van gisteravond te gaan en te zien...
Ik herinner me dat...
Kijk hier eens naar.
Jeetje, verdomme! Kijk naar zijn bureaublad, Robbie.
Verdomme, wat een nachtmerrie!
Hoe vind je nu iets, maat?
Perfectie, toch?
Is niet iedereen zo dan?
Ik heb niet echt een gevoel voor vorm en orde.
Dus we kunnen, soort van, dat er later in monteren,
maar het gaat echt over gewoon in het moment zijn,
en kijken wat er gebeurt.
We gooien gewoon dingen de wereld in, zoals gaan zitten en beginnen te spelen.
En je bent op zoek naar die momenten
tussen de uren, en uren, en uren van dingen.
Nee, ik had eigenlijk liedjes...
Ik had eigenlijk liedteksten, maar dat weet ik uit ervaring,
dat die liedjes...
waarschijnlijk niets zullen opleveren.
Het ding dat geweldig is om met Nick samen te werken is
dat hij alles wil uitproberen.
En meer, en meer, en meer.
Warren is bijna altijd aan het geven,
en niet zozeer aan de ontvangstkant, zou ik zeggen.
Hoewel, hij zou dat als oneerlijk en verkeerd kunnen zien.
Ik herinner me met "Ghosteen" dat Nick op de laatste dag van de eerste sessie...
opstond en gewoon naar buiten liep, en zei,
"Ik kan niet omgaan met nog meer soft pad."
Dat was dat geluid dat bleef spelen.
En ik speelde het gewoon 30 minuten aan een stuk.
Het is bijna zinloos, dat ik ga zitten en een liedje schrijf
en het naar de studio meeneem, omdat...
Tenzij ik, zoiets doe als Warren's gezicht vasthouden en dan zeg,
"Warren, ik ga nu een liedje doen.
Het is een liedje dat ik geschreven heb.
Dit zijn de akkoorden."
Ik weet niet wat het is met mij,
maar ik kom ergens op en vervolgens kan ik het niet loslaten.
En ik denk dat het anders is.
Er gebeurt een heleboel shit.
Ik bedoel, een heleboel verschrikkelijke shit...
als ik en Warren bij elkaar gaan zitten.
Maar er zijn van die momenten dat het gewoon...
Alles komt in een vreemde meditatieve staat.
Je hebt gewoon geen idee wat er aan de hand is.
En dat is wanneer er dingen gebeuren.
Het klikt gewoon in iets transcendent, wat mij betreft.
Ik word er letterlijk door meegenomen.
Ik sta er versteld van...
Niet op het moment zelf,
hoewel ik er wel in verdwaal,
maar je hoort plotseling van alles en denkt, "Oh, mijn God!"
Maar het zijn maar flarden in een oceaan aan onzin...
- Ja. - Snap je.
We zijn gewoon aan het rotzooien.
- Daar gaan we dan. - Ja, daar gaat ie.
Het is zelfs moeilijk om het te spelen, want ik ben gewoon
aan het wachten op het verdomde akkoord.
Omdat het onnatuurlijk langzaam aanvoelt.
Waarom proberen we het niet zonder?
Ja, het is gewoon je sound goed krijgen en zo.
- Hebben we dat allemaal? - Ja.
Ja...
Ja, daarvan heb ik niet veel nodig.
Hoe paste hij in de Bad Seeds toen het Mick en Blixa waren, en zo?
Hij nam een ondergeschikte rol, toch?
Van alleen maar verfraaien wat daar al aan de hand was.
En langzaam, één voor één, elk lid van de Bad Seeds eruit te werken.
Kijk maar uit, vriend.
Straks blijven alleen Waz en ik over.
Ik weet het.
Ik weet dat ik de volgende ben.
Hij zingt veel meer, heb ik gemerkt.
Ja.
- Klaar? - Ja.
- Oké, stand-by! - Succes, iedereen!
Er zijn hier duizenden vragen.
Duizenden en duizenden.
Er zijn 38.065 vragen.
Ik ga ze nu niet allemaal voorlezen.
Uiteraard.
Maar ik kan er even doorheen gaan en er een paar uit halen,
lukraak.
"Mijn broer David is twee jaar geleden overleden.
Hij was net 24 en ik was 19.
Het voelt alsof iedereen verder gaat en hem vergeet.
En ik ben bang om mijn woede los te laten.
Wat als ik niet weet wie ik ben zonder woede?
Al zo lang is mijn verdriet een onlosmakelijk deel van mij.
Allison."
Wat ik echt mooi vind aan The Red Hand Files,
en waarom ik dit bijna beschouw als een spirituele praktijk,
is dat ik gedwongen word om na te denken over deze vragen
en niet onmiddellijk te antwoorden.
Als ik wel onmiddellijk reageer,
in mijn gedachten, reageer ik niet vanuit mijn beste 'ik', zou ik zeggen.
- Slaat dat ergens op? - Ja.
Het kost een paar dagen om na te denken over wat iemand zegt,
en te komen op een medelevende...
relatie tot die vraag
en tot de persoon die 'm schrijft.
Dat voelt voor mij eigenlijk heel onnatuurlijk.
En zo houden The Red Hand Files mij letterlijk op de been.
Billy uit Schotland.
"Mijn vrouw heeft me eruit gegooid.
Ik ben mijn baan kwijt. Allemaal binnen een week.
Suïcidale gedachten in overvloed.
Hoe ga je om met schijnbaar geen controle over je leven meer hebben?"
Dit is ook een hele mooie vraag.
En ongelooflijk triest.
Deze vragen zijn ongelooflijk ontroerend, omdat...
Weet je, je hoeft niet...
Als er iets met je gebeurt,
is niet het eerste wat in je opkomt te schrijven naar...
Dit zijn wanhopige vragen
van mensen die niemand hebben om die vragen te stellen.
Ze sturen deze vragen gewoon naar de... wat dan ook...
- De leegte. Ja. - Naar de leegte, ja.
"Beste Billy,
Het merendeel van de brieven dat in The Red Hand Files komt,
stelt op de een of andere manier,
in wezen dezelfde vraag.
Jouw vraag."
Hoe gaat het met je, Corin?
Ja, goed. Ja, echt goed.
Ik heb je sinds gisteren niet gezien.
"Hoe ga ik om met dat ik schijnbaar geen controle heb over mijn leven?
Deze vraag gaat vaak gepaard met
gevoelens van verraad, en woede, en wrok,
van hopeloosheid.
De waarheid is dat we allemaal onze levens gevaarlijk leven,
in een staat van gevaar, op de rand van rampspoed.
Je hebt ontdekt dat het lijntje...
dat je geordende leven scheidt van de wanorde...
flinterdun is.
Dit is de naakte waarheid van het bestaan,
waar niemand van ons van wordt vrijgesteld.
Vroeg of laat komen we er allemaal achter, dat we het niet onder controle hebben.
Dat we dat nooit hebben gehad.
Dat we dat nooit zullen hebben.
Maar we zijn niet zonder kracht.
We hebben altijd de vrijheid om te kiezen
hoe we zullen reageren op wat het leven ons biedt.
Je kan instorten en meegesleurd worden.
Je kunt verharden door het ongeluk en verbitterd raken.
Of je kunt je richten op de kans die je wordt geboden.
Die van verandering en vernieuwing.
Een ander pad behoort altijd tot de opties, Billy.
Zoek 'm en ga er naar toe.
Dit is de grote daad van weerstand tegenover de grillen van het leven,
die ons allen ter beschikking staat.
Het beste, Nick."
Zeg iets...
Zijn deze beter voor mij dan in-ear?
Zet 'm neer, Nick.
Ja, zet 'm zo laag als je kan.
- Beter? Ik weet het niet. - Zeg jij het maar.
Ik kan doen wat je zegt, als je wil dat ik 'm vasthoud.
Nee, hoor, een beetje evenwicht is goed.
Oké, we moeten het gordijn dicht doen.
- We moeten het gordijn sluiten! - Heb je dat?
Bedankt.
Oké, iedereen, neem even de tijd.
Even tot rust komen.
- Ja. - Ja.
Oh, ja.
Ja, ik ben veel gelukkiger dan ik vroeger was.
Dat wil niet zeggen dat ik het niet moeilijk heb.
Maar geluk is niet het belangrijkste voor mij.
Het is het gevoel hebben dat er betekenis is tussen de dingen.
Ik voel me daar echt veel meer mee verbonden.
En dat maakt me gelukkig.
Dat ik een echt gevoel van betekenis voel...
in mijn leven, dat niet afhankelijk is van mijn werk.
Het hangt niet af van mijn creatieve leven.
Het gevoel dat ik naar iets toe beweeg,
dat de wereld hierbij een betekenisvolle plek is,
dat de wereld zelf ook betekenisvol is
en dat mensen betekenisvolle wezens zijn.
Kom op.
Kom naar beneden.
Kom naar ons toe.
Dank jullie wel, allemaal,
voor de zorg en alles wat jullie gedaan hebben.
Het was heel mooi.
Dank jullie wel, allemaal.
De zangers.
De strijkers.
Nu voelt het als een einde.
- De Covid-dame. - Maar dat is het niet.
Oké, dat is het niet. Helemaal niet.
Terug naar één.
Goed dan.
Het zou het einde kunnen zijn.
Oké.
"Dank je voor de woorden, de muziek,
het aarden en het geestelijke welzijn dat je muziek me brengt
op de momenten dat ik worstel.
Maar ondanks dat, ben ik nieuwsgierig naar de muziek, de woorden,
de pakken, het verdriet, de tederheid,
en schaamte, en schuld, en vreugde.
Wie ben jij?
Kev, uit Ierland."
Hoe moet je deze beantwoorden?
Ik weet het niet.
Ik denk dat ik mezelf nu anders zou omschrijven dan...
vroeger.
Ik zou mezelf hebben omschreven als een muzikant,
of een schrijver.
En ik probeer die definities van mezelf die over mijn beroep gaan
af te schudden.
En mezelf te zien als een persoon.
Als een echtgenoot, als een vader.
Als echtgenoot, en vader,
en vriend,
en burger, die muziek maakt en dingen schrijft.
In plaats van andersom.
Maar ondanks dat ik me ergerde, en dat soort dingen,
vond ik het echt geweldig om deze film te doen.
Ik bedoel, ik hou niet van...
om te...
Ik hou niet van het proces van films maken.
Niemand vindt dat leuk.
- Nee, nee. - Ja.
Ik was met Earl aan het praten...
Ik ben met Earl aan het praten, aan de telefoon.
Laten we Earl gedag zeggen.
Maar...
Je wordt nu gefilmd, dus je kan je beter verstoppen.
Nee, niet verstoppen, Earlie.
Ik verstop me niet, ik ben hier.
Ik lag op de vloer van mijn badkamer, in foetushouding,
tussen het...
voordat ik verder moest en "Balcony Man" opnieuw moest doen.
Opnieuw doen. Ik weet niet wat jullie de eerste keer deden.
Ja, als je het ziet, ga je zeggen, "Wow, dat is verdomme geweldig."
En Earl zei...
Ik heb zoiets van, "Verdomme! Hij wil dat ik het opnieuw ga doen."
En hij zegt... Omdat hij in Belfast een film aan het maken is...
Hij zegt, "Pap, ik weet, dat het heel moeilijk is.
Ik weet dat het heel moeilijk is om een film te maken.
Het kruipt onder je huid.
Maar wat jij moet doen is stoppen met zo'n watje te zijn."
En ik heb zoiets van, "Oké."
Hij zegt, "Sta op en doe je liedje."
- Ik bel je later nog wel. - Goed.
Tot ziens, Earl!
Gaat het goed, gaat het goed met je daar?
- Ja, ja, ja. - Oké.
Zie je later.
Dag, dag, dag.
Ik bedoel...
Ja, en doe gewoon mee met Kumbaya.
THIS MUCH I KNOW TO BE TRUE
Moet ik Kumbaya doen?
Vriend, je komt er niet onderuit.
Kerel.
Hoe was die verdomde flare, Robbie,
precies op de pianonoot?
Ongelooflijk.
Geweldig.
Oké, we kunnen stoppen met rondjes draaien.
- Ja! - Gelukkig. Goed gedaan, Rob.
Ramen omhoog.
Ja.
Dus, in het origineel, speelt het in de tweede helft.
We speelden de tweede helft van het eerste couplet.
Is dat wat er gebeurt?
Ja, de tweede helft.
Het valt weg, Jake.
Beter om het uit te draaien.
Maar je was erg...
Het is niet goed met de lichten.
- Ze lijken niet zo sterk te zijn. - Susie komt morgen niet.
Het is cutting... Het is nog steeds hetzelfde.
Oké, dus...
Je kan, maar ik ben echt... Ik ben teleurgesteld en overstuur.
We gaan terug naar...
Ze is ziek van het vaccin.
- Het is nu dag drie. - Ja.
Als ze morgen nog steeds ziek is...
Ik heb het gevoel dat ze het gewoon niet gaat doen.
Je kan er met haar over praten.
- Lang, lang geleden... - Ik weet het niet.
Hallo.
Nee, letterlijk...
Andrew trouwde met mijn...
vriendin.
Kreeg een baby met haar.
- Oké! Niet cutten... - Ik heb er een liedje over geschreven.
Laten we naar het volgende kwartier gaan.
Het heet "Deanna".
Ken je dat liedje?
We moeten weer gaan draaien.
Volgende kwartier. Snel, snel.
- We draaien. - Hij trouwde met haar.
Wat zijn we aan het doen? Kom op! Opnieuw!
Wat bedoel je?
Bekijk het altijd in de context van afstand.
Heb je... Is er een rol voor jou bedacht?
Heeft iemand een pen?
Kunnen we koffie krijgen?
Laat Rachel een americano voor me halen.
Nee, gewoon een kop koffie met wat koude melk erin.
Zo slim.
Ben je er klaar voor?
Laten we dat maar gewoon doen...
- De camera draait. - De camera draait.
De steadicam beent het bij, hopelijk.
Filmklapper aan het einde!
Sorry, sorry.
- Cut! - Sorry.
- Cut! Cut! Cut! Cut! Cut! - Sorry.
- Sorry... - Iemand moet zich haasten...
Laten we opnieuw beginnen, goed?
Het enige wat ik hoor is het geschreeuw van Andrew.
Dat is de titel van de film.