Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
NETFLIX PRZEDSTAWIA
Dzień dobry.
Raquel, przeczytasz swoje opowiadanie?
Nie napisałam.
Po co zapisałaś się na warsztaty, skoro nie chcesz pisać?
Schowała je.
Jest tam.
Co to jest?
- Co? - Ta kartka.
- Nic takiego. - Nie wydaje mi się.
Mówię, że nic!
Kto chce przeczytać?
Nie wystarczy umieć pisać, żeby opowiedzieć historię.
Trzeba mieć odwagę, żeby to zrobić.
Dlatego ta historia nie zaczyna się tutaj.
Powinna rozpocząć się w moim domu.
Skromnym gniazdku, które znalazło się w otoczeniu imperium.
Rezydencji rodziny Hidalgo.
Choć jesteśmy sąsiadami, ci ludzie są z innego świata.
To dlatego, że są właścicielami Alpha 3,
jednej z największych firm w kraju.
Jej siedziba mieści się w najbardziej imponującym
budynku w Barcelonie.
Alfa 3, jak trzej spadkobiercy imperium,
bracia Hidalgo.
Artemis Hidalgo, najstarszy.
Apolo Hidalgo, najmłodszy.
I mój ulubieniec, grecki bóg, który zstąpił na Ziemię,
Ares Hidalgo.
Najbardziej tajemniczy, nieprzenikniony i seksowny z tej trójki bogów.
Powiedzmy, że mam obsesję na punkcie Aresa.
Dysk twardy mojego komputera jest tego dowodem.
Na Olimpie znają się na rzeczy.
Nie sposób odwrócić wzroku.
Nigdy nie zamieniłam słowa z Aresem.
Nie wie o moim istnieniu.
Ale ja wiem, co robi, kiedy trenuje, dokąd chodzi…
Można powiedzieć, że zbieram informacje.
Całkiem sporo.
Mnóstwo informacji.
Przynajmniej tak było, dopóki nie zepsuło się wi-fi.
NIESTABILNE POŁĄCZENIE
Mój ruter postanowił spiskować przeciwko mnie.
Ten niecny plan miał mi pokazać,
że moje hasło wcale nie jest tak silne
i moje szybkie połączenie wystrzeli mnie dalej,
niż sobie wyobrażałam.
Cześć.
Dzięki za hasło do wi-fi.
W środku nie działa, ale tu śmiga.
Jestem Apolo.
Ares powiedział, że dałaś mu hasło.
Co?
Czyli nie…
To do zobaczenia później.
Choć brzmi to niewiarygodnie, wszystko zaczęło się od hasła do wi-fi.
4R35 GR3CK1 B0G
Korzystasz z mojego wi-fi?
Tak.
Bez mojej zgody?
Moje padło, więc używam twojego.
- Mówisz to tak na luzie. - Szczerość to jedna z moich zalet.
Jesteś idiotą.
Dobrze mnie znasz, co?
Też wiem o tobie rzeczy, których nie powinienem.
Raquel.
Nie używaj mojej sieci i ścisz muzykę.
Bo co?
Będę to robił i mnie nie powstrzymasz.
Dobranoc, wiedźmo.
Wiedźmo?
Zadarłeś z niewłaściwym sąsiadem.
Zobacz, co ma na sobie.
Wygląda na to, że postanowiłeś nigdy nie mieć przyjaciół.
Nie będziemy musieli zapraszać tłumów na nasz ślub.
Przyjdziesz tak na rozdanie dyplomów?
Jeśli będą zajęcia z pływania.
Rada Rodziców nie pochwali relacji belferki z uczennicą.
Jakiej relacji, Yoshi?
- A Javi? - Biedak marnie całował.
To ma sens.
Zamknij się.
Do zobaczenia później.
Aż ci ślinka cieknie.
Skończ z wygłupami i powiedz jej, że za nią szalejesz.
Nie można już tego znieść.
Dawaj!
Tak.
W ten sposób?
Szybko!
Patrzcie!
Dawajcie!
Mniam!
Dalej, drużyno!
Hej!
Ares, co robisz?
Podwieziemy cię. Łykniemy coś.
Nie trzeba.
- Iść w taką pogodę? - Oszalałeś?
- Wsiadaj. - Do zobaczenia jutro.
Jazda! Tak!
- Masz dobry cios. - Co robisz?
Palę w cichym miejscu.
A ty?
Nic.
Czemu za mną poszłaś?
Mogę robić, co chcę.
Jasne.
Powiesz mi, dlaczego za mną szłaś?
Nie szłam za tobą.
Masz obsesję na moim punkcie.
Nie wiem, o czym mówisz.
„Cztery, R, 35,
G, R,
trzy, C, K, jeden, B, zero, G”.
To szyfr, prawda? Twoje hasło do wi-fi.
Zabawne, że brzmi jak „Ares, grecki bóg”.
- Świat nie kręci się wokół ciebie. - Świat nie.
Ale twój tak.
Wykradłem hasło z twojego komputera.
Sporo tam znalazłem.
Wyszukiwania,
zdjęcia,
artykuły.
Nie wiesz, że hakowanie to przestępstwo?
Nawet jeśli o mnie piszesz?
Co czytałeś?
Czemu o mnie piszesz?
To nie oczywiste?
Bo mi się podobasz.
Myślałem, że jesteś jak reszta, cicha i zamknięta w sobie.
- Ale może jesteś inna. - Inna?
Nie poznasz bardziej interesującej dziewczyny.
Czego ona ode mnie chce?
- Nie potrafisz tego rozgryźć? - Chcesz zobaczyć moją sypialnię?
I obudzić się bez godności? Nie, dzięki.
Więc czego chcesz?
Żebyś mnie pokochał.
Dlatego za mną szłaś? Nawet nie jesteś w moim typie.
To się okaże.
Jestem tu, bo boję się wracać sama.
Odprowadź mnie.
To będzie miało swoją cenę.
Cenę?
- Dasz się pocałować, gdzie zechcę. - Nie jest za wysoka?
Miłego spaceru po ciemku.
Idź już.
Zgoda.
Chodźmy.
Dzięki za wi-fi, wiedźmo.
Moje wi-fi, moje zasady.
Ale brzydal, telefon padnie.
- Ale przystojniak. - Pokaż, jak wyglądam.
Niezłe z nas ciacha.
MAMA ZUPA CI WYSTYGNIE
Co?
Zupa.
Przy takiej pogodzie dobrze ci zrobi.
- Wydaje się miły. - Mamo.
Mogłaś go gdzieś zaprosić.
Wpadliśmy na siebie. Nie znam tego snoba.
Sąsiada?
To Hidalgo.
To Hidalgo. Co z tego?
Nic nas nie łączy.
Co?
To wcale nie jest zabawne.
Jesteś taka ładna, gdy się bronisz.
Nienawidzę cię.
Wynocha, bo rozwalę ci łeb!
Co robisz?
Łączę się z wi-fi. Ktoś je odłączył.
Dlaczego uważasz, że mój internet należy do ciebie?
Co czytałaś? Świątynia.
Mogę donieść, że się włamałeś.
Wiem.
Ale tego nie zrobisz.
Skąd ta pewność?
Stalkerzy nie donoszą na swoje ofiary.
Jest na odwrót.
Wejście przez moje okno to też stalking.
To nie to samo.
Czemu nie?
Bo ci się podobam.
A ty mi nie.
Co robisz?
Ufasz mi?
Mam kontynuować?
Tak.
Powinnaś częściej sprzątać pokój. To nie takie trudne.
Uczę się, a w weekendy pracuję. W odróżnieniu od innych.
Gdzie pracujesz?
W bardzo ciekawym miejscu.
- Miłej lektury, wiedźmo. - Nie nazywaj mnie tak.
To częściej się czesz.
Dzień dobry. Przywiozłem sushi.
- Niczego nie zamawiałem. - Jest pan pewien?
To jakaś pomyłka.
Pokażę panu zamówienie i sprawdzimy.
Tu jest napisane. Liceum Valle del Tenas.
Ma pan zmiennika?
Może wyskoczył adres z poprzedniego zamówienia.
Zadzwoni pan? Jedzenie mu wystygnie.
Paco, zamawiałeś coś na wynos?
BASEN
Bo jest tu dzieciak, który…
Dobra.
- Nie. - Nie?
Jasne.
Na koszt firmy. Miłego wieczoru.
LICEUM VALLE DEL TENAS
- Zgaduj, gdzie pójdziemy. - Mów.
Znowu? Poważnie?
- Mam cię dość. - Tylko chwilę.
Mamy nawał pracy. Zamów coś albo idź.
Idę, Carla!
Poproszę lody w rożku.
Jest też skąpy.
To nie twój sąsiad?
Ciekawe.
Widziałem cię, wiedźmo.
Podnosiłam łyżkę.
Pogadamy czy znowu się schowasz?
To Yoshi, mój najlepszy przyjaciel.
Najlepszy przyjaciel i przyszły mąż.
Mój brat otwiera klub dziś wieczorem. Chciałem cię zaprosić.
Wynagrodzić ci za wi-fi.
Wpiszę cię na listę.
Weź, kogo chcesz.
Wyobrażałem sobie, że jest wyższy i milszy.
Pójdziesz ze mną?
A idziesz?
Tyle pięknych ludzi.
Uwielbiam tę nową Raquel,
która imprezuje i obraca się wśród bogaczy.
Miałam być dziana, ale nie wyszło.
- Chcesz się czegoś napić? - Jasne. Zamów.
Wezmę coś mocnego!
Strefa VIP.
Mogę wejść?
Kolega jest w środku i mamy się tam spotkać.
Mam w to uwierzyć?
Cześć, dziewczyno od wi-fi.
Wpuść ją, proszę.
Złe hasło.
Muszę wejść.
To gość specjalny.
Gdyby tak było, wiedziałbym, kim jest.
A nie znam jej ani ciebie.
Nie wiesz, kim jestem?
Przepraszam.
To mój młodszy brat.
- Nie wpuszczaj go. - Artemisie, proszę!
Ukrywasz się?
- Nie wiedziałem, że jesteś. - Wyglądało na to, że uciekasz.
To by znaczyło, że się ciebie boję.
Powinieneś.
Naprawdę?
Może.
Czy coś mi grozi?
Masz o mnie tyle informacji, a jesteś zaskoczony.
Co robisz, wiedźmo?
Miałeś mnie tak nie nazywać.
Karma to suka, grecki bogu.
Poproszę szklankę wody.
Wszystko w porządku? Jesteś spocona.
Gorąco mi.
Kazałem Artemisowi włączyć klimę, ale nie słuchał.
Typowe dla brata.
Nie pozwolił podawać mi alkoholu. Wyobrażasz sobie?
Poproszę wódkę z cytryną.
- Nie może pić. - To dla koleżanki.
- Jak się nazywa? - Daniela.
Nie mów bratu.
Spokojnie. Wiem, co robię.
Nie uwierzycie,
ale klub staje się mniejszy i mniejszy…
Miałam imprezować, a jestem niańką.
Przynajmniej nikt go nie widział.
- Taki mały! - Usiądź, proszę.
I zamknij się.
Jestem w niebie?
Wracasz do domu, skarbie.
- Jedziemy do ciebie? - Nie, do ciebie.
Bez jaj.
Będziemy tam za 12 minut, więc…
- Nie do mnie! - Telefon!
Pamiętaj, że to nie ja. To przez alkohol.
Czekaj.
Daniela ma chłopaka?
Myślisz, że…
chciałaby kogoś takiego jak ja?
Tak uroczo się śmieje.
Dałaś mu alkohol?
- Jeśli znowu włamiesz się… - Tak czy nie?
- Skąd wiedziałeś, że tu jesteśmy? - Daniela…
Widziano was razem.
Apolo zna ojca równie dobrze jak ja.
Nie wróciłby do domu pijany.
Byłbyś dobrym lekarzem.
Mój dziadek zmarł, bo nikt nie mógł mu pomóc.
Stąd zainteresowanie medycyną.
Na co umarł?
Anafilaksja.
Tlen nie dociera do krwi, a ta wypełnia się dwutlenkiem węgla.
- Jakby cię grzebano żywcem. - Ares.
To była alergia?
Powiedzmy, że świat to pole minowe, a my mamy podeszwy jak Wielka Stopa.
Też jesteś uczulony?
Na ciebie.
I na chlor.
Kłamiesz.
Widziałam, jak pływałeś w basenie.
Taka nudna, że nie możesz skończyć?
Możesz pilnować swoich spraw?
Która godzina?
Szósta.
Dobra.
Mój ojciec zaraz wstanie do pracy.
Ale nie wejdziemy, dopóki nie opuści domu.
Więc muszę tu zostać.
Przesuń się trochę.
Kto pozwolił ci leżeć w moim łóżku?
Mogę?
A ty? Będziesz czytać czy pójdziesz spać?
Aresie.
A potem? Mów dalej.
Widziałam, jak przyprowadzał do pokoju tysiące dziewczyn.
Ale tym razem wszedł do twojego łóżka.
Byłem w pokoju Raquel wiele razy i nic się nie wydarzyło.
Nie wiem, czego jeszcze ci trzeba.
Mógł zostać na noc, ale tego nie zrobił.
Robiliście to, gdy jego brat spał obok.
Na samą myśl robi mi się gorąco.
Nie uprawialiśmy seksu.
Tylko się dotykaliśmy.
Właśnie.
To oczywiste, że cię lubi.
Choć nie wiem, czy to dobrze.
Zmywam się. Do zobaczenia.
Dasz żelka?
Dlaczego mówi się modernizm, skoro jest stary?
Nawet nie zajrzałeś do notatek?
Ty jesteś w klasie językowej. Zaufam twojej mądrości.
Nie masz wstydu.
Gdzie będziemy to robić?
Kiedy skończymy, coś ci powiem.
Od kogo to?
NIE DAJ APOLOWI
Od Aresa?
Zostań tu. Zaraz wrócę.
- Mam iść? - Nie.
Ucz się.
Dzień dobry. Kto tam?
Przyszłam zwrócić coś Aresowi.
Wejdź.
Cześć.
Jestem Claudia.
- Powiesz mu… - Czeka w pokoju gier. Chodź.
To tam, po prawej.
Powodzenia.
Twojemu chłopakowi się to spodoba?
Zabawne. Co robisz?
Uczę się do sprawdzianu.
To kiedy się spotkamy?
- Nie wiem. Ty mi powiedz. - Ostatnio dobrze się bawiliśmy.
Tak.
Wiesz, gdzie mam nowy kolczyk?
Raczej nie powiesz przez telefon.
Nie. Musisz to sam zobaczyć.
Muszę lecieć.
To niegrzeczne nie przyjąć prezentu.
Mój telefon działa. Tylko ekran jest popękany.
Mój brat go popsuł.
Uspokoiłam go. To tylko telefon.
Weź go.
Nie bądź taka dumna.
Bawisz się mną?
Staram się być miły.
Jak i dla wielu innych.
Przeszkadza ci to?
Doceniam gest, ale nie chcę telefonu.
Jesteś bardziej uparta niż inne.
I bardziej wiedźmowata.
Co robisz?
Mam pytanie.
Muszę iść.
Mogę cię pocałować?
Tak.
Chcesz tego?
Robiłaś to już?
Jesteś pewna?
Proszę.
Kolacja prawie gotowa.
Gdzie Raquel?
Musiała wrócić do szkoły po notatki.
Zostaniesz na kolację?
A co jest?
Weź telefon.
Wiesz, gdzie mnie znaleźć.
Dupek.
- Cześć. - Nie jestem głodna, mamo.
- Raquel. - Nie mam ochoty się uczyć.
- Raquel. - A gdzie twoje notatki?
Pouczymy się kiedy indziej. Wybacz, że zmarnowałam twój czas.
Nie była w szkole, prawda?
Jakby całe miasto sprzysięgło się przeciwko Carli.
Po raz setny się spóźniła.
„Im bardziej się spieszysz…
DANIELA WOW. TO NIE BYŁ SEN?
CZASEM ŚNIĘ, ŻE SIĘ PIEPRZĘ
HA HA HA.
Pewnie mlaska językiem i myśli…
MYŚLAŁAM, ŻE UMRZESZ JAKO DZIEWICA. MARTWIŁAM SIĘ.
Ale nie spóźniła się jak zwykle. Była jeszcze później.
JAK WIDZISZ, POTRAFIĘ O SIEBIE ZADBAĆ
…w jednej ręce i kurtce w drugiej.
Biegła, myśląc o ojcu…
ŁATWO WPAŚĆ W KŁOPOTY, TRUDNIEJ WYJŚĆ.
Raquel!
…kiedy się spóźniła, powiedział, że się tego spodziewał.
Z tymi obrazami w głowie
Carla skręciła w kierunku szpitala.
Jak dużo czasu we wtorki, czwartki i soboty spędzała w drodze?
Kiedy to stało się nieodłączną częścią jej życia?
Wszystko to kotłowało się w niej,
gdy zadzwonił ojciec.
To „dryń, dryń” stało się już tradycją.
Tak samo albo nawet…
Nie sądziłam, że cię tu zobaczę.
Nie ustępujesz.
Przyszłam po coś i wracam.
Jasne.
Poważnie? Nie.
Są tam.
Sami!
- Dawaj! - Zagrajmy w „Jeszcze nigdy”.
Serio?
Raquel, co tutaj robisz? Widzisz?
Spójrz na tę blondynkę. Ale laska.
To Raquel. Najlepsza sąsiadka na świecie.
Rany!
- Cześć. - Gramy w „Jeszcze nigdy”.
Wszyscy umiecie, prawda?
A jak.
- Śliczna. - Podaj to tutaj.
- Patrz na te oczy. - To nie zabawa dla dzieci.
Niech pije, co chce.
Jest dorosły.
Słyszysz, Apolo?
To co robimy?
Kto pierwszy?
Ty, jeśli się odważysz.
Jeszcze nigdy…
- Podaj. - Nie uciekłam z domu.
Nieźle.
- Jak większość. - Usiądź.
- Sami i Marcos znowu to samo. - Pij.
Boże.
Jeszcze nigdy nie złamałem nikomu serca.
- Co ty na to, Sami? - Złamałam ci serce?
Nie wiem.
- Ty mi powiedz. - Pij.
Zaraz wszyscy się upijemy poza nimi.
- Ja nie jestem głupi. - Nie zgrywaj się.
Spadaj, szczeniaku.
Nigdy nikogo nie szpiegowałem.
- O co chodzi? - Co?
Nie mam pojęcia.
Jeszcze nigdy
nie kręciłam z nikim z tego kręgu.
Lepiej pij.
- Ci Hidalgo to niezłe ziółka. - Klasyka.
Nigdy nie uprawiałem seksu oralnego z dziewczyną.
Zdrowie chłopaków.
- Spójrzcie na to. Ares Hidalgo. - Nigdy nie robiłeś minetki?
Kłamie.
To bardzo intymne.
- Jasne. - Szczęściarz. Pan Intymny.
Jeszcze nigdy…
Zaskocz nas.
…nie wskoczyłem do basenu po pijaku.
Chodźcie!
Sami, a Marcos?
- To słona woda. - Nie kłamałem o uczuleniu na chlor.
Nie przyszłam tu pływać. Gdzie mój naszyjnik?
Na górze.
To ty?
Z dziadkiem. To stare zdjęcie.
Przyniosę ci suche ubrania.
Możesz założyć jako sukienkę.
Aresie,
co do mnie czujesz?
Wszystko jest lepsze z solą.
Przepraszam.
To?
- Dzień dobry. - Witaj.
Soku?
Jak zdrowie?
Zabierz talerz Aresa. Zje później.
Co robisz?
Pomagam ci uciec.
Claudio.
YOSHI
Ares musiał wyjść.
Kiedy wróci?
Późno.
- Prosił, żeby mi to przekazać? - Mam odpowiedzieć?
Pijesz mleko do kawy?
Miłego dnia.
MÓW, JEŚLI CHCESZ POGADAĆ O ARESIE.
JESTEM IDIOTKĄ. DZIĘKI, ŻE MNIE ZNOSISZ.
KOCHAM CIĘ
JA CIEBIE TEŻ
Z DOŁU TWÓJ POKÓJ WYGLĄDA CZYSTO.
Zobaczmy, czy jesteś gotowa na mojego drinka.
Za nas.
Nie top wszystkich smutków naraz.
Widzę, że znaleźliście gorzałę.
Ty jak zawsze na zawołanie.
Jak impreza?
Dzięki za zaproszenie.
Sami się wprosiliście, ale…
Spadaj.
- Co? - Świetna impreza.
Spadaj.
Daniela.
Cześć.
- To randka? - Nie.
- Daj nam chwilę. - Nie zepsuję już telefonu.
- Mówię serio. - Wiem. Za chwilę.
- Nie wiedziałam, jak ci powiedzieć. - Może nie przyjdzie.
Przyszliśmy tu dobrze się bawić, prawda?
- Racja. - Właśnie.
Chodźmy.
Cześć, Dani.
Na razie, szalone paluszki.
LICEUM VALLE DEL TENAS
Yoshi!
Kto by pomyślał, że to właśnie ty uratujesz wieczór?
Impreza jeszcze się nie skończyła.
Mam dla was niespodziankę!
Nie spodziewałam się takiego zakończenia.
W bieliźnie?
Widać już bąbelki?
Nie!
Chwileczkę. Prawie to mam.
Miło tu, tylko my dwoje.
Jeśli chcesz jeszcze przyjść, wpiszę cię na listę.
Ach tak?
Dużo dziewczyn czeka do mnie w kolejce.
Osiemnastoletni prawiczek to dziś niemal egzotyka.
Tak. Ja to jestem szczęściarą.
Masz szczęście, że mam na sobie majtki.
Możemy porozmawiać poważnie?
Zależy, czy to randka.
Gdyby znali twoje dobre serce, pół szkoły uganiałoby się za tobą.
Tyle mi wystarczy.
Nie znam nikogo, kto miałby lepsze pomysły.
- W porządku? - Tak.
Jesteś pewien?
Yoshi!
Nie zdjąłeś okularów!
Uciekaj stamtąd!
Wychodź! Szybko!
- Ale gówno! - Szybciej!
Szybko!
Co to jest?
Ja tylko chciałam włączyć bąbelki!
Przepraszam! Spadamy!
- Odwieź ją do domu. - Co?
Nie chcesz, żebym weszła?
Chciałabym.
Przepraszam.
ROZSZYFROWUJĘ HASŁO
Z45R4N1EC
NIENAWIDZĘ CIĘ, BO SPRAWIASZ, ŻE COŚ CZUJĘ
A JA NIE CHCĘ
Klucze. Powinny tu być.
Zawsze tu są.
Cholera.
Cześć, księżniczko. Mamy cię gdzieś zabrać?
Wskakuj. Nie wstydź się.
Boże! Jest kompletnie nawalona.
Nie gryzę.
- Daj jej spokój. - Uważaj, Czerwony Kapturku!
Wilki grasują!
Nie.
Co tutaj robisz?
Dobrze się bawiłaś?
- Nie. - Chodź.
- Nie. - Chodźmy.
- Nie. - Idziemy.
Aresie!
Muszę o tobie zapomnieć. Nie żebym chciała.
- Ale muszę. - Jasne.
Miałeś sobie pójść.
Odpocznij.
- Prześpij się. - Nie jestem zmęczona.
To sobie poleż.
Opowiedz mi coś.
Opowiedz mi historię i więcej nie wracaj.
Obiecuję, że nie będę o tym pisać.
Był sobie chłopiec…
który uważał, że jego rodzice są idealną parą.
I że ma najlepszy dom na świecie.
Co się stało z tym chłopcem?
Jego ojciec często jeździł w podróże służbowe,
zostawiając żonę i dzieci same.
Raz chłopiec wrócił wcześniej ze szkoły.
Dostał wtedy szóstkę z klasówki.
Jego ojciec był na wyjeździe, więc poszedł szukać matki.
Chciał, żeby była z niego dumna.
Pobiegł do jej sypialni,
a kiedy tam wszedł…
była z innym mężczyzną.
Chłopak, bojąc się,
że straci rodzinę, którą tak bardzo kochał,
powiedział bratu.
A ten, mimo próśb chłopca, doniósł ojcu,
który od razu go wezwał.
Chłopiec wciąż płakał,
więc ojciec wziął go na stronę.
Pokazał zdjęcia kobiet z całego świata i powiedział mu,
że też bywał z wieloma innymi.
Zapytał: „Czy to się u nas nie sprawdziło?
Miłość czyni nas słabymi.
Dlatego teraz płaczesz”.
Koniec.
Myślisz, że miłość jest słabością?
Tak.
Dlatego nigdy się nie zakochałeś?
Tego nie powiedziałem.
To zakochałeś się?
Chyba tak.
Dzień dobry.
Zamęczysz się tym czytaniem.
W porządku?
Opowiesz mi później, jak weszłaś.
- Zostawiłaś tu klucze. - Nie tak głośno, mamo.
Jak na pierwszy raz, to nieźle dałaś w gaz.
Twoje śniadanie jest na stole. Dam ci aspirynę.
WIADOMOŚĆ ZOSTAŁA USUNIĘTA
WIEDŹMA PISZE…
ZOSTAW MNIE W SPOKOJU
WIEDŹMA
ONLINE
Wejdź.
- Prognoza sprzedaży zostaje bez zmian? - Na razie tak. Usiądź.
Myślałem, że liceum przysyła twoje oceny,
żeby przypominać nam, jak dobrze pracują, za co płacimy czesne.
Ale dziś zrozumiałem, że nie.
Wysyłają je, żeby i tak nas obciążać,
choć to my wykonujemy pracę.
Choć wzywamy nasze dzieci do gabinetów
i mówimy im, że z ich obecnymi ocenami
nie spełnią swoich przyszłych obowiązków.
Aresie.
Zostaniesz członkiem zarządu Alpha 3 i nie możesz nas zawieść.
Ekonomia nie jest łatwa, tym bardziej na Stanfordzie.
Lata temu odbyliśmy ważną rozmowę.
Pamiętasz o czym?
- Pamiętasz, synu? - Tak.
Dobrze.
Sypiaj, z jaką tylko chcesz.
Ale o niej zapomnij.
- Nie, zostaw to mnie. - Co jest?
- Frajerzy z Valle. - Nie mają basenu?
Jest cały w gównie i musieli zamknąć.
- W jakim gównie? - No dosłownie.
- Nie widziałeś Instagrama? - Co tam?
- Spójrz tutaj. - Nasraliście do basenu?
- Zjeżdżaj, natręcie. - Świnie!
Świnie!
Są obrzydliwi.
Myślą, że przejmą pole?
- Nie damy im żadnych forów. - Ale zostawili burdel.
Dalej!
Nie stać w miejscu!
Odwróć się!
Dobrze. Dalej.
- Na pozycje! - Jazda!
- Podaj! - Dalej!
Mam to!
- Gol! - Tak!
Brawo!
WIEDŹMA!
Nie możesz tu wejść.
Chcę tylko z kimś pogadać. Zaraz wyjdę.
- Nie nalegaj. - To zajmie minutę. Obiecuję.
- Od kiedy masz ochronę? - Gol dla mnie?
- Chciałem tylko… - Nie musiałeś.
Dużo myślałem.
O tym, co ci zrobiłem.
Popełniłem błąd.
Przepraszasz?
Tak.
Chcę, żeby wszystko było jak należy.
- Jeśli ty chcesz. - Co to dla ciebie znaczy?
Zapraszam cię na randkę.
Na randkę?
W sobotę jest bal przebierańców. Moglibyśmy pójść.
Traktujesz mnie jak gówno, a potem przepraszasz i myślisz,
że o wszystkim zapomnę.
- Masz mnie za idiotkę? - Nie.
To o co chodzi?
Raquel.
Nigdy się tak nie czułem.
Rozumiem, że mogłem cię zranić.
Jeśli kiedyś,
choćby minęło dużo czasu, zechcesz zacząć od nowa…
daj znać.
Będę czekał.
Jestem wolna w sobotę wieczorem.
Mówiłeś, że ma być jak należy.
Yoshi!
Nie mogłem się skupić w bibliotece.
Co się dzieje?
Umówisz się z nim?
Przeprosił.
Wierzysz mu?
Nie pozwolę się skrzywdzić.
Raquel, on już to zrobił.
Nie widzisz?
Wykorzystuje cię.
Niby jak?
Lubię go, a on mnie.
Co mam zrobić?
Zasługujesz na coś lepszego.
- Nie dorasta ci do pięt. - Nie znasz go.
Znam ciebie.
Lepiej niż on kiedykolwiek cię pozna.
Spotykam się z nim, ale chyba możemy się przyjaźnić.
Nie wiem, czy kiedykolwiek się przyjaźniliśmy.
Wiem tylko, że dla mnie to za mało.
Yoshi…
A kiedy cię rzuci, tak jak wszystkie inne dziewczyny,
nie oczekuj, że cię pocieszę.
Bo może po raz pierwszy mnie nie będzie.
KARMA TO SUKA, GRECKI BOGU.
- Wychodzę, mamo! - Baw się dobrze.
Mój kostium jest tysiąc razy lepszy od twojego.
Chodźmy.
Czy to nie w tamtą stronę?
Zmiana planów.
A co z imprezą?
Wolę coś bardziej kameralnego.
Jak na przykład ten biurowiec?
Być może.
Ściągasz tu wszystkie dziewczyny?
Nikt tu jeszcze nie był.
Przepustka na Olimp.
Nie wiem, czy mu dorównuje, ale mało brakuje.
Kiedy to przygotowałeś?
Jesteś dobra w pisaniu, a ja w niespodziankach.
Myślisz, że nieźle piszę?
Szkoda, że nie pokazujesz tego światu.
Twój ojciec napisał Świątynię?
Tak.
Ile razy ją czytałaś?
Setki.
Nadal jest dobra?
Bardzo.
Powinni byli ją wydać.
A nie wydali bo?
Jaki mamy plan?
Kolacja.
A potem?
Cokolwiek zechcesz.
Pójdziesz ze mną na bal?
W twoim liceum jest bal?
Moja szkoła jest fajniejsza od twojej.
Dobra.
Rozumiem, że tak.
Powiesz bratu, dlaczego organizujemy przyjęcie?
Liuhao dołączyło do portfela naszych klientów.
Dzięki nim podwoimy inwestycje.
Przyjęcie pomoże zdobyć klientów, przebić się w prasie…
Wiesz, co by się stało, gdyby to trafiło do zarządu Liuhao?
Zobaczyliby nas w lepszym świetle i robili z nami więcej interesów.
Dobrze. Czyli to chcesz zrobić z firmą,
gdy wrócisz ze Stanfordu?
Świetnie.
Nie jadę do Stanów.
Nie masz pojęcia,
co to znaczy harować, by zdobyć to, czego chcesz.
- Nie masz zielonego pojęcia. - Tu się nie mylisz.
Aresie!
Nie wpychaj się.
Szybciej z tymi deserami.
Nie skończyłam zmiany.
Zostaję.
Zostaję z tobą.
Będę studiował medycynę na swój koszt.
- Kolejka. - Nie mogę gadać.
- Nie chcę gadać z tobą. - To kubki z recyklingu?
- Tylko z nią. - Co tu się dzieje?
Chyba nie masz tyle doświadczenia, co mówiłeś.
- Powiedzmy, że to mój pierwszy raz. - Chcesz medal?
Claudio.
ZADZWOŃ
Wychodzę, skarbie.
Dokąd idziesz taka piękna?
Podrywać facetów.
- Pracujesz dziś? - Przy cateringu.
Wrócę późno, więc nie czekaj.
Kocham cię.
Na pewno tego chcesz?
Jasne. To impreza rodzinna, a ty jesteś moją dziewczyną.
To impreza firmowa.
Rodzina i firma to dla nich to samo.
Wiedzą, że będę?
Nie martw się.
Raquel!
Nie do wiary.
Tak podejrzewałem.
Mamo, tato, to Raquel, moja dziewczyna.
- Miło nam. - Piękne przyjęcie.
To duży krok dla Alpha 3 i zasłużyliśmy na to.
Chyba znasz już nasze biura.
Może uczcimy to szampanem?
Jedzenie jest dobre, ale obsługa…
Jest inna niż zwykle, prawda?
Jak ci się podobało?
Nie było źle.
Tenor był genialny.
- Pisaroni? - Opera.
Palka.
Gdy Johannes dyryguje, daje mu zabłysnąć.
Liceu to piękne miejsce.
Mamo, nie wszyscy byli w operze.
Proszę cię.
Nigdy nie byłaś w Liceu?
- Zaraz wracam. - Uważaj!
Jesteś cała?
- Zraniłaś się? - Córciu.
- Zostaw mnie. - Apolo, fotograf.
- Niech zespół gra dalej. - Idź do Rodrigo.
Raquel, czekaj!
- Czekaj! - Chciałeś mnie upokorzyć?
Co się stało?
Nawet nie wiedzieli, że przyjdę. Po co tu jestem?
Nie wiedziałem o twojej mamie.
Kochasz mnie?
W porządku?
- Lubisz ją? - Nie chcę twojej pomocy.
Gdyby tak było, nie sprowadzałbyś jej tutaj.
Chciałeś pochwalić się swoim trofeum przed tatą.
Raquel to nie trofeum.
Kazaliście mi przyjść, a chciałem być z nią.
My ci kazaliśmy?
Mówiłeś, że zrobisz, co chcesz.
Wiedziałeś, że ją skrzywdzisz.
- Mogłem cię zapytać. - Ośmieszasz się.
- Wszystko robię źle, tak? - Smażysz frytki.
Kogo oszukujesz w tym uniformie? To prawie obraźliwe.
Jesteśmy Alfa 3.
Artemis, Apolo i ty, Ares.
To absurd temu zaprzeczać.
A ty i Claudia?
Jesteś z nią dla buntu czy dlatego, że ją kochasz?
Zerwałem z Claudią.
Cześć.
Mam coś dla ciebie.
Pewnie nie jadłaś.
Same pyszności.
Chodź. Dużo tego zostało.
Wyglądałaś cudownie.
Widzę, że impreza się udała.
Gorącej czekolady?
Zrób dwie.
- Ty oblałaś? Dziwne. - Zdarzały się gorsze rzeczy.
Zobacz moje.
Spójrz!
- Rany. Szóstka. - Tak.
Cześć, sorko.
Co on wyprawia?
Oszalałeś?
Weźmiesz mnie na bal?
Będę najlepszym chłopakiem.
Nie bądź naiwny, Apolo. Jesteś dla mnie za młody.
To był tylko romans. Obudź się.
Zostały mi cztery minuty przerwy.
Ja już miałem.
Andrea się wkurzy, jeśli cię zobaczy.
Przepraszam za tamto.
A ja, że cię spoliczkowałam.
Zobaczymy się później?
Albo jutro?
Jutro bal maturalny.
Mogę iść?
Nie musisz się zgodzić. Ale chcę.
Wolałabym, żebyś nie przychodził.
Dobrze.
Idziesz z Yoshim?
Coś do ciebie czuje.
Muszę wracać. Zostajesz tu?
Nie. Pójdę do domu.
Chciałabym móc tak po prostu rzucić pracę.
Raquel.
Co?
Muszę iść. Mam coś powiedzieć Andrei?
Zadzwonię później.
Cześć.
- Cześć. To ciasto, prawda? - Tak.
Daj mi chwilę. Pójdę po pieniądze.
Członkowie zarządu są zadowoleni z Artemisa.
Klienci widzą w rodzinie atut. Sam się przekonasz.
Tak, ale do tego jeszcze daleko.
Na Stanfordzie czas leci szybko.
Zapytaj brata.
Dobrze, że zająłeś się przyjęciem.
Dzięki tobie prasa nie rozdmuchała incydentu z cateringiem.
Rodrigo jest zachwycony.
Rodrigo lubi kanapki. To wszystko.
Oby tak dalej, a bez problemu wdrożymy Aresa.
Jest dziewiąta.
Mogę zrobić kolację, jeśli chcesz.
A co z balem?
Przepraszam, mamo.
Nie szkodzi.
Przepraszam za tamten dzień. Byłam głupia.
W porządku, skarbie.
Nie. Dałam się oszukać.
Kto cię oszukał? Ares?
Nie. Sama się oszukiwałam, bo myślałam, że to jest możliwe.
A nie?
Nie.
Wiesz, dlaczego tata nie wydał powieści?
Bo nikt nie chciał jej opublikować.
Nie zaniósł jej do wydawcy.
To nieprawda.
Nigdy nie miał odwagi.
Kłamiesz.
Był świetnym pisarzem,
ale uważał, że nie jest dość dobry.
Tęsknię za twoim tatą.
Ale proszę, nie idź w jego ślady.
Jeśli Ares ci się podoba, przestań szukać wymówek i mu powiedz.
Spodziewamy się kogoś?
To zły moment.
- Muszę porozmawiać z Aresem. - Raquel!
Zajmę się tym.
Juan, obsłużysz nas?
Przepraszam.
- Jemy kolację. - Mogę wejść?
To byłaby strata czasu. Idź do domu.
Aresie!
I desery.
Nie martw się. Juan to zrobi.
Przepraszam za moje słowa!
Dziś okazja do świętowania.
Kto to był?
Na czym skończyliśmy?
AR3S POTRZEBUJĘ CIĘ, RAQUEL.
BĘDĘ NA CIEBIE CZEKAŁA NA BALU.
Jeszcze nie zjedliśmy.
Apolo.
- Toast. - Toast.
Za wszystko, co dobre.
W KOŃCU SIĘ STĄD ZMYWAMY
WITAJCIE NA STUDNIÓWCE
- Widziałaś Aresa? - Nie, kochana.
- Co się stało? - Mam chłopaka.
Jak to?
Jest przystojniejszy, mądrzejszy i w ogóle.
- Gdzie on jest? - Nie wiem, co tu robię.
Gdzie jest bal?
Dzięki.
Yoshi.
Najlepszy przyjaciel i przyszły mąż?
Raquel ma szczęście, że jesteś.
Ja takiego nie miałem.
Raquel to dla ciebie kolejna przygoda.
Przelecisz ją i znikniesz.
Nie chcę się kłócić.
Ile razy zamierzasz złamać jej serce?
- Jestem tu dla niej. - Ile razy?
- Muszę pogadać z Raquel. - A jeśli nie, to co?
Dasz mi w ryja?
A może kupisz mi telefon, a później mnie rzucisz.
Ale potem zaprosisz na randkę, powiesz, że się zmieniłeś
i teraz coś czujesz.
A potem znikniesz.
To twój sposób działania i będziesz tak robił na Stanfordzie, co?
Co robisz?
Jeśli ci na niej zależy, trzymaj się z daleka.
Masz rację.
Byłem kretynem.
Ale nie mogę odejść.
Gdy jej nie ma, brakuje mi tchu.
Ale to się nie liczy, o ile ona oddycha.
Uderz mnie.
Będziemy kwita.
Dawaj.
Raquel.
Yoshi!
Miałeś rację.
Przepraszam za ostatnie tygodnie.
Tylko ty zawsze byłeś przy mnie.
A ja tego nie widziałam.
Muszę ci coś powiedzieć.
Ares tu jest.
Widzieliśmy się przy wejściu.
Kłóciliśmy się i wpadł do basenu.
- Gdzie? - Nic mu nie jest.
Aresie!
Oddychaj.
Oddychaj. Pomocy!
Pomocy!
- Yoshi! - Trzymaj się!
Witam wszystkich. Mój chłopak, Apolo.
Przedstawię cię.
Jest młodszy, ale gdy będę stara, to zadziała na moją korzyść.
Będziesz najpiękniejszą babcią.
Chodźmy.
Odkąd się pojawiłaś, wszystko się pogorszyło.
Moja córka kocha pańskiego syna.
- Jeśli nie wie pan, co to miłość… - Za kogo pani…
Juan! Zamknij się.
Dzień dobry. Rodzina Hidalgo, tak?
Jestem doktor Serra z zespołu, który leczy państwa syna.
Ares doznał wstrząsu anafilaktycznego.
Jest na oddziale intensywnej terapii.
WSZYSTKO ZACZĘŁO SIĘ OD HASŁA DO WI-FI.
MUSZĘ PRZESTAĆ SIĘ OSZUKIWAĆ…
Mówią, że miłość pachnie jak róże, ale okazuje się, że jak chlor.
Jak szpital i strach.
Złość. I bezsilność.
Mimo to nie mogę zapomnieć tego, co razem przeżyliśmy.
Każdej chwili,
każdego kąta,
wszystkich tych okien.
Obudź się i pozwól mi znów poczuć cię w ramionach.
Pogłaskać twoją skórę…
pocałować usta.
Kto przeczyta swoją historię?
- Zobaczmy. - Czekaj. Raquel!
Wstań i zmierzmy się z naszymi lękami.
- Ale nie… - Musimy porozmawiać.
Dzięki tobie wierzę w miłość.
Teraz potrzebuję, żeby miłość uwierzyła w nas.
Jaki eliksir mi dałaś, wiedźmo?
Ares?
Oby nie miał skutków ubocznych.
Jak się czujesz?
Kocham cię, Raquel.
I kto się śmieje ostatni?
Ares spędził dwa tygodnie na obserwacji i wrócił do domu.
W domu głównie się kochaliśmy.
Spóźnisz się!
W łóżku, w łazience, w kuchni.
Już idziemy!
W fast foodzie i na plaży.
Spędziliśmy lato złączeni ze sobą,
a ostatniego dnia zbyt długo się żegnaliśmy.
Chodźmy.
Chodź, kochanie.
Wydarzenie na pływalni nie tylko wpłynęło na Aresa,
ale też przewartościowało zasady rodziny Hidalgo.
Jesteś głupi.
Zmienili swoje priorytety,
a Alpha 3 i rodzina stały się oddzielnymi bytami.
Spóźnisz się.
Tato.
Połóż to tutaj.
Po tej trwodze i mojej wizycie pogodzili się z tym,
że Ares pójdzie na medycynę.
Nie chciał jechać.
Ale przekonałam go, że teraz, z aprobatą rodziny,
powinien studiować na najlepszej uczelni medycznej.
Miłej podróży.
Chcielibyśmy, żeby była w Barcelonie,
ale niestety była w Sztokholmie.
Ares wyjechał 3000 kilometrów stąd, żeby studiować to, o czym marzył.
Przepraszam.
Gdy żegnaliśmy się na lotnisku, dowiedziałam się, że nasza historia
zaczęła się wcześniej, niż sądziłam.
- Muszę ci coś wyznać. - Powiedział.
Teraz?
Specjalnie zepsułem wi-fi, żeby z tobą pogadać.
Co?
Powiedział tak po prostu.
Podarował mi prawdę.
Pocałowaliśmy się i odszedł.
Samolot nie będzie czekał!
Niedługo wrócę, wiedźmo.
Patrzyłam, jak odchodzi i znika wśród innych podróżnych.
Wtedy zrozumiałam, że miłość w nas uwierzyła.
Tak bardzo uwierzyła w to, co mieliśmy,
że nauczyła nas odpuszczać.
Ja też dałam mu prezent.
Coś bardziej bezpośredniego.
Małą pamiątkę.
W tym momencie oboje wiedzieliśmy,
że czasem kochanie kogoś oznacza, że trzeba pozwolić mu odejść.
Rezygnacja z czegoś jest częścią miłości, tak jak miłość jest częścią życia.
Ares zawsze powtarza, że nauczyłam go kochać,
ale on nauczył mnie czegoś ważniejszego.
Wierzyć w siebie.
I mieć odwagę działać.
PRZEZ MOJE OKNO RAQUEL MENDOZA
AR3S OBSYPIĘ CIĘ POCAŁUNKAMI
A POTEM?
Rozbiorę cię i położę na łóżku.
JESTEM NAGO I LEŻĘ NA ŁÓŻKU.
Pomyśl, że tam jestem.
Że jestem przy tobie.
Przesuwam rękę po twoim udzie.
Zatrzymuję się na górze.
Delikatnie cię dotykam.
Głaszczę cię w górę i w dół
i powoli wkładam w ciebie palce.
A potem
kochamy się.
MIAŁAŚ BYĆ NAGO
Miałeś być 3000 kilometrów stąd.
Co tutaj robisz?
Przychodzisz oddać mi majtki?
Przyszedłem po nową parę.
DZIĘKUJĘ, MATKO BOSKA OD SZEŚCIOPAKA
NA PODSTAWIE POWIEŚCI ARIANY GODOY
Napisy: Anna Samoń