Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Narwal to zwierzę stosunkowo słabo poznane.
Nie przystosowuje się do życia w niewoli.
Próby przenoszenia do zbiorników zamkniętych
dla gatunku Monodon monoceros oznaczają wyrok śmierci.
Poza naturalnym środowiskiem
narwale mylą otaczające je ściany z blokami lodu
i, instynktownie dążąc do ucieczki,
uderzają o nie
aż do połamania swego wyjątkowego rogu.
Wyłącz już.
Jutro ważny dzień.
Będzie skakał?
Zrobi salto tyłem i zaliczy dechę.
Wywichnie sobie nadgarstki!
I tak ma już przebite.
Patrzcie, kto jest w gazecie.
Tym razem jestem na zdjęciu.
Nawet udane.
BRAZYLIJSKIE FAWORYTKI DO ZŁOTA - Presja rośnie.
Marina Lenk i Luisa Nascimento, reprezentantki Brazylii.
Półtora salta w przód tyłem.
Jeszcze dwie rundy.
Wynik z kwalifikacji dałby nam brąz.
Dobrze nam idzie.
Nie trać koncentracji.
Oceny: 9,5; 9,0; 9,5; 9,0; 9;0.
Nic.
- Jak to? - Nie słyszę.
- Jakbym miała świerszcza w uchu. - Tak, ze skrzypcami!
Moje ciało chce mi coś przekazać.
Dźwięczy ci w głowie, Marino.
Marina Lenk i Luisa Nascimento, reprezentantki Brazylii.
Półtora salta w przód tyłem.
Gotowa?
Gotowa.
Obrót.
Ramiona.
Stopy.
WYSTĘPUJĄ
SCENARIUSZ
ZDJĘCIA
MUZYKA
REŻYSERIA
SZUM
Który lepszy?
Mnie odpowiadają oba.
Ale ten wymaga rękawiczek.
Nie korzystam.
Będziesz musiała.
Przyniosę ci parę.
Ładnie pachnie.
OŚRODEK LECZENIA SZUMÓW USZNYCH
Rozumiem.
Dobrze. Witam wszystkich.
Możemy zaczynać.
Marino, skoro się spóźniłaś, czyń honory.
Dzień dobry.
Dziś przypada rocznica mojego ataku.
- To już cztery lata... - On wciąż tu jest!
Nie ma ucieczki!
Kto taki, Inacio?
- On, doktorze! - To znaczy?
Masz na myśli szum?
Ten ciągły wizg z muzeum.
Budzę się w środku nocy,
macam ręką obok, gdzie zawsze spała moja żona,
ale tam nikogo nie ma.
I koniec. Nie mogę już zasnąć.
I wtedy zaczyna się to dzwonienie.
W tym tygodniu chwyciłem długopis
i już chciałem...
Inacio...
Przerwij na tym.
Pragnąłem tylko chwili ciszy.
Bez obaw.
Tu możesz być spokojny.
5:12. Nowy rekord.
Twoje płuca to niezwykły materiał badawczy.
Niełatwo być syreną.
Zmienili opakowanie?
Jak również dawkę.
Nie zaburza płodności?
Ani libido?
Spokojnie.
Ale uważaj, bo powoduje wahnięcia nastroju,
a ostatnio byłaś nie w sosie.
Dzwonił jakiś dziennikarz.
Twoja dawna partnerka coś tam gdzieś zdobyła.
Prosił o wywiad.
W ogóle nie jestem zainteresowana.
Nie ma mowy.
Ładnie pachniesz. Zupełnie jak szpitalna podłoga.
Sprzedaliśmy tylko cztery bilety.
- Cztery? - Po dwa na każdą syrenę.
Odwołają nasz pokaz.
W przyszłym roku pójdzie lepiej. Latem zwykle są tłumy.
Co mam robić w tym czasie?
Zastawić ogon w lombardzie?
Dobra myśl.
Idziemy?
Ruszaj się, spóźnialska!
- Pięć minut, Marina. - Już idę.
To chodź!
Duszą tego sportu jest synchronizacja.
Jej brak widać już na platformie.
Ukrywanie uczuć przed partnerką zakrawa praktycznie na zdradę.
Nasza więź jest tak silna, że wyczuwamy nawzajem swoje emocje.
W skokach zdarzają się także wypadki.
Cztery lata temu kontuzję odniosła twoja była partnerka.
Zabrakło wam synchronizacji?
To niebezpieczny sport.
Ale nasze ostatnie zwycięstwo w mistrzostwach Ameryki Pd.
może sprawić, że na powrót stanie się popularny.
Strach jest...
- Marina! - Tak?
- Zaczynamy pokaz. - Już idę.
Nie możesz pozwolić, by lęk cię paraliżował.
Mamy sporo do nadrobienia.
Rywalizacja przy pustych trybunach to dziwne doświadczenie.
Wpadłam na pomysł, jak motywować dziewczyny na treningach.
Puszczam im oklaski publiki z głośników.
Myślałam, że jeździsz z nimi.
Luisie wystarcza towarzystwo nowej koleżanki, Teresy.
Złota dziewczyna. Twoja wielka fanka.
Zabrałaś swoje rzeczy?
Chciałam to zrobić, lecz moja szafka była pusta.
Jednak nie było tam nic ważnego.
Brakowało mi cię, Soniu.
Tęskniłyśmy tu za tobą.
Przyjdź kibicować mi podczas Masters.
Żadna stara baba nie skacze lepiej niż ja.
Postaram się przyjść.
Czujesz strach?
Cóż...
To jednak 10 metrów.
Można się przestraszyć.
Kochanie, w naszej kuchni pływa wieloryb.
A, tak...
Nic nie słyszałaś?
Z pralki znowu się leje.
Nie.
Nie słyszałam sygnału.
Szok!
Dziwne.
Trudno, nawaliła.
Jutro zadzwonię do serwisu.
Nie martw się.
Dobrze się czujesz?
Dzwoni ci?
Co ty?
Po twoich końskich dawkach leków nie słyszę nic.
Bez obaw.
Na razie potwór śpi.
Stany zapalne to częsty problem w sportach wodnych,
ale to nie ten przypadek.
Słuch ma pani doskonały. Gratuluję.
Jadę na zawody do Japonii. Nie chcę niespodzianek.
Muszę być w topowej formie.
U osób z nadwrażliwym słuchem
dalekie loty mogą powodować dyskomfort,
ale pani nie musi się obawiać.
Nauczę panią kojących dolegliwości ćwiczeń.
Powinny pomóc.
Od tremy mój porządek snu staje na głowie.
Rozumiem.
Wiem, jak to jest. Moja żona uprawiała sport.
Startuje jeszcze?
Nie, pracuje w Akwarium.
Nie może obyć się bez wody.
Wspomniała pani, że lubi japońską muzykę.
Owszem.
Nasz szpital organizuje koncert dla osób z zaburzeniami słuchu.
Zapowiada się ciekawie. Zapraszam.
Dziękuję.
Proszę.
W porządku?
Dawno cię tak nie zemdliło. Co się stało?
Może jestem w ciąży?
Od tego też może dzwonić w uszach.
Jeśli tak, będziesz musiała odpocząć od Akwarium.
Kocham wodę.
Dobrze ci się pracuje?
Lubię panującą tu ciszę.
W Sao Paulo jest zbyt głośno.
Przemyśl moją prośbę.
Dzięki za zdjęcie.
Nadwrażliwość pojawiła się, gdy byłam nastolatką.
A co do samego szumu...
- nasilał się. - Przez okres trzech lat.
Najgorsze trwało pół roku.
Ucho prawe czy lewe?
Najpierw odczuwałam wibracje w prawym.
Potem także w lewym.
Trenowałam wtedy skoki z wieży.
Po każdym szumy stawały się głośniejsze
i trwały coraz dłużej. Przeszkadzało mi to.
Chcielibyśmy usłyszeć więcej o doświadczeniach pani kuracji.
Doskwierały pani bóle i zawroty głowy,
mdłości albo palpitacje?
Stan Mariny znacznie się poprawił.
Jest naszą modelową pacjentką.
Chciałabym spytać o aspekt psychologiczny, doktorze.
Mioklonie ucha środkowego wymagają podawania środków przeciwlękowych.
A także antykonwulsantów dla opanowania kurczów.
Mogą one wywoływać u pacjenta niepokój lub gorszy nastrój.
Prawidłowe dawkowanie pozwala tego uniknąć.
Słuszna uwaga.
Miokimie twarzy upośledzają funkcję bębenków.
Doktorze,
mówił pan o państwa planach małżeńskich.
Chciałabym spytać o coś Marinę.
Czy odczuwasz wpływ leków na swój nastrój lub na libido?
Tylko to pierwsze. Poza tym pacjentka ma się świetnie.
Żartuję...
Niepożądane skutki mogłyby pojawić się
przy znacznie większej dawce.
Mięśnie poprzecznie prążkowany i strzemiączkowy są niewielkie.
Zalecana dawka to 4 mg w tabletce raz dziennie.
Cieszę się, że przyszłaś.
Dawno nie byłam tu, na górze.
Nie ma się czego bać.
Gotowa?
Deszcz cię zmoczył?
Dziewczyny mówiły mi o nowym pomyśle dla Akwarium.
To takie pilne?
Musiałaś uciec z konsylium w Ośrodku?
Nie uciekłam.
Miałam ważne spotkanie.
Narobiłaś mi wstydu przed kolegami.
Czyżby?
Wiesz, że od nich zależy budżet Ośrodka.
Nie jestem królikiem doświadczalnym!
- Traktuj naszą pracę poważnie. - Pokazujesz mnie jak klacz!
Czy nie w to właśnie ci graj?!
Dziwnie smakujesz.
Co?
Dziwne. Czuję chlor.
Chlor?
Woda z Akwarium ma inny smak.
Też trąci rybą.
Poszłaś skakać na basen?
Nie odpowiada ci, jak smakuję?
Sonia Jobim, nasza złota medalistka,
- szykuje się do ostatniej serii... - Cześć!
- W porządku? - Tak.
Coś ci pokażę. Spodoba ci się.
Ustawia się na platformie, unosi wyprostowane ramiona
bierze wdech...
Wow!
Pamiętam ten dzień.
Byłyśmy takie podobne.
Skąd masz ten filmik?
Wspaniale!
Przegapiłyśmy.
Cicho!
Ciągle musimy coś udowadniać.
Sobie i innym.
A nie mówiłam, że zwyciężę?
Wiedziałam.
To się czuje, gdy masz w sobie mistrzostwo.
Pomóż mi zdjąć strój, jest ciasny.
Nadgarstek mam do niczego. Całkiem już zesztywniał.
Wybacz, nie zauważyłam.
Miałaś wypadek?
Niestety, nie.
Kobieta musi umieć strzec swoich sekretów.
Najgorzej, gdy ktoś porzuca cię bez słowa.
Nadal zabawiasz dzieci, siłując się z sumem, Marino?
Przyszłaś w przeddzień kwalifikacji. Bardzo poruszające.
Sonia mnie zaprosiła.
- Nie planowałam tego... - Uciekłaś.
Teraz chcesz wrócić.
Tyle że masz problemy... psychiczne.
Nadal słyszysz głosy?
Leczę się.
Mogę wejść?
Wyjście jest tam.
Jeśli będziesz to ukrywać, spierdolisz wszystkim życie.
Proszę!
Otwórz mi!
Nie słyszę głosów.
Słyszysz.
Wiem to.
Nie przychodź więcej.
Żaden lekarz nie pozwoli cię skakać.
Dziewczyny, pokazu nie będzie.
Odwołany.
Nikt nie kupił biletu.
Włożyła twój strój, Soniu?
Wciąż świetnie.
To jak z jazdą na rowerze.
Nadal potrzebujesz asystentki?
To była dobra decyzja.
Powinnaś odpocząć od pracy w Akwarium.
Przyda ci się przerwa.
Na co to? Na płodność?
Tak.
Świeca poprawia krążenie w całym ciele.
Czytałam w necie, że to pomaga w poczęciu.
Komuś chyba pomyliła się ciąża z ciążeniem.
Pamiętaj, by zażywać tabletkę co osiem godzin.
Przyjmuję regularnie.
Mieszkanie pani Tete jest puste od roku.
Tak długo?
Rety! Zalane.
Niezła z niej zbieraczka.
Ulżyło mi. Szum dobiegał zza ściany.
- Moje szumy są stabilne. - Skąd ten pomysł?
Od kiedy znów trenujesz skoki?
O czym ty mówisz?
Dlatego odeszłaś z Akwarium, tak?
Byłam na basenie, by pomóc Sonii, i tyle.
- Nie muszę ci się tłumaczyć. - Nie.
Ale to rosyjska ruletka.
Co będzie, gdy objawy powrócą, gdy staniesz na szczycie wieży?
Sądzisz, że znasz moje ciało lepiej niż ja?
Przestałaś przyjmować leki.
Co jeszcze przede mną ukrywasz?
Bardzo chcę mieć z tobą dziecko.
Też tego chcę.
Ale to nie jest właściwy moment.
Nie dość, że okłamujesz mnie, oszukujesz także sama siebie.
Trafiłaś bez trudu?
Pewnie.
Dzięki, że mnie zaprosiłaś.
Miło, że o mnie pomyślałaś.
Wszystkie inne moje koleżanki kazałyby mi spadać.
Już cię nie wypuszczę, słyszysz?
Dobrze, że to nie rury.
Kpisz sobie! Gdzie Teresa?
Sonia kazała mi przyjść.
Chyba ma demencję!
Nie będę zmieniać układu tuż przed zawodami.
Zmień nastawienie, bo będziesz na nich tylko widzem.
Tego chcesz?
- Próbujesz mnie bezczelnie wygryźć. - Przestań, Luiso!
Ty i ta twoja mania prześladowcza!
Wiesz, jak trudno mi było znaleźć nową partnerkę?
Teresa już wie, że nie zajdzie z tobą daleko.
Zaczynamy?
Gotowa?
Gotowa.
Ramiona.
Stopy.
I co?
Dalej wymiękasz?
Pinda!
Musisz wykonać trudniejszą ewolucję,
jeśli chcesz przejść przez kwalifikacje.
Czy warto udziwniać i narażać się na kontuzję?
Perfekcyjny łatwy skok nie wystarczy.
Mówię to bez złośliwości.
Musimy zrewidować strategię.
Uważam, że mniej znaczy więcej.
Tego mnie nauczyłaś - elegancji i minimalizmu.
Czy nie tak zdobywałaś medale?
Świat się zmienił. To było w '64.
Skakałam jako 16-latka i to bez trenera.
Z Japonii pamiętam tylko origami i ciągły płacz.
To nie są nasze skoki.
W czym to pomoże?
Jeśli mamy myśleć serio o medalu, musimy zdobyć się na śmiałość.
Nie chcę, byś czuła się zagrożona.
Marina przyszła nas wspomóc.
Słyszałam to już kiedyś.
Wiem, jak to się skończy.
Smakołyki dla syreny!
Może urozmaicimy pokazy w Akwarium, by przyciągnąć publiczność?
Syrena w Paryżu, na przykład, pracuje też w Moulin Rouge.
Daje pokazy dla dorosłych w stylu kabaretu.
Kręci ogonem i całą resztą.
Mogłybyśmy zaprezentować program pod tytułem "Rybie tarło".
Świetnie.
Zmienimy Akwarium w burdel.
Ludzie zaczną rzucać nam forsę na przynętę.
Żyjąc z doktorem sztywniakiem, upodabniasz się do niego.
Mówię, co myślę. Szczerze.
Marzyłam o tym, by rzucić się na głęboką wodę burleski.
A mnie się marzy, że będę syreną.
Przyniosłam ci pasek czerwonego papieru.
Po co mi on?
Zapiszesz życzenie.
"Chcę dostać pieniądze
na spłatę karty kredytowej".
To nie za tego rządu!
Przychodzisz czytać życzenia innych?
A gdzie jest twoje?
Już się spełniło.
Zresztą każdy ma jakieś hobby.
To prawda.
Ten ktoś powinien zapisać się na kurs kaligrafii.
Nie do odczytania!
Nie wiem, czy wolno czytać cudze życzenia.
To może je unieważniać.
Prawdziwie sekretne marzenia nie zostałyby zapisane.
Słusznie.
Nie najgorzej jak na byłą zawodniczkę.
Trenowałam nurkowanie na bezdechu.
- Przydaje się w skokach? - Bardzo.
Dodaje pewności i wiary w siebie.
Ile potrwa, zanim mi się uda?
- Nim będziesz lepsza ode mnie? - No.
To łatwe, a ty jesteś pojętna.
Spróbuję sił w skokach. Opowiem ci, jak mi poszło.
Jeśli się nie utopię.
- Chodź. - Prosto do szpitala?
Nie kracz!
- Dobrze wam poszło. - Prawda?
Zadowolona?
Cieszysz się?
Skręciłam nadgarstki!
Nienawiść doda ci sił.
Stoisz przed wielką szansą.
Zawsze chciałam wykonać ten skok z tobą.
Dobra robota.
Zrodzi się wnet coś większego
Lepszego niż to
Co każdy widział
Czytał, czuł
I znał
Nie bój się więc, nie zawstydzaj
Szczęśliwa bądź
Na los się zdaj
Skąd masz tę kurtkę?
Czy to ważne?
Pewnie. Dlaczego nosisz moją?
Przeszkadza ci to?
Tak. Nie grzeb w moich rzeczach.
Była w twojej szafce.
Trafiłaby do kosza.
Jak twoja kariera!
Co sądzisz?
To samo, co lekarz.
Potrzeba czasu na rekonwalescencję.
Ona już nie ma 20 lat.
Słyszałaś, Luiso?
Skakałam już z kontuzją. Nie wycofam się.
Wiesz, czym jest pycha?
Zraniona duma boli najbardziej.
Powrót do skoków po urazie może dodać pewności siebie,
ale tu grozi nawet trwała utrata sprawności.
Zdążę przed igrzyskami?
Jeśli poświęcisz czas na rehabilitację.
Czy będzie w stanie rywalizować po kwalifikacjach?
Tak, jeśli organizm zareaguje prawidłowo.
Nie powstrzyma mnie to.
Chcę, żebyś mnie chwycił
i wcisnął moją twarz w poduszkę.
Trzymaj i nie puszczaj.
Nie pozwól mi na siebie patrzeć.
Pierdol mnie i ssij moje ucho.
A potem spuść się we mnie.
W Japonii już ranek.
Czego chciała Sonia?
Mam startować z tobą w zastępstwie, aż Luisa wróci do zdrowia.
Jeśli w ogóle wróci.
Musimy dużo trenować. Nigdy nie startowałyśmy razem.
Nie chcę się znowu ośmieszyć.
Ruchy, laska!
Co tu robisz?
Idź odpoczywać.
Szczęśliwie się złożyło.
Czyżby?
Dla jednej szczęśliwie, dla drugiej nie.
Myślałam, że to Marina chce mnie wydymać.
Nie zrobiłaby tego.
Spodoba ci się w Tokio.
Ja mam wspaniałe wspomnienia.
Tam poznałem Naomi.
Zakochałem się w niej i w Japonii.
Razem kibicowaliśmy na letnich igrzyskach '64.
Była zafascynowana Brazylijczykami.
Jej rodzice nigdy nie widzieli Murzyna.
Byli przeciwni naszemu małżeństwu.
Nie spodziewałam się, że tam pojadę.
- Myślałam, że zajdę w ciążę. - No tak.
Wiesz, Santos nie najlepiej to zniósł.
Rozmawiałaś z nim?
Nie.
Może kiedyś.
Ten widok wart jest wspinaczki.
Jest w nich spokój.
Potrafiłabyś tak żyć?
W ciszy?
To byłoby poświęcenie.
Albo ulga.
Koniec końców, by odnaleźć ciszę,
trzeba wsłuchać się w siebie.
Tokio nieustannie się rozwija.
Wypełniają je odgłosy postępu.
Składają się na symfonię metropolii,
która otwiera szeroko wrota przyszłości.
A jednak zgiełk stołeczny ucichł,
by uczcić wyjątkowy talent i grację
brazylijskiej zawodniczki w skokach do wody.
Młoda Sonia Jobim zauroczyła Japonię,
zdobywając złoty medal w swoim pierwszym międzynarodowym występie.
Po powrocie do Brazylii
zawstydziła sprawujących rządy w kraju wojskowych,
którzy powitali ją na lotnisku.
Sonia pojechała na igrzyska bez wsparcia swojego państwa
i odmówiła przyjęcia kwiatów, którymi chciano ją uhonorować.
Witamy.
Jak przygotowywały się panie do rywalizacji?
Mieszkałyśmy w dzielnicy japońskiej Sao Paulo.
Taką przyjęłyśmy strategię.
Oczywiście nadal patrzymy na Japonię
okiem przybyszy, przez pryzmat Brazylii.
To był pierwszy wspólny start obu pań.
Czy rewelacyjny wynik był dla pań zaskoczeniem?
Miałyśmy nadzieję,
na wypełnienie minimum kwalifikacyjnego.
To nie była niespodzianka. Jesteśmy nadludzko zsynchronizowane.
Cieszymy się na następne starty pań w Japonii.
Ja przyjechałam jako rezerwowa.
Nas też cieszy myśl o powrocie...
i wspólnym zdobyciu medalu.
Pani Marino, miała pani przerwę w treningach.
Takie powroty jak pani są raczej niecodzienne.
Czy miała pani poczucie,
że musi coś sobie udowodnić lub dodatkowo spełnić się w sporcie?
Jedno i drugie poniekąd.
Teresa bardzo mi pomogła
pokochać ten sport na nowo.
Gratuluję pani zatem determinacji.
Czy łatwo przyszło pani zapomnieć o wypadku?
Wypadki i urazy to nieodłączna część tej dyscypliny.
Czy można to wyłączyć?
Te obrazy wciąż panią przejmują?
Nie miałam dotąd odwagi ich obejrzeć.
I nie sądziłam, że zostanę tu do tego zmuszona.
Dla Mariny Lenk i Teresy Klotz z Brazylii
to pierwsze zawody w skokach z 10-metrowej platformy...
Debiutantki odniosły sukces...
Znakomity rezultat powracającej do sportu zawodniczki...
Duet tworzą Teresa Klotz,
Brazylijka pochodzenia francuskiego, nagradzana gimnastyczka,
i Marina Lenk z Maranhao...
Duo powraca dziś do Brazylii,
by w najbliższych tygodniach ponownie zjawić się w Tokio.
Duet tworzą Teresa Klotz,
Brazylijka pochodzenia francuskiego, dawniej nagradzana gimnastyczka,
oraz doświadczona zawodniczka Marina Lenk,
wracająca po przerwie do startów...
Rozciągaj najbardziej, jak możesz, Luiso.
Dobrze.
Bardzo dobrze.
Jeszcze trochę.
Kogo my tu mamy?
Gratulacje, Marino. Jesteśmy z ciebie dumni.
- Dziękuję. - Wspaniały comeback!
- Koleżanka już wraca do zdrowia. - Nie przyjaźnimy się.
Tylko się nie pobijcie.
Co tu robisz?
Popękana czarka?
Dzięki.
Im więcej pęknięć, tym rzecz jest cenniejsza.
Trzeba kunsztu, by spoić odłamki złotem.
Japońska tradycja.
- Zupełnie jak w życiu. - Daruj sobie.
Trzeba by wiele złota, by scalić to, co nas łączyło.
Więc to cenne?
Replika. Kupiłam na lotnisku.
Powiedz swojej replice,
że opanowałam wasz skok i jestem gotowa do startu.
Cześć!
Jak tam, dezerterko?
A to kto? Moje zastępczynie w opcji 2 w 1?
Słyszycie?
Koleżanka żałuje, że zrezygnowała z pokazów.
Tęskniłam za wami.
Akurat! Zazdrościsz nam.
Drzwi naszego kabaretu są dla ciebie otwarte.
Dzięki.
Przepędźmy stąd tę słodkowodną rybę.
- Niech spływa! - Zgoda.
I to już!
Przestańcie, głupie!
Przecież wszystkie robimy to samo.
Skoki i salta też są dla poklasku.
Liczy się show!
Ta twoja partnerka zapłaci za to, że cię nam skradła.
Ale za to ściągnęła do nas te dwie.
Teresa tu była?
Słuch mi mówił,
że instalacja klimatyzacyjna jest wewnątrz pełna insektów.
Że jest ich tam nie kilka czy kilkadziesiąt,
ale wiele setek.
Czułem, że w przewodach wentylacji dosłownie się od nich roi.
- Od owadów? - Chciały pożreć naszą kolekcję!
Więc dziś rano
kazałem odłączyć całą instalację klimatyzacyjną.
Firma ubezpieczeniowa zapewne ukarze muzeum.
Co za wstyd! Co ja narobiłem?
Dziękujemy, Inacio.
Jesteś także psychologiem?
Nie wolno ci przychodzić tu bez pozwolenia.
Taki warunek postawiła Marina?
Tu jest jakiś owad.
Nieprawda.
Nie przejmuj się.
Już przez to przeszłam.
Spokojnie.
- Poproszę Santosa, by ci pomógł. - Co mu powiesz?
Nie przejmuj się.
Jutro będzie lepiej.
Spokojnie.
Już wiem...
Wiem...
Wiem, co ukrywałaś.
Złapałam to od ciebie.
Ohayo.
Karmimy każdego, kto przychodzi do nas z wizytą.
Po części...
by odżywić dobrotliwe bóstwa.
Ale również...
by nasycić głodne demony.
W naszym życiu i tak jest ich wiele.
Naprawdę uważasz, że nie mogłam jej zarazić?
Lot z Japonii był pewnie długi?
Trwał dobę.
To raczej kwestia ciśnienia w kabinie.
Kiedy znów lecisz do Japonii?
Być może nigdy.
Za to tu masz wokół miłość
i wszelką pozytywną energię.
Czuj się jak u siebie w domu.
I przyjdź do muzeum na lancz.
- Spóźniłaś się. - Pierwszy raz.
Zarwałaś noc?
- Powiedz! - Nie gadaj.
Upodabniacie się do siebie we dwie. O to ci chodzi?
Też chcesz spaść z wieży? Świerszcz gra ci w uchu?
- Co ty o tym wiesz? - Przerabiałam to już!
O wszystkim powiem Sonii.
To koniec! Mam dość.
- Nie pozwolę. - Uspokój się!
- O, nie! - Spokój!
- Żadnych świerszczy... - Co ja ci zrobiłam?!
Nie pozwolę!
Nie dam się tak traktować!
Wystarczy!
Nie rób afery!
Jeśli się wygadasz, nie wystartujemy.
Posłuchaj mnie!
Zróbmy to razem!
Nie myśl o Marinie!
Luiso, wracaj tu!
Ten hałas...
Rozsadza mi głowę!
Luiso!
Moja głowa...
Za daleko to zaszło.
Wiem.
Bóle głowy, diplopia, oftalmoplegia,
fotofobia,
papilloedema,
mdłości, wymioty
i pulsujący szum uszny.
Jest pani krewną?
Nie, to Marina.
Zaszła pani w ciążę?
Inacio cierpi na idiopatyczne nadciśnienie śródczaszkowe.
- Rano czuł się dobrze. - Będzie lepiej.
Chodźmy.
Myślałam o tobie kilka razy.
Mogłaś przynajmniej zadzwonić.
Rozłąka nam nie służy.
Przyszłam tu, by się pogodzić.
Chciałabym pogodzić oba światy.
Zastanów się, czego chcesz naprawdę.
A na razie przyjdź zabrać swoje rzeczy.
ŻYCZENIE DO GWIAZD: CHCĘ BYĆ, KIM CHCĘ
Jest ci pisany inny los.
Nienawidzę cię.
Witamy w Centrum Sportów Wodnych im. Kona Ichikawy w Tokio.
Sportowcy z całego świata rozpoczynają rundę rozgrzewkową.
Już wkrótce odbędzie się finałowy turniej skoków do wody.
Gotowa?
Gotowa.
Ramiona.
Stopy.
Gotowa?
Marina...
Długopis?
Ile mamy czasu?
30 minut.
Jeśli to zrobisz, nie usłyszysz braw.
Nie robię tego dla poklasku.
Zaczekaj na platformie.
Gotowa?
Obrót.
Ramiona.
Stopy.
Wersja polska na zlecenie HBO HIVENTY POLAND
Tekst: Tomasz Tworkowski