Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Aard-ap-pel-en.
Aardappelen.
Baby.
Kan ik dat zonder de house horen?
Ja.
'Voor iedereen die probeert…'
Oké, en nu alles.
'Dames en heren…
…in de rode hoek…'
'Als Zuid-Afrikaan…' -Ja.
'In de rode hoek…'
'Ik heb er zo veel gehad…' -'Amerikanen.'
Ja. -'Als Amerikanen.'
'Als Amerikanen.'
'Je moet beseffen…'
'Dat staat vast.'
er is een plek…
'Zo veel…'
'…maar eerder hoe.' -'Ik heb geprobeerd…'
'Ik moet weten dat we dit kunnen'. -'Ik weet…'
Waar is iedereen? Waarom zijn er geen mensen?
Hoe bedoel je, ik ben te vroeg?
Ja, dat klinkt geweldig.
Hoe gaat het, Toronto, Canada?
Hoe gaat het?
Welkom bij de show.
Bedankt voor het komen.
We zijn er.
We hebben het gehaald.
Dit is geweldig.
Het is zo lang geleden.
Te lang. Maar we zijn terug.
En het is zo fijn om jullie weer te zien.
Ik heb dit zo erg gemist.
Ik heb het reizen gemist.
Ik heb andere talen en culturen gemist.
We waren ook in Europa. Het was fantastisch.
Een droom die uitkwam.
Ik was voor het eerst in Zwitserland.
Een droom van me.
Ik zal je vertellen waarom dit zo'n grote droom was.
Mijn moeder is een zwarte Xhosa vrouw uit Zuid-Afrika.
Ik ben opgegroeid in Zuid-Afrika.
Mijn vader is een Zwitserse man. Hij is wit.
Ik was nog nooit in Zwitserland geweest.
En ik nam de tijd niet toen ik de kans had.
Toen kon het niet, en nu was ik eindelijk in Zwitserland…
…voor het eerst.
Het was bevrijdend.
Want, weet je…
Mijn hele leven…
…had ik altijd het gevoel dat mijn vader niet echt van me hield.
En toen zag ik hem in Zwitserland.
Ik dacht: nee.
Hij is gewoon Zwitsers.
Zo zijn ze allemaal.
Het was een beetje raar.
Ik probeerde hem te verrassen.
Ik wilde hem verrassen door Duits te leren.
We hadden elkaar een tijdje niet gezien.
Hij spreekt Duits, dus ik wilde hem verrassen.
Ik heb DuoLingo gedaan.
Ik ging naar Duitsland en heb alles geoefend.
In Zwitserland zei ik: 'Dit is het.'
Ik was er klaar voor. Ik ging mijn vader verrassen.
Ik wilde bij hem thuis aankloppen.
Hij zou verrast opendoen: 'Trevor'. En ik:
Dan zou hij zeggen:
Zo van…
Ik had alles gepland.
Dat ging niet volgens plan.
Ik kwam aan. Hij was verrast. Hij was blij. Maar toen zei ik:
Hij zei: 'Niet doen.
Nee, niet doen.'
Duits leren was een rare reis voor me.
Ik wil het spreken omdat mijn familie van mijn vaders kant het spreekt.
Maar ik…
Ik heb wat dingen geleerd over mijn Duits wat niet geweldig was.
In Duitsland…
…ging ik met familie naar een plek die Keulen heet.
Prachtige stad, moet je naartoe.
Prachtig.
Een van mijn vrienden, Rolf, was mee.
Op een dag zei Rolf tegen me: 'Trevor…
…vandaag zouden we traditioneel Duits moeten eten.
Wil je iets echt Duits eten?
Wij nemen je mee, oké?'
Ik zei: 'Dat klinkt geweldig. Wat gaan we eten?'
Hij zei: 'Ken je de Subway?'
'Ik denk niet dat dat Duits is, Rolf.'
Hij zei: 'Nein, maar dan begrijp je de keten.
Waar je je broodjes haalt en dan kies je je brood en het beleg.'
'Ja, ik weet hoe de Subway werkt.'
Hij zei: 'Oké, wij gaan naar de Duitse versie.
Beter nog.
Wij hebben het beste brood en vlees.'
Hij nam me mee, hij loog niet.
We gaan naar een broodjeszaak.
Die is vijftig jaar oud.
Alles is in het Duits. Binnen zei ik: 'O, dit is het.
Het is niet mijn vaders huis, maar ik kan Duits oefenen.'
Rolf kijkt me aan en zegt: 'Zal ik bestellen?'
Ik zei: 'Nee, ik bestel wel.'
Hij zei: 'Oké, betaal jij?'
Ik zei: 'Nee, jij betaalt, ik wil alleen bestellen.
Ik wil mijn Duits oefenen.'
Hij zei: 'Misschien begrijpen ze je niet. Want Duits is anders…'
Ik zei: 'Hé, ik kan dit, Rolf.'
Ik loop naar de kassa. De vrouw was erg aardig. Ze zei:
Ik zei:
Ze deed het in haar broek.
Ik zal die blik nooit vergeten…
…op haar gezicht.
Ze was doodsbang. Ze staarde naar me en zei:
Dat betekent 'de zwarte Hitler'.
De manier waarop ik woorden verbuig…
…heeft blijkbaar een soort Führer-gevoel.
Ik was er kapot van.
Rolf vond het hilarisch.
Onderweg naar huis, slaat hij zichzelf.
'Trevor, stel je eens voor dat Hitler zwart was.
Dat zou echt niet kunnen.'
'Rolf, zo grappig is het niet.
Ik wilde Duits leren voor mijn familie…
…en ik klink als een van de slechtste mensen ooit.'
Hij zei: 'Ja, maar het was grappig. Je had jezelf moeten zien.
Het was alsof je de vleesafdeling wilde binnenvallen.
O, mein Gott. Je had…'
Ik zei: 'Rolf, dat is niet cool. Ik ben gekwetst.'
Hij zei: 'Kalm aan, Trevor. Laat me genieten van mijn schadenfreude.'
Hij leerde me een nieuw woord.
Nooit van gehoord.
'Schadenfreude.'
Een Duits woord. Schadenfreude.
Oké?
Het betekent: genieten van de pijn en het lijden van anderen.
Leuk feitje… Dat woord is nooit in een andere taal vertaald.
Ik vraag me af waarom.
Gestoord woord, hè? Schadenfreude. Waarom zou je dat willen?
Genieten van de pijn en het lijden van anderen.
Toen dacht ik erover na, en ik dacht: het klinkt vreselijk, maar…
…we doen het allemaal.
Iedereen hier. We ervaren allemaal schadenfreude.
Weet je? We doen het allemaal. Weet je wanneer?
Wanneer je op de snelweg rijdt.
Je rijdt, alles gaat goed…
…en je kijkt naar de andere kant en er is een file.
Dan krijg je dat gevoel.
Zo van: 'Ik heb de juiste levenskeuzes gemaakt.'
Dat is schadenfreude.
Weet je wat nog meer?
Dat gebeurde toen zwarte vrouwen een oudere, witte man zagen huilen…
…toen Disney zei dat ze De kleine zeemeermin veranderden.
Dat is schadenfreude.
Dat was een van de grappigste dingen die ik ooit had gezien.
Volwassen mannen die huilden.
'Dit verpest mijn jeugd.
Ze hebben De kleine zeemeermin veranderd.
Ze lijkt niet op het origineel.'
'Niet?'
Ze lijkt niet op het origineel? Echt? Helemaal niet?
Niets herinnert je aan het origineel wanneer je haar ziet?
Niks? Alleen haar huidskleur is veranderd.
Dit deel van haar huidskleur.
Het haar is rood, het lichaam is vis. Dat herinnert je niet aan de zeemeermin?
Dat was het enige wat je aan De kleine zeemeermin deed denken?
Weet je wat schadenfreude is?
Schadenfreude…
…is wat…
…iedereen uit…
…Ierland, Kenia…
…Trinidad…
…Jamaica…
…Zuid-Afrika…
…en India…
…voelde…
…toen de koninklijke familie zei dat ze slecht nieuws hadden.
Dit is wat mensen niet begrijpen. Ze zeiden: 'Vind je dit grappig?'
'Ja, ten eerste. Maar…
…je begrijpt het niet.'
De koninklijke familie is altijd gevoelig voor hoe mensen reageren op slecht nieuws.
Maar ze begrijpen niet dat het niet echt slecht nieuws is.
Als de koninklijke familie medelijden wil…
…is het dan echt slecht nieuws?
Ze zeggen: 'We vragen om uw medeleven.
We zijn Harry en Meghan kwijt.'
'Kwijt? Zijn ze vermist?'
'Nee.
Jullie favoriete Britse koppel is nu jullie favoriete Amerikaanse koppel.'
'De koninklijke familie heeft slecht nieuws.'
'Is het slecht nieuws?' 'Ja. De koningin is dood.' 'Hoe?'
Het leven is klaar.
Ik zeg niet dat je niet mag rouwen, maar het leven is klaar.
Weet je hoeveel mensen dat niet kunnen doen? Zij is klaar.
Ze is gestorven als koningin. Waaraan? Ouderdom.
Dan heb je het spel uitgespeeld.
Klaar. De aftiteling begint.
Begraven met de juwelen.
Hashtag 'gewonnen'.
Wil je dat de kolonies verdrietig zijn? Dat zijn hun juwelen.
Afrikanen zeggen: 'Mogen we onze diamanten terug?'
Ze zeggen: 'Nee, de koningin heeft ze meegenomen.'
Meen je dat nou?
Mensen zeggen: 'Dit is niet het moment om over haar te praten.
Je moet niks slechts over haar zeggen.
Spreek geen kwaad over de doden.'
Dat is precies wat je moet doen.
De perfecte tijd om iets te zeggen, is als ze dood zijn. Oké?
Zijn we het daarover eens? Laten we aardig zijn als we leven…
…en wat gemeens zeggen wanneer mensen dood zijn. Oké?
Doe dat voor mij.
Als ik dood ben, mag je zeggen wat je wil.
Als je me op straat ziet, zeg dan gewoon gedag.
Weet je waarom? Dan ben ik weg.
Mensen zeggen:
'Die mensen dansen op haar graf.'
Ja, daar zijn graven voor. Daarom zijn ze plat.
Zo kunnen mensen erop dansen.
Anders waren ze wel scheef, dan gleed je eraf.
En zelfs daarin wint de koningin.
Ze heeft de beste dansers op haar graf.
Stel je voor dat de Afrikanen komen.
Daar zijn ze, ze doen hun ding.
En dan de Ieren: 'Wij mogen hierna.
Houd wat plek vrij op het graf.'
Dan komen de Indiërs. 'Dit is ons moment.'
Dan iedereen uit de Cariben.
Kom op.
Een van mijn lievelingsdingen…
…die ik deed…
…was horrorfilms kijken…
…en dan mensen veroordelen om hun stomme beslissingen.
Geweldig.
Ik kijk horrorfilms.
Ik wacht tot ze iets doms doen.
En als ze doodgaan, zeg ik: 'Dat heb je verdiend.'
Het slaat nergens op.
Nooit.
Iemand wordt achtervolgd.
Er is een man met een masker, hij heeft een mes.
Hij loopt rond.
Mensen rennen naar hun auto. Ze rommelen altijd met de sleutels.
Dood. Wat doe je?
Wat doe je?
Als iemand je achterna zit met een mes en je bent bij een auto…
…dan moet je niet instappen. Dat is tijdsverspilling.
Je moet gewoon naar de zijkant van de auto rennen.
Dan wacht je.
Als zij die kant opgaan, ga jij deze kant op.
Gaan ze die kant op, ga je deze kant op.
We kunnen de hele dag doorgaan.
Mensen doen zulke domme dingen in horrorfilms. Ik snap het niet.
Vooral als ze zich alleen hoeven te verstoppen en stil moeten zijn.
Anderhalf uur, dat is alles.
Zoals in A Quiet Place.
Heb je die gezien? Een van mijn lievelingsfilms.
Die met de aliens die niks zien.
Ze gebruiken echolocatie om mensen te vinden.
Mensen verbergen zich in een schuur.
Je hoeft alleen stil te zijn. Dat is alles.
Gewoon chillen.
Je kunt daar stil zitten te gamen.
Nee.
Er is altijd die baby.
En er is altijd dat moment dat het monster het opgeeft.
Het moment dat het monster dit doet…
Hij staat op het punt weg te gaan…
…en dan is er altijd die ene idioot die zegt:
'Ik kan het niet meer aan. Kom me maar halen.'
Dood. Je verdiende loon.
Ik heb het nooit begrepen.
Waarom? Je hoeft alleen maar te wachten.
Je blijft lang genoeg binnen en dan gaat het gevaar weg.
Waarom kun je dat niet doen? Waarom is dat zo moeilijk?
En toen kwam de pandemie.
En ik dacht: nu snap ik het.
We hebben allemaal ons breekpunt.
De pandemie heeft mensen gek gemaakt.
Ik dacht dat we allemaal samen zouden komen.
Van alle films uit mijn kindertijd.
Ik dacht dat als mensen werden bedreigd…
…we alle ruzies achter ons zouden laten…
…samen zouden komen en winnen.
Weet je?
Ik dacht: als dat virus komt, zijn we allemaal samen.
Dan zeggen we: 'Geen racisme meer. Geen seksisme meer. We doen dit samen.'
We verslaan de vijandige aliens en dan komen we terug…
…en zeggen we: 'Oké, terug naar racisme en seksisme.'
Zoals Independence Day, weet je nog? Daar ben ik mee opgegroeid.
Iedereen ter wereld kwam samen om tegen de aliens te vechten.
Er was geen politiek, niks. We kwamen samen en wonnen.
En wat doen we in het echte leven? We vochten tegen elkaar en verloren.
We horen een team te zijn.
Will Smith hoort onze held te zijn.
Niks ging zoals gepland.
Zouden zo de dinosauriërs zijn uitgestorven?
Misschien waren ze het nergens over eens.
Misschien waarschuwden ze elkaar: 'Er is een asteroïde.
Er komt een asteroïde op de aarde af.'
En andere dino's zeiden: 'Asteroïden zijn niet echt.
Het is een hoax.'
Die rots knalde neer op de planeet…
De wereld was bedekt met stof.
Alle dino's renden in paniek rond. 'Er is overal stof.
Draag een mondkapje.'
De T-rex zei: 'Het lukt me niet.'
Weet je wat gek is…
Ik dacht dat de pandemie Afrika het ergst zou raken.
Echt, ik was doodsbang. Ik vreesde voor het Afrikaanse continent.
Mijn hele leven zag ik dat als er een virus uitbrak…
…het Afrika het ergste raakte.
Ik weet nog toen het zich begon te verspreiden.
Ik bereidde me voor.
Mijn vrienden thuis belden me.
Ze zeiden: 'Trevor, zie je wat er gebeurt met corona?'
'Ja, ik zie het.' 'Wat gaat er gebeuren?'
'Jullie zijn de klos, man.'
'Jullie?' 'Ja, ik ben in Amerika.
Ik heb de juiste levenskeuzes gemaakt.'
Maar het bleek andersom te zijn.
Afrika deed het beter dan welk ander continent…
…wat de aanpak betreft.
Het schokte iedereen.
Wat nog gekker was…
Toen ebola plaatsvond in Afrika…
…zei het nieuws altijd dat het Afrikanen hun eigen schuld was dat ze ebola hadden.
Als je het nieuws keek, was er altijd een subtiel niveau van schuld…
…in de nieuwsverslagen.
Ze humaniseerden de mensen niet.
Er stond altijd een willekeurig iemand van Sky of de BBC.
Er lagen dode mensen achter ze opgestapeld.
'Sarah, ik sta hier in West-Afrika, en je ziet achter me…
…dat de ebola-slachtoffers zich ophopen.
Veel Europese wetenschappers vragen…
…of het de eigen schuld is van deze Afrikanen.
Ze weigeren het advies van de Wereldgezondheidsorganisatie…
…en begrijpen het belang niet van afstand houden…
…in deze tijden.
Het lijkt erop dat het hun eigen schuld is.
Dillian Pann, BBC, terug naar de studio.'
Ik zat te kijken en dacht: nee.
Afrikanen, waarom doen we dit onszelf aan?
Waarom, Afrika?
Waarom?
Waarom doen we onszelf dit zo graag aan?
Waarom zoenen we zo graag met apen?
Jullie lippen zijn zo sexy.
En toen covid kwam…
…gebruikten Afrikanen al hun kennis…
…van elk virus dat ze zonder hulp van het Westen moesten bestrijden…
…en pakten het beter aan dan welk continent dan ook.
Ze kregen trouwens geen eer. Iedereen deed alsof het geluk was.
Het is maar goed dat Afrikanen geen wrok koesteren.
Afrikanen koesteren geen wrok.
Want ik zou er alles voor geven…
…om een Afrikaanse nieuwslezer te horen zeggen:
'Goedenavond en welkom bij het Afrika Nieuwsnetwerk.
Vanavond hebben we het over de coronapandemie…
…die de westerse wereld verwoest.
Afrikaanse wetenschappers vragen zichzelf af…
…of deze mensen het aan zichzelf te danken hebben.
Velen weigerden het advies te volgen van de WGO…
…en negeerden de social-distancingmethodes volledig.
Sommigen moesten zelfs leren hoe ze hun eigen handen moesten wassen.
Barbaren.
Het lijkt erop dat de ernst van dit probleem toeneemt…
…omdat ze niet eens een mondkapje willen dragen…
…en ze zeggen, ik citeer: "Ik kan niet ademen door de stof."
Dit wordt door wetenschappers ook wel het "slechte-longensyndroom" genoemd.
Terug naar de studio, Chippewa.'
Dat zou ik nou graag willen zien.
Een van de grootste bijwerkingen van covid die ik niet had verwacht…
…is hoe dom het mensen maakt.
Als corona iets heeft gedaan…
…is het dat het me deed inzien dat mijn vrienden idioten zijn.
Iedereen heeft gestudeerd aan de universiteit van Facebook.
Iedereen is een wetenschapper.
Iedereen heeft een complottheorie.
'Je weet wat er is gebeurd. Dit was de overheid.'
'De overheid?' 'Ja, de overheid heeft dit gedaan.'
'Waarom?' 'Om ons de baas te zijn.'
'Denk je dat dit ze controle gaf?'
'Denk je dat overheden dit wilden?'
Wat denk je dat een overheid meer controle geeft?
Een bevolking die naar zijn werk gaat, geld verdient…
…dingen koopt die te duur voor ze zijn, schulden creëren, weer moeten werken…
…meer dingen doen die ze niet leuk vinden om geld te krijgen…
…om schulden af te betalen voor dingen die ze niet kunnen betalen…
…om meer geld te krijgen voor werk dat ze niet willen doen…
…voor dingen die ze niet nodig hebben…
…voor een lening voor het geld voor de dingen die ze niet willen…
…voor meer schulden voor dingen die ze niet willen…
…voor de baan die ze niet nodig hebben voor het geld…
Wat denk je dat ze meer controle geeft? Dat?
Of iedereen die thuis zit…
…met gratis geld, nadenkend over het leven?
Iedereen zit maar thuis:
'Waarom is het weekend maar twee dagen?'
Dit is een nachtmerrie voor de overheid.
Complottheorieën waren dom.
Ik ben niet tegen complottheorieën, oké?
Begrijp dat goed. Ik hou wel van een goede complottheorie.
Iedereen zou er een moeten hebben.
Iedereen moet minstens één goede complottheorie hebben.
Dat houdt je scherp.
Je moet niet zomaar alles geloven wat je hoort.
Je moet er één hebben.
Die van mij? Mijn favoriet?
Ik geloof…
…dat gluten geconcentreerd wit privilege is.
Jullie weten dat ik gelijk heb.
Maar covid, die complottheorieën waren belachelijk.
Vooral omdat ik weet wat er echt is gebeurd.
Dat is zo frustrerend.
Nee, echt.
Ik weet precies wat covid heeft veroorzaakt.
Ik zag het komen en zei niks. Mijn fout, trouwens.
Het was te veel wensen.
We wensten te veel.
Ik zag het aankomen.
Toen ik jong was, waren wensen speciaal.
Iets zeldzaams.
Er waren bepaalde omstandigheden nodig om een wens te doen.
Je moest een klavertje met het juiste aantal blaadjes vinden.
Een vallende ster.
'Waar?' 'Daar.' Te laat.
Of het was je verjaardag.
Ze kwamen met de kaarsen.
En als je ze allemaal uitblies, mocht je een wens doen.
Als je er een paar miste, ging je dood.
Toen begonnen mensen bij van alles te wensen.
Een wimper op je wang:
'Doe een wens.'
Weet je hoe vaak je die op je gezicht hebt zitten?
Mensen wensten constant.
Toch? '11.11 uur.
Doe een wens.'
Dat is elke dag.
Hier zelfs twee keer per dag, mensen gebruiken geen grote cijfers.
Je kunt niet elke dag wensen. Het is iets speciaals.
Maar mensen wensten constant dingen.
Overal waar je ging. Zelfs rappers deden mee.
'Ik wou dat hij zou…' Zou wat? Je kunt het niet open laten.
En zo kregen we covid. Al onze wensen kwamen samen.
En ze kwamen tegelijk uit.
Zo kregen we het.
Covid was een rotgeest die ons alles gaf wat we wilden.
We wensten allemaal.
Hoeveel mensen wreven over die lamp aan het begin van 2020?
Ze wensten maar raak.
'Ik wou dat ik niet elke dag naar kantoor hoefde.'
'Jouw wens komt in vervulling.'
Ja, je wenste dat je niet naar kantoor hoefde.
Je vergat te wensen dat het kantoor niet naar je huis kwam.
Nu zit je vast…
…elke dag, op Zoom…
…je kunt niet knipperen, constant oogcontact.
In dat hoekje van je huis waar het leek alsof je alles op orde had.
Iedereen wenste.
En onze wensen kwamen uit.
Hoeveel ouders wreven er over die lamp?
Ze wensten maar raak.
'Ik wou dat ik meer tijd met m'n kinderen had.'
'Jouw wens komt uit.'
Veel ouders beseften dat je kinderen alleen leuk zijn…
…omdat je ze maar parttime kent.
Je ziet ze 's ochtends, zwaait ze uit, stopt ze 's avonds in. Niet slecht.
Maar voor je het weet, zat iedereen constant binnen vast.
Het was zo leuk om ouders zich te zien bedenken.
Het was zo leuk. In het begin zeiden ouders:
'De scholen moeten dicht blijven. Mijn kinderen gaan nergens heen.
Ik bescherm ze koste wat kost.
Ik ben een mamabeer en ik bescherm mijn welpjes, oké?
De scholen mogen pas open als het virus weg is.'
Negen maanden later…
Diezelfde ouders stonden te schreeuwen op de stoep.
'Wanneer gaan verdomme de scholen open?
We kunnen niet de hele dag bij ze zijn. Ben ik soms hun moeder?
Ze moeten naar school.
De kinderen zeggen: 'Maar mama, er is een nieuwe variant.'
'Luister, Timmy, op een gegeven moment moet je zien hoe sterk je bent, oké?
Je longen redden het, of niet. Oké?
Nu naar school, laat maar zien hoe sterk je bent.
Als Simba het kan, kan jij het ook. Hakuna matata.
Ga maar, knul.'
We wensten allemaal.
Hoeveel stelletjes wensten er wel niet?
Ze wreven over die lamp.
Ze keken elkaar in de ogen.
'Jeetje, schat…
…ik wou dat ik de hele dag met je in deze kamer kon blijven.
Schat, ik wou dat ze ons opsloten en de sleutel weggooiden.
De dingen die ik met je zou doen.'
'O, ja? Wat dan?'
'Ik wou dat ze zouden zeggen dat we alleen elkaar mochten zien.
De hele dag.'
'Jouw wens komt uit.'
Veel stelletjes hebben veel geleerd tijdens de pandemie.
Ze hebben veel geleerd.
Veel mensen beseften…
…dat liefde misschien onvoorwaardelijk is…
…maar 'leuk vinden' heeft een tijdslimiet.
'Ik hou van je, schat. Ik weet alleen niet of ik je nog leuk vind.'
Het begon zo leuk, weet je nog? In het begin was het net logeren.
'Dit is zo leuk.'
En de weken werden maanden.
De maanden werden jaren.
En op een gegeven moment zat je thuis…
…met een waas voor je ogen.
Je hoorde ze…
…hoesten aan de andere kant.
En je zei: 'Ja.
Ja, Jezus.
Neem ze nu, Heer.
Als het hun tijd is, is het zo.
Uw wil geschiede, Heer Jezus.
Ik kan de extra kantoorruimte gebruiken.'
Weet je…
…een van de dingen die ik zo triest vind aan deze wereld is…
…dat we vaak niet de luxe hebben om het 'waarom' te verwerken.
We weten dat dingen gebeuren.
We voelen dat dingen gebeuren.
Maar soms…
…nemen we niet de tijd of hebben we de tijd niet om te verwerken…
…waarom.
Waarom waren we zo boos?
Waarom hadden we zo vaak ruzie?
We hadden geen compassie voor elkaar.
We waren de slechtste versie van onszelf.
En als je het mij vraagt, komt dat omdat…
…we bang waren.
Als mensen raken we zo gewend aan het weten…
…dat we vergeten hoe onzeker het leven is.
Elke dag leren we: 'We weten het'.
We wennen eraan dat we denken het altijd te weten.
Hoe is het verkeer? Je weet het.
Hoe is het weer? Je weet het. 'Het gaat donderdag regenen.'
Begrijp je wat voor goocheltruc dat is?
Als je die technologie 500 jaar geleden had…
…en je zei: 'Donderdag regent het.' Dan doen mensen dit.
We nemen het voor lief, maar daardoor zijn we ook vergeten…
…dat het leven onzeker is.
We weten het niet. Dat liet de pandemie ons zien.
Het heeft ons ontmaskerd.
We moeten de tijd nemen om na te denken over het waarom.
Waarom waren we zo boos? Zo gefrustreerd.
Het kwam niet door films…
…of omdat we niet konden feesten…
…of naar het winkelcentrum konden.
Het kwam omdat we elkaar verloren.
Ik verloor jullie. Jullie verloren mij.
Wij verloren dit.
Weet je? Dat is waar mensen echt gefrustreerd om waren.
De overheden die deden of ze het wisten, maakten het erger.
Dat is wat het erger maakte.
Ze waren zo zelfverzekerd…
…en deden alsof ze het wisten.
Ze zeiden dat het 21 dagen zou duren.
Eenentwintig dagen. Ik zal dat getal nooit vergeten.
Want we vroegen niet waarom.
Toch? China bouwde in één dag een ziekenhuis voor 10.000 man.
Niemand vroeg: 'Waarom?'
We zeiden gewoon: 'China.
Die bouwen graag dingen.'
Ik weet nog hoe zelfverzekerd wereldleiders waren.
Sommige arroganter dan andere.
Een van mijn favoriete was…
…minister-president van het VK, Boris Johnson.
Hij was interessant.
Hij ging naar een ziekenhuis…
…tijdens de pandemie…
…en omhelsde mensen.
In het begin omhelsde hij mensen.
Journalisten vroegen hem: 'Minister-president Johnson…
…vindt u het gepast dat u mensen omhelst tijdens…'
Hij zei: 'Iedereen moet rustig aan doen. Dit is geen pandemie.
Kijk naar mijn haar. Zie ik er gestrest uit? Rustig.
Alles is in orde. Ik kan mensen aanraken.
We sluiten niet. Alles blijft open.
De pubs blijven open, voetbal blijft open.
Neem me niet kwalijk, ik moet gaan…'
En hij was weg. Het interesseerde hem niet.
De president van Amerika was nog arroganter.
Zag je hem? Donald J. Trump?
Hij had swag.
Hij zei: 'Mensen, we hebben dit onder controle.
Over 21 dagen…
…is het virus weg. Eenentwintig dagen.
Sommigen zeggen zelfs twintig.'
Die ziekte heeft Trump en Boris echt een klap gegeven.
Beide mannen moesten naar de IC, stierven bijna. Ze leven alleen nog…
…omdat ze staatshoofden zijn. Ze kregen dat speciale sapje.
Boris kwam het ziekenhuis uit alsof hij Jezus had gezien.
Hij kwam het ziekenhuis uit, hield een persconferentie…
…en sloot alles.
Hij was amper aangekleed en zei: 'Dit is geen grap.
Ik heb het meegemaakt. Het VK gaat dicht.
Voetbal is gestopt, pubs gaan dicht.
Onderschat dit niet. Ik heb het meegemaakt.
Ik zweer het je, dit is niet leuk. Ik kan niet praten. Ik moet gaan.'
En hij was weg. Weg. Die man was doodsbang.
Ik verwachtte half dat corona om de hoek kwam kijken, zo van…
Trump interesseerde het echter niks.
Die man sterft nog aan koppigheid.
Hij kwam uit het ziekenhuis…
…kon amper ademhalen, maar hield toch een persconferentie.
Hij sprak niet eens. Hij deed alleen…
'Als ik het kan…
…kun jij het ook.'
O, man.
Ik snap niet hoe iemand op die man kon stemmen.
Ik snap het echt niet.
En trouwens, ik bedoel het niet politiek.
Mensen stemmen voor de politiek waarvoor ze willen stemmen.
Ik snap niet waarom mensen op hem hebben gestemd.
Nog gekker, mensen stemden op hem…
…en waren toen teleurgesteld door wie hij was.
Dat was het mafste wat ik ooit heb gezien.
Mensen zeiden: 'Niet te geloven wat hij doet.
Ik kan het niet geloven.'
'Sorry, wat kun je niet geloven?'
'Donald Trump. Kun je dit geloven?'
'Kan ik geloven dat hij hetzelfde doet wat hij al zijn hele leven doet?'
'Ja, ik kan het niet geloven. Dit is schok…'
'Je bent geschokt?'
Donald Trump is de minst schokkende mens die ik ooit heb gezien.
Hij is constant zichzelf.
Hij is echt een cliché slechterik.
Hij lijkt op een schurk, praat als een schurk.
Hij hoort in een aflevering van Scooby-Doo.
Met die kop, die vibe?
Hij hoort in een line-up wanneer ze een misdaad oplossen.
'Wie denk je dat het is, Scoob?' Hij zegt:
'Ik niet. Dat kan ik je wel zeggen.
Ik heb niks gedaan. Ik ben onschuldig.'
En dan: 'Ik ben onschuldig. Zo onschuldig.
Sommigen zeggen dat ik de meest onschuldige man ooit ben.'
'Ja, ik denk dat dat 'm is.'
Ik snap het niet.
Waarom zou je… Nou ja, ik snap het, maar ik begrijp het niet.
Wat ik snap en besef is dat als je in de VS…
…een verkiezing wil winnen, je een vreemde stem moet hebben.
Zo simpel is het. Wil je de president van de VS worden?
Doe een vreemde stem, klaar.
Ja, vergeet politiek, vergeet ideeën. Dat is saai.
Als je zegt: 'Hier zijn m'n…'
'Normaal klinkende sukkel.'
Nee.
Mensen zijn dol op iemand met een vreemde stem.
Er is nooit een Amerikaanse president geweest met een normale stem. Nooit.
Je kunt zo ver terugkijken als je wil. Niemand sprak normaal.
Kijk naar JFK. Die sprak niet normaal.
Hij zei: 'Vraag niet wat je land voor jou kan doen…
…maar wat jij kunt doen voor je…' Dat is niet normaal.
Je kunt zeggen wat je wil, maar dat is niet normaal.
Stel je voor dat er iemand bij de McDonald's staat…
…en met die stem bestelt.
Zo van: 'Mag ik nummer één, medium, met patat.
En een McFlurry, alsjeblieft.
Hoe bedoel je, de ijsmachine is kapot?'
Dat is niet normaal.
Geen enkele Amerikaanse president sprak normaal.
Bill Clinton. Hij sprak niet normaal.
Hij klonk altijd alsof hij het publiek wilde verleiden.
Weet je?
'Ik had geen seksuele relatie…
…met die vrouw.'
Wat doe je?
Geen enkele Amerikaanse president sprak normaal.
George Bush sprak niet normaal.
Hij had altijd die rare grinnik.
'Ik pak de mensen die dit deden…
…en dan bombarderen we een heel ander land.
Een ezel stoot zich…'
Dat is niet normaal.
Geen enkele Amerikaanse president sprak normaal.
Barack Obama sprak ook niet normaal.
Hij klink altijd alsof zijn stem bufferde.
'Als Amerikanen…
…moeten we proberen sneller internet te krijgen.'
Dat is niet normaal.
Joe Biden praat niet normaal.
Serieus? Hij begint te mompelen wanneer hij een toespraak geeft.
Niet normaal. Hij staat daar van:
'Daarom is het het belangrijkste om de dromen…
…van de beste zwarten te begrijpen. Kom op, man.
Kom op, alsjeblieft.
Ik meen het.
Kom op.'
Dat is niet normaal.
Trump, dat was de raarste.
Elke andere Amerikaanse president was voorspelbaar.
Je wist hoe het zat.
Bij Trump wist je het nooit.
Het volume van zijn stem was bizar. Intonatie die nergens op sloeg.
Weet je hoe lastig het was om het volume in te stellen…
…om zijn toespraak te zien?
Ik zat daar als een slechte dj.
Je wist niet wanneer het gebeurde.
Hij stond daar: 'Als Amerikanen…
…proberen we, we proberen, we proberen het echt.
We proberen het allemaal. Ik weet het. Echt.
Maar ik weet en ik denk…
…dat als wij het kunnen, wij het kunnen…
…maar we doen het niet, maar we doen het, maar misschien.'
Wat?
Het is niet normaal.
Daarom moet ik lachen wanneer ik in Canada het nieuws zie.
Telkens als ik in Canada het nieuws opzet, zeggen ze:
'Er is een Canadees schandaal.
Justin Trudeau in een nieuw schandaal.'
Hij heeft de schattigste schandalen.
Vergeleken met Amerikaanse presidenten? Ze zeggen: 'Hij is schandalig.'
'Is hij ergens voor veroordeeld? Houd dan je kop.'
Ze zeggen: 'Hij is schandalig.
Hij sliep in het huis van een rijke man.'
Dat is schattig.
Mijn favoriete schandaal van Justin Trudeau…
…is toen hij naar India ging.
En een Indiër werd.
Dat was een van de beste schandalen ooit.
Ik weet nog toen het uitkwam.
Hij ging weg, droeg een pak. Hij vertrok uit Canada.
Hij zwaaide iedereen gedag.
Hij vloog naar India, landde.
De deuren gingen open en toen hij uitstapte, was hij al half-Indiër.
Hij had het jasje aan.
Maar wat zo gek was…
…was dat hij naarmate de reis verstreek, hij elke dag…
…meer Indiër werd.
Niemand vertelde hem over het nieuws in Canada…
…want de Canadezen werden gek.
'Dit is respectloos. Hoe kun je dit doen?'
Hij werd daar telkens meer Indiër.
Het begon met z'n hemd, toen werd het de broek.
Een volledige outfit. Toen kwam de tulband.
Mijn favoriet was toen hij Indiase notabelen ontmoette…
…en zij een pak droegen.
Deze man liep naar binnen…
…en zag eruit alsof hij auditie deed voor Baat Ban.
'Wat is dit nou weer?'
Hij werd zo Indiaas dat ik hoopte…
…dat hij een toespraak zou houden…
…en opeens zou zeggen:
'Ik ben zo trots…
…op al het werk dat we samen hebben gedaan.
Als Canadezen en Indiërs…
…zijn we…'
Daar hoopte ik op.
Daar wachtte ik op.
'Het grootste schandaal ooit.
Hij werd Indiër.'
Zo erg was het niet.
Hij doet gewoon te hard zijn best.
Justin Trudeau doet te hard zijn best.
Hij doet te hard zijn best om te laten zien dat hij compassie heeft.
Zo erg is het niet. En ik ben bevooroordeeld.
Dat weet ik.
Ik heb ook ge-Trudeaud.
Ja. Dat beken ik vanavond.
Ik heb het ook gedaan, Canada.
Ik heb ook te hard geprobeerd bij een groep mensen te horen en…
…het ging niet goed.
Mijn verhaal was in Edinburgh, Schotland.
Prachtige plek. Moet je heen gaan.
Alles. Zo veel geschiedenis.
De mensen zijn lief en warm.
De plek niet, maar de mensen wel.
Alles is oud. Dat vertellen ze je graag.
Overal in Edinburgh zeggen mensen:
'Hoe oud denk je dat die brug is?'
'Geen idee.' En ze zeggen: 'Driehonderd jaar.'
'O, oké.' En dan zeggen ze: 'Die kerk, 500 jaar oud.
Dit is mijn zoon, 800 jaar oud.'
'Hij lijkt zes.' 'Schots vakmanschap.'
Maar het zijn geweldige mensen. Het was geweldig.
We waren daar voor een comedyfestival.
En…
…altijd als ik reis…
…en ik ergens vrienden heb…
…proberen we zoveel mogelijk samen te zijn.
We bestellen eten of we gaan uit en dan…
…mag één iemand de maaltijd kiezen.
Niemand onderhandelt. Iedereen krijgt één dag.
En op mijn dag…
…kies ik altijd Indiaas.
Het is het lekkerste eten ter wereld. Verreweg.
Als je het niet met me eens bent, zie ik je op de parkeerplaats.
Ik hou van Indiaas eten, altijd al.
Dus mijn vrienden zeggen: 'Waar gaan we heen?
Trevor?' Ik zeg: 'Indiaas.' 'Elke keer weer.' 'Ja, elke keer.'
'Altijd hetzelfde.' 'Waarom vraag je het dan?
Je weet het, dus stop met vragen.'
Ik zocht een restaurant uit.
Ik probeer altijd het meest authentieke Indiase restaurant te vinden.
Authentieke Indiase restaurants.
Ik ga ergens heen en vraag rond.
Ik vraag: 'Waar ga jij heen?'
Waar de witte mensen heen gaan, ga ik niet heen.
Ik vond een authentieke plek.
Ik was zo blij.
De reden dat het zo authentiek was…
Even voor de duidelijkheid…
…ik ben opgegroeid in Zuid-Afrika.
Wat veel mensen niet weten, is dat in Zuid-Afrika…
…de meeste Indiërs wonen buiten India.
Een van de grootste groepen Indiërs buiten India.
Nu is Canada nummer één.
Maar als kind…
…hadden wij de grootste groep Indiërs buiten India.
Dus als India zou ontploffen…
…werden wij India.
Zo dichtbij kwam het.
Ik ben opgegroeid omringd door de Indiase cultuur.
Een van mijn beste vrienden als kind…
…was een Indiaas jongetje, Theesan Pillay.
We waren twee handen op één buik.
Je begrijpt het niet. We waren elke dag samen.
We waren tijdens onze pauzes samen.
We aten samen, we deden alles samen.
We hadden zoveel met elkaar gemeen.
We ontmoetten elkaar aan het begin van het jaar.
We hadden zoveel met elkaar gemeen.
Hij hield van rennen, ik ook.
Dus…
Theesan en ik waren elke dag samen.
Ons ritueel was simpel. We gingen naar onze lessen…
…en dan zagen we elkaar tijdens de pauze.
Dan aten we onze lunch samen.
Onze lunches waren erg anders.
Theesan kreeg elke dag lunch mee van zijn moeder.
Ik kreeg eten te kopen in de schoolwinkel.
De kantine.
Ik kocht elke dag mijn eten.
Want mijn moeder kon niet koken.
Ze probeerde het een keer en ik zei: 'Dat nooit meer.
Dit is kindermishandeling. Geef me geld.'
Ik kocht elke dag eten.
Theesan kreeg elke dag eten mee van zijn moeder.
Elke dag kreeg hij curry.
Ik weet dit…
…want elke dag zaten we samen…
…en deed Theesan z'n lunchtrommel open…
…en pakte hij een pakje sap…
…hij pakte z'n broodje uit met driehoekjes eruit gesneden.
En dan pakte hij het eruit…
…hij opende het brood…
…keek erin en dan schreeuwde hij:
'Curry.
Verdomme, mama.'
Elke dag.
Elke dag at ik mijn eten en hij het zijne.
Hij pakte het pakje sap, deed het broodje open, keek erin…
…en zei: 'Curry.
Verdomme, mama.'
Elke dag. Gegarandeerd.
Elke dag. Schapencurry.
Lamscurry.
Aardappelcurry. Wat je maar kan bedenken.
Maar het was elke dag curry.
'Curry.' Het was mijn lievelingsmoment.
Soms maakte ik mijn lunch niet open omdat ik bang was het te missen.
Ik zat naast hem te wachten.
Hij deed het open en zei: 'Curry.'
En ik mompelde naast hem: 'Verdomme, mama.'
Dit gebeurde elke dag, maandenlang.
En eindelijk…
…eindelijk…
…met het risico alles te verpesten…
…kijk ik Theesan aan, hij schreeuwt: 'Curry. Verdomme, mama.'
En ik zei: 'Theesan.
Je weet dat je elke dag curry krijgt.'
Hij zei: 'Wat?'
Ik zei: 'Je krijgt elke dag curry.
Elke dag doe je je brood open…
…en ben je verbaasd en zeg je: "Curry. Verdomme, mama."
Maar je krijgt altijd curry.'
Hij zei: 'Ik weet het, Trevor.
Ik ben niet verbaasd. Ik ben teleurgesteld.
Want elke dag ga ik naar school…
…en zeg ik: "Ik wil lunchen."
En elke dag doe ik m'n trommel open en ik weet wat het is…
…want gisteravond hadden we curry.
Mijn moeder doet de curry van de avond ervoor…
…op een broodje voor me…
…en dat is mijn lunch.
En ik weet dat ik vanavond…
…weer curry ga eten. Ik weet wat het de dag erna is.
Elke dag krijg ik curry.
Het is curry en meer curry.
Ik weet dat ik Indiër ben, maar dit is te veel.
Ik wil gewoon wat anders.
Ze zeggen dat variatie de kruid van het leven is, niet alleen curry.'
Ik zei: 'Maar Theesan, is het vies?'
'Ik weet het niet eens meer.
Ik ben het perspectief kwijt.
Hier, neem maar.'
Hij gaf me zijn currybroodje.
Ik nam een hap.
En Toronto, sommige momenten…
…vormen wie je bent.
Momenten die bepalen wie je wordt.
Dit was zo'n moment.
Ik deed het broodje in m'n mond…
…ik nam een hap en mijn mond kwam tot leven.
Mijn tong ontdekte zijn doel.
Ik wist niet dat aardappelen zo lekker konden zijn.
De smaken stuiterden rond.
Mijn ogen gingen open.
Ik zei: 'Wauw. Curry.
Bedankt, mama.'
Ik zei: 'Theesan, dit is geweldig. Eet je dit elke dag?'
Hij zei: 'Elke dag.'
Ik zei: 'Laten we ruilen.
Ik geef je mijn geld en jij geeft me je curry.'
En dat deden we.
We waren al beste vrienden, maar toen werden we zielsverwanten.
We kregen beiden alles waar we van droomden.
Ik kreeg elke dag een zelfgemaakte maaltijd.
En als Indiër begon hij een bedrijf. Theesan was in de hemel.
Het was perfect.
En sindsdien hield ik van curry.
Dus een paar decennia later, Edinburgh, Scotland.
We gingen uit met mijn vrienden.
Ik koos Indiaas.
Authentiek Indiaas. We gaan naar een goed restaurant.
Het is echt authentiek. Er speelt Indiase muziek.
Er zijn Indiërs aan het eten, Indiase koks.
Indiase obers. Indiase gewaden aan de muur.
Ik zei: 'Dit is het. Ik ben thuis.'
We gingen zitten.
Zodra we zaten, wil mijn vriend Steve…
…het menu pakken en ik zei: 'Steve. Rustig. Ik bestel voor iedereen.'
Hij zei: 'Bedankt, Trevor. Ik bestel voor mezelf.'
Ik zei: 'Nee, dat is het niet. Ik bestel liever voor iedereen. Oké?'
Hij zei: 'Waarom is dat nodig? Ik kan gewoon voor mezelf bestellen.'
Ik zei: 'Nee, dat is niet oké, Steve.
Dat is niet oké.
Want je zegt waarschijnlijk iets wat me voor schut zet…
…bij mijn Indiase mensen.
Dus houd je nu even gedeisd.'
Hij zei: 'Sorry, maar wat kan jou voor schut zetten voor Indiase mensen?'
Ik zei: 'Ik weet het niet, en ik wil niet dat het gebeurt.
Laat mij dit afhandelen, oké?'
Hij zei: 'Laat jou dit afhandelen? Trevor, ik eet al jaren curry.'
Ik zei: 'Steve, niet nu. Laten we nu geen ruzie maken.'
Hij zei: 'Hoezo? Waarom zou ik je voor schut zetten?'
Ik zei: 'Dat hoef je niet te weten. Maar niet nu.'
'Waarom? Omdat ik wit ben?'
Ik zei: 'Jij begon erover, niet ik.
Ik wilde niet over ras beginnen, dat was jij.
Maar laten we erover praten.'
Telkens als ik mijn witte vrienden naar een etnisch restaurant breng…
…zeggen ze altijd iets wat me voor schut zet.
Elke keer weer.
Ze spreken het eten niet goed uit of ze zeggen iets willekeurigs.
Zoals: 'Mag ik dit? De papadums? Hoe noem je deze?
Mag ik dit, maar niet pikant?'
'Val dood.'
'Mag ik de curry, maar niet pittig?' 'Val dood.'
Hoe kun je niet pikante curry willen? Dat is het punt van curry.
Je wil curry zonder kruiden.
Ga je naar een sushirestaurant en vraag je om gebakken vis?
'Ik wil de kruiden niet.'
'Jouw voorouders vermoordden mensen voor kruiden. Nu wil je het niet?
Houd je kop en eet de kruiden, Steve.'
Hij zei: 'Trevor, ik begrijp niet waar dit vandaan komt.
Ik zet je niet voor schut. Ik begrijp curry.'
Ik zei: 'Laten we het daarbij laten. Ik bestel. Ik begrijp dit beter dan jij.'
Hij zei: 'Sorry, maar jij bent niet Indiaser dan ik.'
Ik zei: 'Sorry, wat?'
'Ja, jij bent niet Indiaser dan ik.' Ik zei: 'Kuch Kuch Hota Hai.'
'Wat is dat nou weer?' 'Precies.'
'Vertel mij niet dat ik niet Indiaser ben dan jij.'
'Kop dicht, als de ober komt…' Hij zei: 'Nee.'
'Houd je kop.' 'Oké, prima. Bestel.'
De ober komt eraan…
…een prachtige Indiase man in een Indiaas gewaad.
Ik ken Steve. Ik zie dat hij mijn autoriteit in twijfel trekt…
…vanuit mijn ooghoeken.
En toen Trudeaude ik.
Ik was te enthousiast.
Ik wilde laten zien dat dit mijn mensen waren.
Ik liet de ober niet eens praten.
Ik sprong op en zei: 'Goedenavond.
Ik bestel voor de hele tafel.
Mogen we drie knoflooknaan.
We willen drie rumali roti's…
…een shahi paneer, één palak paneer.
En we willen ook een rogan josh. Met lam, natuurlijk.
Mogen we ook een butter chicken voor mijn Kaukasische vrienden…
…en drie samosa's…
…en drie mango lassi's om alles weg te spoelen.
Bedankt.'
Ik was te gek.
Ik voelde het.
Iedereen voelde het.
Ze voelden iets.
Want de tafel werd doodstil.
De ober staarde naar me.
Ik dacht dat hij onder de indruk was, maar hij was in de war.
Deze Indiase man leunt naar voren…
…kijkt me aan en zegt:
'Sorry, meneer, kunt u dat herhalen?
Ik verstond het niet, u heeft een accent.'
Ik zei: 'O, shit.
Hij is Schots.'
Ik weet dat hij Schots is, we zijn in Schotland.
Schots. Maar hij is Indiaas. Dat had ik niet verwacht.
Want alles is Indiaas. Indiaas restaurant, Indiase mensen.
Indiase gewaden aan de muur. Die man was Indiaas.
Zijn baard was Indiaas. Maar zijn mond was Shrek.
Dat had ik niet verwacht.
En nu begreep hij me niet.
Omdat ik te veel had ge-Trudeaud.
Ik hoefde niet zo hard mijn best te doen.
Maar toen besefte ik…
…dat ik niet kon stoppen.
Want dat zou racistisch zijn.
Dus nu…
…kijkt een Schots-Indiase man naar me.
Iedereen is stil, en hij zegt:
'Laddie, kun je nog eens bestellen, iets langzamer dit keer?
Ik hoorde niet wat je zei.'
'Moet ik de hele bestelling herhalen?'
'Aye, als je dat niet erg vindt. Ik ben er klaar voor.'
'Iedereen kan voor zichzelf bestellen.
Ik hoef hun handjes niet vast te houden.
Ieder kan voor zich bestellen en dan kijken we verder.'
Steve zei: 'Kon dat maar, maar ik ben bang dat ik iemand beledig.
Ik denk dat mijn vriend voor ons moet bestellen. Alsjeblieft, Trevor.
Ga je gang. Jij weet veel meer van de cultuur dan ik.'
Ik zei: 'Nee, Steve, alsjeblieft. Ga je gang.
Je weet vast wat je wil.'
Hij zei: 'Nee, wat als ik iets gênants zeg?
Ik wil niet de cultuur van iemand anders beledigen.'
'Je kunt niemand beledigen. Er zijn geen fouten.
We zijn allemaal vrienden.
Als iemand een fout maakt, laten we het gaan.
Wat er ook gebeurt vandaag, we vergeten het gewoon, oké?
Bestel gewoon.'
Hij zei: 'Nee, ik wou dat het kon, maar Trevor, ga je gang.'
Ik zei: 'Bestel gewoon.' 'Nee, Trevor.'
Ik zei: 'Bestel, rotzak.
Bestel gewoon.'
De ober zei: 'Jullie hoeven geen ruzie te maken.
Je vriend voelt zich niet op zijn gemak.
Bestel gewoon voor hem.'
'Ja, het is ongemakkelijk.'
'Oké, mogen we alsjeblieft…
…drie rumali roti's…
…drie knoflooknaan…
…één shahi paneer, één palak paneer en een lam rogan josh?
We willen ook één butter chicken…'
'Voor je Kaukasische vrienden?'
'Voor iedereen.
Alle curry's zijn anders. Ze hoeven niet allemaal pittig te zijn.
Het maakt niet uit. Zolang je maar meedoet.
Er is geen verkeerde manier.'
'Je bent zo begripvol, Trevor.'
'Ja, inderdaad.'
'Mogen we ook…'
'Wil je niet opnemen?'
'Nee, ze bellen later wel terug.'
Hij zei: 'Dit is ongemakkelijk. Neem gewoon op. Ik wacht wel.'
'Oké.
Hallo?
Ja, met Trevor. Hoe kan ik je helpen?
Ja, spreek je mee. Kun je ter zake komen? Ik kan nu niet praten. Kun je…
Wat heb je nodig? Ik kan niet lang praten.
Nee, er is niks mis met mijn stem. Kun je…
Nee, alles is in orde. Ik ben niet ontvoerd.
Ik ben niet ontvoerd. Alles is in orde.
Dit is geen geheime boodschap. Wat wil je?
Nee, we praten later wel.
Nee, zo is mijn stem soms. Geen zorgen.
Nee, ik ken mijn stem ook.
Ik ken mijn stem ook. Ik ben al m'n hele leven mezelf.
Oké, prima. Tot later.
Oké, ik hou ook van jou, mama. Dag.'
De meest ongemakkelijke maaltijd ooit.
Ik heb amper gegeten.
Ik dacht na over mijn leven.
Eindelijk gaan we weg.
Steve grijnst van oor tot oor.
Ze lopen voor me uit…
…en terwijl ik het restaurant verlaat, zwaait de ober naar ons.
Hij zegt: 'Fijne avond, allemaal.'
We zwaaien naar hem en hij zegt: 'Pardon, voor je gaat.
Ben jij niet Trevor Noah?
De comedian, toch?'
Ik zei: 'Ja, hoezo?'
Hij zei: 'O, nee…
…ik had je te pakken, Trevor.
Ik had je te pakken.'
Ik zei: 'Wacht…
Wacht, ben je Indiaas?' 'Natuurlijk ben ik Indiaas.
Deze hele tent is Indiaas. Ik had je te pakken, hè?'
Ik zie: 'Ik snap het niet.' Hij zei: 'Nee?
Je liep binnen en ik zei: "Kijk, daar is Trevor Noah."
Toen begon je met een accent te praten, en ik dacht: dat kan ik ook.
Als jij het doet, doe ik het ook.
Toen je het accent deed, maakte je een grap, dus ik ook.
Vond je het een leuke grap?' Ik zei: 'Nee.
Ik dacht dat ik gecanceld werd. Zie je dit?'
Hij zei: 'Het was geweldig. Je zweette, maar niet van de curry.
Dat was zo grappig, Trevor.'
Ik zei: 'Het was niet grappig, mijn vrienden lachten me uit.'
'Ik weet het.' 'Ik was bang, man. Waarom deed je dat?'
'Omdat ik geniet van de pijn en het lijden van anderen.
Het heet schadenfreude.'
Yo, Toronto.
Jullie waren geweldig. Bedankt voor het komen.
Ik hou van jullie. Fijne avond.
Ik hou zoveel van jullie. Fijne avond.
Ondertiteld door: Maartje van der Zeijden