PROGRAM PRZEDSTAWIA MYŚLI SAMOBÓJCZE.
Downloaded from YTS.MX
PROGRAM DLA WIDZÓW DOROSŁYCH.
Official YIFY movies site: YTS.MX
TREVOR: Musical
NAGRANIE SPEKTAKLU NA SCENIE 42 NOWY JORK
STYCZEŃ 2022
Czy wiesz Dokąd zmierzasz?
Podoba ci się to Co świat ma ci do zaoferowania?
Dokąd zmierzasz?
Czy wiesz?
Panie i panowie, dziękuję że są państwo z nami.
Dziękuję za państwa serce.
Dzięki wam ten wieczór będzie dla mnie wyjątkowy.
Ale przede wszystkim dziękuję za tego młodzieńca.
- Za mnie? - Właśnie tak.
Dołącz do mnie, skarbie.
Nie wstydź się. Przecież wiesz, co mówię.
Wiem wszystko, co mówisz.
Więc wiesz, że nie można siedzieć bezczynnie
i czekać, aż ktoś poda ci wszystko na tacy.
Musisz sam o to zadbać.
Właśnie.
Czy dostajesz to, czego chcesz
Gdy patrzysz za siebie Drzwi są zamknięte
Na co liczysz?
Czy wiesz?
Powiedz, co niebawem będą powtarzali wszyscy w całym kraju,
co będą krzyczeć z dachów na całym świecie.
Jak masz na imię?
Trevor, co robisz?
Mówię, jak mam na imię.
Możesz to zrobić trochę bardziej na lewo?
Zasłaniasz mi telewizor.
To moi rodzice.
Ich związek z telewizorem wymknął się spod kontroli.
Za nic mieliby Gdybym przestał oddychać
Chyba że powiedziałby im o tym Prezenter telewizyjny
Nawet wtedy mówiliby…
Trevor, przesuń się
Postrzelili Reagana
Tydzień temu
Szósty dzień transmisji
poświęconej próbie zabójczej prezydenta przez Johna Hinckleya…
Nie pozwolę, by telewizor Przyćmiewał wszystko inne
Moja przyszłość Wykracza poza ten mały ekran
Będę na scenie w blasku reflektorów Będą podziwiać mnie
W ten piątek Przekonają się
Cierpliwie czekałem
By świat dowiedział się O tym, o czym od dawna wiem
Tak jak Dianę
Odkryją nagle mnie
Bo wiem, dokąd zmierzam A zajdę daleko
Zajdę daleko
Wystrzelę Niczym spadająca gwiazda
To dopiero początek Mojego lotu
Gdy wyruszę Nic mnie nie zatrzyma
To czas mojego show
Cathy, ogłaszają uczestników pokazu talentów.
Wiem, Trevor, ale słyszałam, że mieli wielu chętnych
i wydaje mi się, że pani Kerr nie była zachwycona
twoją interpretacją scen z Fame.
Nie martw się, Cathy.
Dianę Ross też dostrzegli na pokazie talentów.
Tak to działa.
Każdy dzień Jest jeno dniem
Który prowadzi do mojego przeznaczenia
Wszystko nabiera kolorów Niedługo wyrwę się stąd
Każdy dzień gimnazjum to katorga
Panie i panie.
Koniec na dziś,
ale reszta tygodnia będzie nieco ciekawsza.
Gdy trener Gregory tak mówi,
zazwyczaj czeka mnie coś naprawdę traumatycznego.
Dość aerobiku dla mięczaków!
Połączę was w pary do gry w kosza jeden na jeden.
Zwycięzcy będą przechodzić do kolejnych rund,
aż wyłonimy mistrza.
To „Niesamowita rywalizacja rywali”.
Pomocy.
Każda gra jest taka sama
Tylko inną, durną nazwę ma
Zawstydzą mnie Gdy grać spróbuję
Nic nie poradzę Mogę tylko modlić się
Żeby nie grać z
Pinky Farradayem
Jest niczym bohater
W greckiej sztuce Która ma miejsce na siłowni
Nie ma dla niego sportów niemożliwych
Gra z nim To istna tragedia
Pinky Farraday, twoim jutrzejszym przeciwnikiem będzie Trevor Nelson.
Nie!
A jednak.
Niemożliwe.
Nie mogę poddać się W tragedii swej
Przeczekam burzę Aż będzie po wszystkim
Aż wszystko dotychczas
Stanie się przeszłością
Nic mnie nie zatrzyma
To czas mojego show
Pani Kerr, listę uczestników
piątkowego pokazu talentów umieści pani przed czy po lunchu?
Gdyby chciała pani znów zobaczyć mój występ,
mogę pokazać…
Trevor, rozumiesz, że to występ przed całą szkołą?
Grałeś wszystkie role. Nawet kobiece.
Nie można wystawić Fame bez Coco.
Ma najlepsze piosenki.
Nie sądzę, by dyrektor Gordon i komitet rodzicielski to zrozumieli.
Ale drużyna futbolowa co roku tańczy w różowych tutu.
Bo to żart, Trevor. A ty mówisz poważnie.
Coco może być chłopcem.
- Zmienię, co… - Trevor.
Program jest ustalony. Nie ma w nim miejsca dla ciebie.
Diana rzecze, że nie mogę się poddać Moje złote marzenie zależy ode mnie
Diana rzecze, by próbować mimo wszystko Bo mogę zostać kimś więcej
Diana rzecze, że dolina Jest po to, by ją przejść
Diana rzecze…
„Nie poddawaj się”
I nie zamierzam
Dokąd zmierzasz?
- Czy wiesz? - Dokąd zmierzasz?
Nic mnie nie zatrzyma Tak jak nic nie zatrzymało Diany
- Nic mnie nie zatrzyma - Aż wszyscy się dowiedzą
Tak jak Diana Nie cofnę się już
Dostanę się Do pokazu talentów
Nic mnie nie zatrzyma Właśnie tego chcę
Więc idę
I nic mnie nie zatrzyma
Chodźmy naprzód
Chodźmy
To czas mojego show
Trevor, gdzie mikroskop?
To Walter Stiltman. Mieszka w sąsiedztwie.
Dzięki 7-B do ejakulacji doszło szybko.
Chyba jego mama po rozwodzie
musiała zacząć kupować wymyślną bieliznę z magazynów.
Myślisz, ze Cathy takie nosi?
Nosi flanelową koszulę z długim rękawem. Widziałem.
Farciarz.
Bynajmniej.
Chodź tu.
To nie fair.
Czemu pani Kerr zajmuje się pokazem talentów?
Nawet ubiorem nie umie się zająć.
Wiesz?
Lubię styl pani Kerr.
Szczególnie zieloną kieckę bez guzika.
Dobra.
Spojrzysz w końcu?
Wyglądają jak kijanki.
Twoja kolej.
Ale już obejrzeliśmy twoją.
To eksperyment naukowy.
Jedna próbka nam nie wystarczy.
Jesteś drugą zmienną.
Czego nas to nauczy?
Pracuję nad hipotezą, że moje są niesamowicie potężne.
Są w górnych 10%.
Ale mam ograniczone dane,
więc zmodyfikowałem hipotezę, że są lepsze od twoich.
- Wcale nie. - Udowodnij.
Od tego się głuchnie?
Nie.
Zaufaj mi.
Muszę użyć tej samej laski?
Jestem zadowolony z wyboru.
Ty też powinieneś.
Racja.
Dobra.
Ma ładne oczy Pasują jej do stanika
Dobra.
I z pasem na udach
Chyba tak.
Nie swędzi ją Skoro siedzi na słomie?
Jest w stodole.
To wydaje się niemądre
No i?
Walter, nie chcę tępej laski.
Trevor, nie chodzi o słomę Ani o to, czy stanik pasuje do oczu
Żartowałem.
- Nie bądź uprzejmy - Nie jestem.
- Nie zostanie tu - Nawet nie jest naga.
Jest tu na czas fantazji
Wertuj Aż znajdziesz coś dla siebie
Aż w twojej głowie rozpęta się burza I zaczniesz fantazjować
Wertuj W poszukiwaniu fantazji
Musisz zobaczyć, co jest pod spodem Tylko to się liczy
Mówisz o wewnętrznym pięknie?
Bynajmniej. Nie.
Skończ wygłupy
Nagroda czeka cię Na jednej ze stron
Zapomnij o stanikach, Niech twe oczy je prześwietlą
Wertuj
Aż znajdziesz coś sprośnego
Aż w twojej głowie rozpęta się burza Bo odnalazłeś cud
Wertuj
W poszukiwaniu fantazji
Musisz zobaczyć, co jest pod spodem Tylko to się liczy
Puk, puk.
Mamo, najpierw się to mówi, a potem wchodzi.
Dzień dobry.
Co robicie?
- Pracę domową. - Eksperyment.
Nic takiego.
Szykuję obiad z mrożonki.
Duszona wołowina.
Albo zapiekanka.
Coś w tym stylu.
Będzie gotowy, gdy zaczną się wiadomości,
więc sprężajcie się i zejdźcie na dół.
Tak jest.
Wystarczy tylko
Wertować
- Ohyda! - Co?
Na końcu są majtki dla facetów.
On wygląda jak Pinky Farraday.
Który?
Ten na traktorze. Ohyda.
Paskudztwo.
Wertuj, wertuj Aż zobaczysz panią Kerr
Powiedziała, że mój występ to gafa Bo ją zaskoczył
Na pewno nosi to pod ubraniem
Musisz zobaczyć, co jest pod spodem Tylko to się liczy
Każdy dzień Jest jeno dniem
Który dnia wczorajszego echem jest
Każdy ruch Od przebudzenia
Jest krokiem, którym podążamy
Każdego dnia
Frannie. Zaśmiej się.
Co?
Jason tam stoi. Chcę, żeby myślał, że zażartowałam.
Teraz!
O Boże.
- Co cię bawi? - Mary.
Coś, co powiedziałam.
Myślałem, że żartujecie z Pinky’ego.
Nie. Czemu miałabym to robić?
Bo gra z jakimś mięczakiem na WF-ie.
Trevor to nie mięczak, a artysta.
- Na jedno wychodzi. - Nie.
Znam Trevora.
Jest spoko. Chodziliśmy razem do Carter.
Jasne.
Nie przypominaj ludziom, że chodziłaś do Carter.
To jakbyś mówiła, że mieszkasz na zachód od Route 9.
A co w tym złego?
- Muszę coś dodawać? - Nie, wybacz.
Każdy dzień to podróż
Idziemy przed siebie Jakbyśmy znali drogę
Nic nas nie zatrzyma
Każdego dnia udowadniamy
Że wiemy dość, by przetrwać kolejny dzień
Nic nas nie zatrzyma
By przetrwać
- Travis? - Trevor.
To prawie jak Travis, więc rozumiem…
Ale jestem Trevor, a to różne imiona.
Racja.
Co teraz?
- Trener Gregory kazał grać w Króla. - Mieliśmy grać w kosza.
Właśnie.
Jeśli spudłujesz Dostaniesz literę
Jeśli trafisz?
Nie dostaniesz litery
Zdobyłeś punkt Albo zdobyłeś literę?
Nie, bo trafiłem
- Nic nie mam - Kto wygrywa?
I gdzie ten król?
Gra nazywa się Król Ale nie chcesz nim zostać
Nie chcesz zdobyć wszystkich liter
Zagrajmy, a sam zobaczysz
To proste Zasad nie ma wiele
Ciężko się pomylić
Stań w tym miejscu
Stań jak ja i rzuć
Rób to, co ja
To, co ja
Jestem performerem, a nie sportowcem.
Daj spokój.
To nawet nie jest sport Nie musisz się starać
Każdy prawdziwy facet Zna zasady
- Rób to, co ja - Będę robił to, co ty
- To, co ja - To, co ty
- Rób to, co ja i graj - Muszę grać
Do kitu. Jak nie trafię, zostanę królem.
A ty nie masz ani jednej litery.
Mogło być gorzej. Przynajmniej nie musisz tańczyć
w różowym tutu na pokazie talentów.
- To talent? - Mówisz jak mój tata.
Drużyna z ósmej klasy robi to co roku. To będzie poniżające.
Czekaj. Potrzebujecie pomocy?
Mogę być waszym reżyserem i choreografem.
Ale musicie mnie uwzględnić w programie
jako twórcę, reżysera i choreografa.
Tak to działa
Ćwiczymy bez ustanku Aż nie popełnisz błędu
Stań w tym miejscu
Rób to, co ja i zapozuj
Rób to, co ja
To, co ja
Co? Jak w Gorączce sobotniej nocy?
Tak. Możesz być jak John Travolta.
Nie sądzę.
Nauczyłeś mnie grać w Króla. Możesz wszystko.
Ale nie to. Nie ma mowy.
Cześć.
Hej, Trevor.
Podobał mi się twój taniec.
Kocham ten film.
Ja też! John Travolta jest super, nie?
Właśnie!
Tak.
- Niech będzie. - Co?
Możesz spróbować… zrobić to, o czym mówiłeś.
Na pokaz talentów? Tak! Pogadamy po treningu.
Do zobaczenia, Trevor.
Dobra!
Rób to, co ja
I jak poszło ze świrem?
Z Trevorem.
- Jest zabawny. - Wiadomo.
Znalazłem sposób, byśmy nie musieli występować w tutu.
O co ci chodzi? Drużyna od zawsze to robi.
Bo nie miała jak się wywinąć.
Co? Wywinąć?
Trevor nas czegoś nauczy.
Sprawi, że nie będziemy pośmiewiskiem.
Co?
Nie mówisz poważnie.
Frannie Antonicelli podobał się jego taniec.
Pinky.
- To dziwak. - Wcale nie.
To performer, a nie sportowiec.
Nadszedł czas Mojej próby
Proszę, zrozum Że to mój czas
To moja kolej By zasmakować nieba
Nikt nie powie
- Mamo! - Puk, puk.
Tak się nie puka!
Kończy ci się miejsce w pamiętniku. Czas na nowy.
To nie pamiętnik. To dziennik pełen inspiracji.
Piszę w nim, gdy mam wenę.
Chcesz o czymś porozmawiać?
To, o czym piszę, ciężko wyjaśnić komuś,
kto nie rozumie wpływu sztuki…
Nie o to mi chodzi.
Mówię o zamachu na Reagana.
Ma obsesję.
Mówią, że zamachowiec
zrobił to, by zwrócić uwagę aktorki, w której się zadurzył.
Jodie Foster.
Co o tym myślisz?
To durne. Ona nie umie śpiewać.
Trevor, gdzie jest…
- Co takiego? - Magazyn naukowy.
Dzięki, mamo. Sam odłożę ubrania.
Dobrze. Zejdźcie potem na dół.
Nauką można zajmować się też w salonie.
Podejrzewa coś.
Chodźmy na lody.
Cathy pracuje wieczorem z mamą.
- Może da nam coś gratis. - Nie mogę.
Mam próbę.
Do pokazu talentów.
Pani Kerr pozwoliła ci wystąpić?
Nie.
Pinky Farraday pozwolił mi z nimi pracować.
Wcale nie.
Jutro po próbie spotkamy się w lodziarni?
Dziś pierwsza próba i powinienem zostać do końca.
Mówisz poważnie?
Bierzesz udział w pokazie z Pinkym Farradayem?
Jestem twórcą, reżyserem i choreografem.
Myślałem, że po prostu co roku tańczą w durnych tutu
ku uciesze wszystkich.
Już nie.
To nie będzie ten sam żart Który robią od dekady
Nie zrobię z tego komedii To najłatwiejsze wyjście
Czas wykorzystać tę chwilę By popracować nad sobą i się rozwinąć
Pokażemy talent Bo to w końcu pokaz talentów
Wybacz, ale nie tańczę.
Stanie w miejscu to nawyk Który porzucić czas
Za dużo myślisz o tym Jak poruszać się
Muzyka cię poprowadzi Pokaże kroki twe
To proste jak bułka z masłem A nawet kaszka z mlekiem
Wystarczy, że policzysz: raz, dwa, trzy Cztery, pięć, sześć, siedem, osiem
Zobaczysz, jakie to proste Kiedy to powtórzysz
Raz, dwa…
Raz, dwa, trzy i…
Kostiumy i światła Wam pomogą
Stopy was poniosą Po deskach na scenie
Nie spuszczajcie wzroku Bo mierzę wysoko
Przyzwyczajcie się Do nieprzespanych nocy
O Boże. Dobra.
Raz, dwa, trzy Cztery, pięć, sześć, siedem, osiem
Nie obraźcie się Gdy okażę niezadowolenie
Nauczcie się Nie zapomnijcie
Ćwiczcie w łóżku
Gdy się poczujecie
Zapomnijcie o tym, co mówiłem Czas zacząć
Wylewać krew
Pot i łzy Aż się nauczycie
Właśnie tak to widzę
Światła
Zaczęło się
Teraz wasza kolej
Zaczynacie na jeden, a potem…
Wystarczy…
Raz, dwa, trzy Cztery, pięć, sześć, siedem, osiem
Wystarczy liczyć: raz, dwa, trzy Cztery, pięć, sześć, siedem, osiem
Od jednego do ośmiu
I jeszcze raz
Jeszcze raz
Dziękuję! Nie, proszę! Dziękuję za waszą miłość!
O Boże!
Trevor.
Hej, Frannie Antonicelli.
Hej, Trevor Nelson.
Jak leci? Mam na myśli próby.
Wspaniale. Przynajmniej w końcu tak będzie.
Tak to widzę.
To dobrze.
Trevor, czy Pinky…
Czy mówił coś o mnie albo o tym, kogo zabiera w czwartek do Quality Courts?
Może mnie?
Gdzie?
Do hotelu Quality Courts.
Drużyna tam chodzi w przeddzień pokazu.
By udowodnić, że są facetami, a nie…
A nie czym?
Tańczącymi babami. Tak mówi Mary.
Faceci też tańczą. Gene Kelly. Fred Astaire.
Tommy Tune.
Tak… Tak powiedziała Mary.
Nie chciałam ci zawracać głowy.
Pomyślałam, że jeśli coś powiedział…
Zabierasz Cathy?
Tam się ćwiczy monologi?
Do zobaczenia, Trevor.
To miłe, że im pomagasz z pokazem.
Widziałam końcówkę. Wyglądała uroczo.
Uroczo? Tak miłe mamy mówią dzieciom, które nie dostrzegają prawdy.
Nie odkryli Diany Ross, bo była urocza!
Potrzeba czegoś więcej.
Musimy ćwiczyć, jak nikt dotąd.
Musimy być…
Od początku
…wspaniali.
Kilka kwestii.
Todd, ziemia nagle nie zniknie, możesz oderwać nogi.
Luke, zegnij ramię.
I nogę.
Widzisz? Twoje stawy działają. Użyj ich.
Jason, masz naturalny talent. Patrzcie na Jasona.
Wcale nie. Nie patrzcie.
Wiem, że się boicie.
Diana Ross odważnie porzuciła swój wizerunek i ograniczyła makijaż.
Na okładce albumu diana.
Czekaj. Album ma tytuł Diana?
Nie, diana. Małą literą.
Co?
Wiem. Jest niesamowita.
Zgodnie z regulaminem na dzisiaj koniec.
Dzięki. Ćwiczcie.
- Do jutra. - To błąd.
Poza Lukiem.
Musimy pogadać o tobie i twojej lasce.
Jutro nie mamy czasu.
- Musimy… - Pinky.
Naprawdę powiesz mu o Quality Courts?
Wszyscy powinniśmy pójść. To tradycja, nie?
Dla drużyny. Trevor nie jest jednym z nas.
Co to jest? To nie jest Gorączka sobotniej nocy.
Trevor powiedział, że nie zrobimy Travolty z zespołem.
Przez ostatnie dziesięć lat drużyny zakładały durne kiecki i jakoś przeżyły.
Ale żadna nie zrobiła… czegoś takiego.
- To dziwak. - Jest w porządku.
Czym się martwisz?
Masz naturalny talent!
Wcale nie.
- Tak. - Przestań!
Pomyśl o tym.
Trevor.
Idziemy?
Co? Gdzie?
Do domu.
- Chyba, że masz plany… - Nie. Znaczy, tak.
Nie. Ale tak, pójdę z tobą. Tak.
Bo nie mam. Więc tak.
Dobra.
Chyba wszystkim dziś poszło lepiej.
Poza Lukiem.
Boże. Jeśli sobie nie zrobi krzywdy, to komuś innemu.
Może zabierzmy mu laskę.
Poradzi sobie z tamburynem?
Trevor. Czy myślisz…
To tylko sugestia.
- Jest bezpieczniejszy, ale… - Nie o to chodzi.
Tylko…
Cóż…
Część chłopaków
uważa, że taniec to zły pomysł.
Ale mój tata mówi, że wszystko jest lepsze od Pinky’ego w różowym tutu.
Więc czemu…
To ksywa jego ulubionego bejsbolisty.
Gdy się urodziłem, był młody i głupi. To też mówi.
Diana Ross mówi:
„Zamiast rozpamiętywać przeszłość, widzę siebie
w przyszłości i zastanawiam się, jak to osiągnąć”.
Mówi, żeby robić, co się chce, a nie to, czego chce twój ojciec.
Musisz zrobić wszystko, by spełnić złote marzenie.
Swoje marzenie.
Moje złote marzenie?
Życiową pasję.
Coś, przez co chcesz wstać z łóżka.
Moja mama.
Nie. Chodzi mi o coś innego.
Kim będziesz za dziesięć lat?
Nie zastanawiaj się. Mów.
„Za dziesięć lat ja, Pinky Farraday…”
Pierwsze, co przychodzi na myśl.
Za dziesięć lat
Nie będę tu stał
Świetnie.
Za dziesięć lat
Będę stał gdzie indziej
Jakieś konkrety?
Za dziesięć lat
Będę gdzieś I spróbuję
Spróbuję wypić szota
Tak!
Bo pewnego dnia
Będę gwiazdą
Ludzie powiedzą Że osiągnąłem wszystko
Pewnego dnia
W barze
Napiję się alkoholu
Pewnego dnia
- Alkoholu? - Tak.
Mówiłem o szocie.
Pewnie wybiorę tequillę.
Niejasno się wyraziłem.
Nie chodzi o możliwości.
Chodzi o…
Za dziesięć lat Nadal będę pamiętał
Pokaz talentów Dzięki któremu spełniłem marzenie
Tak?
Za dziesięć lat
Pokażę wszystkim
Którzy nie wierzyli Co potrafię
Tak!
Pewnego dnia
Będę na szczycie
A jeśli jest coś więcej To też to osiągnę
Tak, pewnego dnia
Opadną im szczęki
Gdy zobaczą Moją niesamowitą dziarę
- Pewnego dnia - Dziarę?
Tak. Tata będzie zły, ale to bez znaczenia.
Dobra. Niesamowite.
Dekada to zbyt wiele By bać się marzyć
Dekada to wieczność I tak daleko musisz patrzeć
Za dekadę mogę mieć wszystko
Z Frannie u mego boku
Frannie Antonicelli?
Tak! Teraz rozumiem.
Czuję do niej to,
co ty czujesz wobec tego pokazu.
No nie wiem.
To tylko dziewczyna, a ten pokaz…
Tylko? Jest wszystkim, o czym mówiłeś.
Dzięki niej chcę rano wstać.
A nawet chodzić do szkoły.
Daj spokój. Na pewno kogoś takiego masz.
Kogoś, z kim chciałbyś być.
Nie zastanawiaj się. Po prostu to powiedz.
Za dziesięć lat
Będę z kimś
Za dziesięć lat
To będzie ktoś wspaniały
Jakieś konkrety?
Za dziesięć lat
Znajdę kogoś Kogo nawet nie umiem sobie wyśnić
Lepiej.
Pewnego dnia
Sprawi, że mój dzień będzie lepszy
Niż wszystkie pozostałe
Bo pewnego dnia
Zaśpiewa ze mną w cudownym duecie
Pewnego…
- Czekaj. Co? - W duecie.
Piosenka śpiewana we dwoje.
- Z harmonią. - To chcesz z nią robić?
Cóż…
Kupiłbym jej niesamowicie wymyślną bieliznę
z magazynu, który oglądałem.
Może być.
Trevor.
Powiem chłopakom, że musimy się postarać.
- Serio? - Tak.
Zróbmy coś, z czego będziemy dumni za dekadę. Bez tutu.
Pinky.
Też jej się podobasz.
Frannie Antonicelli.
Chce, żebyś ją jutro zaprosił do… coś tam Courts.
- Quality Courts? - Tak.
Serio? Nie wierzę! Super! Powiedz, że ją wezmę.
- Ja? - Ja muszę to zrobić, nie?
- Może nie chcesz. - Zadzwonię.
- Przemyśl to. - Kogo weźmiesz?
- Ja? - Tak.
Cała drużyna idzie. To tradycja.
Drużyna?
No tak. Jasne.
Przyjdę. Z kimś.
Bo pewnego dnia
To będzie oczywiste
A ona zobaczy
Że jesteśmy sobie pisani
Jesteś najlepszy.
LODZIARNIA
Nadal czekasz na Trevora?
Nie. Chcesz roztopione lody?
Walter, wiesz, że jest zajęty… swoim złotym marzeniem.
Tak, ale…
Nie martwisz się,
że spędza z nimi czas?
Myślisz, że Frannie go polubi?
Wiem. Ale on chyba tego nie odwzajemni, nie?
Od 1976 roku oglądam z nim wszystkie rozdania nagród Tony.
Co?
Chyba do tego nie dojdzie. Nie sądzę.
Ale Frannie jest jak truskawkowa Bubblicious.
No bo…
Inne gumy nie mają znaczenia,
jeśli masz truskawkową Bubblicious.
Wiesz?
Dawno nie żułam gumy.
Przez 19 miesięcy i 23 dni.
Co?
Od kiedy masz aparat.
No dobra.
Cóż, nie.
Pamiętam, bo tego dnia zacząłem…
zapuszczać wąsy i brodę.
- Widzisz? - Tak.
Nie martw się. Musi być logiczne wyjaśnienie.
Testosteron?
Nie. Mówię o Trevorze.
Trevorze?
Logiczne?
Od kiedy go znam Żyje w chmurach
Możemy śmiało stwierdzić Że z logiką nie jest za pan brat
Ale nigdy nie zapomniałby Znajomości z tobą
A jeśli jest z Frannie A my łudzimy się?
To dziwne
Może go poszukajmy
Tak, to dziwne
Jakby zapomniał o przyjaźni I zabawił się moim kosztem
To nie w jego stylu
Gdy przyjdzie, zobaczysz
Że coś jest nie tak
Mary, tu Frannie. Nie zgadniesz.
Na pewno nie.
Pinky zaprosił cię jutro do Quality Courts?
Skąd wiedziałaś?
I czemu się stresuję?
Nie martw się. To tylko miejsce.
Całowanie tam jest takie… jak wszędzie indziej.
Całowanie?
Tak.
A co chciałaś robić?
Nie wiem. Chciałam, żeby mnie zaprosił.
Nie możemy gadać?
Frannie, to Pinky Farraday.
Mógł wybrać każdą.
Lindsay też się za nim ugania,
a ona zna się na czymś więcej niż gadaniu.
- Ale ja… - Frannie.
Pomogłam ci, jak mogłam Byś była jedną z nas
Lecz nie wymarzę twej przeszłości Jeśli sama jej nie zapomnisz
Przestań wydziwiać I wydoroślej
Wszystko jest inne
Wszystko się zmienia
Teraz wszystko jest inne
Zaledwie wczoraj śpiewał sceny z filmów
A dzisiaj chowa magazyny
Z mężczyznami na farmie W samej bieliźnie
Kto uprawia rolę w bieliźnie?
I czemu Trevora to nęci?
Zaledwie wczoraj byłam nieświadoma
Że to chował
- Co takiego? - Nic. Gdzie? To? Nic.
Co? Patrzysz na to? W salonie?
Znalazłam to pod materacem Trevora.
Ale to mężczyzna. I to w bieliźnie.
Na traktorze.
Porozmawiaj z nim o tym.
Ja?
Ty pozwalasz mu pisać pamiętnik i zachowywać się jak Diana Ross.
Nigdy nie zainteresowałeś go sportem.
- Serio? - Tak.
Poza tym to nie pamiętnik, tylko…
Dobra. Załatwię to.
Nie. Poczekaj. Masz rację. Ja powinienem to zrobić.
Powrócisz do przeszłości Potraktujesz go jak dziecko
Znajdziesz wymówkę na każdy wybryk
Lecz nie tędy droga Nie można tego zignorować
Zrobiłaś wszystko, co mogłaś Czas na męską pogadankę
Porozmawiam z nim i go naprostuję
- Zaledwie wczoraj - Naprostuję go
- To dziwne - Wczoraj
- Męska pogadanka - Wszystko się zmienia
- Wczoraj - Wszystko jest inne
- Naprostuję go - Wczoraj
Wszystko jest inne
- Jesteśmy dziwne - Wszystko się zmienia
- Wczoraj już nie ma - Wszystko jest inne
Wszystko jest dziwne
Pewnego dnia
Dziękuję wszystkim biorącym udział w 17. pokazie talentów
za nagrodzenie naszego układu za reżyserię, choreografię i interpretację.
Pewnego dnia
I dziękuję Pinky’emu Farradayowi.
Pamiętasz nasz wspólny powrót do domu,
gdy zrozumieliśmy, jaki to będzie show?
Przytuliłeś mnie.
Dziękuję Bobowi Fosse’owi, Michaelowi Bennettowi i Debbie Allen za inspirację.
Pinky, często przytulasz ludzi?
Nieważne. Tak tylko pytam.
Bo czułem… sam nie wiem. Żałuję, że tego nie odwzajemniłem.
Myślałem, że uściśniesz mi dłoń.
Ale ty…
- Wertuj - A ja…
- Wertuj - I my…
Wertuj
W poszukiwaniu fantazji
- Wertuj - Musisz zobaczyć, co jest pod spodem
Wertuj
Dość!
To było dziwne
Widzieliście to? To było dziwne
Dlaczego miałbym o tym marzyć? Co to może znaczyć?
W mojej głowie mętlik mam Przez ten głupi magazyn
- Puk, puk. - To nie pukanie!
Trevor, posłuchaj.
Muszę…
Czas, żebyśmy…
Twoja matka robiła porządki.
W całym domu. W kuchni, łazience, naszej sypialni, salonie…
sprzątała schody…
drugą łazienkę…
szafę z pościelą…
Trevor, rozmawiasz w szkole z dziewczynkami?
Jak to?
Masz sympatię?
Nie rozumiem.
Wśród dziewczyn.
Twój ojciec próbuje powiedzieć,
że czasem w twoim wieku można się pogubić
i interesować rolniczymi magazynami, które są trochę…
Rolniczymi magazynami?
Naucz się pukać.
Proszę nie mówić mamie.
- Mamie? - O magazynie.
Dostaje je pocztą, a my… Bawią nas.
- I tyle. Przysięgam. - Ja też.
Nie należy do Trevora?
To magazyny twojej matki?
Więc on nie… Jak to?
Peggy?
To zabawne.
Trochę. Chyba.
- Wcale nie. Tak. - Niedojrzałe. Nie. Więc…
- To nie żart. - Tak.
- Chyba czas na nas. - Tak.
Najpierw mnie wystawiłeś,
a teraz będę miał dożywotni szlaban.
Przepraszam. Mam sporo na głowie…
Znasz Quality Courts?
Mówisz o budowie hotelu przy Route 9?
Za placem budowy jest miejsce,
gdzie ludzie się całują.
Co nieco wiem.
Cathy! Jesteś dziewczyną!
Dzięki.
O czym ty mówisz?
Chcesz tam pójść ze mną?
Co?
- Nie! - Tak!
Pójdę.
Będzie super
Teraz wszystko będzie dobrze
To niedorzeczne
Nie wierzę, że to się dzieje
Quality Courts to dość dziwne miejsce.
Byłoby niesamowite, gdyby wystawić w nim West Side Story.
A tak to nie wiem, czemu inni uważają je za romantyczne.
Co robisz?
Muszę wyjąć gumki.
No tak.
Łatwo pójdzie
To będzie warte zapamiętania
To nic takiego
Nie wierzę, że jeszcze nie zaczęliśmy
- Coś nie tak? - Nie.
Myślałam, że będzie nieco romantyczniej i czyściej.
Jak to?
Mamy widok na wieżę ciśnień
i możemy usiąść na pustakach, a to lepsze niż ziemia.
To doprawdy romantyczne
Będzie bardzo miło
Będzie seksownie
Myślę, że zrobimy to dwukrotnie
- Co? - Tak.
Zaraz po pierwszym razie.
Nie mogę się doczekać Aż zaczniemy
Lecz boję się, że zmienię się w potwora Gdy poczuję przedsmak
Nie mogę się doczekać
Nie mogę się tego doczekać
Tylko chwila dzieli mnie
I nie mogę się doczekać
Co oni tu robią?
Trevor udowadnia, że nie jest dziwny, a Pinky mu wierzy.
To zabawne.
Jesteś zazdrosny?
Co? Nie, tylko… Nie zrozumiałabyś.
Uspokój się, Jason. O co ci chodzi?
Wystarczy, że do jutra pokażemy Pinky’emu, że Trevor to dziwak.
Zrobiłabyś to?
Bułka z masłem
Będzie…
Chwileczkę, proszę
To powinno być jak romans
Naprawdę łatwo pójdzie
Nie mogę się doczekać
Aż będzie po wszystkim
Mam na myśli Tę niezręczną chwilę oczekiwania
- Bo nie mogę znieść - Znieść
Żeby cię nie pocałować
To będzie coś
I ja...
Serce stoi mi w gardle Słyszę jak wali
Może dzięki tobie Poczuję to coś
Może poczuję się inaczej Gdy będzie po wszystkim
Weź głęboki wdech I zróbmy to
Zróbmy to
Nie mogę się doczekać
Mam pryszcza pod nosem
Z każdą sekundą Rośnie coraz większy
Spójrz, jak się prężę
Naprawdę to zrobimy?
Zrób pierwszy krok Inaczej ucieknę
Właśnie tak Tony poznaje Marię
Czas ucieka Nie traćmy go
Pachniesz proszkiem do prania babci
Nie mogę się doczekać
To Woolite.
Program łagodny.
Nie mogę się doczekać By w końcu się ziściło
Odwagę mam By skończyć to oczekiwanie
I nie mogę się doczekać Aby to poczuć
To dopiero będzie coś
I ja…
Nie mogę się doczekać
Nie mogę
Ja…
W nogi!
Czekaj
- A jak nas złapią? - Mnie nie złapali.
Jak uciekniemy?
Tego też nie robiłem.
Czyli nigdy…
Tu powinniśmy być bezpieczni.
Przejeżdżają przez główny plac.
Jak poszło z Cathy?
Super. Świetnie.
A z Frannie?
Stresowała się.
Cathy ani trochę.
Nie rozumiem.
Myślałem, że Frannie mnie lubi, ale bała się mnie.
Czasem bywasz straszny.
Jak to?
Masz coś w oczach i sposobie mówienia.
Nie umiem tego wyjaśnić. Ale jestem pewien, że chciała…
No wiesz.
Ale ja nie wiem, czy nadal chcę.
Czemu?
Nie wiem. Chyba jest ktoś, kto zmienił moje zdanie.
Naprawdę? Kto?
To zawstydzające.
- Chyba tego nie czuje. - Czuje.
To znaczy, na pewno czuje. Czemu nie?
Łatwo ci mówić, bo masz Cathy.
Mi też podoba się ktoś inny. Ktoś, kto…
To tajemnica.
Mamy ten sam problem.
Tak.
Czemu jesteś dla mnie miły?
Nie musisz, a mimo to jesteś.
Nie wiem.
Ciężko to wyjaśnić
Nie znam nikogo takiego jak ty
To tak jakby
Jakbyś ty
Sam nie wiem
Po prostu nie boisz się pokazać
Ja bym tak nie potrafił
Wszyscy powtarzają mi
Kim powinienem być
Lecz gdy rozmawiam z tobą Nie myślę o tym już
To tak jakby Jakbym ja
Sam nie wiem
Ale jestem wystarczająco dobry
Nawet gdy głupio brzmię Gdy nie zgadzam się
Patrzysz na mnie I naprawdę mnie widzisz
Widzisz to, kim powinienem być
Jeszcze nie wiem, kim będę
Nawet nie wiedziałem, że mogę to wiedzieć
Myślałem, że nigdy Do niczego nie dojdę
Tak jak powtarzał mi ojciec
Ale dzięki tobie
Teraz wiem, że za dziesięć lat
Jeśli zacznę teraz
Mogę być w zupełnie innym miejscu
W jakiś sposób
To w sumie słowa Diany Ross.
- Racja. - Wybacz.
Nie mogę przypisać sobie jej geniuszu.
Chyba próbuję powiedzieć: „Dziękuję, Diano Ross”.
Co nie?
Mogę ci coś powiedzieć?
Chyba odjechali. Powinienem znaleźć Frannie.
Tak, ja też.
Mam na myśli Cathy.
Co chciałeś powiedzieć?
Chciałem powiedzieć…
połamania nóg.
Jutro. Na pokazie talentów.
W teatrze życzenie sobie powodzenia przynosi pecha.
Dzięki.
Trevor. Połamania nóg.
Dzięki.
Oby tak było!
Ciężko to wyjaśnić
Nigdy się tak nie czułem
To tak jakby
Jakbym ja
Sam nie wiem
Ale chcę się dowiedzieć
Odtwarzam to w myślach raz po raz
Przez ułamek sekundy widzę
Kim powinienem być
Niegdyś czas wokół nas się zatrzymał
Goniliśmy za fantazjami Które przyćmiewały wszystko inne
Wiedziałeś, jak cię kochałam Ale byłam wolnym duchem
Wyśmiałam twe pytanie Które kiedyś mi zadałeś
Czy wiesz?
Nie wiem Nie wiem, jak wyrazić to, co wiem
Ale teraz chyba wiem Że też o tym myślisz
Nie wiem Czemu cały czas myślałem
Że czułem coś złego Gdy moje uczucie było prawdziwe
Wszystko wywróciło się do góry nogami I w końcu się ułożyło
Światło dnia jest bez znaczenia Bo to jasne jak słońce
Nie umiem pomieścić Wszystkiego, co teraz czuję
Chciałbym znaleźć sposób By móc ci powiedzieć
Muszę ci powiedzieć Nie mogę się doczekać
Dobrze się wczoraj bawiłeś z Cathy?
Walter, jestem zajęty czymś ważniejszym…
Ważniejszym? Serio?
Jak życie marzeniami cały tydzień?
Obsesyjne myślenie o pokazie talentów?
Wypisywanie imienia Pinky’ego w pamiętniku?
To nie pamiętnik. Jesteś zazdrosny…
Zazdrosny? O Pinky’ego?
- Zwariowałeś? - Nie mam na to czasu.
- To ważny dzień… - Wcale nie!
Kogo obchodzi pokaz talentów?
Na co liczysz? Nie bierzesz w nim udziału.
Biorę.
To moja wizja. Jak ją zobaczą, zrozumieją.
- Co zrozumieją? - Że jestem coś wart!
Mimo że nie mam muskulatury, nie gram w futbol i nie randkuję!
Że jestem kimś więcej,
niż ktoś, kto robi dziwne eksperymenty w tym durnym mieście.
- Trevor… - Hej.
Czy to Trevora?
Jesteście kumplami?
Już sam nie wiem.
No tak. Teraz przyjaźni się z Pinkym Farradayem.
Chyba nie może zadawać się z kimś tak dziwnym.
- Ze mną? - Tak powiedział Pinky’emu.
Prawda?
Co? Ale to ja…
I kto tu jest dziwny.
- Jak to? - Cóż, on…
Frannie.
Poszedł z Cathy do Quality Courts.
Nie jest dobrym przyjacielem.
Znalazłaś go na jego krześle.
Dobra robota.
Co zamierzasz?
Przejrzyjmy go.
Głupie. Nudne. Smutne.
O mój Boże. Patrz.
Jason miał rację. „Pinky. Pinky. Pinky.”
„Nie wiem Czy moje serce jest temu winne
Gdy piszę twoje imię Zaraz obok swojego
Nie wiem Skąd błękit twoich oczu
I czy błyszczą się Dzięki tobie, czy mnie
Wszystko wywróciło się do góry nogami I w końcu się ułożyło
Światło dnia jest bez znaczenia Bo to jasne jak słońce
Nie umiem pomieścić Wszystkiego, co teraz czuję
Chciałbym znaleźć sposób By móc ci powiedzieć
Muszę ci powiedzieć Nie mogę się doczekać”
Chcę iść tam, gdzie ty Wszędzie tam, gdzie jesteś
Chcę stać tam, gdzie stoisz Nieważne jak daleko
Nie mam słów, by to wyjaśnić Może nigdy ich nie będę miał
Nie ma słów, które wyrażą to
To tak jakby…
Jakbym ja…
Jakbyś ty…
Jakbyśmy…
- To dziwne - Zbyt dziwne
Dziwniejsze niż myślałam
- Takie dziwne - Bardzo dziwne
Zróbmy, co trzeba Jason musi wiedzieć
Gdy tylko Pinky to zobaczy Będzie musiał przyznać
Że to dziwak
- Dziwak - Trevor to dziwak
Teraz go mamy Lepiej być nie mogło
Robił z nas głupków Ale tego już dość
Wystarczy spojrzenie Zostanie bez szans
Gdy Pinky zrozumie Że coś jest nie tak
Miałem nosa Ale teraz mam dowody
Wszyscy widzą, że zachowuje się
Zachowuje się
Jak dziewczyna
- Jak dziewczyna - Zupełnie jak dziewczyna
Jest tak, jak ci mówiłem
W końcu nadszedł czas
Moje złote marzenie się spełni
A po pokazie Wyrwę się
Tak jak mówiła Diana
I nic mnie nie zatrzyma
Nic mnie nie zatrzyma
To czas mojego show
17. coroczne święto talentu
Jaka szkoda.
Niemniej wielkie brawa dla Lindsay Gibbons i jej kostki Rubika.
Właśnie tak.
Myślałam, że jej się uda.
Jak wiecie, to tradycja gimnazjum Lakeview,
że drużyna futbolowa z klasy ósmej zamyka pokaz.
Ale zamiast przezabawnego tańca w różowych tutu,
przygotowali coś innego.
Tak.
Jason poprosił, żeby Trevor zabrał głos przed występem.
Trevor, zapraszam na scenę.
Dziękuję wszystkim za przybycie.
Dziękuję za serce i za sprawienie, że to wyjątkowy wieczór.
Bardzo dziękuję Pinky’emu Farradayowi,
dzięki któremu to możliwe.
Mogę śmiało powiedzieć,
że gimnazjum Lakeview czegoś takiego nie widziało.
Czas na światła
Zaczynamy
To wasza chwila Zaczynamy na raz…
Raz, dwa, trzy, cztery
Co? Chwila! Nie!
Pięć, sześć
Nie!
Raz, dwa, trzy Cztery, pięć, sześć, siedem
Sam nie wiem
Przestańcie!
Diana rzecze, że nie mogę się poddać Moje marzenie zależy ode mnie
Ode mnie
Diana rzecze, że dolina Jest po to, by ją przejść
Diana rzecze
Sam nie wiem
Czy wiesz, dokąd zmierzasz?
Nie wiem
Wczoraj był najgorszy dzień w historii.
Twoje życie jest skończone
Czy jesteś w stanie pojawić się w szkole?
Twoje życie jest skończone
Odgrywam tę scenę w mojej głowie I chcę umrzeć
Przykro mi, że wczoraj Pinky nie zatańczył twojego układu.
I to przed wszystkimi.
I po tym, jak ciężko pracowałeś cały tydzień.
Gdyby wszyscy to widzieli,
wtedy na pewno by ci się udało.
Ale zamiast tego…
Twoje życie jest skończone
Twoje złote marzenie miało się spełnić Zamiast tego umarło
Twoje życie jest skończone
Czemu nie może być wczoraj Bym mogła powiedzieć…
Trevor, mogę ci powiedzieć,
że Pinky pożałował wszystkiego
jak tylko ciebie ujrzał.
Że pobiegł za tobą.
Ale gdy przedarł się przez tłumy, ciebie już nie było.
I że krzyczał z całych sił.
Moje życie jest skończone
Świat bez ciebie Nie jest światem
Moje życie jest skończone
Puk, puk.
Mówienie „puk, puk” nie jest pukaniem
Czemu palisz świeczki?
Dla nastroju, który psujesz.
Co się dzieje, skarbie?
Po prostu…
Pinky coś zrobił.
A raczej czegoś nie zrobił.
Pinky?
Kolega ze szkoły?
Jest czymś więcej.
Trevor…
Nie wolno palić świeczek w sypialni.
To tragedia Jakaż to tragedia
Czemuż życie mnie tak doświadczyło?
Posypało solą Moją jątrzącą się ranę
Jak mam dalej żyć W świecie bez ciebie?
- To wszystko moja wina - Moja wina
Twoje życie jest skończone
Twoja przyszłość nie istnieje To strata dla wszystkich
Twoje życie jest skończone
W samą porę na pokaz Diany Ross
Mój drogi, najwierniejszy fanie.
Tak mi przykro, że doznałeś poniżenia
w gimnazjum Lakeview na 17. dorocznym pokazie talentów.
Mój smutek ledwie pozwolił mi tu przyjść.
Ale oto jestem.
Żaden szczyt nie jest zbyt wysoki, a rzeka zbyt szeroka,
dolina zbyt nisko, aby nie być z tobą.
Znam twój ból.
Gdy odeszłam z The Supremes, mówiono, że to mój koniec.
Nie!
Nieważne, jak bardzo jesteś poniżony, osamotniony i zdezorientowany,
musisz powstać.
- Ponieważ miłość… - Miłość!
…jest wiecznie żywa.
Miłość...
Miłość!
…jest niepokonana. I o miłość…
I miłość
…warto walczyć.
Wiesz, co zwykłam rzec?
Żaden szczyt nie jest zbyt wysoki
Żadna dolina nie jest zbyt nisko
Żadna rzeka nie jest za szeroka,
Abym nie mógł być z tobą
Żaden szczyt nie jest zbyt wysoki
Abym nie mógł być z tobą
Diana ma rację. Pinky by tego nie zrobił.
Istnieje logiczne wyjaśnienie.
W razie potrzeby, zadzwoń.
Pani Farraday, tu Trevor. Mogę rozmawiać z Pinkym?
Nieważne, gdzie jesteś, nieważne jak daleko.
- Trevor. - Wypowiedz moje imię.
Trevor Nelson.
Proszę mu powiedzieć,
że pokaz to nie jego wina
i to nic między nami nie zmienia.
- I… Mama? - Trevor.
- Gdzie jesteś? - Rozmawiam z salonu.
Przepraszam, pani Farraday.
Trevor, rozłącz się.
Proszę powiedzieć Pinky’emu, że przyjdę za 15 minut.
To nawet lepiej.
Jak pogadamy twarzą w twarz, wszystko się ułoży.
Wiem to!
Żaden szczyt nie jest zbyt wysoki
Abym nie był z tobą
Żaden szczyt nie jest zbyt wysoki Żadna dolina zbyt nisko
Żadna rzeka za szeroka Abym nie był z tobą
Żaden szczyt nie jest zbyt wysoki Żadna dolina zbyt nisko
Żadna rzeka za szeroka Abym nie był z tobą
Żaden szczyt nie jest zbyt wysoki Żadna dolina zbyt nisko
Żadna rzeka za szeroka Abym nie był z tobą
Żaden szczyt nie jest zbyt wysoki
Żadna dolina zbyt nisko
Żadna rzeka za szeroka Abym z tobą nie był
Żaden szczyt nie jest zbyt wysoki…
Pamiętasz ojca Joe z kościoła?
Jesteśmy co niedzielę.
Pewnie, że pamiętasz.
Ojciec Joe zabierze cię do lodziarni,
bo pomyśleliśmy, że dobrze byłoby,
gdybyście pogadali.
- Ale muszę… - Żadnych ale.
Nie zamawiaj nic zbyt wymyślnego ani słodkiego.
Ani zbyt słonego.
Jak twoja woda?
Ciepła.
Mogłeś zamówić lody.
Albo lód.
To nie grzech.
Kiedyś spojrzysz w przeszłość i będziesz zaskoczony, jak bardzo się zmieniłeś.
Ty i cały świat.
Nie poznasz samego siebie.
Zrozumiesz, co czują twoi rodzice,
bo wiem, że sam zostaniesz ojcem.
- I… - Jak?
Cóż, Trevor.
Gdy kobieta i mężczyzna bardzo się kochają, biorą ślub…
Nie o to pytam.
Skąd ojciec wie, że będę miał dzieci?
To oczywiste.
A ojciec nie ma.
Żyję w celibacie.
Wiesz, co to znaczy?
To wstrzemięźliwość seksualna i rezygnacja z rodziny.
Rozumiesz?
Dopiero w tej chwili…
i w połowie ciepłej jak ślina święconej wody
zrozumiałem, co moja mama i ojciec Joe zaplanowali.
Trevor, czułeś kiedyś pociąg,
mam na myśli pociąg seksualny,
do innego chłopca?
Bądź ze mną szczery.
Wtedy będę mógł ci pomóc.
Chciałeś kiedyś dotknąć innego chłopca?
Nie chcę nikogo sugerować.
Chciałeś dotknąć Pinky’ego Farradaya?
Co?
Nie, to tylko…
To ktoś, dzięki komu
zarówno ja i inni jesteśmy…
szczęśliwi.
Tak bardzo, że ciągle o nim myślimy.
Jak o starszym bracie, którego nigdy nie miałem.
Ktoś, o kim pisze się w dzienniku,
bo to szczęście z ciebie wypływa.
Chcesz mieć pewność, że zawsze już tak będzie.
Tak bywa z przyjaciółmi.
Prawda?
Tak, przyjaciele nas uszczęśliwiają.
Ale tylko w sercu.
A nie w…
innych miejscach.
Jeśli ktoś cię tam uszczęśliwia,
to nie jest to przyjaźń.
Jeśli uszczęśliwia cię w innym miejscu, to jest twoim przyjacielem.
Prawdopodobnie.
Ale jeśli nie…
Nie.
Rozumiesz?
Tak.
Z pewnością.
Dziękuję.
To było dziwne
W każdy możliwy sposób To bardzo dziwne
Powinienem być kimś innym
Lecz im dłużej udaję
Tym bardziej inni mówią Że robię coś nie tak
Coś dziwnego
Trevor!
Nic ci nie jest?
Chciałeś milkshake’a? Jest za darmo, bo się pomyliłam.
Nie, dzięki.
Nie widziałam cię wczoraj po pokazie.
- Szukałam cię. - Wyszedłem.
Od razu.
Tak, było dość…
Ale pewnie nie było tak źle, jak myślisz.
Pewnie większość nawet w to nie wierzy.
W co?
W nic. Nieważne.
Cathy?
To takie głupie.
Co z tego, że lubisz tańczyć i śpiewać jak Diana Ross?
To nie oznacza…
tego, co mówią ludzie.
A co mówią?
Kto tak powiedział?
Lindsay powiedziała Mandi.
Ale się mylą!
Udowodnimy to.
Jak to?
Możemy…
skończyć to, co zaczęliśmy w Quality Courts.
Jesteśmy na parkingu. Ludzie patrzą.
Właśnie. Do poniedziałku będą mówili tylko o tobie…
i o mnie…
I naszym truskawkowym milkshake’u Jednym truskawkowym milkshake’u
Którego piliśmy dwoma słomkami
- O czym ty mówisz? - O nas.
Razem
Na widoku
Przy ludziach
Pewnie złamiemy jakieś prawo
Super! Opowiedz innym, że się całowaliśmy!
Wcale nie. Specjalnie się odwróciłeś.
Nie mam czasu na semantykę.
- Muszę znaleźć Pinky’ego i… - Pinky’ego?
Pinky’ego!
Co ze mną nie tak?
Czemu jestem dla ciebie nikim? Co widzisz?
Wysyłam bardzo oczywiste sygnały
Powiedz, co ze mną nie tak?
Próbowałam już wszystkiego Co przyszło mi na myśl
By ta przyjaźń była czymś więcej
Zaprosiłeś mnie do miejsca Znanego z francuskich pocałunków
Prawie się pocałowaliśmy
Ale nagle to ukróciłeś
Co ze mną nie tak?
Chcę być
Jedną z par w telewizji
Lecz ty wolisz piosenki
Więc powiedz mi, co ze mną nie tak?
Mówiłam, że oszaleli Gdy mieli mnie za wariatkę
Bo mówiłam, że nie jesteś dziwny
Nieustannie cię broniłam Gdy robiłeś coś dziwnego
Nic w zamian nie dostałam
Zupełnie nic
Właśnie tak
Co ze mną nie tak? Nigdy nie wiedziałam
Pojęcia nie miałam W czym tkwi problem
Powinnam była spytać Co z tobą jest nie tak?
- Co? - Co z tobą jest nie tak?
- Powiedz mi, Trevor - Co z tobą jest nie tak?
No już, powiedz mi
Powiedz mi Co z tobą jest nie tak?
No już, powiedz mi
Co takiego
Co z tobą jest nie tak?
Trevor?
- Co tu robisz? - Pinky.
Myślałem…
Wiem, że nie mógłbyś…
To nie twoja wina.
Pokaz to nie twoja wina.
- Idź już. - Ale…
- Pa, Trevor. - Poczekaj!
Mówiłeś, że ktoś ci się podoba, ale to tajemnica.
Co?
W Quality Courts.
Czemu nie powiedziałeś kto?
Mary to przyjaciółka Frannie.
- Mary? - Tak.
Naprawdę myślałeś…
Jak mogłeś tak pisać?
Co takiego?
O mnie. W swoim pamiętniku.
- Ale jak… - Wszyscy go widzieli.
Co?
- Czy ty żyjesz w prawdziwym świecie? - Pinky, to…
- Ja tylko... - Co z tobą nie tak?
Wszyscy w szkole mają mnie za geja.
Ale patrzę w lustro i nie widzę różnicy.
Więc może…
Podobno są lekarze,
którzy leczą elektrowstrząsami i ludzie stają się normalni.
Może i na mnie to zadziała.
Pa, skarbie Do zobaczenia
Czyż nie mówiłam Że nie będę cię zatrzymywać?
Dbaj o siebie, dobrze?
Nie chcę słyszeć Że ronisz łzy
Dasz sobie radę
Pamiętaj mnie jak słoneczny dzień
Którego kiedyś doświadczyłeś
Czyż nie byłam dla ciebie inspiracją?
- Pamiętaj mnie jako klauna - Zabawnego klauna
Który cię rozśmieszał W gorszych chwilach
Czyż nie było tak?
Pamiętaj mnie jako balon
Na karnawale Który zbyt szybko dobiegł końca
Pamiętaj mnie jako powiew wiosny
Pamiętaj mnie jako coś dobrego
Pamiętaj mnie jako słoneczny dzień
- Proszę, skarbie - Pamiętaj mnie jako coś dobrego
Pamietaj o mnie, pijąc wino
Pamiętaj mnie jako coś dobrego
Skarbie
Pamiętaj mnie jako coś dobrego
Pamiętaj mnie jako ogromny balon
- Nie zapomnij mnie, skarbie - Pamiętaj mnie jako coś dobrego
Pamiętaj mnie jako coś dobrego
Pamiętaj mnie jako…
Trevor.
Gdzie twoje plakaty?
Od teraz żyję w realnym świecie.
Cóż…
Dobrze.
Wiem, że jutro idziesz pierwszy raz do szkoły od czasu piątkowego pokazu
i pomyślałem, że możemy pogadać, jeśli chcesz.
- Wiem, że masz esej do oddania… - Tato.
Mam to pod kontrolą.
Dobrze.
Pracujecie z Walterem nad kolejnym… eksperymentem naukowym?
Tak jakby.
To znaczy,
ja pracuję.
Dobrze.
Oby się udał.
Tak.
Też tego chcę.
Dzień za dniem życie płynie
Nie zatrzyma go nic
Czy Trevor pojawi się dziś w szkole?
Nie wiem. Kogo to obchodzi?
Pinky, jeśli przyszedł, musimy coś zrobić.
- Nie może tak po prostu sobie… - Jason!
Zapomnij o tym, dobra?
Serio? Wszyscy o tym pamiętają!
Wszyscy o tym mówią!
Nic ich nie zatrzyma
To on… Ja nigdy…
- Zrób coś z tym. - Nie.
- Nie chcę z nim rozmawiać. - Pinky.
Chcesz być zapamiętany jako zwycięzca połowy trofeów?
Czy jako gej, który spędzał czas z Trevorem?
Co mam zrobić?
Nie musisz z nim o tym gadać.
- Napisz, co chcesz powiedzieć. - OK.
By przeżyć dzisiejszy dzień
- Tylko tyle? - Nie. Jeszcze…
By przeżyć dzisiejszy dzień
Tak. Idealnie.
Hej, Mary?
To dla Trevora.
Nie śpiesz się.
Jasne.
By przeżyć dzisiejszy dzień
- Trzask - Przewróć
- Obróć się - Trzask
Trevor, czas na twoje wystąpienie.
„Utrata niewinności przedstawiona w literaturze”.
Stań przed klasą, jak pozostali, skarbie.
- Obróć się - Przechyl
- Wymknij - Obróć się
Utraty niewinności nie da się wyjaśnić.
Bohater musi doświadczyć straty.
Zareagować z naturalna spontanicznością.
Musi cierpieć.
Doświadczenie musi być silne, by je zapamiętał.
Pinky, poczekaj!
- Przestań. - Już ze mną dobrze.
Serio. Przeszedłem procedurę. Sam ją wykonałem.
Czuję się inaczej. Lepiej. Normalnie.
Napisał ci wszystko w liściku.
- To nic nie zmienia. - Co?
Jakim liściku?
Jesteś chory.
Każdy, kto z tobą rozmawia też!
Nie jestem chory!
Jesteś. Nigdy nie wyzdrowiejesz.
- Trzask - Ślizg
- Obróć się - Trzask
Odwróć wzrok
Nikt nie patrzy
Jesteś dniem wczorajszym
Nie znasz mnie
Wcale mnie nie znasz
Mary! Czy wszyscy czytali liścik?
Przezabawny, nie? Daj go Trevorowi.
Ale jest okropny.
Tak. Zasługuje na to.
Nie. Mylisz się.
Jesteś wredna.
Pinky ma rację. Jesteś tak samo dziwna jak Trevor.
Frannie.
- Masz liścik od Pinky’ego? - Nie gada ze mną.
Mary dała go Lindsay, która dała go Mandi, a ona tobie.
Trevor! Proszę. Zapomnij o tym.
- Obróć się - Pochyl
- Uciekaj - Obróć się
Uciekaj czym prędzej
Nic nie poradzisz Przejdź obok
Nie znam cię
Nie, nie znam cię
Trzask, obróć się Wymknij i pochyl
Obróć się, uciekaj
Pochyl się, trzask, Uciekaj, wymknij
Obróć się, uciekaj
Trevor, nie wolno biegać po korytarzu.
Jesteś dla mnie niewidzialny
Jesteś niewidzialny
Niewidzialny
Walter, Cathy. Musicie pogadać z Trevorem.
Nie rozmawiamy z nim.
Jesteście jego przyjaciółmi.
Jesteś taka mądra, bo mieszkasz po odpowiedniej stronie Route 9.
Przykro mi, że wszystko się zmieniło, ale nadal go znamy.
Nie możemy pozwolić, by pytał o liścik Pinky’ego.
- Czemu? - Bo tak!
Schyl się, unik, wymknij się, Nie zauważę cię
Nie jesteś wart, by ryzykować
Sam spróbuj
Wymknij się, sprawdź, przesuń, zrób unik
Będę lekko stąpał
Niczym tajemnica Nie będę rzucał się w oczy
Nie zauważysz mnie
Walter!
Schyl się, wymknij, zrób unik, skradaj się Obróć, uciekaj
Muszę z tobą pogadać!
Obróć się, uciekaj
Walter, proszę!
- Nie znałeś mnie - Obróć się, uciekaj
Jestem niewidzialny, nie widzisz mnie
- Frannie mówiła o liściku? - Nie mogę z tobą gadać.
Walter.
Przepraszam.
Kiepski był ze mnie przyjaciel.
- Ale to nie znaczy… - Przykro ci? Teraz?
- Bo czegoś ode mnie chcesz. - Proszę!
- Mógł napisać coś ważnego. - Wcale nie.
- Wiesz? - Zaufaj mi…
Słucham? Po tym, jak pokazałeś mój dziennik?
Nie sądziłem, że treść jest gorsza od okładki.
Czemu musisz być taki dziwny?
Nie jesteśmy już dziećmi.
Nie możesz być normalny i przestać…
Normalny?
To ty oglądasz spermę pod mikroskopem.
Moją też chciał oglądać…
- Morda! - …dla eksperymentu.
Proszę, oto twój cudowny, ważny liścik
od najlepszego kumpla.
Od dziwaków trzeba trzymać się z daleka
A nikt nie jest dziwniejszy niż ty
Muszę się ocalić
A to oznacza, że muszę z ciebie zrobić
Nikogo
„Trevor, nie dzwoń do mnie, nie rozmawiaj ze mną…
Jesteś ciotą.
Słabeuszem.
Chyba nie zasługujesz, by żyć”.
Nigdzie, nikogo ani niczego nie widzę
- Nigdzie, nikogo ani niczego nie widzę - Niewidzialny
- Nikt, nic, nigdzie - Niewidzialny
Jesteś dla mnie nikim
Myślałem, że jestem kimś Że dokądś zmierzam
Myślałem, że osiągnę to Dzięki temu, kim jestem
A wszyscy podążą za mną
Myślałem, że tak będzie
Lecz myliłem się
Była to jeno fantazja
Urojenie tego, kim powinienem być
Ignorowałem każdą cząstkę siebie
Nie chciałem wiedzieć
Nie znałem serca swego
Lecz teraz wiem, że nie może się zakochać…
A nawet jeśli Nie będzie miało gdzie się podziać
Myślałem, że to naprawię Próbowałem wszystkiego
Lecz coś we mnie pękło Nazbyt, by próbować znów
Myślałem, że będę kimś
Myślałem, że jestem silny
Że miałem rację.
Drodzy rodzice,
nie chcę, byście myśleli, że tego nie przemyślałem.
Bo tak nie jest.
Chciałem się wyleczyć, ale bezskutecznie.
Nie obwiniam was.
Tak po prostu wyszło.
Proszę, jeśli to możliwe, na moim pogrzebie puśćcie „Endless Love”.
To mój ulubiony utwór.
Dzień dobry.
- Hej. - Kim jesteś?
Jestem Jack. Pracuję tu.
Gdy spałeś, twoi rodzice poszli pogadać z lekarzem,
ale niedługo wrócą.
Wyglądasz lepiej niż wczoraj.
Jak się czujesz?
Chory.
I obolały od wymiotów.
Nieustających.
Dobrze, że wymiotowałeś.
Myślałem, że to fucha dla bab.
Pomagam za darmo.
Słucham?
Jestem wolontariuszem.
To nie dla bab?
Niekoniecznie.
Nie ma zasad.
Więc pewnie wiesz, czemu tu jestem.
Wziąłeś za dużo aspiryny i przez rok nie grozi ci ból głowy.
Serio?
To nieprawda.
Nie powinno mnie tu być.
Dr Harris z tobą rozmawiał, prawda?
Tak, sto razy.
Mówi, że musimy rozmawiać, ale…
Czy ktoś powiedział…
że znowu spróbuję to zrobić?
- Pójdę po lekarza… - To bezcelowe.
Tacy jak ja nigdy nie wyzdrowieją.
Powinniśmy odejść.
Kto tak mówi?
Taka prawda, nie?
Nie.
Czy nie byłoby łatwiej?
Wiem, że teraz na to nie wygląda, ale jak stąd wyjdziesz…
Nic się nie zmieni!
Nie wiesz, o czym mówisz. Nic nie wiesz.
Nikt nie wie.
Wiem, że nie chcesz być w szpitalu.
Ale chyba masz rację.
Poza tym niewiele wiem,
więc mi powiedz.
Gdzie wolałbyś być?
Co?
Gdy będziesz daleko i się zestarzejesz.
Za dziesięć lat.
Nie zastanawiaj się. Mów.
Pierwsza myśl.
- Za dziesięć lat - Przestaniesz gderać
To będzie jakiś plus dla ciebie. Niech będzie.
- Za dziesięć lat - Usiądę w innym miejscu
Jakieś konkrety?
Za dziesięć lat
Będę kimś, o kim nie wie nikt
Zapomnianym dziwakiem
Myślałem o czymś bardziej…
Za dziesięć lat Zobaczę świat
Za dziesięć lat Moje marzenie wyda się maluczkim
A gdy wrócę do domu
Wszyscy spojrzą na mnie Jak na największą gwiazdę
Nie sądzę.
Diana Ross na zawsze nią pozostanie.
Chyba mówisz o Donnie Summer.
Nie.
Widziałem koncert Diany. Była niezła.
Niezła? Jest najlepsza.
Zwyczajnie dobra.
Jesteś pewien, że nie jesteś pacjentem?
Nie masz urazu głowy?
Jesteś pewien, że słyszałeś piosenki Donny Summer?
„Hot Stuff” jest spoko.
Współpraca Diany z The Supremes przyćmiewa Donnę.
A poza tym…
Nie to, żebym ją lubił.
Bo Diana jest dla…
A ja nie jestem…
Miałem przyjaciela, który był jej oddany.
Ale to dziwak.
Dziesięć lat temu Nienawidziłem tego słowa
Dziesięć lat temu Słyszałem je na korytarzach
Wiedziałem, co to znaczy Lecz nie mogłem dać po sobie poznać
Więc stałem się niewidzialny
Dziesięć lat temu Ukrywałem się
Z każdym krokiem Chciałem wpasować się w tłum
Zmieniłem mój chód
A gdy mówiłem Mój głos nie należał do mnie
W przeszłości mej
Miałem marzenie By obudzić się jako inny ktoś
W przeszłości mej
Płakałem i krzyczałem Bo dnia każdego miałem dość
W przeszłości mej
Modliłem się, by wieść odmienne życie
By pewnego dnia wszystko było dobrze
Tak jak rzecze Diana
Nieważne.
Co? Czemu?
Na pewno nie chcesz wiedzieć, co Diana Ross mówiła na koncercie.
Spoko.
Możesz powiedzieć.
Powiedziała:
„Moi drodzy, nie zapominajcie,
że niezależnie od tego, jak wam ciężko,
łatwiej żyć w prawdzie, niż w kłamstwie.
Bądźcie sobą, bo będę was kochać, niezależnie od wszystkiego,
ale najbardziej kocham was szczęśliwych”.
To nie jej słowa.
Mój przyjaciel powiedział mi, co mówiła.
To nie był sławny cytat,
tylko coś, co powiedziała na koncercie,
na którym byłem.
Naprawdę? Masz długopis albo coś, czym mogę to zapisać?
- Dla… - Przyjaciela?
Puk, puk.
Czy możemy…
Wyglądasz mniej blado, mały.
- Skarbie… - Mamo.
Nie teraz.
Cóż…
Czas wracać, skarbie.
Do…
domu.
Chciałam powiedzieć…
Prezydent wyjdzie z tego cało
i w przyszłym tygodniu wróci do Białego Domu.
Chciałam, żebyś wiedział,
jak bardzo podziwiam taką odwagę.
Dobrze?
Dobrze.
Posłuchaj…
torba z plakatami nadal stoi w garażu.
Nie od razu się rozprostują,
ale wszystko w swoim czasie.
Ubierz się,
a my pójdziemy po auto i zabierzemy cię do domu.
Dobrze.
Wybacz. Oni naprawdę…
Starają się.
Naprawdę się starają.
Chyba tak.
Ale jak mogę…
A jeśli…
Co teraz?
Jutro.
I pojutrze. I kolejny dzień.
Dekada jest jedynie czasem Zobaczysz, jak szybko zleci
Przeminie w kilka chwil
A już niedługo To będą stare dzieje
Stare dzieje
Jack, miło było cię poznać.
Ciebie też.
Czy to jawa, czy to sen
Tak jak czasem zdarza się?
Czy słyszałem mą opowieść
Lecz płynącą z jego ust?
Niczym sygnał gdzieś z oddali
Promień światła obcy mi
Który dziś mi udowodnił Że kimś więcej niż samotnym mogę być
Czy to jawa, czy to sen
Czy to jest fatamorgana?
Czy naprawdę mogę ufać
Temu, co dziś czuję?
Otworzyłem wrota świata
A szept w krzyk zamienił się
Mogę więcej kimś się stać Niż marzeniem karmić się
Może dzień ten nadszedł dzisiaj?
Może chwila to jest ta?
Może będę mógł się stać Tym, co wewnątrz siebie mam?
Może to nie dziwne, a inne?
Może inne nie jest złe?
Może nie muszę być normalny Tak jak wszyscy?
Tak jak wszyscy
Czy to jawa, czy to sen?
Jak dotychczas działo się?
Czy uczucie to zachowam
Gdy przekroczę próg tych drzwi?
Czy zbyt śmiało wierzę
Że nie jestem w tym sam?
Czy to jawa, czy to sen?
Czy to jawa, czy to sen
Czy to naprawdę dzieje się?
Autobus się spóźnia. Jesteś na czas.
Dobrze.
Myślałem, że się przeprowadziłeś.
Długo cię nie było.
Nic się nie zmieniło.
Poza tym, że Frannie koleguje się z Cathy, a nie z Mary.
A Pinky z Mary zamiast Frannie.
A ja z nikim zamiast ciebie.
Przepraszam.
- Walter? - Tak?
Autobus przyjechał.
Nic mnie nie zatrzyma
- Byłeś chory? - Co?
Nie byłeś w szkole.
- Nie, to… - Zatrucie pokarmowe.
Bakteryjne, wirusowe, a może pasożytnicze?
Co nieco wiem.
Tak samo wiem, że…
nie będziemy niczym poza przyjaciółmi.
A to lepsze niż nic.
Cóż…
Nie całuję kogoś, kogo chce pocałować mój przyjaciel.
- Co? - Trevor!
Nie wiem, o czym on bredzi. Pewnie ma innych przyjaciół.
Nie. Tylko ciebie.
- Co ona robi? - Wyjmuje gumki.
- Proszę. - Co…
Bubblicious. Truskawkowa.
Żuj!
To nie jest część show Nie musimy tego oglądać
Nie musimy widzieć Jak Cathy i Walter się całują
Niemniej miło mi to widzieć Ale nie dosłownie
Ale chyba właśnie to Mogło mnie ominąć
Dobra, moje cukiereczki słodziutkie.
Reszta tygodnia będzie ciekawsza.
Połączę was w pary do gry w zbijaka.
Zwycięzcy przejdą do kolejnej rundy.
Ale to chciałbym ominąć
Wiem, że nie każdy dzień Będzie taki, jak chcę
Ale naprawdę nie wiem Co dalej z moim show
Bo muszę zmierzyć się z…
Pinky Farraday.
Twój przeciwnik to Trevor Nelson.
Ostrożnie. Może będzie chciała buziaka.
Wracam do gry
I muszę przetrwać Kolejny maraton
Zachowuje się jak obcy
Ale jak mam zapomnieć I dalej żyć?
Nic mnie nie zatrzyma
Możesz przegrać walkowerem.
Nie chcę ci zrobić krzywdy.
Nie chcesz?
Wszystko, co mówiłem…
Myśleli, że jestem…
- Ja… - Co się dzieje?
- Znowu flirtujesz? - Co? Nie, ja…
Co?
Chodź. Zapomnij o tym. Co za dziwak.
Czekaj.
Nawet mnie nie znasz. Ale ja znam ciebie.
Za dziesięć lat będziesz taki sam.
A ja będę dziwniejszy, niż sądzisz.
- Nie mogę się doczekać. - Niech zgadnę.
Diana Ross tak rzecze?
Nie.
Ja.
Nic mnie nie zatrzyma
Nie wiem, dokąd zmierzam
Nikt tam się nie zapuści Oprócz mnie
Bo teraz jestem tym, kim jestem
Jestem tym, co teraz obecne
Jestem tym, kim jestem Tym, co teraz obecne
I nic mnie nie zatrzyma
- Zostanę - Nic mnie nie zatrzyma
Idę naprzód
To czas mojego show
Idę naprzód
Napisy: Małgorzata Banaszak