Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
NETFLIX PRZEDSTAWIA
MASYW TROLLTINDENE DOLINA ROMSDALEN
Wspinasz się, Maleńka?
Czy tak będziesz wisieć?
Ty lepiej uważaj na stare kości!
Trollowe Szczyty.
Pamiętasz legendę o nich?
Tato, nie wierzę już w bajki.
Uwielbiałaś tę historię.
Dawno temu trolle miały wesele.
Trzynaście się upiło i przeoczyło, że świta.
Słońce zamieniło je w kamień i teraz są górami. Bla, bla, bla.
Wiesz, każda legenda ma w sobie ziarno prawdy.
To tylko góry.
„Nie uwierzę, póki nie zobaczę”. Tak mówią, prawda?
Ale to nie tak.
Żeby zobaczyć, najpierw trzeba uwierzyć.
Widzisz je, Nora?
Spróbuj. Popatrz.
Nie oczami.
Sercem.
Uwierz.
Dzieci ziemi oraz skały
Serca zaśnieżone…
i lodowe kości miały
Ciemność ich domem
Słońce – pewnym zgonem
20 LAT PÓŹNIEJ
WYBRZEŻE ATLANTYKU PÓŁNOCNO-ZACHODNIA NORWEGIA
Rozumiem, proszę pana,
ale zapewniam, że cały zespół pracuje bez wytchnienia.
Słucham? Nie słyszę.
Zasięg jest tutaj…
Proszę pana? Halo?
Strasznie…
Strasznie wieje i…
Kretyn.
Ktoś widział łowczynię dinozaurów?
- Zaczęła kopać w nowym miejscu. - Kolejnym?
Tam.
No jasne.
Zamierzasz rozkopać całą plażę?
Nie podoba mi się ta mina.
- Dzwonili z uniwersytetu. - Kurwa.
Słuchaj.
Kopiemy tu już od pół roku i nic nie znaleźliśmy.
Potrzebujemy trochę czasu.
Nora, proszę…
Jesteśmy blisko. Czuję to.
Kończą mi się wymówki.
- A bez finansowania… - Nie ma mowy.
Co ty robisz?
Jeśli ojciec czegoś mnie nauczył,
to tego, żeby nigdy…
przenigdy nie tracić wiary.
- Bez jaj. - Złaź tu, Secord.
Mamy coś!
- Nora, mamy coś, prawda? - Tak!
Boże! Patrz tylko!
Z czasów olbrzymów.
Zupełnie jak w legendach.
To nie jest legenda.
Ale cudo!
Cześć, skarbie.
HJERKINN GÓRY DOVRE
KŁADZIEMY NOWE TORY PRZEZ DOVRE
Dajcie górze żyć!
IDŹCIE DO DIABŁA TYM TUNELEM
Dajcie górze żyć!
Dawać ładunki wybuchowe.
Wychodzić!
Dajcie górze żyć!
Przestańcie!
Dobra, do roboty!
Na zewnątrz!
SZTAB NORWESKICH SIŁ ZBROJNYCH TWIERDZA AKERSHUS, OSLO
- Wysoka aktywność sejsmiczna w Dovre. - Pokaż.
Gdzie Sigrid?
Proszę o zezwolenie na wysłanie samolotu.
Coś przegapiłam?
BAZA LOTNICZA ØRLAND REGION TRØNDELAG
Jesteśmy gotowi do startu.
Kruk 4 gotowy do startu.
Kruk 4 do bazy. Zbliżam się do Dovre.
- Panie generale. - Dzień dobry.
Baza, widzicie to?
Tak, patrzymy.
Powiadomić rząd.
REZYDENCJA PREMIERA OSLO
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
- Pani premier. - Co tak formalnie?
Minister obrony przedstawi sytuację po drodze.
Mamy tylko nagranie
z wojskowego samolotu zwiadowczego.
Boże, wygląda jak krater po meteorycie.
Wysłaliśmy już ekipę, która to zbada.
Ktoś już wie?
Mam media pod kontrolą.
Doprawdy?
Jeszcze jedno.
Samolot nagrał w pobliżu jeszcze coś.
Na razie nie wiemy, czy zagłębienia mają takie samo pochodzenie.
- Pracujemy nad tym. - Dziękuję.
Co to jest?
Wygląda jak ślady stóp.
To nie moja specjalizacja.
Nie. Ale potrzebujemy specjalistów.
Geologów. Archeologów. Biologów.
Dobrze. „Ologów”.
- Gratulacje. - Dzięki.
- Mowa! - Tak, mowa!
No dobrze.
Tak…
Mówili, że to niemożliwe.
Absurdalne.
Nazywali nas szaleńcami.
- Ty jesteś szalona. - Może odrobinę.
Ale to dowodzi,
że jeśli naprawdę się w coś wierzy…
Pani Tidemann?
Nora Tidemann?
Mam panią natychmiast zabrać do Oslo.
Kwestia bezpieczeństwa narodowego.
- Nora Tidemann? - Tak.
Andreas Isaksen, doradca premier.
Pan wie, że zajmuję się skamielinami?
Proszę wybaczyć zagadkowość, ale to ściśle…
Ściśle tajne. Już słyszałam.
Wkrótce dowie się pani więcej.
To też słyszałam.
Nie mogliście zadzwonić?
Myślę, że zrozumie pani dlaczego.
Wycieczki tu raczej nie wchodzą.
Star Trek?
Bo my z Sigrid tentego… To znaczy nic takiego.
Wyciągnęliście mnie z projektu, któremu poświęciłam lata.
Padam z nóg i umieram z głodu, a to jest zabójcze połączenie.
- Dotychczasowe raporty wskazują… - Nikt mi nic nie mówi…
Dzień dobry.
To jest Nora Tidemann. Jest profesorką paleontologii.
Paleontologii?
Od… dinozaurów?
Tak. I skamieniałości.
Dinozaury wymarły 65 milionów lat temu…
No to możemy je skreślić z listy.
Proszę kontynuować.
Po pierwsze zaznaczam,
że na chwilę obecną nie jesteśmy w stanie wykluczyć
ataku wojskowego ani terrorystycznego.
Dotychczasowe raporty sugerują jednak,
że incydent w Dovre był zjawiskiem geologicznym.
Poza kraterem na zboczu góry
znaleźliśmy także liczne zagłębienia.
Krasowe?
- Słucham? - Leje krasowe.
Woda wkrada się w szczeliny
i rozpuszcza podziemne złoża wapieni,
doprowadzając do zawaleń.
Mogły to też wywołać duże podziemne kieszenie gazów.
Tak, metan.
W konsekwencji zmiany klimatu.
To dzwońmy do Grety Thunberg.
Odpalenie ładunku mogło wywołać reakcję łańcuchową.
- Przepraszam. - A ta…
Przepraszam.
To jakiś żart?
- Słucham? - Czy to żart?
Zapewniam, że to się dzieje naprawdę.
Dobra. Ale…
nikt nie widzi, że to ślady stóp?
No…
odciski.
Pani paleontolog podejrzewa jakieś konkretne stworzenie?
Nie ma to wiele sensu. Najgłębsze odciski stóp…
Mamy coś!
Jeden z protestujących nagrał zdarzenie telefonem.
Trudno taki zhakować. To prawie niemożliwe.
Ale znalazłam furtkę i zerknęłam.
Nie przeciągając: bingo.
Dajcie górze żyć!
Dajcie…
O Boże!
Sigrid?
Możesz trochę cofnąć nagranie?
I puścić odtąd.
Dajcie górze żyć! Dajcie…
To brzmi jak…
zwierzę?
Stop.
LESJA DOLINA GUDBRANDSDALEN
Droga przez Dovre została zamknięta
z powodu prac nad torami kolei dużych prędkości.
Wkrótce nastąpi otwarcie.
Co ten Solo wymyślił?
Odbiło mu.
No cóż.
Oddrun.
Co się dzieje?
Oddrun!
Do piwnicy! Szybko!
Twierdzi pani, że to nasz krewny?
Z punktu widzenia morfologii…
Proszę mówić tak, żeby dało się zrozumieć!
Jeśli oczy mnie nie mylą, widzę dwie nogi i dwie ręce.
Co pani sugeruje? Że to jakiś olbrzym?
Może King Kong?
Największe znane naczelne miały cztery metry wzrostu.
To coś ma ze 40 czy 50.
To nienaturalne.
Albo nadnaturalne.
Czy są… jakieś inne znaleziska?
Poszukiwania były bezowocne.
To jaki jest plan?
Będziemy się przerzucać teoriami czy coś zrobimy?
Panienko. Wystarczy.
„Pani profesor”. Dziękuję.
Jestem skłonna zawiesić prace nad moim projektem,
żeby pomóc w Dovre.
Nie będę tu dłużej siedzieć i dyskutować z profesorem Lejem.
Pani profesor.
Ma pani status doradcy naukowego.
Zanotowano wstrząsy w Lesji. Jedziemy.
My?
Mam się panią zaopiekować.
Dlaczego zaczęła pani szukać skamielin?
Od dziecka kochałam przyrodę.
Wychowałam się na legendach, podaniach i tak dalej.
Tata był profesorem dawnych języków i folkloru.
Folklorystą? Myślałem, że to wymarły gatunek.
A czym zajmowała się pani mama?
- Zmarła, kiedy miałam dziesięć lat. - Słucham?
Zmarła, kiedy byłam mała.
Dobrze, że macie siebie. Pani i pani ojciec.
Tak.
Co?
Tata ma wielkie serce
i bujną wyobraźnię, więc…
trochę odkleił się od rzeczywistości.
Tak?
Mawiał: „Żeby zobaczyć, najpierw trzeba uwierzyć”.
On chyba wierzył trochę za mocno.
No tak.
Ja chciałem być pisarzem.
Piszę książkę o mnichu,
który odrywa sobie głowę, rzuca nią w złoczyńców i gryzie…
Boże.
A potem robi z palców rzutki…
Profesor Tidemann?
Nora.
- Kapitan Holm, siły specjalne. - Andreas Isaksen, kancelaria premier.
Witam w Lesji.
Coś przyszło z tamtej strony,
przekroczyło rzekę i poszło doliną.
Ślady kończą się w górach, 20 kilometrów na południe stąd.
- Urywają się? - Tak.
Są w innych miejscach?
Nie. Przeszukaliśmy całą okolicę i nic.
- Jesteś paleontolożką? - Paleobiolożką.
Rozumiem.
Jaką masz teorię?
Po norweskich górach grasuje tyranozaur?
To się okaże, kapitanie Holm.
Kris.
Wystarczy „Kris”.
„Kapitan Kris”?
Tak.
Nie widziałem go wyraźnie.
Było ciemno.
Było ciemno, bo niebo było zachmurzone?
Nie. To było coś innego.
Jakbyśmy znaleźli się w cieniu góry.
A góra się ruszała.
Solo strasznie się wystraszył.
Było okropnie, co?
Tak, okropnie.
Zauważyli państwo coś więcej?
Cokolwiek państwu przychodzi do głowy.
Przepraszam. Wciąż jestem roztrzęsiony.
Nie szkodzi.
Dziękuję bardzo.
Jeszcze jedno…
Było takie…
jakby… wycie.
Co ty mówisz? Ja nie słyszałem wycia.
On takich rzeczy nie słyszy. Ma aparat słuchowy.
Wycie? To znaczy wiatru?
Nie, taka jakby… melodia.
Smutna melodia.
Przejęła mnie smutkiem.
Jakby przez dolinę przetoczyła się siła natury.
Siła natury na dwóch nogach.
Zwróciliście uwagę?
Na co?
Na ten zapach.
Norweskiej przyrody?
Tak. Ale jakby…
więcej.
Więcej natury?
Tak. Hipernatura.
HIPERNATURA
„Hipernatura”.
Ale głęboki.
- Co to jest? - Światło UV.
Szukam śladów biologicznych.
Widzisz coś?
Nie. Tylko ziemia i skała.
- Co? - Po prostu…
to ze starej rymowanki.
Macie jakiś plan?
Co pani sądzi?
Dwadzieścia kilometrów stąd, tak?
Tutaj się urywa. Koniec.
Skaner termiczny nie wykrywa oznak życia.
Nic, tylko góry.
Coś tak dużego nie może ot, zniknąć.
Ani się ukryć.
KAMUFLAŻ?
Co sądzisz?
- Szlag. - Co się stało?
Musimy wpaść w jedno miejsce.
DOLINA STEINBUDALEN PASMO JOTUNHEIMEN
Ja będę mówiła, dobrze?
Zostaję tutaj!
Nie wrócę tam!
Nigdzie cię nie zabieramy.
Odłóż strzelbę, tato.
Maleńka?
Odłóż strzelbę, dobrze?
Dawno cię nie było.
Byłam zajęta.
A ten to kto?
Andreas Isaksen.
Doradca premier Moberg.
Wszystko gra?
Spokojnie.
To jest kapitan Kris… toffer Holm.
- A to Tobias Tidemann. - To tylko jej tata.
Dobra.
Miło mi.
Możemy wejść?
I porozmawiać?
I tato.
Załóż jakieś spodnie, dobra?
Trochę tu wyremontowałeś.
Nie.
Zima 1943 roku.
Naziści zaprzęgli rosyjskich jeńców do budowy kolei do Bodø.
Niektórzy sądzą, że budowę wstrzymano,
bo znaleźli coś w górach.
Tak? A co?
Coś wyszło z góry.
Tak, ale trudno to udowodnić. Zatuszowali sprawę.
- Pozbyli się dowodów… - Nie, tato.
Dzisiaj.
Dzisiaj coś wyszło z góry.
Prześledziliśmy odciski stóp tego czegoś, ale nagle się urywają.
Tylko bez przesądów, legend i innych fantazji.
Już dawno zamknęliśmy ten temat.
Może natknąłeś się w pracy na coś, co mogłoby nam pomóc?
Nikt nie zna tych gór tak dobrze jak ty.
Wiecie, że do 1840 roku za kontakty z trollami
groził w Norwegii najwyższy wyrok więzienia?
Z trollami?
- A jeśli powiem, że tysiąc lat temu… - Tato.
…po Norwegii grasowały trolle?
Nie chcę tego znowu przerabiać.
Dobrze wiesz, że tysiąc lat to z punktu widzenia ewolucji nic.
Gdyby trolle istniały,
już dawno znaleźlibyśmy ich DNA w skamieniałościach.
Wiedzielibyśmy, dlaczego wyginęły…
Dobrze wiemy, dlaczego wyginęły.
Przez chrystianizację.
A dlaczego nikt poza tobą tego nie wie?
Bo zamknęli mnie, kiedy byłem o włos ujawnienia tego.
Ktoś zawsze wiedział.
Na litość boską…
Co wiedział Kittelsen?
Umyślnie popełnił ten oczywisty błąd?
- Błąd? - Chwila…
Zbieranie ludowych podań.
- Legendy, ryciny… - Tato.
- One miały zatuszować prawdę! - Tato!
Podania spisywano po to, żeby zszargać pamięć trolli.
- Wyśmiać je. Dziękujcie folklorystom. - Weź…
Przedstawiają je jako głupie, złe, chciwe.
A ludzie niby mają tak nad nimi górować umysłowo.
Długo powtarzane kłamstwo staje się prawdą.
Polityk wie, co i jak.
A to nowość.
Może poczekajmy dwie minuty.
- Dobry pomysł. - Dwie minuty?
- Czas nas goni, Maleńka. - Nie nazywaj mnie tak.
To będzie przygoda.
Uwaga na głowę.
Tutaj się urywają.
Jesteśmy tutaj, tak?
Zgadza się.
Tak?
Czyli ruszył stąd i przeszedł aż tutaj.
„On”?
Chyba że to trollica, oczywiście.
Trollica?
Trollowa kobieta.
Samica.
Jezu.
Czekaj! Ląduj!
W dół!
Ląduj tutaj!
Rodzinka Tidemannów.
Ciekawa gromadka.
Zawsze był nieco ekscentryczny.
Z czasem kompletnie się w tym zatracił.
Wyleciał z pracy. Trafił do szpitala psychiatrycznego.
Rozumiem.
Myślałam, że będzie już z nim lepiej.
Chyba powinnam…
- Słusznie. - Dobra myśl.
Znalazłeś coś?
Wszystko tu jest nie tak.
- Gdzie? - Na mapie.
Topografia się nie zgadza. Jest kompletnie inna.
Widzisz?
Co?
Popatrz na nas, Maleńka. Przeżywamy przygody, jak kiedyś.
To nie jest żadne pojednanie.
Żeby było jasne.
Pamiętam tę iskrę w twoich oczach, gdy wyjawiałem ci te tajemnice.
Byłaś taka ciekawa świata.
Co się zmieniło?
- Dorosłam. - Daj spokój.
Myślisz, że czego tu szukamy?
To, co mówisz, to jakieś rojenia.
Dinozaury też uważano za stworzenia fantastyczne.
- To wbrew naturze. - To natura.
- Na miłość boską. - „Dzieci ziemi oraz skały”.
Przyszły z gór i wyrosły spod ziemi.
- Co? - Ten zapach…
Kąpię się co sobotę.
Nie.
To hipernatura.
Hipernatura?
Hipernatura.
HIPERNATURA – KAMUFLAŻ?
Tato…
Kris…
Startuj.
Biegiem!
Szybko!
Dzwoń do Oslo!
Tak, już odtwarzam nagranie.
Muszą państwo to zobaczyć!
Co to, u licha, jest?
GARNIZON WOJSKOWY RENA DOLINA ØSTERDALEN
Niezła akcja. Nawet garniak się podekscytował.
Wielka sprawa.
Tato, o cokolwiek zapytają,
cokolwiek powiedzą mundurowi,
nie wymawiaj słowa „troll”, dobrze?
Troll? Jak to troll?
- Źle słychać? - On nie mówi o trollach z legend.
Troll! To jest troll!
Przepraszam.
Nie wiemy, co to za stworzenie. Potrzebujemy czasu, żeby je zbadać.
Czasu? My nie możemy czekać.
Nie możemy też podejmować pochopnych decyzji.
Sugeruje pani go wyzwać na pojedynek w jedzeniu?
Jak w tej baśni?
Przepraszam. Można?
Kogoś tu odrobinę pogięło,
skoro chciał poprowadzić tory przez góry Dovre!
- Tato. - To kpiny z natury!
- Ale wy to robicie, bo możecie. - Tobias.
Nie myśląc, czy powinniście.
- Co ty robisz? - Pomagam.
Nie. Jak na moich wywiadówkach…
- To wszystko? - Ten twój belfer…
Można się wtrącić?
To nie jest jakiś tam goblin! To dorosły troll górski!
Zabierzcie go.
- Dwadzieścia lat badań… - Już!
I niby to ja jestem świrem?
- Zajmę się tym. - Powodzenia!
Nie dotykaj mnie!
Sam pójdę. Puszczaj.
Pani premier.
Potrzebujemy trochę więcej czasu.
Przykro mi. Ryzyko jest zbyt duże.
Musimy to zostawić wojsku.
Upierasz się przy tych legendach,
ale to nie jest tajemnicza, fantastyczna istota,
która czuje krew chrześcijan i zamienia się w kamień.
Skoro tak, to czemu do mnie przyszłaś?
Tak czy siak, już koniec legendy.
Wracam do pracy.
Miło było cię zobaczyć.
Wyobraź sobie, że budzisz się w świecie, w którym nie ma nic, co znałaś.
Ten troll…
To stworzenie…
Myślisz, że chce tu być?
Możemy go straszyć bronią.
Popychać go.
Ale daję ci słowo, że natura będzie się bronić.
Co chcesz zrobić? Poddać się?
Nawet ten sztywniak nie chce.
Nie…
Ta przygoda dopiero się zaczyna.
I to ja lubię.
Kris! Zaczekaj!
Jest pani cywilem. To operacja wojskowa.
Nagle jesteśmy na „pani”, kapitanie Holm?
Nie będziemy przeszkadzać. Tylko poobserwujemy.
Nawet nas nie zauważysz.
- Patrz pod nogi! - Przepraszam.
Wykluczone.
Czasem trzeba trochę nagiąć zasady.
Kris.
Proszę.
Tidemann.
- Tak? - Tak?
Musielibyście trzymać się z tyłu i słuchać rozkazów.
- Rozumiecie? - Tak.
- Jeśli Oslo się dowie… - Nie dowie się.
Spokojnie, do rana będziesz trupem.
- Ruszać! - Ruszać!
Szybko!
HEIDAL DOLINA GUDBRANDSDALEN
Panie i panowie,
transmisja na żywo z Heidalu.
Pirania, tu Wiking.
Status? Odbiór.
Wiking, tu Pirania.
Jesteśmy na pozycji.
3-Alfa. Status? Odbiór.
Wiking, tu 3-Alfa. Jesteśmy na pozycji. Odbiór.
Przyjąłem.
Co teraz?
Czekamy.
Dobrze rozumiem? Potrafi oderwać sobie głowę?
Tak.
Rzuca nią w ludzi i ich gryzie?
Tak. Albo ręką.
Potrafi ją sobie oderwać i rzucić pięścią jak śnieżką.
Fascynujące.
Wyobrażasz je sobie?
Wędrowały tędy całymi stadami.
Rodzinami.
Dzieci ziemi oraz skały
Serca zaśnieżone i lodowe kości miały
Wszystko pamiętam.
Legendy, które opowiadaliście z mamą.
I… pustkę, która przyszła potem.
Ale pamiętam też…
co tę pustkę zapełniło.
Przygody Maleńkiej i Dużego.
Jednak mamy jakieś pojednanie?
Ty i ja?
Czy to PVS-31?
Zgadza się.
Znam ją.
- Doświadczenie wojskowe? - Trochę.
Tak?
Z Call of Duty.
Wiesz, Nora…
kiedy zmarła twoja mama, straciłaś nas oboje.
Teraz tu jesteś.
Skamielino.
Co ty, płaczesz?
Alergia na pyłki sosny.
Mam uczulenie na lasy.
Robi wrażenie, co?
Czuję się jak w grze.
3-Alfa do Wikinga. Odbiór.
Zgłasza się Wiking.
Przyjąłem. Daj hełm.
Wystarczy poluzować pasek.
Dobra.
Zabieraj paluchy!
Jest tutaj.
Mogę popatrzeć?
Zatrzymał się.
Wie, że tu jesteśmy.
Oslo, tu Wiking. Czekam na rozkazy.
Wiking.
Zezwalam na otwarcie ognia.
3-Alfa, tu Wiking.
Atakuj.
Przyjąłem. Ognia!
Idioci.
- To nie działa. - Tylko go drażnicie.
3-Alfa, wycofać się!
Pirania, otworzyć ogień!
Przyjąłem. 9-8!
Otworzyć ogień!
Uwaga! Ostrzał!
Wycofać się!
Biegiem!
Tutaj!
Święć się imię Twoje, przyjdź królestwo Twoje.
Odpuść nam nasze winy…
jako i my odpuszczamy naszym winowajcom.
Bo Twoje jest królestwo i potęga,
i chwała na wieki.
Amen.
- Wydostaniemy cię. - Kris!
Krew, Nora.
Wyczuł jego krew.
Musimy iść. Dalej.
- Hej! - Tato!
Spokojnie. Posłuchaj.
Spokojnie.
Powolutku.
Właśnie tak.
Tato!
Tato?
- Nora… - Nic ci nie jest?
Pomoc już nadciąga.
Nora, widziałaś?
- Nic nie mów. - Widziałaś.
Tato.
Pałac…
Król…
Dom…
Córeczko…
uwierz…
Tato.
Tato?
Nie…
Nie!
PRZYGODY MALEŃKIEJ I DUŻEGO
KRÓLESTWO/PAŁAC? CO TO ZNACZY?
DOM!
- On jest robotem? - Nie, mistrzem zen.
Umiejętności pozwalają mu manipulować światem fizycznym.
No dobra.
- Cześć. - Dzień dobry.
- Cześć. - Jakieś wieści?
Śledzimy go dronem.
Zatrzymał się w dolinie.
I co?
Szykują nalot.
Kolejny atak?
Nora…
nikt nie wie, co robić.
No bo z czym my się w ogóle mierzymy?
Nie wiem, co widziałam i w co wierzę.
A jeśli…
Jeśli co?
A jeśli w legendach jest ziarno prawdy?
Wiele przeszłaś przez ostatnie 24 godziny.
- I… - To ten błąd.
Twój tata wspominał, że w ilustracji Kittelsena był błąd.
Światło słońca zabija trolle, a tu – patrz.
Idzie sobie w środku dnia.
Czyli Kittelsen miał rację.
- To znaczy? - Widzieliśmy go za dnia.
Jakie jeszcze reguły znamy z podań?
Poważnie?
- Mniejsza o słońce. - No weź…
Wychowaliśmy się na tym. Dawaj, Andreas.
Nie można ich karmić po północy.
- Serio mówicie, że to jest… - Krzyże?
- Krzyże to u wampirów. - Krzyże… Religia.
Ten żołnierz.
Spójrzcie. „Pachnie tu krwią chrześcijan”.
- Chrystianizacja. - No dobra.
Pani plan jest szalony.
Kompletnie szalony!
- Nie możemy się opierać na… - Przesądach?
Na fikcji?
Pani tak na serio?
Stare legendy mówią o trollach, które rzucają głazami w kościoły.
Nienawidziły dzwonów kościelnych.
To się robi coraz lepsze.
Co ty sądzisz, Andreas?
Pani premier.
Dotychczasowe obserwacje nie wskazują…
Panie generale.
Czy mogę coś powiedzieć?
Proszę mówić.
Mierzymy się z przeciwnikiem, jakiego nigdy nie widzieliśmy.
Nasza współczesna broń nie działa.
Uważam, że profesor ma rację.
Musimy wyjść poza schematy.
Pani premier.
Propozycja Tidemann jest radykalna.
Ale kapitan Holm i ja dobrze wiemy,
że ekstremalne okoliczności wymagają ekstremalnych rozwiązań.
No dobrze.
- Proszę działać. - O Boże.
No dobra.
- Ewakuacja doliny wywoła panikę. - Potrzebujemy planu.
Nie możemy…
Przemieszcza się na południowy wschód.
Co tam jest?
PARK ROZRYWKI HUNDERFOSSEN LILLEHAMMER
Popatrz.
- Dziękuję. - Nie oddalaj się, Viktor.
Viktor?
- Klara, chodź tu. - Co się dzieje?
Thomas, co robisz?
Jak sądzisz, co się stanie?
Pęknie na pół?
Cudownie.
Tu Hokus 1.
Utrzymać formację. Okrążamy go.
To działa.
Tu Hokus 1. Zbliżamy się.
Viktor!
Hokus 3, z lewej!
Mayday!
Hokus 4, w górę!
Nie.
Widzieliście to? Uratował chłopca.
Dochodzą do nas szokujące obrazy z Norwegii.
Jesteśmy w Norwegii. Kraj ogarnęła panika.
Ludzie uciekają przed czymś, co wydaje się ogromnym stworzeniem.
Czy to norweska Godzilla?
Nie wiedzą nawet, co to za stworzenie.
Było bardzo straszne.
Spustoszenie w dolinie Gudbrandsdalen.
Wszędzie jest wojsko. Tu jest potwór!
- Zostawia za sobą zgliszcza. - Ruiny.
Czysty chaos.
Jeśli dotrze do zaludnionych obszarów, konsekwencje będą straszne.
Dotychczasowe ślady wskazują, że kieruje się w stronę stolicy.
Rząd nie wydał oświadczenia.
Spekuluje się, czy sprawa ma związek z wczorajszym incydentem w Dovre.
Nie tak to się miało skończyć,
ale teoria się potwierdziła.
Dzwony zadziałały.
- Musimy spojrzeć prawdzie w oczy. - Tak.
Do stolicy zbliża się maszyna do zabijania.
Wiem, że mamy mało czasu,
ale jeśli zrozumiemy, z czym mamy do czynienia
i dlaczego tu idzie,
będziemy mogli to powstrzymać.
Co to według pani jest?
Jeśli spojrzeć bez uprzedzeń…
to co to może być?
Zagrożenie.
Tyle mi wystarczy.
I trzeba je zneutralizować. Bez żadnego hokus-pokus.
Pani premier.
„Niewiarygodne” nie znaczy „niemożliwe”.
Dziękuję za pani uwagi, profesor Tidemann.
Tidemann.
Ja…
Nora?
Nikt nie poradziłby sobie lepiej.
Wiedz, że moim zdaniem popełniają błąd.
Kapitanie Kris.
Gdybym mógł jakoś pomóc, daj znać.
Tylko nic z dzwonami.
Postaram się zapamiętać.
Zabarykadujemy drogi z północnego wschodu.
- A jeśli się przedostanie? - Mamy oczywiście alternatywy.
Nie.
Nie? To znaczy?
Mamy do dyspozycji pewne pociski,
które nie są jeszcze zatwierdzone.
Pańska sugestia stoi w sprzeczności ze wszystkimi wartościami Sił Zbrojnych.
I pamiętajmy o katastrofalnych zniszczeniach.
O jakiej broni mowa?
Dlaczego o niej nie wiem?
Pracujemy nad…
Chyba tego pani nie rozważa?
Co… on tu nadal robi?
Jezu.
Zostaw nas na chwilkę, dobrze?
Proszę to uznać za moją rezygnację.
Przepraszam.
Nora!
- Ja się nią zajmę. - Co ty robisz?
Zapomniałaś plecaka Tobiasa.
Chodź. Odwiozę cię.
- Co się dzieje? - Ewakuują Oslo.
Drodzy rodacy.
Wielu z was słyszało już wiadomości z gór Dovre
i widziało niewiarygodne nagrania z Gudbrandsdalen.
Być może myśleliście, że były to efekty specjalne.
Ale to nie jest legenda.
To się dzieje naprawdę.
Norwegia była przygotowana na wielkie kryzysy.
Ale nic nie mogło nas przygotować na to, z czym się teraz mierzymy.
Nieznane nauce stworzenie
wyłoniło się z otchłani.
Musimy napisać historię na nowo.
Ale najpierw musimy ochronić naszych obywateli i nasz kraj.
Rząd, Siły Zbrojne i czołowi naukowcy
od wczorajszego ranka, gdy napłynęły doniesienia z Dovre,
pracują niestrudzenie, aby opanować sytuację.
Z ciężkim sercem muszę poinformować,
że dotychczasowe starania nie przyniosły skutku.
Uważamy za konieczne podjęcie kolejnych działań,
aby uniknąć dalszych ofiar.
Upraszam państwa
o traktowanie sytuacji równie poważnie, jak rząd i parlament.
Niniejszym ogłaszam stan wyjątkowy
i nakazuję natychmiastową ewakuację Oslo i jego okolic.
Przetrwaliśmy poważne kryzysy.
Wykazaliśmy się jednością. Troską o siebie nawzajem.
Z głębi serca proszę państwa:
pomagajcie sobie.
I niech Bóg błogosławi…
naszej ojczyźnie.
Rezygnacja.
Powiedziałem „rezygnacja”.
Jakbym się poddawał. A to nie tak.
Nie mogłem powiedzieć „zwalniam się”?
Ale ze mnie kretyn.
„Sinding”?
Nie wiem, co to znaczy.
Powtórzył to parę razy, ale…
„Sinding? Stróż”.
Może chodzi o Rikarda Sindinga?
- Kto to jest? - Szambelan Pałacu Królewskiego.
Poznałem go przy okazji licznych wizyt w Pałacu.
KRÓLESTWO/PAŁAC?
Pałac…
Dom…
Król…
Co jest?
- Musimy zawrócić. - Zawrócić?
Jedziemy do Pałacu.
Przepraszam! Kancelaria premier!
PAŁAC KRÓLEWSKI OSLO
Stać!
- Nie ruszać się! - Spokojnie.
Ręce do góry! Wracać do samochodu!
- Jestem z kancelarii premier. - Już!
Nie mamy na to czasu!
Ostatnie ostrzeżenie!
Dobra. Może mamy.
Wracać do samochodu!
Spokojnie, panowie.
Spocznij.
Panie Sinding! To ja, Isaksen.
Doradca premier Moberg.
Spodziewałem się, że ktoś się zjawi.
Oczywiście, że to ktoś z rodziny Tidemannów.
Ma pani oczy po ojcu.
Darzyłem go wielkim szacunkiem.
On mnie nienawidził, ale…
był dobrym człowiekiem.
Upartym jak osioł.
Na palcach jednej ręki można policzyć żyjących ludzi,
którzy widzieli to, co państwu pokażę.
W normalnej sytuacji nalegałbym,
żeby pani poszła przodem.
Nikomu nie powiem.
Budowa Pałacu Królewskiego na domostwie innego króla
miała wedle dawnych wierzeń przynieść szczęście.
Podczas budowy metra w latach 20. prawie odkryto to miejsce.
A potem 12 lat temu.
Co pan powiedział?
Żałuję, że tak potraktowaliśmy Tobiasa.
Ale nie było wyjścia. Przykro mi.
Zrujnował pan niewinnemu człowiekowi życie i po prostu panu „przykro”?
Liczę, że to wiele wyjaśni.
To był dom króla trolli.
Mój Boże.
W procesie chrystianizacji
Święty Olaf wytrzebił wszystko, co kłóciło się z nową wiarą.
Wiedział, że nawet dla trolli
nie ma nic cenniejszego niż rodzina.
Co im się stało?
To była masakra.
Ale oszczędzili jednego z potomków króla trolli.
Wykorzystali go, żeby zwabić króla z powrotem w mrok.
W głąb gór Dovre.
Żeby go uwięzić i zostawić na śmierć.
Więc ojciec miał rację.
Król stara się wrócić do pałacu.
Wraca do domu.
Andreas…
Patrz.
„Ciemność ich domem,
słońce – pewnym zgonem”.
Niemożliwe. Widzieliśmy go w świetle słońca.
Widzieliśmy go w dzień.
Ale czy w bezpośrednim świetle?
Jak nam to pomaga? Słońca nie kontrolujemy.
Jaki macie tu największy samochód?
Otworzyć ogień.
Ulubiony samochód Jej Królewskiej Mości.
Dobra. To furę mamy.
Potrzebujemy ludzi.
Tidemann.
Plan?
To coś nas zniszczy.
Całe Oslo.
Potrzebujemy decyzji premier.
Róbcie, co trzeba.
Zabijmy go, zanim on zabije nas.
Nie możemy tego zrobić na ulicy Karla Johana,
ale jeśli odciągniemy go od centrum do Holmenkollen…
To za daleko.
Potrzebujemy czegoś bliżej. Z łatwiejszym dostępem.
Ekeberg.
Popytam znajomych z Gwardii Narodowej.
Ale skąd weźmiemy tyle…
Mam pomysł.
Podaję kod:
1603,
7699,
36567…
Podaję kod:
1787,
683…
Kod potwierdzony.
Rozpoczynam realizację misji.
Wsiadać!
Powiedz, że masz dobre wieści.
Przekroczył barykady. Bombardują miasto.
- Niedobrze. - Co to znaczy?
- Żegnaj, Oslo. - Musimy kupić trochę czasu.
Nie możesz zhakować systemu?
Jak trudno może być włamać się do wojskowej sieci i przejąć samolot?
- Przepraszam! Staram się… - Nie, mówię poważnie.
Jak trudne może to być?
Rozumiem.
Wykonać.
OSLO WITA
Później się napatrzycie.
BŁONIA EKEBERGU OSLO
Gotowe.
Chodźmy.
Cel zbliża się do centrum.
Baza, tu Kruk 4.
Kurs na Oslo.
CEL: BAZA ØRLAND
ODMOWA DOSTĘPU
„Nie przejdziesz”.
Amir!
Salam alejkum.
Alejkum salam, bracie.
- Ale robota. - Masz ludzi?
Kawalerię.
Jeśli to przeżyjemy,
wiszę ci pepsi max i toblerone.
Jeśli ta twoja hakerka zawiedzie…
Siggy jest jak Spock.
Nigdy nie zawiodła.
Nie wie, co to znaczy zawieść.
Tu Kruk 4. Cel namierzony. Czekam na rozkaz.
Zaatakować.
Rozwalcie to na kawałeczki.
Przyjąłem.
Odpalam pocisk za pięć…
cztery…
trzy, dwa…
jeden…
Nie! Awaria systemu! Co, do…
Bingo.
Siggy.
Dobra.
Dlaczego nic się nie dzieje?
Nie mogę się połączyć z panelem sterowania.
Co? Internet się rozłączył?
A jak się nie uda?
A jeśli jestem jak mój tata? Kompletnie szalona?
W szalonym świecie tylko szaleńcy myślą trzeźwo.
A nikt nie jest tak obłąkany jak ty, Noro Tidemann.
Dzięki.
Chyba.
Dobra, Andreas.
Zapnij pasy.
Dobry Boże.
Ruszamy.
Teraz!
Idzie! Jedź!
Status?
- Jedziemy! - O nie.
Potrzebujemy czasu.
Nie ma czasu. Będziemy za kwadrans.
Za dziesięć minut.
Nie, Nora…
Nie jesteśmy gotowi.
Żołnierze! Do mnie!
Chodźcie!
Z tej strony nadchodzi zagrożenie.
Czas do ataku: dziesięć minut.
To, co wyłoni się zza wzgórza,
jest gorsze niż wszystko, z czym się dotąd mierzyliście.
Będę z wami szczery.
Jest duża szansa, że operacja się nie powiedzie.
Ale zastanówmy się.
Kim jesteśmy, jeśli poddamy się bez walki?
Kim jesteśmy, jeśli pozwolimy, by rządził nami strach?
Kim jesteśmy, jeśli pozwolimy się poniewierać?
Nie! Najpierw powiemy:
„Nie tutaj! Nie pozwolimy na to!”.
Most jest zamknięty!
Nie! Głowa!
Zgubiliśmy głowę!
Cześć, piękny.
Zaczyna się.
Samotny…
Sam jak palec.
Jesteśmy jak koziołki na moście z baśni.
Największy koziołek nas nie ocali, więc lepiej ruszaj.
- Łączność wróciła? - Coś blokuje system od środka.
Co robisz?
Dobrze, że pan przyszedł.
Chyba ktoś się włamał na mój komputer.
Otworzyłam takiego e-maila od księcia z Nigerii…
Zdajesz sobie sprawę, co zrobiłaś?
Tu Kruk 4. Systemy działają. Czekam na rozkazy.
Zezwolenie na atak aktualne.
Przyjąłem.
Zakończmy to.
Szybciej!
Musimy wysiąść!
Za mną!
Teraz!
Nora!
- Amir, gotowi? - Jeszcze nie.
Nora!
Dalej!
Nora! Chodź!
Tu Kruk 4, cel namierzony. Pocisk uzbrojony.
Tu Kruk 4. Widzę cywilów.
Powtarzam, widzę cywilów.
- Poniechać. - Poniechać.
Nie.
Poniechać.
Nie, do diabła.
- Wysadzić go! - Poniechać.
Wysadzić potwora!
Wysadzić go, do cholery! Już!
Powtarzam: poniechać.
Przerywam misję.
Jesteś geniuszką!
- Tak nie można. - Co?
To działa.
My go zabijamy.
Nie taki był plan?
- Nie w ten sposób. - Nora?
Nora Tidemann!
Musisz ich powstrzymać.
Już!
Musisz odejść!
Proszę, odejdź stąd!
Amir.
Spokojnie.
Tylko…
Po prostu wracaj w góry!
Proszę!
Tam będziesz bezpieczny!
Nie będziemy cię ścigać. Idź!
No to w piłkę już tu nie pograją.
- Stary. - Stary.
To jak myślisz?
„Wzgórze Dovre”?
„Pagórek Tidemann”?
Czy „Trollowa Górka”?
Może „Skała Tobiasa”.
Do twarzy panu z podbitym okiem.
Profesor Tidemann.
Brak mi słów.
Pani premier, chciałem tylko wyjaśnić,
że się nie poddałem, tylko zwolniłem z pracy.
Berit, zostanę pisarzem!
Myślisz, że jest ich więcej?
Gdzieś głęboko w jaskiniach?
Napisy: Juliusz P. Braun