Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Szczęśliwego roku 1994
Główne przykazanie mojej rodziny? Szanuj swoich rodziców.
Te nadprzyrodzone istoty podarowały ci życie
i nie szczędziły trudów i wyrzeczeń, by zapewnić ci dach nad głową
i jedzenie na stole.
Całe góry jedzenia.
Okaż im odrobinę wdzięczności,
robiąc wszystko, o co proszą.
Są tacy, co mówią: „Uważaj.
„Szacunek do rodziców to dobra rzecz, ale nie przesadzaj,
„bo możesz zatracić siebie”.
Szczęśliwego roku 2002
Na szczęście mnie to nie grozi.
Nazywam się Meilin Lee.
Od kiedy skończyłam 13 lat, robię, co mi się podoba.
Przez okrągły rok i przez całą dobę.
Noszę, co chcę, mówię, co chcę,
KOCHAM MATMĘ
i nie zawaham się wykonać gwiazdy, jeśli najdzie mnie ochota.
Cholewka!
Nie chcę się chwalić, ale jako 13-latka jestem oficjalnie dorosła.
Przynajmniej tak uważa zakład transportu w Toronto.
Gratuluję.
Trzeba główkować, co nie?
TO NIE WYPANDA
Superprzyjaciółki, zbiórka! Miriam!
Priya!
Abby!
Siemasz, Mei!
Gotowe zmieniać świat?
Jeszcze jak.
Od urodzenia.
Zróbmy zadymę!
Igrek równa się minus cztery.
Manitoba, Alberta i Saskatchewan.
Fakt, sporo tego.
Ale to ósma klasa. Nie mam czasu na wygłupy.
Możecie o mnie powiedzieć...
Niezwykle zaradna, lekko irytująca młoda osóbka.
Totalny dziwoląg.
Przesadnie ambitna nieżyciowa kablara.
Niestraszna mi żadna łatka.
Już nie żyjesz!
Przepraszam!
Z drogi!
Chodnika starczy dla wszystkich!
Kto by się przejmował opinią głupiego, podłego Tylera czy innych?
W tym roku zabłysnę.
Mei, patrz!
Nic mnie nie powstrzyma...
-Chodź. Rusz zadek! -Naprzód.
No już. Mei, pospiesz się!
Cicho!
Devon.
Mama strzyże mu włosy w salonie i raz pomacałam. Są mięciutkie.
Podzielisz się?
Tak, Abby, nie bądź sknerą.
Wygląda jak obdartus.
Przystojny obdartus!
Pokazać wam prawdziwych mężczyzn?
4 TOWN - Boysband roku!
4-Town!
Właśnie!
Jesse studiował sztukę.
Tae Young dba o ranne gołąbki.
Robaire zna francuski.
A Aaron T. i Aaron Z. też są utalentowani.
Jesteśmy fankami, pamiętacie? Na śmierć i życie.
Tak, ale bilety na ich koncert kosztują górę dolarów, a Devon jest pod ręką.
Za friko!
Psia kostka! Muszę lecieć.
Czekaj! Idziemy dziś na karaoke.
-Tak! -Chodź z nami. Proszę.
-Proszę. -No...
Nie mogę. Dziś robimy porządki.
A kiedy nie robicie? Zrób sobie przerwę.
Lubię porządki.
Mam nowiuteńką miotełkę i mówię wam,
kurz nie ma szans, obłęd!
Dobra. Możesz iść.
Jeśli zaliczysz wyzwanie.
-Dawaj. -Mir, nie teraz...
Przecież nie odmówisz. Dawaj. Wiesz, że chcesz.
Jedziemy.
-Luzik. -Tak jest!
Dajesz, Mei!
-No i super! -W pytę!
Zaliczyłaś. Oto twoja nagroda.
Trasa po Australii z 1999 roku. Z remiksem Kocham twoje dżinsy, mała.
O ja cię, Mir! Będę jej strzegła jak lwica!
Dzięki! 4-Town na zawsze!
Na zawsze!
Umówimy się na inny raz, obiecuję!
Jasne, Mei!
Zasponsoruję. Przekąski, muza...
Wymiatasz, młoda!
Mózg wyprany na amen.
Chorobcia.
No dobra.
Przepraszam.
Wiem, co sobie myślicie.
Uwierzcie, jestem niezależna.
Co nie znaczy, że mogę robić, co zechcę.
-Hej, Meilin. -Co słychać?
Dzięki, Meilin!
Jak większość dorosłych mam obowiązki.
Hej, Bart. Hej, Lisa.
ŚWIĄTYNIA RODZINY LEE
-Cześć, Meilin. -Serwus.
Gotowy na rewanżyk, panie Gao?
Choćby dziś!
Przemiła dziewczynka.
Nie wszystko kręci się wokół mnie.
Młodsza Opiekunka Świątyni
Podejmuję własne decyzje. Ale tak się składa,
że niektóre z nich pokrywają się z jej.
Mei-Mei, nareszcie.
-Mamo... -Dziesięć minut spóźnienia.
Co się stało? Miałaś wypadek? Zjesz coś?
Jak było w szkole?
Znów pozamiatałam. Proszę bardzo.
Moja mała erudytka.
Dziś wzorowa uczennica, jutro sekretarz generalna ONZ.
Przodkowie byliby z ciebie dumni.
Sun Yee, czcigodna pramatko, strażniczko pand czerwonych.
Pokornie dziękujemy za opiekę i za to, że wskazujesz nam drogę. Zwłaszcza Mei.
Spraw, byśmy nadal mogły służyć tobie i naszej społeczności.
Na wieki.
Gotowa?
Do dzieła.
To tak łatwo nie zejdzie.
-Sio, wandale! -O kurka, idą tu!
-Nierozgarnięte trutnie! -Jazda!
Poskarżę się waszym matkom!
Opiekujemy się jedną z najstarszych świątyń w Toronto. To prawdziwy unikat.
Zamiast bogów czcimy naszych przodków.
Nie tylko męskich.
Największą czcią otaczamy Sun Yee, uczoną, poetkę i opiekunkę zwierząt.
Poświęciła życie leśnym stworzeniom. Zwłaszcza pandom czerwonym.
Uwielbiała ognisty kolor ich sierści i psotną naturę.
Od tamtej pory panda czerwona obdarza naszą rodzinę
pomyślnością i dobrobytem.
Was też może tym obdarzyć!
-Do widzenia! -Do zobaczenia!
Dziękujemy za wizytę.
Piąteczka.
Chodźmy. Tata szykuje kolację.
Mógł słuchać mamy i poślubić Ling-Yi.
Właśnie. Siu-Jyu to hipokrytka.
Zależy jej tylko na tronie.
Pewnie zadźga go w noc poślubną.
-Idealne. -Tak!
Słyszeliście, jak śpiewają, widzieliście, jak tańczą.
Teraz macie okazję obejrzeć ich na żywo!
Światowa sensacja popu 4-Town rusza w trasę po Ameryce Północnej!
Bilety już w sprzedaży.
O Boziu!
Co to za hiphopowcy?
I czemu nazywają się „4-Town”, skoro jest ich pięciu?
Nie wiem. Niektórzy w szkole ich uwielbiają.
Masz na myśli Miriam? Z tą dziewczyną jest coś nie tak.
Kolacja na stole.
Wygląda jak... Devon.
Nie pojmuję, co Mir w nim widzi. Nie jest aż taki przystojny.
Powiedzmy, że ma kształtne barki.
Oczy... mogą być.
Mei-Mei.
Przekąsisz coś?
Chętnie, dzięki.
Nie patrz na notes, nie patrz na notes!
Nie!
-Praca domowa? -Mamo...
-Nie! -Ojej. Co to...
-Nie. -Co?
Mamo.
Mei-Mei, co to ma być?
Nic. To tylko chłopak. Nieważne.
Chłopak?
Kto to? Zrobił ci coś takiego?
Nie! To tylko bazgroły!
To nie miało miejsca.
Ten kapelusz.
To ten podejrzany sprzedawca ze Stokrotki?
Mamo, nie!
Co robisz?
Tylko nie to!
Ale czad!
Mamo, nie!
Ty!
Co zrobiłeś mojej Mei-Mei?
Komu?
Meilin Lee, tej tutaj.
Powinnam zawiadomić policję. Ile masz lat? Trzydzieści?
Siedemnaście.
Widzisz? Oto skutki niestosowania kremu z filtrem
i zażywania narkotyków.
To słodkie, niewinne dziecko. Jak śmiesz ją wykorzystywać!
Mamo! Nie!
Co?
Ale dziwadło!
Spójrz na nią.
Stokrotka straciła dziś stałą klientkę.
Całe szczęście, że tu byłam.
Ten zwyrodnialec już się do ciebie nie zbliży.
Chcesz mi jeszcze o czymś powiedzieć?
Nie. Wszystko gra.
Ty psycholko! Co ci strzeliło do głowy?
Po co te rysunki? Okropne, beznadziejne, erotyczne rysunki?
Nie przejmuj się. Przeprowadzisz się i zmienisz tożsamość.
Mamusiu! Przepraszam.
Jesteś jej dumą i radością, zachowuj się należycie!
To się już nie powtórzy.
Nie!
Mei-Mei...
Wstałaś już?
Śniadanie gotowe!
Słodkie nie dla ciebie.
Idę!
Owsianka.
To jakiś koszmar.
Obudź się!
Mei-Mei, wszystko w porządku?
Nie wchodź!
Co się dzieje, skarbie? Źle się czujesz?
Masz gorączkę? Ból brzucha? Dreszcze? Zatwardzenie?
Nie!
Czekaj. Czy to...
To już? Czyżby...
Zakwitła czerwona piwonia?
Nie!
Może?
To za wcześnie.
Nie martw się. Wszystko ci przyniosę.
Mamusia ci pomoże.
Jin! To już!
Błagam!
-Mei-Mei, już idę. -Chorobcia.
-Idę. -Nie!
Wszystko będzie dobrze.
Wcale nie! Wyjdź stąd!
Słucham?
Nie chciałam. Jestem obleśnym, czerwonym potworem!
Przestań! Cicho bądź!
Wiem, że się denerwujesz, ale uporamy się z tym wspólnie.
Mam ibuprofen, witaminę B, termofor i podpaski.
Zwykłe, na noc, perfumowane, nieperfumowane, cienkie, ultracienkie...
-Dobra. -...ultracienkie ze skrzydełkami.
Super. Zostaw je przy umywalce.
Mei-Mei. Może porozmawiamy o tym, dlaczego się to dzieje.
Nie! Znaczy się... nie trzeba.
Stałaś się kobietą.
Twoje ciało się zmienia.
Nie ma się czego wstydzić.
Mamo, proszę!
Jesteś jak piękny, silny kwiat.
Nie...
Który musi chronić delikatne płatki i regularnie dbać o ich higienę.
-Ming! -Owsianka.
Jin!
-Otwórz okno! -Trzeba wezwać straż!
Pójdę spać, a jak się obudzę,
będzie po wszystkim.
Co u...
Tak!
Nie!
Spokój.
Zen.
Tak.
Dobrze. To nic takiego.
Ogarniesz to, Lee.
Bądź spokojną,
dojrzałą osobą,
jaką przecież jesteś.
Panujesz nad sytuacją.
MIESIĄC KULTURY RDZENNYCH MIESZKAŃCÓW KANADY
Wiem, że czujesz się dziwnie,
ale zobaczysz, że nikt się nie zorientuje.
Dziękuję za troskę, mamo.
Dam sobie radę.
Masz tu lunch. I dodatkowe przegryzki.
A to herbatka ziołowa. Na skurcze. Pomaga rozluźnić...
Jasne. Dzięki. Pa!
Naprzód, Bobry!
Hej, Mei.
Hej, dziewczyny. Co tam?
Po co ci ta czapka?
Problem z włosami.
Trenowałaś dziś rano?
Trzymaj.
Mei, musimy pogadać.
Jasne.
Tyler rozpowiada o hecy ze Stokrotki.
Co?
Mówi, że twojej mamie odbiło.
I że jesteś zboczona.
Nie jestem...
Tyler to zakompleksiony palant.
Doszło do wymiany słów.
I wyjawienia wstydliwych sekretów.
To wszystko.
Mei?
Gapisz się na Cartera Murphy-Mayhewa?
Wcale nie.
Mei i Devon NA ŚMIERĆ I ŻYCIE
Nie!
Tyler je rozwiesza.
Przestań, głąbie.
To nie jest śmieszne!
Devon, mój ukochany męski mężczyzna.
Zgiń, przepadnij.
Spadaj!
Spływaj!
Zamorduję go!
-Daj jej spokój! -Chcesz się bić? To podejdź!
Siemka, przypały.
Tak myślałam. Spadaj, koleś.
Pójdę już. Spotkamy się na lunchu.
Mei?
Co z nią?
Co z twoją japą?
Co z tobą? Dziwnie się zachowujesz.
Po prostu cieszę się na myśl o matmie.
No dobrze.
Wzór równania kwadratowego.
Czas na rozrywkę.
Kto mi powie, jak się zaczyna? X równa się...
Na pewno wszystko gra?
No jasne, nikt się nie zgłasza. No to słuchajcie.
Tak! Spoko!
X równa się minus B, plus lub minus...
Pamiętajcie o znaku plus-minus,
inaczej odbije się to wam czkawką.
twoja mama jest ZA OKNEM
Nie...
Proszę pani.
Nie wierzę.
Halo!
Moja córka się tu uczy.
Proszę pójść do recepcji. Tam ktoś pani...
Łapy przy sobie...
Płacę podatki.
Co to?
No już. Wracajcie do ławek, trzpioty.
Dość!
Mei-Mei!
-Tylko nie to. -Mei-Mei, pomóż mi!
Powiedz mu, że to ja!
-Zawiadomię policję! -Powiedz mu, że to twoja mamusia!
Powiedz mu, że zapomniałaś podpasek!
Mei-Mei.
Wracaj!
O ja cię!
Hej, nie wytrzymam! Otwórz!
Mei-Mei! Stój!
Jin, wracaj do domu. Pilna sprawa.
Kobiece sprawy?
Nie! Coś innego.
-W nogi! -To potwór!
Mei-Mei.
Mei-Mei!
Muszę do domu! Ukryć się!
Mei-Mei!
Mei-Mei.
Nie patrz na mnie! Odejdź!
Skarbie, już dobrze. Mamusia tu jest.
Co się ze mną dzieje?
O co chodzi? Co...
To już się stało?
Co powiedziałeś?
Ming?
Już czas.
Jak wiesz, nasza pramatka, Sun Lee, miała mistyczną więź z pandami czerwonymi.
Darzyła je tak wielką miłością,
że uprosiła bogów, by zamienili ją w pandę.
Toczyła się wojna. Mężczyźni musieli wyjechać.
Sun Yee chciała za wszelką cenę chronić siebie i swoje córki.
Aż pewnej nocy, podczas krwawego księżyca, bogowie spełnili jej życzenie.
Dali jej moc zaprzęgania emocji
i przeobrażania się w potężną, mistyczną bestię.
Dzięki temu mogła chronić wioskę przed zbójnikami
i ocalić rodzinę przed zgubą.
Sun Yee przekazała ten dar córkom, gdy stały się dojrzale.
A one przekazały go swoim córkom.
Ale po jakimś czasie nasza rodzina przeniosła się do Nowego Świata.
To, co niegdyś było darem, stało się...
niedogodnością.
Poważnie?
Mei-Mei, nie!
-To klątwa! -Uważała, że to dar.
Ściągnęłaś na nas klątwę! To twoja wina!
Mei-Mei, przestań. Posłuchaj!
Jest na to rada!
Naprawdę? Skąd wiesz?
Bo ja też przez to przeszłam.
Nie mogłaś mnie ostrzec?
Nie spodziewałam się, że to już.
Wciąż jesteś dzieckiem.
Myślałam, że jeśli będę miała cię na oku,
to zauważę oznaki i zdążę się przygotować.
Wszystko będzie dobrze. Ja się z tym uporałam
i tobie też się uda.
Podczas następnego krwawego księżyca
poddasz się rytuałowi i duch pandy zostanie uwięziony
w takim oto talizmanie.
Zostaniesz wyleczona na dobre.
Jak ja.
Silne emocje wyzwalają pandę.
Im częściej do tego dojdzie, tym trudniej będzie przeprowadzić rytuał.
To ciemna strona pandy.
Masz tylko jedną szansę, by się jej pozbyć. Nie zmarnuj jej.
Inaczej nigdy się od niej nie uwolnisz.
Już sprawdzam. Następny krwawy księżyc jest dwudziestego piątego.
To cały miesiąc.
Razem to przeczekamy.
Będę przy tobie przez cały czas.
Całkiem nieźle.
Zachowałem Wilfreda.
Dzięki, tato.
To tylko na jakiś czas.
Dzięki temu unikniemy wypadków.
Śpij dobrze.
Czerwień przynosi szczęście.
To okropne.
Co zrobimy?
Nie martw się. Poradzimy sobie.
Nikt nie może tego zobaczyć.
Nie chciałam, by ją to spotkało.
Widziałeś jej reakcję w świątyni?
Jej oczy...
ZAMKNIĘTE z powodów rodzinnych
Proszę...
Zostaw mnie.
Nie!
Dlaczego?
Mei, to my. Otwórz!
Chorobcia. Nie!
Co wy wyprawiacie? Idźcie stąd!
Wszystko gra? Zapukaj, jeśli nas słyszysz.
Raz na tak, dwa razy na nie.
Okropnie się martwiłyśmy. Myślałyśmy, że umarłaś ze wstydu.
Chcesz więcej podpasek? Przyniosłam ci.
Mniejsza z tym. 4-Town zagrają w Toronto!
Co?
Cicho bądźcie, to tylko ja! Zamknijcie się!
Już dobrze, to ja, Mei. Uspokójcie się.
Puszczę was, tylko nie świrujcie. Zgoda?
Spokojnie.
Mei?
Jesteś wilkołakiem?
Nie! Co?
To panda czerwona!
Ekstra.
Aleś ty puszysta!
Też bym chciała ogon.
Priya, Abby, dość.
Mei, co ci się stało?
To tylko taka kłopotliwa
genetyczna przypadłość, którą odziedziczyłam po mamie.
To minie.
Kiedyś.
Chyba.
Mei.
Nienawidzę tego! Jestem niedomyta i cuchnąca.
Mama mnie unika.
Do tego jeszcze 4-Town?
Kiedy ten koncert?
Osiemnastego maja. To oficjalne.
Osiemnastego? Nie ma mowy, żeby do tego czasu mi przeszło.
Idźcie. Stańcie się kobietami beze mnie.
Mei. Wszystko będzie dobrze.
Nieprawda. Jestem odmieńcem.
Zostawcie mnie.
Jedziemy.
-Tak! -Dajesz, Mei!
Dzięki, dziewczyny. Jesteście najlepsze.
-Kochamy cię. -Jesteś jedną z nas.
Tak. Zawsze i w każdej postaci.
-Mei! -Jesteś sobą!
I wyglądasz bosko!
Do twarzy ci w tym kolorze.
Przeszło ci?
Chwilowo. Jeśli stracę panowanie, to znów się przemienię...
Abby, co ci odbiło?
Coś się zmieniło.
Abby, uderz mnie.
O Boziu!
Nie straciłam panowania.
Wasza obecność neutralizuje pandę.
To nasza miłość.
-Jesteśmy jak ciepły, milusi kocyk. -Właśnie.
To znaczy, że wreszcie odzyskam swój pokój.
Odzyskam swoje życie!
To nie wszystko. Pójdziesz z nami na koncert 4-Town!
Być może to nasza jedyna okazja, by zobaczyć ich wspólnie.
Poprosimy rodziców dziś wieczorem.
Będziemy nieugięte.
Wchodzisz w to?
Mama mnie nie puści. Jestem kudłatą bombą zegarową.
Bo jesteś bombowa!
Potrafisz już nad tym panować.
Udowodnij jej to, a będzie musiała się zgodzić.
Mei-Mei?
Cholewka! Zmykajcie stąd.
-Ale... -Żadnych „ale”.
I tak już cię nie lubi.
Nie lubi mnie?
Zadzwonię, obiecuję.
-Kochamy cię. -Trzymaj się!
Wszystko w porządku? Słyszałam jakieś...
Mamo. Chyba już to opanowałam.
Jestem gotowa.
Deforestacja.
Smutny orangutan.
Drugie miejsce w konkursie literowania.
Najważniejsze, że próbowałaś.
Literowałaś, aż się kurzyło.
W naszych sercach masz pierwsze miejsce.
Jaka szkoda.
Ale milusie!
Nie... Jakie puszyste.
Nie dam się sprowokować.
Kochamy cię.
W każdej postaci.
Jakie one urocze.
Mei.
Jak to możliwe? Co z twoją pandą?
To proste. Gdy wzbierają we mnie emocje,
przywołuję w myślach osoby, które kocham najbardziej na świecie.
Czyli was.
Mei-Mei.
Skoro mamy to już za sobą,
mam jedną, maleńką prośbę.
Nie. Nie ma mowy.
DLACZEGO MUSZĘ IŚĆ NA 4-TOWN
Co? To jedyna w życiu okazja.
Panowanie nad sobą w domu lub w szkole to jedno.
Co innego na koncercie.
Dasz się ponieść szaleństwu i wyjdzie z ciebie panda.
Powstrzymam ją. Obiecuję!
Sami widzieliście.
Ming, może warto jej zaufać.
To im nie ufam.
Spójrz na tych nażelowanych osobników i te ich nieprzyzwoite wygibasy.
Czemu aż tak ci na tym zależy?
Do dna!
Jak mówiłam, pragnę poszerzyć muzyczne horyzonty.
To nie muzyka. To chłam.
Nie warto dla tego narażać życia.
Prawda, Jin?
Widzisz? Ojciec mnie popiera. Nie idziesz. Koniec dyskusji.
Cóż, dziękuję za uwagę. Dobranoc.
Co to miało być?
Czy nikt poza mną nie dostrzega ryzyka?
Nie ma mowy, że zapanowałaby nad pandą.
Do tego 200 dolarów? Za co?
Za kogo oni się mają? Celine Dion?
Coś podobnego. To jej spojrzenie.
Po kim ona to ma?
-Tak traktować własną matkę. -Zaraz.
Ming, to twoja mama.
Nie ma mnie!
Mama? Dzień dobry.
Co słychać na Florydzie?
Ming. Wiem o Mei-Mei.
Miałam do ciebie dzwonić,
ale nic się nie dzieje. Sama zadbam o rytuał.
Tak jak o to, że Mei-Mei znalazła się w wiadomościach?
Nikt o niczym nie wie.
Mało kto to widział.
Jadę do was. Z posiłkami.
Nie, dam sobie radę. Sama...
Biegiem!
Obserwujcie piłki! Bądźcie płynni! Jak...
Moja prezentacja była wdechowa.
Z odniesieniami do źródeł.
I z zimnymi ogniami. A i tak się nie zgodziła!
Moi starzy mówią, że pójdę, jak skończę 30 lat.
A moi, że to muzyka do striptizu.
I co w tym złego?
Moi się zgodzili, jeśli zapłacę za bilet.
Kto, u licha, ma tyle forsy?
Wiem, że mama się o mnie martwi, ale czasem zachowuje się jak...
-Jak... -Wariatka?
Proszę pani!
Przykro mi, pani Lee!
Widzę panią!
Oczko w głowie mamusi.
Nic dziwnego, że taka z niej oferma.
Niedozwolony rzut. Marsz z boiska.
Co? Proszę pana, on...
Wyluzuj, Mei. Chodźmy.
Uspokój się.
Ogarnij się.
Nie mogę. Musimy pójść na ten koncert.
Tak trudno jej to zrozumieć? Nigdy o nic nie proszę.
Całe życie jestem idealną córeczką. Świątynia, oceny w szkole...
-Skrzypce! -Stepowanie.
Właśnie. Posłuszne córeczki.
Skoro i tak nam nie ufają, to po co się starać?
Rany. Nie poznaję cię.
Taką cię lubię!
Precz z dyktaturą!
No tak.
To nie tylko nasz pierwszy koncert.
To pierwszy krok do świata kobiecości.
Musimy zrobić go razem.
Jestem za. Powiemy, że zostajecie u mnie na noc.
Zbrodnia doskonała.
Tak! Mama o niczym się nie dowie.
Musimy tylko zebrać pieniądze na bilety.
Ruszmy głową!
Wiesz, co pomogłoby mi się skupić?
-Mała pandka. -Abby...
Zgódź się, Mei. To pomoże mi zebrać myśli.
Daj się przytulić. Puszysta słodycz!
Dobra.
Zadowolona?
Tak. O to mi chodziło.
O ja cię!
Wyjdźcie stąd!
To byłaś ty! Nie miałam zwidów.
Owszem, miałaś.
Spadaj, Stacy.
To jakiś magiczny miś?
Panda czerwona!
Ale z ciebie słodziak!
Wyjdź, proszę.
Tak! Proszę!
Chwila. Ta panda się wam podoba?
Podoba? Ubóstwiam ją!
Oddałabym wszystko. Pieniądze?
Nerkę!
Moją duszę.
-Tak! -Cudo!
Śliczności!
Nagrywa się?
-Jedziemy. -Spoko, panda!
Podsycamy dominację.
Kasiorka!
-Ja też chcę! -Podaj dalej!
4-Town, szykujcie się!
Przestań! To obrzydliwe. Jeszcze raz.
Dobra, laski, słuchajcie.
Operacja Fortuna na 4-Town rusza pełną parą.
Chłopaki zagrają w SkyDome 18 maja.
Nasz cel to cztery bilety. Razem 800 dolarów!
Pierwszy etap: uśpić czujność cesarzowej.
Kółko matematyczne? Czy to niezbyt ryzykowne?
Mniej niż świadectwo bez zajęć pozalekcyjnych.
Drugi etap: rozpuścić wici.
OMG! FOTKI Z PANDĄ SALA 202
I etap trzeci:
zrobić z pandy maszynkę do wyciskania kasy.
Jedziemy!
-O nie, kamera! -Ratuj ją!
Dawaj, brachu! Ruchy!
Dalej, chłopaki!
Dawajcie.
Breloczki z pandą 5 $
Obczajcie dwunastkę. Bary jak marzenie.
I co z tego? Muszę coś zjeść, bo nie wyrobię!
Dłonie mi drętwieją.
Nie leń się, Priya.
Już, raz-dwa! Pięć, dziesięć...
Wyluzuj.
Właśnie. Dajemy z siebie wszystko.
Za mało!
Koncert już w sobotę, a brakuje nam stu dolarów!
Wiedziałam, że bierzemy za mało za te zdjęcia. Durna!
Wyluzuj. Mamy to w kieszeni.
Ale...
Po co iść na koncert, skoro braknie ci sił, by się nim cieszyć?
Zrób sobie przerwę i pogap się ze mną na przystojniaków.
No dobrze.
Hej, siemka!
-Mei! -Siemasz!
-Niezły widok! -Spoko łydki!
Jesteś zmienną? Bo jesteś wprost proporcjonalny!
Kaczki-dziwaczki.
-No weź! -Szpiegujesz nas?
Pogadajmy, Lee.
-Spadaj. -Dobra.
Ciekawe, czy twoja mama wie, że jej słodka Mei-Mei
paraduje po szkole jako panda.
To nie twój interes!
Ani kroku dalej, bo wszystko jej powiem!
Odpanduj się i mnie wysłuchaj.
Czego chcesz?
Urządzić imprezę urodzinową. Odjazdową.
URODZINY TYLERA Z UDZIAŁEM PANDY!!!
W ten piątek. Przyciągniesz tłumy.
To wszystko.
Impreza?
Powinnaś być wdzięczna, że cię nie wsypałem.
Przysługa za przysługę.
Zgoda.
Ale będzie cię to kosztować sto...
Nie. Dwieście dolarów.
Spoko.
Zaczekaj.
Żartujesz? Nie można mu ufać.
To pułapka!
To brzmi jak impreza z chłopakami. Wolno nam imprezować z chłopakami?
Słuchajcie. Dwieście dolarów starczy z nawiązką.
O czym tu dyskutować?
Spotkamy się u Tylera, odbębnię swoje i po krzyku. Cała filozofia.
Co na to twoja mama?
Nie przejmuj się nią. Wrócę, zanim zauważy, że mnie nie ma.
-Ale... -Hej, ciołku.
Zgoda. Ale wpadnę tylko na godzinę.
I nie spodziewaj się prezentów.
Stoi.
Lecę na kółko. To na razie!
Czekaj. A kolacja? Twoje ulubione przysmaki.
Dzięki. Tata Miriam
zamówi nam pizzę. Zostawcie mi resztki.
Może pójdę z tobą?
Co?
Co przerabiacie? Równania liniowe? Geometrię? Mam hipermobilny łokieć.
Patrz. Idealny okrąg!
Super, ale zanudziłabyś się na śmierć.
Nie wolisz zostać z tatą?
Wezmę swoje fiszki.
Ale...
Byłam mistrzynią olimpiady matematycznej.
Mówili na mnie „Zabójczy Kalkulator”.
Super. Nie chcesz chyba przegapić Pałacu z nefrytu?
Kto tam kuleje? Priya i Abby są w miarę rozgarnięte, ale...
Po co stać w korkach? Pojadę tramwajem.
-Odpocznij sobie. -Miriam?
Jest całkiem miła, ale przez nią marnujesz potencjał.
Mamo, naprawdę nie musisz się fatygować.
Nie bądź niemądra. Idziemy.
Ale ja nie chcę, żebyś tam szła!
Z życiem, nie guzdrajcie się.
Pospieszcie się.
Co...
Hej, kuzynka! Niespodzianka!
Cioteczki? Co was tu sprowadza?
Rytuał, głuptasie.
Schudła.
Skądże, przytyła.
-Wykapana matka. -Wykapany ojciec.
Dziewczęta.
Mamo.
Cześć, babciu.
Biedactwo.
Pewnie trudno ci panować nad tą niesforną bestią.
Ale możesz liczyć na swoją rodzinę.
Wszystkim się zajmiemy.
Gdzie ona jest?
Zagramy partyjkę?
Jedz. Musisz nabrać sił przed rytuałem.
Dziękuję, cioteczki.
Ale masz gęste włosy. Jak sierść.
To niespodzianka, że zjawiłyście się tak wcześnie.
Przyda ci się wszelka pomoc.
Powiedz, Mei-Mei. Udaje ci się kontrolować swoją pandę?
Tak. Całkowicie.
Czyżby?
Co proszę, Lily?
Trudno uwierzyć, by Mei-Mei potrafiła ujarzmić taką bestię.
Jest jeszcze dzieckiem.
To prawda. A jeśli panda Mei-Mei jest podobna do pandy Ming...
Mei-Mei panuje nad pandą lepiej niż każda z nas.
Przeszła każdą próbę. Nawet pudełko z kociętami.
-Ojej! Nie do wiary! -Imponujące.
Myśl o tym, jak bardzo ją kocham, dodaje jej sił, by zachować spokój.
Właśnie.
Jakie to słodkie.
No dobrze. Dziękuję za prezenty, ale lepiej pójdę już spać.
Panowanie nad tym zwierzem jest niezwykle wyczerpujące.
Dobrze, skarbie. Wyśpij się.
Dobranoc!
Dobranoc, Mei-Mei.
-Nabierz sił. -Wypocznij.
Mei-Mei, mogę na słówko?
Jasne. Co tam?
Znalazłam to.
Dziwne, skoro twierdzisz, że panujesz nad swoją pandą.
To...
To nie moje.
Mei-Mei, wiem, co robisz.
Wiem, jak trudno jest zapanować nad bestią.
Gdy ją uwalniasz, czujesz ulgę. Czujesz się wolna.
Ale za każdym razem panda nabiera sił.
Będziesz związana z nią na zawsze. Rytuał się nie powiedzie.
Czy komuś już się to przytrafiło?
Nie możemy do tego dopuścić.
Twoja mama i ja byłyśmy kiedyś blisko,
ale panda popsuła nasze relacje.
Nie zniosłabym, gdyby tobie też się to przytrafiło.
Koniec z pandą.
Jesteś wszystkim dla swojej mamy.
Wiem, że postąpisz słusznie.
Dżdżownica.
Ośmiornica.
Spaghetti?
Robot morderca!
Śmiertelność.
Brawo.
-Ale kicha. -Spadajmy.
Zaczekajcie. Zaraz tu będzie.
Wiedziałem, że wymięknie.
Panda!
Mei!
Przyszła!
Nareszcie.
Siema, ludziska!
Co ty masz na sobie?
Hej, Tyler. Wszystkiego najlepszego!
Płacę za pandę, nie to badziewie. Nici z umowy.
Widziałeś, żeby badziewie robiło coś takiego?
Albo tak? Mieszaj owsiankę.
Na co czekacie? Mieszamy owsiankę.
Wszystko w porządku?
Trudno to wytłumaczyć, ale...
Musicie mi zaufać. Nie mogę więcej wczuwać się w pandę.
W porządku. Nic nie szkodzi.
Nie musisz tego robić. Coś wymyślimy...
Rezygnuję.
Co? Priya, nie ma mowy.
Jesse to twoja bratnia dusza.
Ale wystarczy nam tylko na trzy bilety.
To ja zostanę w domu.
Abby, nie! Ja zostanę.
Dziewczyny, jeśli nie możemy pójść wszystkie razem,
to nie pójdziemy wcale.
Co nie?
Ostatni raz.
Hej, Tyler!
Chcesz pandę? To masz!
Niech żyje solenizant!
Dajesz, Tyler!
Dajesz!
Szybciej!
Dobrze wam będzie w hotelu?
Jasne. Śniadanie jest gratis.
Wyśpij się. Jesteś padnięta.
Dobranoc. Spróbuj herbatki.
Dobranoc, Ming.
Dobranoc.
Ming, to niezwykle ważny okres.
Mei-Mei potrzebuje dyscypliny. Zwłaszcza teraz.
Nie spuszczaj jej z oczu.
Oczywiście, mamo.
O nie.
„Słodki futrzak”?
Co?
Co...
Mei-Mei. Co to wszystko...
Udało nam się! Idziemy na koncert 4-Town!
Tak!
Widział ktoś Mei?
Rany. Ale cię wykorzystuje.
Primadonna!
Warto się poświęcić.
Jutro na koncert pójdą cztery dziewczyny,
a wyjdą z niego cztery kobiety.
Normalnie ciary.
Ciekawe, jak pachnie Jesse.
Jak mleczna czekolada i mokre kamienie.
Jak prawdziwy facet.
O tak!
Szykuj się, Robaire juniorze! Wreszcie poznasz swojego tatusia!
I czterech przystojnych wujków!
No co? Mówię, jak jest.
A gdybyś tak odpuściła sobie ten rytuał?
Gdybyś zachowała pandę?
Co?
Sama spójrz.
Nie jesteś już kujonką z miotełką do kurzu...
Która nigdy nie miała dla nas czasu.
Właśnie!
Prawdziwa buntowniczka.
Nie mogę tak żyć.
Moja rodzina by tego nie zniosła.
Zwłaszcza moja mama.
Pokłada we mnie wszystkie swoje marzenia.
Wiem. Ale naprawdę się zmieniłaś
i jestem z ciebie dumna.
Całkiem się tego nie pozbywaj.
Gdyby nie ty, nie byłoby tak super.
Wymiatasz!
No raczej. Wymiatasz, Mei.
Nie, to wy wymiatacie.
Wszystkie wymiatamy!
Tak!
Wymiatamy!
4-Town, szykujcie się!
Będziemy tam! Jesteśmy kobietami!
-Jesteśmy kobietami! -Dajemy czadu!
Za chwilę usłyszymy 4-Town.
Chłopaki zagrają w Toronto 25 maja. Kupujcie bilety!
Koncert odbędzie się pod otwartym dachem SkyDome
podczas krwawego księżyca. To będzie widowisko nie z tej ziemi.
Abby...
Mówiłaś, że koncert będzie osiemnastego.
Bo to prawda! On się myli! Patrzcie. Osiemnastego w Toronto!
Raczej w Toledo.
Co?
Toledo?
Jakie, do diaska, Toledo?
O nie.
Co?
Koncert jest w ten sam wieczór co rytuał?
Nie!
W ten sam wieczór?
W ten sam? Co?
-Mei, spokojnie. -Nic się nie stało.
Stało się!
Nie mogę przegapić 4-Town. Włożyłyśmy w to tyle wysiłku.
Ale rytuał... Nie mogę wszystkich zawieść!
Nie!
Hej, pandziara!
Co się obijasz? Chcemy jeszcze pojeździć.
Spadaj, palancie. Jestem zajęta.
Ale jaja!
Podarujesz jej to?
Chcesz forsę? To złaź tu natychmiast!
Mam gdzieś twoją forsę i ciebie!
Mei, chodźmy już.
A co z naszą umową?
Wsadź ją sobie gdzieś!
Dobra! Więc nic tu po tobie!
Wracaj do swojej świrniętej mamuśki i nawiedzonej świątyni, ty odmieńcu!
Mei, nie!
Jak śmiesz!
Nie obrażaj mojej rodziny!
Zrobisz mu krzywdę!
-Mei-Mei, przestań! -Nienawidzę cię!
Co tu się dzieje?
Przepraszam.
Złaź ze mnie. Proszę.
Jak mogła jej pani na to pozwolić!
Wie pani, co zrobiła mojemu synkowi?
Bardzo mi przykro.
Nigdy dotąd tak się nie zachowywała.
Nie wiem, co w nią wstąpiło.
-Jeszcze raz przepraszam. -Proszę sobie darować.
Zachowała się jak zwierzę!
Koniec imprezy! Idźcie już.
Jak mogłyście tak ją wykorzystać!
-Co? -To nie tak.
W życiu!
-Co? -Wiedziałam, że macie na nią zły wpływ.
Namieszałyście jej w głowie i zrobiłyście z niej widowisko.
Zaczęła kłamać, wymykać się z domu.
Rzuciła się na bezbronnego chłopca.
Myślicie, że to żarty? Wiecie, jakie to niebezpieczne?
Nie miałyśmy złych zamiarów. Chciałyśmy tylko iść na 4-Town.
4-Town! Podpuściłyście ją dla tej bandy bezguści?
Nie! Sama chciała...
Nie zwalaj winy na nią.
To grzeczna dziewczynka, która dała się wam wykorzystać.
Mei, powiedz jej.
-Co? -Stara!
Chodź, Mei-Mei.
Idziemy.
Odbiór biletów w tej kasie.
Bez rezerwacji? Ile biletów?
Trzy.
Co to?
Pewnie jakaś impreza w SkyDome.
Czwórka przynosi pecha.
Vivian miała urodzić się czwartego, ale przetrzymałam ją o jeden dzień...
Cicho, Lily.
Pospieszcie się. Niedługo pora zacząć rytuał.
Denerwujesz się?
Trochę.
No cóż, od 50 lat praktykuję szamanizm.
Pójdzie jak z płatka.
To zazwyczaj bezbolesne.
Dziękuję, panie Gao.
Jak to „zazwyczaj”?
Przed wielu laty duchy zesłały na nas dar, który stanowi wielkie wyzwanie.
Mei-Mei, dziś twoja kolej.
Jak reszta kobiet przy tym stole
ty także poskromisz drzemiącą w tobie bestię
i wreszcie będziesz mogła być sobą.
Niech Sun Yee wskaże ci drogę i uchroni cię od zła.
-Tak jest! -Właśnie.
Nie popsuj tego.
To już lada chwila.
Zaraz pojawi się krwawy księżyc.
Mei-Mei, idź się przygotować.
Dobrze, mamo.
A gdzie instrumenty?
Jin! Pomóż zebrać naczynia!
Nagrywa się?
4-Town, szykujcie się!
To obrzydliwe.
Nienawidzę cię!
Proszę!
Hej, tato.
Zaraz będę gotowa.
To twoje?
Daj, skasuję.
No co? Wygłupiałyśmy się.
Panda jest niebezpieczna. Trudno nad nią zapanować.
Jakbym słyszał twoją mamę.
Mówiła ci coś o swojej pandzie?
Nie. Nie chce o tym mówić.
Była jak huragan.
Do tego ogromna.
Niemal zdemolowała połowę świątyni.
Widziałeś to?
Tylko raz.
Pokłóciła się z twoją babcią.
O co?
Twoja babcia mnie nie lubiła.
Ale żałuj, że nie widziałaś mamy.
Była niesamowita.
A ja jestem potworem.
Ludzka natura jest złożona.
W każdym z nas jest coś mrocznego.
Ważne, żeby tego nie tłumić,
by to zaakceptować i nauczyć się z tym żyć.
Mei, skasuj to, jeśli chcesz, ale widząc cię taką...
Rozbawiłaś mnie.
Ty wariatko!
Chodźcie tu!
Mei-Mei.
Już czas.
Słuchaj moich wskazówek i oddychaj.
Nie wychodź poza krąg. Rozumiesz?
Dopóki na niebie będzie krwawy księżyc,
będziemy mieć dostęp do wymiaru astralnego.
Ten krąg stanowi wrota.
Co to znaczy?
Wrota otworzą się tylko wtedy, gdy będziemy śpiewać z głębi serca.
Nieważne co. Mnie odpowiada Tony Bennett,
ale twoja babcia jest starej daty.
Wsłuchaj się w ich głosy.
Niech cię poprowadzą.
Sun Yee, czcigodna pramatko,
usłysz nas.
Przeprowadź ją przez szalejącą w niej burzę.
Głośniej!
Niech duch pandy czerwonej powróci tam,
skąd przyszedł.
Sun Yee.
Dasz radę. Nie poddawaj się.
Nie!
Co się stało?
-Co jest? -Mei-Mei...
Mei-Mei.
Nie martw się. Spróbujemy jeszcze raz.
Mei-Mei?
Zachowam ją.
-Co powiedziała? -Zachowasz ją?
Zachowam ją!
-O nie! -Mei-Mei!
Zatrzymajcie ją!
-Co ty robisz? -Stój!
-Łapać ją! -Nie!
-Puszczajcie! -Co cię napadło?
Trzymajcie ją!
-Mei-Mei! Stój! -Nie rób tego!
Mei-Mei!
Nie!
Idę na koncert!
Wracaj!
Mei-Mei!
Koncert?
Nie!
Katastrofa. Nie do wiary. Ming!
Nie wierzę.
Jak mogłaś do tego dopuścić?
Jest taka nieposłuszna!
Ming, nie martw się.
Jak mogła?
Jak mogła zrobić coś takiego
własnej matce?
Ming?
Mei-Mei!
Przepraszam!
4-Town!
-Mei! -Mei!
-Przyszłaś! -Co ty tu robisz?
Nie mogłam tego zrobić.
Nie mogę żyć bez pandy. Ani bez was.
Mei, wypięłaś się na nas.
Wiem. Przepraszam za to.
Przez całe życie zależało mi na aprobacie mojej mamy.
Bałam się, że ją utracę,
ale jeszcze bardziej boję się, że stracę was.
No to szkoda.
Bo nas straciłaś.
Robaire junior?
-Dogląda go przez całą dobę. -Nie.
Co wieczór śpiewa mu kołysanki!
To nieprawda.
Kłamią.
Proszę. Znalazłam go u Tylera.
4-Town na zawsze?
4-Town na zawsze.
-4-Town na zawsze. -4-Town na zawsze!
Tyler?
Nie! Tyler? Jaki Tyler? Nie znam...
Jesteś fanem 4-Town?
Nie! Przestańcie!
Ja nie mogę!
Witaj w klubie, siostro!
Spadajcie, młotki.
Wystarczy!
Twoja mama pewnie się wściekła.
I co z tego? A co mi zrobi? Da mi szlaban?
4-Town!
-Jedziemy! -Zaczyna się?
Trzymajcie mnie!
Cztery, trzy, dwa, jeden!
Jesteście gotowi?
O raju!
Tak! Z!
Kocham cię, stary!
Jesse!
Toronto! Kto wie, co jest grane?
Mei-Mei!
Nie wierzę!
To część scenografii?
Efekty specjalne?
Ratunku!
Mei-Mei!
Gdzie jesteś?
Mama?
Mei-Mei!
-Zażądam zwrotu za bilet. -O co jej chodzi?
Mei!
-Dopiero się rozkręcali! -Tak się nie robi!
-Mei! -Tata?
Musimy ratować twoją mamę.
Poniosło ją!
Musimy powtórzyć rytuał.
Co się stało? Jest ogromna!
Przecież ci mówiłem.
Ale aż tak?
Mei-Mei!
Ming! To twoja córka!
Mei!
-Puść ją! -Nie rób jej krzywdy!
Podpadłaś, młoda damo!
Mamo! Wypuść mnie!
Kończę tę imprezę
natychmiast!
Wynocha stąd!
Gdzie wasi rodzice?
Ubierzcie się przyzwoicie!
Ty taka nie jesteś!
Właśnie że jestem!
-Mei-Mei! -Mei! Jesteś cała?
Nie jestem już twoją małą Mei-Mei!
Kłamałam!
Co?
Interes z pandą to był mój pomysł.
Impreza u Tylera też!
To ja za tym stałam!
Podobają mi się chłopcy!
I głośna muzyka!
I wygibasy!
Mam 13 lat! Pogódź się z tym!
Rytuał. Ustawcie się.
Mei-Mei, zajmij ją czymś.
Już ja ją czymś zajmę.
Gdzie Jin? Jin!
Mei! Zwab ją do kręgu!
Wracaj tu!
Bo co mi zrobisz?
Masz się za dorosłą?
Chcesz mnie okłamywać?
Obwiniać mnie?
Jak możesz być aż taka
zwyrodniała?
To jeszcze nic!
Pokazać ci?
-Co ty wyprawiasz? -Podoba ci się?
-Przestań to robić! -O co chodzi?
-Przeszkadza ci to? -Przestań!
Dawaj, Mei!
Zapodaj jej swój wielgaśny rewers!
Dajesz!
Zacznijcie śpiewać!
Dziewczęta!
Dość!
Głośniej!
Staramy się.
-Przestań! -Spadajmy stąd!
Chodźcie!
-A masz, mamo! -Nie!
Przestań!
Chciałam tylko
pójść na koncert!
Ja nie chodziłam na żadne koncerty!
Dla mnie rodzina była najważniejsza!
Chciałam być dobrą córką!
Wybacz, że nie jestem idealna!
Że nie potrafię cię zadowolić!
I że nigdy nie będę taka jak ty!
O nie!
Mamo!
Nie!
Mamo! Wejdź do kręgu!
Ocknij się!
Przepraszam!
Mamo? No chodź.
Proszę!
Sun Yee, daj mi moc.
-Ciągnij, Mei-Mei. -Babcia?
Nie zamierzam stracić córki.
Nie stójcie tak!
-Zrób miejsce dla starszych. -Co?
Jesteśmy z tobą!
Co wy robicie? A jak już wam tak zostanie?
Potrzebuje nas!
Jesteśmy rodziną!
Nie gadajcie, tylko ciągnijcie!
Swędzi mnie to futro!
Cicho, Lily!
Głośniej!
Śpiewajcie z głębi serca!
Głośniej! Krąg nie działa!
Mamo?
Mamo? Wszystko w porządku? Musimy...
Mamo?
Przepraszam. To moja wina.
Co się stało?
Zraniłam ją.
Kogo?
Swoją mamę.
Wściekłam się i straciłam panowanie.
Nie chcę już być idealna!
Nigdy jej nie zadowolę.
Ani nikogo.
Znam to uczucie.
Nigdy cię nie opuszcza.
Ale to nieprawda.
Chodź.
Czułam, że wybuchnę.
-Znajdźmy je. -Gdzie one są?
Wreszcie.
Szybciej!
Gdzie się podziewałyście?
Musimy zasuwać!
Dziewczęta.
Przepraszam.
Nie musisz przepraszać.
Jestem twoją mamą.
Niech Sun Yee wskaże ci drogę i uchroni cię od zła.
Pojedynczo, moje drogie. I z życiem.
Czyli co?
Mei-Mei zatrzyma swoją pandę?
To jej życie. Ruszaj.
Idź. Nie martw się.
Nie.
Mei-Mei, proszę. Chodź ze mną.
Zmieniam się, mamo.
Nareszcie odkrywam, kim jestem.
Ale boję się, że przez to się od ciebie oddalę.
Ja też.
Znam cię, Mei-Mei.
Próbujesz wszystkich uszczęśliwić, a dla siebie jesteś taka surowa.
Jeśli to ja cię tego nauczyłam...
to przepraszam.
Nie oglądaj się...
na nikogo.
Im dalej zajdziesz,
tym bardziej będę z ciebie dumna.
Nie będę tego żałować, prawda?
Nazywam się Meilin Lee i odkąd skończyłam 13 lat,
życie nie daje mi wytchnienia.
Ludzie wciąż wspominają „pandamonium” z 2002 roku.
Mama i ja nazywamy to
„burzą hormonów”.
Bez przerwy chce jeść.
Wcinaj, maleńka. Mój ty żarłoku.
Mniam, mniam.
No co? Pan Gao musiał improwizować.
Patrzcie, gdzie ulokował pandę babci.
Pechowa czwórka.
Gotowa?
Do dzieła.
-Witam! Zapraszam do świątyni. -Siemanko!
-Wchodźcie! -Proszę.
Nigdy wcześniej nie mieliśmy takiego ruchu w świątyni.
O ja cię, wyglądasz słodko!
To najstarsza świątynia w Toronto.
I tylko tutaj spotkać można wspaniałą pandę czerwoną.
Odbudujmy SkyDome
Powiedzcie „bambusik”!
Bambusik!
Mei!
-Hejka! -Jesteście!
Siemka!
Gotowa na karaoke?
Jasne.
Pa, mamo! Pa, tato!
Chwileczkę. Chyba tak nie pójdziesz?
Moja panda, mój wybór, mamo.
Wrócę na kolację, dobrze?
Dobrze.
Was też zapraszam.
-Pan Lee ugotuje? Tak! -Nie odmówimy.
Nie objadajcie się tam.
Dzięki za zastępstwo, tato!
Baw się dobrze!
Będę beatboxować. I utlenię sobie włosy.
Fakt...
Czasem tęsknię za tym, jak było dawniej,
ale nic nie trwa wiecznie.
Nie mogę się doczekać nowego albumu.
W każdym z nas siedzi taka bestia.
Owa dzika, odmienna, nieposkromiona część natury.
Wielu z nas boi się ją pokazać.
Ja się odważyłam.
A wy?
Ewa Nowicka
Tato?
Widziałeś gdzieś moją płytę?