Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
ΤΟ NETFLIX KAI Η TYLER PERRY STUDIOS ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΟΥΝ
-Μαντία! Δεν θα το πιστέψεις. -Ναι.
Δεν θα το πιστέψεις.
-Κοίτα τι κάνει ο Μπράουν. -Τι κάνει;
Ετοιμάζεται να κάψει όλη τη γειτονιά, πανάθεμά τον.
Πήγαινε να του πεις ότι βάζει πολύ υγρό αναπτήρα.
Τι έπαθε ο Μπράουν;
Δεν πάω εκεί έξω.
Θα βάλει φωτιά με τα χημικά. Λες να θέλω να καώ στη φωτιά;
Μου συνέβη το 1972 στην πετρελαιοπηγή.
Έκαψα τα αχαμνά μου.
Τζο, αν κάψει το σπίτι, πού θα μένεις εσύ;
Κάτω από αυτό το φουστάνι μαζί με τα μαμούνια.
Δεν ξέρω γιατί σε αφήνω να μένεις εδώ.
Γιατί δεν σε παίρνει να ζεις εδώ μόνη σου.
Πας στοίχημα;
Μπορώ να σε βάλω σε ένα μπαούλο στη σοφίτα
και να παίρνω τη σύνταξή σου
μέχρι να πάρουν χαμπάρι τι διάολο έπαθες.
Έχεις δίκιο. Λέω να πάω έξω.
Ξεκουμπίσου από εδώ.
Κάνε ό,τι σου λέω στο σπίτι μου.
Εγώ πρέπει να κάτσω εδώ να μαγειρεύω λες και είμαι καμιά δούλα.
-Μπράουν; -Ναι;
-Τι στο καλό κάνεις; -Ανάβω φωτιά.
Τη θέλω μεγάλη για το μπάρμπεκιου αποφοίτησης του εγγονού μου.
Για καπνιστά παϊδάκια, χρειάζεσαι μεγάλη φωτιά.
Θα σκοτωθείς μ' αυτό που κάνεις.
Όχι, Τζο. Το κάνεις έτσι…
Έτσι κάνεις το ιερό κρέας. Έχεις φτιάξει ποτέ;
Η φωτιά πρέπει να καίει σαν καμίνι.
-Αυτό πρέπει να κάνεις. -Μπράουν, εσύ θα…
Θα χαλάσεις το παπούτσι μου.
Βάζεις βενζίνη. Το 'χεις χάσει.
Έτσι το κάνεις. Αν δεν θες να βοηθήσεις, πήγαινε μέσα.
Εντάξει. Τέλεια. Θα σε βοηθήσω.
-Έχεις σπίρτο; -Ναι. Πάρε σπίρτα.
-Ευχαριστώ. -Θέλω μια χάρη.
-Τι; -Πες "Δόξα τω Θεώ".
-Δόξα τω Θεώ. -Περίμενε να πάω μέσα.
-Εντάξει. -Ορίστε.
-Δώσ' τα μου. -Εντάξει.
Έτσι φτιάχνεις κρέας. Πρέπει να ραντίσεις.
Θα το νιώθεις στα δάχτυλά σου, Τζο.
-Μέιμπελ! -Θέλει λίγο ακόμα.
Θέλω να σε ρωτήσω κάτι.
Ξέρω ότι θες παϊδάκια, χοιρινό με φασόλια
και διάφορα στο μπάρμπεκιου για το πάρτι αποφοίτησης,
αλλά έχεις όρεξη για ψητό μαύρο;
-Τι; -Ετοιμάζεται να…
Τι διάολο;
Τι σου είπα; Πήρε φωτιά.
Πω, ρε φίλε.
Πήρε φωτιά.
Τι διάολο; Κάτσε, μικρέ.
Ο καριόλης πήρε όντως φωτιά.
Πήρε φωτιά.
Τι διάολο έχεις πάθει;
Να πάρει.
Καίγομαι!
Περίμενε. Έρχομαι.
Εντάξει, θα τον σβήσω.
ΓΕΙΑ ΚΑΙ ΧΑΡΑ
Τι διάολο;
Σου είπα να μη βάλεις το υγρό αναπτήρα, βλάκα.
-Μπράουν; Διάολε. Μπράουν; -Φέρε νερό! Βοήθησέ με!
Διάολε!
-Βοήθεια, καίγομαι! -Θα κάψεις το δέντρο μου.
Για το δέντρο ανησυχείς;
Ας με σβήσει κάποιος!
Πιάσ' τον, τον βλάκα.
-Πιάσ' τον. -Βρήκα φωτιά.
-Βάλ' του τρικλοποδιά. -Γαμώτο, καλά.
Βοήθεια!
Τζο!
Βοήθεια!
Θα μου πάρεις καινούργιο δέντρο.
Δεν θα πάρω δέντρο! Καίγομαι εδώ πέρα.
Ελπίζω να 'σαι στο γκαζόν του Κι.
Μόλις το φύτεψα το δέντρο.
Γαμώτο! Πρέπει να πληρώσω το νερό.
Βούλωσ' το. Διάολε.
Βοήθεια.
Βοήθεια!
Σήκωσέ τον.
Το πιστεύεις ότι αποφοιτούμε;
Ναι, το πιστεύω, φίλε. Κάναμε μεγάλο κόπο.
Εσύ έσκισες.
Κι εσύ το ίδιο.
Εγώ καλούτσικα. Εσύ πήρες την πρωτιά.
Σωστά.
Πάμε στο σπίτι της προγιαγιάς σου. Άντε, πάμε.
Γιατί βιάζεσαι, φίλε; Κοίτα, εμείς…
Το δείπνο είναι στις επτά. Θα φτάσουμε εκεί. Θα είναι τέλεια.
Δεν ξέρω για τη βιασύνη, αλλά ξέρω γιατί καθυστερείς.
-Δεν θες να τους το πεις. -Όχι, δεν θέλω.
Δεν θέλω να σε πιέσω, αλλά είμαστε στο 2021.
Αποφοιτούμε. Πρέπει να το μάθουν.
Το ξέρω, φίλε. Απλώς…
Η οικογένειά μου είναι διαφορετική.
Δες τη δική μου.
Μπαμπάς από τις Δυτικές Ινδίες, μαμά Ιρλανδή,
και μεγάλωνα στην Ολλανδία, όσο ζούσε ο μπαμπάς.
Κι επειδή η μαμά είχε ήδη πεθάνει,
έζησα στην Ιρλανδία με τη θεία μου,
μέχρι που ήρθα εδώ για να πάω στο κολέγιο.
Μιλάς για διαφορετική οικογένεια;
-Ναι. -Ο Ντάβι παίρνει τη νίκη.
-Όντως, με νικάς. Έχεις δίκιο. -Ευχαριστώ.
Θα 'θελα να τους γνωρίσω.
Καλά, ας μη βιαστούμε γι' αυτό.
Εγώ μπορώ να αντιμετωπίσω τους δικούς μου, μα εσύ δεν μπορείς τη θεία σου;
-Αυτό… -Όχι, είναι κάτι εντελώς διαφορετικό.
-Καλά. -Άλλο η μαμά σου.
Είναι πολύ ανοιχτόμυαλη και δεν θα 'χει πρόβλημα.
-Μα ο μπαμπάς μου θα έχει. -Χεστήκαμε για τον μπαμπά σου.
Ντάβι, γιατί μισείς τον μπαμπά μου τόσο πολύ;
Αλήθεια ρωτάς; Με όσα έκανε σ' εσένα και τη μαμά σου;
Γι' αυτό δεν σου λέω ξαναλέω τίποτα.
Δεν ξεχνάς τίποτα.
Κοίτα, θα είναι εκεί απόψε.
Οπότε, σε παρακαλώ, ό,τι κι αν κάνεις, μην το συζητήσεις μαζί του.
Εντάξει; Καλά;
-Έχει ζέστη σήμερα. -Το ξέρω, Κόρα. Εδώ καήκαμε.
-Καήκατε; -Δεν θα πιστέψεις τι έγινε.
Ο Μπράουν παραλίγο να γίνει ψητός.
-Θείε Τζο. -Τι; Διάολε.
Κόρα, δεν θέλω να πάω στην κόλαση.
Με τίποτα. Δεν θέλω να πάω.
Έβαζα φωτιά για να ετοιμάσω το μπάρμπεκιου για το κοτόπουλό μου,
και ανατινάχτηκε, κοπελιά.
-Τι; -Νιώθω άσχημα για τα κοτόπουλα.
-Νιώθω άσχημα. -Μα τι λες;
Λαμπάδιασε.
Θα γίνει μάγκας. Δεν θα ξαναφάει κοτόπουλο.
-Ναι, μα… -Έριξε βενζίνη.
-Τι; -Την έριξε όλη μέσα.
Ήθελα ν' ανάψει για τα καλά, Τζο.
-Για στάσου ένα λεπτό… -Και κάηκες για τα καλά.
-Είσαι καλά; -Ναι. Ευχαριστώ για το ενδιαφέρον.
Καλά είμαι, το γόνατο μ' ενοχλεί λίγο. Θα το κοιτάξω.
-Στον κο Μπράουν μιλάω. Είσαι καλά; -Καλά.
Κόρα. Και ναι και όχι. Δεν είμαι καλά. Είναι σαν να πήγα στην κόλαση.
-Πήγες… -Ναι, στην κόλαση και ήταν η Μαντία εκεί.
Και είπα "Αυτό δεν είναι κατάλληλο μέρος για μένα".
Ορίστε.
Τώρα του φέρνεις νερό.
-Ναι. -Τζο, βούλωσ' το.
Κάηκα ήδη.
-Κόρα. Πώς τα πας; -Μαντία. Παίρνεις τη σακούλα;
Μ' αρέσει το πράσινο φόρεμα. Δεν θα πάρω τίποτα.
Μπορείς να την πάρεις.
Σου μοιάζω με θυρωρό;
Μοιάζεις με δύο ή τρεις θυρωρούς θα έλεγα.
-Μοιάζει με θύρες. -Μπορείτε…
Μοιάζει με άλογο.
Πες κάτι άλλο. Βούλωσ' το επιτέλους.
Σκάσε όσο έχεις τα καρύδια. Θα τα βάλω στον καρυοθραύστη.
-Θεέ μου. -Τζο.
Μαντία, πήγα και ψώνισα ό,τι χρειαζόμαστε.
Πάρε τη σακούλα. Πήγα στην άλλη άκρη της πόλης.
Ξέρω ότι πήγες στην άλλη άκρη.
Όποτε πηγαίνω σε μαγαζί, κάτι έχει καεί ή έχει σφραγιστεί γιατί διαδηλώνουν.
Δεν καταλαβαίνω γιατί δεν έκαψαν τη γειτονιά.
Δεν θέλουμε το μαγαζί.
Πρέπει να κάψουμε τα πάντα στη γειτονιά.
Τζο, τι νόημα έχει να κάψεις τη γειτονιά σου επειδή έχεις θυμώσει;
Τι νόημα έχει αυτό που κάνει η αστυνομία στους μαύρους;
-Να την κάψουν. -Θα τον χτυπήσω.
Ευτυχώς δεν έκαψαν την εκκλησία, είναι στο ίδιο τετράγωνο.
Σωστά. Ευτυχώς που δεν κάηκε η εκκλησία.
-Αλληλούια! -Ναι.
-Αλληλούια! -Ναι!
Ευτυχώς που δεν κάηκε η εκκλησία.
Χαίρομαι που στηρίζεις την εκκλησία.
-Ναι. -Υπέροχα.
-Δεν με νοιάζει η εκκλησία. -Τι;
Είναι δίπλα στην αγαπημένη μου κάβα.
Σε νοιάζει πιο πολύ η κάβα απ' την εκκλησία; Είναι λάθος.
Δεν είναι. Να τι δεν καταλαβαίνεις.
Ο Ιησούς, ο Κύριος, ο Παντοδύναμος Θεός… Έκανε το νερό κρασί.
-Όντως. -Όντως.
Εγώ πάω στην κάβα για το δικό μου.
Δεν θα Τον δοξάσει κανείς;
Τι; Σταμάτα τις ανοησίες.
Πρέπει να ξεκινήσουμε το δείπνο.
Δεν χρειάζεται.
Θα φάμε στο Ρεντ Λόμπστερ απόψε, κι αύριο θα ψήσουμε.
Μου αρέσει το Ρεντ Λόμπστερ. Πηγαίνουμε συνέχεια με τον Μπι.
Ποιος είναι ο Μπι;
Μη σε απασχολεί εσένα.
Φέρε τη σακούλα. Πάμε μέσα.
Η Μέιμπελ προσελκύει τα έντομα;
Δεν το σταματάς αυτό; Φέρτε τα πράγματα απ' το αμάξι.
-Φέρτε τα πράγματα. -Καλή ιδέα.
Έλα. Να τα ξεκινήσουμε.
-Εντάξει. -Εντάξει.
Γρήγορα. Φέρτε τα…
Κύριε Μπράουν, τι συμβαίνει εκεί πίσω;
Ο ποπός σου είναι έξω.
Να γιατί ένιωσα αεράκι.
Πρέπει να έγινε όταν κάηκα. Βλέπεις τίποτα;
Βλέπω τα πάντα.
Μπορείς να δει κάτι;
Ναι. Βάλε κάτι πάνω σου.
Έχεις και τρίχες εκεί πίσω… Να τις ξυρίσεις.
-Βλέπεις κάτι; -Είσαι σαν μπαμπουίνος.
-Βλέπεις; -Έλεος.
Ναι, το βλέπω. Φαίνεσαι χάλια.
Δεν ξέρω πώς χώρεσε καρέκλες στο αμάξι.
-Στην εκκλησία… -Πάρε τα ψώνια.
Φέρνω τις σακούλες.
Βάλ' τες στην πίσω αυλή.
Εντάξει. Τζο, γιατί δεν μου είπες ότι είναι έξω ο κώλος μου;
Δεν κοίταξα για να μη μου βγουν τα μάτια…
Καλά.
Τώρα που το σκέφτομαι, έχω βγάλει τα μάτια με κάνα δυο.
Γιατί σκύβεις συνέχεια…
Προσπαθώ να τα πιάσω.
Θα με κάνεις να κάνω εμετό. Θα κάνω εμετό.
Φέρε τις καρέκλες. Άνοιξε τες.
Κάν' το εσύ. Δεν μπορώ να σε βλέπω.
-Αλλά εσύ δεν… -Σιωπή.
-Τι; -Σιωπή.
-Μυρίζει καγιούν εδώ. Τι μαγειρεύετε; -Γεια.
-Γεια σου, μωρό μου. Πώς τα πας; -Ωραία.
Γεια σου, μωρό μου, με λένε Τζο. Είμαι Αιγόκερως.
Είμαι ο κος Μπράουν. Είμαι…
Μαλάκας.
-Λέων. -Είναι Λέων.
Πώς είστε, κύριε Μπράουν και κύριε Τζο;
Στάσου, ξέρεις το όνομά μου;
Φυσικά.
Ναι, από εδώ η Σίλβια.
Σωστά, μωρό μου, συγγνώμη. Απ' το Coachella ή…
-Όχι. -Όχι. Απ' το Superbowl;
Το Σαββατοκύριακο All-Star.
-Είσαι πολύ σέξι. Πώς σε λένε; -Θα ξεράσω.
-Τζο. -Μακάρι…
να ήμουν καθρέφτης
για να βλέπω τον εαυτό μου μέσα σου.
-Σοβαρά μιλάει; -Σταμάτα, σε παρακαλώ.
-Τζο; -Τι;
-Είναι η μικρανεψιά σου. -Τι συμβαίνει;
Είναι συγγενής σου.
"Η μικρανεψιά μου;" Τι είναι αυτό;
Είμαι από την Αλαμπάμα. Μετά την κόρη, δεν έχει σημασία.
-Αν είναι ξαδέρφη, είσαι εντάξει. -Θεέ μου.
Τζο, αυτό είναι γελοίο.
-Πηγαίνετε μέσα. -Δεν ήρθα για αιμομιξία.
-Τα λέμε. -Χαίρομαι που σε βλέπω.
Πηγαίνετε μέσα. Μπείτε μέσα.
Γαμώτο, για δες, περπατάς σαν…
Γαμώτο, Μπράουν! Διάολε! Να πάρει!
Τι;
Να πάρει.
-Γεια! -Για δες την.
-Για δες. -Γεια, μωρό μου. Πώς είσαι;
-Γεια, μαμάκα! -Γεια!
Κάθισε, Σίλβια.
Ευχαριστώ.
Στις ομορφιές σας είστε. Και οι δύο.
-Ευχαριστούμε. -Ήρθατε μαζί;
Ναι. Της είπα ότι δεν χρειαζόταν, αλλά επέμενε να με πάρει.
Δεν ήθελα να έρθεις μόνη με το παλιάμαξο.
-Τι γλυκό. -Ευχαριστώ.
-Πολύ γλυκό! -Εγώ είμαι δω.
-Αυτό θα πει καλή φιλενάδα. -Σωστά.
Σε προσέχει.
-Πολύ γλυκό. -Ευχαριστώ για τη φιλοξενία.
Παρακαλώ.
Μπορείς να έρχεσαι όποτε θες, μέρα ή νύχτα.
Αρκεί να μη μείνεις πολύ. Φεύγεις μετά την αποφοίτηση, έτσι;
-Ναι. -Ωραία. Αμέσως μετά, έτσι;
-Μόλις τελειώσει, φεύγετε όλοι. -Μαντία!
Είναι εδώ η Έλι;
Τηλεφώνησε και είπε ότι έρχεται,
μόλις τώρα τελείωσε τη δουλειά.
Ανησυχώ που η αδερφή μου είναι μπατσίνα, με όσα συμβαίνουν.
Κι εγώ, γλυκιά μου. Ανησυχώ για εκείνη.
-Ξέρετε τι ανησυχεί εμένα; -Τι;
-Μ' ανησυχεί που θα έρθει. -Γιατί;
Με τόσα εντάλματα, όταν τη βλέπω, ανησυχώ.
Θα πω "Μωρό μου, μην έρθεις εδώ.
Θέλω αγκαλιά, αλλά μη με ψάξεις".
Ξέρω πως είναι κόρη σου, αλλά Παναγιά μου βόηθα.
-Μα σε προσέχει. -Όχι, έχω πάρα πολλά εντάλματα.
Η Σίλβια είναι δικηγόρος. Μπορεί να βοηθήσει.
Ναι.
Πήγε να με βοηθήσει ο Μπράουν, και πήγα στο δικαστήριο
και μου είπαν ότι έπρεπε να πληρώσω, πώς το είπαν, πρόστιμο.
Να πληρώσω πρόστιμο.
Να πληρώσω πρόστιμο για να πάρω άδεια οδήγησης
για να κάνω ασφάλεια;
Αφού αγόρασα το αμάξι;
Δεν θα πληρώσω πρόστιμο…
Όχι. Δεν πληρώνουμε πρόστιμα.
Πρέπει να με πιάσουν πρώτα.
Γέρασες πια γι' αυτά τα πράγματα.
Μερικές φορές, χρειάζεσαι λίγη συγκίνηση. Να κάνεις τρέλες.
Δεν θέλω να πεθάνω γριά. Αυτό με κρατάει νέα.
-Να με κυνηγά η αστυνομία. -Τι;
-Ναι. -Αυτό είναι το κόλπο;
-Ναι. Αυτό κρατάει την καρδιά σου δυνατή. -Μην την ακούς.
-Είσαι συνέχεια έτσι. -Μην ακούς.
-Εσύ άλλα μου έμαθες. -Μην ακούς εσύ.
-Θέλω εντάλματα κι αθλητικά παπούτσια. -Έτσι.
Πήρα τον Τιμ, και είπε ότι έρχεται κι αυτός.
Ναι, το εγγονάκι μου.
Το μωρό μου αποφοιτά. Το πιστεύετε;
Θέλει ν' ανακοινώσει κάτι στην οικογένεια όσο είναι εδώ…
-Τι λες να είναι; -Δεν έχω ιδέα, αλλά…
Σίγουρα θα 'ναι κάτι καλό. Ο Τιμ είναι καλό παιδί.
-Η μαμά του έκανε καλή δουλειά. -Ναι.
Παρά τον μπαμπά.
Μη μιλάς γι' αυτόν.
Μια που το 'πες, πώς είσαι μετά το διαζύγιο;
Θεέ και Κύριε.
Ξέρουμε πως ήταν άσχημο.
-Καλά είμαι. -Ωραία.
-Σίγουρα; -Πολύ καλά. Ναι.
Γιατί μετά το διαζύγιο φαινόσουν χάλια.
-Μαντία! -Τι; Απλώς φαινόταν χάλια.
Ξέρουμε πως ήταν άσχημο.
Είμαι καλά. Είμαι όντως.
Η Σίλβια με υπερασπίστηκε,
και χωρίς αυτήν δεν ξέρω πού ή τι θα ήμουν τώρα.
Μακάρι να μπορούσα να πάρουμε κι άλλα, μα…
Σου είπα ότι δεν θα έκανε σωστή δουλειά.
Τι εννοείς;
Πώς να γίνει σωστά μέσα απ' τα δικαστήρια;
Αν πας δικαστήριο, σου λένε τι να κάνεις.
Πώς αποφασίζει ένας δικαστής τι μπορείς να κάνεις;
Όχι στον δικαστή. Δεν συμφωνώ με τον δικαστή.
Έπρεπε να έρθεις σ' εμένα. Θα είχες πάρει τα μισά.
Θα είχες πάρει τον μισό καναπέ… Ρώτα όποιον θες…
Το 2004, τα κανόνισα όλα με το πριόνι.
-Ρώτα όποιον θες. -Ξέρω.
Υπάρχει νόμιμος τρόπος και αυτός της Μαντίας.
Ακριβώς.
Σωστά.
Μην ακούς τις… Μην το κάνεις.
Φαίνεται πως το διαζύγιο δεν σ' έχει επηρεάσει καθόλου.
-Χαίρομαι πολύ για σένα. -Καμία ενόχληση.
-Όντως. Φαίνεσαι πολύ καλά. -Όχι.
-Μα φαίνεται καλά. -Όχι.
-Τι; -Καλά φαίνεσαι, μα κάτι…
Τι;
Όταν παίρνεις διαζύγιο και περνάς δύσκολα,
και δείχνεις τόσο καλά, έχεις βρει κάτι άλλο.
Θες να ξεπεράσεις κάτι κι ανοίγεις τα πόδια σε έναν άντρα.
Μαντία!
Θα λέω ό,τι θέλω.
Τόσα λεφτά έδωσα στο κορίτσι για να σπουδάσει ο μικρός.
"Τόσα λεφτά";
Ναι, έδωσα…
Πόσο ήταν; Πρέπει να κάνω τον λογαριασμό.
-Κάνε τον λογαριασμό. -Ήταν 37,95 δολάρια.
Τόσα σου έστειλα για να τον σπουδάσεις.
Τι να κάνει με 37 δολάρια;
Το θέμα είναι πώς τα βγάζει κανείς.
-Κατάλαβα. -Ελάτε, τώρα.
Ας ετοιμαστούμε για αύριο.
Κάτσε εσύ. Είσαι πολύ όμορφη. Ετοίμασε τις ντομάτες.
-Βοήθησε τη μαμά σου. -Θα τις κόψω.
Ετοιμάστε τα.
-Έχεις δίκιο. -Θα κόψω τις ντομάτες.
-Γεια. -Γεια!
Γεια.
-Γεια σου, μαμά. -Γεια, μωρό μου.
Τιμ. Γεια σου, Ντάβι.
-Για δες τους. -Πώς τα πας;
-Γεια. -Χαίρομαι που σε βλέπω!
Κοίτα το μωρό μου.
-Πόσο χαίρομαι. -Έλα εδώ.
-Τι κάνεις, γλυκέ μου; -Γεια.
-Γεια σου, μαμά.
Είναι πολύ όμορφοι.
Αυτό είναι το μωρό μου. Ο απόφοιτος.
Βγάλ' τους φωτογραφία.
-Αμάν. -Υπέροχα.
Ο πρώτος στο έτος του.
Ναι!
Χαίρομαι πολύ που είσαι εδώ, Σίλβια.
Ευχαριστώ για όσα έκανες γι 'αυτήν.
Σταμάτα. Δεν χρειάζεται να με ευχαριστείτε συνέχεια.
Εγώ χρειάζομαι.
Τιμ, είμαι πολύ περήφανη για σένα.
Τόσα λεφτά που ξοδέψαμε για να σπουδάσεις.
-Κοίτα να γίνεις κάτι. -Ναι. Θα γίνω. Το υπόσχομαι.
Το καλό που σου θέλω.
Σε πιστεύω τώρα.
Θυμάστε τον Ντάβι;
-Ντάβι τον λένε; -Ναι.
Εγώ τον φώναζα Ντέιβι. Συγγνώμη.
-Χαίρομαι που σας βλέπω, δις Λόρα. -Κι εγώ.
Έχω μια ερώτηση.
-Τι είναι; -Τι κάνουν τόσοι μαύροι εδώ;
-Ανθρωποκτονία; -Όχι…
Πηγαίνετε σπίτια σας.
Θείε Τζο, τι 'ναι αυτά που λες; Τελειώσατε με όλα έξω;
Έκανα ό,τι μπορούσα. Δεν άντεχα να βλέπω τον κώλο του Μπράουν.
Τον έστειλα σπίτι.
Ο Μπράουν πήγε σπίτι να βγάλει την κάπνα.
Κάπνα νομίζω πως ήταν.
Δεν ξέρω αν ήταν κάπνα.
Τον ξέρω καιρό. Υπάρχει λόγος που τον λένε Μπράουν.
Θεέ μου.
Γεια σου, θείε Τζο.
Ξέρω ότι δεν πρέπει να έρχεσαι εδώ με τη στολή.
Μπορεί να φορέσει τη στολή της αν θέλει.
Είναι αστυνομικός και με κάνει περήφανη.
Ευχαριστώ, μαμά.
Παρακαλώ, γλυκιά μου.
Εσύ φταις που όλοι φτάνουν στο τέλος του δρόμου,
κάνουν όπισθεν, και γυρνούν πίσω.
Έτσι κάνουν. Κάνουν όπισθεν μόλις δουν περιπολικό.
Τρακάρουν στύλους, τα πάντα για να ξεφύγουν. Τα ξέρω εγώ.
Πήγαινε βγάλε τη στολή και πάρε το περιπολικό
πριν σκοτώσουν κανέναν στη γειτονιά.
-Σήκω φύγε από δω. -Δεν κάνω ρούπι, θείε Τζο.
Αν δεν έρθει το βαποράκι να μου φέρει το χόρτο μου, θα 'χουμε θέμα.
Θα έρθει ο Φρέντι; Πες του να φέρει τέσσερα…
Θα σου πω αργότερα.
Απομάκρυνε το περιπολικό.
Μπορώ να σε συλλάβω.
-Θα σε τρελάνω στη διαμαρτυρία. -Για ποιο λόγο;
Παραβίαση των πολιτικών μου δικαιωμάτων στις 6 Ιανουαρίου στο Καπιτώλιο.
Μπορώ να καπνίζω χόρτο.
-Αν το χόρτο είναι καλό. -Τι;
-Πες του να 'ρθει να με βρει. -Τι θα κάνεις;
-Απλώς φέρ' τον. -Μην απειλείς το βαποράκι μου.
-Θα σου δείξω τι… -Απειλείς το βαποράκι μου.
Μα, θείε Τζο, είναι αδίκημα. Το χόρτο είναι παράνομο εδώ.
Έχω συνδρομή.
Νομίζω πως εννοείς συνταγή, σωστά;
-Σωστά. -Ποιος διάολο είναι αυτός;
Ο Τιμ είναι.
Ο μορφωμένος που τιμούμε.
Μην τον διορθώνεις. Είναι χαζός.
Ξέρω τι είπα. Μη με διορθώνεις, επειδή πήγες στο κολέγιο.
Ξέρω τι λέω, γαμώτο. Έχω συνδρομή.
Πρώτος στο έτος μου.
Πάρε πρώτος πόδι από εδώ, πριν τις φας.
Τι έχεις πάθει, θείε Τζο;
Εσύ, μετακίνησε το διαολεμένο αμάξι τώρα.
Δεν πρόκειται.
Και πες στο βαποράκι σου να με βρει.
Ξέρεις τι θα κάνω;
Θα μετρήσω τους μπάφους μου κι αν έχω λίγους και ξεμείνω
επειδή είσαι εδώ με τη στολή σου…
-Θα έχουμε πρόβλημα. -Ξέρεις κάτι;
-Πάω να αλλάξω. -Καλά.
-Αλλιώς θα συλλάβω κανέναν. -Λυπάμαι πολύ.
-Αυτός είναι ο θείος Τζο. -Ναι, ο θείος Τζο.
Έλα να δεις. Θείε Τζο;
Πώς τα πας;
Μέτρια. Τα αχαμνά δεν δουλεύουν, μα προσπαθούν.
Βγάζουν λίγο μια στο τόσο για να χαρεί.
Δεν χρειαζόταν να το μάθω αυτό.
Τι ρώτησες αν δεν ήθελες να μάθεις;
-Σωστό. -Εντάξει.
-Ο φίλος μου, ο Ντάβι. -Γεια σας, κύριε.
Πάρε το χέρι σου. Δεν ξέρεις για τον COVID-1920;
Προσπάθησα να σου το πω.
Γιατί μιλάς έτσι αστεία;
Είμαι από την Ευρώπη.
Ώστε έτσι; Γι' αυτό φοράς τόσο στενό παντελόνι;
Τι; Μικρέ, βλέπω το καμηλό σου.
-Έτσι τα φοράει η γενιά μας. -Έτσι τα φοράει η γενιά σας. Μάλιστα.
Η γενιά σας κάνει τα καρύδια μοσχοκάρυδο σε σκόνη.
Στην εποχή μου είχαμε καρύδια, κότσια, αχαμνά.
Τώρα όλοι έχουν σκόνη. Κανείς δεν έχει κότσια.
Όλοι έχουν αφυπνιστεί. Ξαναπέστε για ύπνο.
Εντάξει. Δεν αφήνεις ήσυχο τον συγκάτοικό μου;
Ώστε είσαι… Είναι συγκάτοικός σου;
-Ναι. -Στον ίδιο κοιτώνα στην εστία.
Ο θείος σου ο Πίτσις μοιραζόταν κι αυτός δωμάτιο.
Για περίπου 40 χρόνια μοιραζόταν τον κοιτώνα με τον τύπο στην εστίαση.
Του άρεσαν τα στενά. Είχε κι εκείνος καμηλό.
Τζο, άσε τα παιδιά ήσυχα.
Ανεβάστε τις βαλίτσες επάνω.
Μη μιλάτε στον ανόητο.
-Εμπρός. Να οι βαλίτσες. -Μάλιστα.
-Εντάξει. -Ανεβείτε.
Μη χτυπήσετε.
Μη σπάσετε κανένα νύχι.
Μην πιέσεις το καμηλό σου.
Τι σκατά έχουν πάθει;
Γεια χαρά!
Η Μπαμ.
Ναι. Γεια σας.
-Γεια! Χαίρομαι που σε βλέπω, Μπαμ. -Γεια.
Κι εγώ χαίρομαι. Θέλω να καθίσω. Πονάω.
-Κάθισε εκεί. -Ευχαριστώ που ήρθες, θεία Μπαμ.
Ευχαριστώ για την πρόσκληση. Εδώ έξω θα 'μαστε;
-Τότε, θα κάτσω εδώ. -Κρατήσου.
Ναι!
Το ήξερα ότι θα ήταν κι αυτή εδώ.
-Σιλ. Για δες εδώ. -Γεια, θεία Μπαμ.
-Ακόμα όμορφη. Ναι, είσαι ακόμα όμορφη… -Ναι.
Κι ακόμα πονηρή.
-Και σου πάει πάρα πολύ. -Ευχαριστώ.
Είστε όλες όμορφες.
-Ακόμα και η μαμά σου ήταν όμορφη. -Ναι, αλλά ήταν τσούλα.
-Ήταν. -Απλώς λέω. Δεν με αφορά.
Κάποια κάλεσε έναν άντρα.
Τον καινούργιο που βλέπεις;
Όχι. Πολύ καινούργιος για να 'ρθει.
Δεν μιλάω για μένα. Μιλάω για τη Λόρα.
-Βγαίνεις με κάποιον, μωρό μου; -Όχι, μιλάει για τον Ρίτσαρντ.
Τι; Μαντία, ηρέμησε.
Είστε πάλι μαζί;
Όχι βέβαια.
-Αλλά είναι ο πατέρας του Τιμ. -Σωστά.
Κι ο Τιμ ήθελε να έρθει, και δέχτηκα.
Όχι. Σκέφτηκε κανείς να με ρωτήσει;
-Είναι το σπίτι μου. -Μαντία…
Θα τον αφήσεις να έρθει;
Αυτός σε άφησε στην ψάθα. Κι έπρεπε να σε φροντίσω εγώ.
Σου έδωσα 37 δολάρια για να σπουδάσεις τον μικρό.
Και θα έρθει εδώ ενώ δεν κάνει τίποτα για σένα;
-Μαντία, εσύ… -Να μην έρθει κοντά μου.
Να μείνει μακριά μου ο άτιμος!
Μόνο αυτό λέω.
Λυπάμαι.
Ναι!
Νόμιζα ότι ήσουν κουρασμένη.
Πάψε.
-Τιμ; -Ναι;
Λοιπόν,
ποιος είναι αυτός εδώ, Τιμ; Που 'ναι σαν λιχουδιά.
-Μπαμ. -Θεία Μπαμ.
Αφήστε με ήσυχη. Ξέρετε ότι μ' αρέσουν ωραία και μικρά.
-Γεια, είμαι ο Ντάβι. -Ο Ντα…
Και είναι και Γάλλος.
-Τι; -Νταβί.
Είμαι Ιρλανδός και Ολλανδός.
Ολλανδός προφέσορας. Μπορείς να γίνεις το γούρι μου.
-Μπαμ. -Κι εγώ θα είμαι η μικρή Ολλανδέζα.
Ποιος άφησε την αυλόπορτα ανοιχτή;
Τζο!
Ήταν ό,τι πιο γλυκανάλατο έχω ακούσει. Χειρότερο κι απ' τα δικά μου.
Να την προσέχεις.
Μπα. Εσείς δεν χρειάζεται να προσέχετε.
Τέλος πάντων.
-Θείε Τζο. -Εντάξει, τώρα. Ελάτε.
Και να κλείνετε την πόρτα! Όλα εγώ πρέπει να τα κάνω;
Όταν βγαίνετε, κλείνετε την πόρτα!
Τζο, σκάσε. Δεν πληρώνεις λογαριασμούς.
Εσείς πηγαίνετε.
-Θα ετοιμαστούμε για το δείπνο. Εντάξει; -Εντάξει.
Εντάξει, λοιπόν, τα λέμε.
Μπαμ, πού πας;
Πηγαίνω εδώ μέσα, στο μέλλον μου.
Τέλος πάντων.
Στο "μέλλον" σου;
-Άσ' την. Είναι φτιαγμένη. -Ναι.
-Δεν έχω χρόνο για εσάς. -Τι;
Τι διάολο κάθεστε και με κοιτάτε;
Τιμ;
-Ποιος είναι; -Τιμ;
-Θεέ μου. -Θεία;
-Ναι. -Γεια.
-Γεια, Τιμ. -Γεια.
Τιμ. Συγχαρητήρια, μωρό μου. Αυτό είναι για σένα.
Ευχαριστώ.
Δεν έχει λεφτά μέσα.
Το άνοιξε σαν να είχε λεφτά, έτσι δεν είναι;
Ήμουν έτοιμος.
Αλλά αν μπορούσα, θα δίπλωνα εγώ και θα έμπαινα στον φάκελο για δώρο.
Μπαμ, ούτε σε φορτηγάκι δεν μπορείς να μπεις.
Ρώτα τον μπαμπά σου πού μπορώ να μπω.
Ναι. Δεν θα το ήξερε. Ο μπαμπάς μου ήταν νταβατζής.
Γιατί κάνεις ματάκια και φτιάχνεις τα μαλλιά σου;
Μπαμ, λάθος πόρτα χτυπάς.
Σε βγάζω εκτός. Κάνε ησυχία.
Σιωπή, κακιασμένε.
Λοιπόν, παιδιά, λέτε να καταφέρω να χωρέσω εδώ;
-Να… -Μάλλον μπορώ.
-Για να δω. -Μάλλον μπορώ.
Ίσως μπορέσω. Θα βάλω αυτό εδώ.
Εντάξει.
-Για κοίτα. -Ναι.
Κατέβηκα.
Στριμώχτηκα μια χαρά, έτσι;
Σαν μήλο που προσπαθεί να περάσει από τη βελόνα.
Μην κάθεστε έτσι. Ανοίξτε τα πόδια.
Ανοίξτε τα. Αερίστε τα όλα.
Αερίστε τα όλα.
-Ωχ. -Τι διάολο;
Αν ήμουν πέντε χρόνια μεγαλύτερη…
Τι διάολο λες;
Τότε ξεκινάει η διπλή σύνταξη.
Μπα;
Από τότε που δούλευα στο ταχυδρομείο, που έγλειφα γραμματόσημα.
Διάολε.
Μετά, στο μαγαζί με είδη πάρτι, φούσκωνα μπαλόνια με το στόμα.
Που λέτε,
έγλειφα και φούσκωνα και φούσκωνα και έγλειφα
για περίπου δέκα χρόνια.
-Και είμαι και πολύ καλή. -Εντάξει.
Δεν ξέρω γιατί έχω ανάψει. Θέλω να πάω να στείλω γράμματα.
Εντάξει.
Να σου γλιτώσω λίγο χρόνο, εντάξει;
Μοιράζονται διαμέρισμα.
Είστε συγκάτοικοι;
-Ναι. -Είστε απλώς συγκάτοικοι.
-Μπαμ; -Ναι;
Θυμάσαι που ο Πίτσις και ο Χάρολντ μοιράζονταν ένα διαμέρισμα για 40 χρόνια;
Μάλιστα.
Θυμάσαι που σου το είπα; Ήθελες να αγοράσεις έναν σκαραβαίο;
Ναι.
Και είπα "Μην το πάρεις,
γιατί έχει τον κινητήρα πίσω.
Εκεί έχει όλη την ισχύ".
Στο πίσω μέρος.
Κατάλαβες.
-Εντάξει. -Λυπάμαι.
-Λοιπόν… -Ναι.
-Εγώ λέω να πάω στην "πίσω" αυλή. -Ναι.
-Ναι. Λέω να πάω. -Ευχαριστώ για την κάρτα.
-Εντάξει. -Ξέρουμε.
-Τζο; -Ναι;
Καλή τύχη.
Δεν έχω τίποτα να τους πω.
Τι διάολο κοιτάτε;
-Απλώς… -Ναι.
-Εντάξει. -Εντάξει.
Τέλεια. Θα σας δώσω ένα μάθημα ζωής.
Το πρωί, ο ήλιος θα ανατείλει,
και αν δεν ανατείλει,
θα έχετε πεθάνει.
Ορίστε. Αυτό έχω μόνο.
Αυτή είναι η οικογένειά μου.
Ναι.
Για όνομα του Θεού, μαμά, μη μας ρεζιλέψεις.
Εγώ;
Το εννοώ.
Δεν θα το κάνω.
Χτύπα την πόρτα.
Συγγνώμη.
Γουακάντα για πάντα!
-Ποια νομίζει ότι είναι; -Σωστά.
-Γεια. -Γεια.
Είμαι η Κάθι Μπράουν. Από δω η μητέρα μου, η Άγκνες.
-Γεια σας. -Χαίρετε. Γεια σας.
Μισό λεπτό. Για πού το βάλατε;
-Τι διάολο; -Μπήκαν μέσα. Δεν ξέρω.
Πώς είστε;
Πώς μπήκατε στο σπίτι μου; Τι διάολο;
Κάνετε απογραφή;
Όχι.
"Απογραφή";
Είσαι μεγαλόσωμη.
-Τι; -Μαμά!
Απλώς λέω. Είναι μεγαλόσωμη γυναίκα, το εννοώ.
Είναι λίγος ο αέρας εκεί πάνω;
Διάολε! Ποια είναι αυτή; Ας μου πει κάποιος ποια είναι;
Τι θα θέλατε;
Ήρθαμε να κάνουμε έκπληξη…
-Ντάβι! -Ξαδέλφη Κάθι!
Θεία Άγκνες.
-Τι κάνετε εδώ; -Ήρθαμε για την αποφοίτησή σου.
Φυσικά. Έπρεπε. Για χάρη του παππού σου.
Τέλεια. Τι έκπληξη!
Έκπληξη.
Τέλεια. Αυτό…
Δεν ήθελα να τη ρίξω και να σπάσουν τα κόκαλά της.
Καλά είμαι.
-Μαντία; -Τι; Ήταν βαριά. Να πάρει.
-Πώς ήξερες ότι είμαι εδώ; -Γι' αυτό έκανα τόσες ερωτήσεις.
Αλήθεια; Δεν υποψιάστηκες τίποτα;
-Και ήρθαμε από το Δουβλίνο. -Τι είπε;
Με τριχοπλάνο.
-Ναι. -"Τριχοπλάνο";
-Τι είναι αυτό; -Δεν ξέρω.
Εσύ θα είσαι ο Τιμ.
-Ναι. -Γεια σου.
-Χάρηκα. -Ο Ντάβι μάς είπε πολλά για σένα.
-Παρομοίως. -Ναι, έχω. Κι αυτή είναι η οικογένειά του.
Χαίρω πολύ.
Φαίνεστε σαν να σας πήραν τα βρακάκια.
Τι; Ξέρω πολύ καλά τι είπε, Τζο!
Την άκουσα. Τι είπε;
Περίμενε ένα λεπτό, διάολε.
Τι είπες μόλις τώρα, πανάθεμά σε;
-Μας είπε αραπάκια. -Είπα κάτι κακό;
Δεν ξέρεις αν είπες κάτι κακό;
Ναι, είπες κάτι κακό εδώ μέσα!
Όχι, είπε "βρακάκια".
-Άκουσα να λέει ότι είμαστε από "α". -Όχι.
Δεν είπε αυτό.
Μη μου λες ότι δεν άκουσα ό,τι άκουσα.
Είπε ότι είμαστε αραπάκια.
-Όχι. "Βρακάκια". Β-Ρ-Α-Κ. -Ναι.
Μη μας λες αραπάκια.
Περίμενε, είναι "βρακάκια". Εσώρουχα.
Ναι. Είπα "βρακάκια". Αυτό είναι βρακάκι.
Ωχ!
Μόλις μου έδειξε το βρακί της.
Σαν να με άναψε λιγάκι.
-Πώς ήταν; -Σαν βρακάκι.
Δεν ξυρίζεται.
Το μαύρο είναι μαύρο. Εντελώς μαύρο.
Μαύρο. Κακό σκυλί.
Συγγνώμη, δεν πρόλαβα να συμμαζευτώ.
Μοιάζει με άνοιγμα σε στρώμα. Συγγνώμη.
-Πες τo κιλότα ή κάτι τέτοιο. -Έτσι μπράβο.
Δεν είναι κιλότα. Είναι βράκα για μεγάλο κώλο.
Απλώς…
Υπάρχει γλωσσικό χάσμα. Αυτό είναι όλο.
Το "γλωσσικό χάσμα" θα σε σκότωνε. Να προσέχεις.
-Μην το ξαναπείς αυτό. -Ξέρεις, εγώ…
-Δεν θα το ξαναπεί. Έτσι, μαμά; -Καλύτερα όχι, Κάθι.
-Ή πώς σε λένε. -Δεν θα το κάνω. Συγγνώμη.
Ωραία, τώρα τα ξεκαθαρίσαμε.
Είναι ξεκάθαρο, Κόρα;
Είναι στ' αλήθεια, Κόρα;
Ναι, είναι ξεκάθαρο, Μαντία. Είναι ξεκάθαρο, θείε Τζο. Ήταν λάθος.
Νιώθω ακόμα προσβεβλημένος που με είπαν αραπάκι στο σπίτι μου γεμάτο αραπάκια.
Ηρέμησε, θείε Τζο.
Θα πηγαίναμε για φαγητό με τα παιδιά στο Ρεντ Λόμπστερ.
Θα θέλαμε πολύ να έρθετε.
Κόρα, περίμενε.
Τώρα θέλεις να κάτσω σε τραπέζι με λευκούς απ' την Ευρώπη-ο;
Και πρέπει να κάτσω με μια αστυνομικίνα απ' το τμήμα;
Θα σου πω εγώ τη μαύρη αλήθεια.
Όχι!
-Είπε "μαύρη αλήθεια". -Με συγχωρείτε.
Γιατί είπε "μαύρη αλήθεια";
Ήρθαμε να γιορτάσουμε την αποφοίτηση του ανιψιού μας.
Αύριο θα 'ναι ένα περήφανο αγόρι.
Τον είπε περήφανο αγόρι.
Τώρα τον είπε περήφανο αγόρι.
Όχι, διάολε!
-Ηρέμησε. Η πίεσή σου! -Πρέπει να φύγω.
Πάω να στηρίξω. Θα δείξω τη μαύρη υπερηφάνεια μου.
Ό,τι μαλακία έχω, θα τη φορέσω.
Μπορούμε να μείνουμε σε ξενοδοχείο.
Όχι. Μαντία;
-Τι; Καλά. Εντάξει. -Λένε ότι…
Κάνατε τόσο δρόμο από το Ιράν. Ελάτε να χαλαρώσετε.
Ιρλανδία.
Θα με διορθώνει για ό,τι λέω;
Ξέρω τι είπα. Είπα Ιράν.
Το ίδιο είπα κι εγώ. Δεν ξέρεις από πού είσαι;
-Θα έρθετε μαζί μας; -Βεβαίως.
Τέλεια. Φεύγουμε.
Πας να με διορθώσεις όταν λέω το Ιράν σωστά.
-Θα τα πούμε εκεί. -Εντάξει.
-Εντάξει. Εγώ μπροστά. -Θα έρθεις μαζί μου, θεία Μπαμ.
Γιατί νιώθω ότι με κάλεσαν στον μυστικό δείπνο;
Έρχομαι.
ΡΕΝΤ ΛΟΜΠΣΤΕΡ
Τι; Άγκνες;
Ναι. Άγκνες Μπράουν.
Τι μου λες! Κι εγώ είμαι Μπράουν.
-Αλήθεια; -Ναι.
Όχι, εσύ είσαι πιο μαύρος.
Μαμά, είναι ο κύριος Μπράουν.
Ναι. Βέβαια. Ίσως είμαστε συγγενείς.
Πάψε!
Για δες. Που φαίνεσαι όπως φαίνεσαι.
Φαίνεται πως η θεία σου η Άγκνες και ο κύριος Μπράουν τα βρήκαν.
Έτσι φαίνεται.
Κύριε Μπράουν, χαίρομαι που τα πάτε καλά.
Ναι, Κόρα. Μιλάω διάφορες γλώσσες.
Μιλάω αρχοντικά, απλοϊκά, εβραϊκά, ειδικά. Τα μιλάω όλα, Κόρα.
Μιλάει αγγλικά, κύριε Μπράουν.
Τα μισά που λέει δεν τα καταλαβαίνω.
Κοιτάζω και γελάω. Λέει πράγματα που δεν ξέρω.
Για δες εδώ, Κόρα.
-Δεν καταλαβαίνω λέξη απ' όσα λέει. -Το ξέρω.
Αγγλικά μιλάει;
Ναι, μα πρέπει να ακούς πολύ προσεκτικά.
Τα αυτιά μου δεν ακούν τόσο γρήγορα.
-Κόρα, έπεσε το ζάχαρό μου. -Για να δω…
Πέφτει το ζάχαρό μου
όταν ενθουσιάζομαι ή αγχώνομαι.
Πιάσε την τσάντα της Μαντία. Θα δω αν έχει ζάχαρη.
-Συνήθως… -Δεν σου την έδωσα εγώ.
Μου την έδωσες. Θα έχει κανένα γλυκό.
Δώσε μου κάτι, Κόρα. Σβήνω.
Χάνομαι.
-Ορίστε, πάρε. Γρήγορα. -Δώσε μου λίγες.
-Πριν γυρίσει από την τουαλέτα. -Γρήγορα.
Εντάξει, καλά. Ναι.
-Πάρε σοκολατάκι. -Πριν το δείπνο;
Ναι. Θα καθαρίσει τον κιονίσκο σου.
Δεν ασχολούμαι με αρχαία.
Εννοεί τον ουρανίσκο σου.
-Μάλιστα. -Ναι.
-Χρειάζομαι λεξικό. -Όχι, η άρθρωσή σου είναι μια χαρά.
Εμπρός, πάρ' την. Φα' την απλώς.
-Γρήγορα. -Ευχαριστώ.
Ναι. Κόρα, είναι τραγανή.
Σου αρέσει;
-Τι έχει μέσα; -Πώς;
-Μέσα. Τι είναι αυτό; -Καρύδια.
-Πέτυχες καρύδι; -Απέτυχα.
-Αρκετά. -Τι είπε;
Δεν ξέρω. Κάτι για τα καρύδια του.
Προφανώς, τρώνε σοκολάτα πριν το δείπνο. Θέλεις λίγη;
Όχι, προσέχω τη σιλουέτα μου.
Σοβαρέψου, Κάθι. Είναι κάπως αργά γι' αυτό.
Θεέ μου. Η ουρά για την τουαλέτα είναι πολύ μεγάλη.
Εσείς εκεί. Για δείτε όλους αυτούς. Πώς τα πάτε;
Θεέ μου. Μεγάλη ουρά για την τουαλέτα.
-Βγήκαν όλα καλά; -Πάντα, Κόρα. Διάολε.
Τρώω εδώ πέρα καιρό.
Θυμάσαι τότε που δούλευα στο Φιλντ. Ερχόμουν εδώ τότε.
Έπαιζα ράγκμπι; Έπαιζες κι εσύ;
Όχι, μωρό μου, δεν έπαιζε με κανέναν. Όχι, εγώ απλώς…
Μαύρη αμυντικός για τους Μπέαρς.
Θα παίξω κάρφωσε το μαύρο καθίκι για τους Σέιντς.
Τόλμα να πεις κάτι άλλο.
Όχι. Δούλευα σε ένα κλαμπ, το Φιλντ. Έκανα στριπτίζ.
Σωστά. Όντως το έκανε.
Παλιά δεν έπεφταν βροχή τα χαρτονομίσματα. Αλλά έπεφταν τα ψιλά.
Δεν μου πέταγαν δολάρια, μου πέταγαν σεντ
για να με πετύχουν. Πονούσε, αλλά εγώ τα μάζευα αυτά.
-Έβγαζα τα προς το ζην. -Ναι.
Μαντία, ερχόμαστε εδώ για ένα ωραίο δείπνο,
και κάθεσαι και μιλάς για στριπτίζ.
-Και οι τσούλες τρώνε. -Τι;
Κι εδώ είναι γεμάτο τσούλες. Δεν με πιστεύεις;
Αν είσαι μπατιράκι δεν έχει γατάκι
Αυτό ξαναπές το!
Γεμάτο τσούλες. Όλο το αναθεματισμένο μέρος.
Τις άκουσες; Ξέρουν την απάντηση. Είναι της Cardi B.
Είμαστε σε ωραίο εστιατόριο. Μην το κάνεις αυτό.
-Δεν πειράζει. Η μαμά δεν είναι άβγαλτη. -Όχι, βέβαια. Είμαι περπατημένη.
Τους έπαιρνες όλους;
Σε ποδήλατο χωρίς σέλα.
Μη μου λες!
Δεν είναι άβγαλτη. Ξέρει από πουλιά.
Ναι, Τζο.
ΟΙ ΖΩΕΣ ΤΩΝ ΜΑΥΡΩΝ ΜΕΤΡΑΝΕ
Δεν ξέρω τι κοιτάτε όλοι. Εγώ στηρίζω.
Αν πρέπει να έρθω και να κάτσω σ' αυτό το τραπέζι
με μια μπατσίνα και κάποια που λέει τη λέξη από "α",
τότε θα έρθω και θα διατυμπανίζω το "Οι Ζωές των Μαύρων Μετράνε".
Θα διαμαρτυρηθούμε όλοι. Θα κάψουμε όλες τις μαλακίες.
Αλήθεια;
Κοίτα να χορτάσεις. Γιατί ξέρεις τι θα συμβεί;
Πρόκειται να χάσεις τη δουλειά σου.
Πρόκειται να, πρόκειται να Πρόκειται να, ρεμίξ
-Άντε πάλι, θείε Τζο. -Πρόκειται να χάσεις τη δουλειά σου
-Τον σιγοντάρεις; -Μ' αρέσει αυτό.
Μειώστε τα κονδύλια, ξεφορτωθείτε την αστυνομία.
Όπως λες εσύ "μειώστε τα κονδύλια",
το ίδιο λένε και οι εγκληματίες.
Γι' αυτό έχει χειροτερέψει το έγκλημα. Σκέψου το.
Δεν έχω τις απαντήσεις, μα κάποιος πρέπει να συζητήσει
γιατί δεν θα λύσουμε τίποτα αν φωνάζουν όλοι.
Οι φόροι μου…
Τζο, να σε ρωτήσω κάτι.
Πότε πλήρωσες φόρους;
Δεν πληρώνεις φόρους.
Δεν το αφήνουμε το θέμα;
Οπότε θέλεις να υπάρχει ανομία;
Λες να με τρομάζει αυτό;
Να σε δω. Ξέρω την ανομία. Πέρασα όλη μου τη ζωή στην ανομία.
-Κοίτα με ποια ζω. Με την αδερφή μου. -Ναι.
-Χωρίς σουτιέν και παράνομη. Ναι. -Χωρίς σουτιέν και παράνομη.
Δεν έχουν αιχμαλωτίσει τα βυζιά της.
Κυκλοφορούσαν πάντα ελεύθερα.
Θέλεις να σας λυπηθώ; Όχι, διάολε. Δεν πρόκειται να σας λυπηθώ.
Τώρα κάνεις αυτό ακριβώς που δεν θέλεις εμείς να κάνουμε.
Δεν θέλεις να θεωρούνται όλοι οι μαύροι εγκληματίες,
αλλά εσύ θεωρείς όλους τους αστυνομικούς δολοφόνους;
-Μαντία, πες κάτι να σταματήσουν. -Το 'χω.
Έχω τα κλειδιά του εδώ. Κοιτάξτε.
Πάρτε την αστυνομία. Ο συναγερμός μου.
-Βλέπεις; -Τώρα τη θέλεις την αστυνομία;
Αφήστε το. Σταμάτησε. Τι έλεγα;
Απολύτως τίποτα. Είδες;
-Τα λες μέχρι να τους χρειαστείς. -Σωστά.
Λες "Δεν καταλαβαίνω", μέχρι να σε ληστέψουν,
κι είναι οι πρώτοι που καλείς.
-Έρχεται το φαγητό. -Το φαγητό, μωρό μου.
-Φαίνεται ωραίο. -Φέρ' το εδώ.
Ωραίο φαίνεται.
-Για δες εδώ. -Καίει αυτό.
Πήραμε κρεατικά και θαλασσινά.
Μην της πεις ότι εγώ σε άφησα να μπεις.
Ωραία φάγαμε.
-Ναι, ωραία. -Συγγνώμη που άργησα.
-Χαίρομαι που σε βλέπω. -Πώς μπήκες εδώ;
-Κι εγώ. -Πώς πάει, γιε μου;
Ο απόφοιτός μου.
Συγγνώμη που άργησα. Όλα καλά; Δεν πρόλαβα το δείπνο. Έμπλεξα.
-Όλα καλά. -Ήρθα εδώ.
Θυμάσαι τον φίλο μου τον Ντάβι;
Τι λέει, Ντάβι;
Δεν θα του δώσεις το χέρι σου;
-Γεια σου, Ρίτσαρντ. -Τι λέει, Λόρα;
Από δω η Άγκνες και η Κάθι. Η οικογένεια του Ντάβι από την Ιρλανδία.
-Ήρθαν για την αποφοίτηση. -Πώς είστε;
Μάλιστα. Χάρηκα πολύ.
Ξέρω ότι του άνοιξε ο Τζο.
-Δεν πειράζει. Ηρέμησε. -Ξέρω ότι ήταν αυτός.
Δεν θα κλέψει τίποτα. Δεν έχεις τίποτα να κλέψει.
Τι εννοείς; Έχω συλλεκτικά αντικείμενα εδώ.
Τα έχω συλλέξει από όλη την Τζόρτζια.
-Σωστά. Στο παζάρι. -Καλύτερα να μη μου πει τίποτα.
-Η Μαντία είναι αυτή εκεί; -Ναι, αυτή είναι.
-Μην πας εκεί! -Μπαμπά.
-Απλώς θα πω ένα γεια. -Δεν ακούς;
-Έρχεται. -Δεν ακούει.
Μπαμ, πώς τα πας;
-Μίλα με άλλον. Πήγαινε. -Γεια σου, Μαντία.
-Μπαμ, θα σου το πω μία φορά. -Τι;
-Σκύψε. -Ωχ!
-Έλα. Είπα, γεια. -Αυτό δεν είναι σκύψιμο.
Έλα, Μαντία;
Ξέρω ότι με ακούς.
Μαντία.
Μέιμπελ!
Μα τι κάνεις;
Το 'ξερα.
Καμάλα, τα 'κανα.
Δεν τα 'κανες, Τζο.
Στο δερμάτινο παντελόνι μου. Τρέχουν στα μπατζάκια.
Τζο, πάλι καλά που φοράς μπότες.
Μωρό μου, παραλίγο να μου κόψεις τη χολή.
Φέρεστε σαν να μη μου επιτέθηκε αυτός ο μικρός.
Μου επιτέθηκε.
-Πάμε να φύγουμε από εδώ. -Έχεις δίκιο.
Μου επιτέθηκε. Έβαλε το χέρι του και πρήστηκε.
Δεν ήθελα να σου επιτεθώ. Ήθελα να πω "γεια".
Το "γεια" έχει τέσσερα γράμματα.
Όχι, Μέιμπελ, όταν ήρθα είπα κι εγώ "γεια" και ήμουν φτιαγμένη,
αλλά τώρα δεν είμαι πια.
Μαντία, συγγνώμη, εντάξει; Είμαι…
Λάθος μου.
Χάρηκα πολύ. Πρέπει να πάμε στο ξενοδοχείο.
Ντάβι, αν θες να ζήσεις, σήκω και μπες στο αμάξι τώρα.
Τα λέμε στην αποφοίτηση.
Σας παρακαλώ, μείνετε.
Είναι…
Εγώ θα μείνω εδώ.
Σου το λέω. Αν δεν πας στην αποφοίτηση, θα σε σκοτώσω εγώ η ίδια.
-Σας παρακαλώ. Το μετάνιωσε. -Ναι.
Δεν θα επαναληφθεί.
Καλά, εγώ θα…
Ηρέμησε, θεία Άγκνες.
-Ναι. Έλα. Ηρέμησε. Κάτσε κάτω. -Ναι. Κάτσε κάτω.
-Εντάξει. -Μη γλιστρήσετε.
Βολευτείτε. Δείτε αυτά τα χαμογελαστά πρόσωπα.
Κόρα, έλα να μαζέψεις το καθίκι, πριν τον ξεκοιλιάσω.
Δεν τον θέλω εδώ. Είναι ακόμα εδώ. Ξαπόστειλέ τον.
-Τρομάζεις τους καλεσμένους. -Δεν δίνω…
Διώξ' τον από δω. Δεν πρέπει να είναι εδώ.
Έχουμε καλεσμένους.
Σου είπα να μην έρθεις. Φύγε.
Πριν του μίλησες σαν να 'πρεπε να 'ναι εδώ.
Συγγνώμη. Δεν ήθελα να σε τρομάξω, αλλά δεν με νοιάζει.
-Μέιμπελ. -Τι;
Κρίμα.
Εντάξει. Μην ανησυχείς.
Λόρα, θέλω να σας ευχαριστήσω όλους που φροντίζετε τον Ντάβι.
Είναι πολύ ξεχωριστός.
Ναι. Ανησυχούσα που θα ερχόταν μόνος του στην Αμερική.
-Δεν ήξερα τι να περιμένω. -Τα πάει περίφημα.
Ναι. Πρέπει να έρθεις στην Ιρλανδία.
Τι; Καλή ιδέα. Ναι, λένε πως είναι πανέμορφα.
Είναι. Εσύ, ο Τιμ και η οικογένεια να έρθετε να δείτε τον Ντάβι στη φάρμα.
Στη φάρμα;
Ναι θα αναλάβει την οικογενειακή φάρμα.
Δεν το ήξερα αυτό.
Ναι, αυτή ήταν η συμφωνία. Θα σπούδαζε εδώ,
και θα επέστρεφε να αναλάβει τη φάρμα. Είναι καλό παιδί.
Ναι, είναι.
Αυτός το ξέρει;
Ότι είναι καλό παιδί;
Όχι, για την οικογενειακή φάρμα.
Ναι. Το συζητάμε κάθε μέρα.
Ωραία, μάλιστα.
Κοίτα. Αυτό κι αν είναι μεγάλο πουλί.
Και για μένα το 'χουν πει αυτό.
Χαίρομαι που καταλαβαίνεις τον βασιλιά.
Κάνει ζέστη εδώ ή εγώ ζεσταίνομαι;
Νιώθω ότι τρέχει ποτάμι ο ιδρώτας.
Ίσως περνάω πάλι εμμηνόπαυση. Για τρίτη φορά.
Ίσως φταίει η μεγάλη πτήση.
-Ναι. -Θα πάρω λίγο καθαρό αέρα.
-Ναι. Τότε ας… Ναι. -Πάμε στην αυλή.
Γιατί καθόμαστε έτσι;
-Μαντία. -Κάνετε παρέμβαση;
-Ο Τιμ θέλει να μιλήσει. -Γι' αυτό καθόμαστε έτσι;
-Ναι. -Μάλλον θα 'χει κάτι να μας πει.
Εντάξει. Η θεία σου η Άγκνες δεν πρέπει να νιώθει πολύ καλά.
Μια χαρά είμαι. Θέλω λίγο καθαρό αέρα.
Έλα, κάθισε.
Έλα εδώ, κούκλα. Κάθισε δίπλα μου.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε.
-Καθαρός αέρας. Να σου φέρω γυαλιά ηλίου. -Κάτσε δίπλα μου.
Τιμ, θυμάσαι τότε που η προγιαγιά σου πυροβόλησε
κι ο πατέρας σου πήδηξε σαν δειλός;
-Πλάκα είχε. -Δεν είχε καθόλου πλάκα.
Ναι, είχε και δεν είμαι γιος σου.
Τι κάνεις;
Σταμάτα.
Κοίτα τον, είναι δειλός. Άχρηστος.
-Πρόσεχε πώς μιλάς. -Τι κάνεις;
Σταμάτα, εντάξει;
-Σε ποιον νομίζεις πως μιλάς; -Σ' εσένα, μικρέ.
-Θα μπορούσα να 'μαι πατέρας σου! -Τι συμβαίνει;
Ντάβι, σταμάτα.
-Φέρεσαι σαν… -Αφορά τον γιο σου.
Σου είπα να μην έρθεις έτσι. Σταμάτα, τώρα.
Θες να τον ακούς να μου μιλάει έτσι;
-Για ποιο πράγμα τσακώνονται; -Δεν ξέρω.
Ζητά συγγνώμη, εντάξει; Μπορούμε να κάτσουμε και να μιλήσουμε;
Πρέπει να σας πω κάτι.
-Καλή ιδέα. -Εντάξει.
Καλά θα κάνουμε γιατί πρέπει να τον διώξετε.
Πες μας γρήγορα τι θέλεις για να φύγει από δω.
Πες ό,τι έχεις να πεις, γιατί πρέπει να φύγει.
-Η υπομονή μου τελειώνει. -Ήρθα για τον γιο μου.
-Όχι για όλα αυτά. -Άκου, Τιμ.
Πολλοί δεν θέλουμε την αφεντιά σου εδώ πέρα.
-Κατάλαβες; -Μαντία!
Έρχεσαι εδώ με τέτοιο ύφος.
Πες ό,τι έχεις να πεις, πριν κάνω κακό στον μπαμπά σου.
Γιατί δεν είμαι σαν τη μαμά σου.
-Σκασμός. Πες αυτό που θες. -Εντάξει.
Θα βγάλετε πάλι όπλα; Η μαμά δεν αντέχει άλλο.
-Θα ήθελα να πω όχι, μα… -Δεν υπόσχομαι τίποτα.
-Είμαι πάντα ετοιμοπόλεμη. -Μάλλον.
Ζητά συγγνώμη.
Μη ζητάς συγγνώμη για μένα.
Και μ' αυτήν έχεις θυμώσει επειδή σου την έφερε με το διαζύγιο;
-Δεν το έκανε. -Σε παρακαλώ.
-Πες τους. -Σταμάτα.
-Μπορείς; -Ναι.
Καλά λες. Το συζητήσαμε. Θα προσπαθήσω.
Τι διάολο;
-Περίμενε. -Μαζί σου είμαι, Μπαμ.
-Σωστά. -"Το συζητήσαμε"; Τι συμβαίνει;
Δεν έχουν χωρίσει αυτοί;
Η Ιρλανδή το πιάνει τώρα.
Χρειάζομαι σημειώσεις.
Δεν το 'χω πιάσει ακριβώς γιατί δεν ξέρω τι συμβαίνει.
Καλά, μπορούμε να ακούσουμε τον Τιμ;
Σας παρακαλώ, τον Τιμ αφορά αυτό, εντάξει;
Μπορείτε να χαλαρώσετε;
Εντάξει.
Τιμ, έχεις τον λόγο, εντάξει;
Δέκα δευτερόλεπτα μόνο, αλλά ξεκίνα.
Το έχω ξανακάνει αυτό. Με λένε Άγκνες και είμαι αλκοολική.
-Δεν είναι από αυτά. -Συγγνώμη.
Συγγνώμη. Πες ό,τι έχεις να πεις.
Λοιπόν…
Θα τα καταφέρεις.
Οικογένεια, μου είναι πολύ δύσκολο να το πω αυτό,
και με έχει τυραννήσει το πώς θα σας το πω.
Λοιπόν…
Θα…
Θα το πω ευθέως.
Είμαι…
Είμαι γκέι.
Λοιπόν…
Αυτό ήθελες να πεις;
-Το ξέραμε αυτό. -Ναι. Ξέραμε.
Το ξέραμε ήδη.
Καθίστε. Δεν θέλετε να το συζητήσουμε;
Το συζητάμε χρόνια τώρα. Το ξέραμε.
Το έχουμε συζητήσει. Περιμέναμε εσύ να πεις κάτι.
Δεν πιέζουμε εμείς.
Το λες εσύ όποτε θες. Μια χαρά.
-Εντάξει. Το ξέρουμε. -Μαμά, αλήθεια;
-Το ξέραμε από τότε που ήσουν μικρός. -Το ξέραμε.
Όταν σε αγαπούν, δεν έχει σημασία αν είσαι γκέι.
Θα σε αγαπούν. Και σ' αγαπάμε.
-Η οικογένειά σου σ' αγαπάει. -Με κάνεις περήφανη.
Δεν είσαι καλός στα μυστικά.
Φίλε. Ντρέπομαι τώρα.
Μην ντρέπεσαι. Με κάνεις περήφανη.
-Σας αγαπώ, παιδιά. -Κι εγώ σ' αγαπώ.
Πίσω στην ερώτησή μου.
Τι διάολο λέγατε εσείς οι δύο;
-Τιμ. -Ρίτσαρντ, μη.
Δεν ήθελα να έρθω εδώ.
Αλλά για σένα ήρθα. Ήρθα για σένα. Στον διάολο αυτή η οικογένεια.
Στον διάολο η οικογένεια;
Σου είπα ότι δεν θα πετύχει.
Υποτίθεται πως τιμούμε τον Τιμ. Δεν επικεντρωνόμαστε σ' αυτόν;
Η Σίλβια θέλει να το φέρει απέξω απέξω.
-Εγώ θα σας το πω ευθέως. -Μα τι κάνεις;
-Θα παντρευτούμε. -Τι;
Μη μου πεις!
Παντρεύεται την κολλητή σου;
Χαίρομαι που δεν σας μειώνουν τα καντήλια.
Τα καντήλια;
Ναι.
Γιατί είναι πολύ καλό να έχεις αστυνομικό στην οικογένεια
σε τέτοιες στιγμές.
-Ναι. Ευχαριστώ. -Σωστά.
Πάρε μια ανάσα.
Λόρα, θα πεις κάτι;
Όχι, βέβαια! Πλάκα μου κάνεις;
Πρέπει να φύγεις τώρα.
Τώρα!
Έλι, γλυκιά μου…
-Ναι… -Γλυκιά αδερφούλα.
Μην ανησυχείς, δεν πειράζει. Χαίρομαι για σας.
Μη λες ψέματα.
Πήγαινε να της ρίξεις μπουνιά. Σπάσ' της τα δόντια.
Μετά θα την αρπάξω εγώ και θα τη ρίξω κάτω.
Κάνε το κι εγώ θα αναλάβω αυτόν.
-Μαντία! -Σε στηρίζουμε.
Βάλ' την να φάει τις γόβες της.
Μαντία, σε παρακαλώ. Εντάξει; Χαλαρώστε όλοι.
Κανέναν δεν ενδιαφέρει αυτό. Το Σαββατοκύριακο είναι για το μωρό μου.
-Σωστά. -Το περιμένω εδώ και πάρα πολύ καιρό.
Αποφοιτά πρώτος στο έτος του. Υπόδειγμα μαύρου αγοριού.
Μπορούμε να συμπεριφερθούμε σαν οικογένεια για δύο δευτερόλεπτα;
-Έστω να προσποιηθούμε; -Σωστά.
Πάντως αυτοί δεν είναι οικογένεια.
-Σωστά, δεν είναι. Να φύγουν. -Ναι, πρέπει.
Ο γιος μου με θέλει εδώ. Δεν πάω πουθενά.
Μαντία! Τι κάνεις;
Θα μείνεις, είπες;
Φεύγουμε εμείς. Τα λέμε στην αποφοίτηση. Με κάνεις περήφανο.
Εντάξει. Πάμε.
Είναι πολύ όμορφη.
Κόρα, πρέπει να κατουρήσω.
-Μην το κάνεις αυτό. -Να μην το λέω δυνατά;
-Όχι. -Πρέπει να κατουρήσω.
-Τι σε… -Να κατουρήσω.
-Πήγαινε. -Πάω να κατουρήσω.
-Τι διάολο; -Δεν θα πάρει πολύ.
Κι αν θες πολύ, έλα πίσω.
Υπέροχη οικογένεια. Μου αρέσουν πολύ.
Είναι πολύ αστείοι.
-Θεία Μπαμ. -Φαίνεσαι περίεργα.
Μου αρέσει το σκοτεινό χιούμορ.
Τι…
Μισό λεπτό. Κάτι έχει ο κύριος Μπράουν.
Πρέπει να ελέγξω το ζάχαρό του.
Έχεις γλυκά. Χρειάζεται κι άλλο. Πού 'ναι η τσάντα σου;
-Άνοιξες την τσάντα μου; -Ναι.
-Του έδωσες γλυκά από την τσάντα μου; -Ναι;
-Πόσα του έδωσες; -Έφαγαν τέσσερα πέντε.
Όχι. Κόρα, αυτό ήταν χόρτο που τους έδωσες.
-Τι; Χόρτο! -Ναι, μαστούρωσαν.
Η θεία μου μαστούρωσε;
Σ' αγαπώ. Ντάβι, σ' αγαπώ.
Τον αγαπάω.
Κι εσένα αγαπώ. Νιώθω σαν να 'μαι 16. Σ' αγαπώ.
Πάω να ελέγξω τον κύριο Μπράουν.
Κόρα!
Διάολε, Μπράουν.
Όχι, διάολε. Κρατήσου.
-Με αποκαλούν Καφέ Πάνθηρα! -Πήδα!
-Πετάω! -Κύριε Μπράουν!
Άγκνες, πιάσε με, μωρό μου.
Θα πετάξω. Μπορώ να πετάξω; Μπορώ να πετάξω, Κόρα!
Δείτε με, πετάω!
-Πιάσε με. Θα πετάξω. -Πρώτα κάηκε.
-Τώρα θα πηδήξει από τη στέγη. -Θα πετάξω. Μπορώ να πετάξω!
Τι πίνεις και δεν μας δίνεις, Μπράουν.
Ας τον κατεβάσει κάποιος.
Αυτό φάνηκε να πονάει.
Δεν τον έπιασα.
-Συγγνώμη, Μπράουν. -Έπρεπε να τραβήξουμε βίντεο.
Το πιστεύεις ότι μαστούρωσαν;
Έλα τώρα, ποτέ δεν ξέρεις τι θα βρεις στην τσάντα της Μαντία.
Πες το ψέματα.
Είσαι καλά, όμως;
Ναι, μια χαρά.
Όχι.
Τι;
Ήσουν πολύ χαρούμενη, αλλά μετά το δείπνο στεναχωρήθηκες.
Όχι, καλά είμαι. Ήταν δύσκολη μέρα, βέβαια.
Έχω πολλά στο μυαλό μου.
Η οικογένεια του Ντάβι λέει ότι πρέπει να επιστρέψει στην Ευρώπη και…
Κι αυτό σε στεναχωρεί;
Να, θέλω να πω…
Ξέρω πόσο πολύ τον αγαπάει ο Ντάβι.
Ναι.
Χαίρομαι που το είπαν ανοιχτά.
Το είπαν, όμως;
Εσύ πού ήσουν;
Εκεί ήμουν.
Το είπε ανοιχτά ο Ντάβι;
Το μωρό μου. Απλώς το λέω.
Ναι. Βασικά, έχεις δίκιο.
Ίσως δεν ήθελε να μάθει η οικογένειά του ότι είναι…
Δεν τους περίμενε.
Ίσως.
Θέλω να είναι ευτυχισμένοι.
Τι λες για τη Σίλβια και τον Ρίτσαρντ;
Δεν θέλω να το σκεφτώ.
Θέλω να επικεντρωθώ στην αποφοίτηση του μωρού μου.
Αυτό θέλω μόνο.
Πέρασε.
Γεια σας.
Πήγαινα για ύπνο, αλλά ήθελα να δω πώς είσαι.
Ξέρω ότι ήταν δύσκολη μέρα.
-Ναι. Καλά είμαι. -Είσαι καλά;
-Ναι. -Ναι.
Δεν θέλω να το συζητήσω. Είμαι καλά.
Δεν θες να το συζητήσεις;
Όχι; Είσαι στο σπίτι μου, οπότε θα το συζητήσουμε.
Εντάξει.
Αυτός ο άντρας έφυγε με την κολλητή σου.
Δεν το καταλαβαίνω. Είναι φρικτό.
Είναι τρομερό που σε άφησαν έτσι.
Δεν έκλεψαν ούτε το έσκασαν ή κάτι τέτοιο.
Απλώς… Θέλω να πω… Μακάρι να μου το είχαν πει. Τίποτα άλλο.
Να σου πω δύο πράγματα. Θέλω να τα θυμάσαι.
Ξέρεις πως ο Θεός είναι με το μέρος σου.
Ο κόσμος ψάχνει βελανιδιά κι ο Θεός έριξε βελανίδι.
Πρέπει να προσέχεις το βελανίδι. Είναι σημαντικό.
Και αν δεν θυμάσαι τίποτα άλλο, να θυμάσαι αυτό.
Το έμαθα πριν πολύ καιρό.
Μην αφήνεις τη φίλη σου και τον άντρα σου να κάνουν πολλή παρέα.
Λέτε αυτό να συνέβη πριν το διαζύγιο;
Μερικές φορές νομίζω πως είναι ακατοίκητο εκεί πάνω.
Αυτό… Δεν ξέρω…
-Εντάξει. -Τι;
Εντάξει. Τίποτα.
Είσαι σαν τη μαμά σου.
Σκέψου το.
Μιλούσατε καθημερινά. Γιατί βοήθησε με το διαζύγιο;
Πότε πρόλαβαν να βγουν, να ερωτευτούν,
και να τα κάνουν όλα αυτά αν όχι πριν;
Αυτό λέω.
-Το ήξερα. -Ναι.
Πονάει. Η φίλη μου έκλεψε τον δικό μου.
Ήμασταν πολύ δεμένες.
Το 'σκασε μαζί του.
Ήταν άσχημο. Πολύ άσχημο. Δε θέλω να το συζητήσω.
-Νομίζω ότι θέλει να το συζητήσει. -Μαντία;
Θα ήθελες να μιλήσεις…
-Δεν θέλω να το συζητήσω. -Εντάξει.
Ήταν 1η Δεκεμβρίου του 1955.
Αντίο, Λαβέρν και Σίρλεϊ.
Άρτσι;
Δεν θα το ξεχάσω ποτέ. Ήμουν στο Μοντγκόμερι της Αλαμπάμα.
Άρτσι, πού είσαι;
Συγκατοικούσα με τη φίλη μου τη Ρόουζ.
-Άρτσι; -Και αυτή με παράτησε.
Άρτσι, πού είσαι;
Άρτσι;
Είχε μετακομίσει. Πήρε τα πάντα από το σπίτι.
Γιατί λείπουν όλα τα ρούχα σου απ' τη συρταριέρα; Όχι.
Τι θα κάνω; Άρτσι;
Αναρωτιόμουν τι συμβαίνει.
Άρτσι;
Είσαι στην κουζίνα;
Άρτσι, πού είσαι;
Άρχισα να ψάχνω παντού και τίποτα.
Ο δικός μου είχε φύγει.
Όχι. Θεέ μου.
Ήξερα ότι τσιλημπούρδιζε. Δεν ήξερα με ποια.
Πολύ λυπημένη.
Δεν θα παρατούσε εμένα.
Το έκανε. Μετά το έκανε κι ο Μπιλ Κλίντον.
Τηλεφωνικό κέντρο, πάρτε μου το 1-2 Μοντγκόμερι 0-6.
Η Ένωση για την Πρόοδο των Έγχρωμων Ατόμων;
Είναι η φίλη μου η Ρόουζ εκεί; Είμαι πολύ στεναχωρημένη.
Δεν βρίσκω τον Άρτσι πουθενά κι έχω τεράστιο δίλημμα.
Μια στιγμή.
Όχι.
Και τα δικά της πράγματα λείπουν.
Λέτε να έφυγαν μαζί;
Πήγα στη δουλειά της. Στην Ένωση για την Πρόοδο των Έγχρωμων.
Ρόουζ;
Πού 'ναι η Ρόουζ;
Συγγνώμη. Ψάχνω τη Ρόουζ. Κανείς δεν ξέρει πού είναι η Ρόουζ;
Κάποιος να μου πει πού στον διάολο είναι η Ρόουζ.
Πού είναι η Ρόουζ;
ΠΑΛΗ ΓΙΑ ΙΣΟΤΗΤΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΓΙΝΕΤΕ ΜΕΛΟΣ
Πού είναι; Κανείς δεν ξέρει πού είναι η Ρόουζ;
Δεν ξέρετε πού είναι η Ρόουζ; Κανείς δεν ξέρει πού είναι;
Πού είναι η Ρόουζ;
Πού είναι εδώ μέσα…
Πού είναι η Ρόουζ;
Είναι εδώ μέσα η Ρόουζ; Δεν τη βλέπω. Πού είναι η Ρόουζ;
Θα μου πει κάποιος πού είναι η Ρόουζ; Πού είναι η Ρόουζ;
Τριγυρνούσα με το αυτοκίνητο και την έψαχνα παντού.
Και τη βλέπω στο λεωφορείο.
Τι στο καλό; Δεν παίρνει το λεωφορείο.
Την είδα στο λεωφορείο, και μπήκα μπροστά στο λεωφορείο με τ' αμάξι μου.
Ο οδηγός λέει "Κυρία, δεν γίνεται αυτό
στο Μοντγκόμερι, Αλαμπάμα".
Και λέω "Δεν με νοιάζει".
Ξέρω ότι με ακούς, Ρόζα.
Βγήκα και μαχαίρωσα τα λάστιχα με όλη μου τη δύναμη.
Ρόζα. Κατέβα από το λεωφορείο, Ρόζα.
Ρόζα, μην κάθεσαι εκεί σαν… Οδηγέ, πήγαινε πίσω.
Άνοιξε την πόρτα.
Κατέβα από το λεωφορείο, Ρόζα. Θα σε βρω, Ρόζα.
Με βλέπεις, Ρόζα.
Κατεβάστε τη Ρόζα απ' το λεωφορείο. Ρόζα.
Δεν πειράζει. Κάνω διαμαρτυρία. Και το φωτογραφίζω αυτό.
Σε βλέπω, Ρόζα.
Είμαι η Μαντία. Είναι το χίλια εννιακόσια…
Αυτή είναι η Ρόζα Παρκς. Την ξέρετε όλοι. Θα το αναρτήσω στο…
Είμαστε στο 1955, αλλά θα το αναρτήσω μόλις μάθω ποια χρονιά…
Θα το αναρτήσω κάποτε, μα το γράφω στο iPhone μου.
Εννοώ στο aPhone, γιατί δεν υπήρχαν iPhone τότε,
γιατί το Α είναι πριν το I.
Να η Ρόζα Παρκς, και πίσω είναι ο Άρτσι.
Ο δικός μου Άρτσι.
Μου τον έκλεψε κι εγώ ξεκίνησα το Κίνημα Πολιτικών Δικαιωμάτων.
Είπα, "Ρόζα, κατέβα. Θέλω να σου μιλήσω".
Έμεινε στο λεωφορείο. Οι άντρες θύμωσαν. Οι λευκοί θύμωσαν.
Ξαφνικά, εμφανίστηκε ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ.
Ο Τζέσι Τζάκσον, η Μίλι Τζάκσον.
Η μικρή Τζάνετ. Η Λατόγια, η Ρίμπα.
Ήρθαν όλοι οι Τζάκσον
για να διαδηλώσουν εκεί. Το 1955.
-Σε ποια Ρόουζ αναφέρεσαι; -Τη Ρόζα Παρκς.
Τη γνωστή Ρόζα Παρκς;
Όχι, τη λένε Ρόουζ.
Όχι Ρόζα. Έγινε η Ρόζα Παρκς μετά από όλα αυτά.
Ξέρετε γιατί δεν κατέβηκε;
Νομίζουν πως το έκανε για τους μαύρους αλλά δεν συνέβη αυτό.
Η Ρόζα δεν κατέβηκε γιατί δεν ήθελε να τις φάει που έκλεψε τον δικό μου.
Μάλιστα.
Και δείτε τώρα…
Κοίτα, η Ρόζα Παρκς είναι ηρωίδα για τα πολιτικά δικαιώματα.
-Είναι ηρωίδα. -Ξέρεις γιατί είναι ηρωίδα;
Γιατί δεν την άφησα να κατέβει απ' το λεωφορείο.
Τώρα εσείς κάθεστε όπου θέλετε.
Εμένα να ευχαριστείτε. Παρακαλώ. Δοξάστε Τον.
Ευχαριστούμε.
-Μαντία, εύγε. -Έτσι μπράβο. Ευχαριστώ.
Λέω απλώς ότι από την άσχημη κατάσταση, που είχα θυμώσει και ήθελα να μαλώσουμε,
κοιτάξτε τι καλό προέκυψε.
Για τους μαύρους εξαιτίας αυτού που έκανα. Καταλαβαίνετε;
-Αίτιο και αιτιατό. -Το έκανα. Σωστά.
Όταν πάμε στην αποφοίτηση, θέλω να έχεις αιτία και αιτιατό.
Άρπαξε τη Σίλβια και δώσ' της μια μπουνιά στην αποφοίτηση.
Έλα. Πού είναι ο τραμπούκος μέσα σου; Βγάλ' τον έξω.
Αφού το έκανα εγώ στη Ρόουζ, τότε θα το κάνεις κι εσύ. Αυτό ήταν παλιά.
Ήμουν νέα και σέξι. Ήμουν 20 χρονών.
Εντάξει. Οπότε, αν ήσουν 20 τότε,
κάνω τη μαθηματική πράξη, πρέπει να 'σαι περίπου 95 τώρα.
Οι μαύροι δεν σπάνε. Εκτός αν καπνίζουν.
Αυτήν την έβγαλα το 1955. Ορίστε. Εγώ έβγαλα τη φωτογραφία.
Μάλιστα.
Όλα στην πράξη φαίνονται.
ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΤΑΞΙ ΑΤΛΑΝΤΑ
-Ευχαριστούμε. -Παρακαλώ.
Κάνε γρήγορα.
Ευχαριστούμε.
Πλύνε τα πιάτα.
-Γεια σας. -Γεια σου, Κόρα.
-Πώς είσαι; Καλώς την. -Γεια σου, Λόρα.
Πώς είστε; Πώς αισθάνεστε;
Ντρέπομαι φριχτά.
Γιατί; Δεν κάνατε τίποτα. Δεν φταίτε εσείς.
-Συγγνώμη. -Ναι.
Μπορώ να μιλήσω στη Μαντία ιδιαιτέρως;
Ασφαλώς. Μαντία.
-Πάμε έξω. -Ευχαριστώ.
Έλα, κάθισε.
-Μπορώ να βοηθήσω; -Φυσικά. Πάρε αυτό.
-Εντάξει. Ευχαριστώ. -Ελάτε από εδώ.
Χαίρομαι που σε βλέπω.
-Πώς τα πας; -Γεια σου, Μαντία.
Μαντία, ντρέπομαι πολύ για χθες.
Δεν υπάρχει λόγος να ντρέπεσαι. Εντάξει;
Ήμουν μια ανόητη γριά.
Μην ανησυχείς. Έχουμε υπάρξει όλες ανόητες γριές.
-Ναι. -Δεν πειράζει.
Ναι. Και σ' ευχαριστώ.
Ξέρεις, όταν γερνάς, πιάνεσαι και πονάς.
Πλάκα πλάκα, γι' αυτό το χρησιμοποιώ.
Ξύπνησα το πρωί χωρίς πόνο.
Τραγουδούσα και χόρευα.
Ναι. Κι εγώ έτσι ξυπνάω.
Οι ρώγες μου ήταν σαν σφαίρες.
Χρόνια έχω να αισθανθώ τόσο καλά.
Θες κι άλλο, έτσι;
Σαν ναρκομανής.
Εντάξει. Θα σου δώσω, αλλά πρέπει να είσαι προσεκτική.
Άκου να δεις. Το σημαντικό είναι το εξής.
Παίρνεις λίγο πριν, λίγο τώρα, και λίγο μετά.
-Σε μικρές δόσεις, κατάλαβες; -Ναι, ευχαριστώ.
-Πάρε λίγο. Σου δίνω ένα. -Ευχαριστώ.
-Μόνο ένα.
Είναι υπέροχο!
Ναι. Ξέρεις, τα φτιάχνω εγώ η ίδια.
Όντως;
Βρήκα τη συνταγή. Θα σου τη δώσω, αλλά πρόσεχε,
γιατί αν φτιάξεις πολλά, θα φας πέντε με δέκα. Πρόσεχε.
-Σ' ευχαριστώ πολύ. -Παρακαλώ.
Εμείς οι δύο θα γίνουμε πολύ καλές φίλες.
Το πιστεύω. Μ' αρέσεις, Άγκνες Μπράουν.
Ναι, μπλέκεσαι με υγρά γκομενάκια
Τι; Τι ήταν αυτό; Τι είπε;
Φέρε σφουγγαρίστρα και κουβά Για την υγρή τη γκόμενα
Σφουγγαρίστρα και κουβά;
Αν είναι τόσο υγρό, χρειάζεσαι γυναικολόγο.
Δεν θέλω να φτύσω, θέλω να καταπιώ
Να αναγουλιάσω, θέλω να πνιγώ
Θέλω να φτάσεις μέχρι αυτό που κρέμεται Μέσα στον λαιμό μου σαν φυλαχτό
Να πάρει. Πολύ βίαιο.
Θέλει να πάθει λοίμωξη από στρεπτόκοκκο;
Η μαμά μου είπε ότι αν το πάθεις, δεν λαρυγγίζεις.
Αυτοί οι νέοι με τα πρόστυχα τραγούδια.
-Από πού ακούγεται; -Δεν ξέρω.
Δεν ξέρω πού πάει ο κόσμος.
-Οι νέοι σήμερα. -Οι νέοι τέτοια ακούνε.
-Δεν θα πιστέψεις τι ακούσαμε. -Τι;
Δεν θέλω να φτύσω, θέλω να καταπιώ
-Τι ψάχνεις; -Θέλω να πνιγώ
Ψάχνω το κινητό μου.
-…στον λαιμό μου σαν φυλαχτό -Να το.
Με συγχωρείτε. Γεια, Μικρέ Μαύρε.
Τι είπες;
Πότε; Απόψε; Ναι.
Μάλλον είναι υγρή…
Μη. Όχι.
-Πώς σου φαίνεται; -Είναι τέλειος.
Όχι, δεν είναι. Εννοώ…
Είσαι τελειομανής.
-Ναι. -Έχεις άγχος;
-Ναι, πολύ. -Μην αγχώνεσαι. Θα σκίσεις.
Ευχαριστώ, φίλε. Είσαι πάντα με το μέρος μου.
-Κοίτα τους που αγκαλιάζονται. -Δεν είναι γλύκα;
Για δες. Για δες τους δυο σας. Σας βλέπω.
Μπαμ!
Ξέρεις ότι αυτό είναι το γαμήλιο εμβατήριο, έτσι;
Γι' αυτό το τραγουδάω.
Νομίζω ότι θα μας πουν ότι θα παντρευτούν.
Συγχαρητήρια. Όταν φωνάξουν το όνομά σου στην αποφοίτηση,
θα τραγουδήσω το "Είμαι ο Παππούς σου".
Θα σε ευνουχίσω αν συνεχίσεις έτσι. Σιωπή!
-Πολύ ψηλά. -Μπορείς.
-Πάντα τραγουδάω τόσο ψηλά. -Έχεις υποστήριξη.
Για κοίτα εκεί. Κοίτα.
Θεέ μου.
Φρόντισε να καλύψουμε… Ναι, κάλυψέ το.
-Τι στο καλό; -Ναι.
Είστε πολύ ωραίοι.
Της πάει αυτό το χρώμα.
Τι κάνουν αυτοί εδώ;
Ήθελα να έρθει ο μπαμπάς. Είπε ότι έπρεπε να την φέρει, οπότε…
Τιμ.
Δεν πειράζει.
Όχι, πειράζει.
Δεν σε θυμώνει αυτό;
Τι συμβαίνει στ' αλήθεια;
Είμαι καλά.
Ξέρεις κάτι;
-Περίμενε να τον δει η Μαντία. -Να πάρει.
Αυτό του είπα.
"Αν φτιάξω τη λαχανοσαλάτα, δεν θα κλέψεις τη συνταγή μου".
Να τη. Θα γίνει χαλασμός Κυρίου.
Τι στον διάολο;
Ξέρω καλά ότι δεν έπρεπε να ξανάρθει εδώ.
Μαντία, εγώ του ζήτησα να έρθει.
Εσύ γιατί τον κάλεσες;
Τι εννοείς ότι του ζήτησες να 'ρθει;
-Σε παρακαλώ. Για μένα. -Δεν σε ξέρω τόσο καλά.
Δεν σε συμπαθώ.
Είμαστε συγγενείς, δεν είμαστε και δεμένοι.
-Μαντία! -Τι;
Νομίζω ότι χρειάζεσαι σοκολάτες.
Έφαγα πολλές. Αυτό είναι το πρόβλημα.
Να τη, έρχεται.
Λόρα, να σου μιλήσω;
Όχι, δεν γίνεται. Δεν έχει τίποτα να σου πει.
-Μπορούμε να μιλήσουμε ιδιαιτέρως; -Όχι, παντρεύεσαι τον άντρα της δημόσια.
Τι το θες το ιδιαιτέρως τώρα;
Μιλήστε ανοιχτά
για να δουν όλοι τι προσπαθείς να πεις.
Λόρα, θέλω να ζητήσω συγγνώμη.
Δεν ήθελα να τον ερωτευτώ.
Απλώς συνέβη.
Κοίτα το πρόσωπό μου.
Δεν δίνω δεκάρα.
Μαντία!
Αντίο, κοπελιά. Αντίο.
Με βασάνιζε, γιατί δεν ήξερα πώς να σου το πω.
Αφού πήγες μαζί του, μπορούσες να πας και μαζί μου.
Έχω ό,τι έχει, αλλά μεγαλύτερο.
Τζο, πάψε.
Ξέρεις ότι σ' αγαπώ, έτσι;
Πάρε αυτό το πράγμα με το οποίο ήρθες και δίνε του. Δεν αντέχω άλλο.
Πες της, Μέιμπελ!
Τιμ, εσύ θέλεις να φύγουμε;
Εγώ θέλω να φύγετε.
-Μιλάω στον γιο μου. -Κι εγώ σ' εσένα.
Είσαι αξιοθρήνητος…
Ντάβι!
-Άσ' το. -Βαρέθηκα τον καραγκιόζη.
-Καραγκιόζης; -Ρίτσαρντ.
-Ντάβι, γιατί φέρεσαι έτσι; -Τον βαρέθηκα.
Ετοιμαστείτε για δράση.
Σε ποιον μιλάς;
Στον άντρα που παράτησε την οικογένειά του και την άφησε να κλαίει.
-Δεν με ξέρεις. -Μωρό μου.
-Θα χαρώ να σε σπάσω στο ξύλο. -Ντάβι, σταμάτα!
-Ναι. Σταμάτα τώρα! -Τον βαρέθηκα.
-Τι; Μικρέ! -Ντάβι!
Σταματήστε!
-Διάολε, όχι! -Μέιμπελ!
-Ναι. -Σταματήστε!
Θεέ μου!
Τι διάολο έχετε πάθει;
Ρίξατε κάτω το κορίτσι. Τι έχετε πάθει;
-Χτύπησε τη Λόρα! -Είναι τρελό!
Χτύπησε το μωρό μου. Τι στον διάολο!
Περίμενε!
-Είσαι εντάξει; -Μωρό μου;
-Αυτό είπε;
Είσαι καλά;
Όχι, νομίζω ότι το έλεγε στον Τίμι. Γιατί, Τίμι, εσύ δεν είσαι το μωρό του;
Γιατί λέει αυτή μωρό του;
Θα τους το πεις;
-Ντάβι, δεν είναι κατάλληλη στιγμή. -Εκείνοι είπαν το δικό τους.
-Κοίτα, είναι… -Τι να μας πείτε; Τι τρέχει;
Σε παρακαλώ.
Είμαστε μαζί σχεδόν δυο χρόνια.
-Μα… -Λες ψέματα.
Μια στιγμή. Τι;
-Το ήξερες; -Όχι.
Ντάβι, τι;
Περίμενε. Τι σημαίνει αυτό;
Θα σου πω τι σημαίνει. Πηδιούνται.
-Τζο! -Θείε Τζο!
Μη θυμώσεις με τη μαμά σου
γιατί πίνει γαλατάκι με βιταμίνη D.
Μαζί σου, Λόρα. Μαζί σου.
Ναι. Τώρα ξέρω γιατί δεν θύμωσες γι' αυτούς.
-Σωστά. -Γείρε και κούνα το, μωρό μου.
-Έλα! -Γείρε και κούνα το, μωρό μου
Μαμά, είναι αλήθεια;
Είναι αλήθεια, μωρό μου.
Μέιμπελ, έχω μπερδευτεί.
Δεν ξέρω τι να κάνω.
Νόμιζα ότι τα δύο αγόρια ήταν εραστές.
Θεία Άγκνες, λυπάμαι. Θα σου εξηγήσω.
-Δεν θα μου εξηγήσεις. -Θεία Άγκνες…
Εσύ και η μητέρα μου;
Θα σου το λέγαμε.
Θα μου το έλεγε.
Είναι λάθος. Είναι συνομήλικός μου. Τρία χρόνια μεγαλύτερος.
Περίμενε.
Θύμωσες, έτσι, μωρό μου;
"Είμαστε συνομήλικοι.
Είναι τρία χρόνια μεγαλύτερος".
Πας να με ξεγελάσεις.
Αυτό σημαίνει ότι δεν είστε συνομήλικοι.
Όχι, αυτό δεν είναι…
Προσπαθεί να με ξεγελάσει. Είμαι φτιαγμένη, μα όχι τόσο.
Λες ότι τα 'χεις μ' αυτό το νιάνιαρο;
Σ' εμένα μιλάς;
Ρίτσαρντ, με κρίνεις;
Ναι, γαμώτο.
Βγαίνεις μ' ένα παιδί.
-Δεν βρίσκεις αληθινό άντρα; -Ρίτσαρντ.
Προφανώς όχι, αφού είχε βρει εσένα.
Γαμώτο, είναι αστείο.
Στέκεσαι εκεί με την κολλητή μου, αλλά βρίσκεις αυτό αστείο.
Θες να μάθεις τι βρίσκω αστείο;
Που η Σίλβια βοήθησε εμένα με το διαζύγιο,
αλλά τελικά εσύ τα πήρες όλα.
-Ορίστε. -Πες του, Λόρα.
-Πες τα, Λόρα. -Σε στηρίζω. Πες τα.
Θες να μάθεις τι άλλο βρίσκω αστείο;
Που θα πάω στο γραφείο της και θα τους πω τι έκανε.
Και ότι είναι αναποτελεσματική εκπροσώπηση.
Και μετά, θα σε σύρω στο δικαστήριο
και θα πάρω ό,τι έχεις.
Θα δούμε ποιος θα γελάσει τελευταίος.
Ναι, τα έχουμε.
Και να ξέρεις, αυτός ο 26χρονος
είναι πολύ πιο άντρας απ' όσο ήσουν εσύ.
Και μάλλον πιο άντρας από ποτέ.
Αυτός ο άντρας με καταλαβαίνει.
Αυτός ο άντρας με ακούει.
Μου θύμισε ότι είμαι ζωντανή και στεκόμουν στα πόδια μου
πριν με κάνεις ράκος εσύ.
Οπότε, μπορείς να μάθεις κάτι απ' αυτόν τον 26χρονο
εσύ που 'σαι τόσο άχρηστος.
-Του τα 'πε για τα καλά, έτσι; -Ναι.
-Τα 'πε ένα χεράκι. -Τρομερό.
Μάλλον σου την είπε, τεμπελχανά.
Αυτό το αγόρι…
-Αυτό το αγόρι θα… -Θα γίνει σύζυγός της.
Αμάν.
Τι;
Μισό λεπτό.
Τι έγινε;
Μωρό μου.
Τι λες τώρα!
Δεν είναι ώρα για διαμαρτυρίες.
Μην κάνεις ρομαντικές μαλακίες.
Φίλε, μην κάνεις το ρομαντικό… Γονάτισε.
Ντάβι, σε παρακαλώ.
Πες ότι θα με παντρευτείς.
Πες "ναι".
Και πάμε!
Τι σκατά συμβαίνει;
Εγώ το βρίσκω πανέμορφο.
Θα μπορούσε να είναι η μητέρα του. Δεν πας σε αγώνα με μεταχειρισμένο.
Μα την αγαπάει.
Τι ξέρεις εσύ από αγάπη; Δεν κατάφερες να βρεις άντρα.
Αυτό είναι…
-Πες "ναι". -Εγώ φεύγω.
Όχι.
Είναι πολύ εξευτελιστικό.
Μωρό μου, νομίζω πως είναι όχι.
Κατάλαβα.
Λυπάμαι.
Είπε "Λυπάμαι".
Είπε "Λυ…"
Θα μπορούσες να πεις κάτι.
Είπε "Λυπάμαι".
Ναι.
-Ωχ! -Τι διάολο ήταν αυτό;
Αχ, μωρό μου.
Μέιμπελ, άσ' τον ήσυχο.
Δεν σου ξηγήθηκε καλά, φίλε.
Και γονάτισες. Λυπάμαι.
-Ντροπή. -Θα μπορούσε να πει κάτι.
-Κάτι να του πει. Λυπάμαι. -Μα δεν ήθελε.
-Λυπάμαι. -Δεν σας αφορά αυτό. Φάτε.
Τι κάθεστε και τα κοιτάτε; Φάτε.
Μπλέκεστε στα οικογενειακά μου.
Μου πιάνεις μια μπίρα;
-Λόρα; -Δε θέλω να το συζητήσω.
-Μωρό μου… -Κοίτα, τον αγαπώ.
Γιατί δεν είπες τίποτα;
Είμαι πολύ μπερδεμένη.
Τι;
Πρέπει να σκεφτείς τι θέλεις εσύ.
Δεν ήθελα να τον πληγώσω.
Τότε, μόνο εσύ μπορείς να το διορθώσεις.
Διόρθωσέ το.
Έλα, μωρό μου.
Δεν σας ζήτησα να φέρετε τα παιδιά σας εδώ.
Είναι πάρτι μόνο για ενήλικες, περίπου. Δεν είναι όλοι.
Μύγες. Έπρεπε να αλλάξω εσώρουχο.
Άγκνες. Είσαι αστεία.
Θέλω κι άλλη "σοκολάτα".
-Όντως; -Δεν μ' έχει πιάσει.
Σκέφτομαι να σου δώσω μία,
αλλά θέλω να το καταλάβεις, άκουσέ με.
Με τη σοκολάτα πρέπει να προσέχεις.
Θυμάμαι μια φορά που έφαγα πολλές και με χτύπησαν όλες μαζί ξαφνικά.
Το επόμενο που θυμάμαι ήταν ότι βρέθηκα το Μεξικό δεμένη σ' ένα μουλάρι.
Ναι, γλυκιά μου! Πουλούσα τεκίλα ανάμεσα απ' τα στήθη μου.
Δεν ήξερα τι έγινε. Θα σου δώσω μία,
αλλά είναι δική σου ευθύνη ό,τι σου συμβεί.
-Μόνο αυτήν τη μία. -Εντάξει.
Δεν ξέρω αν πρέπει. Ίσως δεν πρέπει.
Τι σκεφτόταν ο Ντάβι;
Πρέπει να έρθει στην Ιρλανδία. Τον χρειάζεται ο παππούς.
Τι πράγμα;
Αυτή ήταν η συμφωνία τότε.
Όταν πέθαναν οι γονείς του Ντάβι, Θεός σχωρέστους.
Ναι! Σχωρέστους.
-Δεν θα ξεχάσω τα τελευταία του λόγια. -Τι ήταν;
"Γαμώτο, λεωφορείο!"
-Θα τον σκοτώσει. -Ναι. Αλλά…
Όταν πέθαναν, η συμφωνία ήταν ότι ο παππούς του Ντάβι θα κρατούσε τη φάρμα
μέχρι να μεγαλώσει ο Ντάβι και να 'ρθει η στιγμή
να την αναλάβει.
Και η ώρα είναι τώρα. Και το ξέρει.
Πολύ γλυκό. Αλλά αν η καρδιά του θέλει κάτι άλλο τώρα, μωρό μου;
Χέσε την καρδιά του.
Μερικές φορές λυπάμαι που έκανα έξι παιδιά.
Άκου. Αυτά τα παιδιά έχουν δικές τους ζωές, γλυκιά μου.
-Πρέπει να τα αφήσεις να ζήσουν. -Το ξέρω, αλλά μας χρωστάνε.
Δεν μπορείς να μου πεις ότι η Κόρα δεν σου χρωστάει τίποτα.
Και βέβαια μου χρωστάει.
Τόσα χρόνια στους στύλους για να τη μεγαλώσω.
Ξέρεις πόσες ακίδες έχω βγάλει από τα μπούτια μου;
Ακίδες;
Δεν ήταν μπρούτζινοι οι στύλοι τότε. Τώρα είναι εύκολο.
Παλιά είχαμε μόνο τηλεφωνικούς στύλους.
Δεν τους βερνίκωναν.
Έπρεπε να ανέβεις και να στριφογυρίσεις για να πάρεις λεφτά.
Και το έκανα. Και το πλήρωσα. Το μέσα είναι χάλια.
Αλλά πλήρωσα.
Άκου. Έκανα αυτό που έπρεπε, αλλά το έκανα.
Πρέπει να επιστρέψει στη φάρμα.
Να σε ρωτήσω κάτι. Κι αν δεν είναι το όνειρό του;
Χέστηκα. Πρέπει να την αναλάβει.
Πώς θα νιώθεις αν έρθει και αναλάβει τη φάρμα
να αρμέγει ταύρους, αλλά δεν το θέλει;
-Αγελάδες. -Τι είπες;
Ν' αρμέγει αγελάδες.
Όχι ταύρους. Αρμέγει αγελάδες.
Ό,τι διάολο κι αν είναι.
Τι σημασία θα 'χει αν κάνει αυτό που θέλετε,
αν η ευτυχία του είναι εδώ με το κορίτσι;
Ξέρεις τι δυσκολίες έχει η φάρμα;
Να βάζεις τον ταύρο να πάει με την αγελάδα;
Έδωσα γλωσσόφιλο σε έναν ταύρο κάποτε.
Ήθελε κι άλλο, αλλά δεν το ανέχτηκα.
Εκείνη τη φορά.
Κι όλα τα σκατά που πρέπει να καθαριστούν. Θυσιαστήκαμε για να έρθει εδώ.
Άκου. Τα παιδιά θα ζήσουν τη ζωή τους, είτε τα θέλουμε είτε όχι.
Μπορείς να είσαι εναντίον τους ή μαζί τους όσο κάνουν τα λάθη τους
ή ακόμα και να τα βοηθήσεις.
Καταλαβαίνεις;
-Ευχαριστώ για την κουβέντα. -Τι;
-Παρακαλώ. -Το 'χω αποφασίσει.
Ο Ντάβι επιστρέφει στην Ιρλανδία μαζί μου.
Μπορώ μόνο να σου δώσω κι άλλα γλυκά
και θα δούμε ποιος θα πάει πού.
Έλα, πάρε τη σακούλα. Καλή διασκέδαση.
Θα δούμε ποιος θα φύγει.
Ελάτε μέσα. Έχει πολλή ζέστη έξω!
-Πάω να βγάλω τον κορσέ. -Δεν ξέρω αν πρέπει.
Πάρτε τα παιδιά από την αυλή μου. Δεν τα ξέρω.
Κι αν δεν φέρατε πιάτα, μην πάρετε πιάτα!
Την έχω ερωτευτεί.
Πότε θα μου το λέγατε;
Είχαμε την αποφοίτηση και ήθελες να τους ανοιχτείς εσύ.
Ήθελα να σου δώσω τον χώρο που ήθελες.
Δεν έχει σημασία. Δεν θέλει να με παντρευτεί.
Είναι πολύ άδικο, φίλε.
Μας ξέρεις. Είμαστε καλοί μαζί.
Πώς μπορείς να το λες αυτό, Ντάβι; Μου έλεγες ψέματα τόσο καιρό!
-Δεν είπα ψέματα! -Δεν ξέρω ποιος είσαι.
Τα Σαββατοκύριακα που έλειπες ήσουν μαζί της;
-Ναι. -Εντάξει.
Άρα έλεγες ψέματα. Δεν μου το είπες.
Εκείνη δεν ήθελε. Εγώ ήθελα.
Δηλαδή, κατηγορείς εκείνη;
Όχι, σου το λέω.
Ξέρεις κάτι; Δεν έχω τίποτα να σου πω.
Πήγαινε.
Τιμ.
Γιατί στέκεσαι ακόμα εδώ;
-Είμαι… -Φύγε από εδώ.
Είμαι φίλος σου και σ' αγαπώ.
Αγαπάς όλη την οικογένεια.
Μπορείς να μου θυμώσεις. Δικαίως.
Εγώ απλώς…
ήθελα να 'μαι δίπλα σου και να μη σε απογοητεύσω.
Λυπάμαι.
Είμαι φίλος σου και δεν θα σε πλήγωνα.
Αλήθεια;
Αγαπώ τη μητέρα σου. Συγγνώμη, αλλά την αγαπώ.
Έφυγα.
Πώς λες "Δεν θα με πλήγωνες ποτέ
και αγαπάς τη μητέρα μου" μαζί;
Τι έχεις πάθει;
Όποτε προσπαθώ έτσι λίγο να φτιαχτώ…
Ναι, μισό λεπτό.
Ράβω κάτι.
Δεν αντέχω. Δεν θέλω κόσμο στο σπίτι μου.
Πέρνα μέσα.
Γεια!
Γεια.
Χαίρομαι που ήρθες. Δεν έκανα τίποτα εδώ,
περίμενα κάποιον να μου μιλήσει.
Έλα μέσα. Κάθισε.
-Πώς τα πας, μωρό μου; -Καλά είμαι.
Ωραία.
Λοιπόν, φαίνεται ότι χάλασα πάλι τον εορτασμό της αποφοίτησης του γιου μου.
Σίγουρα. Τα χάλασες όλα.
Όχι. Κοροϊδεύω, κορίτσι μου. Τίποτα δεν χάλασες.
Οι θυσίες που έκανες γι' αυτό το αγόρι, διάολε.
Θα 'ναι εντάξει. Μια χαρά.
Είσαι σίγουρη;
Ναι, γλυκιά μου.
Δεν θυμάσαι τις θυσίες σου; Αυτό κάνουν οι καλοί γονείς.
Από τη στιγμή που γεννιέται το μωρό, κάνεις θυσίες.
Από το νηπιαγωγείο. Στην πρώτη τάξη μέχρι το κολέγιο, θυσιάζεις.
Αφού έδωσες τόσο χρόνο στα παιδιά,
ώρα να φροντίσεις τον εαυτό σου και να διασκεδάσεις.
Μια χαρά θα 'ναι.
Λες για τον Ντάβι;
Ναι, γι' αυτόν. Ήξερα ότι κάτι συνέβαινε
έτσι όπως ερχόσουν εδώ χοροπηδώντας, μιλώντας για διάφορα.
Ήξερα πως κάτι σ' έκανε ευτυχισμένη.
Δεν είναι μόνο αυτός.
Θέλω να πω, καλά περνάμε.
Τώρα αρχίζω να μαθαίνω να αγαπώ και να τα 'χω καλά με τον εαυτό μου.
Τότε, είσαι στον σωστό δρόμο. Έτσι ξεκινάει.
Όταν μαθαίνεις να τα ΄χεις καλά με τον εαυτό σου.
Δεν μπορώ να τον παντρευτώ. Είναι πολύ νέος.
Γλυκιά μου, του έχω μιλήσει και φαίνεται πολύ ώριμος.
Καταλαβαίνεις; Σαν να έχει περάσει διάφορα.
Το τραύμα σε μεγαλώνει πιο γρήγορα κι από 50χρονο.
-Πώς τον γνώρισες; -Πω πω.
Για δες, χαμογελάς.
Θα 'ναι καλή η ιστορία.
Πολύ απλά. Εύκολο. Δεν ξέρω πού…
Πήγα να δω τον Τιμ στο κολέγιο και ο γιος μου πάντα αργεί.
Άργησε και τον περίμενα στον κοιτώνα.
Οπότε, ο Ντάβι ήταν εκεί, προφανώς. Κι αρχίσαμε να μιλάμε.
Και δεν ξέρω, ήταν σαν…
Ήταν μαγικό για κάποιο λό…
Περίεργο. Δεν το ήξερα τότε, αλλά συνεχίσαμε να μιλάμε και…
Και μετά σε έβαλε κάτω;
Εσύ τον έβαλες κάτω;
Τον έβαλες κάτω, μιλούσες στον Ιρανό…
Τον έβαλες κάτω, έτσι;
-Απλώς… -Σε δουλεύω, κοπελιά.
Δεν θα το συζητήσω με τη γιαγιά μου.
Δεν πειράζει. Θα σου μάθω μερικά πράγματα.
Αλλά άκουσέ με.
Έπρεπε να το σκεφτώ όταν είδα πώς σε κοίταζε.
Σ' αγαπάει ο μικρός.
Ναι, το ξέρω.
Αλλά η θεία Άγκνες είπε ότι πρέπει να πάει στην Ιρλανδία
να αναλάβει τη φάρμα.
Μια ολόκληρη φάρμα. Δεν μου το είπε αυτό.
-Δεν ήξερα ότι το ξέρεις. -Ναι, το ξέρω τώρα.
Η Άγκνες ευθύνεται γι' αυτό.
Εγώ δεν θέλω να θυμώσει μαζί μου.
Το καταλαβαίνω. Φαίνεται πως πρέπει να μιλήσετε.
Μίλα του για το Ιράν.
Ιρλανδία.
-Αυτό είπα. Ιρα-λανδία. -Ναι. Είπες…
Ναι.
Μίλα του. Ίσως μπορείς να πας μαζί του.
Τι;
Κάποιες φορές πρέπει να ρισκάρεις για την αγάπη. Η αγάπη αξίζει.
Λες να το κάνω αυτό;
Τι σε κρατάει εδώ; Το παιδί σου θα αποφοιτήσει.
Θυσιάστηκες γι' αυτόν.
Κι αυτό το παλιάμαξο και το παλιόσπιτο
δεν αξίζουν μία.
Δεν έχεις κανέναν. Η δουλειά σου είναι χάλια.
Γιατί να μην πας μαζί του;
Ναι, η δουλειά μου είναι χάλια.
Η φάρμα ίσως είναι χειρότερη.
Μαύρες γυναίκες σε φάρμες δεν έχει πάει καλά μέχρι στιγμής…
Σκέψου το. Ειδικά στο Ιράν.
Ναι, θα 'χω τα χαρτιά χειραφέτησης μαζί.
Εσύ θα το έκανες αυτό, Μαντία;
Πρέπει, λες, να το κάνω;
Τι εννοείς; Αυτό είναι αγάπη.
Η αγάπη αξίζει. Ναι.
Σ' αυτήν την ηλικία, όχι, αλλά ως νέα
πήρα ρίσκα, έζησα τη ζωή μου και δεν μετανιώνω.
Βγήκα εκεί έξω και την έζησα.
Διασκέδασε. Μην καταστρέψεις τη ζωή σου.
Τουλάχιστον ρίσκαρε για την αγάπη.
Αυτό είναι αγάπη. Δεν συμβαίνει συνέχεια.
Ναι, καταλαβαίνω.
Απλώς…
Φοβάμαι.
Είμαι 12 χρόνια μεγαλύτερη.
Δεν ανησυχείς για την ηλικία. Αλλά για τις απογοητεύσεις που είχες.
Θα σου πω για απογοήτευση.
Σε κάνει ράκος και δεν θα θες να αγαπήσεις κανέναν.
Σε κάνει να μην εμπιστεύεσαι κανέναν.
Γι' αυτό λέω όταν απογοητεύεσαι,
να 'χεις το θάρρος να προσπαθήσεις ξανά.
Αν σε απογοητεύσουν, προσπάθησε ξανά.
Και μετά τον επόμενο, να προσπαθήσεις ξανά.
Κι αν σου ραγίζουν όλο την καρδιά, στο τέλος θα γνωρίσεις καρδιοχειρουργό
που θα ξέρει να θεραπεύσει ό,τι έχει πάθει.
Γι' αυτό δεν πρέπει να σταματήσεις.
Η αγάπη αξίζει να παλέψουμε. Με ακούς;
Ναι.
Το καταλαβαίνω. Δεν θες να εμπιστευτείς κανέναν.
Σηκώνεις τοίχους. Να σου πω για τον τοίχο.
Κρατάει τα πάντα εκτός. Μη χτίζεις τοίχους, χτίσε φράχτες
για να βλέπεις αν θες να δεις κάτι.
Με ακούς;
Είσαι τόσο σοφή.
Ευχαριστώ. Το ξέρω.
Είναι το χόρτο.
Και μια που λέμε για σοφία, άκου,
όταν παντρευτείς, πες "ναι" σε παραπάνω από ένα άτομα.
Σε έναν μόνο δεν πετυχαίνει.
Πρέπει να το πεις σε πολλούς.
Καταλαβαίνεις;
Δεν καταλαβαίνω.
Γι' αυτό παίρνουν τόσοι διαζύγιο.
Λένε "ναι" σε ένα άτομο.
Εντάξει. Θα πάρω πίσω αυτό που είπα για τη σοφία,
γιατί τώρα έχεις αποθρασυνθεί.
Αν ήσουν φτιαγμένη, θα συμφωνούσες. Κάτσε να σ' το εξηγήσω.
Όταν παντρεύεσαι κάποιον, σε δέκα χρόνια γίνεται κάποιος άλλος.
Και σε άλλα δέκα, πάλι άλλος. Οι άνθρωποι εξελίσσονται, αλλάζουν.
Γι' αυτό ανανεώνουν όρκους,
γιατί το άτομο στο οποίο είπαν "ναι" δεν είναι πια το ίδιο.
Καταλαβαίνεις τι σου λέω;
-Ρίσκαρε για την αγάπη. -Μάλιστα.
Θα 'σαι μια χαρά.
Αυτός είναι μικρός, μα εσύ είσαι αρκετά μεγάλη
για να καταλάβεις αυτό που λέω.
Κάν' το με την ησυχία σου.
Τώρα, αν δεν σε πειράζει, έραβα.
Έπλεκα.
Έπλεκα με βελόνες, και θα 'θελα να συνεχίσω.
-Θα σε πείραζε να… -Ναι.
-Ευχαριστώ. Σ' αγαπώ, αλλά… -Κι εγώ.
Έμεινες πολύ εδώ. Έχει περάσει ήδη μία μέρα.
-Ώρα να φεύγεις. -Εντάξει.
Το φαντάστηκα πως πλησίαζε η ώρα.
-Ναι, αλλά σ' αγαπώ. -Σ' αγαπώ.
-Μίλα στον μικρό, με ακούς; -Θα το κάνω.
-Εντάξει. Μίλα του. -Εντάξει. Απόλαυσε το χόρτο σου.
Πώς το ξέρεις;
Λες να μην το μύρισα;
Έχω συνταγή, γιατί δεν έχει νομιμοποιηθεί στην Τζόρτζια ακόμα.
Μην το πεις στην αδερφή σου. Αναθεματισμένη μπατσίνα.
Το πάρκο κλείνει στις εννιά, αγόρι μου.
Εννιά. Προσπαθούν να ευγενικοποιήσουν τη γειτονιά.
Να την εξευγενίσουν;
Πάνε να τα κάνουν όλα ευγενικά.
Να εξευγενίσουν;
Αυτό είπα και εγώ. Ευγενικά.
Θα την κάνουν ευγενική. Ήταν άγρια κάποτε.
Γι' αυτό πυροβολώ στον αέρα καμιά φορά.
Δεν θέλω να την κάνουν ευγενική.
-Μου αρέσει άγρια, όπως ήταν. -Το κατάλαβα.
Έρχονται και αυξάνουν τους φόρους ακινήτων.
Παίρνουν τα σπίτια.
Βάζουν γήπεδα μπάσκετ, αλλάζουν τη γειτονιά.
Φτιάχνουν όμορφα σπίτια. Εγώ δεν πουλάω.
Εξευγενισμός.
Ό,τι κι αν είναι, δεν πουλάω. Θα κρατήσω αυτό που πλήρωσα.
Το 'πιασα.
Μαντία, η μαμά μου είναι ξύπνια;
Γιατί;
Πρέπει να της μιλήσω.
Όχι, η μαμά σου πέρασε δύσκολα. Πήγαινε σπίτι.
-Κι εγώ; -Τι κι εσύ; Μην πας και την αναστατώσεις.
Θέλω μόνο να της μιλήσω.
Πήγαινε σπίτι, ετοιμάσου για την αποφοίτησή σου.
Μάθε τον λόγο σου, κατάλαβες; Μην ανησυχείς γι' αυτό.
Οι γονείς δεν είναι τέλειοι. Οι γονείς κάνουν λάθη.
Η μαμά, ο μπαμπάς. Τα παιδιά λένε
"Η μαμά έπρεπε να ήταν καλύτερη. Και ο μπαμπάς".
Έκαναν ό,τι μπορούσαν.
Κανείς δεν τους είπε πώς να μεγαλώνουν παιδιά.
Ο καθένας κάνει ό,τι καλύτερο μπορεί.
-Μάλιστα. -Δεν ήξερες ότι ήταν μαζί;
Όχι. Δηλαδή, μιλούσε πολύ γι' αυτήν, αλλά δεν το συνέδεσα.
Μιλάει πολύ για τη μαμά σου;
Ναι.
-Και… -Δηλαδή…
Κι εσύ δεν κατάλαβες πως κάτι τρέχει; Για να καταλάβω.
Δύο παιδιά στο κολέγιο μιλάνε για τη μαμά σου,
ένας άντρας, και δεν υποψιάζεσαι κάτι;
Και θα πας στη Νομική;
Άκουσέ με. Κάνε μου τη χάρη.
Μην αναλάβεις καμία υπόθεση, τίποτα ποινικό.
Κάνε μικροατυχήματα. Κάτι που να μπορείς.
-Θα πάω να της μιλήσω. -Όχι, σου είπα.
Δεν θα της μιλήσεις. Θα πας σπίτι να ξεκουραστείς για αύριο.
Θα μας κάνεις περήφανους με τον λόγο σου.
Θα μείνω στο σπίτι ενός φίλου. Δεν μπορώ ούτε να κοιτάξω τον Ντάβι.
Έλα. Πήγαινε σπίτι. Έλα.
Άσε την μπάλα.
Μη λένε ότι την κλέψαμε απ' τους εξευγενισμένους.
Αυτοί πάνε να κλέψουν τα πάντα.
-Άνοιξε την πόρτα για την κυρία. -Μάλιστα.
-Τράβα προς τα εδώ. -Έτσι;
Δεν χωράω από εκεί.
-Να τράβα την. -Εντάξει.
Δεν χωράει ο κώλος από εκεί.
Τράβα σπίτι.
Εντάξει.
Έρικ Ριντ.
Τόρι Έντουαρντς.
Η αποφοίτηση τραβάει. Σ' αρέσει το φόρεμά μου;
Δεσποινίς Μαντία, είστε πολύ ωραία.
Ευχαριστώ πολύ. Προσπαθώ. Το πήρα από την Αρίθα Φράνκλιν.
-Είναι πανέμορφο. -Τι;
Μου το άφησε. Η Αρίθα ήξερε από μόδα.
-Πω πω. -Μου το άφησε μετά τον θάνατό της.
Πράγματι. Πώς είναι η μαμά σου;
Τρώγεται ακόμα με τα βρακάκια… με τα κιλοτάκια της.
Με τα κιλοτάκια της.
Θα συνέλθει.
Πώς τα πας, Άγκνες;
Μια χαρά.
Δεν φαίνεσαι να διασκεδάζεις έτσι μουτρωμένη.
Όχι. Δεν είναι αλήθεια. Μόλις τελειώσει αυτό, τόσο το καλύτερο.
Να μπούμε στο αεροπλάνο. Μαζί με τον Ντάβι.
Έβαλε κρύο εδώ μέσα στον καυτό ήλιο.
-Λυπάμαι που δεν πέρασες καλά. -Πέρασα καλά. Απλώς…
Δεν το περίμενα αυτό.
Μια στιγμή, είναι το μωρό μου.
Έρχεται.
Ντάβι Ο'Μάλεϊ!
-Ναι! -Έλα!
Είμαι περήφανη.
Μπράβο, Ντάβι.
Πάμε, Ντάβι!
Εντάξει. Πάμε.
-Δεν τον κοιτάζει καν. -Το ξέρω. Κατέστρεψα την αποφοίτησή του.
Όχι.
Δεν κατέστρεψες τίποτα. Θα 'ναι μια χαρά.
Το καλό που του θέλω. Τόσα λεφτά ξοδέψαμε για τη σχ…
Ξόδεψα 37 δολάρια και 49 σεντ για να τον σπουδάσω.
Τίμοθι Μάρσαλ!
Τα κατάφερες!
Αυτό είναι το αγοράκι μου!
Ναι!
Μπράβο, Τιμ!
-Βγάλατε φωτογραφία; -Ναι.
-Χαμογέλασε; Πήρε το πτυχίο; -Ναι.
Τέλεια. Πάω να την τσακίσω.
Μείνε στη θέση σου.
Μην το κάνεις αυτό στην αποφοίτηση.
-Ναι! -Μην το κάνεις.
-Σωστά! -Κατέστρεψες ήδη δύο δείπνα.
-Θεέ μου. -Πρέπει να παρεκτρέπεσαι παντού;
-Εσύ ξέρεις τι κατέστρεψες; -Τι;
Την όρεξή μου μ' αυτό το κοστούμι. Πάψε.
Θα σταματήσεις; Θα βγάλει λόγο.
Μη μου μιλάς σαν να 'μαι παιδί.
-Δεν το ήθελα… -Θα πιάσω τη βέργα.
Δεν θέλω να σου μιλάω σαν να 'σαι παιδί,
μα είναι σημαντική μέρα γι' αυτόν!
-Ο τρόπος που φέρεται. -Σκάσε.
Σας παρουσιάζουμε τον πρώτο αριστεύσαντα απόφοιτο,
Τίμοθι Μάρσαλ.
-Ναι! Πρώτος αριστεύσας! -Αυτός είναι ο γιος μου!
-Πάμε. -Αυτός είναι ο γιος μου!
Δεν είναι γιος του.
-Θα βγάλει λόγο. -Δικός μου είναι.
Όχι. "Αυτός είναι ο γιος σου". Λέει ότι είναι γιος του.
Δικός σου δεν είναι.
Δεν έκανες τίποτα γι' αυτόν. Και τον λες γιο σου. Σιωπή!
-Δεν θα βγάλει λόγο; -Τον έσκισε.
Τι θα πει τώρα;
Ίσως τον απομνημόνευσε.
Ίσως.
Θα ανέβαινα εδώ και θα μιλούσα για τη ζωή
και όλα τα σπουδαία πράγματα που μας περιμένουν.
Για δουλειές, για την ελπίδα.
Αλλά τις δυο τελευταίες μέρες,
μου είπε ψέματα ο κολλητός μου.
Μάλλον δεν θα 'πρεπε να πω ψέματα. Με εξαπάτησε αυτός και η μητέρα μου.
Όχι.
-Δεν ήξερα ότι τα 'χουν. -Θεέ μου.
-Είναι τα δικά μας… -Τα βγάζει στη φόρα.
Γιατί να τα πει;
-Το γράφεις; -Ναι.
Πέρασα όλη τη νύχτα θυμωμένος.
Θυμωμένος μαζί τους. Θυμωμένος που δεν ήξερα.
Αλλά μετά συνειδητοποίησα ότι κι εγώ
κρύβω ένα μυστικό, τουλάχιστον,
νόμιζα ότι ήταν μυστικό. Όλη μου η οικογένεια το ήξερε ήδη.
Ναι, το ξέραμε.
Βλέπετε, είμαι γκέι,
και ανησυχούσα για το τι θα σκεφτόντουσαν.
Δεν με ένοιαζε τι σκεφτόμουν εγώ.
Όταν τους το είπα ανοιχτά, μου έδειξαν τόση αγάπη
και συνειδητοποίησα πόσο τυχερός είμαι που τους έχω.
Έτσι, καθώς ξεκινάμε το νέο, λαμπρό μας μέλλον,
θέλω να ευχαριστήσω τη μητέρα μου που πάντα μ' αγαπούσε,
πάντα με στήριζε, δούλευε, έκανε ό,τι μπορούσε για να με σπουδάσει.
-Και τον πατέρα μου, τον ευχαριστώ. -Δεν έκανε τίποτα για σένα.
-Μαντία! -Τι;
Συμφωνώ.
Παρόλο που ήταν διαζευγμένοι και δεν είχε πολλά,
προσπαθούσε να μου σταθεί.
Και στον καλύτερό μου φίλο, τον Ντάβι,
που δεν με έκρινε ποτέ,
μα στάθηκε πάντα φίλος.
Αν και τσιλημπούρδιζε στα κρυφά με τη μητέρα μου.
Να πάρει.
Γιατί συνεχίζει να το λέει;
-Γιατί αυτό έκανε. -Τσιλημπούρδιζε.
Λέει πολλά. Τα εν οίκω μη εν δήμω.
Αμήν!
Σκέφτηκα τι τύπος είναι.
Είναι ώριμος. Είναι καλός άνθρωπος.
Και σκέφτηκα, πόσο τυχερός είμαι
που οι δυο πιο αγαπημένοι μου άνθρωποι στον κόσμο
βρέθηκαν μαζί εξαιτίας μου.
Θα προτιμούσα να το ξέρω; Ναι.
Αλλά δεν με πειράζει.
Και τους ζητώ συγγνώμη για τη συμπεριφορά μου.
Το μέλλον δεν είναι μέλλον χωρίς παρελθόν.
Και είμαι ευγνώμων που έχω οικογένεια.
Την προγιαγιά μου, τη Μαντία.
Τη γιαγιά Κόρα, τον κο Μπράουν, τη θεία Έλι, τη θεία Μπαμ.
Και φυσικά, τον θείο Τζο.
Ο Τζο δεν ήρθε. Ήταν πολύ μαστουρωμένος.
Και θέλω να πω στον κόσμο ότι
τους αγαπώ και είμαι ευγνώμων που γεννήθηκα σ' αυτήν την οικογένεια.
Καθώς ξεκινάμε το μέλλον,
εγώ ξεκινώ, στηριζόμενος από απλούς, σκληρά εργαζόμενους ανθρώπους
που δεν είχαν πολλά.
Είναι γίγαντες στα μάτια μου.
Και τους αγαπώ με όλη μου την καρδιά.
Σας ευχαριστώ.
Υπέροχο.
Ευχαριστώ, Χριστέ μου.
Αλληλούια!
-Ωραίο ήταν αυτό. Ήταν υπέροχο. -Ήταν υπέροχο.
-Ναι, ήταν. -Ναι.
-Γεια. -Γεια. Έλα μαζί μου.
Νόμιζα ότι εγώ είχα το μεγάλο μυστικό.
Δεν θέλαμε να σε πληγώσουμε.
Τον αγαπάς;
Ναι, τον αγαπώ.
Εσύ την αγαπάς;
Ναι, την αγαπώ.
Έπρεπε να μου το πείτε.
Το ξέρω. Συγγνώμη.
Ζητούμε συγγνώμη. Εγώ ζητώ συγγνώμη.
Πίστεψέ με, θα σου το λέγαμε.
Μη ζητάτε συγγνώμη. Εγώ…
Ξέρω πώς είναι να 'χεις μυστικό,
και νιώθω πολύ καλά τώρα που το ξέρει η οικογένειά μου.
Και δεν θέλω να κρύβεστε.
Είμαι πολύ περήφανη για σένα. Έλα εδώ.
-Σ' αγαπώ. -Σ' αγαπώ.
-Δεν θα σε λέω μπαμπά. -Δεν θα 'θελα.
Κι αν την πληγώσεις…
Δεν θα το έκανα αυτό, αλλά δεν έχει και σημασία.
Δεν με παντρεύεται.
Τι;
Μαμά, είπες ότι τον αγαπάς. Τι πρόβλημα υπάρχει;
Πρέπει να γυρίσει στην Ιρλανδία.
Η θεία του μου το ξεκαθάρισε.
Τι πράγμα;
Γι' αυτό είπες όχι;
Δεν θέλω να έρθεις σε ρήξη με την οικογένειά σου.
-Μη… -Γεια σας. Ντάβι, παιδί μου, συγχαρητήρια.
Έκανες την οικογένεια και όλη την Ιρλανδία περήφανη.
Ευχαριστώ. Θεία Άγκνες, πρέπει να σου μιλήσω.
Δεν χρειάζεται να πεις τίποτα. Χαίρομαι που ήρθα.
Κι εγώ χάρηκα που ήρθες.
Ορίστε, λοιπόν.
Μαμά, άφησε τον Ντάβι να μιλήσει.
-Ευχαριστώ, Κάθι. -Συνέχισε. Πες αυτό που θες.
-Ήξερα ότι… -Στάσου, ένα λεπτό.
Ξέχασα την κάρτα σου.
-Το δώρο αποφοίτησής σου. Άνοιξέ το. -Τι…
Τι 'ναι αυτό;
-Εισιτήρια για την Ιρλανδία. Ακυρωμένο. -Τι;
-Μα… -Χωρίς μα.
Ξέρεις πόσο θέλω να γυρίσεις σπίτι
και πόσο σέβομαι την οικογενειακή παράδοση.
Αλλά μια σοφή γυναίκα μού είπε
"Τα παιδιά πρέπει να ζουν τη ζωή τους.
Να αποφασίζουν μόνα τους".
Και είπε κάτι σχετικό με μια μαύρη πόρνη…
Τέλος πάντων, είναι άσχετο.
Το θέμα είναι ότι
η ζωή σου είναι εδώ.
Και η ευτυχία σου, νομίζω.
Αυτό θέλω μόνο για σένα.
Καλό αυτό. Αυτό είναι…
Πολύ καλό αυτό.
-Δεν σε πειράζει να παντρευτούμε; -Μη ρωτάς τη θεία Άγκνες.
Ρώτα αυτήν εδώ την όμορφη κυρία.
Εσύ τι έχεις να πεις;
Λόρα,
-Θα… -Μη γονατίζεις πάλι.
Είπε ήδη όχι.
Ντροπιάστηκες ήδη μια φορά.
-Θα πάψετε; -Κόρα…
-Χάνει χρόνο. -Μπορεί να κάνει πρόταση.
Το λέω για να μην ντροπιαστεί.
Θα βγάλουμε φωτογραφία. Σιωπή. Έλα, μωρό μου.
-Κάν' το. -Γλείφτρα.
-Θέλω να δω αν θα πει ναι. -Λόρα…
θα με παντρευτείς;
Ναι.
-Ναι! -Ναι!
Ναι, θα σε παντρευτούμε.
Θέλω να βάλετε την κουλούρα. Και να έρθετε εις γαμάτη κοινωνία.
-Τι θα πεις στον παππού του; -Τίποτα.
Τίποτα;
Ο παππούς του είναι φυλακή.
Τον βρήκαν σε ξενοδοχείο γυμνό με μεθυσμένο πρόβατο.
Τι λες… Τι πράγμα; Με πρόβατο;
-Αυτό είναι αισχρό. -Ναι.
Το πρόβατο μόνος του το πήγε εκεί;
Όχι. Ήταν ραντεβού στα τυφλά.
Έχω δει την ταινία και τη συνέχεια.
Σ' αγαπώ, θεία Άγκνες.
-Το ξέρω, γιε μου, κι εγώ. -Συγχαρητήρια.
Πρέπει να προλάβουμε το αεροπλάνο. Κάθι, έλα.
-Πολύ ωραίο. -Να 'στε καλά. Είμαι περήφανη για εσάς.
-Λόρα. -Πού είναι η Μαντία;
Κοιμάται εκεί πέρα.
Θέλω να πω αντίο. Κάθι, έλα.
Περίμενε εδώ.
Μωρό μου, είμαι περήφανη για σένα.
Φίλε, άσε με να κάνω τον γάμο σου.
Ναι. Τζέι, ευχαριστώ, Τζέι.
Μαντία.
Με τρόμαξες! Αποκοιμήθηκα με την ινδική.
-Τελείωσε; -Ναι.
Εντάξει.
Πρέπει να πάρουμε το αεροπλάνο. Αφήνω τον Ντάβι να μείνει.
Το ήξερα. Είναι το σωστό. Ήξερα ότι θα έκανες το σωστό.
Μαντία, ευχαριστώ πολύ.
Ήσουν υπέροχη οικοδέσποινα κι ευχαριστώ για τις κουβέντες…
Υπέροχος οίκος ανοχής;
Οικοδέσποινα ανοχής.
Είναι επίθετο, μάλιστα. Κατάλαβα.
Ευχαριστώ για τις συζητήσεις και για τη συνταγή.
Παρακαλώ. Μην πας φυλακή. Τρως πέντε με δέκα, αν φτιάξεις πολλά.
Πότε θα 'ρθεις στην άλλη πλευρά; Να μας δεις.
Θα ήταν ωραία να σε ξεναγήσω.
Θα σου έδειχνα τα πάντα.
Ίσως η κα Μπράουν και η Μαντία να το κάνουν στην Ευρώπη.
Θα το ήθελα πολύ.
Ανυπομονώ να σου δείξω την Ιρλανδία.
Όλο για το Ιράν μιλάς. Δεν μπορώ να πάω στο Ιράν.
-Ιρλανδία. -Ξέρω, έχει πολλή άμμο αυτή η Ιραν-λανδία.
Γαμώ τον διάολό μου.
-Ό,τι πεις. -Ναι.
-Μάλιστα. Ώρα να φεύγω. -Ναι.
-Ναι. Να 'χεις ασφαλές ταξίδι. -Ευχαριστώ για όλα.
-Αντίο. -Αντίο.
Άκου. Ευχαριστώ πολύ από τα βάθη της καρδιάς μου.
Το εκτιμώ.
-Ευχαριστώ. -Είμαι φτιαγμένη, αλλιώς θα σε πήγαινα.
-Φεύγω τώρα. -Πρέπει να βρω τα σκαλιά.
Γι' αυτό κοιμήθηκα. Είμαι φτιαγμένη.
-Εντάξει. -Σ' αγαπώ.
Κι εγώ σ' αγαπώ.
-Αντίο. -Αντίο, Άγκνες.
-Θέλω να σ' αποχαιρετίσω. -Το έκανες.
-Όντως; -Δύο φορές. Ήρθες μέσα στα μούτρα μου.
Αντίο.
Μέιμπελ, τι ονειρεύεσαι;
-Μωρό μου, πήρα ένα απ' τα καλά. -Αλήθεια;
Ναι!
Τι είναι καλύτερο;
Μπορούμε να κάνουμε άλλη μια φορά το "Drunk in Love".
Ναι, συμφωνώ.
Να τους μαζέψουμε όλους.
Όσους δεν έχουν δει το σόου.
Το είδα από πάνω και δεν ξέρω τι παίζει ακριβώς.
Γιατί μπήκε μπροστά μου; Μιλάω. Θα μπεις μπροστά μου;
Συμφωνώ.
Ας τους μαζέψουμε όλους για να νιώσουμε την ενέργεια.
Εντάξει. Τι ώρα είναι;
Έξι και μισή.
Εντάξει. Και τι ώρα πρέπει να φύγω;
Στις οκτώ.
Έχουμε χρόνο. Μπορούμε κι άλλο.
Εντάξει. Ωραία.
Εντάξει, ας το κάνουμε. Πάμε.
Θεέ μου, σε ευχαριστούμε τώρα για την ευλογία σου
που κάνουμε αυτό που αγαπάμε μ' όλους αυτούς…
τους όμορφους ανθρώπους.
Όχι όλους, μερικούς.
Θέλουμε να σε ευχαριστήσουμε για αυτήν τη στιγμή
να τους πούμε ότι αν χάσουν έναν χτύπο,
θα λάβουν έναν χτύπο. Γι' αυτό αμήν και δόξα…
Σας ευχαριστώ για το Ματσέλα.
Θέλουμε να βεβαιωθούμε ότι ξέρετε όλα τα βήματα
γιατί πέντε με εννιά από εσάς το χάνουν στο 11 και το 12,
είστε λίγο χάλια τώρα, αλλά θα το πιάσετε.
Και θέλω όλοι σας να ξέρετε πως εκτιμώ όλα αυτά που κάνετε…
Δεν μπορώ να αναπνεύσω έτσι, αλλά εκτιμώ ό,τι κάνετε.
Αυτό είναι πανέμορφο. Είμαστε πανέμορφοι άνθρωποι.
Λατρεύω την ομορφιά των πανέμορφων ανθρώπων, όλων εμάς μαζί.
Είναι πολύ ωραία. Σταματήστε να χειροκροτάτε, διάολε.
Δεν σταματάτε να χειροκροτάτε όταν λέω, γι' αυτό δεν μαθαίνετε τα βήματα.
Λέω ένα, δύο, τρία, τέσσερα, πέντε, εσείς κάνετε… πέντε.
Αντί για ένα, δύο, τρία, τέσσερα, πέντε.
Μάθετε κάτι, παιδιά.
Προσπαθώ να σας διδάξω, για το μέλλον σας.
Ένα, δύο, τρία, τέσσερα, πέντε.
Προσπαθήστε. Ένα, δύο, τρία, τέσσερα, πέντε.
Να το δω.
Ένα, δύο, τρία, τέσσερα, πέντε.
Νομίζω ότι είστε έτοιμοι.
Θα νιώσουμε την ενέργεια ο ένας του άλλου.
Θα το κάνουμε, εντάξει;
Θα νιώσει ο ένας την ενέργεια του άλλου.
Ωραία; Εντάξει.
Έγινε πιο ψιλή η φωνή μου. Εντάξει.
Πρέπει να πετύχουμε την ενέργεια. Να το κάνουμε σωστά.
Πρέπει να φροντίσουμε όλα τα επιφωνήματα
να δέσουν όλα μαζί.
Ναι, δεν το νιώθω.
Δεν καταλαβαίνω. Θέλετε να σας λέω αλλά δεν ανταποκρίνεστε.
Αν ανταποκριθείτε,
αν κάνετε μια ανταπανταπόκριση, θα το καταφέρουμε,
Δεν έχει νόημα να σας λέω, αν δεν ανταποκρίνεστε.
Πρέπει να ανταποκριθείτε.
Μαντία!
Κάναμε πρόβα επί τέσσερις ώρες πριν ανέβουμε στη σκηνή.
Μετά κάναμε πρόβα για άλλες τέσσερις ώρες αφού τελειώσαμε
για να δούμε τι κάναμε λάθος.
Υποτιτλισμός: Μυρσίνη Κορομάντζου