Downloaded from YTS.MX
NETFLIX PRZEDSTAWIA
Official YIFY movies site: YTS.MX
- Nagrywasz? - Tak.
Siemanko! Ese wyszedł z woja.
Wraca do akcji, a z nim Kartal Motor.
Jest tu El Patron. Pokaż go.
- Przywitaj się. - Cześć!
Furkę pożyczył nam Koray z Tayfur Gıda.
Jesteś gość. Dzięki, stary.
Resztę części silnika zdobyłem ja. Jestem Gökhan, jakbyście nie wiedzieli.
- To nasz główny mechanik, Kadir. - Spierdalaj.
Czemu nie chcesz się pokazać? To ty zbudowałeś ten motocykl.
Po prostu prowadź i mnie nie wkurzaj.
Nie powiedziałem nic złego. Tylko cię chwaliłem.
Jedzie! Nagraj go!
Jedzie pierwszy?
Czy to Ese?
Spójrz na niego!
Pędzi jak wiatr!
Pokaż prędkościomierz!
Patrzcie, jak ten spryciarz zasuwa!
Ese! Brawo, stary!
Uważaj!
ŚWIAT BEZ SKRUPUŁÓW
UWAGA
MIŁEJ ZABAWY
Dobrze, że był próbny wyścig. Nie wezmę udziału w mistrzostwach.
Kadir zbudował potwora, ale teraz mamy długi.
Ten motocykl kosztował fortunę. Musimy być mistrzami.
Spokojnie. Jak wrzucimy ten film, będą chętni, żeby się ścigać.
Yusuf, pokaż mi koniec tego nagrania.
- To będzie zarąbisty klip. - Pokaż.
- To nasz główny mechanik, Kadir. - Spierdalaj.
- Wyłączyło się, kiedy mnie walnął. - Ja cię zaraz walnę!
- Chodź tu, gówniarzu! - Co jest?
Czekaliśmy na ciebie dwa lata, a on nie umie nic nagrać.
Spokojnie. Nagramy innym razem.
Co jest? Po co trąbisz?
Nie możesz zaczekać?
Zjedźcie z drogi! Jak długo mam czekać?
Dobry Boże.
Stoją i blokują drogę… Za dużo filmów się naoglądali.
Deniz.
Coś dla ciebie.
Mówi o egzaminie.
W tym roku zadania egzaminacyjne nie były tak długie…
TEKST: CZY ZASTANAWIAŁEŚ SIĘ, PO CO TA RYWALIZACJA?
JEŚLI SIĘ NIE ŚCIGASZ, NIE PRZEGRASZ.
- Halo? - Koniec!
Jesteśmy wolni. Pora na imprezę.
Nie przyjdę. Jestem zmęczona. Jadę do domu się przespać.
- Spokojnie. - Nie trzęś nim.
- Co to jest UFO? - Słucham?
- Czego? - Zejdźcie z drogi!
Ogłuchniemy przez ciebie!
- Z czym masz problem? - Ja mam problem?
- Nie podskakuj! - Tam jest dziewczyna.
- Mówię grzecznie! - To twój ojciec?
- Kosmici atakują Macita. - Kto?
- Nie ma problemu. - Po co się tak gotować?
- Po prostu dajcie przejechać. - Spoko.
Nie róbcie tak, jasne?
Nie ma problemu.
Nie kłóć się z ludźmi, stary.
Co za banda gnojków.
Witajcie, mamy przyjazne zamiary.
- Co jest? - Ocaliłam świat przed inwazją.
Ese, na co patrzysz?
Wynajął dom dla tej kobiety.
Przestań o nim myśleć, mamo.
Tyle lat z nim wytrzymałam i wszystko na marne.
Wszystko się skończy, kiedy się przeniesiemy do Stambułu.
Nie denerwowałaś się na egzaminie?
Znów kupił ci to samo? Boże drogi.
Zaniedbuje córkę i dom.
Halo?
Gdzie byłeś? Pracowałeś przez cztery dni?
Nie okłamuj mnie. Zapytam swojego brata.
I tak się dowiem, więc nie kłam.
Wiem, gdzie byłeś. Nie denerwuj mnie.
- Beren, jesteś na mieście? - Wracasz czy nie?
- Idę z tobą. - Pytam, czy wracasz na noc.
Zdawała dziś egzamin, a ty nie wracasz?
Trzeba było mi powiedzieć.
Wszystko przygotowałam.
Deniz!
Teraz ja!
Taką cię lubię!
Wskakuj.
Oszczędzasz głos dla przyszłego męża?
Nie jest dla każdego. Tylko dla VIP-ów.
Czyli masz tremę?
Gdzie ta impreza?
W Mersin. Gdybym ci powiedziała wcześniej, nie pojechałabyś. W drogę.
Nie znalazłaś jeszcze mieszkania w Stambule? Mogłybyśmy poszaleć.
To nic pewnego.
Czemu? Nie poszło ci na egzaminie?
Moi rodzice są nieprzewidywalni.
To ten motocykl, który kupili mu rodzice.
Mówisz o swoim chłopaku?
Miło cię widzieć.
Znamy cię od roku, ale tylko ze zdjęć.
- Jestem Deniz. - Beren. Miło mi.
Nie dotykaj, bo coś zepsujesz.
Masz rację. Patrz, jest tam. Tańczy.
- Deniz! - Idziemy.
Schodzimy.
Ale świetna impreza.
Jak poszło?
Spytał szybciej niż moja mama.
- „Ukochana nazwała mnie mamą”. - Beren!
Nie sprowokujesz mnie.
Mam swój motocykl. Przejedziemy się, jeśli się nie boisz.
- Nie widziałam żadnego motocykla. - Ja też nie.
- Jak to? - Gdzie to położyć?
Kurwa, wyciągnąłem z niego maksa, a i tak nie mogłem za tobą nadążyć.
Liczy się motocyklista, nie maszyna.
Mówił ci. To nie jest sprzęt na przejażdżki.
Ale na tym nikt się za mną nie ogląda.
Ten ma światła i tak dalej.
Chodź na imprezę.
Gökhan.
Pytałem, o co chodzi, ale mnie zignorowałeś.
Przyprowadziłem cię na imprezę, a ty wciąż gadasz.
O rany! Nagle znalazłem się na motocyklu.
Dokąd idziesz?
Dobrze się bawimy?
Przestań.
Co to za jedni? Nie widzisz ich?
Co za impreza!
Ludziska szaleją.
Muszę coś załatwić. Baw się dobrze.
Wyglądasz jak mafioso.
- Czekałem na ciebie. - Co słychać?
To poważny interes. Możesz mi zaufać.
To ty byłaś w aucie dziś rano, prawda? Przepraszam za zamieszanie.
Jestem Ese.
Cześć.
- Fajny tatuaż. - Co?
Masz fajny tatuaż. Pewnie interesujesz się UFO.
Dzięki.
Też sobie coś zrobię. Do którego salonu chodzisz?
- Co sobie wytatuujesz? - Twoje imię, jak mi je zdradzisz.
„Głupek”. Wydziarasz to?
Tak, jeśli powiesz, jak naprawdę masz na imię.
- Co będę z tego miała? - Co będziesz miała?
To będzie reklama ciebie. Zyskasz rozgłos.
Rozgłos jest dobry.
Nudno tu. Skoczymy do hotelu?
Ali mówi, że jest tam zajebista impreza.
Jak chcesz, to idź. Mnie tu dobrze.
Król jest zmęczony. Będę studiować prawo. To nie żart.
Idziesz do prywatnej szkoły. Masz forsę, studiujesz.
Jesteśmy prawnikami, odkąd wynaleziono prawo.
Dałbyś mu swoją sprawę?
Pewnie, że tak. Mamy takich mnóstwo, Deniz.
Deniz.
Będzie ładnie wyglądało. „Deniz”.
Kim ty będziesz?
- Zgadnij. - Księżną żywności. Technologiem?
Cenk!
Ese!
Ale klimat, stary. Rozejrzyj się. Jest super.
Canbay to mój kuzyn. Jesteśmy z Adany.
- My też. - Co za przypadek.
Usłyszałeś popularnego rapera i to zmyśliłeś.
Gdyby śpiewała Rihanna, powiedziałby, że to jego ciotka.
Jesteś spięta. Postawić ci drinka?
- Każdy pije to, co przyniósł. - Serio?
Dobra, macie swoje drinki. Możecie iść się bawić.
- Znajomych też trzeba sobie przynieść? - Wszystko w porządku?
Tak, wszystko gra. Dobrze się bawimy.
- Ty go wezwałeś? - Spokojnie. Już wychodzimy.
Czemu? Ona ma rację.
- Dobrze się bawimy. - Chodź.
- Przeszkadzali ci? - Przenosimy się na imprezę do hotelu.
- Idziecie? - Tak. To miejsce mnie wkurza.
Tak.
Kiepsko wyszło.
Co on gada?
Gdzie dokładnie jest ta impreza?
My też chcemy iść.
Co jest?
Jesteście cyrkowcami?
Tak. Motocyklowymi.
Wy popisujecie się telefonami. Wrzuć to do sieci z tagiem „Kartal Motor”.
Co?
- Wrzuć to i podpisz „Kartal Motor”! - Co?
Boże. Kartal Motor!
- Co to? - Wszystko gra?
Dzwonią.
Halo?
Wrzuć nagranie do sieci z tagiem „Kartal Motor”, dobra?
- Co? Kartal Motor? - Tak.
Co to?
Policja tu stoi.
- Spokojnie. - Cholera.
Wypiłam jednego drinka.
Dopiero dostałam prawo jazdy. Co za pech.
- Nie mogę się zatrzymać. - Jak to?
- Spokojnie. - Ale ja piłam!
Przejeżdżam.
- Policja jedzie! - Ścigają nas.
Cenk uciekł.
Jak mógł to zrobić?
- Co robimy? - Za chwilę będzie skręt w lewo.
Nie przegapcie go.
Powiedział, żebyśmy skręciły.
Beren, skręcaj tutaj!
Tak, tutaj!
Derya.
Zasnęłaś. Chodź, wstań.
Dalej!
No dalej!
Spokojnie. Tutaj.
Tutaj.
Jedź.
Zapomniałem o walce. Dobrze, że Tike nas nie widział.
- Jest zakurzony. - Daj szmatę.
Masz.
Bałem się, że gliny zabiorę motocykl.
Kadir by mnie ukrzyżował.
Masz drugi telefon. O co chodzi?
Od miesięcy nie było wyścigów. Ciebie też nie było.
- Sprzedaż części nie wystarcza. - Byłem w wojsku.
- Nie gadaj, jakbyś nie wiedział. - Wiem.
Służyłeś dla nas wszystkich.
Zareklamuj nas. Wtedy zarobię na częściach.
Ocalisz mnie, Ese, przed upadkiem?
W nocy drogi są nasze
Wygramy wyścig w Çatalan
- Wyczyść go. - Dobra.
- Gökhan? - Tak?
- Teraz klienci dzwoni do dziewczyn? - Tak.
- Nie patrz tak. Dzwoń do nich! - Wyluzuj.
- Dzwoń. - Dobra, dzwonię.
Ese, za bardzo się spinasz. Przez to umrzesz młodo.
Patrz, jak zapisałem numer do siebie.
„Fajny chłopak”.
Zaufaj bratu. Wyluzuj.
- Coś ty palił? - Osiwiejesz.
Halo?
Tu Gökhan, skarbie. Jak mogę odzyskać telefon?
Spytałeś, zanim wrzuciłeś go do auta?
Twoja dziewczyna.
Pieprz się.
Włącz na głośnik.
Halo? Mówi Ese.
Przyślij namiary, to podjedziemy i go odbierzemy.
Namiary? Sama nie wiem.
Nie da adresu? Uratowaliśmy jej…
Stul pysk, stary.
Powiedz gdzie.
Może jutro w Story w Ziyapaşa?
Znam to miejsce.
- Kolega znajdzie. - Kolega… W porządku.
- Dobra. - Dobra.
- Jutro w Ziyapaşa. - Jestem zajęty. Trzeba się przemówić.
Dobra. To dzwoń.
Ona mnie nie słucha. Nie pozwala dojść do słowa.
To po co rzucałeś telefon?
Ostrożnie.
Tike znowu przegrywa.
Raz, dwa, trzy.
Ziyapaşa to miejsce dla ciebie. Ja tam nie pasuję.
Dobra.
Nie ma śladu, że jeździliśmy.
Ktoś jeździł i się przewrócił. To nie jest sprzęt na przejażdżki.
- Gratuluję. - Jeździłeś po piasku?
Później on jeździł. Nic się nie stało, nie?
Brawo, Gökhan. Mówi, że jeździł.
- Ty się zamknij. - Czemu?
Jak to miejsce wygląda? Wszędzie kurze gówno.
Myślisz, że robię to dla zabawy?
Wyglądam na takiego, co lubi patrzeć, jak koguty walczą?
- W przyszłym tygodniu przyjdą tu z banku. - Kurwa.
- Co jest? - Nie przeklinaj w warsztacie.
- Yaşar wrzucił film. Wykręcił 140. - Pieprzyć go. Pokaż.
Kurwa.
Serio?
Dał radę.
On kłamie.
Ich mechanik nie zrobiłby takiego sprzętu.
Dlatego jechał do Antep.
Możemy zapomnieć o mistrzostwie.
- Przestań. - Daj tę listę.
Zmieniam cylindry. Te 65.5 się nie sprawdziły. Założę 63.5.
- Masz. - Co robisz?
- Będziesz go przerabiał? - Mamy wybór?
Jeśli nie wygramy, cała praca i forsa pójdą na marne.
Co ty gadasz? Twój mistrz wrócił. Zapomniałeś?
Tak jest!
Kto jeździ szybciej niż mój brat?
Zróbmy otwarty wyścig przed mistrzostwami.
Właśnie.
El Patron. Ogolimy paru żółtodziobów.
Zgódź się.
Dobra.
To pieniądze na spłatę kredytu.
Powiedz, że resztę dasz za tydzień. Pokaż, jakie masz gadane.
- Kadir, załatwmy pozostałe sprawy. - Dobra.
Na liczniku jest 140.
Przeciwnicy mogą oglądać nasze tyły.
- Jest świetny. - Serio?
- Spodobasz jej się. Spokojnie. - Spieprzaj.
Wącha się pod pachami… Boże!
Kretyn.
- Hej! - Co?
Zdobądź tamto nagranie. Potrzebujemy reklamy.
Jak miała na imię? Melis?
Deniz.
Ty spryciarzu.
Po co tu przychodziłam? Wciąż go nie ma.
Umówiłaś się z tym niskim, dziwnym?
„Dziwnym”? Zaczynasz mówić jak Cenk.
Niech Meriç to zrobi. Po co się przejmować?
Masz rację.
Beren.
Co się stało?
Jest ten drugi.
To co? Czemu panikujesz?
- Cześć. - Hej.
Dziękuję, że nam wczoraj pomogliście.
Przekaż koledze.
Tolerancja kosztuje cię pieniądze,
rozsądek kosztuje cię życie.
Nie śpiesz się. Spoko.
Tu jest.
Wiesz co?
Na imprezie naprawdę mnie nie pamiętałaś?
Czy to ważne?
Też jadę w tę stronę.
Zauważyłam.
Widzę, że się zabezpieczyłaś.
Zatłoczone, znajome miejsce.
Koleżanka na słuchawkach.
Przejrzałem cię.
A co miałam zrobić? Zaprosić cię do domu?
Miłego dnia.
- Sądziłem, że się nie zatrzymasz. - O rany…
Może masz ochotę? Ja będę tu skręcał.
Przepyszne. Dzięki.
Nie ma za co.
Muszę już iść.
Dobra.
- Do zobaczenia. - Do zobaczenia.
- Deniz. - Tak?
Gdzie masz tatuażystę? Spokojnie, nie wytatuuję sobie twojego imienia.
To może „UFO”? Jak na motocyklu.
- Wiedziałem, że mnie zapamiętałaś. - Nie mówiłam, że nie zapamiętałam.
Dasz radę mnie wyprzedzić?
- Pewnie. - To spróbuj.
Dam radę.
Zwolnij.
Tylko na tyle cię stać?
Mam pytanie.
Dlaczego „UFO”?
Czemu masz „UFO” na motocyklu?
UFO,
bo to szybka maszyna.
Jak błyskawica.
Jest jak…
Trochę jak twój tatuaż.
Wiesz.
Rozumiem.
I interesuję się kosmitami.
Ja jadę tędy.
- Tak? - A ty?
Tędy.
Dobra.
Miło było.
Cholera. Zapomniałem.
Deniz.
- Jesteśmy sąsiadami? - Nie.
Możesz mi przesłać film, który nagrałaś?
- Chcesz mój numer? - Gdybym chciał, to bym spytał.
Chcę tylko opublikować nagranie. Sama możesz je wrzucić.
Z hasztagiem KartalMotor.
To dla nas ważne. Nie zapomnij.
- Dlaczego „Kartal”? - To świetna historia.
Na motocyklu Gökhana jest taki rysunek orła…
Przez chwilę chciałem za nią pojechać.
Ale skończyły nam się tematy do rozmowy.
Gadaliśmy o tatuażach.
Zjedliśmy bici bici.
Było super.
Ale nie wiedziałem, o czym jeszcze gadać.
Martwiłem się.
Bałem się, że mnie źle zrozumie.
Powinieneś się bać, że cię dobrze zrozumie.
Nic ci nie można powiedzieć.
Nie powiedziałem nic złego. Nie przesadzaj.
Gadałeś przez godzinę i nie doszedłeś do sedna.
Czyli?
Co się stało z nagraniem?
Paplałeś o tatuażach, a o to jej nie spytałeś?
Myślałem, że ja robię tatuaże.
- A mój telefon odzyskałeś? - Tak.
- Dobry wieczór. - Cicho.
- Ukradła kartę SIM. - Sprawdzę w kieszeni.
- Dała ci ją osobno? - Tak.
- Przestraszyłem się. - Masz.
O nie. Złamana.
Co robisz?
Następnym razem rozwalę ci łeb. Jasne?
Nie tykaj tego, bo ci skopię tyłek.
- Dobra. Idę do domu. - Chodź. Robimy grilla.
- Grilla? - Tak. Przecież lubisz.
Lubię.
Powinna się martwić, że mnie dobrze zrozumiała, co?
Tülay, przyszliśmy.
Witajcie.
Kogóż ja widzę?
Potrzeba ci czegoś?
Nikt w tym domu niczego od ciebie nie potrzebuje.
Jesteś zły? Weź to.
Mówi, że nie potrzebuje, a każe mi to nosić.
- Seray już mnie ochrzaniła. - Weź to na górę z dilerem.
Proszę cię!
Mnie możesz nazywać księgową.
Jak się wstydzisz pracy, to ją rzuć.
Ese, zadzwoń do Tike, żeby przyniósł jogurt.
- Dobra. - Co słychać, młody?
W wakacje interes lepiej idzie?
Tu jest jak w wydziale narkotykowym.
Zdrowie.
Pomóż mi przy tym.
Boże, błagam cię!
Jest już noc, a my wciąż się pocimy!
Masz rację. Ese, przynieś drugi wentylator.
Co z weselem?
- Spalimy się. - Trudno.
Dziewczyno!
Myślisz tylko o ślubie. Opowiedz coś o wyścigu.
Musimy wydać pieniądze na twoje wesele.
- Ona robi to specjalnie. - Co robię?
Nie mam pieniędzy.
Przestań. Głowa od tego boli.
Uspokójcie się.
Wygramy wyścig i zrobimy wesele.
Wszystko gotowe.
Widzisz?
Mamy wyścig. Melahat!
Zrobię pulpety, a pieniędzmi się podzielimy.
- Dawaj. - Zdrowie.
Szczęściara z ciebie.
- Tülay, przynieś obliczenia. - Dobra.
- Stary. - Tak?
Widziałem sprzęt Yaşara. Wygląda dobrze,
ale konstrukcja jest prosta.
Tak zacisnęli kierownicę, że jest sztywna.
- Wyciągną 140, ale na prostej. - Serio?
- Tak. - A kierowca?
To 20-litrowa beczka pikli na motocyklu.
Tym razem musimy wygrać.
To musi być wielka wygrana. Gökhan, reklamuj ten wyścig w sieci.
Sześć zespołów, wpisowe i zakłady.
- Podaj sałatkę. - Musimy mieć to nagranie.
Ona sama je wrzuci. Uwierz mi.
Nie ufam tej dziewczynie.
Jakiej dziewczynie?
Dlaczego nic nie powiedziałeś?
Jak jej był? Melis?
To Deniz. Zrobiliśmy dla niej pokaz na motocyklach.
- Na UFO? - Jeden z moich klientów…
Ktoś na grupie wrzucił jej zdjęcie. Pokażę wam.
- Patrzcie. - Która?
Ale ładna.
- Bogata. - Bardzo.
Kojarzycie fabrykę oleju słonecznikowego?
To córka właściciela.
Na taką zasługuje mój brat.
Znalazłem jakąś Deniz na Instagramie. To ta?
- Nie ma zdjęcia bez okularów? - To ona. Napisz do niej.
Wrzuci nagranie, jeśli pamięta. Nie proś się.
Jeśli było tak fajne, napisz do niej.
A jeśli mnie okłamałeś, to radź sobie sam.
Opublikuje nagranie. Wcześniej też udawała, że mnie nie pamięta.
Opublikuje. Na pewno.
- Patrz, aż się zarumienił. - Rzeczywiście.
POWIADOMIENIA
1 NOWA WIADOMOŚĆ
WIADOMOŚĆ WIDEO
Mam czadowy motocykl.
Cenk uciekł, kiedy zobaczył policję.
Sprzeciw! Oskarżenie zmyśla.
Myślałem, że skręcicie za mną.
Ach, te kobiety za kierownicą…
Mam dowód. To nagranie.
Pokaż.
Proszę.
Policja jedzie.
- Uciekłeś. - Kiedy to nagrałaś?
- Oskarżenie ma dowody. - Skasuj.
Gdyby nie oni, miałybyśmy przechlapane.
Z takimi typami nie można się zadawać.
To sami przestępcy. Zorganizowani.
Zapytajcie mojego ojca. Wszyscy kończą za kratkami…
Co z tym naszym nagraniem, Ese?
Przyjęła cię do znajomych?
Płaczesz?
Bo cię walnę.
Nagranie i dziewczyna to fantastyczne uciekające obiekty.
Przejedź się po dzielnicy, niech o nas usłyszą.
Jestem tak cholernie niezdarny.
Leć po zmiotkę i szufelkę.
Nagranie jest w sieci!
Nagranie?
Wszystko dobrze widać.
Super dziewczyna.
- Co mówiłem? - Ufam tobie.
- Co mówiłem? - Nie ufałem jej.
Uważaj na moje stopy.
Patrz. Tak nie wolno.
Przez to straciliśmy Nevzata.
Nie mów tak.
- Co ci mówiłem? - Przestań. Tobie ufałem.
Jest nagranie.
Wygląda jak ja za młodu. Brawo, chłopcze!
Super filmik, nie?
- To UFO, prawda? - Mówiłem ci.
- Zabieraj to. - Dobrze, szefie.
„Ahmet_03”.
Ahmet?
Ty spryciarzu. Ahmet_03…
ESE: WIELKIE DZIĘKI DLA AHMETA
ZA WRZUCENIE TEGO FILMIKU.
AHMET_03: TRZEBA WSPIERAĆ ZDOLNĄ MŁODZIEŻ.
ESE: CHCĘ CIĘ GDZIEŚ ZAPROSIĆ. CO LUBISZ?
AHMET_03: MOŻE KIEDYŚ SIĘ SPOTKAMY. ESE: GDZIE BĘDZIESZ? SPOTKAJMY SIĘ.
AHMET_03: BĘDĘ W KAWIARNI.
AHMET_03: PISZĄ FAJNE KOMENTARZE. ESE: POLUBIŁABYŚ ICH.
AHMET_03: JUŻ PÓŹNO. PORA SPAĆ.
ESE: ŻYCIE JEST LEPSZE NIŻ SEN. NIE ZASNĘ.
ESE: NIE SPOTKALIŚMY SIĘ. AHMET_03: TAKI LOS.
ESE: TRZEBA PRÓBOWAĆ. AHMET_03: PRÓBOWAŁAM.
ESE: JAK? AHMET_03: WYSŁAŁAM WIADOMOŚĆ W KOSMOS.
- Zobaczmy, co to za szczęściarz. - Oddawaj.
AHMET_03: GDZIE SĄ TE WYŚCIGI?
Właśnie. Zaproś ją na wyścig.
Jeśli przyjdzie, wygrasz.
„Na wyścigu wam dojebiemy”.
Co jest?
- Co to ma być? - Spoko, zaproś ją.
- To nie ty przeklinasz. - Słabo to wygląda.
- Ty na jej miejscu byś przyszedł? - Wiesz…
Gdybym był dziewczyną, złamałbym wiele serc.
- Każdy by na mnie leciał, co? - Tak.
Ty też?
- Nie. - Odpowiedz im.
- Jak? - „My wam też dojebiemy”.
Daj mi.
- Masz. - Patrz.
- Odsuwam się. - Daj monety.
- Jeździć nie umiesz? - Ustąpiłem ci. Jedź.
Co u ciebie?
- Dobrze. A u ciebie? - Też dobrze.
- Pewnie akurat przejeżdżałeś. - Właśnie.
Jakiś głos wołał: „Ese”. To nie ty?
Jesteś głodny?
Masz ręce w sumaku, a ja nie chciałam sumaku.
Zaraz zrobię napis, że masz tu zakaz wstępu.
Co? Dziewczyny nie mogą jeść cebuli?
Więc nie masz chłopaka.
Co to…
- Skąd taki wniosek? - Mehmet, dla mnie też bez sumaku.
Dziękuję.
- Dziękuję. - Dobrej nocy.
Dzięki.
Jestem bardzo głodna.
Jeśli to takie niebezpieczne, czemu kładziesz się na motocyklu?
Liczy się frajda.
Jedziesz 150 km/h.
Kładziesz się i nie czujesz wiatru.
Wydaje ci się, że lecisz.
Rozumiem. Wstań.
Czy to twoja praca?
Tak, w ten sposób zarabiamy. Na przykład ten następny wyścig.
Musimy spłacić długi warsztatu.
- Ale wiesz, co się naprawdę liczy? - Co?
Następny wyścig.
Jeśli zostanę mistrzem regionu,
to będzie koniec.
Koniec.
W porządku.
Załóżmy, że zostaniesz tym mistrzem. Oby.
Co potem? Jaki jest następny poziom?
Ponowne zdobycie mistrzostwa. Na tym polega bycie mistrzem.
Załóżmy, że Beşiktaş wygra ligę w tym roku.
Dobra.
To mi nie wystarczy. Będę chciał, żeby wygrywali co roku.
Tak to działa.
Gdybyś miał tylko jedno życzenie, to chciałbyś zostać mistrzem?
Tak.
Skoro tak mówisz, musisz je spełnić.
Jak dżin.
Zrobię, co się da.
Jeśli tak,
to życzenia powinny być trzy.
Tak słyszałem. Trzy życzenia.
Straciłeś jedno życzenie.
Zostały ci dwa.
- I nie możesz chcieć mnóstwa życzeń. - Dobra.
A ty kim chcesz zostać?
Księżną żywności?
Co za głupek.
Miałeś wtedy sam zgadnąć.
Nie sądziłem, że cię to interesuje.
Zgaduj więc.
Niech ci się przyjrzę…
Kimś fajnym.
Na przykład?
Na przykład…
muzykiem.
- To niemożliwe. - Żartujesz.
Nie wierzę.
Zgadłem?
- Idziesz na akademię muzyczną? - Nie.
Nie mogłabym.
- Bo? - Oni zaczynają jako czterolatki.
Egzaminy są w sierpniu. Mam 14 lat zaległości.
Poza tym jeśli się nie ścigasz, nigdy nie przegrasz.
Co za kretyn to wymyślił? To nieprawda.
- Ja, w swojej piosence. - Napisałaś piosenkę?
Naprawdę jesteś w to wkręcona.
- Zaśpiewaj mi ją. - Co?
- Masz ją gdzieś? Puść mi. - Nie.
Próbuję coś pisać, ale mi nie wychodzi.
Nie możesz się poddać.
Podejdziesz do egzaminów, dobra?
Wiesz, że są w sierpniu, więc chcesz tego.
- Nie wiem. - To nie wchodzi w grę.
Jeśli sama się nie zgłosisz, ja cię tam zaprowadzę.
Zobaczymy.
Zapomniałem o motocyklu.
Zmęczony?
Gdybyśmy jechali na motocyklu, nie bylibyśmy zmęczeni.
Ale dzięki spacerowi mieliśmy dużo czasu.
Było miło.
Czemu masz tatuaż UFO?
W sumie to nie musi nic znaczyć.
Twoje tatuaże mają znaczenie?
Tak, ale zwykle robiłem je, kiedy wydarzyło się coś złego.
U mnie jest podobnie.
Moi rodzice nie pobrali się z miłości.
Dlatego ciągle się kłócą.
Raz gdy się kłócili,
spojrzałam w niebo i zobaczyłam czerwono-niebieskie światło.
Prawdziwe UFO!
UFO?
Nie umiem opisać, jakie było piękne.
Jako dziecko miałam tak dość tych kłótni, że chciałam zniknąć.
Wierzę, że pewnego dnia,
kiedy będę się tu dusić, przylecą i mnie zabiorą.
Jak to zrobią?
To tajemnica.
Tu mieszkam.
Tutaj?
Ja ci powiedziałam, a ty mi nie.
Co?
Co znaczą twoje tatuaże.
Powiem ci.
Ojciec.
- Pójdę już. - Nie.
Zaczekaj chwilę. Spokojnie.
- Deniz? - Cześć, tato.
To mój kolega, Ese.
Dobry wieczór.
Cześć.
- Idę. - Ese.
Zaczekaj. Za dwie minuty wracam.
Ma fioła na punkcie motocyklistów.
Jesteś taki płytki. Gdyby to był Cenk, nie powiedziałbyś słowa.
To ma być chłopak odpowiedni dla ciebie?
Szanuje mnie, zależy mu na mnie. Gdyby tylko wszyscy tacy byli.
Przestańcie. Tak rzadko jesteśmy razem. Zjedzmy kolację.
Rzadko? Teraz rozumiem, kto napuszczał Deniz na mnie.
- Co ty wygadujesz? - Nikt mnie nie napuszcza.
- Wszyscy wiemy, co się dzieje. - Zauważyłem.
Wspaniale. Zjedzmy kolację.
Wszystko wiedzą.
Deniz, kochana…
Ese.
Nie mam jego numeru.
ORŁY ASFALTU
To jest Adana
Orły asfaltu
Hej, słuchajcie!
Mersin, Tarsus i Adana, słuchajcie Gdy Kartal Motor jest na asfalcie
To dźwięk orła Gdy usłyszysz, trzymaj się prawej
Kadir to nasz magik mechanik
On doda orłom skrzydeł
Tike robi zakłady Ese leży na motocyklu i jedzie
Yusuf przeklina w komentarzach
Tülay przekaże mistrzowi nagrodę I jest Gökhan, król części
Gdzie nasi rywale? Padli ze strachu?
W nocy drogi są nasze Wygramy wyścig w Çatalan
Zdobędziemy mistrzostwo w tym roku Nikt nam tego nie zabroni
- Gökhan? - Tak, szefie?
- Wymieniłeś świece? - Tak.
- Gaźnik wyczyszczony? - Tak.
Napnijmy łańcuch.
Możemy na tym zarobić.
- Mamy hasło. - Właśnie.
Przepraszam, łańcuch mi spadł. Możecie to naprawić?
Nie zajmujemy się rowerami.
Naprawiacie motocykle, a rowerów nie umiecie?
- Tak. - To jest Deniz!
Nie poznał cię. Wybacz.
Wracaj do roboty.
Dalej.
Więc akurat tutaj spadł ci łańcuch.
Szukam takiego jednego. Nie odpowiada na moje wiadomości.
- Zwykle jest zajęty. - Zrobił się popularny.
Tak. Musisz się ustawić w kolejce. Kto pierwszy, ten lepszy.
Wszędzie nas zaczepiają. Ludzie krzyczą: „Ese”.
Ledwo możemy oddychać. Opowiem ci historię.
- Oby był szczęśliwy ze swoją wybranką. - Jak my wszyscy.
Kiedy wyszedł z woja, poszliśmy do klubu.
To było takie nasze miejsce. Dziewczyny piszczały: „Ese!”.
Ahmet?
Ty spryciarzu.
Cześć.
Ese.
Kiedyś byłem taki jak on.
Przepraszam.
Mam łańcuch w domu.
- W domu? - Ja u ciebie dostałem za swoje.
Za karę zapraszasz mnie do domu?
Co jest w domu?
Będzie pogrzeb?
- To na wyścig. - Dzisiaj się ścigają?
Czemu pogrzeb? Spod jakiego znaku jesteś?
- To na pewno Byk. - Wygląda jak Rak.
- Skorpion. - A może Ryby?
- Wodnik. - Buntowniczka.
- Gwiazda. - Uparta.
Gdybyśmy znały znak Esego, sprawdziłybyśmy zgodność.
A nie znacie?
- Znaleźliśmy go na ulicy. - Jak?
Miał jakieś dwa latka.
Straciliśmy brata. Był mniej więcej w jego wieku.
Niech spoczywa w pokoju.
Amen.
Nie znacie jego rodziców?
Nie mogłyśmy ich znaleźć. Nie chciałyśmy, żeby trafił do sierocińca.
Co się tak gapisz? Jest zszokowana.
- Co? - Opanuj się.
Boże.
- Idzie nasz przystojniak. - Musi być Skorpionem.
- To Lew. - Zarumieniła się ze wstydu.
Co?
Szybciej! Już późno!
Przecież się nie lenimy!
Ty siedzisz na dupie cały dzień!
- Na razie. - Idź do diabła!
Aż paznokcie mnie bolą.
Dosyć tego!
PULPETY 5 LIRÓW
Dziękuję.
- Witajcie. - Mikrofon jest wyłączony.
Dobry wieczór.
To pewnie alkohol. Nie, dzięki.
Cześć. Kto to jest?
Czemu na scenie jest ten kretyn, a nie ja?
- Też mam dobry głos. - Serio?
Nie.
Widziałaś ich?
Tak. To Canbay i Wolker.
Twoja kumpela nie wierzyła. Wysłałem jej selfie.
Ale nie odpowiedziała.
Przestań gadać i zabierz te talerze. Wyrzuć je tam do kosza.
Romantyczny spryciarz.
Yusuf, zabierz to.
Noga mnie boli.
Co się stało?
Nie zjawi się.
Beren na pewno nie widziała tej wiadomości.
Pewnie wpadła do spamu.
Mówiłem o UFO.
Chyba nie liczysz, że się zjawi.
Oczywiście, że nie chcę. Nie w tak cudownej chwili.
Mówiłem o twojej kumpeli.
Jesteś na imprezie z Canbayem i Wolkerem i nic nie mówisz?
- Nie przyjechałam dla nich. - Chyba nie dla motocykli?
Boisz się ich. Jechałaś kiedyś takim?
Pewnie z tyłu.
Nie?
Nigdy?
- Pojedźmy gdzieś. - Dobra.
Do super ładnego miejsca. Bo ja będę super przestraszona.
- Nie martw się. - Dobrze.
On pilnuje motocykla?
Chodź, nikt go nie ukradnie.
Dzięki. Zaraz jadę.
Rozejrzyj się.
Dzięki za wiadomość.
Słynny kuzyn to za mało. Zachowam dystans.
Gdyby tylko Rihanna była moją ciotką.
- Śpiewasz rap? - Jeśli chcesz muzyki, zapraszam.
Nie bój się.
- Dobra. - Chodź.
- Idziemy. - Dobra.
Gdzie one ich znalazły? Sami kryminaliści.
Czy UFO jest gotowe, żeby podbić kosmos?
- Tak. - Myślałaś, że to takie UFO?
Nie jesteśmy kosmitami. „Uciekający Fantastyczny Obiekt”.
Jeśli nie możesz czegoś mieć,
mówisz, że to uciekający fantastyczny obiekt.
Napis na motocyklu
jest dla innych zawodników.
„Zapomnijcie o zwycięstwie”.
I żeby bajerować dziewczyny, które wierzą w UFO.
Kurwa, jaki kask.
- Następny na scenę. - Teraz ja.
Schodźcie. Co wy robicie?
Zdejmij kask.
Jedziemy.
Wysoka, to dla ciebie.
Słuchajcie.
Orły asfaltu!
Kartal Motor!
Trzy, dwa, jeden
Mersin, Tarsus, Adana, słuchajcie
Gdy Kartal Motor jest na asfalcie
To jest głos orła
Trzymaj się prawej Bo cię zajebiemy
Kartal Motor
- Gökhan! - Co jest?
Zejdź ze sceny.
- Nigdy nie słyszeliście bluzg? - To niepotrzebne.
- Wrócę z inną piosenką. - Deniz może zaśpiewać.
- Nikt jej nie słyszał. - Zapraszam na scenę.
Nie wygłupiaj się.
Nie możesz mu odmówić w dniu wyścigu.
- Zrobię z siebie pośmiewisko. - Nie dajesz mi innego wyboru.
Ese.
Chodź.
Zaprośmy ją na scenę. Poproszę o brawa.
Masz coś wolniejszego?
Gökhan, co ona robi?
Spokojnie. Wyluzuj.
Nagrywam!
Gdybym mogła zniknąć stąd
Latającym spodkiem odlecieć w dal
Super!
Gdybym mogła zniknąć stąd
Zagubić się, opuścić ten świat
Zastanawiałeś się
Po co ta cała rywalizacja? Czy odpowiedź znasz?
Jeśli nie ścigasz się
Nigdy nie przegrasz Czy słyszysz mnie?
Starsi mówią, że miłość jest trudna
Jeśli trudno żyć, bądź naiwny
Tak to jest Sukces teraz albo zapomnienie
Nie rozdzielą nas Idziemy jedną drogą
Słońce nie wzejdzie w oknie Któremu ufasz
Płacz to łatwizna Trudniej się śmiać
Zrób koronę ze stokrotek Róże znielubią cię
Witaj w moim świecie To jest mój dom
Jeśli masz charakter Forsa się nie liczy
Jeśli mnie zapomnisz
Czarny pociąg będzie moją nadzieją
Witaj w moim świecie To jest mój dom
Jeśli masz charakter Forsa się nie liczy
Jeśli mnie zapomnisz
Czarny pociąg będzie moją nadzieją
Moje łzy spadną na twoją skórę Nie deszcz
Nie uciekłem Może to twój grzech
Czy nie za wcześnie na wszystko?
Lepiej zniknąć niż gasnąć
Kiedyś chciałem skakać po chmurach
Teraz chcę się chować za kłamstwem
Może już nigdy nie sięgnę nieba
Wszystko rozmyte Ale walczę wciąż
Nic, co robisz, nie jest za trudne Spójrz w lustro, to nie jest trudne
Nie jest trudno porzucić wszystkie sny
Nietrudno rozjaśnić mrok
Nie mam celu Mam kłamstwa
Nie mogę zostać
Między nami rośnie góra
Ty się uśmiechasz Ja już nie mogę
Gdybym mogła uciec Znaleźć w kosmosie świat
Rozrzucić po niebie garść gwiazd
Chcę tylko mieć ciebie obok siebie A nad głową niebo
Znaleźć w kosmosie świat
I żeby lato było cały rok
Chcę mieć przed sobą przepastne morze I obok siebie ciebie
Brawo, Deniz!
Jesteś świetna. Zróbcie hałas!
Super.
Brawo, Deniz.
- Wielkie dzięki. - To ja dziękuję.
Brawo!
Dziękuję wszystkim.
- To oni są teraz razem? - Dzięki, że popsułeś mi nagranie.
Latami zamykałeś się przed nią. A ona lubi odważnych.
Nie płacz.
- Byłaś świetna! Wszystko nagrałam. - Serio?
Dostałem wiadomość, że droga w Çatalan jest czysta. Jedziemy.
Ruszajmy!
Jedziemy, stary.
- Możemy pogadać? - Zaraz wyścig. Porozmawiacie później.
To nie F1. Dogonimy was.
Jedź z Gökhanem.
A może ty też pojedziesz w wyścigu?
Ma motocykl. To otwarty wyścig.
- Zapłaci i pojedzie. - Nie, stary.
Nie miałbyś szans. Spójrz na swój motocykl i na mój.
Spoko. Najważniejsze, kto prowadzi.
Nie każcie mi zabierać wam waszych marnych groszy.
Skoro nie chcesz pojechać, to jesteś tchórzem.
- Nie mam forsy przy sobie. - Masz taką maszynę i nie masz forsy?
Co za pozer.
Kiedy ja i wy mówimy „forsa”, mamy na myśli co innego.
Mówimy innym językiem. Mogę zapłacić kartą kredytową.
Żadnych kart. Możemy wziąć motocykl. W zastaw.
Zapłacisz po wyścigu.
Nie rób tego.
- A jeśli coś się stanie? - Dobra.
Zgoda.
Mamy nowego zawodnika!
Załaduj jego maszynę. Tylko nie zarysuj.
Zobaczymy.
- Zobaczymy. - Chodźmy.
Chodź, Deniz.
Patrzcie, póki możecie!
Przesuń się.
Brokatowy zjeb.
Jeśli nie wygrasz, warsztat przepadnie.
- Nie denerwuj go. - Gökhan, nie pieprz bzdur.
Gaz do dechy.
W nocy drogi są nasze Wygramy wyścig w Çatalan
Zdobędziemy mistrzostwo w tym roku Nikt nam tego nie zabroni
Dalej!
Wygraj to!
Daj mi to. Możesz się zdenerwować.
Dajesz, Ese!
Jesteś gość!
Kartal!
Start!
- Świetnie wystartował! - Tak!
- Myślałam, że upadnie. - Nie.
- Spokojnie. - To normalne.
To mój Ese!
Pędzi jak wiatr! Kadir, zbudowałeś świetną maszynę!
Patrz na drogę.
Uratuj nam warsztat.
Dalej!
Moja krew!
Spójrzcie na jego ręce.
Bóg z tobą!
Ese król!
- Pędź jak wiatr! - Ese król!
To mój Ese! Potrafi się ścigać, rozdając buziaki.
Co to za chłopak?
Pora pokazać, ile znaczy motocyklista.
- Co robi? - Naciska na niego.
Ese!
Deniz.
Przestraszyłeś mnie!
Już dobrze. Uspokój się.
Już dobrze.
- Nic ci nie jest? - Nie. Zaczekaj tu.
Kto jeszcze wypadł?
Stary!
Deniz.
- Wszystko gra? - Tak.
Jak się czujesz?
Zaczekaj tutaj.
Dlaczego nie weszliście?
On chce jechać do prywatnego szpitala.
Nie wygłupiaj się. A jeśli coś ci jest?
- Twój ojciec dzwoni. - Nie odbieraj.
Mówiłem, że będę z tobą.
Oszalałeś? Po co ją wydałeś?
Na pewno powiedział moim rodzicom.
- Chodźmy. - Zajmę się nim.
- Nie chcę tam iść. - Ledwo to mogę ruszyć. Przymknij się.
W prywatnym szpitalu nie musiałabyś.
Jak się czuje?
- Kiepsko. Ma uraz głowy. - Poważnie?
Gökhan!
- Zaczekaj. - Nie idź.
- Deniz. - Nie możesz iść.
Jedź sobie!
- Deniz. - Zajebię cię.
Deniz.
Chodź ze mną.
Wsiadajcie do samochodu.
- Daj drążek. - Tak, szefie.
Da się coś uratować?
Amortyzator, gaźnik, korpus… Wszystko do wyrzucenia.
To będzie jakieś 14 000. A już mam 6000 długu.
Zrobimy wesele i sprzedamy złoto.
Ona myśli tylko o weselu!
- Tylko chcę pomóc. - Zaraz cię strzelę.
Bez kłótni w warsztacie.
Większość warsztatów wycofuje się z wyścigu regionalnego.
Mamy szansę wygrać. Jedynym przeciwnikiem jest Yaşar.
- Sprowadza nowy silnik. - Narzekał na wydatki.
Groził mi. A sprowadza nowy silnik.
To wszystko przez ciebie, a ty ciągle gadasz.
Ciągle gadasz.
Robimy nową maszynę czy naprawiamy?
- Musimy naprawiać. - Serio?
Budowa od zera zajmie trzy tygodnie.
- Kurwa. - Gökhan.
Złóż zamówienie. Zaliczkę zapłacimy z forsy na ślub.
- A resztę Bóg wie kiedy. - Pracujcie z zasuniętą bramą.
- Bank może tu zajrzeć. - Nie zamkną Kartal Motor.
Skoro mówicie, że to moja wina, proszę bardzo.
Jest ciężko, więc nie będę robił przedstawienia.
- Jesteśmy uratowani. - To sprzęt tego drania?
Motocykl przywieźli tutaj. Od razu go schowałem.
Rozbierzemy go na części i sprzedamy.
Spłacimy dług. To będzie jego wpisowe.
Nie lubię go, ale nie możemy tego zrobić bez pytania.
Bogaci ci tego nie odpuszczą. Masz się za cwaniaka?
- Rozerwę tego gościa. - Jest bogaty, ale głupi.
Może nie zauważy, że nie ma maszyny.
To wszystko przez waszą dumę. Przesadzacie. Nie róbcie tego!
NIECH CENK ODBIERZE MOTOCYKL.
LOKALIZACJA
TU ESE, TWÓJ CHŁOPAK.
CENK: Z RĘKĄ WSZYSTKO W PORZĄDKU. DZIĘKI, ŻE PYTASZ.
BEREN – WIADOMOŚĆ WIDEO
Oscara otrzymuje Beren Aydoğdu!
Udało mi się. Idę do szkoły filmowej. A ty?
Deniz!
Pociąg do Stambułu czeka!
Sprawdzałaś wyniki? Pewnie nie, prawda?
Nie sprawdzałam.
Ciekawi cię to bardziej niż mnie. Tu masz login i hasło.
Usiądź.
Macit.
Odłóż telefon. Dziś pierwszy dzień naszego nowego życia.
Brawo, córeczko!
Wynik pierwszego egzaminu jest świetny. Sprawdźmy drugi.
Co z twoją pracą? Rozmawiałeś z wujkiem?
Nie ma o czym, skarbie. Będę was odwiedzał w weekendy.
Miało być inaczej.
Nie mogę tak nagle odejść z firmy.
Wy się zainstalujecie, a ja dojadę.
To chyba pomyłka.
Nie.
Zgadza się.
Oddałam pusty arkusz.
Stambuł nas nie uratuje.
Ty też nie.
- Więc zrobię to ja. - Aż tak mnie nienawidzisz?
Zniszczyłaś sobie przyszłość.
I moje marzenia.
Wczoraj był szpital. Jutro to może być komisariat.
Pojedziesz do Stambułu i zapomnisz o tych ludziach.
I przygotujesz się do egzaminów.
Wyjdź, Macit.
Idź tam, gdzie chcesz być.
Zastanów się nad tym, co ona mówi.
A potem coś powiedz.
Dobra.
Mamo.
BEREN: I JAK? SPRAWDZAŁAŚ?
JESTEM CIEKAWA. DENIZ!
- Co z wałkiem rozrządu? - Padł.
Ale tłok jest cały. Dwie stówy mniej.
- Co jest? - Szefie.
Mehmet Güner?
- To ja. - Dostaliśmy donos. Zrobimy rewizję.
O co chodzi?
Pytam po to, żeby wam pomóc.
- Co to? - Nasze własne motocykle.
Kurwa.
- Policja! - Uspokój się.
Powiem im…
- Mam towar. - Włóż do kieszeni.
- Co tam jest? - Magazyn.
- Sprawdźmy tam. - Proszę bardzo.
Witam.
- Co u was? - Nie twój interes.
Chodź tu. Czyje to?
Co policja tu robi?
- Jest jakiś problem? - Został zgłoszony jako kradziony.
To bez sensu. Nie urodziłem się wczoraj.
Trzymałbym kradzioną maszynę? Rozebrałbym i sprzedał na części.
- Czyżby? - Pewnie.
Przepraszam.
Ten motocykl należy do mojego kolegi. Nazywa się Cenk Adiloğlu.
Pisałam mu o nim.
- Mam do niego zadzwonić? - My zadzwonimy.
- Deniz. - O co im chodzi?
Ten twój kumpel nie przyjechał po motocykl.
To musi być nieporozumienie.
Dzwonią do niego.
Jak naprawicie UFO?
Jakoś zdobędziemy forsę.
Zostaw nas na chwilę. Przewietrz się.
Tak jest.
Do aresztu z nimi.
Zgarnąć ich.
- Nie idź. - Spokojnie. To nic nowego.
Jak to?
Muszę coś dokończyć.
Motocykl był zgłoszony jako kradziony. Policja zabrała ich do więzienia.
Pewnie tylko do aresztu. Spokojnie. Seray, przebierz się.
Włóż to.
Cemil, dzwoń do adwokata.
Powiedz mu, gdzie ma przyjść.
Siostro.
- A nasze wesele? - Mam tego dosyć. Załatwimy to.
- Zobaczymy. - Jestem.
Yusuf, ty też idziesz.
Pokaż, jak płaczesz.
Proszę! Błagam was!
Nie jak żebrak. Poćwiczymy w drodze.
Potrzebny nam prawnik?
Tak, to nie bójka. Różni ludzie są w to zamieszani.
Mogę załatwić wycofanie skargi.
I tak będzie sprawa z urzędu.
Niech złoży zeznanie, że motocykl nie był kradziony.
Chodźmy.
Przyjdź z nim do komisariatu.
- Błagam pana! - Przestań. Sama to zrobię
Powitajmy Cenka wśród nas.
Witaj!
Bardzo dziękuję.
Pracowałem ciężej, żeby za to płacić. Ale w końcu mu się udało.
Witaj, Deniz.
- Dziękuję. - Deniz?
Co to?
Toga dziadka.
- Którą szkołę wybrałaś? - Będziesz technologiem żywności?
Przyszłam porwać Cenka. Beren mnie przywiozła.
Pojedź z nami. Mamy okazję, żeby świętować.
Dobra.
- Pasuje mi, prawda? - Jest idealna.
Czuć zapach dziadka.
- Gdzie ta impreza? Kto będzie? - W jakim świecie ty żyjesz?
Przez ciebie ludzie są w szpitalu i w areszcie.
Pisałam ci, że twój motocykl jest w warsztacie.
Ojciec kazał mi podpisać zawiadomienie. O to chodzi?
- Pójdziemy i to wyjaśnisz. - W komisariacie?
Nie martw się.
- Jeśli się boisz… - Tak samo było tamtej nocy.
Mówiłaś, że się boję. A ja nie boję się nikogo.
- Jak mam udowodnić… - Nie!
Niczego nie udowadniaj. Powiedz, że się śmiertelnie boisz ojca.
Że bez słowa podpisałeś, co ci podsunął.
Tak się go boisz, że w przyszłości będziesz taki jak on.
Udawanie, że jesteś odważny, jest gorsze niż tchórzostwo.
Chcesz coś udowodnić? W porządku.
Albo idziemy na górę i wszystko powiemy twojemu ojcu, albo…
I jak? Dalej się boisz?
Już mniej. Ale kierowanie jest jeszcze fajniejsze.
Pokażę ci. To nie takie trudne.
Nie dam rady. Tak też było cudownie.
- To jeszcze nie wszystko. - Co?
- Trzymaj się. - Ese.
- Trzymaj się. - Nie strasz mnie.
Trochę się boję po ostatnim wyścigu.
Ja też. Ale nie dlatego, że coś mi się może stać.
Po prostu między nami jest tak dobrze…
Bzdury wygaduję. Przepraszam.
Skoro musisz się ścigać, przynajmniej nie kuś losu.
Ja nie wzywam UFO, prawda?
- To wspaniałe. - Co?
Że robisz to, w co wierzysz. To ważne.
Co z egzaminem do akademii muzycznej? Chyba nie zrezygnowałaś?
Nigdzie się nie dostałam. Na drugim egzaminie oddałam czystą kartkę.
- Żeby nie iść na akademię? - Żeby nie jechać do Stambułu.
- Co to ma wspólnego z muzyką? - Nie wiem.
Jeśli na egzaminie zaśpiewasz swój utwór, na pewno cię przyjmą.
- Czemu się śmiejesz? Poważnie. - Ale muszę zaśpiewać arię.
- Arię? - Tak.
Co to?
Zaśpiewaj jedno i drugie. Obiecaj, że zaśpiewasz swoją piosenkę.
Sama nie wiem.
- Obiecaj. - Nie mogę.
- Obiecaj, bo cię wrzucę. - Dlaczego?
Mam śpiewać i wpaść do wody? Świetnie.
- Ja ciebie wrzucę. - Bo?
- Wskoczysz, to zaśpiewam. - Zgoda.
Obiecałaś, że podejdziesz do egzaminu.
Obiecałam, żebyś wskoczył. Powiem ci, co powiedzą.
„Ona nic nie umie. Po co przyszła?”. I mnie odrzucą.
Gdybyś nic nie umiała, Canbay i Wolker by ci to powiedzieli.
Canbay był zachwycony.
Nie oglądałam tego.
- Co? - Nie oglądałam.
- Nie mogę patrzeć, jak śpiewam. - To dlatego.
Puszczę ci. Jeśli ci się nie spodoba, odpuść ten egzamin.
Nie powiem nawet słowa.
Czekaj.
Obejrzyj sobie.
Patrz.
Facet wszystkich opieprzał, a z tobą zaśpiewał duet.
Posłuchaj, jak wysoko śpiewasz.
- Dobra. - Co?
Złożę papiery.
Pojedziemy tam na motocyklu.
- Ja prowadzę. - Serio?
- Tak. - To próbuj.
Co mam robić?
Najpierw załóż kask.
O tak.
Czekaj.
To najpierw.
Podnieś nóżkę. Odpal.
Naciśnij to.
Nie bój się.
Naciśnij mocniej i przytrzymaj.
Powoli puszczaj sprzęgło i dodaj gazu.
Ese!
Puść i dodaj gazu.
Nie bój się. To łatwe.
Dasz radę.
Tak jest.
Nie ma się czego bać.
Spokojnie.
Dobrze.
Właśnie tak!
Deniz!
- Jesteś cała? - Tak.
Umiesz jeździć, tylko o tym nie wiesz.
„Umiesz, tylko o tym nie wiesz…”
Przewróciłam się, idioto.
Do zobaczenia.
Cześć.
Zaczekaj.
- Chcę ci coś powiedzieć. - Co?
Chodzi o to, co mówił Gökhan.
Że sprzedasz motocykl. I że czasem gubisz się w swoich myślach.
- UFO jest wrakiem. - Coś wymyślimy.
Zróbmy to razem. Pomogę ci.
Mogę też pomóc finansowo. Czy nie jestem częścią teamu?
Pójdę już. Żeby rodzice nie robili ci problemów.
- Ese. - Do zobaczenia.
Wracamy do punktu wyjścia.
Coś zmieniłaś.
Co?
Nie wiem, ale wcześniej było lepiej.
Taka się sobie bardziej podobam.
Co jest?
Rozwiedźmy się. Będzie ci łatwiej.
Skąd ci to przyszło do głowy? Nie prosiłem o to.
- Nie rozmawialiśmy o tym. - Nie ma o czym.
A firma?
Ja mówię o rozwodzie, a ty myślisz o firmie?
Rozmawiałaś o tym ze swoim bratem? Co zrobicie beze mnie?
Jak poprowadzicie fabrykę?
Dom od lat prowadzimy bez ciebie.
Fabryka sobie poradzi. Nie martw się. Mogę wykonywać twoją pracę.
Idź, Macit.
No idź.
Przewietrzę się.
Jak mieliśmy się podnieść na nogi?
Świetnie ci poszło.
Przegrałeś wszystko. Niech cię szlag!
- Zaryzykowałem. - Gratuluję!
- Z kim grałeś? - Z Metinem.
- Co słychać? - Niewiele.
- Dokąd idziesz? - Po pieniądze.
- Tak jest w hazardzie. Forsa znika. - Wiem.
DENIZ: NIE CHCIAŁAM CIĘ WKURZYĆ.
Co za los. Ciągle same problemy.
Czemu gadasz do siebie?
- Dowiedziała się. - Kto?
Deniz. Chce mi dać pieniądze.
- Bogata paniusia. - Co?
Nie bądź kretynem. Chce ci pomóc.
Nie musisz brać. Przestań być taki dumny.
- Gökhan do ciebie nie dzwonił? - Co z nim?
Pobili nam dilera. Właśnie wrócił. Jest na górze.
- Skąd ten uśmiech? - Cieszę się.
- Boże. - Już dawno powinni go byli pobić!
Cześć.
Chodziło o towar?
Pieprzyć to.
- Powinieneś zobaczyć tego drugiego. - Serio?
Nie. Grzecznie przyjąłem wpierdol. Nie można z nimi zadzierać.
Zabrali mi forsę za części z warsztatu.
Tike też przegrał.
Spójrz na swoją twarz.
- Nie rób tego więcej. - O czym mówisz?
Co mamy zrobić? Pieniądze na ślub przepadły.
Forsa za części też. Wciąż mamy zadłużenie w banku.
- Kazałeś mi oddać… - Więc co zrobimy?
Mam plan.
Część, którą zamówiliśmy, czeka w sklepie.
- Nie, stary. - Posłuchaj mnie.
Za połowę już zapłaciliśmy. Resztę im damy po wyścigu.
Kiedy zostaniesz mistrzem. A zostaniesz.
Jest tam ochroniarz.
W wieczór przed wyścigiem będzie mecz. Będzie go oglądał.
Słuchasz mnie?
Co?
Deniz.
Zaproponowała pomoc.
Jakbym sam nie mógł sobie poradzić. Chce dać forsę.
Nie wiem.
W jej świecie latają UFO. Dla ciebie UFO to co innego.
Nie rozumie tego.
Jestem zszokowana.
Twoja matka jest zupełnie inną osobą.
A ty? Dlaczego oddałaś pustą kartkę?
Mówi, że się boi i każe mi urządzać jej biuro.
Nie słuchasz mnie. Co zrobisz?
Będę studiować muzykę.
- Nie powiesz „A nie mówiłam”? - A nie mówiłam.
Czy tylko ja się cieszę, że dostałam się na uniwersytet?
A pozostali?
Cenk robi sobie wakacje. Nie wiem, co w niego wstąpiło.
Powiedział, że nie wróci do szkoły.
Zadzwoniłam do niego.
Mówi, że chce się dowiedzieć, kim jest, odnaleźć siebie.
- Nie rozumiem. - Może to mu pomoże.
Zadzwonię do niego.
A jak ci się układa z Ese? Skoro teraz nie wyjeżdżasz…
Może to przez to, że nie wyjeżdżam…
Myślał, że się wyprowadzę wcześniej.
Dziwnie się zachowuje. Nie dzwoni.
Od paru dni się nie spotykamy.
Może dziś się zobaczymy. W końcu jutro mam egzamin.
Nie obserwujesz Gökhana?
Co to?
TRUDNE DORASTANIE
Zajrzyj tam.
DEMİRSPOR – DUMA NASZEGO MIASTA
Mistrzowie!
Wszystko idzie jak w zegarku.
Ese!
Sam bym lepiej zagrał, chociaż mam wielki brzuch!
Jak można tak grać? Zaraz się wścieknę!
- Weź to. - Ile mamy czasu?
- Jakieś 20 minut. - Dobra. Chodź.
Z tyłu jest wejście. Idź za mną.
Cześć, stary.
- Jak mecz? - Strzeliliśmy w 18. minucie.
Hej!
Jestem ochroniarzem ze sklepu. Ktoś się włamał.
OCHRONIARZ WEZWAŁ POLICJĘ. DOBRANOC.
Kurwa.
KARTAL MOTOR POŁOWA ZAPŁACONA
- Co? - Ochroniarz wezwał gliny.
Skąd wiesz?
Chowaj się.
Kto tam jest?
Deniz.
- Co? - Chodź tu.
Zadzwoniłem po policję. Dobiorą wam się do dupy!
Ese.
- W porządku? - Tak.
Otwieraj się!
Schowajcie się tam. Ja ściągnę ich na siebie.
Dobra.
- Spotykamy się u ciebie? - Tak.
Ucieka. Nie zgub go!
Tam jest!
Podejrzany ucieka w kierunku ulicy Taşköprü.
Na co patrzysz?
Ese!
- Gdzie motocykl? - Później pogadamy.
Deniz.
Jak zdążysz na egzamin?
Bałam się o ciebie.
- Jadę do domu. - Deniz.
Przepraszam.
Kiedy wszystko się posypało, nie wiedziałem, co robić.
Mówiłam ludziom: „Ese jest inny. Grzeczny, mądry”.
A ty co zrobiłeś?
Ukradłeś coś. Tylko po to, żeby nie wziąć forsy od swojej dziewczyny.
Dzień dobry. Dlaczego tak wcześnie wstaliście?
To te części?
Skąd je masz?
- Chodź tu. - Co tu robicie?
Co to?
Części się znalazły.
Jak to możliwe?
Przecież nie mamy ani grosza.
Gökhan, jeśli wykręciłeś jakiś numer, przysięgam, że cię wywalę.
Tike.
On nic nie wykręcił. Deniz dała nam forsę.
Gdyby nie ona, mielibyśmy tylko uciekający fantastyczny obiekt.
Naprawdę?
Bardzo ci dziękuję.
- Złóżmy ten motocykl. - Chodźmy.
Musimy to najpierw rozgrzać.
- Dobra, Ese? - Tak.
Co się dzieje?
Deniz zapłaciła za części. Pojedziemy w wyścigu.
Deniz!
Dziękuję.
Dzięki!
Miłego dnia.
Deniz.
- Puść mnie! - Deniz.
Pojedziesz na egzamin.
Dobrze?
Jak tam dojedziemy?
Yusuf!
- Boncuk jest w domu? - Tata mnie zabije.
Jest?
Dlaczego „Boncuk”?
Jest piękny.
Ma być czysty jak teraz.
- I będę u ciebie mieszkał przez tydzień. - Zgoda.
Jedziemy.
Hej!
Stójcie!
Ty draniu!
Boncuk! Wracajcie tu!
Już ja wam pokażę!
- Niezłe wejście. - Pora na kolejne.
Oczarujesz ich.
Trzymaj.
- Zaczekasz na mnie? - Jasne.
Dobra.
Przepraszam. Szukasz tego wytatuowanego chłopaka?
- Tak. - Zemdlał.
- Zabrali go do szpitala. - Gdzie to jest?
Wyjdź przez tę bramę i idź w prawo jakieś 500 metrów.
- Dziękuję. - Nie ma sprawy.
A Boncuk?
Umiem jeździć, tylko o tym nie wiem.
To tylko kawałek. Dam radę.
Ese?
- Deniz? - Co się stało?
Wczoraj pościg, a dziś za dużo słońca.
I skrzywdziłem swoją dziewczynę. Bóg mnie ukarał.
A co powiedział lekarz?
Żebym nie marnował ani minuty życia.
- Na pewno? - Tak.
- Jak egzamin? - Zobaczymy, jak ogłoszą wyniki.
- Jak tu przyjechałaś? - Czekaj. Usiądź i odpocznij. Ja pojadę.
- Zdążymy na czas? - Uczyłam się od mistrza.
Nie martw się.
Masz złamane żebro. Natychmiast…
Yaşar Tuning!
Co to? Doping z podstawówki?
Co to? Motocykl posklejany ze starych części?
Co ty bredzisz?
Ten wariat od lat się tak zachowuje. To nic nowego.
Patrzcie, kto jedzie!
Oto nadjeżdża król!
Nadjeżdża król!
Wrzeszczycie ze strachu.
Oto nadjeżdża król!
Niech to będzie wyścig gentlemanów.
Chcieli jechać przez tunele, bo nowy motocyklista jest jak nietoperz.
Tunele?
Do pierwszego wjeżdżamy przed zachodem słońca,
a z drugiego wyjeżdżamy już po zachodzie słońca.
Drogę budują, w środku jest ciemno.
Kto pierwszy wyjedzie z włączonymi światłami, wygra.
Trochę pokręciłem.
Kto wyjedzie pierwszy, będzie mistrzem. Po prostu.
Zamknij się choć na minutę.
Wsiadajcie.
Dobrze jedzie.
Musimy być w tunelu pierwsi.
Dawaj, Ese!
- Jedzie? - Pędzi jak wiatr!
- Co za prędkość! - Niech ten fiut Yaşar zapłacze!
Kretyn Tuning!
To nie mechanik, to magik!
Coś się stało!
Kurwa.
- Przewód paliwowy wypadł. - Zostaje z tyłu.
Jedzie!
Naprawił!
- Rozwal gościa! - Wygramy?
Wygramy!
Musimy wjechać pierwsi.
Co się dzieje?
Ese.
To Ese?
Ese!
Wszystko gra?
Gökhan.
Ese!
Wygraliśmy!
Potrzebna jest karetka! Szybko!
Ese!
Boże!
Brawo!
Upadłbym, gdyby nie ty.
Trzymaj się. Karetka już jedzie. Dobrze?
Deniz.
Przed tobą wszystko było uciekającym fantastycznym obiektem.
Moje życzenia się spełniły.
Ty je spełniłaś.
Dotrzymałaś słowa.
Chciałem zostać mistrzem, ale chciałem, żebyś przy tym była.
Ese!
To było niemożliwe.
- Ale nawet to się spełniło. - Ese!
Ese!
Dziękujemy.
Zrobiłaś postęp od zeszłego roku.
- Brawo za ciężką pracę. - Mówiłaś, że tu nie wrócisz.
Ktoś mnie nauczył, żeby się nie poddawać.
Przecież UFO nas nie uratuje.
- Dziwię się, że mnie pamiętacie. - Trudno cię zapomnieć.
Skąd miałaś ten motocykl?
Przyjechałam z chłopakiem.
Wiem, że nie wypada, ale mam pewną prośbę.
Czy mogę zaśpiewać jeszcze jedną piosenkę?
Obiecałam to komuś.
Jasne. Śpiewaj.
Dzięki.
Spojrzałeś na mnie Ostatni raz
Tamtego dnia
Dziś obudziłam się przy twojej twarzy
Dzisiaj
Słońce jeszcze nie wstało
Księżyc wciąż lśnił
Ale ja
w ogóle nie czułam zmęczenia
Spojrzałeś na mnie Ostatni raz
Tamtego dnia
Zostawiłam twoje światła za sobą
Słońce jeszcze nie wstało
Księżyc jeszcze nie wstał
Ale ja spojrzałam na ciebie
Gdzieś pomiędzy
Powiedziałam
Pozwól mu lecieć
Lecieć, jakby wiosna się skończyła
Lecieć
Jakby wiosna nadeszła
Lecieć
Jakbyś nie czuł zmęczenia
Jakbyś nie był znużony
Jakbyś zaczynał od początku
Pozwól mu lecieć
Jakby wiosna się skończyła
Lecieć
Jakby wiosna nadeszła
Lecieć
Jakbyś nie czuł zmęczenia
Jakbyś nie był znużony
Jakbyś zaczynał od początku
Napisy: Przemysław Rak