Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
NETFLIX SUNAR
Irene Anne'den gelen arama.
-Merhaba anne. -Selam tatlım. Vardınız mı?
Henüz değil. Cami'yi havaalanından alacağız, sonra eve gideceğiz.
İyi misin?
Lütfen çok hızlı sürmeyin.
Anne, feribottayız.
Pardon, araba sürüyorsunuz sandım.
Ya sen?
İyiyim. Neden benim için endişelenmeye başladın?
Yanında bir adam var. En son 10 yıl önce biri vardı.
Geçen sene de beraber tatile gittik ya.
Aslında geçen yıl seninle birlikteydik, sonra onunla tanıştın.
Her neyse. Camilla ve diğerlerine selam söyle.
-Dikkatli ol. Ara beni. -Tamam.
-Hoşça kal. -Hoşça kal anne.
Oğlun çok haklı.
Bu tatil aslında bizim için bir sınav, değil mi?
İşin doğrusu, bu Vincenzo'nun ilk bensiz yolculuğu.
Ama daha önemlisi bu senin onsuz ilk yolculuğun.
Sicilya'ya gitmek yerine biraz scialatielli all'Amalfitana'ya ne dersin?
Bak, bunu senin için yapmıyorum.
Planlı tatilleri hiçbir zaman sevmedim biliyorsun.
Buna inanamıyorum.
Buraya geldiğimize inanamıyorum.
-Aman tanrım. Gidelim. -Başardık.
Her şey yoluna girecek, tamam mı?
En azından senin sevgilin var.
Bense evden 1.500 kilometre uzakta, okyanustaki Japon balığı gibi yalnızım.
Etrafım köpek balıklarıyla çevrili.
Ne oldu?
-Biraz korkuyorum. -Neden?
Ya farklı olursa?
Ya bir şey değiştiyse?
Uzakta geçen bir yıl fazla uzun bir süre.
Bebek arabalı şişman adam.
Rahibeler. Güzel görünen bir kızıl kız.
-Nerede? -O değil Vinz.
Sakin ol, çok heyecanlısın.
Bu kadar coşku göstermek taktiksel olarak yanlış.
Taktik kimin umurunda? Neden gelip benimle yaşamasını istediğimi anladın mı?
Aptal mısın?
Birlikte yaşamak her ilişkiyi bitirir. Herkes bunu söylüyor.
Çünkü kimse Camilla gibi bir kızla tanışmamış.
Beraber yaşamak hakkında ne biliyorsun?
Hiçbir şey. Bu tatil aslında bir test olacak.
-Bir test. -Bir test.
Kıvırcık saç…
-Cami. Selam! -Bebeğim! Selam!
-Seni çok özledim. -Ben de seni özledim.
Selam.
-Bu Nathalie. Vincenzo. -Selam.
-Vincenzo.
Ben de Furio.
Arkadaş, yani Vincenzo'nun arkadaşıyım. İyelik eki ekleniyor.
Sen Nat'sin, Camilla'nın oda arkadaşı.
-Evet. İngilizcen aslında çok iyi. -Teşekkürler.
İtalyanca konuşmak zorunda olmamak
aslında bayağı rahatlatıcı.
Yolda bile çalıştım.
Cami çok anlattı… Seni.
İtalyanca da konuşuyorum. Üniversitede dersini alıyorum.
-Selam. -Yani benden daha iyi konuşuyorsun.
Yine de tanıştığımıza sevindim
çünkü yazın başka cinsiyetlerden insanlarla, mesela kızlarla tanışmak
-çok güzel. -Görüşürüz.
Belki İngilizce daha iyi olurdu.
Bir şekilde anlaştık zaten.
-Ona yetişirim… -Gerçekten mi?
-Seni özledim. -Ben de seni özledim.
Şaka yapmıyordum.
Ciddiyim, göstereceğim.
Teşekkürler, iyi günler.
-Hoşça kal. -Teşekkürler.
Pekâlâ, ananaslı pizzam nerede?
Evine dön, hemen.
-Şaka yapıyorum. Şaka yapıyordum. -Komik değil.
Sadece bir şakaydı.
Haydi ama Vinz. Haydi bakalım.
Haydi bakalım!
Geldik sayılır, tamam mı?
-Sonunda. -Yemek yiyoruz, değil mi?
800 basamak çıktık…
İşte geldik.
Çocuklar, bakın ne kadar harika.
Tanrım.
Şu manzaraya bak!
Vay canına, fena değil Vincenzino.
Buna inanamıyorum. Harika.
Şuna bak.
Vay be.
Bu delilik.
Vinz, babana sorsana beni evlat edinir mi? Ya da belki sponsor olur?
Gelin de içeriyi görün.
İçeri gelin çocuklar. Burası oturma odası.
Burası yemek odası. Banyo hemen şurada, sağda.
Yatak odaları şurada.
-Tablodaki kim? -O mu?
-Evet. -O babam.
Burnunuz aynı.
Orada bir de iki raflı bir dolap var,
-üzerinde altın yengeç olan. -Gördüm.
Ona dokunmayın. Babamın. Çok pahalı bir şey.
-Anladın mı? -Evet.
-Dokundun, değil mi? -Hayır.
Cami ve ben burada kalıyoruz.
Furio, sen ve Nathalie şuradasınız. İki tane tek kişilik yatak var.
Bekle.
Onunla yatmak zorunda mıyım?
Hem heyecan hem korkuyla söyledin bunu.
Beni iyi dinle.
Ben duş alırken veya soyunurken bana bakarsan
seni öldürürüm.
-Sadece korkuydu demek. -Harika bir tatil olacak.
Gel, sana şehri gezdireyim.
Burası harika.
Bu bir şey değil.
-Teşekkürler. -Salvato?
-Vince. Sen misin? -Selam.
Bu Camilla.
Ben Camilla, memnun oldum.
-Yakışıklı ama her şeyden önce şanslı. -İyi adam.
-En önemlisi şans tabii. -Evet.
-Teşekkürler. -Görüşürüz.
-Vincenzo, uzun zaman oldu. Hoş geldin. -Teşekkürler.
-Hey, Vince. -Buffalo mozzarella da var.
Selam.
-Peki bu güzel kız kim? -O benim kız arkadaşım.
Önceden bir haber vermek yok mu?
Çok güzelsin.
-Memnun oldum. -Merhaba, o zevk bana ait.
Gennaro, buraya gel, Vincenzo burada.
-Nasılsın? -Her şey yolunda. Sende?
-Her şey yolunda. -Hoşça kal Gennaro.
-Çok iyiler. -Öyleler.
Gel, sana özel bir yer göstereyim.
-Bu güzelmiş. -Dokunup bakayım.
-Vay anasını, ne güzel. -Değil mi?
Kumaşı çok hafif.
Tamam, alacağım.
-Sanırım bu akşam giyeceğim. -İyi fikir.
Tüm Amalfi'de bir tane boş oda olmadığına inanamıyorum.
Yeter. Oda bulamazsak burada uyurum.
Sanırım bu basamaklardan daha rahat bir yer biliyorum.
Neresi?
Uyuyamıyorum.
-Sen uyuyabiliyor musun? -Evet.
Neredeyse dalıyordum aslında.
En azından beş yıldızlı bir manzaramız var.
İlk defa arabada uyuduğum zaman
bir konserden sonra, 1990'larda olmalı.
Ben de ilk defa arabada uyuduğum zamanı hatırlıyorum.
Korsika'da, 2CV model bir arabada.
Yatar koltuk yoktu.
Kız arkadaşım kamp seven biriydi.
Yalnız değil miydin yani? Yanında bir kız vardı.
-Geriye dönük kıskançlık mı? -Hayır.
-Adı neydi? -Paola.
Hatırlıyorsun.
Haydi ama. 20 yaşındaydım. Vincenzo'nun yaşında.
Hayır, Vincenzo olmaz. Şimdi o konuyu açma, lütfen.
Sen, 2CV araban ve Paola'ylaydın,
o ise ana rahmine düştüğü yatakta Camilla'yla beraber.
Tanrım, artık hiç uyuyamayacağım.
Bu bilgiyi duymasam da olurdu.
-İyi geceler. -Geriye dönük kıskançlık mı?
-O ne? -Ne?
-Şu. -Bu mu?
Evet.
Bu bir düdük. Büyükbabamda da vardı. Onun çoktan haberi var.
Büyükannemle tanıştığı gün büyükbabamda bu varmış.
Sonra babama vermiş, o da annemle tanışmış.
Üç nesil cankurtaranın tükürüğü var bunda.
-Çalmak ister misin? -Elbette Hayır.
Vinz, sürekli bana bakan aşırı ürkütücü bir adam var.
Nerede?
Şu an bize doğru geliyor.
Vinz! Nasılsın?
Selam! İyiyim, sen?
-İyi. -Çocuklar, Hans'la tanışın.
Kardeşim gibidir.
Ben de yakında evlat edinilecek kardeşim.
-Memnun oldum. -Ben de.
Çocukluğumuzdan beri her yazı burada birlikte geçiriyoruz.
Camilla, sevgilim.
-Memnun oldum. -Aynı şekilde.
Nathalie.
-Nathalie. -Hans.
Bir şeyler içelim mi?
-Olur. -Gidelim.
Ses verin!
Emin misin?
Haftalardır hazırlanıyoruz. Şarkıyı hatırlıyorsun, değil mi?
Evet, tabii. Ama şimdi odaklan. Rock yapacağız!
-Ne yapıyor? -Vinz.
-Kalabalıkta beklerim. -Nereye gidiyorsun?
-Mikrofon kavgası var. -Şarkı söyleyemem.
Bir alkış alalım mı?
Vincenzo.
Haydi!
Şimdi söyleyeceğim şarkıyı ezbere biliyorum.
Kız arkadaşım Kanada'dayken
bütün yıl bu şarkıyı dinledim.
Camilla, dönmene sevindim.
Tanrım, bunu yaptığına inanamıyorum.
Ben de, inan bana.
-Bu Camilla. Bu o. -Kes şunu.
Lütfen dur.
Her düşüncen, her hareketin
Her sessizliğin Her geçen gün daha da artıyor
Yaptığın her şeyde Olduğun her şeyi görüyorum
Hep hayalini kurduğum kız
Ve dünya artık daha renkli
İşte Camilla.
Sen buradayken mücadeleye gerek yok
Orijinal, değil mi?
-Mükemmelsin sen, tanrıya şükür buradasın -Sana aşkını kanıtlıyor.
Kollarımı gökyüzüne açıp düşünüyorum
-Sen dünyanın en güzelisin -Sana diyor, Cami.
Benim için en güzel sensin
-Teşekkürler. -Bravo Vinz.
Bu Camilla içindi. Cami, seni seviyorum.
-Herkese teşekkürler. -Haydi Vinz!
Benim anlamadığım,
en beceriksiz adam bile sosyal ağlarda bir şey bulabilir.
-Neyi yanlış yapıyorum? -Bakayım mı?
Cazibe eksiğin var.
Cazibe.
Eski sevgilim de böyle derdi.
Ne kadar süre birlikteydiniz?
Bir kez buluştuk.
Yani en uzun süren ilişkin bu muydu?
Anlaşılmıyor galiba.
Karşında hiç sevilmemiş biri duruyor.
Ama bir o kadar da verecek sevgisi olan biri.
Rebecca'ya mı?
Olmaz mı?
Herkes ona bakar ama o kimseye bakmaz.
Bu da Lucio. Hayat arkadaşım.
-Memnun oldum. -Merhaba Lucio.
Arabada mı uyudunuz yani?
Geç olmuştu, sizi rahatsız etmek istemedik.
Rahatsız etmek mi? Burası sizin eviniz.
Odanız bile duruyor.
Gerçekten mi? Ha, şu oda.
Harika.
Şey, Vincenzo burada olduğumu bilmemeli.
-Hans, o iyi mi? -Evet, iyi.
Vincenzo, diğerleriyle Cala Ventresca'da.
Cala Ventresca çok güzeldir.
-Ama o taşlı yolu olan yer değil mi? -Evet.
Ama…
Irene, merak etme.
Bir tane daha.
Tamam, artık yol açık.
Bu çok zor. Başını eğ.
Başın eğik kalsın. Tamam, devam et.
Biri saçma bir şey söylerse "Bah…" dersin.
-Anlaşıldı mı? -Bah…
En azından çabuk öğreniyor.
-Cami. -Pardon, haklısın.
Dalmamıza gerek yok.
Neden onlara katılmıyoruz?
Burası kayalarla dolu. Solda bir tane var, sağda da.
Bilmiyorum. Bana göre
boş versek daha iyi, şu tarafa gidelim.
-Aşağısı temiz mi? -Aynen öyle, dümdüz. Neden?
-Hazır mısın? -Ne?
-Haydi! -Hayır!
Delirdin mi? Ya suyun altında bir şey olsaydı?
Seninle her şeyi yapmak istiyorum bebeğim.
Dikkat et!
Ne yapıyorsun?
Nat! Neden tişörtün hâlâ üstünde?
Kanada'da değiliz, deniz kenarındayız.
Tişört daha iyi.
Güneşten yanmazsın, denizanası sokmaz.
-Burada denizanası mı var? -Kim bilir?
Kahretsin!
Denizanasına alerjim var.
Bir şey söyleyebilirdin.
Hazır mısın?
Evet.
Haberlerim var…
Al bakalım.
-Teşekkürler. -Rica ederim.
Ne? Dalga mı geçiyorsun?
Hayır.
E-posta daha bu sabah geldi.
Haydi ama, öğretim görevlisi olarak iş teklifi aldın.
Cami, bu harika.
Evet ama bu Kanada'da bir yıl daha geçirmek demek.
Evet ama bu büyük bir fırsat.
Biliyorum, çok harika.
Özellikle işleri daha da karıştırmak için.
Burası ve Brigitte beni gezginliği bırakmaya ikna etti.
O yaz hayatımı değiştirdi. Beni sarstı.
Irene ve Roberto ile tanıştığımız yıl değil mi o?
Evet, doğru.
Vincenzo nasıl?
Artık büyüdü.
Hans'la peşimizi bırakmazlardı, hatırlıyor musun?
-Hatta rahatsız ediyorlardı. -Evet, civciv gibilerdi.
Tabii ki Roberto onlara uzaklaşamayacakları zaman söylerdi.
Hayır, uzaklaşırlarsa kurt adamlara dönüşürlerdi.
Eviniz güzelmiş.
Almanca biliyorsun.
Benim hakkımda hâlâ bilmediğin çok şey var.
Buranın güzel bir yer olduğunu söyledi.
Teşekkürler.
Yirmi yıl önce görecektiniz, yıkılıyordu.
Hatırlıyor musun?
-Irene ve Roberto olmasa… -Harika.
…tamir edemezdik.
Evet.
Yine Roberto.
Girersen seni öldürürüm Furio.
Haydi, partiye geç kalacağız.
Evet.
Beş dakika.
-Burayı seviyor musun? -Harika.
Buraya ışık koymuşlar.
-Cami, ne kadar güzel olduğunu gördün mü? -Çok güzel.
Bak, limoncello shot.
Vinz! Affedersiniz.
Bekle.
Bunu nasıl yapıyorsun?
Topuklularla yürümek, ne bileyim… Ayıya ağda yapmaktan zor.
Ne tuhaf metafor.
-Peki, tamam. Şöyle dene. -Tamam.
Küçük adımlar at ve dizlerini çok bükme.
Tamam.
Evet. Hayır.
İşe yaramayacak.
Haydi gidip sandalet alalım.
İnsanları böyle mi uyandırıyorsun? Seni domates kafa.
Bana domates kafa deme. Senden büyüğüm.
Dur, seni mozzarella kafalı.
Sopayı bana ver, domates kafa.
Hans, profilimi baştan tasarlaman işe yaradı.
Gördün mü?
Ama ben sana ne dedim?
Ne dedin?
Kırmızı şort giymek yok.
-Asla. -Asla.
REBECCA ARKADAŞLIK İSTEĞİNİ KABUL ETTİ
Hans, seni seviyorum.
-Ne oldu? -Rebecca arkadaşlık isteğimi kabul etti.
Harika.
Evet, harika ama şimdi iyi bir repliğe ihtiyacım var.
-Ona bir şey yazmam gerek. -Evet.
Evet ama Rebecca bir günde kaç mesaj alıyor biliyor musun?
-Kaç? -Çok.
Çok.
O kadar insanın önüne nasıl geçeceksin?
Diğerlerini öldürerek.
Hayır.
Daha önce kimsenin söylemediği bir şey söylemelisin.
"Çocuklarının babası olmak istiyorum."
Bunu bir düşün.
-Hayır, teşekkürler. -Haydi.
-Sıcakladın mı? -Hayır.
-İstemiyorum. -Emin misin?
-Fotoğraf ister misin? -Hayır.
-Birlikte çektiririz. -Birlikte misiniz?
-Hayır. -Onunla bir fotoğraf mı istiyorsun?
Evet. Haydi çektirelim, gider buradan.
Teşekkürler.
Gülümseyin.
Bana bakın.
Hemen bastırıyorum, bir saniye.
-Buyurun. -Çok teşekkürler.
Sağ ol dostum. Hoşça kal.
Görebilir miyim?
Hayır, bulanık.
-Nasıl? -Bulanık.
-Bunlar ne, biliyor musun? -Kukla.
Kukla, evet.
-Sopayı bana ver. -Hayır!
Bu kadar âşık kız görmek çok güzel bir şey.
Senden büyüğüm.
Aşk hikâyenizin geleceğini bilmek ister misiniz?
Hayır, sağ ol.
Haydi ama, sadece beş avro.
Belki güzeldir. Dinleyelim.
Pekâlâ.
Bakalım kartlarda ne yazıyor.
-İşte böyle. -İşte.
Kahretsin.
-Ölüm. -Her zamanki gibi şanslısın.
Hayır, bu kart büyük değişiklik olacak demek.
Olumlu mu?
Bunu bilemem.
Belki birkaç ay sonra nerede olacağımızı söyleyebilirsin?
Elbette.
Uzaklarda.
Çok uzaklarda.
Sanırım geçmişi görüyor, geleceği değil.
Hans'tan hoşlandın mı?
Furio…
Yırtıldı işte. Şimdi mutlu musun?
Ben mi yırttım?
Bunda kötü bir şey yok. İyi bir adam.
Ondan hoşlanıyorsun.
Bu yaz
erkek arkadaşım da gelecekti.
Ama benim aşk hikâyem çok kötü, yani…
Sen Rebecca olsaydın
benim gibi biriyle…
-Ne? -…çıkar mıydın?
Bilmiyorum.
Ben Rebecca değilim.
Ama bence seni tanımaya değer.
Bak, çok uğraşırsan bazen güzel şeyler bile söyleyebiliyorsun.
Alışmasan iyi olur.
-Ne dedin? -Alışmasan iyi olur.
Tişörtümü giymişsin.
-Neden, giyemez miyim? -Tabii giyebilirsin.
-Cami. -Evet?
-Çağrı merkezinde bir iş buldum. -Ne?
İş mi buldun?
-Evet. -Bana söylemedin.
Sürpriz olsun istedim.
Hayalimdeki iş değil
ama en azından küçük bir eve paramız yeter.
Anneme söyledim, depozitoyu çoktan ödedi.
Yani istersek
gelecek aydan itibaren oraya taşınabiliriz.
Güzel.
Kaybettiğimiz tüm zamanı telafi etmemiz lazım.
Neden? Ne yaptım ben?
Ama bu normal değil…
Normal değil, yaz mevsimindeyiz, soğuk diye benimle yatmak isteyemezsin.
Ama hava soğuk.
Esintilerden gelen bir serinlik var.
Hiç sorma.
Sadece Furio'nun verebileceği çok sevgisi var, diyelim.
O surat ne?
Her şey yoluna girecek.
GÜN BATIMI
Aile evi mi?
Gerçekten mi?
Nat, bazı insanlar diğerlerinden daha şanslı doğar.
Rebecca paylaşacağın saçmalıklar sayesinde seninle çıkar mı sanıyorsun?
Hayır.
-Vincenzo'yu gördünüz mü? -Hayır, neden?
Bir saattir yok ve telefonunu da burada bırakmış.
Cami! Sakin ol.
Amalfi manzarasının fotoğrafını çekmeye çıkmıştır.
Furio.
Onu görüyor musun?
Hayır.
Şimdi ne yapacağız?
Bilmiyorum.
Yanında biriyle uyanmanın ne kadar güzel olduğunu unutmuşum.
İstersek
günlük hayatımız bu olabilir.
-Hep tatil mi yani? -Hayır.
Sadece hafta sonları görüşmeyi bırakırız.
Yan tarafta uyuyan çocuklar da olmadan.
Vincenzo başının çaresine bakabilir.
Sen kendini düşünmelisin.
Bizi de.
Birlikte mi yaşayacağız?
Bak Irene,
seninle tanıştığımda
hâlâ beni şaşırtabilecek bir şey olduğunu fark ettim.
Gündelik hayat.
Bir de zamanında nasıl korkmuştum…
Şu an senin korktuğundan da fazla.
-Cami, selam. -Selam Irene, Sicilya'dasınız,
biliyorum ve endişelenin istemem
ama Vinz bu sabah erkenden gitti ve henüz dönmedi.
Ben maalesef… Açıklayabilir misin?
Onu bulamıyoruz, biz…
Bulamıyoruz da ne demek? Vincenzo.
-Ne yapmalı bilmiyorum. -Geliyorum, buradayım.
Vinz! Vincenzo!
-Onu gördün mü? -Hayır.
-Ne demek hayır? -Şimdi ne yapacağız?
Ayrılalım, olur mu?
Evet.
Ben bu taraftan gideceğim.
-İyi hissetmiyorum. -Vinz!
Lütfen dikkat. Görme engelli bir çocuk kayıptır.
Adı Vincenzo, kahverengi saçlı,
beyaz tişört ve güneş gözlüğü vardır.
Bilginiz varsa lütfen limana gidin.
Vincenzo!
Vincenzo.
Vincenzo!
Burada da değil.
Vincenzo!
Tatlım.
-Aman tanrım. -Burada ne işin var?
-Endişelendik. -Neredeydin?
Sen de mi? Hiçbir şey olmadı.
Neden Sicilya'da Lucio'yla değilsin?
-O da seni arıyor. -Lucio da mı?
Ödümüz koptu.
Neden beni aramadın? Numaramı biliyorsun.
Tanrım, yolu bulurdum.
Biraz uzun sürerdi ama eve gelirdim.
-Al, telefonunu getirdim. -Evet.
Al, sürpriz yapacaktım.
Hayır, bırak onu.
Bu onu daha da kötü hissettirir.
Neden böyle davranıyor?
Neden herkes benim için endişelenmeden
lanet normal bir tatile çıkamıyorum?
Seni tanıdığımdan beri duyduğum ilk küfür bu.
İyi misin cidden?
Furio, sen de mi? Lütfen. Ben iyiyim, tamam mı? Kes sormayı.
Anneni bilirsin.
Sabah uyanır, senin burç yorumunu okur,
"olası aksaklık" falan yazıyorsa panik yapar.
Annemden bunu beklerdim ama Camilla'dan değil.
On dakika görmese polisi arayan bir kızla birlikte olamam.
Baksana Vi…
Mavi balinanın kalbinin
200 kiloya kadar çıktığını biliyor muydun?
Ne alakası var?
Hiç. Sadece dikkat dağıtıyorum.
Dikkatli olur musun? Beni korkutuyorsun. Elini keseceksin.
"Bana bırak" deseydin şimdiye elmanın yerinde olurdun.
Cami'yi anlıyorum.
Tanıştığımızda seninle nasıl başa çıkarım, anlamak için zamana ihtiyacım oldu.
Ona zaman ver.
Onunla akşam yemeğine ne dersin? Biz Hans'la çıkarız.
Tek yaptığın saçmalamak değilmiş.
Vinz, kalbim bir mavi balina kadar büyük.
-Elli avro sonuçta. -Al bunu.
-İsabet ettirdim mi? -Ettirdin.
Hayatım boyunca bu günü bekledim.
Çirkin ördeğin büyüleyici bir kuğuya dönüşeceği gün.
Bunu hep biliyordum.
Estetik potansiyelimden hiç şüphe duymadım.
Tek bakışta anladım,
vücudum şehvetli kadınlara yem olacaktı,
doyumsuz cinsel iştahları için gurme bir menü.
Ama bu kıyafetle geri zekâlı gibi hissediyorum.
Bunu söylemene sevindim.
Çita tarzı sana yakışmıyor…
Bu.
Düdüğünü de çıkar.
-…ve bir gün… -Hayır, dur…
-Ayağa kalktı ve… -Evet, ahşap zemin kırıldı,
orada saatlerce mahsur kaldı. Bir ayağı aşağıda, bir ayağı yukarıda.
-Mahsur mu? -Evet!
-Ne? Neden? -Hayır. Öyle işte.
-Ne? -Rebecca geliyor
ama ben kavunlu votka terliyorum.
Ne yapacağım?
-Git. -Gideyim mi?
-Evet. -Git.
Telefona bakıyor gibi yapıp yaklaşacağım.
-Olacak mı? -Evet.
Nat, telefonunu ver. Daha zengin görünürüm.
-Ne? -Telefonunu ver.
-Teşekkürler. -Peki ya bu?
Vincenzo'nun babasının komodininde buldum.
-Geri koyacağım. -Furio!
Dans edelim.
-Hayır. -Neden? Sadece bir dans.
-Çünkü kötü çocuklar kötü sorun demektir. -Ne?
Kötü çocuklar kötü sorun demek.
Bence bunu sana şekerle ilgili söylediler.
Güven bana. Haydi.
-Haydi, sadece bir dans. -Tamam.
-Anlaştık mı? -Anlaştık.
Merhaba, affedersin…
Restoranda gibiyiz, yemin ederim.
Fazla yanlısın, yorumun sayılmaz.
Bak Vinz,
sana bir şey demeliyim.
Ben…
Bahçede şarkı söyleyen biri mi var?
Sanırım.
Sıradaki dize. Doğum günün kutlu olsun!
-İyi ki doğdun Francesco! -Mutlu yıllar!
Teşekkürler. Adım Vincenzo.
Vincenzo.
-Bu ne be? -İyi ki doğdun Vinz.
-Teşekkürler. -İyi ki doğdun.
Herkese teşekkürler.
-Teşekkürler. -Mutlu yıllar!
Bir şey çal! Bütün kulübü sana getirdim.
İyi ki doğdun Vinz.
Herkese teşekkürler!
Ve bitti.
İnanılmaz.
Nat, bir dilim pasta al, çok güzel.
-Özür dilerim. -Gülüyor musun sen?
Demek savaş istiyorsun?
-Sen başlattın! -Hayır! Tamam, pes ediyorum.
Pes mi ediyorsun?
Kız arkadaşım yok.
İşim yok.
Bir de ailemle yaşıyorum.
Ben buradayım, hayallerim orada.
Ortada da sıcak lavlar var, Yüzüklerin Efendisi'ndeki gibi.
Ama yüzük sende değil Vinz çünkü sen Frodo değilsin.
Hayır.
-Hayır. -Ayrıca Gandalf değilim.
-Tabii ki hayır. -Şey, o…
Beni dinle, Fu.
Yüzüğü birlikte bulacağız, tamam mı?
-Teşekkürler. -Bir şey değil.
Yok artık.
Pekâlâ.
Çocuklar.
Haydi, uyanın.
Uyanın, plaja gitme zamanı. Haydi, kalkın.
Haydi çocuklar.
-Gidelim. -Baba.
Geleceğini bilmiyordum.
İyi ki doğdun Vincenzino.
Teşekkürler.
Seni Camilla'yla tanıştırayım. Cami!
Evet.
Selam. Çok memnun oldum. Camilla.
Bana katlanmayı seçen deli o.
Ben de bunu telafi etmeye çalışan berbat bir babayım.
Roberto.
Irene. Vincenzo'yu şaşırtmak istedim.
Herkesi şaşırttın galiba.
Bu Lucio, hayat arkadaşım.
Hayat arkadaşı 50'li yaşlarda gibi hissettiriyor ama sorun değil.
-Tanıştığımıza memnun oldum. -Selam.
-Sana kahve yapayım.
-İyi ki doğdun tatlım. -Sağ ol anne.
Lucio ve ben sana bir hediye aldık.
Gerçekten mi?
Bana ayakkabı gibi geliyor.
Kanvas ayakkabılar.
Ben de sana hediye aldım.
-Ama bana evi bıraktın zaten. -Aç.
-Bu nedir? -Akıllı gözlük.
Hayatını kolaylaştırır.
Renkleri görür, tabelaları okur…
Bunlar da çok rahat. Plaj için güzel.
Evet.
Dinle, neden birlikte bir tekne gezisine çıkmıyoruz?
Doğru yolda mıyız, emin misin?
Aslında hiçbir fikrim yok.
Ben sadece
-içgüdülerimi izliyorum. -Tamam.
Denemek ister misin?
-Evet, deneyeyim. -Tamam.
-Nereye döneyim? -Dümdüz git.
-Dümdüz git. Dönmek yok. -Dönebilirsin.
-Biraz sola, biraz sağa. -Rastgele sanırım.
Dikkat et, trafik ışığı!
-Ciddi ol. -Ciddiyim.
Hız yapma. Kimi kovalıyoruz Vinz?
Bu harika arkadaşların şerefine.
-Şerefe! -Şerefe!
Vinz, 20 yaşına içelim.
Seninkine de, daha bitmedi.
Kaçamazsın. Konuşma istiyorum.
Tamam, kadehimi
tesadüfen, sizi hiç beklemediğiniz yerlere götüren trenlere kaldırıyorum.
-Şerefe! -Şerefe!
Ve yanlış durakta inilenlere.
Furio'nun da şerefine
çünkü Rebecca sonunda onunla buluşmaya karar verdi.
Dalga mı geçiyorsun?
Onu yemeğe davet ettim ve kabul etti.
Şunu bir saniye tutar mısın?
Evet.
Daldı mı?
Bastır Furio!
Bravo.
Hans'ı anlatsana.
Bu sabah seni jakuzide gördüm.
-Öpüştünüz mü? -Evet.
Ama üç içkiden sonra olan öpüşmelerden biriydi.
Onun için hiçbir şey ifade etmiyordur…
Görüyorum.
Dürüst ol. Birden beşe kadar kaç puan verirsin bana?
Bilmiyorum. Sen otel değilsin ki.
Biliyorum ama bana bakınca ne düşünüyorsun,
"Seksi, tüm gece üzerinde olurdum" mu?
Yoksa "Tatlı, büyükannemle tanıştıracağım" mı?
Ya da "Kaçmak için ne bahane uydurmalıyım?" mı?
Furio, dinle, nefes al.
Üçünden hangisi?
Bir şey söyleyebilir miyim? Düdüğün çok havalıydı.
-Gerçekten mi? -Hayır, korkunçtu.
Ama senin için anlamı çok tatlı.
Uğurlu tılsımın o.
Senden hoşlanmayan biri için takmaman da çok yazık.
O kadar terssin ki ülser oluyorum.
-Görüşürüz o zaman. -Görüşürüz.
-Şerefe. -Bardaklar değsin.
Teşekkürler.
-Teşekkürler. -Teşekkürler.
Pardon.
Ben pepperoni pizza söylemiştim.
Bunlar peperoni, hanımefendi.
-Haklı. -Gerçekten mi?
Bunlar peperoni.
-Sana göre pepperoni salam, değil mi? -Evet.
-Bizim için peperoni, sucuk. Güzeldir. -Öyle mi?
Dediğim gibi, geçen yaz Yunanistan'daydık.
Benim yatımda.
Arkadaşım Giorgio da davetliydi.
Giorgio kim?
Armani.
Furio, çok ileri gidiyorsun.
Ara onu.
-Şimdi mi? -Evet.
Doğru, niye çağırmıyorsun?
Buraya tatile geldiğini duydum. Madem arkadaşın…
-Belki onun havuzuna gireriz. -Lütfen.
-Havuz. -Evet.
Nasıldır bilirsin. Kral Giorgio o.
Podyum şovları, dünyanın her yanında.
Şu an muhtemelen yemek yiyordur.
Belki de uyuyordur.
Telefonumun şarjı bitti zaten.
-Bitti mi? -Evet. Kapalı.
Bitmiş. Çok yazık.
-Bitmiş. -Evet, öyle.
Bebeğim.
Bebeğim, hayır.
Seni küçük pislik!
Furio!
-Haydi. -Kral mı?
Gülmemek mümkün değildi.
Çocuklar, gitmem gerek.
-Hemen mi? -Evet.
Bebeğim? Evet.
Evet, teşekkürler.
Hayır, ben aperitif almayayım.
Hoşça kal bebeğim.
Yemeğe mi gidiyorsun?
Evet, bu gece iki randevu sığdırmam gerekti.
Hoşça kalın.
-Hoşça kal. -Hoşça kal.
"Hoşça kal" mı? Rebecca?
Affedersin Rebecca.
Sadece şunu söyleyecektim,
yarın sabah bisikletle fiyorda gideceğiz,
orada Amalfi sahilinin en güzel gün batımı görülür.
Acaba sen de…
-Yarın sabah gün batımı mı? -Hayır!
Doğru ya, gün doğumunu izleyeceğiz.
Baksana, benim yemeği sen öder misin?
-Ben mi ödemeyeyim… Tabii. -Evet.
-Teşekkürler. -Ne demek.
-Hoşça kal. -Hoşça kal.
Boş ver onu.
Kahretsin.
Kırk beş dakika.
Ne için?
Beni tanıyıp terk etmesi için geçen süre.
Ben de sizi terk ediyorum çocuklar.
-Yapma. -Haklısınız ama unutmuşum,
arkadaşımın doğum gününe davetliydim.
Gece yarısı, meydanda?
-Tamam. -Görüşürüz.
Hans gibi çekici değilim
ama ben biraz daha güvenilirim.
Burada ne işin var?
Nat, kızlardan anlamam…
Ama oğlanlar hakkında bir şeyler biliyorum.
Düşündüğün gibi değil.
-Ne boktan bir tatil. -Evet.
Tamam, şimdi alışverişe çıkıyoruz. Döndüğünde görüşürüz.
Tamam. Güle güle tatlım.
Güzel kıyafet.
Olur da gelirse diye.
Furio, o Hans'ın arkadaşı, yani ona pek güvenmezdim.
Kızlar.
Hayal mi görüyorum, siz de görüyor musunuz?
-Biz de görüyoruz. -Nat, bizimle gelmelisin, lütfen.
Şakalarıma gülecek biri lazım.
Nat.
Nat, lütfen.
Para veririm.
-Para mı? -Para veririm.
Bisiklete binelim.
-Hayır, lütfen. -Cami!
Hans söyledi, harika bir yermiş. Bir daha göremeyiz.
-Haydi. Ne oldu? -Vincenzo bize katılacağını söyledi.
Yani?
-Yani onun yapamayacağı bir şey. -O yapamaz diye sen de mi yapamazsın?
-Bisikletimiz yok. -Hans, başka bisikletin var mı?
Selam. Evet.
-Selam Rebecca. -Merhaba, Furio.
Sen de mi geliyorsun?
Evet, öyle görünüyor.
Tamam, gidelim.
-Nat? -Evet?
-Biraz su ver lütfen, ölüyorum. -Tabii.
Durun.
Şanslıyız, hava güzel.
Amalfi'de ağustos, ne bekliyordun?
-Sırt çantamı taşır mısın? -Tabii.
Sağ ol, iz kalsın istemiyorum.
Kanada'daki iş için Vinz'le konuştun mu?
Geçen akşam denedim ama…
Cümlelerin sürekli "ama" ile bitiyor, farkında mısın?
Haydi, Vincenzo ve Roberto'yla birlikte gidelim. Eğleneceğiz.
Siz gidin. Ben bir arkadaşımı göreceğim.
Amalfi'de dostların olduğunu bilmiyordum.
İş arkadaşım.
O da tatile gelmiş.
Her şey yolunda mı, emin misin?
Peki ya sen?
Son gelen içkileri öder.
Haydi!
Haydi ama, baştan koşuyordun.
Anne babamla sarhoş olmak çok garip.
Bir arada olmak da tuhaf.
Tuvalete gideyim.
Neden çekip gittin?
Dayanamadım Vinz.
İyi bir baba olamamaktan çok korkuyordum,
o kadar ki nihayetinde hiç baba olamadım.
Bazen ben de korkuyorum ama kaçmıyorum.
Bir şey yapmak istediğimde her şeyimi verip
mümkün kılmak için her şeyi yapmaya çalışıyorum.
B planı aramıyorum.
Seni çok özledim.
Çok zordu.
Biliyorum.
Bildiğini sanmıyorum.
Fotoğrafları uygulamayla mı değiştirdin?
Hayır.
Üç ayda 20 kilo verdim.
Hayatım belki daha iyi olur diye düşündüm.
Ama olmadı.
Belki önceden bin kişiden biri bana bakıyordu ama o adam da
beni olduğum gibi istiyordu.
Bütünüyle.
Artık herkes bana bakıyor, doğru…
Ama iyi göründüğüm için bakıyorlar
ve gerisini umursamıyorlar.
Eski sevgilim gibi.
Ne yaptı?
Beni aldattı ve terk etti.
Oraya gidelim.
Ama geçmişi silemiyorum.
Saklanmak isteyen tek kişi sen değilsin.
Kesinlikle daha şişmanmışsın.
Ama bence daha az gıcıkmışsın da. Hislerim böyle.
Numarası var mı sende? Belki arar…
Bunu bir daha asla yapma.
Böyle daha iyi.
Merhaba.
Buraya gel, haydi. Harika şarapları var.
Burası çok güzel.
Ravello 2013.
Bunu ben içeceğim.
Üzgünüm, hâlâ arkadaşımlayım.
Sonra görüşürüz, tamam mı?
Tamam, hoşça kal.
Haydi.
Selam, Cami. Bu hafta sonu babamla tekne gezisine gideceğiz. Gelir misin?
Neyse, dönmek üzereyim. Alışverişinizi bitirdiniz mi?
İstersen geleyim.
Selam bebeğim.
Kulağa hoş geliyor. Sonra konuşabiliriz.
Aslında beklediğimden uzun sürüyor.
Nat bin tane elbise denedi
ama hiçbirini beğenmiyor,
yani biraz zor, biraz da uzaklaştık.
Bence daha sonra evde buluşalım.
Ne dersin?
Öpüyorum.
Furio.
Devam et, haydi.
Senin için söylemesi kolay.
Fotoğraf çekmek ister misin?
Evet, tabii.
-Burada durabiliriz, ışık iyi. -Yani sen beni çekeceksin.
-O zaman ben çekeyim… -Evet.
Tabii, çekerim.
Geri git.
Köprüyü de kadraja alman gerek.
Dikey olsun, yoksa paylaşamam.
Köprü yatay, dikey alırsam…
Yere yat.
O zaman öyle…
-Tabii. -Tamam.
Çok güzelsin. İşte.
Bu korkunç.
Paylaşamam ki bunu.
Kendin çek o zaman.
Anlamadım?
Benimkini beğenmediysen kendin çek.
Senin derdin ne?
Çok derdim var.
En büyük derdim, hep sürtüklere kapılmam.
Senin suçun değil. Bu aslında benim sorunum.
Beni sevmen için her şeyi yaptım.
Giydiğim şeylere bir bak ya!
Asla makosen giymem, üstelik bisiklet sürüyoruz.
Hepsi senin gibi bir sürtük için. Haydi!
-Neyse ne. -Hey.
-Beni rahat bırak. -Fotoğrafı koyabilirsin, güzel oldu.
Belki…
Furio, senin neyin var?
Sana batırmamanı söylemiştim. Yarın kızın partisi var.
Furio sonunda yüreklendi ama sen bir partiyi mi düşünüyorsun?
Evet.
Peki.
Buna canın sıkıldı.
Kimseyi umursamıyorsun.
Nat, sorunlarını ben çözemem.
Belki o öpücük senin için benim için olduğundan daha önemliydi. Ne yapayım?
Canım?
Lucio?
Tanrım.
Çok güzel bir şeyi kaçırdın.
Ama iyi ki yoktun çünkü…
Bekârlığa veda partimde bile o kadar çok içmedim.
Başım dönme dolap gibi dönüyor.
Ama sadece ben değildim.
Roberto ve Vincenzo da içti.
Ve güldüler.
Bir tanem, neredesin?
Lucio?
-Furio? -Ne?
Rebecca defolmanı mı söyledi?
İnsanların oturma şeklinden hissettiklerini anlıyor musun?
Güneş gözlüğünü ver. Seni bir yere götüreceğim.
-Hayır Vinz, havamda değilim. -Haydi, güven bana.
İyi, dur üstümü değiştireyim. Bu kılıkla aptal hissediyorum.
-Ne dedi? -Bilmiyorum.
Bandı çıkarıyorum. Beni kızdırıyor.
Hayır, kalsın. Gözlüğü geri tak.
Yanımda durursan hiçbir şeye çarpmazsın, güven bana.
Diğer şeylere odaklanmalısın.
Diğer şeyler ne ki?
Fu, dinle, seninle tanıştığımdan beri
doğru kızı bulamadığını, doğru kızın var olmadığını,
ezik olduğunu falan kafaya takıyorsun.
-Gerçek bu. -Tamam.
Onu nasıl arayacaksın peki?
Nasıl mı? Herkesin yaptığı gibi.
Aynen öyle, güzel görünen birini arıyorsun.
-Ne yapayım peki? -Diğer duyulara odaklanmaya çalış.
En kolayı hariç.
Yöntemin işe yaramıyor zaten.
Tamam ama dalga geçmek yok.
Dikkat et.
Merak etme, iki dakikaya oradayım.
O kızın sesi sana ne söylüyor?
Hangi kız?
Anlamıyorsun ki. Güzel sesli bir kız
yoldan geçti ve sen anlamadın.
Bir kızın ses tonu
ne çok şey anlatır, biliyor musun?
Hayır.
Çok fazla şey. Kekeliyorsa kendine güveni yoktur.
Sesinin tonundan mutlu mu, üzgün mü anlayabilirsin.
Tonlamasından, ona güvenip güvenmeyeceğini çözebilirsin.
Doğru kelimeleri seçmeksizin hislerini söylerse…
Çok şiirsel ama ben beceremem. O senin becerin.
-Bu doğru değil. -Selam, beyler.
Selam.
Gel seni bir öpeyim.
Camilla'ya söyle, bisiklet tatil bitene kadar onda kalsın.
-Bisiklet mi? -Evet, bisiklet.
Çocuklarla gitmek için aldığı.
Ne bisikleti?
Birlikte yapamayacağımız bir şeydi.
-Yani? -Kendini kötü hissedeceğini biliyordum.
Yine de bana söyleyebilirdin.
Söyleseydin ya Cami! Çünkü bugün bisiklet, yarın başka bir şey.
Daha ne kadar saçmalayacağız?
Haklısın, hata yaptım. Sana söyleyebilirdim.
Ama her şey normalmiş gibi davranıyorsun
ama hiçbir şey normal değil.
Üzgünüm.
Birlikte olacaksak birbirimize her şeyi anlatmalıyız.
Haklısın. Birbirimize her şeyi anlatmalıyız.
Üniversitede bir profesör asistanı olarak çalışmamı istedi.
Araştırma görevi.
Ama bu Kanada'da bir yıl daha geçirmek demek.
Yemin ederim söylemek istedim. Birçok kez denedim
ama Irene'in sana bulduğu iş yüzünden çok mutluydun,
tüm detayları da planladın
ama bana asıl soruyu sormayı unuttun.
Bu konuda ne düşündüğümü.
Bağlanmak istemiyor musun Cami?
Fedakârlık yapılmayan bir öykü…
Geldiğinden beri bunu söylüyorsun.
Yan yana değilken her şey yolundaydı ama şimdi…
Sadece her şeyi önceden planlamak istemiyorum.
Yaşlılığımızı hayal etmiyorum.
Nerede olacağımızı ne yapacağımızı bilmek istemiyorum.
Çünkü bu, bir dakika bile yaşamayacağımız,
hep çizilmiş bir yolu izleyeceğimiz anlamına geliyor
ve hayatımın böyle olmasını istemiyorum.
Beklenmedik şeylerden nefret ediyorum.
Beni korkutuyor.
Ama en azından insanı yön değiştirmeye zorluyorlar,
gerçekte ne istediğini kendine soruyorsun.
Bunu gerçekten istiyor musun?
Korktuğun şey gerçekten o ev mi?
Neden doğruyu söylemiyorsun?
Neden söylemiyorsun? Benden korkuyorsun.
"Ne düşündüğümü bilmek ister misin? Haksızlık ettiğini.
Biriyle öpüşeli aylar oldu çünkü…" Olmaz.
"O gece sana kalbimi açtım." Hayır, bu da olmaz.
"Senin için her şey oyun." İşte bu.
"Ama bu, oyun değil.
-Sana söylemek istediğim buydu." -Bana ne diyecektin?
Hiç. Hans'ı arıyordum.
-Geç gelecek. -Tamam.
Gel, sana kahve yapayım.
Pekâlâ.
Dikkatli ol.
Alman'ım ama Napolililerden daha iyi kahve yapabilirim.
Evet.
Bir parçası eksik.
Mutlu görünüyordu.
O zamanlarki sevgilisiydi, yani…
Teşekkürler.
Plaj partisinde tanıştılar.
Ertesi ay da Berlin'de birlikte yaşamaya başladılar.
Kimse onları durduramadı.
Hans'ı hiç bu kadar mutlu görmemiştim.
Sonra bir gün uyandığında kız yanında değildi.
Tüm eşyaları oradaydı ama kendisi yoktu.
Neden gitmiş?
Yaz büyüsünün günlük yaşamda süreceğini sandılar.
Ama sürmedi.
O günden sonra Hans bir daha kimsenin dünyasına girmesine izin vermedi.
Yazların dolandırıcı olduğunu söyler,
her şeyi olduğundan güzel gösteriyormuş.
Baksana.
Benim evliliğim de bir yaz aşkından doğdu.
Ama şansımız yaver gitti.
O yaz hâlâ sürüyor.
Yirmi yıl oldu.
Hiç hangi yöne gideceğini bilmediğin bir kavşakta kaybolmuş gibi hissettin mi?
Camilla ile ben de böyle hissediyorum.
Annenle aramızda olan şey de bu.
Sicilya'ya gidiyorduk ama çok endişeliydi.
Ben de buraya, Amalfi'ye gelmeye karar verdim.
Ona evlenme teklif etmek istiyordum.
-Annemle evlenmek mi istiyorsun? -Evet.
Ve burada olsun istedim.
Bu anı seninle paylaşmasını istedim.
Neyse…
Yaşlıların kalp kırıklıklarından bahsettiğimiz yeter.
Senden bahsedelim.
Neden kimse bana güvenmiyor?
Seni sandığından daha iyi anlıyorum.
Bir sürü hayalin var.
Senin yaşındayken benim de çok vardı.
Vincenzo'yla ilgilenmek için birçok hayalimden vazgeçtim.
Başka seçeneğim yoktu, o benim oğlumdu.
Senin için durum farklı.
Vincenzo'yla yaşamak zor. Bu seçmesi zor bir yol.
Kör biriyle yaşamayı
çok az insan seçip başarabiliyor.
Ben onlardan mıyım, bilmiyorum.
Vincenzo babası gittikten sonra yeterince acı çekti.
Onunla olmaya karar verirsen
ama sonra ne sebeple olursa olsun geri adım atarsan
bunu kaldıramaz.
Sen de çok pişman olabilirsin.
Tüm şüphelerden ve korkulardan kurtul. Haydi, yapabilirsin.
Vincenzo, ona güvenmediğini hissederse kesinlikle ilerleyemezsiniz.
Ben iyi bir güven örneği değilim.
Ama ben anneyim, bahanem bu.
Birbirinize güvenmezseniz her şey mahvolur.
-Vincenzo. -Lucio.
Dalışa gidiyorlarmış.
Dalış mı?
Çok havalı!
Harika!
Devam.
Bir ve iki numaralı omuz kayışı.
Tamam.
Annem beni görse…
Hele beni görse…
Regülatör burada.
Elini ver. İşte bu.
Hep ağzında tut, asla bırakma.
-Böyle mi? -Evet, öyle.
Güzel. Şimdi.
-İyi misin? -Evet.
Evet. Ne kadar derin?
Sekiz, on metre.
Konuştuklarımızı hatırla.
Ters takla, suya gireceğiz ve kötü bir şey olmayacak.
-Evet. -Peki.
Biliyor musun?
Sadece annen değil.
Mantıklı her insan birazdan yapacağımız şeyi
çok tehlikeli bulacaktır.
İşte tam bu yüzden istiyorum.
Hazır mısın? Haydi.
Gözlük.
Pekâlâ.
Üçe kadar sayacağım.
Hazır mısın?
Bir, iki, üç.
Müthişti.
Yemin ederim.
İnanılmaz bir sessizlik vardı.
Denizin basıncını hissedebiliyordum.
Sıcaklığın düşüşünü hissettim.
Çılgıncaydı.
-Hiç korkmadın mı? -Hem de hiç.
Vincenzo.
Tatlım.
İyi misin?
Harika hissediyorum. Yemin ederim, yaptığım en iyi şeylerden biriydi.
Bütün gün endişelendim durdum.
Delirdin mi? Vincenzo'ya tüplü dalış mı yaptırdın?
Anne, başlama yine. Her şey yolunda, merak etme.
Ne kadar kaygılı olduğumu biliyorsun, bana bunu mu yapıyorsun?
Ama her şey yolunda gitti.
Yeni bir şey denemesini istedim.
Vincenzo senin oğlun değil. Onun için doğru olanı sen söyleyemezsin.
Onun için doğru olanı kimse söyleyemez aslında.
Sonra konuşuruz.
Sorumsuz davrandın. Onu endişelendirdin.
Baba, sen de mi? Çok dikkat ettik.
Bir kez olsun bir risk almak istediysem ne olmuş?
Sorun yok.
Seni sevenlerin huzuru pahasına olmaz.
-Lucio herkes adına karar verdi. -Kararı ben verdim, tamam mı?
Kimsenin benim adıma karar vermesine ihtiyacım yok.
Sahip olmadıklarımı hatırlatacak bir gözlüğe de.
Gerçek şu ki sen kör olduğumu asla kabul etmedin.
Hediyelerin de bana ancak bunu hatırlatıyor.
Selam, Cami.
Bugün benim için çok özel bir gün.
Özgür olmanın, başkalarına yük olmayı
düşünmeden istediğini yapmanın önemini anladım bugün.
O işin senin için önemini biliyorum
bu yüzden işi almanı istiyorum.
Çünkü bundan sonra yapmak isteyeceğin bir sürü şey olacak
ve ben yalnızca önünde engel olacağım.
Ben her zamanki gibi idare ederim.
Her zaman her şeyin bir yolunu bulurum.
Acıtan şeylere çarpmaya alışkınım.
Ben ilişkilerde çok kötüyüm.
Biliyorsun, tüm ilişkilerim kötü bitiyor.
Hem de her zaman.
Ama sizin hikâyeniz farklı bitebilir.
Hikâyeni kurtarabilirsin.
Nasıl, 20.000 kilometre uzaktan mı?
Gitmek için çok şey gerek, biliyor musun?
Camilla ile elimden geleni yaptım, bir işe yaramadı.
Onun gibi bir kızı nereden bulacağım?
Fu, sen beni dinliyor musun?
Vinz, ben ne bileyim?
İlişkiler hakkında hiçbir şey bilmiyorum.
Ben senden ehliyet konusunda tavsiye istiyor muyum?
Hayır. Sen neden benden aşk tavsiyesi istiyorsun?
Bildiğim şey şu, birlikte geçirdiğiniz günleri sayarsak
yaklaşık bir ay ediyor, bu da kısa bir süre.
Açıkçası,
benim için uzun bir süre, karşılığında para bile öderim
ama normal insanlar için kısa bir süre.
Kendinize zaman tanıyın.
Endişelenmeden, acele etmeden, plan yapmadan seni tanımasına izin ver.
Vinz, sen uçurumdan suya daldın
ya da telefonu açmadın diye insanlar endişelenince kızıyorsun.
Keşke yaptığım her aptalca şey için endişelenen biri olsa.
Şanslısın.
Beni biraz yalnız bırakır mısın Fu?
Baksana.
Teşekkürler.
İyi misiniz hanımefendi?
Evet, iyiyim, teşekkürler.
Beni endişelendirmeyin hanımefendi, yeğenimle aynı yaştasınız.
Burada tek başına ne yapıyorsunuz?
Ya siz?
Amalfi'yi aydınlatan benim hanımefendi.
Elli yıldır elektrikçiyim.
Ama gülüşünüzü aydınlatmak için
bence bir elektrikçi yetmez.
68 BEĞENİ, 6 YORUM
44 BEĞENİ, 3 YORUM
Peki.
Sonuçta bu güzel bir tatil oldu.
Vincenzo ve Camilla sebepsiz yere ayrılmak istiyor,
Irene ve Lucio birbirini öldürecek.
Sense Hans'ı halletsin diye bir katile para vermişsin.
Ama en azından ben
şaşırtıcı ama yine yalnızım.
Asıl sürpriz ne olurdu biliyor musun?
-Ne? -Şu kral karidesi,
normal bir insan gibi yemen.
Üzgünüm, geciktim.
Bir saat daha kalır mutfağı temizlerim.
Siz seçin, bana uyar. Çok üzgünüm.
Lütfen yüzünüzü buruşturmayın. Kızgınsınız, biliyorum.
-Masalara geç. -Teşekkürler.
Nasıldı çocuklar? İyi mi?
Bir tane daha ister misiniz?
İyi misiniz?
Dur, tahmin edeyim.
Yalan söylerken tırnaklarını yiyorsun,
insanların anlamadığı espriler yapıyorsun.
-Bir de Japon balığın var. -Ne?
Hiç.
Onlar arkadaşımın süper güçleri. Benim yok…
Kahretsin. Ben ne…
-Merak etme. -Ben…
Hiçbiri tutmadı.
Ama istersen tekrar deneyebilirsin.
Ben Anna.
Furio.
Selam. Geç olduğunu biliyorum ama bu konuyu çok düşündüm.
Gece yarısı meydana gelmek ister misin? Lütfen.
Seni bekleyeceğim.
Ben yapmadım.
Tanrım.
Sanırım elektrik kesildi. Şalter kilerde.
Merdivenden düşme.
-Gelmiyor musun? -Hayır.
Bence onunla gitsen iyi olur.
-Pekâlâ. -Işık tutarsın.
Beni bekle o zaman.
Tanrım, çok gerginim.
Merak etme.
Sizde de mi elektrik yok?
Tüm şehirde elektrikler gitti.
Elektrik kesintisi var.
-Vinz. -Cami.
Elektrik mi gitti?
Bil bakalım bunu kim yaptı.
Şimdi ödeştik.
Sana güvendiğimi göstereceğim.
-Gel. -Nereye?
Diğerleriyle bisiklet sürdüğüm yere.
Ama yol çok tehlikeli, dedin.
Biliyorum.
Gel.
Kendi payımı alabilir miyim?
Beni nasıl buldun?
Kaynaklarım var.
Kıvırcık, tuhaf bir adam mı?
Adımlarına dikkat et. Yakınımda kal.
Partide olman gerekmiyor mu?
Evet.
Ama benim için önemli olanı anlamaya başlıyorum.
Dikkat et, burada yol daralıyor.
Denizi dinle.
Ne yapıyorsun?
Seni seviyorum.
Ben de seni seviyorum.
Ben daha çok seviyorum.
İmkânı yok.
-Ben daha çok seviyorum. -Hayır.
Evet.
-Mesele dilinin uzunluğu değil… -Furio.
Merhaba anne.
Hakkımda bilmediğin bir şey var desem bana inanır mısın?
Bazen anı olsun diye kayıt yapıyorum,
böylece istediğim zaman dinleyebiliyorum.
Sizse seslerinizi çaldığımı asla fark etmiyorsunuz.
Bu kadar, artık benimle ilgili neredeyse her şeyi biliyorsun.
Hiç hangi yöne gideceğini bilmediğin bir kavşakta kaybolmuş gibi hissettin mi?
Camilla ile ben de böyle hissediyorum.
Annenle aramızda olan şey de bu.
Sicilya'ya gidiyorduk ama çok endişeliydi.
Ben de buraya, Amalfi'ye gelmeye karar verdim.
Ona evlenme teklif etmek istedim.
-Annemle evlenmek mi istiyorsun? -Evet.
Ve burada olsun istedim.
Bu anı seninle paylaşmasını istedim.
Son bir şey.
İlişkilerde ben de kötüyüm.
Ama bu, hatalıyız demek değil.
Tavsiye vermeyi bile beceremiyorum
ama sorumluluğun ağırlığını hissettiğim için verme gereği duydum.
Ama bence yeni hayatına başlamamak için
bir bahane arıyorsun.
Yeni şeyler korkutucudur, doğru.
Ama bu babam yüzünden değil. Lucio'yla olan ilişkin
sana öyle önemli geliyor ki
kendini vermemek için bir sebep arıyor gibisin.
Bu yüzden geleceğin seni şaşırtmasına izin vermek yerine
kafanı çevirip geride bıraktıklarına bakıyorsun.
Seni seviyorum anne.
EVE GİDİYORUM. ARABAYI SANA BIRAKTIM. BEN İDARE EDERİM. LUCIO
-Irene. -Roberto.
Amalfi'den kalkan ilk feribot ne zaman?
Bilmiyorum.
Neden bu hafta sonu bizimle Capri'ye gelmiyorsun?
Sadece ben, Vincenzo ve sen.
Sen ne…
Buraya gelip her şeyi berbat edemezsin.
Kendime tekrar denemeye değer miydi diye sordum, inkâr etmiyorum
ama geri dönmeyeceğim.
Geçmiş, geçmişte kalmalı.
Bir haftada 10 yılı silemeyiz. Haydi ama.
Biliyor musun?
Beceremediğimi düşündüm.
Seni mutlu edemediğimi.
Sonra biri geldi ve fark ettim ki o kadar da kötü değilmişim,
her zaman sorun ben değilmişim
ve birlikte bir çözüm bulmak mümkünmüş.
Elli yaşına geldiğime göre mutlu olmayı deneyebilirim.
-Üzgünüm, gitmem lazım. -Seni götüreyim.
Hızlan, haydi feribot kalkmak üzere!
Irene.
İyi şanslar.
Biletiniz lütfen.
-Üzgünüm, biletim yok. İzin verin geçeyim. -Yapamam.
Bırakın geçeyim. Acil durum. İçeride öderim. Lucio!
-İzin verin, dedim. Lucio! -Olmaz!
Lucio, tatlım.
Bu sabah uyandığımda sen yoktun, ben de…
O laf neydi?
Birlikte uyanmak
günlük hayatımız olsun istedim.
Ben de bunu isterdim.
-Hanımefendi. -Ben de bunu isterdim.
-Hanımefendi! -Evet?
Beni takip etmeniz gerek.
Merak etme, ben hallederim.
Hanımefendi.
Sizden kibarca gemiyi terk etmenizi rica edeceğim.
Haydi ama, kes şunu.
Tanrım. Çok saçma.
-Bir basamak var. -Biliyorum.
Giyinsek daha iyi olmaz mıydı?
Evet, boktan bir fikir aslında.
Dikkat et.
-Canın yandı mı? -Kendimi öldürecektim.
-Yengeç gitmiş? -Yengeç mi? Nasıl?
Heykel.
Bu ne?
Bence biri onu daha yararlı bir şeyle değiştirmiş.
Ne gibi?
Kanada'ya uçak biletleriyle.
Bu senin için, tek yön.
Furio!
-Hazır mısın? Zamanını söyle. -Bu… Evet.
Tamam. Hazır.
Güzel. Ayağını buraya koy.
Korkma, o kendiliğinden gidiyor.
Tamam.
-Böyle değil mi? -Tamam.
Canım, dengeni kaybettiğin için oldu.
Sırtını dik tut.
Tam buraya, tüm ağırlığın seleye.
-Tamam. -Tamam.
-Asla bırakma. -Anladım.
Sorun yok, önümüz bomboş.
-Hazır mısın? -Evet.
-Bırakıyorum. -Hayır Cami. Bekle.
-Tamam, yapabilirim. -Haydi!
-Dikkat et, solda çalı var. -Tamam.
Tamam, fren.
Şimdi kendin dönmeye çalış.
Dönmeye devam et. Sağda duvar var.
Tamam.
Haydi! Gel buraya.
Dümdüz gel.
Devam et.
-Böyle mi? -Gel.
-Kanada'ya mı gidiyorsun? -Evet.
Aramızda sadece biraz su olacak.
Ne demek istiyorsun?
-Ne zaman döneceksin? -Bilmem, bakalım.
Bu sefer planlarda değişiklik yok, Vancouver da çok soğuk.
Aslında onlar adına çok mutluyum.
Sizin adınıza sevindim. Pardon…
Pek iyi hissetmiyorum.
-Eyvah! -Ne dedim?
Yine mi!
Heimlich manevrası yapmamız gerek.
Alt yazı çevirmeni: Aslıhan Tuna