Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
ADÉL
Cześć.
Jaśniejszy czy ciemniejszy?
Oba są piękne.
Cała sprawa zakrawa na demagogię.
Chcą wywołać w ludziach wyrzuty sumienia.
Chłopak nie ma pojęcia o ekonomii.
Cześć!
Dobrze was dziś widzieć.
Oby pogoda nam dopisała, gdy Matyi będzie miał pierwsze urodziny.
Chrzty są super, można się napić.
Ciągle karmię, ale Tomi pozwala mi na jednego.
Ági, dziękuję, że zastąpiłaś Adél w roli matki chrzestnej.
Na maturę oczekujemy złotego zegarka!
Bawcie się i jedzcie.
I uważajcie na dywan, kosztuje tyle, co nowe auto.
Żartuję, wyczyszczę.
Wasze zdrowie!
Éva dobrze wygląda.
Ma fikuśne urządzenie do fitnessu.
Super.
- Czemu tak późno? - Nocna zmiana.
Zawsze kogoś zastępujesz. Chociaż go potrzymaj.
Słodki.
Rozpuść włosy.
Są tłuste.
Twoja siostra dba o siebie pomimo dziecka.
Trzymaj go, muszę siku.
Chodź, mały.
BLIŹNIACZKI
Cześć!
- Słyszysz mnie? - Tak.
Przepraszam, szukam cichego miejsca.
Nie słyszę.
Cześć.
Nic nie słyszę.
Przepraszam, mam słaby zasięg.
Chwileczkę.
Teraz słyszysz?
Trochę lepiej.
Jeżeli dostaniesz tę posadę, będziesz musiała przeprowadzić się,
żeby dołączyć do zespołu.
Muszę porozmawiać z przełożonymi.
Musimy mieć pewność.
Kiedy podejmiecie decyzję?
Daj mi chwilę, sprawdzę...
Słyszysz mnie?
Decyzja na dniach. Dam ci od razu znać.
Dobrze, dziękuję.
Do zobaczenia.
Tyle? Na pewno?
Na razie.
Dziękuję!
Co to za Angielka? Daj kawałek.
Od Norwegów.
Tych, co nas wkurzają? Dziwne, że decydują się tak długo, co?
Może już podjęli decyzję.
Wtedy by nie nasłali tego wikinga.
Za rok mogę mieszkać za granicą.
Nie chcę być negatywna.
Co w tym jest?
Jalapeño.
Niezłe.
Zajdź ich od tyłu.
Zwab ich tam.
Ulecz się!
- Nie mam many! - Chwila.
Tak?
Twierdzą, że to nie ich wina.
A czyja?
Kupiłam zepsutą huśtawkę za ponad sto euro...
Tak drogo?
Zostawiłaś torebkę.
Jaką?
Brązowa, sztuczna skóra. Przyjdziesz?
Mam dyżur.
Za dużo na siebie bierzesz. Wpadnij.
Może Tomi podrzuci?
Nigdy nas nie odwiedzasz.
Może podrzucić?
Nie chcę mu zawracać głowy.
Matyi płacze. Muszę lecieć. Cześć.
Cześć. Jesteś, Farkas?
Skręć w prawo.
Cel znajduje się po prawej.
Dotarłaś do celu
Dzień dobry!
Adél?
- To ja. - Ákos.
- Szukam Tamása. - Wiedziałem, że to ty.
Tamás wrócił do biura.
Jego żona coś mi zostawiła.
Wspominał. Zostawił w kantynie.
- Dziękuję. - Jasne.
- Którędy? - Zaprowadzę.
Która z was pierwsza się urodziła?
- Ja. - Tak myślałem.
Wyglądasz na starszą.
Przepraszam, muszę odebrać.
Jasne.
Cześć.
Tak.
Mogę rozmawiać.
Ciśnienie mi skoczyło po twoim SMS-ie. Chcesz?
Nie jedz tego szajsu.
Co jest?
- Dostałam pracę. - Gratuluję!
Upijemy się w weekend.
- Muszę iść. - Dyżur?
- Cieszysz się? - Tak.
Nie widać.
Święta za granicą? A co z mieszkaniem babci?
Wynajmiemy, a ja zamieszkam z mamą do czasu wyjazdu.
Nie mam sił na agentów nieruchomości.
Poradzimy sobie bez nich.
Wiesz, jak trudno wynająć mieszkanie?
Trzeba zrobić zdjęcia,
wystawić ogłoszenie, oprowadzać ludzi i różne inne rzeczy.
I nigdy nie wiadomo, na kogo się trafi.
Dziękuję.
Dobrze, sama się tym zajmę.
Mamie przydadzą się dodatkowe środki do życia.
Kuzynka Tomiego szuka mieszkania.
To ją zapytaj.
i
Cześć.
Muszę kończyć.
Cześć.
- Witaj. - Cześć.
- Coś się stało? - Przyszedłem do ciebie.
Pójdziemy na kawę?
Poznajesz mnie?
Nie mogę, jestem w pracy.
Daj mi chwilę.
- I? - Chwila!
Co jest?
Mówiłam, że jestem w pracy.
- Gdzie jesteś? - W pracy!
Co się stało?
Chciałam pogadać, ale słyszę, że jesteś poirytowana.
Innym razem.
Cześć. Myślę, że obrócimy na dwa kursy.
Dobrze. Tomi ci pomoże.
Słuchaj, jego pracownik prosił o twój numer.
Może chce na rentgen.
Co?
Kogo zarwałaś?
Ja? Nikogo.
Powiedziałam, że nikogo nie faworyzujesz.
Tak.
Rano po ciebie przyjedziemy. Buziaki.
Buziaki.
Kurwa mać.
Zostaw, kochanie, ja to zrobię.
Pomożesz mi?
Byłaś na akupunkturze?
Nie za takie pieniądze!
Mówiłam, że zapłacimy. Wrzucajcie plastik do dobrego kosza.
Koszmarna jest ta lodówka.
Kupił ją twój ojciec. Na co komu zamrażarka?
Kupimy ci nową w MediaMarkt.
Zapisałaś się na fizjoterapię?
Musisz wzmocnić mięśnie, by się schylać.
To dla starych bab.
I ludzi z bólami.
Twój ojciec miałby dziś 63 lata.
Lodówka nie naprawi ci kręgosłupa.
- Nie kupować? - Kupować.
Poćwiczmy razem, mamo. Jestem w słabej formie.
Nie wiem, czemu pies kaszle.
Może przez pleśń w łazience.
Idź do niej. Jest kłębkiem nerwów.
Zajrzysz do łazienki, Tomi? Za wannę nie sięgnę.
Pewnie.
Szkoda, że wyjeżdżasz.
Nie cierpiałam tych kucyków.
Prosiłaś o nie.
Po co wtedy dzwoniłaś?
Kiedy?
Kiedy płakałaś.
Nie płakałam.
Dobrze, kiedy nie płakałaś.
Czemu szukasz zaczepki?
- Zapytałam, jak się masz. - Nie zapytałaś!
Chuj z tym.
Ile zmarszczek...
Pasują ci.
Nie jedź, malutka.
Masz nadal piękny głos.
Mógłbyś być sławny.
Byłbyś modny!
Co u ciebie słychać?
Jesteś taką piękną psinką! Tak piękną jak twoja pani.
- Byłaś u fryzjera? - Zauważyłeś!
A ty to która?
Adél! Éva mieszka na Széchenyi.
Dobrej nocy.
Kupiłam na jutro bułki. Nie zapomnij.
Następnym razem pokażę palec. To normalne, że taki krzywy?
Chodźmy na wyprawę, dwóch bossów w lesie,
wzajemnie się wskrzeszają i trzeba ich zabić jednocześnie.
Są bardzo szybcy.
I jeszcze to pole ciernistych kwiatów.
ŚPISZ JUŻ?
Musimy się zmywać.
Ulecz się!
Dobra pora dla lekarzy?
Skoro nie śpisz.
Czekałem na odpowiedź.
Gdzie jedziemy?
Nie wiem.
Jesteś głodna?
Tak.
Pacjent musi być najważniejszy. Co jeśli postawię złą diagnozę?
Co jeśli będzie cierpiał, podczas gdy można było temu zapobiec?
Lubisz być operatorem dźwigu?
Uwielbiam.
Chciałbyś robić coś innego?
Nie wiem.
Wiedziałaś, że grupa norweskich leśników popełniła samobójstwo?
Przez korporacje.
Niszczą lasy.
Masz drobne?
- Tak? - Tu Adél.
- Gdzie wczoraj byłaś? - Przepraszam.
Farkas!
Grał po cichu do drugiej rano. Nie wiem, co zrobić.
Jak wyłączam wi-fi, on włącza je z powrotem.
- Kawy? - Tak, proszę.
- Znów nie spałaś? - Spałam.
Pewnie.
Powiesz mi?
Nic. Dzwoniła zapłakana Éva.
Normalne.
Gdy karmiłam Farkasa, płakałam całymi dniami.
Laci sypiał często na kanapie.
Tak bywa w małżeństwie. Nic zdrożnego.
Zachowują się naprawdę dziwnie.
Tamás kupuje mamie lodówkę za osiemset sześćdziesiąt euro,
a Éva martwi się o cenę eko-pieluch.
- Eko są gówniane. - Racja.
Nie będę miał dzieci.
Aż się zakochasz i będziesz je chciał mieć.
- Co jeśli skończy się woda pitna? - Będziesz kupował butelkowaną.
Wyprałam zasłony na sobotnią imprezę pożegnalną.
Nieźle!
Może na chwilę wpadną ratownicy medyczni.
Może z kimś przyjdę.
- Pięknie tu wygląda! - Mnie tam nie było?
Też ładnie wyglądasz.
Na łóżko na oddziale spadł kawałek sufitu.
Jak z filmu o zombie.
Szczęśliwie pacjent poszedł akurat się wysikać.
Gdyby mu się nie zachciało i nie wyszedł z sali...
Gdyby nie wypił za dużo soku...
Gościa by już nie było.
To nie przeznaczenie, tylko zużycie materiału.
- To on? - Nie.
- Jaki on? - Nie powiem. Adél by mnie zabiła.
Czemu wyłączyłaś telefon?
Dostałam okres, pierwszy raz od ciąży. Nie radzę sobie.
Ja jeszcze nie mam.
Smutne, nasze cykle były kiedyś zsynchronizowane.
- Wierzysz w przeznaczenie? - Co?
Że wszystko, co robisz, jest z góry określone.
Nie wiem. Kończę, wszyscy czekają.
Kto?
Goście. Jestem u Vilmy.
Nic mi nie powiedziała!
Pewnie cię nie ma Facebooku.
Przyjdź, jeśli masz ochotę.
A co zrobię z dzieckiem?
Zadzwonię później.
Nieprawda.
Buziaki.
Cześć.
Jednak im się udało!
Cześć, chłopaki! Wchodźcie.
Gdzie pacjentka?
Super, że jesteście!
Będzie wam potrzebna intensywna opieka.
Impreza się rozkręca.
Ale się pani doktor wystroiła!
Tylko nie "pani"!
Ale lachon.
- Opanuj się, człowieku! - Żartowałem.
Bez obaw, będziemy grzeczne.
Pięknie ci w niebieskim.
Jest i Ákos!
Wszyscy czekają.
No co ty, nie ściągaj butów.
Jest nowy gość!
Ákos, poznaj resztę.
Tibi, Zsolti, Nelli, Marcsi, Erika, Kati i Adél.
Cześć wszystkim!
Drink na powitanie!
Nie piję alkoholu.
Nie wymigasz się.
- Nie, dziękuję. - To ci pomogę.
- Zero alkoholu? - Zero.
W takim wypadku wasze zdrowie!
Częstuj się.
- Pycha. - Kto gra?
Ja!
Szeryf kontra bandyci, do ostatniego żywego.
Jedne karty pozwalają okraść tylko jedną osobę, inne wszystkich.
Typowe Węgry.
Wszystkie symbole zostały opisane.
Musimy lecieć. Na razie, pani doktor. Miłej podróży!
Dziękuję.
Nie zamykajcie drzwi. Miłej nocy!
To dosyć skomplikowana gra.
Łatwo zacząć się nienawidzić.
Erika tak się ostatnio wkurzyła, że poszła do domu.
- Oszukiwałyście. - Idealna gra.
Przynoszę prosecco.
Cześć wam!
Nie mogłam opuścić imprezy. Jestem Éva.
Znamy się. Przyszłaś kiedyś z mężem na oddział.
- Nie karmisz? - Źródełko wyschło.
Witaj.
Kopę lat.
Po co tak formalnie?
Kto chce piwo?
Ja!
Co to za karty?
Jak nazywa się twoja ulubiona postać, Adél?
Pedro Ramirez.
Może dociągać z kart odrzuconych.
Jeszcze tego nie wiecie, ale gdy Adél nim gra, zawsze wygrywa.
Nie ma na nią siły.
- Wygląda jak tata. - Pokaż.
Takie same wąsy i brwi.
- Musiał być ostry. - Gramy czy nie?
- Mogę wejść? - Nie.
Dobrze się bawiłaś?
Nie umiem pisać romantycznych listów.
Napiszesz, co u ciebie, a ja napiszę, co u mnie.
Ja pierdolę...
Nie jedź za mną na lotnisko, żebym została.
Nie zrobię tego. Zajebiście, że wyjeżdżasz.
Dziękuję.
Nie jestem twoją dziewczyną.
Nie o to mi chodziło.
- Zostawiłaś kluczyki. - Dobranoc!
DŹWIG
DŹWIG WIEŻOWY
Tak, mogę rozmawiać. Co tam?
Ktoś tu coś ukrywa!
Nic nie ukrywam.
Gdybym nie wpadła, nie poznałabym Ákosa.
To nic poważnego.
Wpadnij na weekend!
Muszę lecieć. Porozmawiamy później.
W piątek?
- Lecę w poniedziałek. - Weź ze sobą Ákosa.
Dobrze, na razie.
Kto będzie ze mną palił?
Erika.
Co tu robisz?
- Jest Éva? - Tutaj?
Muszę jechać.
Cześć.
Mam nowych znajomych na Facebooku.
Lubią cię.
Przepraszam.
Mogą cię za to wylać?
Tak.
Nigdy stąd nie zejdę.
Tu nie można parkować.
- Przestawić? - Jesteśmy spóźnieni.
Może kupić wino?
Kupiłem lody.
- Tego im nie damy. - Wyluzuj.
W dupie mam dzisiejszy wieczór.
Witajcie.
- Wejdźcie. - Fajnie, że jesteście.
Matyi śpi, nie możemy być głośno.
Coś na deser.
- Pięknie tu macie. - Dzięki.
Éva dekorowała.
Słyszeliście o mafii lodowej?
Sprzedają lody sklepowe jako rzemieślnicze.
- Musiałyby zawierać mleko. - Wątpię.
Piękne włosy!
Szampon wegański, który ci dałam?
- Chyba tak. - Super stół.
Walić sztuczne składniki. Zaszalejmy!
Zostaw lody na później.
Zaraz wracam.
Ma chyba depresję poporodową.
Znasz kogoś, do kogo można pójść? Nie chcę psychologa państwowego.
Też jedziesz do Norwegii?
Kto będzie operował dźwigiem?
Jeszcze nie...
Będę ją odwiedzał.
Poparzyłam dłoń, nic strasznego.
- Jesteście autem? - Tak.
Zostańcie na noc.
Usiądź, ja przyniosę zupę.
Dłoń zaczyna mnie boleć.
Nie byłem jeszcze u ciebie.
Wiem.
Tak pewnie lepiej.
Ty wyjedziesz...
ja będę szlochał całymi dniami...
i całymi dniami...
oglądał Netflixa.
Muszę siku.
Jesteś piękna, gdy płaczesz.
Nie płaczę.
Wytrzyj twarz.
Zaraz wracam.
Wszystko dobrze?
Pewnie.
Mogę o coś zapytać?
Śmiało.
Zdenerwujesz się.
Nie.
Jak to powiedzieć?
Jak najprościej.
- Wsiadaj. - Nie chcę.
Bo będzie wypadek.
Jedź dalej!
Aż tak źle się ze mną śpi?
Śmierdzę?
- Co się stało? - Nic.
Przebierz się.
Dobrze.
Teraz druga.
Zawieź mnie do domu.
Twojego czy mojego?
Obojętnie.
ÉVA
Śniło mi się, że spod łóżka zaczęła wyrastać winorośl,
zajmując cały pokój dziecięcy.
Czułam, że wyrasta ze mnie.
Zapuszczałam korzenie.
Chciałabym, żeby nic tu nie było.
Poza drzewami.
I tak byłabym przerażona.
Mamy pół godziny.
Ojciec Gáspár to miły człowiek.
Zmieńmy matkę chrzestną.
Adél.
- Kogoś na miejscu. - Nie dzwoniła?
Ignoruje moje telefony.
Przesadzasz, mamo. Gdzie łazienka?
Zebraliśmy się tu dziś, żeby przyniesione przez was dziecko
otrzymało z miłości Bożej przez sakrament Chrztu nowe życie z wody
i z Ducha Świętego.
Mátyásie, ja ciebie chrzczę w imię Ojca... i Syna...
i Ducha Świętego. Amen.
Przyjmij światło Chrystusa.
Wydawało mi się, że moje życie jest pełne, a potem...
poznałem Évę.
Nie miałem pojęcia, że taka miłość w ogóle istnieje.
Cieszę się, że was mam.
Zakładajcie rodziny ludzie, zajebista sprawa!
Dzięki, że przyszliście.
Ági, dziękuję, że zastąpiłaś Adél w roli matki chrzestnej.
Bawcie się i jedzcie.
I uważajcie na dywan, kosztuje tyle, co nowe auto.
Ale spoko, Éva będzie czyścić. Zdrowie!
Cześć.
Szkoda, że nie zdążyłaś.
Mogłabym dziś zasnąć na stojąco.
Idę coś zjeść.
Która godzina?
Dochodzi północ.
- Karmiłaś? - Nie.
Wracaj spać.
Co robiłaś?
Brałam kąpiel.
Dwie godziny?
Rozmyślałam.
Zgaś światło.
O czym rozmyślałaś?
O niczym ciekawym. Śpijmy.
Wiesz, że tego nie cierpię.
O niczym. Myślałam, że...
chcę skończyć szkołę.
O tym myślałaś?
Nienawidziłaś tej szkoły.
Może bym ją teraz polubiła.
Masz rację.
Chcesz spróbować?
- Mów, jeśli zaboli. - Nie zaboli.
Śniło mi się, że przyszła bardzo stara lekarz pediatra.
Wydawała się słabo wykwalifikowana.
Gdy zapytała nas o imię dziecka, zapomnieliśmy,
że to Matyi i odparliśmy Dezső.
Cały czas płakałam, nie pamiętam dlaczego
Idę do biura.
- Zjemy razem? - Buziaki.
W piątki są tłumy. Zarezerwuję stolik na dwudziestą. Zdążysz?
Mam dużo spotkań.
Zrobię rezerwację, a ty daj znać, jeśli miałbyś nie zdążyć.
Mogę jechać?
Buziaki!
- Słucham? - Cześć.
Zostawiłam twoją torebkę w kantynie.
Pewnie ktoś ukradnie.
Nikt nie ukradnie.
Obojętnie, kiedy przyjadę?
Oddzwonię.
Jestem tu, nie bój się.
- Co się dzieje? - Nie wiem.
Pani się odsunie.
Jestem tu.
- Bateria padła. - Co zrobić?
Zapasowy klucz?
W schowku.
- Kurwa! - Dzwonię do Tamása.
- Już dobrze. - Już dobrze.
Już dobrze.
Niech pani od razu nie jedzie.
Biedne drzewo.
Wybrało złe miejsce. Będziemy musieli ściąć.
Liście są czerwone, bo to gleba kredowa.
Drzewo nie ma czym się odżywiać. Przyspieszona jesień.
Naprawdę?
- Szkoda, że nie ma tu lasu. - Byłoby miło.
- Już lepiej? - Tak.
Dobrze.
Cześć, drzewko.
Cześć.
Słyszysz mnie?
Pewnie.
Kochasz mnie?
Pewnie.
Będzie ci zimno.
Kolacja poszła dobrze.
Oby inwestorzy dobrze zainwestowali.
Muszę wynająć mieszkanie.
Kuzynka Tomiego szuka mieszkania.
Czy ona nie ma chłopaka?
Zerwali, pilnie czegoś szuka.
Nie ma sprawy. Zapytaj ją. Muszę lecieć.
Cześć.
Buziaki.
- Co znowu zrobiłam? - Nie teraz.
Powiedz, abym następnym razem...
abym nie powtórzyła błędu.
Nie ma co wyjaśniać.
Pstrykasz zdjęcia potraw jakbyś była nastolatką.
- Słucham? - Dobrze słyszysz. Robisz mi wstyd.
Byłam uprzejma.
- Porozmawiajmy w domu. - Tutaj.
Proszę... Zatrzymaj się, proszę.
Nie lubię, gdy tak jeździsz.
Chcesz?
Rozwal okno, jak nie masz kluczy.
- Nie było rady. - Wypierdalaj.
Słucham?
Cześć.
Co się stało?
Éva!
Gdzie jesteś?
Mam dyżur.
Coś się stało?
Muszę wracać do pracy. Na razie.
Jestem idiotą.
No.
Nie bądź zła.
Każda próba wyprodukowania większego zapasu mleka będzie daremna.
Stres i zmęczenie wpływają na mleko w piersiach.
Jeśli jesteś zbyt zmęczona, każdy rodzaj...
Éva!
Co to za muzyka?
Mongolska pieśń wojenna. Jeśli nadejdzie wróg, to go zabiją.
Bardzo agresywna.
Matyi uwielbia.
Uspokój się, kochanie. Śpij.
Śpij spokojnie.
Nie powinnaś słuchać takiej muzyki w aucie.
Jak ty sobie z nami radziłaś?
Sypiałaś w ogóle?
Dziecko powinno słuchać piosenek dla dzieci.
Widziałam pralkę za dwieście trzydzieści euro.
Wszystko jest takie drogie.
Płaci się za markę.
Nie wiem, czemu pies kaszle. Może przez pleśń w łazience.
Otworzyłam okna...
Bałaś się kiedykolwiek taty?
Idź do niej. Jest kłębkiem nerwów.
Popilnujesz Matyiego?
Oczywiście.
Nie mam miejsca na moje rzeczy.
Szkoda, że wyjeżdżasz.
Czemu ostatnio dzwoniłaś? Kiedy płakałaś.
Nie płakałam.
- Jesteś zmęczona. - Mieszkam z noworodkiem.
Ludzie mają dzieci i pracują po osiem godzin.
Nie każda może być lekarką.
Nikt ci nie każe.
MAMY, WALCZCIE! RAZEM DAMY RADĘ!
Barbi?
Cześć.
- Niech no spojrzę. Ile ma? - Cztery miesiące.
A gdzie twoje?
Mąż pracuje z domu. Mam zamrożone, ale także świeże.
Na razie osiemset mililitrów.
- Puściłam przelew. - Dziękuję.
To by było na tyle.
Daj znać, gdy będziesz chciała więcej.
Muszę cały czas odciągać, nawet w pracy. Na razie.
- Halo! - Słabo cię słyszę.
Gdzie jesteś?
U Vilmy. Oblewamy Norwegię. Oddzwonię.
Nic nie mówiłaś.
Zapomniałam. Muszę lecieć. Buziaki.
Cześć.
Jestem siostrą Adél. Możesz ją zawołać?
Oczywiście.
- Cześć. - Co tu robisz?
Słuchaj, wierzysz w przeznaczenie?
Co?
Że wszystko, co robisz, jest z góry określone.
Dziś przestało mi lecieć mleko.
Przypadek?
Poprosiłaś o mleko?
Kupiłam w internecie.
Kurwa, nie kupuj na czarnym rynku!
Nie tylko jest to nielegalne, ale też nie wiesz, czy ta kobieta nie choruje
albo nie bierze jakichś leków.
Nie rób tak więcej. Mogą cię złapać.
Gracie w coś?
Cześć.
Ktoś tu coś ukrywa!
Gdybym nie wpadła, nie poznałabym Ákosa.
Nie jesteśmy razem.
Naprawdę?
Muszę kończyć.
Wpadnij na weekend. Porozmawiamy.
Nie wiem, zobaczę. Buziaki.
Buziaki.
Cześć.
- Matyi śpi? - Tak.
Co to?
Znalazłam mole w mące.
Jadłeś coś?
Nie jestem głodny.
Wiesz, że Adél spotyka się z twoim pracownikiem?
Przecież wylatuje.
Tak.
Z kim?
Nie wiem. Ma chyba na imię Ákos.
Gratulacje.
Twoja siostra ma świetny gust.
Wiesz o drzewie na parkingu? Tym, które trzeba ściąć?
Przesadźmy je, proszę.
- Żartujesz? - Nie.
Po co?
Bo jest ładne.
Po prostu.
To nie jest trudne.
"Należy unieść drzewo wraz z bryłą korzeniową oraz wykopać podobną dziurę,
ale dwa razy szerszą".
Przestań.
Nie mam teraz głowy do takich rzeczy.
Dobrze, ale...
Tak ci się nudzi?
Widziałaś się z kobietą od laktacji?
Tak.
Myślałem, że wyjechał.
Samochód stoi na parkingu.
PRZYJEDZIESZ SIĘ POŻEGNAĆ?
Śnił mi się pogrzeb Tamása. Adél odczytała własny wiersz.
Nic nie zrozumiałam, ale ludziom się podobał.
PRZYJADĘ Z ÁKOSEM. BUZIAKI.
Zobaczyłam, że winorośl oplotła nasze nogi.
Niczym wąż.
Witajcie.
Cześć. Pięknie tu macie. Wspaniałe schody
Chcecie zobaczyć na zewnątrz? Éva!
Muszę skończyć!
Jestem głodna.
Potem pójdziemy.
- Gdzie dokładnie jedziesz? - Tromsø.
- Na północy? - Tak.
W zimie będzie mróz. Ákos, też jedziesz?
- To zależy od Adél. - Chciałabym.
- Naprawdę? - Tak.
Jest dużo tanich lotów.
Co się stało?
Pomóc ci?
Nie, siedźcie. Niedługo przyjdę.
Matyi śpi, nie możemy być głośno.
Cześć. Pomóc ci?
Ma depresję poporodową. Z kim mogłaby pogadać?
Nie. Zaraz przyjdę.
Dobrze.
Ákos, kto będzie operował nam dźwigiem?
Domy stoją puste.
Ujemny przepływ środków, ale panorama miasta wygląda pięknie.
Albo dymasz, albo ciebie dymają.
Zajebiste. Płacą za wygląd.
Dobrze kombinujesz.
- I tyle. - Pięknie.
Ale nie ma popytu.
Rozumiem. Super stół!
Dzięki, fermentował w małej beczce, co chyba czuć.
Pachnie jak jutrzejszy kac. Jedziemy?
Już uciekacie?
- Tak. - Było pyszne.
Zamówię taksówkę.
Jestem autem.
Zostańcie jeszcze.
Późno już.
Zostańcie na noc.
Proszę.
Czemu operator dźwigu nocuje u mnie w domu?
Wstaję o piątej rano i jadę do Wiednia.
Zapieprzam całymi dniami, żebyś wszystko miała, a ty tak się odwdzięczasz?
Oszalałaś?
Ogarnij się.
Wysmarkaj nos.
Zobacz, jak wyglądasz!
Tego mi, kurwa, brakowało!
Umyj się, idę spać.
Przepraszam. Macie drugą łazienkę?
Wejdź, już wychodzę.
Wszystko dobrze?
Płakałaś?
Nie.
Przez Adél?
Idziesz sikać?
Nie, chciałam porozmawiać.
O Tamásu?
Co dalej?
Nie możecie być razem.
Żartujesz?
Nie.
Kocham Ákosa.
Rozumiem.
Ta jest z serkiem śmietankowym, a ta z salami.
Mamo, lot trwa tylko dwie godziny.
Dobrze, jak nie chcesz, to je wyrzuć do kosza.
Nie wyrzucę, ale dopiero jedliśmy.
To mi je oddaj. Sama zjem.
Moje kochanie!
Napisz, jak tylko dolecisz, malutka.
Masz gumę?
Zapomniałam.
Pójdę kupić. Zaraz wracam.
Fioletowe czy niebieskie?
- Co? - Jaki kolor Airwaves?
Jakie chcesz gumy?
Chuj z tym.
Obojętnie!
Nie żegnajmy się w taki sposób.
Mogę cię przytulić?
Nie, to niesprawiedliwe.
Nie umiem oddychać.
- Uspokój się. - Duszę się!
Co ci się dzieje?
Jestem spóźniona, a ta ma atak paniki.
Nie wiem.
Bez zgody Tamása...
To ma być niespodzianka. Mam dwie łopaty. Feri pomoże.
Cześć, drzewko.
Co robisz?
Idę pobiegać. Zajmij się Matyim.
W ROLI GŁÓWNEJ
REŻYSERIA
SCENARIUSZ
ZDJĘCIA
MUZYKA
WYSTĄPILI
Wersja polska na zlecenie HBO HIVENTY POLAND
Tekst: Dariusz Kuźma