Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Voetbal is een geloof in dit land.
Iedereen die ik kende, speelde AFL-voetbal.
Ik had talent.
Maar ik maak ook geen excuses voor
me rot te werken en op te offeren.
O'Loughlin, tweevoudige All-Australian speler.
Wat een kampioen.
Ik won een wedstrijd, dan twee.
500ste doelpunt voor de Indigenous Team of the Century-ster.
Michael O'Loughlin, prachtig.
Het veranderde ons leven.
Wat een dag voor Michael O'Loughlin, de eerste ooit die 300 wedstrijden
voor de Sydney Swans speelt.
Sport brengt mensen samen.
We spelen een geweldig spel genaamd AFL-voetbal.
Wanneer ik het veld op ren, sta ik voor familie en gemeenschap.
Het is geen last, het geeft me kracht.
Racisme is levend en wel in Australië en
wat er op het veld gebeurt is een weerspiegeling van wat er
in de samenleving gebeurt.
Veel niet-Aboriginals zeggen: 'Zet je erover.'
Je kunt je er niet overheen zetten als het altijd gebeurt.
Ik werd slecht behandeld in D1.
Het brengt herinneringen terug en ik word erg boos.
Het doet gewoon pijn.
Vorige week en de week daarvoor maakte ik racistisch geweld mee.
Ik ben er klaar mee. Ik wil niet meer vechten.
Als je een wedstrijd speelt voor 70.000 man
en iemand schreeuwt 'aap' of 'abo' of 'zwarte hond',
dan vernedert dat je heel erg.
Hoe vinden Aboriginals de kracht om ermee te leven?
Het is een enorme klus.
Tarryn Thomas.
Onze jongere generatie zal dit land in de toekomst leiden.
Hij gaat ervoor zorgen, Michael Walters.
Het is simpel, ons volk wil verandering.
Er moet nog steeds veel heling plaatsvinden.
Je moet een impact maken
en het beter achterlaten dan toen je het vond.
2021 SIR DOUG NICHOLLS RONDE
Vroeger werd ik door mijn ooms, vader, moeder meegenomen naar wedstrijden.
Door te kijken en mee te doen
leerde ik het heel makkelijk.
Heb je een ticket?
-Nee. -Je gezicht is...
Ik kan niet helpen.
Maar ik kan hier een schot krijgen.
Hé, jongens, hoe gaat het?
Ik krijg een schot bij een andere wedstrijd.
Ik denk: ik kan dit.
Ben je ook in deze? Hier gaan we.
Geen zorgen.
Er ligt een voetbal voor me
en ik weet wat ik ermee moet.
Hoe gaat het, jongens? Hé, makker.
Hé, man. Hallo.
Het kwam vanzelf en het was best makkelijk.
Hé, hoe gaat het?
Goed je te zien. Alles oké?
Je voelt de bal, hoe hij stuitert,
ik kon zien: 'Hij gaat die of de andere kant op.'
Ik weet het niet, het was...
Het was heel natuurlijk.
Kijk jou eens, ziet er geweldig uit.
Ik moet hem er toch geweldig uit laten zien?
En dan, naarmate je een profvoetballer wordt,
zijn er dingen om aan te werken.
SAMEN STAAN WE STERK OP HET LAND VAN GADIGAL
De regels van AFL-voetbal
zijn dat er geen regels aan zijn.
Hij komt terug.
De grote man heeft goed contact.
Er zijn 18 spelers in elk team
die allemaal de bal proberen te pakken.
Het is net een hete aardappel. De bal blijft rond het veld zoemen.
De vaardigheid is echt uniek.
Het is ongelooflijk als je in een stadion van 70.000 man staat.
Ja, ik ben er dol op, mijn familie ook,
onze gemeenschap ook, en Australië ook.
Door de lucht. Parker pakt hem op.
Verdediging rechts.
Doelpunt en raakt hun derde.
Hoe beschrijf ik mijn moeder?
Muriel is erg wilskrachtig, erg vastbesloten.
Ik denk...
Ik denk dat ze erg gedisciplineerd en hard over kan komen.
Hallo.
Maar daaronder is ze echt lief.
-Hallo. -Hallo.
-Hoe gaat het? -Goed.
-Zo leuk je te zien. -Hoi, makker.
Ze had interesse in alles wat we deden.
Of het sport was, of school, of wat dan ook,
ze was er altijd, dus...
Ze is echt een ongelooflijke moeder.
Zo goed jullie te zien.
-Alles goed? -Alles goed, ja.
Hoe was je reis?
Dodelijk, een lange vlucht, maar uiteindelijk zijn we er.
Ik denk dat Ricky Derrick op gaat halen.
-Ja? -Ze gaan naar Salisbury North.
Dat is fijn.
Destijds was er veel interesse in sport
en voetbal, en Michael,
die toen heel jong was, absorbeerde
het enthousiasme en de familiebijeenkomsten.
Hij was gewoon een natuurtalent
toen hij de bal oppakte en rond trapte
met zijn broers en neven en ooms.
-Er was altijd wel een bal. -Altijd.
-Veel gebroken ramen. -Gebroken ramen en...
Ballen over het hek.
Spring over het hek, pak de bal.
Familie was belangrijk,
ze boden steun, waar en wanneer dan ook.
Want Michael had best een uitgebreide familie.
Heel veel neven.
-Als iemand langskwam... -Hij had een bal.
Ik zei: 'Oom, kom een balletje schoppen.'
Soms rolden ze met hun ogen, maar ze schopten wel.
-Dus het was alsof... -Ja.
Overal waar ik heen ging, de winkel, stuiterde ik met de bal.
Of zoiets. Ik nam hem mee naar school, overal.
Absoluut. In de schoolbus.
We hadden geluk, want waar we woonden,
waren tante en oom hier om de hoek,
Oma was om de hoek,
iedereen in de Salisbury North-gemeenschap
zorgde voor elkaar.
Sommige lessen leer je in die tijd van je tantes en ooms,
met name over voetbal, over hoe je voor jezelf moet zorgen,
van drank af te blijven,
dat werd er bij mij vroeg ingestampt.
Ze hadden het veel over racisme in sport,
maar het ging altijd over: 'Laat dat niet je spel dwarszitten.
'Concentreer je op voetbal.'
Er waren tijden dat je wilde vechten, maar dat...
je je in moest houden en moest concentreren.
Hoe boos ik ook op het voetbalveld was
toen ik jong was en uitgescholden werd,
ik wist dat mijn oma en mijn moeder keken en dachten:
'Kom op, stop met vechten. Ga terug voor het voetbal.'
Ik wist al vroeg dat...
we uitdagingen hadden:
waar we woonden, we hadden niet veel geld, en...
Mensen, zeker onze mensen, hingen altijd rond bij de voetbalclub.
Dat was waar ik rondhing en hele goede vrienden maakte,
ik speelde er cricket in de zomer en voetbal in de winter.
Iedereen had een bal en je kon makkelijk iemand vinden om mee te spelen.
Wie houdt er niet van?
Het was waarschijnlijk pas op mijn twaalfde
dat ik teams begon te maken.
Ik dacht: 'Ik ben hier goed in.'
En het was mijn moeder die zei:
'Spelers worden veel betaald om voetbal te spelen.' Ik stond versteld.
Ik wist niet dat je ervoor betaald kon worden.
Het verbaasde me, en ik zei: 'Wat?'
En dat was het. En ik dacht: voetbal,
ik kan spelen, heel goed worden,
en ik kan het leven van mijn familie helpen veranderen.
Vijf jongens in één kamer,
allemaal in stapelbedden, en neven die op de vloer sliepen.
Ik dacht: 'Ik koop een huis voor mijn ma'
of 'Ik kan iets bereiken als ik goed ben'.
Hij zat nog in de zesde klas van het middelbaar
toen de Swans op bezoek kwamen.
We dachten: 'Wat doen ze hier? Wat willen ze?'
We wisten niet wat we moesten verwachten.
Ik dacht gewoon: oh, wow.
Het was spannend, het was eng.
-Dat was het allemaal. -Zeker.
Het was een soort cultuurschok, van een lokale voetbalclub
naar een AFL-omgeving.
Het was een...
-Schok voor het systeem. -Eng voor ons allemaal.
De verandering van Salisbury North naar Sydney was een enorme stap.
Na de eerste week was ik klaar.
Ik was klaar om terug naar Adelaide te gaan en
bij mijn moeder te wonen, lokaal te werken en daar te spelen.
Maar nogmaals, sterke mensen in mijn leven, mijn moeder zei:
'Er is hier niks voor je. Blijf.
'Deze kans is te goed om te laten gaan.
'Niet veel mensen krijgen deze kans.'
Ik kijk naar een jonge Tarryn Thomas,
wiens verhaal, in mijn ogen, precies hetzelfde is.
Moeilijke buurt, ver weg verhuisd
om zijn droom waar te maken.
Helemaal alleen, binnen 50.
Tarryn Thomas.
Als kind was Tarryn
geweldig, energiek,
competitief, vermoeiend.
Ik denk dat die passie
hem gekregen heeft waar hij vandaag is.
Een getalenteerde Roo, hij doet het meteen goed.
Dit is een hele goede start voor North.
Twee doelpunten op het bord en de Cats lopen twee achter.
Tarryn, ik heb hem van ver gezien.
Voor hem is het nu alleen consistente inspanning.
Dat onderscheidt hele goede spelers van uitstekende spelers.
Wandelen, open doel. En het publiek is er weer.
Het vereist verantwoordelijkheid
en hij zal merken dat zijn stem luider wordt
en dat hij zelfverzekerder zal worden.
Ik ben niet echt spraakzaam.
Ik laat liever voetbal het woord doen.
Goed gedaan. Thomas.
Tarryn Thomas draait,
schiet, scoort.
Elke keer dat ik het veld opga,
denk ik aan mijn voorouders en alle broers die voor mij kwamen.
Ik ben gewoon trots
een shirt aan te trekken, en mijn verhaal op het veld te vertellen.
Hij raakt laag en raakt Tarryn Thomas.
Vliegt uit, en rent.
Niemand staat voor hem.
Hij gaat naar voren.
Ik denk dat de jonge vent een enorm potentieel heeft
om voor een lange tijd een hele goede speler te worden in de liga,
wat hem en zijn familie voor de rest van hun leven kan voorzien.
Ik had het best goed toen ik jong was.
Uiteraard had ik niet veel, maar...
Mam en pap hebben alles voor mij gedaan.
In Doonside
ga je of het goede pad op,
of het slechte.
In de winter was het voetbal
en in de zomer was het atletiek.
Het stopte zowel nooit.
Hij stopte nooit met sporten.
TARRYNS GROOTMOEDER
Sport, sport en nog meer sport.
Medaille na medaille.
Kom op, Tarryn.
De trotste,
trotste oma...
die ik kan zijn.
Ik heb mijn kleinzoon, hem op tv zien
elk weekend, AFL zien spelen.
Uniacke. Hij heeft maar één iemand voor hem.
En dat is Thomas...
De eerste keer dat het mij overkwam
was op school. Ik werd 'zwarte hond' genoemd.
Ik wist niet echt wat het betekende,
maar het voelde niet goed.
In mijn tijd hadden we het nooit over
onze Aboriginaliteit op school.
Niks daarvan werd mij aangeleerd.
En ik heb vandaag kleinkinderen
die willen weten uit welke stam ze komen.
Wij zijn de Kamilaroi-stam
en onze totem is de goanna.
In mijn ogen denkt men dat we geen hart hebben.
Gewoon vanwege onze huidskleur.
Ik zou alles doen voor mijn moeder en broers en zussen
zodat ze ook een goed leven hebben.
Ze hebben alles voor me gedaan.
Tarryn geeft een voorbeeld als ambassadeur
van verandering.
Verandering is nodig.
Maar dat iemand zoals Tarryn
dit doet, maakt me trots.
Sentimenteel.
Sorry.
BUURTHUIS NOORD-MELBOURNE
Dat is geweldig.
Hoe voel je je, maat?
Ik kreeg net kippenvel.
VERDRAG RESPECT
Ik ben erg trots.
Ik krijg steeds kippenvel als ik langsloop.
Ik zie 'verdrag' en 'respect'.
En zo'n iconische pose ook.
Ik vond het geweldig toen ze knielden voor de wedstrijd,
iedereen in het publiek knielde ook.
Het is heel krachtig om die stem te hebben.
Zeker met mijn foto op de muur.
Het laat echt zien dat mijn gemeenschap 'nee' zegt tegen racisme.
Het zijn niet alleen ons
als zwarte mensen, maar iedereen als één.
We zijn een grote gemeenschap en iedereen komt samen.
De pose en wat dat vertegenwoordigt in Amerika,
waar het begon met de Black Lives Matter-beweging.
En dat heeft zich nu wereldwijd uitgebreid.
Hier vertegenwoordig je niet alleen Noord-Melbourne, je voetbalclub,
maar ook je volk, in het hele land.
Het betekent veel voor veel verschillende mensen,
maar voor mij gaat het om kracht, cultuur. Dit is dat precies.
Ik wil vooraan staan
en pushen wat vorige spelers voor ons zijn begonnen.
Vooruit blijven gaan.
Ik ben erg trots op je. Goed gedaan.
Genoeg naar jezelf gekeken, man. Laten we gaan.
Hoe gaat het, goed?
-Goed je te zien. -Hoe gaat het?
Er is geweldig inheems talent hier vandaag.
Heb je dat eerder gezien?
Als historicus van inheemse volkeren
heb ik het spel, de codes, de sport gevolgd.
Historisch gezien kregen we geen kans.
Er waren drempels, de huidskleurdrempel.
Het was pas in de late jaren 60 en 70 dat de deur zich voor ons opende.
Maar die deuren haalden wij neer
dankzij het ongelooflijke talent in onze gemeenschappen
en onze ongelooflijke spelers.
Zodra de kans er was, was er geen weg terug.
Hou hem, Eddie.
Hij houdt hem.
O, kijk naar Eddie Betts.
Absolute superster.
Sport is voor ons een manier geweest voor stem,
voor verandering en erkenning.
Zeker aan de andere kant van het land,
waar al lang voor Aboriginal rechten gestreden wordt.
En dan de jaren 60, een tijd van sociale en politieke verandering.
STUDENTENACTIE VOOR ABORIGINALS
Je had Charlie Perkins en de Freedom Ride.
De Gurindji-staking bij Wave Hill in 1966.
Het referendum van 1967.
92% van de bevolking die ons steunt.
De 1972 Tent Embassy.
De vroege Aboriginal-beweging had,
bijna honderd jaar geleden, Afro-Amerikaanse connecties,
Afro-Amerikaanse invloed en inspiratie.
Zij zeggen ongeluk, wij zeggen moord.
STOP SCHIET NIET
Zij zeggen ongeluk, wij zeggen moord.
Door wat we op tv zagen over George Floyd
en vele anderen,
maar dat was zo'n tragisch gebeuren.
En toen stonden we op
met demonstraties in Newcastle, Brisbane,
Syndey, Melbourne, duizenden mensen.
Het bracht ons weer in beeld, wat betreft de media.
En we konden terug naar
de Royal Commission into Black Deaths in Custody,
omdat dat door is gegaan.
De invoering van die dingen die weggehaald waren
en die nodig geacht waren, werden genegeerd.
Het shirt dat je vandaag draagt, dragen we met trots
en ook veel niet-inheemse broeders en zusters
in onze inheemse ronde.
Ongelooflijk voor ons volk.
We moeten onze cultuur op een groot podium laten zien.
-Wat betekent dat voor jou? -Het is inspiratie, trots.
De Marngrook-ronde is een speciale ronde
voor alle inheemse spelers
in de mannen- en damescompetitie.
Ik weet dat alle spelers graag hun shirts aandoen
met het inheemse ontwerp om
onze club te vertegenwoordigen, maar ook onze cultuur en afkomst.
Er zijn drie stammen die Marngrook
met samengehechte buidelrathuid,
gevuld met steenkool, speelden.
De bal ging overal heen.
Er waren 50 à 60 man
die de bal probeerden te pakken.
Een AFL-oprichter zag dit en zei:
'Dit is geweldig, snel...
'het heeft veel actie.'
Ik denk dat het AFL daaruit is voortgekomen.
Er zijn nu verschillende spelers van onze gemeenschap die het spelen.
Het wordt tijd om te stralen en hun sporen achter te laten.
De stap...
Neem een prachtige blokkade.
De eerste wedstrijd is er een die...
mij nog steeds verbaast.
O'Loughlin heeft hem. Kan hij magie veroorzaken?
Terug naar O'Loughlin. Hij schiet naar het doel.
Fantastisch.
Iedereen die ik kende keek.
O'Loughlin houdt hem. Vanaf daar is hij goed genoeg.
Wat een speler, Micky.
Ik weet nog dat mensen verrast waren om me op het veld te zien.
Ze dachten: 'Hij heeft het gehaald.
'Hij speelt daadwerkelijk op tv.'
Ik zal dat nooit vergeten. Onze levens veranderden voor altijd.
Ten goede.
Ik speelde één wedstrijd, twee, drie, en uiteindelijk 300.
Sydney op de grond, O'Loughlin is een ster geweest.
Driehonderd wedstrijden.
Michael Walters Jr. is een van mijn favoriete spelers om te zien.
...zal zichzelf helpen... Walters.
Laten we spelen.
Voor 30 seconden.
Hij loopt wel om. Hij verspilt geen tijd.
Daar zorgt hij wel voor.
Hij is geweldig geweest voor die club.
Een trotse Aboriginal
die voor zijn thuispubliek speelt.
Hij heeft een geweldig carrière gehad.
Hier gaan we om de hoek.
Hij zit helemaal binnen de 50.
Michael Walters.
Fremantle heeft hem. Via achter.
Walters aan het einde.
Voetbal was een manier
om me uit de problemen te houden, maar ik hou er ook van.
Ik wil elke stap zetten naar het hoogste niveau.
Ik werd opgepikt door de Fremantle Dockers.
Een team van Perth.
Ze hebben een goede geschiedenis van inheemse spelers.
In mijn tijd hadden we veel inheemse spelers.
Er zullen er zeker meer komen.
Hij is een matchwinnaar, een doelschieter, Michael Walters.
Sonny's echte kracht is zijn vermogen de wedstrijd te lezen.
Als je de wedstrijd kijkt, zie je hem nadenken.
Dat zie je bij bepaalde spelers, ik zie dat in hem.
Hij is iedereen altijd een stap voor.
Michael Walters is groot geworden en leidde de afgelopen weken de wedstrijden.
Die glipt naar huis.
Hier is de eind-specialist.
Het is geweldig, ook om Michael Walters te zien,
hij is een absolute ster.
Ik heb een grote familie.
Zoals je zou verwachten praten inheemse families, neven, achterneven
ooms en tantes altijd bij.
Wil je een broodje ham?
Mijn moeder is de verzorger.
Ze bracht me altijd naar training, wedstrijden,
liet mijn vrienden logeren zodat we samen konden gaan.
We doen er eerst een beetje op.
Zij was altijd degene die mijn voetbalkleren waste
en ze klaarlegde in de ochtend toen ik wakker werd.
Wanneer wist u dat hij kon spelen?
Voordat hij begon te lopen.
Hij had een bal. Altijd.
Het was continu.
In huis, de gang.
Ik veronderstel, net zoals mijn huis in Salisbury North,
een paar gaten in het raam. Kwam dat vaak voor?
Jawel, met beide jongens.
Ze speelt een grote rol in m'n carrière.
Zelfs nu is zij er als eerste bij.
Ik heb veel aan haar te danken.
Had je vroeger veel problemen op school?
-Niet jou persoonlijk, maar... -Dat racistische is een of twee keer
misschien in mijn kindervoetbal gebeurd.
Ik maakte het het allermeest op het veld mee.
Buiten het veld als kind probeerde ik iedereen te sparren
omdat ik niet begreep waarom ze me zulke namen noemden.
Ze probeerden me slecht te doen spelen.
Het wordt een vrij schot, dus het geklooi gaat door.
Hij blies een kusje, toch?
Het is in de tweede doorgegaan.
Wat ras en belastering betreft,
niemand sprak erover,
totdat Nicky Winmar, Michael Long,
zelfs onze spelers voor hen, de Syd Jacksons en Polly Farmers
door de hel gingen om te doen waar ze van hielden.
Ze hadden moeten voelen dat het spel niet van hen hield.
Dat hoorden ze voortdurend van spelers.
Scheidsrechters deden niks, ze pikten het van de menigte.
Het was overal, en het was...
Het was geaccepteerd.
'Wat er ook op het veld gebeurt, blijft daar.'
Bijna zoals: 'Zwarten, jullie moeten in je hokje blijven.'
En het eiste een paar enorm dappere mensen
die zeiden: 'Dat is onzin. Dit pikken we niet meer.'
De overwinning werd overschaduwd door een racistische bespotting
betreffende Goodes in de laatste minuten.
Ik kan niet geloven hoe sterk en veerkrachtig ze hebben moeten zijn.
Het voetbalveld is hun werkplek.
WINMAR: IK BEN ZWART EN TROTS
Ik was jong toen ik Nicky zijn hemd op zag trekken
en ik weet nog dat het overal was.
Hij is het licht geworden omdat deze spelers
het elke week meemaakten.
Ik ben enorm trots als ik zulke beelden zie en ons verhaal verteld wordt
en als onze cultuur gevierd wordt.
Ik ben trots omdat jongens zoals Nicky degenen zijn die de weg voor ons effenen.
Het is ook aan ons om het stokje aan jongere spelers door te geven.
Er is overduidelijk een trots,
niet alleen voor wat hij heeft gedaan, maar voor onze cultuur.
Sport heeft veel discussies veranderd omtrent raciale discriminatie.
De AFL heeft diversiteit enorm gepromoot in sport
en is ook gesprekken op andere gebieden aangegaan die
soms moeilijker te behalen zijn op andere werkplekken.
Al die extra druk die Nicky Winmar moest verdragen,
dat was vast moeilijk.
Nicky en Michael Long
en wat ze hadden meegemaakt, en de strijd.
Elke keer dat ik het veld opga, ben ik daar om mijn talent te laten zien
en wedstrijden te winnen, maar ook
om te leiden en een rolmodel te zijn voor de volgende generatie.
Mijn trots in mijn cultuur,
als het om het voetbalveld gaat, is mijn grootste oppepper.
Ik wil inheemse kinderen zien doorkomen
en domineren en echt voetbal zien spelen
en een carrière maken voor zichzelf en hun familie.
Rek het uit.
Het is altijd fijn als mensen op straat je naam roepen.
Jonge kinderen zien rondlopen met mijn getal op hun rug is geweldig.
Hoe gaat het?
Niks.
Niet veel. Hoe gaat het?
Michael O'Loughlin hier.
-Hoe gaat het? -Goed je te zien, neef.
Hij laat mij de buurt zien.
Ik geef hem een rondleiding.
Wie is Fremantle-fan hier?
West Coast-fans?
Sydney Swans-fans?
Jullie kunnen gaan.
Nee, jullie spelen.
Mijn familie zijn sterke inheemse mensen.
We wisten altijd van onze afkomst.
Ze gaan altijd naar het platteland, naar het zuiden
naar Albany in de Great Southern gebieden.
Onze liefde voor die plekken en onze cultuur komen daaruit voort.
Hoe gaat het?
Ik heb een foto met je.
Van de oudere generatie die ons erover leert,
om te onthouden waar we vandaan komen.
Op drie zegt iedereen Swans.
Freyo op drie. Een, twee, drie.
Freyo.
De AFLW is een stralend licht.
Er is een ongelooflijke roes rond het spel.
Zie de snelheid van Hodder, de eerste wedstrijd.
Haar eerste doelpunt ooit.
Deze sterke, geweldige, trotse zwarte vrouwen zijn fantastisch.
Ook inspirerend voor onze jongere generatie.
Hoe gaat het?
Goed je te zien. Hoe gaat het?
Geweldig. Je kunt hier niet zijn en geen paars dragen.
-O, nee. -Sorry.
Anders dan wat ik gewend ben, maar ik ben in jouw land.
Het land van de Noongar.
-Zo is het. -Dit is een bijzondere plek dan.
Dat is het zeker.
De rol van de AFLW hier in de gemeenschap.
Het gaat van kracht naar kracht door het hele land.
Hoe is dat hier in Perth?
Het is nu moeilijk om onze club voor te stellen zonder damesteam.
-Absoluut. -Het zou minder zijn.
Het zou ook een stuk stiller zijn.
Maar de energie die ze in de club brengen
en op het veld en met elkaar en met iedereen, is geweldig.
Een inspiratie voor onze jongere generatie
die opkijkt naar deze ongelooflijk sterke vrouwen
en die het geliefde spel spelen.
Links, zal de wind hem voeren?
Jawel, ze krijgt de bounce.
Maddy Prespakis, de jongste.
Ik zeg altijd dat voetbal een geweldige manier is voor ons volk
om over school, onderwijs, gezonde levensstijlen, arbeid te leren.
Ik denk dat, voor mij, een van de dingen die ik vroeg deed,
was anderen laten zien dat we het konden.
Nog belangrijker, het liet ons zien dat wij het konden.
En als wij het konden, konden anderen het ook.
De vertegenwoordiging van Aboriginals,
waar we
3% van de nationale bevolking uitmaken.
In de AFL, zowel mannen- als damesteams,
zitten we tussen de 11 en 13%.
Wat echt uniek is,
is dat je het over onze cultuur hebt,
maar ook over onze bloedlijnen, en dat spreekt over ons land.
En het land versterkt je.
Cultuur versterkt je.
MAMA'S LAND
Hoelang woon je hier al?
-In dit huis? -Ja.
20 jaar, 21 jaar.
En de jongste van...
-Ongeveer 14. -Veertien kinderen?
OOM MUDDY
-Mijn vaders broer? -Ja.
Wat hebben jullie hier? Leg het eens uit.
Dit is mijn... Wie kan lezen? Kun jij dit lezen?
Dit zijn mijn vrijstellingspapieren.
Er staat: 'U zult verklaren dat u geen Aboriginal meer bent
'met het doel om te wonen.'
Dat werd een hondenbon genoemd.
-Hoe oud was je? -Ik was drie toen ik dat kreeg.
'Als de Aborigines Protection Board op enig moment
'besluit dat de vernoemde Michael Victor O'Loughlin...'
-Jij. -Ja.
'...niet het standaard karakter en intelligentie
'en ontwikkeling heeft om de voortzetting van deze verklaring te rechtvaardigen,
'kan de Aborigines Protection Board deze verklaring intrekken.'
-Ongelooflijk. -Heb je die gezien
waar staat: 'geen Aboriginal meer zijn
met het doel om te wonen...' voor alle zwarten?
Velen wilden het niet tekenen,
maar ze wilden weg van de missie
om een beter leven voor hun families te maken...
-Om werk te vinden. -Om buiten te werken.
Deze pakt me, waar je geen Aboriginal meer mag zijn.
Dit is een Algemene Verklaring van Vrijstelling.
'Bijkomende voordelen zijn onder meer:
'Vrij over straat lopen zonder gearresteerd te worden.'
Haakjes. 'Let op, avondklok van toepassing.
'Winkel of hotel binnengaan.
'U kunt wel of niet bediend worden.
'Speciale voorwaarden.
'Om dit vrijstellingsattest te verkrijgen
'moet het volgende strikt worden nageleefd.
'Moedertaal spreken: verboden.
'Dansen, rituelen, inheemse gebruiken: verboden.
'Omgaan met mede-inheemse mensen, inclusief familie: verboden.'
Niet toegestaan om je familie te zien.
'U moet u in de bredere gemeenschap assimileren.
'Als aan alle voorwaarden is voldaan en adequaat nageleefd worden,
'kunt u ook in aanmerking komen om zonder toezicht in de stad te wonen.
'Dit is uw kans om vrij te zijn van de Aborigines Protection Act
'en als een blanke te leven.'
-Bizar. -Echt bizar.
Gedateerd 10 maart, 1951.
-Deze regel raakt me wel. -Welke?
'Dit is uw kans om vrij te zijn van de Aborigines Protection Act
'en als een blanke te leven.'
Al deze vrijstellingen en certificaten
en verboden dingen, alles. Maar iedereen speelde toch samen voetbal.
Als het spel afgelopen was, gingen ze hun eigen weg.
Je gaat je eigen kant op. Toen ik speelde,
dat was in '67, '66.
-Ik kon daarna niet naar de kroeg. -Ongelooflijk.
-Was dat... -Ja.
-Dat is geweldig. -Dat is een goede oude foto.
Veel goede voetballers komen hier vandaan.
Die jongere generatie begon hier met hun gemeenschap
en toen gingen de bloedlijnen door.
Totdat, zoals ik zei...
Ze de kans kregen om voetbal te spelen.
-Ik ging naar Sydney. -Ja.
En heb er 25 jaar doorgebracht.
Je moeder zei tegen me: 'Ga je Sydney aanmoedigen?'
Ik zei: 'Nee, ik ben een Richmond-supporter.'
Ik kan niet zomaar van teams wisselen.
Ik ben al sinds 1959 met Richmond.
Het enige waar ik kracht uithaal, ver van huis in Sydney,
is mijn afkomst en mijn bloedlijnen die daar zijn.
Je connectie.
Mijn connecties met Narungga, Ngarrindjeri en Kaurna,
dit is iets waar ik kracht uithaal
als ik heimwee heb of als ik blessures heb,
of slecht in vorm ben of zo. Dan denk ik terug aan deze plek
en aan mensen zoals jij en mam.
Ik ben ver van huis en ik heb dingen gemist,
maar ik weet dat jullie trots zijn op wat ik bereikt heb.
-Je hebt een thuis om naartoe te komen. -Absoluut.
Ik ben trots op de bloedlijnen die hier zijn.
Dat leer ik mijn kinderen.
Mijn duizenden grootvaders en grootmoeders hebben over dat land gelopen.
Het zijn mijn roots en mijn bloedlijnen.
Het is mijn hele leven.
Het begon daar, en het is er al duizenden jaren.
Dat zit in mijn achterhoofd.
PAPA'S LAND
Ik kom hier graag. Het is een ongelooflijk land.
Maar het ene waar ik me altijd van bewust ben en verbonden mee ben,
is dat mijn bloedlijnen dwars door deze staat gaan.
En Raukkan en de Ngarrindjeri-natie, mijn vaders landen,
zijn ook speciaal voor mij.
Hé. Michael O'Loughlin.
Hoe gaat het?
-Geweldig om je te zien. -Jij ook.
-Welkom thuis, broer. -Fijn je te zijn.
Het ging altijd over mijn volk.
Het ging altijd over Point Pearce, over Raukkan, en
wat onze families hebben meegemaakt
en hoe we behandeld werden naar hoe sterk we zijn geworden.
Mijn overgrootvader, Milerum, had het inzicht om te zeggen: 'Wacht even.
'Overal komen boerderijen.'
Het verbaast me dat hij dat zag
en hoe de toekomst voor altijd is veranderd.
Geweldig. Wat heb je daar, oom?
Ik herken die meteen.
Dat is Milerum.
Dat is je overgrootvader.
Hij was zes toen hij voor het eerst een blanke zag
en hij wist dat...
met de kennis van zijn ouders en grootouders,
we een woordenboek hebben dankzij zijn werk.
Absoluut.
De 700 woorden, of meer, die hij leerde...
-Ja. -...wie deed dat?
Niemand deed dat.
Gelukkig hebben we allemaal door het land gereisd
en we weten dat veel natiegroepen hun taal hebben verloren
en ook culturele gebruiken.
We weten dat veel van ons volk,
onze grootouders, een gebroken hart hadden,
een gebroken ziel hadden.
We wisten dat sommige mensen dat hadden overleefd en anderen niet.
En die situatie is nog steeds hetzelfde. We hebben nog steeds te maken met
vreselijke zelfmoord-problemen,
zelfmoord onder jongeren, alcoholisme.
Dat is een uitdaging voor ons allemaal.
Wat gaan we achterlaten?
Waar investeren we ons leven in
en wat laten we achter voor de volgende generatie?
Als ik naar Michael kijk, zie ik hem als klein kind,
want ik ken zijn vader en moeder.
Ik zie hem als Michael, spelend voor Sydney,
maar ik zie hem ook anders.
Ik zie hem in bijna elke fase van zijn leven,
dus wat Michael doet is
enorm belangrijk.
We hebben mensen zoals hem nodig.
Hij is de Milerum van deze generatie.
Ik krijg kippenvel als ik dit zie.
Ik zie mijn vader hierin.
-Ja. -Ik ook.
Ik zie mijn vaders gezicht als ik dit zie.
Ongelooflijk.
Hij is een solide man.
Heel erg... Je woont niet in de Coorong zonder solide te zijn.
Veerkracht en taaiheid is er.
Aboriginals zijn de meest veerkrachtige mensen op aarde.
Je moet wel, vergeleken met wat we moesten doorstaan
en hoe we overleefden op een van de hardste continenten,
deze ongelooflijke plek genaamd Australië,
waar ons volk al duizenden jaren om geeft en van houdt.
"DE HUT"
Ik heb zo'n beetje mijn hele jeugd
bij de Hut op Point Pearce doorgebracht.
Ik weet nog dat ik dit bouwde.
Je was ongeveer 12, 13.
Ik bouwde dit.
In die tijd waren er twee duinen aan beide kanten.
Als je weer op het land loopt,
het is moeilijk uit te leggen, je voelt je heel.
Je voelt je sterk.
-Oma bracht ons hier... -Helemaal hierheen.
Ja, loop maar rond. Laat ons het land zien.
Ik ben blij dat mijn broer ook thuis is.
Dit heb je nodig.
Dat is cultuur. Cultuur geeft je kracht om alles te doen.
Ik zit hier en staar hier de hele dag.
Prachtig, toch?
Ik ga hierheen, daarheen, overal, net als jij.
Maar ik kom altijd graag thuis.
-Opnieuw verbinden. -Precies.
-Opladen. -Trouw aan jezelf blijven.
Dat moeten we leren.
Als je niet eerlijk bent tegen jezelf, tegen wie dan wel?
Leven hier nog konijnen?
Konijnen, kangoeroes, alles.
-Kangoeroe? -Grootste bevolking.
-Ze zijn hier allemaal, broer. -Kangoeroe?
We waren daar elk weekend als ik niet voetbalde, en elke vakantie.
Ik heb het gemist, ik was er al een tijd niet geweest.
Omdat het leven je meeneemt op een pad
waar je voor je eigen familie zorgt.
Leg aan iemand uit die niet Aboriginal is
en zeg: 'Waarom is deze plek speciaal voor je?'
Zeg maar...
Mijn mensen jagen en verzamelen hier al zoveel jaren.
Dit is het, broer.
We gaan een stukje die kant op.
Kijk naar dat zandgedeelte daar.
-Die geur, hè? -Je mist het, hè?
-Ruik je dat in Bondi? -Goed voor je.
Eén ding dat je over Point Pearce weet,
ongeacht waar je bent,
is dat die plek altijd thuis zal zijn en dat je er terug kunt gaan,
wat er ook gebeurt, en met mensen praten
over wat er ook in je leven speelt.
Ze zijn er altijd.
-Heerlijk. -Ruik dat.
Ik weet het, ik ruik het vanaf hier.
Carrie, wilde je de uien in de pan doen?
Zo.
Zie oma koken.
Hé, daar is hij.
Hé, fijn dat je kon komen.
Oom Muds.
Let op je mouw.
Je nam je tijd.
Pak een stoel, ga zitten.
Ik verdwaal nooit.
Ik zal altijd weten waar ik heen moet als ik naar huis moet.
Ja, ik ging even wandelen en ging toen de heuvel op.
-Ja. -Geweldig.
Oké.
Zie je die zwarte vlek? Dat zandvlak daar?
Dat zwarte gedeelte aan de andere kant, voor de ring?
Daar ving ik ooit 13 krabben.
Het komt nu allemaal binnen, een beetje en...
Je leeft in twee werelden.
De wereld van blanken en een inheemse gemeenschap
en ervoor zorgen dat onze cultuur nog sterk is.
Professioneel winnen van een professioneel outfit.
De Swans klaren de klus.
Sport is een middel voor ons volk geweest.
Gezondheid, onderwijs, arbeid.
-Grote overwinning. Geweldig. -Zet de voet neer.
Als je denkt aan scholing rondom racisme,
is sport de plek die daarin de leiding heeft genomen.
Mijn baan, als gepensioneerde speler met 300 wedstrijden
die in de Swans-directie zit, is iets dat ik niet licht opvat.
-Ik heb je jaren terug zien spelen. -Lang geleden.
Ja, ik weet het.
En ik draag hem met een ereteken.
Ik ben trots op wat ik heb kunnen bereiken.
Ik denk dat teruggeven aan de gemeenschap en de dingen die we altijd...
Aboriginals doen dat. Het zit in ons DNA.
GO Foundation is een belangrijk deel van ons leven.
We hebben gemeenschappen en scholen bezocht,
we praten altijd over onderwijs, gezonde levensstijl,
naar je moeder luisteren.
Vergeet nooit waar je vandaan komt.
Als je dat niet weet, weet je niet waar je heen gaat.
Drie goals voor Michael O'Loughlin.
Allemaal in de tweede helft.
Ze komen niet veel groter dan hij.
Ik heb hoop. Ik geloof in mensen.
Ik geloof in ons land.
Maar we hebben meer mensen nodig in die strijd.
Meer mensen die hun stem gebruiken.
Een stem is nodig.
Niemand kent de Aboriginals zoals de Aboriginals zelf.
We willen dat respect, we eisen dat respect.
Ondertiteld door: Laurence de Moor
Creatief Supervisor Sofie Janssen