Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
ฟุตบอลเป็นที่นิยมมากทั่วประเทศ
ทุกคนที่ผมรู้จักเล่นฟุตบอลเอเอฟแอล เราก็แค่เล่นมัน
ผมมีพรสวรรค์
แต่ผมไม่ใช้มันเป็นข้ออ้าง
ที่จะทุ่มเทและเสียสละสุดกำลัง
โอล็อกลิน ผู้เล่นติดทีมออลออสเตรเลียสองสมัย
แชมป์ตัวจริงอะไรอย่างนี้
ผมชนะหนึ่งเกม สองเกม
ประตูที่ห้าร้อยสำหรับดาวยิงของ อินดิจีเนียสทีมออฟเดอะเซ็นจูรี่
ไมเคิล โอล็อกลิน ยอดเยี่ยมมาก
มันเปลี่ยนชีวิตของพวกเรา
วันที่ดีสำหรับสำหรับไมเคิล โอล็อกลิน นักฟุตบอลคนแรกที่เล่นสามร้อยเกม
ให้ทีมซิดนีย์สวอนส์
กีฬานำผู้คนมารวมกัน
เราเล่นกีฬาที่ยอดเยี่ยมนี้ที่เรียกว่า ฟุตบอลเอเอฟแอล
เวลาผมวิ่งลงสนาม เราเป็น ตัวแทนครอบครัวและชุมชนของเรา
มันไม่ใช่ภาระ มันน่าอัศจรรย์ และให้ความแข็งแกร่งกับผม
การเหยียดเชื้อชาติยังมีอยู่ชัดเจน ในออสเตรเลียและ...
สิ่งที่เกิดขึ้นในสนาม เป็นเงาสะท้อนสิ่งที่เกิดขึ้น
นอกสนามและในสังคม
คนที่ไม่ใช่ชนพื้นเมืองมากมาย มักพูดว่า "ทำใจซะเถอะ"
เราทำใจไม่ได้หรอก ถ้ามันเกิดขึ้นตลอดเวลา
ผมเริ่มเจอกับมัน ตอนเล่นทีมอายุไม่เกิน 12 ปี
มันนำความทรงจำเก่าๆ กลับมา และผมรู้สึกโกรธมาก
เอ็ดดี้ เบตส์ เอเอฟแอล 360
มันเจ็บปวดนะ
ผมถูกเหยียดเชื้อชาติสัปดาห์ก่อน และสัปดาห์ก่อนหน้านั้น
ผมเบื่อมันมาก ผมเบื่อที่ต้องต่อสู้
เวลาเรากำลังแข่งต่อหน้าคนดูเจ็ดหมื่นคน
แล้วมีคนนอกสนามตะโกนว่า "ไอ้ลิง" หรือ "ไอ้อะบอ" หรือ "ไอ้หมาดำ"
มันทำให้เสียกำลังใจ
ชนพื้นเมืองนำความเข้มแข็งจากไหน มาสู้กับมัน
มันเป็นงานที่หินมาก
ทาร์ริน โทมัส
คนรุ่นต่อไปของเรา จะเป็นคนนำประเทศนี้ไปสู่อนาคต
ไมเคิล วอลเตอร์สจะทำให้มันเกิดขึ้น
มันง่ายมาก คนของเราต้องการการเปลี่ยนแปลง
ยังมีการเยียวยาอีกมากที่ต้องทำ
เราต้องสร้างแรงกระเพื่อม
แล้วทิ้งโลกที่ดีกว่าที่เราเจอไว้ให้
นักรบลูกหนัง
รอบเซอร์ดั๊ก นิโคลส์ ปี 2021
ตอนเด็ก ผมถูกน้าๆ พ่อและแม่ของผม ลากไปดูเกมต่างๆ
ทั้งดูและมีส่วนร่วม
ผมเรียนรู้มันได้ค่อนข้างง่ายดาย
มีตั๋วหรือยัง
- ยัง - หน้าคุณ...
ผมช่วยไม่ได้นะ
แต่ผมยิงเข้าประตูที่นี่
ไง ทุกคน สบายดีไหม
ผมไปแข่งอีกเกมแล้วยิงได้อีก
ผมเลยคิดว่า "ฉันก็เล่นแบบนี้ได้"
จะเข้ามาถ่ายด้วยกันไหม เอาเลย
ไม่ต้องห่วง ทุกคน
มีลูกฟุตบอลตรงหน้าผม
และผมรู้เลยว่าต้องทำอะไรกับมัน
เป็นไงบ้างทุกคน ไง พี่ชาย
ไง เพื่อน สวัสดี
มันเกิดขึ้นอย่างเป็นธรรมชาติ และมันค่อนข้างง่าย
ไง สบายดีไหม
ดีใจที่ได้เจอ เป็นไง
สัมผัสของลูกบอล การกระเด้งของมัน
ผมมองออกว่า "มันจะเด้งไปทางนั้นหรือทางนั้น"
ไม่รู้สิ มันเป็นแค่...
มันเกิดขึ้นเองจริงๆ
ดูคุณสิ ดูเจ๋งเลยนะ
ผมต้องทำให้เขาดูเจ๋งด้วยใช่ไหม
แล้วพอเราเล่นฟุตบอลอาชีพ
ก็ยังมีสิ่งที่ต้องพัฒนา
รวมกันเราอยู่ บนผืนดินคาดิกัล
กฎของฟุตบอลเอเอฟแอล...
คือไม่มีกฎสำหรับฟุตบอลเอเอฟแอล
ลอยกลับมาแล้ว
เขาเตะได้ดี พ่อตัวโต
เรามีผู้เล่น 18 คนจากแต่ละทีม
ทุกคนพยายามหาพื้นที่เพื่อแย่งบอล
มันเหมือนมันฝรั่งร้อนๆ บอลเด้งบนพื้นไปทั่ว
ทักษะที่ใช้เป็นเอกลักษณ์มาก
เวลาเราอยู่ใกล้สนาม พร้อมคนอีกเจ็ดหมื่นคน มันน่าอัศจรรย์มาก
ใช่ ผมชอบมัน ครอบครัวผมชอบมัน
ชุมชนของเราชอบมัน และออสเตรเลียชอบมัน
เตะลม พาร์คเกอร์ได้บอลไป
ควงลูกมาทางเท้าขวาของเขา
ยิงเข้าประตูและได้ลูกที่สาม
แอดิเลด
แม่ผมเป็นคนยังไงเหรอ
มิวเรียลเป็นคนเข้มแข็งและมุ่งมั่นมาก
ผมคิดว่า...
ผมคิดว่าแม่อาจดูเข้มงวดและแข็งๆ
สวัสดีครับ
แต่ภายใต้ทุกอย่างนั้น แม่อ่อนโยนมาก
- สวัสดีครับ - สวัสดีจ้ะ
- สบายดีไหมครับ - ดี
- ดีใจที่ได้เจอลูก - ว่าไง พวก
แม่สนใจในทุกอย่างที่เราทำ
ไม่ว่าจะเป็นกีฬา การเรียน หรืออะไรก็ตาม
แม่อยู่ตรงนั้นเสมอ
และแม่เป็นแม่ที่น่าทึ่งมากๆ
ดีใจที่ได้เจอนะทุกคน
- ไง สบายดีไหม - สบายดีครับ
เดินทางเป็นยังไงบ้าง
เหนื่อยชะมัด เที่ยวบินยาว แต่สุดท้ายเราก็มาถึง
ผมว่าริคกี้จะไปรับเดอร์ริก
- เหรอ - พวกเขาจะไปซาลิสเบอรีนอร์ท
ดีจัง
ตอนนั้นมีความสนใจในกีฬาอย่างมาก
และฟุตบอล และฉันคิดว่าไมเคิล
ที่ยังเด็กมากในตอนนั้นซึมซับ
ความกระตือรือร้นทั้งหมด การรวมตัวในครอบครัว
และมีพรสวรรค์ตามธรรมชาติ
กับการจับบอลแล้วเตะมันไปรอบๆ
กับน้องชาย ลูกพี่ลูกน้อง และพวกน้าของเขา
- มักมีลูกฟุตบอลอยู่เสมอ - ตลอดเวลา
- หน้าต่างแตกบ่อยมาก - หน้าต่างแตกและ...
เตะบอลข้ามรั้ว
กระโดดข้ามรั้วเพื่อไปเก็บบอล
ครอบครัวมีความหมายมาก
และพวกเขาให้การสนับสนุน ไม่ว่าที่ไหนและเมื่อไหร่
เพราะไมเคิลมีครอบครัวขยาย ขนาดค่อนข้างใหญ่
ลูกพี่ลูกน้องเป็นสิบคน
- เวลามีใครโผล่มา... - พวกเขาจะเล่นฟุตบอลกัน
ผมพูดตลอดว่า "น้า มาเตะบอลกันเถอะ"
บางครั้งถึงพวกน้าจะเหนื่อยหน่าย แต่ก็ยอมมาเตะกับเรา
- ก็เลยเหมือน... - ใช่
ทุกที่ที่ผมไป ไปร้านขายของ ผมก็เดาะบอลตลอด
หรืออะไรก็ตาม เอามันไปโรงเรียนด้วย ทุกอย่าง
ใช่เลย บนรถโรงเรียนด้วย
เราโชคดีเพราะที่ที่เราอยู่
มีลุงป้าน้าอาอยู่ไม่ไกล
ยายก็อยู่ใกล้ๆ
มีทุกคนในชุมชนนี้ที่ซาลิสบิวรีนอร์ท
ที่คอยดูแลกันและกัน
บางอย่างที่เราเรียนรู้ระหว่างทาง จากลุงป้าน้าอา
โดยเฉพาะในเรื่องฟุตบอล เป็นเรื่องการดูแลตัวเอง
ไม่ดื่มเหล้า
นั่นก็เป็นเรื่องที่ฝังหัวผมมาแต่เนิ่นๆ
พวกเขาพูดเรื่องการเหยียดเชื้อชาติ ในวงการกีฬาบ่อยครั้ง
แต่มันมักจะเป็นไปในทาง "อย่าปล่อยให้มันมีผลกับเกม
"จดจ่ออยู่กับฟุตบอล"
มีหลายครั้งที่เราอยากจะสู้แต่...
ต้องดึงตัวเองกลับและตั้งสติ
ไม่ว่าผมจะโกรธแค่ไหนในสนาม
การเป็นเด็กที่โตขึ้นมา และถูกล้อสารพัด
ผมรู้ว่ายายและแม่ของผม กำลังดูอยู่และคิดในใจว่า
"ไม่เอาน่า หยุดสู้ กลับไปเล่นบอลเถอะ"
ซาลิสบิวรีนอร์ท เซาท์ออสเตรเลีย
ผมรู้แต่แรกว่า...
เราลำบาก
บ้านที่เราอยู่ ไม่มีเงินมากนักและ...
คนโดยเฉพาะคนแบบเรา มักเทียวเข้าเทียวออกสโมสร
มันเป็นสถานที่ซึ่งผมไปสังสรรค์ เจอเพื่อนดีๆ มากมาย
เล่นคริกเก็ตที่นั่นในช่วงหน้าร้อน และฟุตบอลในหน้าหนาว
ทุกคนมีลูกฟุตบอล ก็เลยง่ายที่จะหาเพื่อนเล่นด้วย
มีอะไรให้ไม่ชอบเหรอ
จนกระทั่งผมน่าจะประมาณ 12
ผมถึงได้เริ่มเข้าทีมตัวแทน
ผมคิดว่า "ฉันก็เล่นได้พอตัวนะ"
ผมว่าน่าจะเป็นแม่ผมที่พูดว่า
"ผู้เล่นจะได้รับเงินมากโข เพื่อเล่นฟุตบอล" ผมตกใจมาก
ผมไม่รู้ว่าเราหาเงิน ด้วยการเล่นฟุตบอลได้
มันทำให้ผมตกใจแล้วพูดว่า "อะไรนะ"
แค่นั้นแหละ แล้วผมก็คิดในใจ ว่าฟุตบอล
ถ้าผมเล่นได้และเก่งจริงๆ
ผมจะเปลี่ยนวิถีชีวิตที่เป็นอยู่ ของครอบครัวผมได้
เด็กผู้ชายห้าคนในห้องเดียว
ทุกคนนอนเตียงสองชั้น ลูกพี่ลูกน้องนอนที่พื้น
ผมคิดว่า "ฉันซื้อบ้านให้แม่ยังได้"
หรือ "ฉันอาจทำบางอย่างได้ ถ้าฉันเก่งขึ้นมา"
เขายังอยู่มัธยมปีสุดท้าย
ตอนทีมสวอนส์มาหา
เราคิดว่า "พวกเขามาทำอะไรที่นี่ คนพวกนี้ต้องการอะไร"
เราไม่รู้ว่าจะคาดหวังอะไรดี
ผมแค่คิดว่า "โอ้ ว้าว"
มันทั้งน่าตื่นเต้นและน่ากลัว
- เป็นเพราะทุกอย่างที่แตกต่างทั้งหมดนี่ - ใช่แล้ว
มันเป็นความตกใจในวัฒนธรรม จากสโมสรฟุตบอลชุมชนพื้นบ้าน
มาสู่แวดวงเอเอฟแอล
มันเป็น...
- ความตกใจถึงแก่น - เรื่องน่ากลัวสำหรับเราทุกคน
การย้ายจากซาลิสบิวรีนอร์ท ไปซิดนีย์เป็นก้าวที่ยิ่งใหญ่
หลังสัปดาห์แรกผ่านไป ผมพอแล้ว
ผมพร้อมกลับไปแอดิเลด
ไปอยู่กับแม่ ทำงานแถวนั้น แล้วเล่นให้ซาลิสบิวรีนอร์ท
แต่ก็อีกนั่นแหละ คนเข้มแข็งในชีวิตผม อย่างแม่ของผมพูดว่า
"ที่นี่ไม่มีอะไรให้ลูกหรอก อยู่ที่นั่นเถอะ
"โอกาสแบบนี้ มันดีเกินกว่าจะปฏิเสธ
"ไม่กี่คนนักที่ได้รับโอกาสแบบนี้"
เมลเบิร์น
ผมมองไปที่พ่อหนุ่มทาร์ริน โทมัส
เรื่องราวของเขาสำหรับผม ช่างเหมือนกันเป๊ะ
มีบ้านอยู่ในย่านที่ยากลำบาก เขาย้ายมาไกลจากบ้าน
เพื่อพยายามตามฝันของเขา
ด้วยตัวเอง ในระยะ 50 เมตร
ทาร์ริน โทมัส
ตอนเป็นเด็ก ทาร์ริน...
น่ารัก พลังงานเยอะ
ชอบแข่งขัน น่าเหนื่อยมาก
ฉันคิดว่าความชอบนั้น
ทำให้เขามาถึงจุดที่เขาอยู่ในวันนี้
จิงโจ้หนุ่มมากพรสวรรค์ และเขาเตะเข้าประตู
นี่คือจุดเริ่มต้นที่ดีจริงๆ สำหรับนอร์ท
นำไปสองประตูและแคตส์ตามหลังอยู่
ทาร์ริน ผมเฝ้าดูเขาอยู่ห่างๆ
ผมคิดว่าสำหรับเขาตอนนี้ มันเหลือแค่พยายามเล่นให้สม่ำเสมอ
นั่นคือความแตกต่างระหว่างผู้เล่นที่ดี และผู้เล่นที่เยี่ยม
เลี้ยงลูกไป ทางสะดวก และคนดูลุกขึ้นเชียร์อีกครั้ง
มีความรับผิดชอบที่มาพร้อมกัน
และเขาจะพบว่าเสียงของเขาดังขึ้น
และเขาจะมั่นใจมากขึ้น
ผมไม่ใช่คนพูดมาก
ผมอยากแสดงออกด้วยฟุตบอลมากกว่า
ทำได้ดี โทมัส
ทาร์ริน โทมัสหันกลับ
เตะ เข้าประตู
ทุกครั้งที่ผมก้าวลงสนาม
ผมคิดถึงบรรพบุรุษของผม และพี่น้องที่มาก่อนผม
ผมแค่ภูมิใจมาก
ที่ผมได้มาอยู่ที่นี่ เล่นฟุตบอล และบอกเล่าเรื่องราวของผมบนสนาม
เขาก้มต่ำแล้วแตะทาร์ริน โทมัส
เขาโดดหนีแล้ววิ่งต่อ
ไม่มีใครอยู่ข้างหน้าเขา
เขาเตะมันไปข้างหน้า
ผมคิดว่าเด็กหนุ่มคนนี้มีศักยภาพมหาศาล
ที่จะเป็นผู้เล่นที่ยอดเยี่ยมในลีก ไปอีกนาน
ที่จะสร้างเนื้อสร้างตัวให้เขา และครอบครัวไปตลอดชีวิต
ซิดนีย์
ดูนไซด์ นิวเซาท์เวลส์
ตอนเด็กผมมีชีวิตที่ค่อนข้างดี
เห็นได้ชัดว่าผมไม่ได้มีมากนักแต่...
แม่กับพ่อทำทุกอย่างเพื่อผม
ใช่ ในดูนไซด์
คุณอาจเดินทางที่ถูก
หรือทางที่ผิดก็ได้
ในหน้าหนาว ก็เล่นฟุตบอล
และในหน้าร้อนก็เล่นกรีฑา
เหมือนกับว่าเราไม่เคยหยุดนิ่งเลย
ไม่เคยหยุดเล่นกีฬา
ยายของทาร์ริน
กีฬาและกีฬาแล้วก็กีฬาอีก
เหรียญแล้วเหรียญเล่า
ลุยเลย ทาร์ริน
ยายที่ภูมิใจที่สุด
ภูมิใจที่สุด
เท่าที่ฉันจะเป็นได้
ฉันมีหลานชาย และได้ดูเขาบนโทรทัศน์
แข่งเอเอฟแอลทุกสุดสัปดาห์
ยูนิแอค เขามีผู้เล่นหน้าเขาแค่คนเดียว
และโทมัสนั่นเอง...
ครั้งแรกที่มันเกิดขึ้นกับผม
ที่โรงเรียน ผมถูกเรียกว่า "ไอ้หมาดำ"
ผมไม่รู้หรอกว่ามันหมายความว่าอะไร
แต่รู้สึกไม่ดีเท่าไหร่
สมัยก่อน เราไม่เคยพูดถึง
ความเป็นชนพื้นเมืองที่โรงเรียน
ไม่มีการสอนอะไรแบบนั้นให้ฉัน
ทุกวันนี้ฉันมีหลาน
ที่อยากรู้ว่าพวกเขามาจากชนเผ่าไหน
เราคือชนเผ่าคามิลารอย
และสัญลักษณ์ของเรา คือกิ้งก่าโกอันนา
สำหรับฉัน ผู้คนไม่คิดว่าเรามีหัวใจ
เพียงเพราะสีผิวของเรา
ผมยอมทำทุกอย่างเพื่อแม่ และพี่น้องของผม
เพื่อให้พวกเขามีชีวิตที่ดีเช่นกัน
พวกเขาทำทุกอย่างเพื่อผม
ทาร์รินทำตัวเป็นเยี่ยงอย่าง อย่างที่ฉันบอก เขาเป็นทูต
ของการเปลี่ยนแปลง
เราต้องการการเปลี่ยนแปลง
การมีคนอย่างทาร์ริน
มาทำสิ่งนี้ทำให้ฉันภูมิใจ
รู้สึกอ่อนไหว
ขอโทษที
ศูนย์ชุมชนเมลเบิร์นเหนือ
น่าทึ่งมาก
รู้สึกยังไง พวก
ผมนี่ขนหลังคอลุกเลย
สนธิสัญญา ความเคารพ
ผมรู้สึกภูมิใจมาก
เดินผ่านก็ยังขนลุกอยู่
ผมเห็นทั้ง "สนธิสัญญา" และ "ความเคารพ" บนนั้น
ท่าโพสก็เป็นตำนานด้วย
ผมชอบตอนพวกเขาคุกเข่าก่อนเริ่มเกม
ทุกคนในที่สาธารณะก็ทำเหมือนกัน
ผมคิดว่ามันทรงพลังมาก ที่ได้ส่งเสียงออกไป
โดยเฉพาะการมีรูปวาดของผมบนกำแพง
มันเข้าถึงชุมชนของผม ที่ปฏิเสธการเหยียดเชื้อชาติ
มันไม่ใช่แค่พวกเรา
ที่เป็นคนผิวดำ มันคือทุกคนรวมใจเป็นหนึ่งเดียว
เราเป็นชุมชนใหญ่ชุมชนเดียว และทุกคนมาร่วมใจกัน
แค่ท่าโพสและสิ่งที่มันแสดงออกในอเมริกา
ที่เป็นจุดเริ่มต้นของการเคลื่อนไหว เรื่องชีวิตคนดำมีความหมาย
ซึ่งตอนนี้กระจายไปทั่วโลก
ที่นี่เราไม่เพียงเป็นตัวแทน นอร์ทเมลเบิร์น สโมสรฟุตบอลของคุณ
แต่รวมถึงคนของเราทุกที่ทั่วประเทศ
มันมีความหมายหลายอย่าง กับคนหลากหลายคน
แต่สำหรับผม มันเป็นเรื่องความเข้มแข็ง นี่เทียบเท่ากับสิ่งเหล่านั้น
ผมอยากยืนอยู่แถวหน้า
ในการผลักดันสิ่งที่ผู้เล่นที่ผ่านมา เริ่มไว้ให้เรา
ขับเคลื่อนมันไปข้างหน้า
ผมภูมิใจในตัวคุณมาก ทำได้ดี
มองตัวเองพอแล้ว พวก ไปกันเถอะ
สบายดีไหม
- ดีใจที่ได้เจอ - เป็นยังไงบ้าง
มีผู้เล่นชนพื้นเมืองมากพรสวรรค์ หลายคนข้างนอกนั่นในวันนี้
คุณเห็นแบบนั้น ระหว่างการเดินทางของคุณไหม
ในฐานะนักประวัติศาสตร์ชนพื้นเมือง
ผมติดตามเกม ทุกกติกา ทุกกีฬา
ความจริงคือในอดีต เราไม่มีโอกาสได้เล่นฟุตบอล
มันมีอุปสรรค มีการต่อต้านสีผิว
จนกระทั่งปลายยุค 60 ถึงยุค 70 ที่ประตูเปิดให้พวกเรา
แต่เราเป็นคนสู้ให้ประตูมันเปิด
เพราะมีคนมากพรสวรรค์ในชุมชนของเรา
และผู้เล่นน่าทึ่งหลายคน
ทันทีที่เราก้าวเข้าไป ก็ไม่ย้อนกลับมามองอีก
เตะมันเข้าไป เอ็ดดี้
เขาเตะมันแล้ว
โอ้ ดูเอ็ดดี้ เบตส์สิ
ซูเปอร์สตาร์อย่างแท้จริง
กีฬา สำหรับเราเป็นพาหนะในการส่งเสียง
การเรียกร้องการเปลี่ยนแปลง และการยอมรับ
แต่ที่นี่ แน่นอนทั่วประเทศ
มีประวัติศาสตร์การต่อสู้ เพื่อสิทธิของชนพื้นเมืองมายาวนาน
เราทำสำเร็จในยุค 60 ซึ่งเป็นยุคแห่ง การเปลี่ยนแปลงทางสังคมและการเมือง
การเคลื่อนไหวของนักศึกษา เพื่อชนพื้นเมือง
เรามีทั้งชาร์ลี เพอร์กินส์ และเสรีภาพในการโดยสารรถ
การประท้วงของชาวกูรินด์จิที่เวฟฮิลล์ ในปี 1966
การลงประชามติในปี 1967
ประชากร 92 เปอร์เซ็นต์สนับสนุนเรา
สถานทูตเต็นท์ในปี 1972
และไม่น่าเชื่อว่าการเคลื่อนไหว ของชนพื้นเมืองในช่วงแรกๆ
เกือบร้อยปีมาแล้วมีความเชื่อมโยง กับชาวอเมริกันเชื้อสายแอฟริกัน
รับทั้งอิทธิพลและแรงบันดาลใจ จากอเมริกันเชื้อสายแอฟริกัน
พวกเขาอ้างว่าอุบัติเหตุ แต่เราว่าเป็นการฆาตกรรม
ชีวิตคนผิวดำมีความสำคัญ
หยุด อย่ายิง
พวกเขาอ้างว่าอุบัติเหตุ แต่เราว่าเป็นการฆาตกรรม
เพราะสิ่งที่เกิดขึ้นกับจอร์จ ฟลอยด์ ที่เราเห็นในทีวี
และกรณีอื่นๆ ในช่วงนั้น
ซึ่งเป็นเหตุการณ์ที่น่าสลดมาก
แล้วเราก็ยืนขึ้นที่นี่
แล้วเดินขบวนในนิวคาสเซิล บริสเบน
ซิดนีย์ เมลเบิร์น ผู้คนนับพัน
มันทำให้เรามีพื้นที่สื่ออีกครั้ง
และเราน่าจะกลับไปหา
คณะกรรมาธิการสืบสวน การเสียชีวิตของคนผิวดำระหว่างการคุมขัง
เพราะเรื่องแบบนั้นยังเกิดขึ้นอยู่
การลงมือทำสิ่งเหล่านี้ที่ถูกหยิบยกขึ้นมา
และเห็นว่าเป็นเรื่องจำเป็นยังถูกเพิกเฉย
เสื้อที่คุณใส่วันนี้ เราใส่มันอย่างภาคภูมิใจ
เช่นเดียวกับพี่น้องมากมาย ที่ไม่ใช่ชนพื้นเมืองของเรา
ในรอบชนพื้นเมืองของเรา
เหลือเชื่อสำหรับคนของเรา
เราได้แสดงวัฒนธรรมของเราบนเวทีใหญ่
- มันมีความหมายยังไงกับคุณ - มันเป็นแรงบันดาลใจ ความภูมิใจ
รอบมาร์นกรูคเป็นรอบที่พิเศษ
สำหรับผู้เล่นชนพื้นเมือง
ที่แข่งอยู่ในทั้งประเภทชายและหญิง
ผมรู้ว่าผู้เล่นทุกคนชอบใส่เสื้อ
ที่มีดีไซน์ชนพื้นเมืองลงสนาม
และเป็นตัวแทนสโมสรฟุตบอล รวมทั้งวัฒนธรรมและภูมิหลังของเรา
ในการแข่งมาร์นกรูค มีเผ่าเหล่านี้
ที่เล่นด้วยหนังตัวพอสซั่ม
ยัดด้วยถ่านแล้วเย็บปิดไว้
ลูกบอลกลิ้งไปทุกที่
มีคนมากถึง 50 ถึง 60 คน
พยายามแย่งบอลกัน
ผู้ก่อตั้งเอเอฟแอลเห็นเข้าแล้วคิดว่า
"ไอ้นี่มันน่าทึ่งและเร็วดี...
"มันมีการเคลื่อนไหวเยอะดี"
ผมคิดว่าการแข่งเอเอฟแอล พัฒนามาจากเกมนั้น
ตอนนี้เรามีผู้เล่นจากกลุ่มของเราหลายคน ที่แข่งกีฬานี้
ถึงเวลาส่องแสงแล้ว และพวกเขาทิ้งร่องรอยไว้กับกีฬานี้
การก้าวเท้านั่น...
บล็อกได้เยี่ยมมาก
เกมแรกเป็นเกมที่...
ยังคงทำให้ผมตื่นเต้น
โอล็อกลินทำได้แล้ว เขาจะร่ายมนตร์ของเขาได้ไหม
กลับไปที่โอล็อกลิน โอล็อกลินยิงประตู
สวยงามมาก
ทุกคนที่ผมรู้จักที่โตมาด้วยกันกำลังดูอยู่
โอล็อกลินเก็บมันไว้ได้ เขาอยู่ในระยะที่ดีจากตรงนั้น
เป็นผู้เล่นที่เยี่ยมอะไรอย่างนี้ มิกกี้
ผมว่ามีคนแปลกใจที่เห็นผมบนสนาม
คนที่คิดว่า "เขาทำได้จริงๆ
"เขาแข่งอยู่ในทีวีจริงๆ"
ผมจะไม่มีวันลืมมัน และชีวิตของเราเปลี่ยนไปตลอดกาล
ในทางที่ดีขึ้น
ผมได้เล่นหนึ่งเกม สองเกม สามเกม และในที่สุด 300 เกม
ไมเคิล โอล็อกลิน 300 เกม
ซิดนีย์ลงสนามแล้ว โอล็อกลินเป็นดาวเด่นมาตลอด
สามร้อยเกม
เพิร์ท
ไมเคิล วอลเตอร์ส จูเนียร์ เป็นหนึ่งในผู้เล่นที่ผมชอบดูที่สุด
จะจัดการด้วยตัวเองเลย วอลเตอร์ส
นั่นมันระหว่างเกม
ประมาณ 30 วินาที
เขาจะก้าวไปรอบๆ เขาไม่ยอมให้เสียเวลาเลย
เขาจะทำให้แน่ใจได้
เขาเยี่ยมมากสำหรับสโมสรฟุตบอลนั่น
ชนพื้นเมืองชายที่ภาคภูมิใจคนหนึ่ง
แข่งต่อหน้าคนดูเจ้าบ้าน คนดูในบ้านของเขาเอง
เขามีการเล่นอาชีพที่น่าทึ่งมาก
เอาแล้ว เราอ้อมไปทางมุมสนาม
และเขายอดเยี่ยมในระยะ 50 เมตร
ไมเคิล วอลเตอร์ส
เฟรแมนเทิลได้บอล ลึกไปหน่อย
วอลเตอร์สรับได้
ฟุตบอลเป็นเพียงพาหนะ
ที่ผมใช้ไม่ให้ออกนอกลู่นอกทาง และผมก็รักฟุตบอลมากด้วย
ผมอยากก้าวขึ้นไปสู่ระดับสูงสุด
ผมภูมิใจที่ถูกเลือก โดยเฟรแมนเทิล ด็อกเกอร์ส
มันเป็นทีมของเพิร์ท
พวกเขามีประวัติที่ยอดเยี่ยม กับผู้เล่นชนพื้นเมือง
เรามีผู้เล่นชนพื้นเมืองที่ผ่านเข้ามา ในช่วงของผมหลายคน
ไม่แปลกที่จะมีเข้ามาอีกหลายคน
เขาเป็นผู้ชนะในการแข่งขัน เขาเป็นคนยิงประตู ไมเคิล วอลเตอร์ส
ข้อดีมากๆ ของซอนนี่คือ ความสามารถในการอ่านเกมของเขา
เราเห็นได้เวลาเราดูการแข่ง เขาคิดอยู่ตลอดเวลา
เราเห็นแบบนั้นในผู้เล่นบางคน ผมเห็นมันในตัวเขา
เขามักคิดล่วงหน้าคนอื่นไปหนึ่งก้าวเสมอ
ไมเคิล วอลเตอร์ส เขาเล่นได้ดี นำเกมในหลายสัปดาห์ที่ผ่านมา
ลูกนั้นเข้า
นี่คือมือยิงประจำควอเตอร์สุดท้าย
ผมชอบมาก ดีจังที่ได้ดูไมเคิล วอลเตอร์ส
เขาเป็นดาวเด่นอย่างแท้จริง
มิดเวล เวสเทิร์นออสเตรเลีย
ผมมีครอบครัวใหญ่
ตามที่คุณคาดไว้ ครอบครัวชนพื้นเมือง ลูกพี่ลูกน้องลำดับหนึ่ง ลำดับสอง
ลุงป้าน้าอามาหาตลอดเวลา
อยากกินแซนด์วิชแฮมไหม
แม่ผม... แม่ผมเป็นคนที่คอยดูแลมากกว่า
แม่เป็นคนขับรถพาผมไปฝึก ไปดูการแข่งขัน
ให้เพื่อนผมมานอนที่บ้าน เพื่อเราจะได้ไปด้วยกัน
เราลองทามันนิดนึงก่อน
แม่เป็นคนที่ซักเสื้อผ้าเล่นฟุตบอลของผม
ให้พร้อมตอนผมตื่นมาตอนเช้าเสมอ
คุณรู้เมื่อไหร่ว่าเด็กคนนี้เล่นบอลได้
ก่อนเขาจะเริ่มเดินซะอีก
เขาเคยเล่นฟุตบอล ตลอดเวลา
ไม่เคยหยุด
ในบ้าน โถงทางเดิน
ผมเดาว่าคงเหมือนบ้านผม ในซาลิสบิวรีนอร์ท
หน้าต่างเป็นรูไปสองรู เป็นเรื่องปกติหรือเปล่า
ปกติกับลูกชายทั้งคู่ค่ะ
แม่เป็นส่วนสำคัญในการเล่นอาชีพของผม
แม้กระทั่งตอนนี้ แม่มาถึงสนามเป็นคนแรก
ผมเป็นหนี้บุญคุณแม่เยอะเลย
ตอนเด็กมีปัญหาที่โรงเรียนมากไหม
- ไม่ใช่ส่วนตัวคุณ แต่... - การเหยียดเชื้อชาติ ครั้งสองครั้ง
ที่น่าจะเกิดขึ้นกับผม ตอนเล่นฟุตบอลเยาวชน
ผมเจอมันในสนามมากกว่าที่อื่น
ในสนามฟุตบอลในฐานะเยาวชน ผมอยากจะง้างหมัดใส่ทุกคน
เพราะผมไม่เข้าใจ ว่าทำไมพวกเขาเรียกผมอย่างนั้น
พวกเขาพยายามทำให้ผมเขวจากเกม
จะได้ลูกฟรีคิก ยังคงประท้วงกันต่อไป
เขาส่งจูบให้ใช่ไหม
จะได้เล่นต่อในไม่ช้า
เวลาเราพูดถึงเชื้อชาติและการด่าทอ
ไม่มีใครพูดถึงเรื่องนั้นเลย
จนกระทั่งนิกกี้ วินมาร์และไมเคิล ลอง
แม้แต่ผู้เล่นก่อนหน้าพวกเขา ซิด แจ็คสันและพอลลี่ ฟาร์เมอร์ส
พวกเขาผ่านอะไรมาเยอะ เพื่อเล่นกีฬานี้ที่พวกเขารัก
พวกเขาคงจะรู้สึกว่า กีฬานี้ไม่รักเขากลับเลย
พวกเขาเจอกับมันตลอด จากผู้เล่นด้วยกัน
กรรมการไม่ทำอะไรเลย พวกเขาเจอมันจากคนดู
มันมาจากทุกทางและมัน...
ใครๆ ก็ยอมรับมัน
"อะไรก็ตามที่เกิดขึ้นในสนาม คงอยู่ในสนาม"
แทบจะว่า "พวกนายคนดำต้องเจียมตัว"
มันต้องใช้คนที่มีความกล้าอย่างมาก
ที่จะพูดว่า "นั่นมันบ้าชะมัด เราไม่ยอมทนกับเรื่องแบบนี้อีกแล้ว"
ชัยชนะถูกบดบัง ด้วยการด่าทอจากพวกเหยียดผิว
ที่มีต่อกู้ดเดสในไม่กี่นาทีสุดท้าย
ไม่อยากจะคิดว่า พวกเขาต้องเข้มแข็งและอดทนแค่ไหน
สนามฟุตบอลเป็นที่ทำงานของพวกเขา
วินมาร์: ผมเป็นคนผิวดำและภูมิใจกับมัน
ตอนผมเป็นเด็กตอนผมเห็นนิกกี้ดึงเสื้อขึ้น
ผมจำได้มันอยู่ทุกที่
เขากลายเป็นแรงบันดาลใจ เพราะผู้เล่นเหล่านี้
ต้องเจอกับเรื่องแบบนี้ทุกสัปดาห์
ผมรู้สึกภูมิใจมากเวลาเห็นอนุสรณ์แบบนี้ และเรื่องราวของเราที่ถูกเล่าขาน
และผู้คนเฉลิมฉลองวัฒนธรรมของเรา
ผมภูมิใจเพราะคนอย่างนิกกี้ เป็นคนปูทางให้เรา
เป็นหน้าที่ของเรา ที่จะส่งไม้ต่อให้คนรุ่นต่อไป
ไม่ต้องสงสัยเลยว่ามีความภูมิใจ
ไม่เพียงในสิ่งที่เขาทำ แต่ภูมิใจในวัฒนธรรมของผมด้วย
กีฬาเปลี่ยนบทสนทนามากมาย ในแง่การเหยียดเชื้อชาติ
เอเอฟแอลช่วยส่งเสริม ความหลากหลายในกีฬาอย่างมาก
และการสร้างบทสนทนานี้ในพื้นที่อื่นๆ
ในบางครั้ง ในที่ทำงานอื่น คงจะทำได้ยาก
ด้วยแรงกดดันที่เพิ่มขึ้น ที่นิกกี้ วินมาร์ต้องทน
มันคงจะยากมาก
นิกกี้กับไมเคิล ลอง
และสิ่งที่พวกเขาต้องเจอ และการต่อสู้
ทุกครั้งที่ผมลงสนามฟุตบอล ผมไปที่นั่นเพื่อแสดงความสามารถ
และชนะในเกมฟุตบอล
และเพื่อเป็นเยี่ยงอย่างให้คนรุ่นต่อไปด้วย
ถนนบุชบี้
ความภูมิใจในวัฒนธรรมของผม
ในแง่การลงสนามทำให้ผมมีกำลังใจมากที่สุด
ผมอยากเห็นเด็กชนพื้นเมืองได้ก้าวเข้ามา
โดดเด่นและเล่นฟุตบอลจริงๆ
และหล่อหลอมอาชีพ เพื่อพวกเขาเองและครอบครัว
ดึงให้ตึงไว้ ดึงไว้
มันดีที่ได้เดินตามถนน แล้วมีคนเรียกชื่อคุณ
การเห็นเด็กๆ ใส่เสื้อที่มีหมายเลขของผม เดินไปมายิ่งใหญ่มาก
มีอะไรเหรอ
ไม่มีอะไร
ไม่มีอะไรมาก สบายดีไหม
ไมเคิล โอล็อกลินมา
- สบายดีไหม - ดีใจที่ได้เจอ พี่ชาย
พาผมดูย่านนี้หน่อย
โชว์ให้เขาดูให้ทั่ว
ใครเป็นแฟนเฟรแมนเทิลบ้าง
มีแฟนเวสต์โคสต์ไหม
แล้วซิดนีย์สวอนส์ล่ะ
พวกเธอกลับไปได้เลย
ไม่ พวกเธอเอาแต่เล่นเกม
ครอบครัวของผม เราเป็นชนพื้นเมืองที่เข้มแข็ง
เรารู้ตัวเสมอว่าเรามาจากไหน
พวกเขามักกลับไปยังถิ่นฐาน กลับไปทางใต้
ไปอัลบานีแถวนั้น ในเขตเกรทเซาเทิร์น
ไม่น่าสงสัยที่ความรักในสถานที่ และวัฒนธรรมของเรามาจากตรงนั้น
สบายดีไหม
ฉันเคยถ่ายรูปกับคุณมาก่อน
จากคนรุ่นก่อนที่สอนเราเรื่องนี้
พวกเขาปลูกฝังเราให้ตระหนัก ว่าเรามาจากไหน
นับถึงสาม ทุกคนพูดว่าสวอนส์
นับถึงสามพูดว่าเฟรโย หนึ่ง สอง สาม
เฟรโย
เอเอฟแอลดับบลิว เป็นแรงบันดาลใจที่แท้จริง
มีความคึกคักในเกม
ดูความเร็วของฮอดเดอร์ในเกมแรกสิ
เธอยิงประตูแรกในชีวิตเข้าไปแล้ว
ผู้หญิงผิวดำที่แข็งแกร่ง น่าทึ่ง และภาคภูมิใจยอดเยี่ยมมาก
พวกเธอสร้างแรงบันดาลใจ ให้คนรุ่นต่อไปเช่นกัน
สบายดีไหม
ดีใจที่ได้เจอ เป็นยังไงบ้าง
ดีมาก คุณมาที่นี่โดยไม่ใส่สีม่วงไม่ได้
- แย่แล้ว - โทษทีนะ
ต่างจากที่ผมเคยใส่ แต่ผมอยู่ในถิ่นของคุณแล้วนี่
ดินแดนแห่งนูงาร์
- ใช่แล้ว - งั้นที่นี่ก็เป็นสถานที่พิเศษมากๆ
แน่นอนที่สุด
บทบาทของเอเอฟแอลดับเบิลยู เห็นได้ชัดในชุมชนที่นี่
มันเริ่มจากความแข็งแกร่งไปสู่ ความแข็งแกร่งไปทั่วประเทศ
ที่นี่ในเพิร์ทมันเป็นยังไงบ้าง
มันยากสำหรับฉันที่จะคิดถึง สโมสรของเราโดยไม่มีทีมหญิง
- แน่นอนที่สุด - มันคงบั่นทอนจิตใจน่าดู
มันคงจะเงียบลงเยอะมากด้วย
แต่พลังที่พวกเธอนำมาที่สโมสร
และลงไปที่สนามและแสดงต่อกันและกัน และต่อคนอื่นมันน่าทึ่งมาก
แรงบันดาลใจสำหรับคนรุ่นต่อไปของเรา
ให้ดูผู้หญิงแกร่งเหล่านี้เป็นตัวอย่าง
แล้วเล่นกีฬาที่พวกเรารัก
ด้วยเท้าซ้าย มันจะเข้าไหม
เข้า บอลเด้งเข้าไป
แมดดี้ เพรสปากิส ผู้เล่นวัยเยาว์
ผมพูดเสมอว่าฟุตบอลเอเอฟแอล เป็นพาหนะที่ยอดเยี่ยมสำหรับคนของเรา
ที่จะเรียนรู้เกี่ยวกับโรงเรียน การศึกษา วิถีชีวิตที่ดี และอาชีพการงาน
ฉันคิดว่าสำหรับฉัน สิ่งหนึ่งที่ส่งผลในช่วงแรก
คือมันทำให้คนอื่นเห็นว่าเราก็ทำได้
สำคัญไปกว่านั้น มันทำให้เราเห็นว่าเราก็ทำได้
และถ้าเราทำได้ คนอื่นๆ ก็ทำได้
การเป็นตัวแทนชนพื้นเมือง
ซึ่งเรา
มีอยู่เพียงสามเปอร์เซ็นต์ ของประชากรทั้งประเทศ
ในเอเอฟแอล ทั้งทีมชายและทีมหญิง
เรามีผู้เล่นอยู่ระหว่าง 11 ถึง 13 เปอร์เซ็นต์
สิ่งที่แตกต่างจริงๆ ก็คือ
เราพูดถึงวัฒนธรรมก็จริง
แต่เราพูดถึงสายเลือดของเรา แล้วค่อยพูดถึงภูมิลำเนา
และภูมิลำเนาทำให้เราแข็งแกร่ง
วัฒนธรรมทำให้เราแข็งแกร่ง
ภูมิลำเนาของแม่ พอยต์เพียร์ซ
น้าใช้ชีวิตที่นี่มานานแค่ไหนแล้ว
- ในบ้านหลังนี้เหรอ - ใช่
ยี่สิบหรือยี่สิบเอ็ดปี
และน้าเป็นลูกคนเล็กจาก...
- ลูก 14 คน - สิบสี่คนเลยเหรอ
น้ามัดดี้ นารังก้า
- ซี้กับพ่อผม - ใช่แล้ว
น้ามีอะไรมาด้วย อธิบายให้ผมฟังหน่อยสิ
นี่คือ... ใครอ่านได้บ้าง ใครอ่านอันนี้ได้บ้าง
ใช่ นั่นเอกสารยกเว้นของฉัน
มันเขียนว่า "คุณควรระบุ ว่าคุณจะยุติการเป็นชนพื้นเมือง
"เพื่อการใช้ชีวิต"
มันเรียกว่าตั๋วหมา
- ตอนนั้นคุณอายุเท่าไหร่ - ผมอายุสามขวบตอนได้มันมา
"ถ้าเมื่อไหร่ก็ตาม คณะกรรมการคุ้มครองชนพื้นเมือง
"มีความเห็นว่า ไมเคิล วิกเตอร์ โอล็อกลิน..."
- น้า - ใช่
"ไม่ตรงตามลักษณะ และมาตรฐานด้านสติปัญญา
"และพัฒนาการในการดำรงไว้ซึ่งประกาศนี้
"คณะกรรมการคุ้มครองชนพื้นเมือง มีสิทธิ์เพิกถอนประกาศนี้"
- เหลือเชื่อเลย - เธอได้เห็น
ตรงที่เขียนว่า "ยุติการเป็นชนพื้นเมือง
"เพื่อการดำรงชีวิต..." สำหรับคนผิวดำทั้งหมดไหม
หลายคนไม่อยากเซ็นรับมัน
แต่พวกเขาอยากหนีจากสภาพนี้
เพื่อไปสร้างชีวิตที่ดีกว่าให้ครอบครัว
- ไปหางานทำ - ไปทำงานที่อื่น
นั่นคือส่วนที่กระแทกใจฉัน ที่บอกว่าให้ยุติการเป็นชนพื้นเมือง
นี่คือใบรับรองการยกเว้นโดยทั่วไป
สิทธิประโยชน์เพิ่มเติมรวมไปถึง
การเดินไปทั่วเมืองอย่างอิสระ โดยไม่ถูกจับกุม
ใช่
(หมายเหตุ ในช่วงเคอร์ฟิวด้วย)
เข้าร้านค้าหรือโรงแรมได้
(แต่คุณอาจได้รับหรือไม่ได้รับบริการ)
ใช่
เป็นไปตามเงื่อนไขพิเศษ
"เพื่อจะได้ใบรับรองการยกเว้นนี้
"ต้องปฏิบัติตามสิ่งต่อไปนี้อย่างเคร่งครัด"
การพูดภาษาชนพื้นเมือง - ห้าม
การเข้าร่วมการเต้น พิธีกรรม และประเพณีของชนพื้นเมือง - ห้าม
การยุ่งเกี่ยวกับชนพื้นเมืองคนอื่นๆ (รวมถึงครอบครัว) - ห้าม
ห้ามเจอครอบครัวตัวเอง
"คุณต้องหลอมรวมเข้ากับชุมชนที่กว้างขึ้น
"หากตรงตามเงื่อนไขทั้งหมด และปฏิบัติตามได้จนเป็นที่น่าพอใจ
"คุณอาจมีสิทธิ์ใช้ชีวิตในเมือง โดยไม่มีผู้คุม"
นี่คือโอกาสของคุณในการเป็นอิสระ จากพ.ร.บ.คุ้มครองชนพื้นเมือง
และใช้ชีวิตเยี่ยงคนผิวขาวคนหนึ่ง
- บ้าชะมัด - บ้าที่สุดเลย
ลงวันที่ 10 มีนาคม ปี 1951
- แต่ประโยคนี้ทำให้ผมโกรธ - ประโยคไหน
นี่คือโอกาสของคุณในการเป็นอิสระ จากพรบ. คุ้มครองชนพื้นเมือง
และใช้ชีวิตเยี่ยงคนผิวขาวคนหนึ่ง
การยกเว้นและใบรับรองทั้งหมดนี่
และห้ามไม่ให้ทำเรื่องทั้งหมดนี่ แต่ทุกคนยังเล่นฟุตบอลด้วยกัน
พอเกมจบ พวกเขาก็แยกย้าย
ทางใครทางมัน สมัยที่ฉันยังเล่นอยู่
- ช่วงปี 1967 หรือ 1966 ที่ฉันเล่นอยู่ - ใช่
- ฉันไปผับหลังจากนั้นไม่ได้ - เหลือเชื่อเลย
- นั่นใช่... - ใช่
- มันเจ๋งมาก - มันเป็นรูปเก่าดีๆ รูปนึง
- นักฟุตบอลเก่งๆ มากมายมาจากที่นี่ - ใช่
คนรุ่นต่อมาเริ่มจากคนนี้ตรงนี้แหละ
แล้วก็ไล่มาตามรุ่น
ไปจนถึง อย่างที่ฉันบอก...
ได้โอกาสในการเล่นฟุตบอลเอเอฟแอล
- ผมไปอยู่ที่ซิดนีย์ - ใช่
แล้วใช้เวลาอยู่ที่นั่น 25 ปี
แม่เธอถามฉันว่า "จะเชียร์ซิดนีย์ไหม"
ฉันบอกว่า "ไม่ ฉันเชียร์ริชมอนด์"
จะให้เปลี่ยนทีมเฉยๆ ไม่ได้หรอก
ฉันเชียร์ริชมอนด์มาตั้งแต่ปี 1959
การที่ผมต้องอยู่ไกลบ้านในซิดนีย์ สิ่งหนึ่งที่ทำให้ผมเข้มแข็งคือ
ภูมิหลังของผม และคนสายเลือดเดียวกันที่อยู่ที่นี่
ความผูกพันของเธอ
ความผูกพันของผมกับนารังก้า งาร์รินด์เจอริและการ์นา
มันเป็นสิ่งที่ทำให้ผมเข้มแข็ง
ตอนรู้สึกคิดถึงบ้าน กำลังบาดเจ็บ
ฟอร์มการเล่น หรืออะไรก็ตาม ผมจะคิดย้อนมาถึงที่นี่...
และผู้คนอย่างน้ากับแม่
ผมอยู่ไกลบ้านมาก และพลาดหลายๆ เรื่องไป
แต่ผมรู้ว่าการเดินทางของผม เป็นสิ่งหนึ่งที่พวกน้าภูมิใจ
- เธอมีบ้านให้กลับมาเสมอ - แน่นอนครับ
ผมภูมิใจในสายเลือดที่มีอยู่ที่นี่
ผมจะสอนลูกๆ ผมเรื่องนี้ด้วย
บรรพบุรุษหลายพันคนของผม ได้เดินผ่านภูมิภาคนั้น
มันคือรากเหง้าและสายเลือดของผม
คูรง เซาท์ออสเตรเลีย
มันคือทั้งชีวิตของผม
มันเริ่มต้นขึ้นที่นั่น และมันอยู่ที่นั่นมาหลายพันปีแล้ว
มันอยู่ในสำนึกของผม
ภูมิลำเนาของพ่อ รัคคัน
ผมชอบมาที่นี่ มันเป็นถิ่นที่ยอดเยี่ยมมาก
แต่สิ่งหนึ่งที่ผมรู้และผูกพันด้วยเสมอ
คือว่าสายเลือดของผมมีอยู่ทั่วรัฐนี้
และชนชาติรัคคันและงาร์รินด์เจอริ ภูมิลำเนาของพ่อผม
ถือเป็นสถานที่พิเศษสำหรับผมเช่นกัน
ไง ไมเคิล โอล็อกลิน
เป็นยังไงบ้าง
- ดีใจที่ได้เจอครับ - เหมือนกัน
- ยินดีต้อนรับกลับบ้าน พี่ชาย - ดีใจที่ได้เจอ
มันเป็นเรื่องของคนของผมเสมอมา
มันเป็นเรื่องของพอยต์เพียร์ซ เรื่องของรัคคัน
และประสบการณ์ที่คนของเราประสบมา
และคนอื่นปฏิบัติต่อเรายังไง จนถึงเรากลายเป็นคนเข้มแข็งขนาดไหน
คุณทวดของผม มิเลรัม เล็งเห็นว่า "เดี๋ยวก่อน
"มีฟาร์มพวกนี้ผุดขึ้นทั่วไปหมด"
ผมประทับใจที่เขาเล็งเห็นมัน
และอนาคตของเรา จะเปลี่ยนไปตลอดกาลยังไง
เจ๋ง ลุงมีอะไรบ้างครับ
ผมจำรูปนี้ได้ทันที
นั่นรูปมิเลรัม
นั่นคือคุณทวดของเธอ
ฉันว่าท่านอายุหกขวบ ตอนเห็นคนผิวขาวเป็นครั้งแรก
และท่านรู้เลยว่า...
ด้วยความรู้ของท่านที่เรียนรู้ มาจากพ่อแม่และปู่ย่าตายาย
เรามีพจนานุกรมทุกวันนี้ ก็เพราะงานของท่าน
แน่นอนที่สุด
แล้วกว่าเจ็ดร้อยคำที่ท่านสอน...
- ใช่ - มีใครเรียนมันบ้าง
ไม่มีเลย
โชคดีที่เราต่างเดินทางไปทั่วประเทศ
เราได้รู้จักกลุ่มชนพื้นเมืองมากมาย ที่สูญเสียภาษา
และการปฏิบัติทางวัฒนธรรมไป
ใช่
เรารับรู้ว่าคนมากมายของเรา
ปู่ย่าตายายของเราเป็นคนหัวใจสลาย
เป็นคนที่สูญเสียจิตวิญญาณไป
เรารู้ว่าบางคนรอดมาได้ แต่บางคนก็ไม่
และสถานการณ์แบบนั้นยังคงอยู่ เรายังคงต้องรับมือ
กับปัญหาการฆ่าตัวตาย
เยาวชนฆ่าตัวตาย และการติดสุรา
นั่นคือความท้าทายสำหรับเราทุกคน
เราจะทิ้งอะไรไว้บ้าง
เราใช้ชีวิตของเราไปกับอะไร
และเราจะทิ้งอะไรไว้ให้คนรุ่นหลัง
เวลาผมมองไมเคิล ผมเห็นไมเคิลเป็นเด็กตัวเล็กๆ
เพราะผมรู้จักพ่อแม่ของเขา
ผมเห็นเขาเป็นไมเคิล ที่เล่นให้ทีมซิดนีย์
แต่ผมก็เห็นเขาต่างออกไปด้วย
ผมเห็นเขาในทุกช่วงชีวิตของเขา
ดังนั้นสิ่งที่ไมเคิลกำลังทำ
สำคัญสุดๆ
เราต้องการคนอย่างไมเคิล
เขาคือมิเลรัมในรุ่นนี้จริงๆ
พอเห็นมันผมก็ขนลุกอีกแล้ว
ผมมองเห็นพ่อผมในนี้
- ใช่ - ก็ด้วย
ผมเห็นหน้าพ่อผม เวลาผมมองมัน
- เหลือเชื่อเลย - ใช่
- เขาเป็นคนมั่นคงคนนึง - ใช่
มากเลย เขาอยู่ที่คูรงไม่ได้ ถ้าไม่มั่นคงพอ
มีทั้งความใจสู้และความทรหด
ชนพื้นเมืองเป็นคนที่ใจสู้ที่สุดในโลก
เราจำเป็นต้องเป็นแบบนั้น เมื่อเทียบกับสิ่งที่เราต้องเผชิญ
และการอยู่รอดของเรา ในทวีปที่โหดร้ายที่สุดแห่งหนึ่ง
สถานที่น่าทึ่งนี้ที่เราเรียกว่าออสเตรเลีย
ที่คนของเรารักและดูแลมาหลายพันปี
พอยต์เพียร์ซ "เดอะแชค"
ผมใช้เวลาในวัยเด็กทั้งหมด
ที่เดอะแชคในพอยต์เพียร์ซ
- ผมจำตอนสร้างไอ้นี่ได้ - ใช่
เธอน่าจะอายุ 12-13
ผมเป็นคนสร้างมัน
สมัยนั้นมีเนินทรายสองลูกทั้งสองด้าน
พอเราได้กลับมาที่ภูมิลำเนา
มันยากที่จะอธิบาย เรารู้สึกเติมเต็มอีกครั้ง
เรารู้สึกแข็งแรง
- คุณย่าเคยพาพวกเรา... - ผ่านแถวนี้ทั้งนั้น
ใช่ มาเดินเล่น ให้เราเห็นพื้นที่
ผมดีใจที่พี่ชายผมกลับบ้าน
นายต้องการสิ่งนี้
วัฒนธรรมก็เป็นอย่างนี้ มันมอบความแข็งแกร่งให้เราทำได้ทุกอย่าง
นั่งมองวิวนี้ทั้งวันยังได้
สวยใช่ไหมล่ะ
ฉันก็ไปที่นั่นที่นี่ทุกที่เหมือนนาย
แต่ฉันชอบกลับบ้านเสมอ
- มาพักใจ - นั่นแหละ
- เติมพลัง - ซื่อสัตย์กับตัวเอง
นั่นคือสิ่งที่เราต้องเรียนรู้
ถ้าเราไม่ซื่อสัตย์กับตัวเอง จะไปซื่อสัตย์กับใคร
ยังมีกระต่ายวิ่งอยู่แถวนี้หรือเปล่า
กระต่าย จิงโจ้ ทุกอย่าง
- จิงโจ้เหรอ - ฝูงใหญ่ที่สุดเลย
- พวกมันผ่านแถวนี้ทั้งนั้น พี่ - จิงโจ้น่ะเหรอ
ทุกสุดสัปดาห์ ถ้าผมไม่ได้เล่นฟุตบอล และทุกวันหยุดเราจะไปที่นั่น
ผมคิดถึงมัน เพราะผมไม่ได้กลับมาพักนึงแล้ว
เพราะชีวิตนำเราออกเดินทาง
แบบที่เราต้องดูแลครอบครัวของเราเอง
อธิบายเรื่องนี้ให้คนที่ไม่ใช่ชนพื้นเมืองฟัง
แล้วถามว่า "ทำไมที่นั่นพิเศษกับคุณนัก"
เหมือน...
คนของผมล่าสัตว์และรวมตัวกันที่นี่ มานานหลายปีเหลือเกิน
นี่แหละ พี่ชาย
เดินไปแถวนั้นกัน
ดูส่วนที่เป็นทรายตรงนั้นสิ
- กลิ่นนั่นไง - คิดถึงมันใช่ไหมล่ะ
- ได้กลิ่นแบบนั้นที่บอนไดด้วย - ดีแล้วล่ะ
สิ่งหนึ่งที่เรารู้เกี่ยวกับพอยต์เพียร์ซ
ไม่ว่าเราจะอยู่ที่ไหน
ที่นั่นจะเป็นบ้านของเรา และเรากลับไปที่นั่นได้เสมอ
ไม่ว่าจะยังไง แล้วคุยกับผู้คน
ถึงอะไรก็ตามที่เกิดขึ้นในชีวิตเรา
พวกเขาอยู่ตรงนั้นเสมอ
- ดีจัง - ดมดูสิ
ผมรู้ ผมได้กลิ่นจากตรงนี้เลย
แคร์รี่ อยากผัดหอมใหญ่ในกระทะไหม
นั่นแหละ
ดูย่าทำอาหารสิ
ไง เขามาแล้ว
ไง ดีใจที่นายมาได้
น้ามัดส์
ระวังแขนเสื้อ
กว่าจะมาได้
หาที่นั่งแล้วนั่งเลย น้า
ผมไม่เคยเขว
ผมรู้ว่าผมต้องไปที่ไหน เมื่อต้องกลับบ้านเสมอ
ใช่ ออกไปเดินแถวนี้มา แล้วเราก็ขึ้นเนิน
- ใช่ - ใช่ เจ๋งมาก
ใช่
เห็นปื้นดำๆ นั่นไหม พื้นทรายตรงนั้น
เห็นส่วนที่เป็นสีดำอีกด้านก่อนวงนั่นไหม
ฉันจับปูได้ 13 ตัวจากตรงนั้นในวันเดียว
มันเริ่มเข้ามากันบ้างแล้ว และ...
เราใช้ชีวิตอยู่ในโลกสองใบ
โลกของคนผิวขาว และชุมชนพื้นเมือง
และทำให้แน่ใจว่าวัฒนธรรมของเรา ยังแข็งแกร่งอยู่
ชัยชนะในชุดมืออาชีพ
สวอนส์ทำสำเร็จ
กีฬาเป็นพาหนะสำหรับคนของเรา สำหรับทุกอย่าง
สุขภาพ การศึกษา อาชีพ
- ชัยชนะที่ยิ่งใหญ่ เก่งมาก พวก - ยืนหยัดไว้
เวลาเราคิดถึงการให้ความรู้ เรื่องการเหยียดเชื้อชาติ
กีฬาเป็นพื้นที่ที่เป็นตัวอย่างในเรื่องนี้
งานของผมตอนนี้ในฐานะผู้เล่น ที่เกษียณแล้วและเคยเล่นมาสามร้อยเกม
ที่นั่งเป็นประธานบริหารสวอนส์ เป็นสิ่งที่ผมไม่เคยมองข้าม
- ผมดูคุณเล่นเมื่อหลายปีก่อน - นานมาแล้ว
ใช่ ผมรู้
และมันเป็นสิ่งหนึ่งที่ผมรับไว้ ด้วยความภาคภูมิใจ
ผมภูมิใจกับสิ่งที่ผมทำได้สำเร็จ
โรงเรียนชนพื้นเมือง พอยต์เพียร์ซ
ผมคิดว่าการตอบแทนให้ชุมชน และสิ่งที่เรามัก...
ชนพื้นเมืองทำกัน มันอยู่ในดีเอ็นเอของเรา
มูลนิธิโกเป็นส่วนสำคัญในชีวิตของเรา
เราเดินทางไปชุมชนต่างๆ เยี่ยมเยือนหลายโรงเรียน
เราพูดเสมอเรื่องการศึกษา วิถีชีวิตเพื่อสุขภาพที่ดี
และการเชื่อฟังแม่ของเรา
อย่าลืมว่าเรามาจากไหน
ถ้าเราไม่รู้ว่าเรามาจากไหน เราก็ไม่รู้ว่าจะไปทางไหน
สามประตูของไมเคิล โอล็อกลิน
ทั้งหมดในครึ่งหลัง
ไม่มีอะไรยิ่งใหญ่ไปกว่าเขาแล้ว
ผมมีความหวัง ผมเชื่อในผู้คน
ผมเชื่อในประเทศของเรา
แต่เราต้องการคนมากกว่านี้ มาร่วมในการต่อสู้นี้
คนมากกว่านี้มาช่วยส่งเสียง
เราต้องการเสียง
ไม่มีใครรู้จักชนพื้นเมือง เหมือนชนพื้นเมือง
เราต้องการความเคารพนั่น เราเรียกร้องขอความเคารพนั่น
คำบรรยายโดย พรทินา ตั้งสัจจะวิฑูรย์
ผู้ตรวจสอบงานแปล วิสาขา ภูริไกร