Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Futbol ülke çapında bir din gibi.
Tanıdığım herkes Avustralya futbolu oynamıştır.
Yeteneğim vardı.
Ama kıçımı yırtıp
çalıştığım için de pişman değilim.
O'Loughlin iki kez en iyi oyuncu oluyor.
Tam bir şampiyon.
Birkaç maç gol atmaya başladım.
Yüzyılın Yerlileri'nin yıldızından 500'üncü gol.
Michael O'Loughlin, muhteşem.
Bu hayatımızı değiştirdi.
Sydney Swans'ta 300'üncü maçına çıkan Michael O'Loughlin için
önemli bir gün.
Spor insanları bir araya getirir.
Avustralya futbolu adındaki bu harika oyunu oynuyoruz.
Sahaya çıktığımda ailemi ve halkımı temsil ediyorum.
Bu bir yük değil, güç veren harika bir duygu.
Avustralya'da ırkçılık hâlâ var
ve sahada olan şeyler, stadın dışında,
toplumda olanların bir yansıması.
Aborijin olmayan pek çok insan "Boş ver." diyor.
Sürekli oluyorsa boş veremezsin.
12 yaş altı takımdayken de oluyordu.
Anılarımı canlandırıyor ve gerçekten üzülüyorum.
Acı veriyor.
Geçen hafta ırkçılığa maruz kaldım, ondan önceki hafta da.
Bundan bıktım. Kavga etmekten bıktım.
Sahada 70.000 kişinin önünde oynarken
biri tribünlerden size "maymun" veya "abo" ya da "kara it" deyince
hevesiniz kaçıyor.
Aborijin halkı bunu yenmek için gücü nasıl buluyor?
Bu çok zor bir iş.
Tarryn Thomas.
Bu ülkeyi geleceğe genç neslimiz taşıyacak.
Michael Walters golünü atıyor.
Çok basit, halkımız değişim istiyor.
Hâlâ düzeltilmesi gereken çok şey var.
Bir etki yaratmalısınız
ve bir yeri daha iyi hâle getirmelisiniz.
SAHANIN SAVAŞÇILARI
2021 SÖR DOUG NICHOLLS TURU
Küçükken amcalarım, babam, annem beni futbol maçlarına götürürdü.
İzleyip kendimi verdiğim için
çabucak öğrendim.
Biletiniz var mı?
-Yok. -Yüzün...
Yardım edemem.
Ama bundan keyif alıyordum.
Merhaba, nasılsınız?
Bir maça gidip zevk alıyordum.
"Yapabilirim." dedim.
Sen de katılacak mısın? Hadi.
Sorun değil.
Önümde seçenek olarak futbol vardı
ve ne yapacağımı biliyordum.
Nasılsınız? Merhaba kardeşim.
Selam. Merhaba.
Doğal olarak oluştu ve epey kolaydı.
Merhaba, nasılsın?
Görmek güzel. İyi misin?
Topu ve sekmesini hissetmek...
Görünce "Ya bu tarafa ya o tarafa gider." diyordum.
Bilmiyorum, sanki...
Doğal bir şeydi.
Vay be, çok fenasın.
Fena olmam lazım, değil mi?
Sonra devam edip profesyonelleştikçe
çalışacağınız şeyler çıkıyor.
GADIGAL TOPRAKLARINDA HEPİMİZ BİRİZ
Avustralya futbolunun...
...aslında hiçbir kuralı yok.
Arkaya doğru attı.
Koca adamdan güzel bir dokunuş.
Her takımın 18 oyuncusu var,
hepsi topu almak için fırsat kovalıyor.
Sıcak patates oyunu gibi. Top oradan oraya gidip duruyor.
Eşsiz bir şey.
70.000 kişilik bir stadyumda olmak inanılmaz bir şey.
Evet, bunu seviyorum, ailem de
topluluğum da Avustralya da seviyor.
Havadan yolladı. Parker aldı.
Sağ ayağıyla vurdu.
Gol oldu. Üçüncü golünü attı.
Annemi nasıl tarif ederim?
Muriel çok iradeli, çok kararlı biri.
Sanırım...
Sanırım çok disiplinli ve sert biri denilebilir.
Merhaba!
Ama hepsinin altında çok yumuşak biri var.
-Merhaba. -Selam.
-Nasılsın? -İyiyim.
-Seni görmek çok güzel. -Selam dostum.
Yaptığımız her şeyle ilgilendi.
Spor, okul, her ne olursa olsun
hep yanımızdaydı.
O inanılmaz bir anne.
Sizi görmek güzel.
-Selam. İyi misin? -Evet.
Yolculuk nasıldı?
Yorucu ve uzun bir uçuştu ama nihayetinde geldik işte.
Ricky, Derek'i alacak sanırım.
-Öyle mi? -Kuzey Salisbury'ye gidecekler.
Çok güzel.
O zamanlar spora çok ilgi vardı,
futbola da öyle ve bence Michael
o zamanlar çok genç olduğu için bütün o coşkuyu,
aile toplantılarını benimsedi
ve topu alma,
topa vurma konusunda doğal bir yeteneğe sahipti.
Kardeşleri, kuzenleri ve amcalarıyla oynardı.
-Etrafta hep bir top olurdu. -Hep olurdu.
-Camlar hep kırılırdı. -Camlar kırılırdı ve...
Toplar dışarı kaçardı.
Çitten atlayıp alırdık.
Aile çok şey ifade ediyor
ve nerede, ne zaman olursa desteklerini sundular.
Michael'ın geniş bir ailesi vardı.
Bir sürü kuzeni var.
-Biri geldiğinde... -Top da olurdu.
"Amca, gel top oynayalım." derdim.
Bazen bıkarlardı ama yine de oynarlardı.
-Yani bu... -Evet.
Gittiğim her yerde, markette falan top sektirirdim.
Ne olursa artık. Okula falan götürürdüm.
Kesinlikle. Serviste de.
Yaşadığımız yerden dolayı şanslıydık,
teyzem ve amcamlar köşede otururdu,
ninem de buradaydı.
Yani herkes Kuzey Salisbury'de yaşıyordu
ve bir arada oluyordu.
Teyze ve amcalarınızdan öğrendiğiniz derslerden bazıları,
özellikle futbol anlamında, kendinize bakma,
içkiden uzak durma gibi
konular bana erkenden aşılandı.
Spordaki ırkçılıkla ilgili çok şey konuşurlardı
ama sonuç her zaman "Bunun oyununu bozmasına izin verme.
"Futboluna odaklan." olurdu.
Kavga etmek istediğiniz zamanlar da oluyor
ama kendinizi çekip odaklanmalısınız.
Futbol sahasında kızgın biriydim
ve küçükken bana farklı isimlerle seslenilirdi.
Ninemin ve annemin beni izlediğini bilirdim
ve "Hadi, kavgayı bırak. Futbola dön." derdim.
KUZEY SALISBURY
İlk zamanlarda
zorluklarla karşılaştık.
Yaşadığımız yer, fazla paramızın olmaması ve...
Bizimkilerle sürekli kulübün oralarda takılırdık.
Orası takıldığım, arkadaşlar edindiğim bir yerdi.
Yazın kriket, kışın da futbol oynardık.
Herkesin bir topu vardı ve oynayacak birini bulmak kolaydı.
İnsan sever tabii.
Sanırım 12 yaşımdan sonra falan
takımlara girmeye başladım.
"Bu işte iyiyim." diye düşündüm.
Sonra galiba annem bana
"Futbolcular çok para kazanıyor." deyince aklım başımdan gitmişti.
Futboldan para kazandıklarını bilmiyordum.
Aklım başımdan gitti ve "Ne?" dedim.
İşte bu kadardı. Ondan sonra aklımda oluştu.
Futbolu oynayabilir, iyi olabilirim
ve ailemin gidişatını düzeltmeye yardım edebilirim.
Bir odada beş oğlan,
hepsi ranzada, kuzenler de yerde uyurdu.
"Anneme ev alabilirim."
ya da "İyi olursam bir şey yapabilirim." dedim.
12 yaşındayken hâlâ lisedeydi
ve Swans takımından ziyarete gelmişlerdi.
"Burada ne işleri var? Ne istiyorlar?" dedik.
Ne bekleyeceğimi hiç bilmiyordum.
Sadece "Vay canına." dedim.
Heyecanlı ve korkunçtu.
-Her türden şey vardı. -Evet.
Yerel bir futbol kulübünden AFL ortamına geçmek
kültür şoku gibi oldu.
Bu...
-Büyük bir şok oldu. -Hepimiz için korkunçtu.
Kuzey Salisbury'den Sidney'e geçiş büyük bir adımdı.
İlk haftadan sonra kararımı vermiştim.
Adelaide'ye dönmeye hazırdım.
Annemle yaşar, orada çalışır ve Kuzey Salisbury için oynardım.
Ama annem gibi hayatımdaki güçlü insanlar
"Burada sana göre bir şey yok. Kal.
"Bu kaçırılmayacak kadar iyi bir fırsat.
"Herkesin eline geçmez." dedi.
Tarryn Thomas'a bakıyorum,
gençliğindeki hikâyesi benimle aynıymış.
Zor bir mahalleden çıkıp hayallerini yaşamak için
evden uzaklara yola çıkmış.
50 metre içinde tek başına.
Tarryn Thomas.
Çocukken Tarryn,
harika, enerjik,
rekabetçi, yorucu biriydi.
Sanırım ondaki tutku
onu bugün olduğu konuma taşıdı.
Yetenekli genç kanguru kaleye doğru yolladı.
Kuzey için olumlu bir başlangıç.
Şimdiden iki gol. Cats iki sayı geride.
Tarryn'ı uzaktan izledim.
Şimdi tutarlı bir çaba göstermesi lazım.
İyi oyuncuları harika oyunculardan ayıran şey budur.
Önü gol için açık. Seyirciler yine coşuyor.
Bu konuda bazı sorumluluklar var
ve daha etkili olduğunu anlayınca
kendinden daha emin olacak.
Pek konuşkan biri değilim.
Futbolumun konuşmasını isterim.
İyi hareket. Thomas.
Tarryn Thomas döndü,
vurdu ve gol.
Sahaya her adım attığımda
benden önce gelen atalarımı ve kardeşlerimi düşünüyorum.
Sahada oynayıp
insanlara hikâyemi anlatabilmekten çok gururluyum.
Yerden oynayıp Tarryn Thomas'ı buldu.
Hemen koşmaya başladı.
Önünde kimse yok.
Öne doğru oynadı.
Bence bu genç adamın uzun süreden beri ligde
harika bir oyuncu olabilmek için çok büyük bir potansiyeli var.
Kendisi ve ailesi güzel bir hayat yaşayabilir.
SİDNEY
Büyürken iyi bir hayatım oldu.
Çok şeyim yoktu tabii ama...
Annemler benim için her şeyi yaptı.
Evet, burada, Doonside'da
ya iyi yoldan gidersin
ya da kötü yoldan.
Kışın futbol oynar,
yazın atletizm çalışırdı.
Yani bir nevi hiç durmazdı.
Sporu hiç bırakmazdı.
TARRYN'IN NİNESİ
Spor, spor ve daha fazla spor.
Madalya üstüne madalya.
Hadi Tarryn!
En gururlu...
En gururlu nine
ben olabilirim.
Torunumu her hafta sonu televizyonda
AFL oynarken izleyebiliyorum.
Uniacke. Önünde sadece bir kişi var.
Ve Thomas...
Sanırım bu bana ilk olduğunda
okuldaydım, bana "kara it" dendi.
Ne anlama geldiğini bilmiyordum
ama doğru gelmemişti.
Benim küçüklüğümde okulda
Aborijinlikle ilgili hiç konuşmazdık.
Bunlar bana öğretilmemişti.
Bugün ise torunlarım
hangi kabileden olduklarını merak ediyor.
Kamilaroi kabilesindeniz
ve totemimiz kertenkeledir.
Bence insanlar bizim de kalbimizin olduğunu düşünmüyor.
Sırf ten rengimizden dolayı böyle.
Annem ve kardeşlerim için her şeyi yaparım.
İyi bir hayat yaşamaları için de.
Onlar benim için her şeyi yaptılar.
Tarryn bir örnek teşkil ediyor, değişim için
bir elçi gibi.
Bir değişiklik lazım.
Tarryn gibi birinin
bunu yapması beni gururlandırıyor.
Duygulandırıyor.
Pardon.
KUZEY MELBOURNE TOPLUM MERKEZİ
İnanılmaz.
Nasıl hissediyorsun?
Sırtımdaki tüyler bile diken diken.
ANLAŞ, SAYGI DUY
Çok gurur duyuyorum.
Geçerken hâlâ göğsüm kabarıyor.
Orada "anlaş"ı ve "saygı duy"u görüyorum.
Poz da çok ikonik.
Maçlardan önce diz çökerken
herkesin diz çökmesini seviyorum.
Bence böyle bir sese sahip olmak çok güçlü bir şey.
Özellikle o duvarda fotoğrafımın olması.
Irkçılığa hayır deme konusunda toplumumla bağdaştırıyor.
Mesele sadece biz
veya siyahi dostlar değil, herkesin bir olması.
Tek bir tane, büyük bir toplumuz ve herkes bir arada.
Bu pozun temsil ettiği şey, Amerika'da her şeyin başladığı
Siyahların Yaşamları Değerlidir hareketine dayanıyor.
Bu artık tüm dünyaya yayıldı.
Burada sadece Kuzey Melbourne'u, futbol kulübünü değil,
ülkedeki halkını temsil ediyorsun.
Bu birçok farklı insana çok şey ifade ediyor
ama buradaki şey benim için gücü ve kültürü anlatıyor.
Geçmişteki oyuncuların
bizim için başlattığı şeyi önde ilerletmek istiyorum.
Devam etmek istiyorum.
Seninle gurur duyuyorum. Aferin.
Bu kadar kendine bakmak yeter. Gidelim.
Nasılsın? İyi misin?
-Seni görmek güzel. -Nasılsın?
Bugün harika bir yerli yetenek var.
Daha önce bunu gördün mü?
Dostum, yerli bir tarihçi olarak
maçları, bütün kuralları, bütün sporları takip ettim.
Geçmişte bir başlangıç yapamadık.
Engeller vardı. Renk sorunu vardı.
60'ların sonu veya 70'lere kadar o kapı bize açılmadı.
Ama resmen kapıyı kırıp geçtik
çünkü toplumumuzda inanılmaz yetenekler
ve oyuncular vardı.
Girdikten sonra geriye bakmadık.
Eddie içeride tuttu.
İçeride tuttu!
Eddie Betts'e bakın!
Tam bir süperstar!
Spor bizim için sesimizi duyurmanın,
değişim istemenin ve tanınmanın vasıtası oldu.
Ama kesinlikle ülkenin genelinde
Aborijinal hakları için mücadelenin uzun bir geçmişi var.
60'lı yıllar büyük bir sosyal ve politik değişimin zamanıydı.
ABORİJİNLER İÇİN ÖĞRENCİ EYLEMİ
Charlie Perkins ve Özgürlük Yolculuğu vardı.
66'da Wave Hill'deki Gurindji Yürüyüşü vardı.
1967 Referandumu.
Nüfusun %92'si bizi destekliyordu.
1972'deki Çadır Elçiliği.
Ve ilk Aborijin eylemleri yaklaşık 100 yıl önce
Afrikalı Amerikalı bağlarına sahipti.
Afrikalı Amerikalı etkisine, Afrikalı Amerikalı ilhamına.
Onlar kaza der, biz cinayet!
SİYAHİ YAŞAMLARI DEĞERLİDİR
DUR, ATEŞ ETME
Onlar kaza der, biz cinayet!
George Floyd'a olanları ve bu konuda yaşanan diğer olayları
televizyonda gördük
ve bu çok korkunç bir olaydı.
Sonra bunun için ayağa kalktık.
Mitinglerimiz oldu. Newcastle, Brisbane,
Sidney, Melbourne'da binlerce insan vardı.
Bunlar bizi medyaya geri döndürdü.
Gözaltındaki Siyahi Ölümlerini
Araştırma Komisyonu'na kadar dönebiliriz
çünkü bu hâlâ oluyor.
Gerekli olarak kabul edilen
bütün bu uygulamalar göz ardı edildi.
Bugün giydiğin formayı gururla giyiyoruz.
Yerli çevremizdeki birçok yerli
kardeşimiz de öyle.
Halkımız için inanılmaz.
Kültürümüzü büyük bir sahnede sergiliyoruz.
-Bunun senin için anlamı ne? -İlham, gurur.
Marngrook turu,
erkeklerin ve kadınların rekabetlerinde
yerli oyuncular için çok özeldir.
Bütün oyuncular yerli tasarımların bulunduğu
formalarını giyip futbol kulübümüzü
ve aynı zamanda geldiğimiz kültürü yansıtmak için heyecan duyar.
Marngrook maçında, içi kömürle doldurulmuş
ve dikilmiş keseli sıçan derisiyle
oynayan kabileler vardı.
Top oradan oraya giderdi.
Topu yakalamaya çalışan
50, 60 kişi vardı.
Bir AFL kurucusu bunu gördü
ve "Bu inanılmaz, çok tempolu.
"Bolca aksiyon var." dedi.
Sanırım Avustralya futbolu buradan geldi.
Şimdi bu oyunu oynayan birçok oyuncumuz var.
Onlar için parlama ve iz bırakma zamanı.
Bir adım...
Muhteşem bir blok.
İlk maçım hâlâ
beni heyecanlandırır.
O'Loughlin aldı. Sihrini ortaya koyabilecek mi?
Tekrar O'Loughlin. O'Loughlin topa vurdu.
Mükemmel!
Küçükken tanıdığım herkes izliyordu.
O'Loughlin topu tuttu. Oralardan iyi vurur.
Ne oyuncu ama Micky!
Beni sahada görünce şaşıran insanlar vardı.
"Başardı gerçekten.
"TV'de maç yapıyor." diye düşündüler.
Bunu asla unutmayacağım. Hayatlarımız sonsuza dek değişti.
Daha iyi oldu.
Bir maç, iki maç, üç maç derken 300 maça çıktım.
Sidney sahaya çıktı. O'Loughlin tam bir yıldız.
Üç yüz maç.
Michael Walters Jr. izlemeyi en sevdiğim oyunculardan biri.
Kendi vuracak. Walters!
Tekrar deneyecek.
30 saniye oldu.
Vuracak. Vakit kaybetmiyor.
Golünü atıyor.
O futbol kulübü için süper oynadı.
Gururlu bir Aborijin olarak
kendi memleketinin seyircilerinin önünde oynadı.
İnanılmaz bir kariyer yaşadı.
Köşeden vurdu.
50 metre içinden güzel attı.
Michael Walters!
Fremantle'da top. Arka tarafa.
Walters aldı.
Futbol, beladan uzak durmam için
bir vasıtaydı ama aynı zamanda onu seviyordum.
En üst düzeye çıkmak için her yolu denemek istiyorum.
Fremantle Dockers'a transfer olmak gurur vericiydi.
Bir Perth takımı.
Yerli oyuncularla ilgili harika bir geçmişi var.
Benim zamanımda gelen birçok yerli oyuncu vardı.
Şüphesiz daha fazlasını da göreceğiz.
Maçı kazandıran oyuncu oldu. Golü attı Michael Walters.
Sonny'nin en önemli gücü oyunu okuyabilme yeteneği.
Bir maçı izlerken zihninin kıpır kıpır olduğunu görebilirsiniz.
Bunu bazılarında görebilirsiniz, ben onda gördüm.
Her zaman herkesten bir adım ileride olur.
Michael Walters son haftalarda büyük oynayıp maçlara liderlik ediyor.
Golü kimse beklemiyordu.
Son çeyreğin uzmanı!
Harika. Michael Walters'ı görmek güzel,
bugün tam bir yıldızdı.
Büyük bir ailem var.
Yerli ailelerden beklediğiniz gibi birinci, ikinci derece kuzenler,
amcalar, teyzeler sürekli bir arada.
Jambonlu sandviç ister misin?
Annem ilgili bir anneydi.
Beni antrenmanlara, maçlara götüren hep oydu.
Arkadaşlarımın kalmasına izin verirdi, hep beraber giderdik.
Önce biraz deneyeceğiz.
Futbol formalarımı yıkayan, uyandığım zaman için
onları hazırlayan her zaman oydu.
Futbol oynayabileceğini ne zaman fark ettin?
Yürümeye başlamadan önce.
Her zaman topla oynardı.
Hiç durmazdı.
Evde, kapı önünde.
Sanırım Kuzey Salisbury'deki evimde olduğu gibi
burada da kırık pencereler vardı. Çok sık olur muydu?
İki oğlum olunca öyleydi.
Kariyerimde büyük bir rol oynadı.
Şimdi bile yanımdaki ilk kişi o olur.
Ona çok şey borçluyum.
Küçükken okulda sorun yaşadın mı?
-Kişisel olarak değil ama... -Birkaç kez ırkçılığa maruz kaldım.
Sanırım alt yaş takımındayken olmuştu.
Sahada ben buna herkesten çok maruz kaldım.
Küçükken futbol sahasında herkesle kavga etmeye çalışıyordum
çünkü neden bana öyle seslendiklerini anlamıyordum.
Kötü oynamamı sağlamaya çalışıyorlardı.
Serbest vuruş kullanacak, tehlike devam ediyor.
Öpücük mü attı o?
Devamını da getirdi.
Konumuz ırk ve laf atmaysa
kimse bunun hakkında konuşmuyordu,
ta ki Nicky Winmar, Michael Long,
hatta ondan önceki Syd Jackson'lar, Polly Farmers'a kadar.
Sevdikleri bu oyunu oynamak için cehennemi gördüler.
Onlara sevgi göstermeyen oyunu terk edebilirlerdi.
Oyunculardan hep hakaret gördüler.
Hakemler hiçbir şey yapmadı, tribünler hakaret etti.
Her yerdeydi ve...
Bu kabul edilmişti.
"Sahada olan sahada kalır." düşüncesi vardı.
"Siz siyahiler başınızı kaldırmayın." der gibiydi.
Ve inanılmaz cesaretleri olan bazı insanlar çıktı,
"Bu saçmalık. Artık buna katlanmayacağız." dediler.
Bir ırkçı hareket iddiası zafere gölge düşürdü.
Maçın son anlarında Goodes'a karşı oldu.
Ne kadar güçlü ve dirençli olduklarını hayal bile edemiyorum.
Futbol sahası onların iş yeriydi.
WINMAR: SİYAHİYİM VE GURUR DUYUYORUM
Küçükken Nicky'nin formasını kaldırdığını görmüştüm,
hatırladığım kadarıyla o hareket her yerdeydi.
O bir ışık oldu çünkü o oyuncular
her hafta bunu yaşıyorlardı.
Böyle heykeller gördüğümde, hikâyemiz anlatıldığında
ve kültürümüz kutlandığında gururlanıyorum.
Gururlanıyorum çünkü Nicky gibileri bizim için yolu açtı.
Meşaleyi genç oyunculara devretmek de bizim elimizde.
Hiç şüphesiz bir gurur duygusu var,
sırf yaptığı şeye yönelik değil, kültürüme yönelik de.
Spor, ırkçılık hakkında birçok konuyu değiştirdi.
AFL, sporda çeşitliliği göz önüne çıkararak büyük iş yaptı
ve ayrıca diğer alanlardaki konulara da değindi,
diğer alanlarda bunu yapmak zordu.
Bütün bunlar Nicky Winmar'ın katlandığı baskıyı artırdı.
Çok zordu.
Nicky ve Michael Long,
çok şey yaşayıp çok sıkıntı çektiler.
Sahaya her adımımı attığımda yeteneğimi göstermek
ve maçı kazanmak için çıkıyorum
ama aynı zamanda geleceğe örnek olmak da istiyorum.
Kültürümden gelen gururum
futbol sahasına çıktığımda beni en çok hareketlendiren oluyor.
Yerli çocukların gelip
futbola hükmetmelerini,
kariyer yapmalarını istiyorum.
Gergin tut.
Sokakta yürürken insanların adınızla seslenmesi güzel oluyor.
Küçük çocukların sırtlarında benim numaramla dolaşması büyük bir şey.
N'aber?
Hiç.
Hiç. Senden n'aber?
Michael O'Loughlin burada.
-Nasıl gidiyor? -Seni gördüğüme sevindim.
Bana mahalleyi gösteriyordu.
Gösteriyordu.
Fremantle taraftarı var mı?
West Coast taraftarı?
Sydney Swans taraftarı?
Gidin ya.
Dalga geçiyorsunuz.
Ailece güçlü ve yerli insanlarız.
Geldiğimiz yeri biliyorduk hep.
Hep memlekete, güneye geri dönerler.
Büyük Güney bölgelerindeki Albany'ye falan.
Bu yerlere olan sevgimize şüphe yok ve kültürümüz bundan kaynaklanıyor.
Nasılsın?
Seninle bir fotoğrafım vardı.
Eski nesildekiler bize bunu öğrettiler,
geldiğimiz yeri unutmamamızı söylediler.
Üç deyince herkes Swans desin.
Üç deyince Freyo. Bir, iki, üç!
Freyo!
Kadınlar ligi gerçekten ışık gibi parlıyor.
Spora büyük bir ilgi var.
Hodder'ın ilk maçındaki hızına bakın.
İlk golünü attı!
Güçlü, inanılmaz, gururlu siyahi kadınlar gerçekten harikalar.
Genç neslimize de ilham veriyorlar.
Nasılsın?
Seni görmek güzel. Nasıl gidiyor?
Çok iyi. Buraya gelip mor giymemek olmaz.
-Olamaz. -Pardon.
Alışkın olduğumdan biraz farklı ama senin memleketindeyim.
Noongar toprakları.
-Evet. -O zaman burası çok özel bir yer.
Kesinlikle.
Buradaki toplulukta Kadınlar Ligi bir rol oynuyor.
Tüm ülkede günden güne güçleniyor.
Perth'te durum nasıl?
Kadınlar takımı olmadan nasıl olurdu, hayal edemiyorum artık.
-Kesinlikle. -İlgi azalırdı.
Ortalık daha sessiz olurdu.
Ama onların kulübe, sahaya
ve birbirlerine kattıkları enerji gerçekten inanılmaz.
Genç nesil için de ilham oluyorlar.
Bu muhteşem güçlü kadınlara bakıp
sevdiğimiz oyunu oynamaları için.
Sol ayağıyla vurdu, kaleye gidecek mi?
Topun sekmesiyle gidiyor.
Genç Maddy Prespakis.
Hep demişimdir, Avustralya futbolu halkımız için harika bir vasıta oldu.
Okulu, eğitimi, sağlıklı yaşamı, işleri öğretti.
Bence bunun ilk yaptığı şeylerden biri,
diğer insanlara bizim de yapabileceğimizi gösterdi.
Daha da önemlisi, bizim de yapabileceğimizi bize gösterdi.
Biz yapabilirsek diğerleri de yapabilir.
İlk Milletler halkının temsili olarak
ulusal nüfusun
sadece yüzde üçünü oluşturuyoruz.
AFL'de ise erkekler ve kadınlar takımlarının
yüzde 11 ila 13'ü arasındayız.
Bence en eşsiz olan şey
kültürümüz hakkında konuşuyorsun
ama soylarımızdan bahsetmen ülke hakkında bir şeyler söylüyor.
Ülke seni güçlü kılar,
kültür seni güçlü kılar.
ANNEMİN MEMLEKETİ POINT PEARCE
Ne zamandır burada yaşıyorsun?
-Bu evde mi? -Evet.
20, 21 yıl.
Kaç kardeşin en küçüğü...
-Yaklaşık 14. -14 çocuk mu?
MUDDY AMCA NARUNGGA
-Babamın kardeşi. -Evet.
Burada ne var? Açıklayın bana.
Bu benim... Kim okuyacak? Okuyabilir misin?
Evet, muafiyet belgelerim.
"Bu noktada yaşama amacıyla Aborijin olmaktan vazgeçeceğinizi
"belirtmelisiniz." yazıyor.
Buna it bileti deniyordu.
-Kaç yaşındaydın? -Bunu aldığımda üç yaşımdaydım.
"Herhangi bir zamanda Aborijinler Koruma Kurulu
"söz konusu Michael Victor O'Loughlin'in..."
-Sen. -Evet.
"...bu bildirgenin devamını haklı kılacak nitelikte
"zekâ ve gelişme standardına sahip olmadığı görüşündeyse
"Aborijinleri Koruma Kurulu bu bildiriyi iptal edebilir."
-İnanılmaz. -Tüm siyahiler için
"Yaşamak amacıyla
"Aborijinlikten vazgeçme..." kısmını gördün mü?
Birçok kişi imzalamak istemedi
ama aileleri için daha iyi bir hayat
kurmak için bundan uzaklaşmalılardı.
-İş bulmak için. -Dışarıda çalışmak için.
Aborijin olmayı reddettiğim şey bu.
Genel Muafiyet Belgesi bu.
Ek avantajlar şunlardır:
Tutuklanmadan özgürce dolaşabilmek.
Evet.
Parantez, "Not: Akşam yasakları geçerlidir."
Bir dükkâna veya otele girmek.
Hizmet göremeyebilirsiniz.
Aynen.
Özel koşullar geçerlidir.
"Bu muafiyet belgesini kazanmak için
"belirtilenlere uyulmak zorundadır."
Ana dilde konuşmak yasak.
Dans, ritüel, yerli geleneklere katılmak yasak.
Yerli halkla ilişki kurmak, aile dâhil, yasak.
Kendi ailenle görüşmen yasak.
"Daha geniş bir topluma asimile olmalısınız.
"Tüm şartlar tatmin edici şekilde yerine getirilirse
"kasabada gözetimsiz yaşama hakkına sahip olabilirsiniz."
Aborijinleri Koruma Yasası'ndan muaf olmak ve beyaz biri gibi
yaşamak için şansınız bu.
-Delice. -Kesinlikle delice.
Tarih 10 Mart 1951.
-Bu satır beni mahvetti. -Hangisi?
Aborijinleri Koruma Yasası'ndan muaf olmak ve beyaz biri gibi
yaşamak için şansınız bu.
Bu muafiyetler ve sertifikalar vardı
ve hepsini yapmak yasaktı ama herkes beraber futbol oynardı.
Sonra maç bitince herkes ayrı yollara dağılırdı.
Sen kendi yoluna giderdin. Ben oynarken
-yıllardan 1967, 1966'ydı. -Evet.
-Maçtan sonra bara gidemezdim. -İnanılmaz.
-Bu muydu? -Evet.
-Çok fena. -Güzel bir eski fotoğraf.
-Birçok iyi futbolcu buradan geldi. -Evet.
O genç nesil buradaki toplumda başladı,
sonra çocuklarla ilerledi.
Dediğim gibi, ta şeye kadar...
Avustralya futbolu oynama fırsatına kadar.
-Ben Sidney'e gittim. -Evet.
Orada 25 yıl geçirdim.
Annen bana "Sidney'i tutacak mısın?" diye sordu.
Ben de "Hayır, ben Richmond'lıyım." dedim.
Öylece takım değiştiremem.
1959'den beri Richmond'lıyım.
Evimden uzakta, Sidney'de güç aldığım şey
geldiğim yer ve soyumdu.
Bağlantın.
Narungga, Ngarrindjeri ve Kaurna'ya olan bağlantım.
Memleketimi özlediğimde
veya sakatlıkla, form sıkıntısıyla ya da her ne olursa olsun
bir sorunla karşı karşıyayken orayı düşünerek güç bulurum.
Seni veya annemi de düşünürüm.
Evden çok uzaktayım ve bazı şeyleri kaçırdım
ama biliyorum ki yolculuğumla sizi gururlandırıyorum.
-Döneceğin bir evin var. -Kesinlikle.
Soyum ve memleketimle gurur duyuyorum.
Çocuklarıma öğretiyorum.
Binlerce dedem ve ninem o memlekette yürüdü.
Benim köküm ve soyum bu.
Tüm hayatım bu.
Orada başladı ve binlerce yıldır orada.
Zihnimdeki düşünce bu.
BABAMIN MEMLEKETİ RAUKKAN
Buraya gelmeyi seviyorum. İnanılmaz bir yer.
Ama her zaman farkında olduğum ve bağ kurduğum bir şey
soyumun bu eyaletten gelmesidir.
Raukkan ve Ngarrindjeri ulusu, yani babamın memleketi
benim için özel bir yer taşır.
Selam. Michael O'Loughlin.
Nasıl gidiyor?
-Seni görmek çok güzel. -Seni de.
-Hoş geldin kardeşim. -Seni görmek güzel.
Mesele hep benim halkımdı.
Mesele hep Point Pearce, Raukkan,
topluluğumuzun yaşadıkları
ve güçlenmemiz için bize karşı nasıl davranıldığıydı.
Büyük dedem Milerum'un bir öngörüsü varmış. "Durun." demiş.
"Burada her yerden tarlalar fışkırıyor."
Bunu görebilmesi ve geleceğimizi
değiştirmesi beni etkiliyor.
Harika. Ne bunlar amca?
Bunu hemen tanıdım.
Milerum bu.
Büyük deden.
Beyaz bir insanı ilk gördüğünde altı yaşındaydı sanırım
ve biliyordu ki...
Dedelerinden öğrendiği bilgilerle yaptığı işlerin sayesinde
bugün bir sözlüğümüz var.
Kesinlikle.
700 veya daha fazla kelime öğretmiş.
-Evet. -Bunu başka kim yapıyordu?
Kimse yapmıyordu.
Tüm ülkeyi gezdik
ve dilini, kültürünü kaybeden
birçok ulus grubu gördük.
Evet.
Halkımızın büyük bir kısmının,
zor günler yaşayıp heveslerinin
kırıldığının farkındayız.
Yani bazıları bunun üstesinden gelebildi, bazıları gelemedi.
Bu durum hâlâ aynı. Hâlâ uğraştığımız şeyler arasında
korkunç intihar sorunları,
genç intiharları, alkolizm var.
Bu hepimiz için bir zorluk.
Arkamızda ne bırakacağız?
Hayatta neyle uğraşacağız
ve gelecek nesle ne bırakacağız?
Michael'a baktığımda onun küçüklüğünü görüyorum
çünkü babasını ve annesini tanıyorum.
Sidney için oynayan Michael'ı görüyorum
ama farklı yönünü de görüyorum.
Neredeyse hayatının her aşamasını görüyorum.
Yani Michael'ın yaptığı şey
inanılmaz derecede önemli.
Michael gibilerine ihtiyacımız var.
Bu neslin Milerum'u o.
Bunu gördüğümde tüylerim ürperiyor.
Bunda babamı görebiliyorum.
-Evet. -Öyle.
Bakınca babamın yüzünü görebiliyorum.
-İnanılmaz. -Evet.
-Güçlü bir adam. -Evet.
Çok. Coorong'da yaşayan güçlü olur tabii.
Direnci ve sağlamlığı belli.
Aborijin halkı dünyanın en dirençli insanlarıdır.
Katlanmanız gerekenleri düşününce öyle olmalısınız.
Sonuçta en zorlu kıtalardan birinde hayatta kalınmış.
Halkımızın binlerce yıldır
ilgilendiği ve sevdiği bu Avustralya denen kıtada.
POINT PEARCE "KULÜBE"
Küçüklüğümün neredeyse tamamını
Point Pearce'daki kulübede geçirdim.
-Bunun yapılışını hatırlıyorum. -Evet.
Sen 12, 13 yaşında falandın.
Ben yaptım.
Senin zamanında iki tarafta da kum tepesi vardı.
Memleketinize döndüğünüzde
tarif etmesi zor ama kendinizi yine bütün
ve güçlü hissediyorsunuz.
-Ninem önceden bizi... -Buraya getirirdi.
Evet, etrafta dolaştırır, bize gösterirdi.
Kardeşimin de gelmesine sevindim.
Buna ihtiyacın var.
Kültür budur. Kültür size her şeyi yapma gücü verir.
Burada otur ve tüm gün bak.
Çok güzel, değil mi?
Senin gibi ben de her yere giderim
ama memlekete dönmeyi severim.
-Hasret giderme. -Evet.
-Enerji alma. -Kendine sadık kalma.
Bu yüzden bunu öğrenmeliyiz.
Kendine karşı dürüst olmayacaksan kime karşı olacaksın?
Burada hâlâ tavşan var mı?
Tavşan, kanguru, her şey var.
-Kanguru mu? -En çok onlardan.
-Her yerdeler. -Kanguru mu?
Futbol oynamıyorsam her hafta sonu ve her tatilde burada olurduk.
Bunu özledim çünkü bir süredir gelmemiştim.
Çünkü hayat sizi bir yolculuğa çıkarıyor
ve orada ailenizle ilgileniyorsunuz.
Aborijin olmayan ve "Burası neden özel?" diye soran
birine bunu anlatmak...
Yani...
Halkım uzun yıllarca burada avlanıp toplayıcılık yaptı.
İşte bu kadar kardeşim.
Şuradan çıkalım.
Buradaki kum kısmına bak.
-Koku nasıl? -Özlemişsin, değil mi?
-Bondi'da bu koku yok. -Ne güzel.
Point Pearce hakkında bildiğim bir şey,
her nerede olursan ol,
orası her zaman senin evin olacak ve dönebileceksin.
Ne olursa olsun, hayatında olup bitenleri
insanlarla konuşabileceksin.
Hep orada olacaklar.
-Çok güzel. -Kokla.
Kokuyu buradan alabiliyorum.
Carrie, tavada soğan mı istemiştin?
İşte bu.
Bakın, nine yemek yapıyor.
Hey, işte geldi.
İyi ki geldin.
Mud amca.
Dikkat et.
Geciktin.
Bir yere otur hadi.
Asla kaybolmayacağım.
Eve dönmem gerektiğinde gideceğim yeri hep bileceğim.
Evet, yürüyüşe çıktık, sonra tepeye doğru gittik.
-Evet. -Çok güzel.
Pekâlâ.
Oradaki siyah kumlu kısmı görüyor musun?
Halkadan önceki siyah kısım var ya?
Orada bir gün 13 tane yengeç yakaladım.
Şimdi oldu, biraz...
İki ayrı dünyada yaşıyorsunuz.
Beyazların dünyası ve Aborijin topluluğu.
Kültürünü güçlü tutmaya çalışan topluluk.
Profesyonel formadan profesyonel başarı.
Swans işi hallediyor.
Halkımız için spor her açıdan bir vasıtaydı.
Sağlık, eğitim, iş.
-Güzel galibiyet. Harikaydı kardeşim. -Devam.
Irkçılıkla ilgili çalışmaları düşündüğünüzde
spor bu konuda başı çeker.
300 maça çıkmış, emekli olmuş
ve Swans yönetimindeki biri olarak ben bunu hafife almıyorum.
-Yıllar önce seni izlerdim. -Uzun zaman önce.
Evet, biliyorum.
Bunu onur madalyası gibi taşıyacağım.
Başarabildiğim şeylerle gurur duyuyorum.
POINT PEARCE ABORİJİN OKULU
Kazandıklarımı topluma geri aktarmak ve her zaman...
Aborijinler bunu hep yapar. DNA'mızda var.
GO Foundation hayatımızın önemli bir parçası.
Topluluklara gittik, okulları ziyaret ettik,
sürekli eğitimden, sağlıklı yaşamdan ve anneleri
dinlemekten bahsettik.
Geldiğin yeri asla unutma.
Nereden geldiğini bilmezsen nereye gideceğini bilemezsin.
Michael O'Loughlin'den üç gol!
Hepsini ikinci yarıda attı!
Onun önüne geçemiyorlar.
Umutluyum. İnsanlara inanıyorum.
Ülkemize inanıyorum.
Ama mücadeleye daha fazla insan katılmalı.
Daha fazla ses çıkmalı.
Sese ihtiyacımız var.
Aborijin halkını Aborijinlerden daha iyi bilen yok.
Saygı görmek istiyoruz, bunu talep ediyoruz.
Alt yazı çevirmeni: Samet Konuksal
Proje Kontrol Sorumlusu Berkcan Navarro