Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
WEG AFGESLOTEN
Dat is opvang, de blauwe.
Dat zijn buurten...
...dat zijn hulpverleners.
Dat is de Nationale Garde... Zij moeten te eten krijgen.
We hebben een plan.
We voeden mensen niet alleen, we creëren systemen. Dat is anders...
Hoe heet je, schat?
Ik ben José.
José wie?
José.
Maar, wat is je achternaam?
Andrés.
'We voeden mensen, we creëren systemen.' Toch?
Ja.
Dat vind ik mooi.
Zonder systemen, kunnen we voor niemand zorgen.
Welke functie heb je bij...
Ik heb geen functie.
De grootste uitdaging is hoe verspreid alles is.
Het Rode Kruis is nog offline.
Zij kunnen niets doen.
Zelfs als we niets krijgen, kunnen we 150.000 maaltijden doen.
Cool.
Zorg dat er overal 40 inzitten.
Heel belangrijk. Iedereen moet te eten krijgen.
Hoeveel opvangcentra zijn er? Drie? -Drie.
We hebben de cijfers.
Een, twee en drie.
We moeten weer door heel hoog water. Kijk maar.
De enige manier om voedsel te brengen. We hebben hier zo'n 1.000 maaltijden.
Ik ben zo blij met deze vrachtwagen.
Voorzichtig. Wees voorzichtig.
Voorzichtig.
Het gaat goed. -Zet je schrap.
Zet je schrap.
Ben je ontspannen?
Ja, dat ben ik.
Voorzichtig, oké?
Voorzichtig. -Ja.
Als het valt, kunnen we beter springen.
Ja.
Goed? Het is sterk, maar we moeten slim zijn.
We moeten slim zijn.
Kan iedereen zwemmen?
Ja. -Het is oké.
Ik ook.
We hebben hier voedsel.
Hopelijk kunnen we mensen te eten geven. Maar ik hoop dat we veilig zijn.
Wat doen we met het voedsel?
Niet veel nu.
Proberen we het?
Niet meteen.
Oké.
Haal dit ervan af.
Ik hou van het woord 'kok', want in het Spaans...
…is het 'cocinero'.
Ik vind dat heel romantisch.
OPRICHTER, WCK
Een cocinero staat aan het fornuis, met het vuur.
Soms brand je jezelf...
...je voelt het vuur, weet dat het er is.
Je doet alles in een ketel, water, ingrediënten...
...en met liefde en tijd en hitte en warmte...
...heb je uiteindelijk een gerecht.
Tandbaars.
Portugese, Mozambikaanse, Spaanse, Engelse, Amerikaanse stoofschotel.
Hé. -Deze kant, Jason.
Zo koken de zeelui in Catalonië dit midden op zee.
En daarom is kok zijn voor mij...
...het woord dat ik graag gebruik. Een chef zijn is...
In mijn teams zitten veel betere chefs en keukenmanagers dan ik.
Dit is de ziel van World Central Kitchen, de ketel die de wereld vult.
Ik zie kansen, waar anderen chaos zien.
Ik vind makkelijk de grote problemen...
...en begrijp dat grote problemen simpele oplossingen hebben.
Uiteindelijk gaat het hier om het bord eten.
Dus kunnen we op zijn minst voor elkaar koken.
En daarom is kok zijn, de grootste eer die ik mezelf kan geven.
Ik kook en ik geef te eten.
Prachtig.
Kijk dan. Bruin.
De kaas licht gesmolten.
En hier hebben we een snelle tapas, simpel, heerlijk, uniek.
Ik kwam in 1993 in Washington D.C. aan.
Ik was 23, 24.
Ik zag kans één van de populairste...
...Spaanse tapasrestaurants in Amerika te creëren.
Maar velen vroegen zich af...
...of ik de juiste chef ervoor was.
Waarschijnlijk niet.
Ik was 23. Wat wil je?
Een tapasrestaurant?
Op die leeftijd denk je alles te weten. Ik dacht: serieus?
Hij was heel jong, maar hij had gewerkt voor El Bulli...
...en hele chique restaurants in Spanje.
De grootste invloed op zijn leven had Ferran.
Ferran kookte niet zoals iedereen al deed...
...hij ontwikkelde nieuwe technieken.
Ik was er, toen er iets ongelofelijks werd gecreëerd.
Een nieuw universum.
Een restaurant hebben, was voor mij niet het doel...
...het was mijn eigen evolutie.
Maar ik had de geestdrift en de passie.
Veel mensen binnen de gevestigde orde van Washington...
...zagen hem als een patsertje.
'Wie is die Spaanse kerel?'
Hij was groot en ambitieus...
...en hij was eigenlijk iets te zelfverzekerd.
We schreven een tapasboek.
Maar er was geen echte Spaanse chef.
AUTEUR & JOURNALIST
Dus hiermee kon hij Mr Spanje zijn.
Wat is tapas? Waar hebben we het over?
Nou... -Borrelhapjes?
Het zijn kleine gerechten uit Spanje.
Daar.
Zijn doel was om Spaans voedsel te presenteren.
Maar dat is maar een klein stukje van de puzzel.
Meer nog dan Josés voedsel, was het een houding.
Die tapas-ervaring is eigenlijk Josés ziel.
Hij wil alles delen.
Hij deelt voedsel, maar ook ervaringen.
Het gaat eigenlijk om het gevoel van saamhorigheid.
Zie het als een explosie in je mond. -Ja, het wordt een explosie...
...in mijn mond, nu.
Je zult met me eens zijn, dat ik niet van enthousiasme houd.
Chef José Andrés... -Dit idee van chefs als beroemdheden...
...was eigenlijk een nieuw concept.
En José pakte die golf...
...en er is een heel scala...
VOORMALIG CULINAIR SCHRIJVER
...aan vormen van egocentrisme die deze chef-koks hebben.
Ik ben José Andrés en dit is Made in Spain.
En toen werd hij meer een merk.
Hij heeft nu een hele onderneming.
Kijk hier eens naar.
Er veranderde iets ingrijpend.
We gingen altijd naar de Dupont Circle-markt.
En ik herinner me een zondag...
...op de markt, dat mensen hem ineens aanhielden...
...zo van: 'José Andrés. Mogen we een foto maken?'
Ik was eigenlijk best pissig. 'Hij is van mij.'
Waarom wil iedereen ineens een foto van hem?
Inés, ga je de paella opeten? -Ja, alles.
Alles? Je laat toch wat voor mij over?
We hadden een gesprek en we zeiden...
'Tv prima. Op tv zijn, daar word je niet gelukkig van.'
Ik word van alle kanten aangevallen.
Maar als hij een boodschap wil uitdragen...
...gebruikt hij zijn roem.
Ik denk dat we in mijn beroep...
...niet genoeg invloed uitoefenen...
...op hoe we de mensheid te eten geven.
Iedereen heeft een moment...
...in zijn leven dat je, zeg maar, geroepen wordt.
Je weet nooit wanneer dat gebeurt...
...en door wie en waarvandaan.
Maar op een dag werd ik geroepen.
De aardbeving die Haïti trof.
Ik was op de Kaaimaneilanden...
...en ik voelde me machteloos dat ik zo dichtbij en zo ver weg was.
En toen we die beelden van verwoesting zagen, zeiden we: 'We gaan.'
ik dacht niet dat ik zou gaan helpen.
Voor mij was het meer, ik ga leren.
We hebben hulp nodig.
Er is geen voedsel, geen water. Niets.
De stad was 's nachts nog donker...
...niemand was buiten en mensen zaten in vluchtelingenkampen.
We zijn buiten Port-au-Prince in deze opvang.
Zo'n 250 mensen.
Ik ging een bonenschotel maken.
Veel van de vrouwen in het kamp hielpen me...
...schilden aardappelen, maakten uien schoon.
Ik zie dezelfde vrouwen die me hielpen.
Ze hadden een glimlach op hun gezicht.
En ze keken naar me, alsof ze lieten weten dat...
...ook al waardeerden ze wat ik deed...
...elke dag maaltijden voor ze bereiden...
...dat zij hun zwarte bonen anders eten dan wij ze die dag maakten.
Tot mijn verrassing dacht ik:
...ik maak de lekkerste bonen ter wereld.
ik ben tenslotte José Andrés.
ik was in Spanje op tv, ik heb restaurants in Amerika.
Maar ik luisterde naar die vrouwen.
Met behulp van een soort grote vijzel en stamper...
...hadden we uiteindelijk een fluweelzachte puree...
...zoals zij hem lusten.
Ondanks zijn gedeukte ego...
...besefte hij dat je mensen moet respecteren.
Eten gaat om saamhorigheid. Dat je eten krijgt zoals jij het wil...
...en niet zoals een witte redder denkt dat het gekookt moet worden.
En dat vormde World Central Kitchen echt...
...bij alle verdere operaties.
Ze lieten me eigenlijk zien...
...wat World Central Kitchen zou moeten doen.
Tot op de dag van vandaag, als we naar verre oorden gaan...
...zorgen we, dat we maken wat de plaatselijke bevolking graag eet.
Voor mij was het heel duidelijk dat ik een organisatie wilde creëren...
...die kan reageren op gebeurtenissen...
...die het leven van mensen verstoren.
Die er is om voedsel en water te brengen.
Ik geef het twee, drie jaar...
...om te bewijzen dat dit nodig is en niemand erin voorziet.
We hebben een eenvoudige missie...
...zorgen dat voedsel verandering teweegbrengt.
We hebben geen eten en water meer.
Ik zeg het niet graag, Puerto Rico...
...maar onze begroting raakt wat uit balans.
Mensen smeken, ongerust, omdat zij zo'n behoefte hebben...
9500 CONTAINERS IN HAVEN SAN JUAN
...aan deze voorraden die hier staan.
PUERTO RICO, ORKAAN MARIA 2017
WE HEBBEN WATER EN VOEDSEL NODIG.
Puerto Rico veranderde alles.
En hij zei: 'Oké, ik ga een week weg.'
Hij pakte een rugzak en... Ik heb geen idee hoe ze daar gekomen zijn.
Het was de eerste vlucht die in Puerto Rico landde na Maria.
Nate Mook, mijn heilige...
WE WILLEN JULLIE ETEN GEVEN
...ik belde hem drie uur voor mijn vertrek...
...en ik zei: 'Ik ga.' En drie uur later zat hij naast me.
We kwamen zo'n drie dagen na de orkaan aan...
...zonder verwachtingen.
We hadden voor een dag of drie gepakt.
We dachten er een paar dagen te zijn om wat te helpen.
Maar...
...wat we aantroffen toen we landden was rampzalig.
Het hele eiland was getroffen.
En niet een paar dagen, maar maandenlang.
En dan de logistieke opgave.
Op een plek als Puerto Rico, om alleen al hulpmiddelen...
...snel op lastige plekken te krijgen.
De meeste mensen kennen San Juan wel.
De andere kant van het eiland kennen ze niet.
Ze zijn nooit buiten de stad geweest. Het is lastig, onbegaanbaar terrein.
En bij een orkaan is het nog lastiger.
We bereikten het congrescentrum.
We vinden er de juiste mensen, we sluiten ons aan.
We moeten naar een vergadering die over brandstof blijkt te gaan.
Iedereen flipt, omdat er geen brandstof meer te krijgen is op het eiland.
Wij zeiden: 'Geweldig. Dat is belangrijk. Hoe zit het met voedsel?'
Voedsel wordt bijzaak.
Er werden kant-en-klaarmaaltijden aangevoerd.
Dit zijn houdbare, zwaar verpakte dingen...
...die we onze militairen geven als ze naar conflictgebieden gaan.
En helaas is dit nog altijd standaard bij veel noodgevallen.
Het is niet echt eetbaar.
Ik belde mijn vrouw en zei:
'Ik denk niet dat ik terugkom.'
Het Leger des Heils vroeg me om voedsel.
Het Rode Kruis had geen keukens.
En ik vroeg het iedereen:
'Wat gaan jullie aan voedsel doen?'
'Nou, José, we werken aan het plan.'
Maar... 'Oké, het is... Jullie weten...
Jullie weten dat twee miljoen mensen hongerlijden.'
Voedsel is simpel, want de missie is duidelijk.
Mensen hebben honger, je kookt en je geeft ze te eten.
Dat is alles. Meer planning is er niet.
We deden wat chef-koks doen. We beginnen gewoon ergens.
We kwamen bij de plaatselijke voedseldistributeur...
...en kochten hun voedsel.
We begonnen klein, met 100 maaltijden hier, 30 daar.
We bouwden een team op.
We schalen gewoon op. We maken sandwiches, koken paella.
We krijgen nog een keuken en maken allerlei Puerto Ricaanse gerechten.
Zo gaan we dagelijks, pakweg...
...meer dan een half miljoen mensen te eten geven.
We gaan keukens openen. Mayagüez, Aguadilla.
We openen er een in Manati.
Morgen een in Ponce.
Hij kende mensen, hij kende chef-koks in Puerto Rico...
...en moest contact met ze maken, en zij kenden mensen.
Bij een crisis, vraag je de experts.
Bij een medische crisis komen er artsen.
En niemand deed een beroep op de koks en chef-koks van de wereld...
...als er mensen honger leden.
Ze maken een geweldige rijst met krab.
En dit is een van mijn favoriete plekken.
Als je 10.000 mensen te eten moet geven en alles is verwoest...
...en je weet niet hoe, omdat er nog geen ingrediënten zijn en geen keuken...
...maar vlakbij is een vrouw tamales aan het maken...
...is het dan niet slim om haar te vragen:
'Kun je er ook 10.000 maken?'
Dan help je ook de plaatselijke economie door een lokaal bedrijf te steunen.
Na Orkaan Maria, wilden we Puerto Rico verlaten...
...we waren heel bezorgd om de situatie...
...en alles wat hier gebeurde. We moesten onze zaak sluiten.
Het was net een derdewereldland, wat ik...
Dat wat je op tv ziet, dat was onze realiteit.
We maakten er deel vanuit en we waren bang...
...wanhopig
Dus we wilden gewoon weg.
Toen kwam José Andrés en hij begon op een muur te schrijven...
...op een stuk papier, alles wat we zouden gaan doen.
Hij had het over... -Alles.
...tien- tot honderdduizend maaltijden bereiden...
...voor Puerto Ricanen en wij dachten: die vent is gestoord.
De manier waarop World Central Kitchen begon...
...eerst het probleem aanpakken...
...daarna kijken we wel hoe we ervoor betalen.
We maakten distributiesystemen...
...gaven iedere dag honderdduizenden uit...
...zonder een dollar op de bank.
Ik kwam hier met 10.000 dollar op zak, creditcards...
...ik opende een rekening op een aantal plekken...
José gebruikte zijn eigen creditcards.
Hij kon deze operatie niet financieren.
Je hebt het over, zelfs 10.000 maaltijden per dag...
...maar zeker 100.000 maaltijden per dag. Het geld vliegt erdoorheen.
Ik hielp met de aanvoer.
Op een dag gaf ik 70.000 dollar uit aan fruit.
Ik keek ernaar en dacht:
heb ik net een heel jaarsalaris aan fruit uitgegeven?
We hebben geld ingezameld. Maar bij vrienden en familie.
BELT MET RODE KRUIS
Een miljoen maaltijden is echt. Het geld dat we uitgeven ook.
En ik wilde uw CEO en u vragen of u op enigerlei wijze...
...als de grote broer bij rampen...
...of het Rode Kruis financieel steun wil geven...
...op kleine of grote schaal...
...voor ons werk namens alle Amerikanen.
Dus... -Ik heb wel gekeken naar...
...de financiële kant hiervan, voordat ik u belde...
...omdat ik zeker wilde zijn wat er beschikbaar was.
Maar ik zal eerlijk zijn...
...het inzamelen hiervoor loopt niet echt.
Ze zeiden duidelijk dat ze me niet konden helpen...
...omdat Puerto Rico hen niets opleverde.
Dus zelfs als grote organisatie konden ze ons niet helpen.
Omdat we... wij tenminste, zo beschermend zijn naar de mensen...
...in rampgebieden, dat we inderdaad muren bouwen...
...omdat zoveel mensen binnen willen komen...
...niet altijd met goede bedoelingen.
Ik moest sterk lijken voor mijn mensen.
Maar tegelijkertijd was ik van binnen zwak en bang.
En ik dacht: hoe gaan we...
…dat regelen?
Er heerst altijd spanning binnen een groep mensen...
...die hard werkt om mensen te helpen.
En we weten dat het niet snel of goed genoeg is.
Het kon altijd beter. Ik denk dat José dat probeerde te doen...
Nog steeds doet.
Hij wijst op problemen als hij die ziet...
...niet om te beschuldigen, maar om aandacht te vestigen...
...op de kans.
Ik heb gewoon geen geld meer.
FEMA gaat geld geven, maar ze zijn zo traag.
Ik vraag om een lening, maar ik krijg bijna...
...een lening van een miljoen dollar, wat ik niet heb.
Hij was geestelijk en fysiek uitgeput.
Ik weet nog dat hij in tranen uitbarstte...
...hij hield het gewoon niet meer.
Het was hartverscheurend, omdat hij zoveel deed...
...en toch voelde dat het niet genoeg was.
We zeiden: 'Je moet er even tussenuit.
Je moet slapen. Je gezin zien.'
Hij had zeker een dag rust nodig.
En ik denk dat hij alleen terugkwam...
...om naar de dokter te gaan.
Hij kwam volledig uitgedroogd en met weinig energie terug...
...wat niets voor hem is.
En je zag in zijn ogen...
...dat hij er fysiek was, maar emotioneel, of geestelijk niet.
Mijn moeder smeekte hem niet meteen terug te gaan.
Om nog even te wachten, bij te tanken, wat hij voor zichzelf altijd vergeet.
Ik maak me zorgen als hij gaat...
...omdat je bij hem nooit weet, wat hij nu weer voor idioots gaat doen.
De brug.
Ik ga naar beneden en naar boven.
Lukt het niet, laat me dan achter.
Ik zeg altijd tegen hem:
'Waarom moest je de held zijn...
...degene die iedereen moet helpen?'
Vierduizend rijst...
Ik weet nog dat hij daar was en we hem een aantal dagen niet spraken...
...omdat de verbinding slecht was...
...of hij had het te druk. En dan was hij op tv.
Of we zagen een tweet en dachten dat alles goed was.
We namen Twitter toen we jonger waren, om hem te kunnen volgen.
Ik denk, meneer de president, dat we het eiland te eten gaan geven.
We moeten alleen van de bureaucratie af.
Het probleem, als de president handdoeken gooit...
...is niet de handdoeken, of... Dat was een aardig gebaar.
Het probleem is, dat dit nu noodhulp is.
Ik gooi jou de botten toe.
Dat is geen hulp.
Mensen die niet weg kunnen, bij hen moeten we het brengen.
-Dus je brengt hier al vijf weken eten?
Ja, de jongens.
Vanaf dag één, voor de hele gemeenschap.
Negentig jaar oud, een veteraan.
We hebben duizenden zoals hij.
Ze kennen ze allemaal. Bezorgen persoonlijk.
Als ze 1000 maaltijden per dag bezorgden...
...dan gooiden ze die niet...
...ze klopten aan...
...voor die duizend maaltijden.
Dat is noodhulp.
José is heel pragmatisch.
Hij heeft grote dromen en een grote visie maar gaat altijd uit van wat mogelijk is.
Dus het komt nooit over als hoogstaande, idiote doelen.
Het is altijd zoiets als, ja, dit klinkt logisch.
Het was idioot, maar we geloofden dat hij het kon...
...en we besloten mee te doen.
Mijn huisbaas zei: 'José Andrés komt naar Puerto Rico...
...en wil ergens eten bereiden voor mensen.'
En ik dacht: ja.
Een nieuwe dag.
We gaan voor zoveel mogelijk mensen koken.
Ik zei tegen al mijn foodtruckvrienden...
...als er iets heel ergs gebeurt in Puerto Rico...
...zijn wij een leger van keukens.
Dit is een groots moment.
De eerste foodtruck komt eraan.
En de tweede.
De derde staat er al achter.
Vandaag maakten we bijna 3000 maaltijden alleen met foodtrucks.
Mensen onderschatten José.
Hij zat maar tot zijn veertiende op school.
En mensen zien hem en zeggen: 'O, hij is een grote Spaanse vent...
...heel amusant en ik hou van zijn eten.' Ze onderschatten hem.
Ze onderschatten de enormiteit van de oplossingen die hij zoekt...
We zullen leveren.
...de kunst om mensen te vinden die dingen gedaan krijgen.
Het lukt hem. Hij gaat mensen te eten geven.
Vandaag gaan we ons uit de naad koken.
We gaan ertegenaan.
We kookten voor duizenden mensen.
We creëerden iets dat geschiedenis schrijft.
Hielp het? -Het was 150. Natuurlijk.
Hielp het? -Alles was klaar.
Het verhaal ging de ronde doen dat wij maaltijden kookten.
En opeens komt het Leger des Heils...
...en vraagt om voedsel voor ouderen. Ziekenhuizen...
...bellen ons en zeggen: 'We hebben niks te eten voor onze patiënten.'
Het was een heel krachtig moment, want je realiseert je dat...
...ook al hadden we geen ervaring...
...met het runnen van een noodhulp-operatie...
...het ook eenvoudig is.
FEMA zei...
...dat ik dit deed om winst te maken?
Ja.
Ongelofelijk.
Eerst deed ik heel erg mijn best.
Ik begreep dat mijn stichting niet echt bekend was.
En toen gaf FEMA geld aan World Central Kitchen...
...om ons ding te doen. Maar toen stond er in de krant...
'VERSCHILLENDE VERSIES MILJOENENCONTRACT'
...dat José Andrés in Puerto Rico was om rijk te worden.
Ik heb hele harde dingen over u gehoord.
Dat u een ritselaar bent...
Een dief...
Dat u kwam voor het geld...
Dat deze operatie u miljonair maakt.
Ik ben voorzitter van World Central Kitchen.
In geen enkele functie binnen stichtingen...
...heb ik ooit ergens een cent in rekening gebracht...
De vraag is duidelijk.
Hoeveel geld van deze overeenkomst verdwijnt in uw zak?
Niks.
In uw zak? -Niks.
José was zwaar gefrustreerd over de bureaucratie.
Drieduizend mensen stierven hier, niet door de orkaan...
...maar door de knullige nasleep.
Hij was verbijsterd. Dat kwam natuurlijk, omdat José niet uit die wereld komt.
Hij komt niet uit overheidsaanbestedingen en bureaucratie.
Hij komt uit de particuliere sector. Hij is ondernemer.
En wat doe je dan?
Dan doe je wat nodig is.
Dat is eigenlijk het model dat uit dit moment voortkwam.
Als ik 's avonds in het hotel een rum sour neem, dan betaal ik ervoor.
Als ik 's avonds een sigaar rook...
...dan betaal ik ervoor.
Ik voel me tegelijk machtig maar ook machteloos...
Je kunt meer doen, maar dat gaat niet...
...als je hongerige Amerikanen hebt die zonder iets te eten naar bed gaan.
Mensen vragen me soms:
'Hoe ben je hier terechtgekomen?'
En soms is mijn antwoord:
'Ik ben wie ik ben, dankzij mijn ouders.'
Mijn moeder en vader waren verpleegkundigen.
Ze werkten in hetzelfde ziekenhuis.
Daar bracht ik veel tijd door...
...in de gangen van de spoedeisende hulp.
Op dat moment zag ik...
...verpleegkundigen en artsen altijd wat meer doen.
Ik zag ze een kind voorlezen dat geen familie naast zich had...
...of wandelen met een oude dame...
...omdat niemand anders het kon doen en ze moest bewegen.
Kleine gebaren van medeleven.
Ik zag mijn ouders dat doen.
Mijn vader gaf altijd iedereen te eten op zijn vrije dag. Hij was gek op koken.
Mijn vader zei altijd dat als er mensen op het laatste moment kwamen...
...je gewoon wat meer rijst kookt en dan heeft iedereen te eten.
Ik had een ingewikkelde relatie met mijn moeder.
Mijn moeder was een fascinerend, liefdevol iemand.
Ze leent zich voor iedereen.
Maar dan had ze...
Ze had haar intense momenten.
En voor mij, als oudste broer, was het ingewikkeld...
...omdat ik vond dat ik mijn jongere broers moest beschermen.
Maar het ingewikkelde was...
...dat het een van de redenen was, dat ik altijd manieren zocht...
...om op creatieve manieren van huis te zijn.
Ik mocht studeren en in Barcelona blijven, zelfs toen ik 15, 16 was.
Ik mocht blijven werken om wat geld te verdienen.
Maar mijn moeder was een lieve vrouw en ik mis haar.
Maar ze was heel hardnekkig en 'nee' accepteerde ze niet.
Die eigenschap heb ik waarschijnlijk van haar overgenomen en zit in mijn DNA.
Mijn vader was een vriendelijke man die graag voor iedereen kookte.
Ik denk, dat ik die eigenschap van hem heb.
Dus ik wil me richten op de hele goede eigenschappen...
...die ik van mijn ouders heb.
Waar ga je heen? -Tot kijk.
Ik vertrek. Ik wil het niet horen. -Waarom niet?
Ik wil het niet weten. -Ik zeg niks.
Kan me niet schelen.
Kom je weer thuis? -Ja.
Ze willen over jou horen. Over mij hebben ze genoeg.
Dag.
Voordat mijn vrienden mijn vader zelfs maar ontmoeten...
...zeg ik meestal al sorry...
...want wie weet wat hij gaat doen.
Hij is heel onvoorspelbaar.
Jij de sinaasappels. Jij bent...
Je weet altijd dat hij niet echt rustig blijft.
Dat staat vast.
Zet het daar neer.
Wij wilden dat hij voldeed aan het beeld...
...van een typische vader.
En daar maakt hij zulke korte metten mee.
En het kostte ons wat tijd om dat te leren.
Hij schaamt zich niet voor wie hij is.
Hier zijn we, we koken thuis...
...want als we samen koken, floreren we samen.
Precies. -Boem.
Boem.
Mijn gezin is zo'n beetje alles voor me.
Kom hier.
Mijn dochters hebben de leeftijd dat voordat ik het weet...
...ze afstuderen over een jaar.
Zo snijdt de dochter van een chef-kok die naar de universiteit gaat.
Ik... -Kijk naar...
Ik zat nooit op kookschool.
Zo doe je een manicure.
Ze zat nooit naar kookschool.
Ik was een slechte leraar, want ze leerde niets.
Ik kan wel zeggen, dat dit mijn mes is.
Tot op heden, herinner ik me de geuren...
...die uit mijn moeders keuken kwamen.
De choreografie van het maken...
...heeft een enorme impact gehad op hoe ik eten zie.
Gebruik zwarte peper als je het hebt. En zo niet, dan niet.
Ik wil het niet romantiseren. Mijn ouders werkten en...
Weet je wat we doen?
...soms was het een snelle hap omdat het gezin moest eten.
Maar er ging altijd liefde in.
Waar ben jij enthousiast over de komende vier jaar?
Weet je waar ik enthousiast van word. Dat je mijn dochter bent.
Carlota. -Ja.
ik herinner me dat ik bij mijn vrouw was...
...toen we onze eerste dochter, Carlota, kregen.
Het was een van de eerste keren dat ik besefte...
...dat ik nauwelijks wist hoe ik volwassen moest zijn, een echtgenoot moest zijn...
...en nu moest ik leren hoe ik vader moest zijn.
O, ja.
Maar als ik niet de prachtige stem van mijn vrouw had gehad die me leidde...
...dan was ik nooit een succesvolle vader geworden.
Voor mij was het moeilijkste als José weg was...
...en weer thuiskwam en zich moest aanpassen aan de gewoontes van het gezin.
De kinderen maakten ruzie en hij zei:
'Kan het wat rustiger? en ik dacht: welkom bij het leven.
Mijn moeder is echt wel de lijm.
Ze houdt mijn vader heel. Want hij stuitert alle kanten op.
Mijn vrouw trouwde met me om mijn kookkunst.
Vertel het jullie moeder.
Hij trouwde met mij om mijn recepten.
Wat mijn moeder altijd zegt...
...als ze vragen wie er thuis kookt...
... is, dat mijn vader kookt, maar mijn moeder geeft het gezin te eten.
Alles wat ik van koken weet, dank ik aan mijn vrouw.
Als men vraagt: 'Dus je hebt drie meiden?'
Zeg ik: 'Ik heb drie meiden en een jongen.'
Ik ben soms een hele nukkige jongen.
Mijn vrouw houdt me altijd in toom...
Soms kijkt ze naar me, soms met een glimlach...
…soms met een ernstige blik die zegt: 'Wie denk je dat je bent?'
Ze kalmeert me meteen.
Maar het goede is, dat we samen lachen...
...wat volgens mij belangrijk is.
Dus daardoor word ik niet gek.
We zeggen dat José doet wat hij doet...
...omdat ik doe wat ik doe. Hij komt terug en vindt...
...een veilige haven.
Een veilige haven, maar het is een echte plek.
We moeten ons aanpassen.
En doe je het recept niet goed...
...dan verander je de naam gewoon.
Ik weet vrijwel zeker dat er altijd een rugzak voor hem klaarstaat.
Want je weet nooit wat eraan komt.
De uitbarsting van Guatemala's Volcán de Fuego lijkt apocalyptisch.
Evacuaties en reddingsoperaties zijn aan de gang.
Zo'n 3.000 mensen moeten hun huis verlaten.
Het dodental is al gestegen tot minstens 25 mensen.
Bijna twee miljoen worden op een of andere manier getroffen.
Gebieden die ooit levendig en levend waren...
...zijn nu bevroren door de as.
Dus we gaan hiernaartoe en dan naar het noorden.
Dus naar het noorden... -Ja.
...en dan hierdoor. -We gaan naar een dorp.
We vertrekken om 06.30 uur. -Oké.
Sam zal dan het voortouw nemen.
Dank je, Sam. -Dus hij komt ons de komende weken helpen.
Twee weken maar?
Het is een begin.
De vraag is, wat gaat hun leven beter maken?
Als ze alleen maar broodjes met bonen krijgen...
...en als wij dan een verse maaltijd koken met kip of rundvlees...
...dan hebben we proteïnes, zetmeel, groente.
Waar gaan we heen?
Zijportier. -Ik stootte mijn enkel.
We kunnen naar de zijdeur. -Oké.
Het is goed zo.
Oké, team, bij elkaar.
Als er een gevecht is, en hongerige mensen moeten eten...
...dan zijn wij er.
Ja.
We moeten voorzichtig zijn, want voor mij is het gevaar...
...dat ik jullie in gevaar breng. Plus dat de missie mislukt.
Het is het waard om mensen eten te geven.
Doe je mee? -Ik doe mee.
Een van de jongens die overleed ging met zijn eigen auto...
...de berg op... -Om te waarschuwen.
...om te waarschuwen. Toen kwam hij om.
Hij zei: 'Ga weg. De vulkaan gaat uitbarsten.'
De mensen dachten dat hij gek was.
Net het jongetje dat wolf riep.
Toch? -Ja.
Wat? -Het jongetje dat wolf riep.
Als ze steeds zeggen 'Er is een wolf...’
...en dan er is geen wolf. Als er dan echt een wolf is, luistert niemand meer.
Hé, ik begrijp ... Engels.
Je hoeft het niet uit te leggen...
Ik weet niet of het internationaal is. -De wolf. Ik weet het.
Je doodt de wolf omdat je honger hebt.
Daar gaat het niet om.
Dat is het verhaal niet. -Sorry, ik weet het.
Ik denk niet dat iemand die noodhulp verleent...
...bij WCK bedacht had om met ons te werken.
Het is niet omdat wij ze kiezen...
...maar omdat de omstandigheden hen kiezen.
Veel mensen denken: 'Jij werkt in al die gevaarlijke situaties...
...je zal wel geen angst kennen, of roekeloos zijn.'
Daar ligt weer een grote rots. -Ja.
Als je geen risico's wilde nemen, dan was je thuisgebleven...
...wat prima is.
Ik zie dit, net als het leven, als een overwogen risico.
We overwegen welke impact het heeft...
...op anderen of de mensheid als je dat risico loopt.
Dit is allemaal as. Geen wolk, geen mist.
Deze loopbaan kan ongelofelijk eenzaam zijn.
Een relatie hebben is lastig.
Je weet nooit wanneer je waar bent.
De meeste mensen, ook je vrienden die je al jaren kennen, begrijpen het niet echt.
Toen ik 11 was...
…stierf mijn broer die toen 15 was...
...bij een auto-ongeluk toen hij mijn leven redde.
Daar was ik als kind behoorlijk van ondersteboven.
Ik wilde altijd iets....
...een soort tatoeage of iets om me hem te herinneren.
Uiteindelijk nam ik genoegen met 'dank je', want wat kun je meer zeggen?
Dus dat is een constante herinnering om dankbaar te zijn.
Wat ik wil bereiken is simpel. Hoe maak ik gemeenschappen zelfredzaam?
We kunnen niet voedsel gratis blijven verstrekken.
We moeten systemen creëren...
...zodat mensen verantwoordelijkheid nemen voor hun situatie...
...en voor hun problemen.
De gemeenschap hier...
...leerde me een belangrijke les...
...in een heel afgelegen gebied in Guatemala, Ceylán...
...vijf kilometer bij de top van de vulkaan vandaan.
Ze hebben misschien weinig...
...maar iedereen kwam met een glas, of een kopje, met...
...hun bord en hun vork en dit is alle afval.
Zo moet voedselhulp gegeven worden.
We kunnen geen eten weggeven en meer vuilnis produceren...
...en meer afval.
We gaven ze een complete keuken...
...zodat ze de gemeenschap van zo'n 1.200 mensen te eten kunnen blijven geven.
Mocht zich weer een ramp voordoen...
...dan hebben ze voedsel, gezuiverd water...
...elektriciteit en communicatiemiddelen.
Het merendeel, vooral mensen na natuurrampen...
...wilde nooit hun hand ophouden.
Het is niet zo bedoeld, maar er is een uitwisseling.
Ze eisen bijna dat ze iets van hun waardigheid opgeven...
...om die hulp te mogen ontvangen.
Dus daar heb ik altijd naar gekeken...
...hoe kun je iemand meer helpen om zichzelf te helpen.
En dan natuurlijk hoe je dat doet.
Het menselijke stuk.
Die allerlaatste stap, de manier waarop je iemand helpt...
...hoe voelen ze zich daarbij?
Hoe voorkom je, dat ze in ruil daarvoor hun waardigheid inleveren?
Als we weggaan, als de witte mensen met hun macht...
...en hun non-profit organisaties die landen verlaten...
...moet datgene wat we achterlaten...
...op eigen kracht door kunnen gaan. Dat is mijn droom.
Als je ons helpt dagelijks 3.000 mooie en lekkere maaltijden te maken...
OPRICHTER DC CENTRAL KITCHEN
...als je leert, komt en werkt, krijg je een geweldige baan.
Toen ik 24 jaar oud was...
...was ik vrijwilliger bij DC Central Kitchen...
...en ik ging samenwerken met ex-gedetineerden...
...met daklozen...
...die ineens een thuis vonden.
Robert Egger zag in dat voedselafval een probleem was.
We brengen dat voedsel naar een keuken...
...we verpakken voedsel dat niet aangeraakt is opnieuw...
...en dat geven we aan hulpbehoevende mensen in Washington.
Ieder jaar rollen 5.000 vrijwilligers de mouwen op...
...en geven terug aan hun buurt.
Mensen als José Andrés, een van de beste jonge chefs in Amerika.
Is hij hier vandaag?
Ga staan, José.
De deur gaat open en José stapt binnen. Dus we beginnen te praten.
En hij had die beroepstraining nooit eerder gezien.
Het idee dat je mensen leert koken...
...dat klikte echt met hem.
Iedereen moet het respect krijgen van de persoon ernaast.
Zonder respect, hebben we niets.
Daar staat DC Central Kitchen voor.
Robert Egger leerde me iets, waar ik jaren voor nodig had om het te begrijpen.
Hij leerde me dat liefdadigheid lijkt te gaan om...
...de vergeving van de gever...
...terwijl het moet gaan om de bevrijding van de ontvanger.
We geven te veel zodat we ons goed over onszelf voelen.
We doen te weinig om ervoor te zorgen...
...dat als we geven, we mensen verlossen van hun problemen.
José was onvoorspelbaar.
Niemand zag hem aankomen.
Hij kwam de culinaire wereld binnen...
...die hij radicaliseerde met moleculaire gastronomie...
...en alles wat hij deed dat andere chef-koks afwezen.
Wat we vandaag proberen te doen...
...is mensen maximale smaak geven met een minimum aan voedsel.
Hij bleef maar dingen veranderen. En iedereen dacht ‘wauw.’
We moeten niet alleen deze geweldige restaurants hebben...
...met deze geweldige gerechten, maar we moeten ook...
...proberen de problemen op te lossen dat voedsel deel uitmaakt van het geheel.
José Andrés is een van Amerika's meest gevierde chef-koks...
...die een imperium leidt.
De eeuwige optimist heeft 27 restaurants.
...waarvan tien in Washington, D.C.
Tegenwoordig vind je hem eerder...
...als er noodhulp nodig is.
Er moeten dingen veranderen in hoe we noodhulp verstrekken.
Volg geen vast recept.
Als we de regels volgen...
...verliezen we ons creatieve vermogen.
Ik kook en gebruik alleen de zon.
We kunnen iedereen, overal en altijd te eten geven.
Wat is je doel?
Mijn uiteindelijke doel, iedereen zou dat...
...moeten hebben... We moeten luidruchtig zijn...
...en we moeten een beetje gestoord lijken.
Ik zou graag willen meedenken over een systeem...
...dat een einde maakt aan honger.
Je hebt 30 restaurants, een geweldige vrouw en een huis in D.C.
Wat beweegt je om je vest aan te trekken, en naar rampen te vliegen?
Zoals veel mensen, voel ik me soms schuldig.
Het minste wat ik kan doen, is iets teruggeven.
Hij is een beroemde chef-kok, met restaurants in de VS.
Veel mensen zeggen: 'Wauw, José is chef-kok...
...maar hij is ook weldoener.'
Hij kiest niet tussen het een of het ander.
Kijk hoe makkelijk hij ze samenbrengt.
Mensen moeten zien dat het allebei kan...
...dat je niet hoeft te kiezen tussen je integriteit en salaris.
Ik heb nooit zo lekker gegeten.
Dit is geweldig. Dank je.
We zijn nog geen klanten kwijtgeraakt.
BAHAMA'S, ORKAAN DORIAN 2019
Ik wil alleen de havenmeester onze lijst geven.
Ik bedoel vrachtwagens, brandstof, generatoren.
Als we het hebben over paella.
Of distributiepunten, dat soort dingen.
Propaan, brandstof, vrachtwagens.
En ijs. Heb je ijs?
Eén plek waar ik denk dat we een geheel waren...
...en alle ervaring van alle jaren...
Kachels. Op gas?
...tot wasdom kwam, was op de Bahama's.
Hoe goed is zo'n vliegveld voorbereid om wat te ontvangen?
We volgen orkaan Dorian nu meer dan een week...
...we hadden een team in Puerto Rico klaarstaan.
Hij miste maar net en wordt steeds heviger.
En toen plaatsten we teams door heel Florida.
Toen de storm heviger werd en van koers veranderde...
...wees alles erop dat hij naar de Bahama's zou komen.
We hebben zo'n 550 kilo nodig.
We zitten ongeveer 130 km zuidelijker...
...en we bereiden hier in Nassau voor.
Praten over logistiek, hoe we spullen daar krijgen...
...per boot, per vliegtuig.
We weten pas wat er kan, als hij gepasseerd is.
We zitten nu aan de rand. Dit zijn de winden die ons gaan raken.
We organiseren alles hier.
We hebben hier teams en we gaan dingen transporteren naar...
...Freeport, zodra het kan.
De nood spreekt je op een ongelofelijke manier toe.
Je hoeft alleen te luisteren.
Als je voet aan de grond hebt, kun je luisteren.
Je kunt luisteren naar de situatie. Naar de wind.
Je kunt naar de golven luisteren.
En naar de mensen.
Je kunt je voorbereiden.
Ja.
Niemand heeft controle over de natuur.
Ik wil dat iedereen begrijpt...
...dat we niet in de orkaan zitten.
We zijn er 150 km bij vandaan.
Bedenk wat er in Abaco gebeurt.
Dit wordt een van de grootste ooit.
Laten we bidden voor iedereen.
Is het nog steeds windkracht 100?
Ja.
En we moeten de minister of zo bellen, om te mogen vliegen.
We moeten wel voorzichtig zijn, want ze zeiden...
...dat we er vandaag om 8 uur in mogen.
Ja. -Het is te laat.
Acht uur 's avonds? -Ja, dat zeiden ze.
We willen niet 's avonds gaan.
Weet ik, maar dat zeiden ze.
Waarom zouden we het opzoeken...
...als iedereen zegt dat het gevaarlijk is.
De piloot beslist wanneer het veilig is,
...maar we moeten toestemming hebben.
Nemen we sandwiches mee? -Ja, er staat een auto.
Wilt u vliegen zonder toestemming? -Van de overheid?
Ja, ze hebben het waarschijnlijk zo druk, dat je beter sorry kunt zeggen.
Mogen we wat meenemen?
Ja, we zetten hier wat neer. -Goed.
Erg?
Misschien moet ik teruggaan en rapporteren en jij blijven?
Dat is precies... Dus ik blijf...
...maar hij moet snel weer weg.
Hoe snel?
Vijf minuten.
Als aankomt in een zo'n situatie...
...moet je heel vindingrijk zijn.
Dit is een extreme situatie, omdat het een eiland is.
Is er iets te redden in uw hotel? Is de keuken bruikbaar?
Nee, alles is onbruikbaar. -Niets?
We hebben geen stroom.
Oké. -De generator...
...is omgevallen.
Als wij een generator regelen, kan die keuken functioneren.
Ja.
We horen dat de behoefte aan voedsel groot is.
En we hebben wat sandwiches en fruit.
Dus dat gaan we bij de mensen brengen...
...en we gaan ervoor zorgen...
...dat we een plek vinden voor de eerste keuken...
...anders zijn er een hoop hongerige mensen.
Iedereen oké? -Ja.
Mijn zoon is in Freeport. Ik heb nog niks van hem gehoord.
Jemig.
Alle opvangcentra hier krijgen te eten...
...zo lang het nodig is.
Hoeveel mensen heb je hier?
Meer dan driehonderd.
Ja.
Soms is het heel moeilijk om meteen warm eten te maken.
Maar iets dat je wel kunt doen...
...is snelle sandwiches...
...die snel verlichting kunnen brengen.
We hebben nu zo'n 300 sandwiches....
...en wat fruit. Voor nu. -Ja.
Er wordt meer ingevlogen.
Het is bijna, als je erover nadenkt, de perfecte KKM...
...kant-en-klare-maaltijd.
Als je die geeft met wat fruit...
...is dat een hele goede combinatie...
...die snel de honger stilt.
Zodat iedereen die honger heeft te eten krijgt.
Dank je.
Beoordeling van de keuken hier.
De enige nog overeind staande keuken in Marsh Harbor was in het hotel.
Hij stond helemaal onder water.
Dit was het restaurant...
...dat het duidelijk niet gehaald heeft.
Maar de keuken blijkbaar wel. Het is ongelofelijk.
Een fornuis, een heteluchtoven die we weer werkend willen krijgen.
Hier kunnen we wel iets mee.
Gaan we hier koken, of gebruiken we het hotel in Abaco?
Die beslissing moeten we snel nemen.
Nu moet alles naar Nassau komen.
Tot daar een keuken is...
...moeten we hier zoveel mogelijk bereiden.
Elsa, jij kunt dit beter dan wie ook.
Je hebt Karla hier, de jonge Jedi.
Hier kunnen we 10.000 maaltijden maken. De vraag is, hoe krijgen we ze daar?
Dus, hoeveel kunnen we er vullen en hoeveel gaan er in de helikopter.
Een, twee, drie.
Ze zijn allemaal anders...
...volkomen anders.
Kennen jullie The Walking Dead?
Dit is het.
Het is echt griezelig. Sam vroeg: 'Wil je alleen gaan?'
Ik zeg: 'Sam, serieus?'
Ik heb iets van...
...elf, misschien 12 rampen gedaan met World Central Kitchen.
Ongeveer de helft waren branden.
Meyer citroensap.
Zout.
Ik heb keukens opgezet om heel veel maaltijden te produceren.
Zo blijf ik geestelijk gezond, weten dat ik iets doe, en niet op tv zien...
...hoe verschrikkelijk alles is. Zo kan ik daadwerkelijk iets doen.
Jullie weten dat het morgen gaat stormen? -Ja.
Meestal zie ik de mensen niet. Ik maak alleen voedsel.
Dus dit keer is het een beetje anders.
Ik vind het fijn om de mensen te zien.
Als God wil dat ik leef, kan ik leven.
Sterkte vannacht. -Dank je.
We proberen morgen terug te komen, goed?
Laat niemand bepalen hoe je dag afloopt.
Orkaan Dorian kwam, maar ze bepaalt niet hoe het met me afloopt.
Ik heb de controle over mijn afloop en ik bepaal mijn afloop.
Je moet nu je hoek claimen.
Ik raakte een bedrijf kwijt, maar ik denk: 'Hé, dit is mijn kans...
...om binnen wat te veranderen.'
Gedane zaken nemen geen keer, toch? Ze zijn al gedaan.
De orkaan deed wat hij moest doen.
Nu moeten wij doen, wat nodig is, om te overleven.
Klaar? Een, twee, drie.
Pas op voor je benen. -Langzaam laten zakken.
Om hier een werkende keuken te maken, in deze omstandigheden...
...op een verlaten eiland waar je echt moet werken met wat er is...
...op het eiland is altijd weer een uitdaging.
Er is geen gas.
Er kan nog lucht in de leidingen zitten.
Dit moet leeg, maar ik wist niet wat je met de tafels wilde.
Klaar? Drie. -Drie.
Vijfhonderd kilo rijst.
Rijst? -Ja.
Dit wordt de hoofdkeuken en dan leveren we hiervandaan.
Alejandro is chef-kok en hij was bezorgd...
...of we de keuken schoon genoeg kunnen krijgen.
Dat was gelukt.
Maar het duurt ook een paar dagen...
...voordat dingen die dood zijn gegaan, echt gaan ruiken.
Ja, goed.
Dit is een vreselijke keuken. Hebben jullie schoongemaakt?
Succes ermee. -O, jemig. Het was...
...veel erger.
Dus wat doen we?
Dit was meteen al een slecht idee.
Dit is niet goed.
Ik zou mijn familie niet te eten geven uit zo'n keuken.
Punt. Dit kan niet.
We moeten de veiligste plek vinden om te koken.
Jullie kunnen niet allemaal mee, maar er komen boten.
WANHOOP GROEIT HONDERDEN VAST OP EILAND
Hier in Marsh Harbor is een enorme evacuatie aan de gang in de haven.
Honderden mensen vertrekken langzaamaan.
Kijk naar alle mensen die hier wachten.
Alle vrouwen en kinderen, volg de dame. -We hebben wat voedsel...
...maar moeten we het uitdelen?
Ik wil geen chaos... -Geef me vijf van uw mensen, goed?
Ik heb een bal. -Ja?
Kan ik hem ruilen voor voedsel?
We hebben eten.
Dat las ik.
Ruilen hoeft niet. Je krijgt een broodje.
Ik wil drinken. Ik drink meer dan ik eet. -Stop.
Wil je een chaos veroorzaken?
Hoeveel jaar moet ik dit zeggen?
Nu komt iedereen hierheen.
Ik weet het.
Loop me niet te ...
We maken een lijn... Help me daarmee.
Meer niet. We delen uit tot het op is.
Mag is mijn excuus aanbieden?
Bied hem je excuus maar aan.
Hij is mijn vriend, mijn broeder. -Niet waar.
Ik wil het niet horen. -Weet u waarom ik boos was?
Vertel het haar.
Maak u geen zorgen. -Nee.
Vertel wat er gebeurde. -Ik wil het niet horen.
Vertel wat er gebeurde.
Ik wil het niet. -Weet u waarom...
...ik boos op hem was? Weet u wat deze mensen doen?
Als je ongeorganiseerd voedsel gaat uitdelen...
...dan komt iedereen tegelijk en dat levert problemen op.
Daarom was ik boos.
Dat moet u geloven. -Ik begrijp het.
U zag mijn reactie...
...maar... -Ja.
...het had een reden, ik zag het eerder.
Nu ben ik het met u eens.
Ja. -Het is geen excuus...
...waarom ik het deed.
Toen het gebeurde, wilde ik dat.
Want soms als mensen dit zagen gebeuren...
...dan kwam iedereen. Haïti, in...Want soms...
Als mensen dat zien, zeggen ze: ‘Er is geen liefde, geen geweten.'
Dat u het weet. Nee, juist niet.
Goed. -Tot kijk.
Maar, dank u, oké? Mr José.
Veel mensen zeggen: 'José, je bent wel hard voor iedereen.'
Ik zou dolgraag altijd die aardige vent willen zijn.
'Goed werk.'
Het spijt me.
Als het niet gebeurt, is alles ...
...vooral als mensen honger hebben.
Niet goed, want we doen niet alles wat we kunnen.
Wat moet ik dan zeggen?
'Je kunt het ook aardig zeggen.'
Dan zeg ik het aardig.
We doen niet alles wat we kunnen.
Wat dan?
Wat volgt kan goed gaan.
Maar zo niet, dan is wat volgt: 'We halen niet alles eruit.'
Jongens, maak een rij.
Vooruit.
Oké?
Sam, hoe gaat het?
Zeg maar wat we nodig hebben.
Er is personeel op Abaco, maar geen elektriciteit.
...geen stromend water, geen koeling. We kunnen voedsel niet laten staan.
Hij wachtte.
Chef-koks werken in chaos. Dat is hun dagelijks werk.
Ik wil niet meer ... paella. Ik heb genoeg van ... paella.
...ik wil zulke hoge paella's.
Iemand moet het zien. Niet altijd ik. Ik ben het zat de boeman te zijn.
Soms voelt het hebben van een restaurant als georganiseerde chaos.
Want zelfs als het menu klaar is, alles klaar staat...
...de stations klaar zijn, gebeuren dingen.
Chaos gebeurt.
Ze vullen dozen.
De ober vergist zich in de tafel, de kok vergeet dat iemand allergisch is.
Ik zei vanmorgen dat we deze mee zouden nemen.
...mensen.
Tot op zekere hoogte bereidt een restaurantkeuken...
...mensen voor, zich aan de omstandigheden aan te passen.
Ze voelen zich vaak het lekkerst in chaos.
En bij rampen is de context anders, zijn de locaties anders...
...is de schaal anders...
...maar chef-koks zijn perfect voor dit werk.
Dit is een grote uitdaging voor ons.
Ik denk dat we genoeg ervaring hebben opgedaan...
...op de wereld, om die aan te kunnen.
We moeten gaan inladen.
We willen een berg fruit invliegen, en het koel houden.
Je mag die gebruiken.
Morgen hebben we er nog twee.
De overheid stuurde twee containers van 12 meter...
...na de storm, als lijkenhuis.
Dit is een hele grote koelkast.
Gelukkig hadden ze er maar één nodig.
'Jullie mogen hem gebruiken, maar niet verplaatsen.'
We brengen hier zoveel mogelijk heen. -Doen we.
Zeg dat hij komt. We kunnen niet wachten.
Toen ik aankwam, reden we en Sam...
...stopte gewoon midden in deze puinhoop.
Hij zei: 'Hier is het.'
Ik vroeg: 'Waar?'
AANNEMER, WCK
Hij zei: 'Dit wordt onze keuken.'
Die ventilator daar...
...is nodig tegen de vliegen.
Deze kunnen we gebruiken.
Sloten. Nieuwe sloten met sleutels.
Dit is goed.
Hé, Kyle. -Ja?
Zie je die enorme waterpomptang in de truck?
Het is idioot... we waren... Het was cowboy-fase.
We waren iets tussen cowboys en piraten, de eerste maand dat we hier waren.
Als je hem draait?
Toen moesten we improviseren.
Ik vond een enorme, volledig verwoeste partytent...
...maar het canvas was goed.
Al het andere bouwde daarop voort.
Eén, twee, drie.
Warm eten.
Om in een eilandstaat...
...alle mensen tegelijk eten te geven in één land...
...die volledig van elkaar afgesneden zijn...
...gebruik je alles wat beschikbaar is.
Elke soort machine, op een duikboot na, eigenlijk...
...om voedsel te brengen waar het nodig is.
De brug was ingestort naar Little Abaco Island...
...waar zo'n 600 mensen zaten.
Dus haalde we het amfibievoertuig, reden naar de overkant...
...en gingen van deur naar deur.
Dus toen ze onze lachende gezichten zagen en dat waanzinnige voertuig...
...dat aan kwam rijden, waar niemand had gereden...
...was een morele ommekeer.
Bestelde u pizza?
Pizza? Ja.
Ik ben de pizzabezorger maar.
Hoe is dit hier gekomen?
Het drijft.
Wat hebben jullie nodig? -Alles eigenlijk.
We zijn hier nog wel even. We zoeken mensen om ons te helpen.
Oké. -En we zoeken mensen...
Woon je hier? -Nee, ik woon in Nassau. Ik...
Mensen willen hun eigen gemeenschappen helpen...
...maar ze hoeven ook even niet aan de acute crisis te denken...
...en hebben het gevoel dat ze iets doen. Dus dat leidt al die energie om.
Ik ben gek op bezorgen.
Even zien waar hij is.
Hallo.
Na de storm was iedereen eigenlijk aan het snacken...
...ze aten chips en zo.
Ja, ik heb vandaag appels.
Maar een warme maaltijd, echt eten, dat was leven.
Hoe heet je?
Devin. -Kom hier, Devin.
Kom even met me praten.
Dus nu ben ik hier alleen. Ik heb geen familie hier.
Mijn vriendin, niemand bij me.
Maar ik red me wel.
En ben je nog gelukkig?
Ik ook. Ik zei, ik ook.
Ik leef nog. -Ik leef.
Toch? -Krijg ik elke dag eten?
Gratis eten. -En ik werk.
Beter kan niet. Ik heb geen rekeningen.
Klopt. -Dus wat heb ik voor zorgen?
Dag Devin, geef me wat liefde.`
Goed, geen probleem. -Oké. Smakelijk eten.
Hallo.
Na de storm wilde ik gewoon iets doen om te helpen...
...want we bleven.
Iedereen moest evacueren.
En veel mensen vertrokken.
Willen jullie eten? -Ze gaven me een blad...
...dus ging ik mensen bedienen.
Ik wilde meer doen.
Zo kwam ik terecht bij World Central Kitchen.
Ja.
Warm eten.
Als je nu iedereen ziet die met ons werkt...
...of alle vrijwilligers die zich aansluiten...
Laat de reis beginnen.
We hebben kip en groentepasta. Ik hoop dat u het lekker vindt.
...ze delen die wil om iets te doen...
...uit medeleven. -Dank u.
Je bent een grote vent. Geef me een grote knuffel.
Ik weet het.
Ik doe iets nuttigs, ik help.
Dat voelt goed.
Er is zoveel medeleven...
...dat je steeds weer ziet.
Hoe gaat het, schat? -Geweldig.
Goed je te zien.
Is geraspte kool goed?
Het moet gehakt zijn...
Hakken is beter? -Ja.
Als het traditioneel gehakt is, dan doen we dat.
Hé, pastoor, dit is chef José.
Chef José?
Dus hij is de kok? Ik dacht jij. -Hij is de bordenwasser.
Bahama's is sterk.
Het gebeurde, omdat iedere man en vrouw van World Central Kitchen...
...voor de situatie stond.
Hallo, Roderick.
Heb je vandaag al iets gegeten?
Dat we voor het moment stonden.
Dat het onze verantwoordelijkheid is om mensen te helpen...
...die vergeten zijn.
Dat we ervoor staan.
Onze verantwoordelijkheid.
Goed, ik ga.
Doe het. -Ja.
Kom snel terug.
Ik zou dit echt liever voor donker doen...
...maar het moet gewoon gebeuren, mensen moeten eten.
Zoveel mogelijk mensen.
Vandaag gaan we los.
Goed werk man. Fantastisch gedaan. -Dank je.
We hebben wat appels, water en sandwiches.
Als jullie vertrekken... -Nee, het is goed.
Als jullie dit achterlaten, dan houden wij het.
Ja, natuurlijk.
Heb je een klein motortje waarmee ik terug kan?
Dit is geen werk. Het is een roeping.
Ja.
Ik hou van je glimlach voor de mensen. Te zien hoeveel ze van je houden.
En je omarmt de geest van World Central Kitchen.
Dank je.
Ik ben in Navajo Nation.
Ik ben in Arizona.
Nu?
Nou ja, elke vijf kilometer...
...staat er een bord met:
'U verlaat Arizona. Welkom in New Mexico.'
En ineens: 'Welkom in New...
U verlaat New Mexico, welkom in Arizona.'
Wat mankeren ze hier?
NAVAJO NATION, PANDEMIE MAART 2020
Hallo, jongens. Sorry dat we zo laat zijn.
De afstanden zijn groot hier...
...en de truck ging de verkeerde kant op.
Het komt eraan, goed?
Sorry, maar het komt eraan. De truck verdwaalde.
Het COVID-gemiddelde is hier het hoogst.
Daarom richt iedereen zich nu op Navajo.
Deze is klaar.
Namens World Central Kitchen bied ik excuses aan.
Het wordt alleen maar beter.
We zijn zwaarbeladen.
We verloren mijn neef.
Anderhalve week later, mijn oom.
Ze raakten besmet en dat was het.
NAVAJO NATION PROJECTMANAGER, WCK
Het gaf me meer betekenis...
...om op te staan om deze pakketten te blijven samenstellen...
...deze medicijnen.
We moeten onze ouderen beschermen, want ouderen zijn de sleutel...
...tot onze cultuur, ons erfgoed.
Mijn naam is Carolina Sanchez.
Ik kwam naar de VS toen ik 14 was.
Ik werk al 17 jaar op het land.
We zijn met acht.
Dank u.
We zijn bij een landbouworganisatie...
...in Californië die de rechten van de boeren wil beschermen...
...en ze hebben wat problemen met Corona.
Samen brengen we voedsel naar veel boerendorpen.
Ga zitten en eet.
Ik denk altijd om mijn kinderen.
Dat ik ze goed te eten kan geven.
Daar doe ik het voor.
Ze noemen ons 'essentiële arbeiders.'
We werken...
...heel hard...
...om een bord eten...
...bij hen op tafel te zetten.
Terwijl we dat soms...
...zelf niet hebben.
De rij gaat helemaal rond.
Bedankt voor het wachten. Er is eten vandaag, echt goed eten.
Er is groente en fruit.
Dank u.
Ga in de rij staan.
Hou twee meter afstand van elkaar. -We hebben zware tijden meegemaakt...
Dank u. -Zoals nu.
Ik dank ze voor het eten.
Want ik kan nu wel huilen.
Er zijn geen sandwiches meer. -Het spijt me.
We overleven het.
Ja.
Met COVID zag ik mijn vader echt...
...flippen.
Houd afstand.
Hij was in Japan bij het cruiseschip.
Er zijn keukens en we hebben mensen nodig. -Ja.
Hij was er ook in Californië.
Als dit een pandemie wordt en in een week...
...er al honderdduizenden zijn dan is het al te laat.
Zeg maar dat hij op moet ... -Oké.
Hij had al die informatie...
...omdat hij er zelf was...
...die maar weinig mensen hadden.
We kunnen heel makkelijk zonder voedsel komen te zitten.
Dat zagen we met COVID.
De uitgifte stond volledig stil.
De vraag was wat er met restaurants ging gebeuren.
...met de werknemers...
...hoe kunnen we ervoor zorgen dat het goed met ze gaat...
...ook al werken ze niet.
Ik wil mijn restaurants te heropenen.
Ik heb nog 800 werknemers, die niet aan het werk kunnen.
We draaien misschien maar 20 procent van wat we normaal draaiden.
Het is logisch dat op dit moment...
...het een geweldige manier is, om een deel van de oplossing te zijn.
'Buurtkeuken' betekent dat het geen restaurant meer is.
Dit is een noodgeval.
Deze catering...
...en dan ben ik heel eerlijk, is, wat ons in leven houdt.
Hoeveel maaltijden doen jullie vandaag? -3.250.
Tweeëndertighonderdvijftig.
We betrekken al deze foodtrucks erbij...
...we huren weer personeel in. Het is een mini-stimulans.
Voor mij was het zoiets van:
'Wie ken ik met restaurants die heel veel eten aankunnen...
...die weer buurtleiders kunnen worden en kunnen distribueren?'
We zijn de voedselpatrouille.
We komen de boel redden.
Daarom voel ik zo mee met wat de buurt nodig heeft...
...want niet alleen moet mijn familie in Venezuela vechten om te kunnen eten...
...maar ik was zelf die persoon die helemaal geen geld had...
...voor een fatsoenlijke maaltijd.
Graag gedaan.
We houden van jullie.
Blijf veilig.
Dit is ongelofelijk.
We maken altijd plattegronden.
Daar zijn we gek op.
Ik weet niet of ze die maken omdat zij het nuttig vinden...
...of omdat ik er gek op ben. Ik weet het nog steeds niet.
Ik wil denken dat ze het nuttig vinden.
Is het nuttig? -Ja, heel erg.
Dit is onze kaart van alle ziekenhuizen.
Ziekenhuizen bevoorraden is niet nieuw.
Al het personeel eten geven
...van elk ziekenhuis in New York City, wel.
Gisteren waren het 93.447 maaltijden.
We gaan naar Bellevue en dan naar North Central Bronx.
En dan Harlem en dan Queens.
Mensen zien WCK...
...als nationaal voorbeeld.
Wat moet FEMA doen? Wat is echt effectief?
José zegt dat we een model maken...
...voor de overheid om het land te eten te geven.
We zijn eigenlijk een hele grote pilot. Geef het systeem te eten.
De overheid moet ervoor zorgen dat Amerika beter te eten krijgt...
...in noodgevallen, zoals na een orkaan...
...zodat wat er in Puerto Rico gebeurde, nooit meer gebeurt.
We moeten ervoor zorgen, dat met een deel van het geld...
...wat wij speciale oogsten noemen, gekocht worden.
Ik ben het volledig met u eens...
...want dat is het gezonde deel.
Ja. -De verse groente.
Misschien iets verder weg.
Schuif je stoel naar de...
Kom een beetje deze kant uit.
Zeker, omdat je zo dicht bij de camera bent...
...zou ik zeggen...
Niet schreeuwen. -Zeker niet schreeuwen.
Kalm, weet je... -De microfoon staat voor je.
Ja.
Want dan klinkt het te intens.
Belangrijk. -Ik klink niet intens als ik praat.
We verwelkomen graag vicepresident Joe Biden.
...de democratische kandidaat en José Andrés, beroemd chef-kok.
Hartelijk dank dat u bij ons bent.
Fijn dat ik erbij mag zijn.
Hoe maakt u het. Ik ben chef-kok José Andrés.
Dat weet ik. Hoe maakt u het? -Geweldig om u te zien...
-U bent beroemd. -...en uw stem te horen.
Mijn vrouw ontmoette u... -Ja.
...toen u met Michelle Obama sprak over Puerto Rico.
Ze zei dat je Gods werk doet. -Tot nu toe gaat het goed.
We hebben nog een hoop werk te doen.
Heel veel werk.
Als we uw voorbeeld volgen, gaat het lukken.
Goed, ik wil uw voorbeeld volgen.
Ik geloof echt dat we voedsel serieus moeten nemen, voor eens en altijd.
Gracias.
Voedsel moet als punt van nationale veiligheid behandeld worden.
We doen dit, bijna als test...
...om te kijken hoe restaurants ook voorop kunnen lopen bij voedselverstrekking.
Dezelfde restaurants die de enkeling voeden...
...zullen ten dienste staan van de velen.
Dat zelfs als we elkaar niet kennen...
...als we in geval van nood verbonden kunnen zijn...
...we iedereen te eten kunnen geven, wat er ook gebeurt.
Dit kunnen we in heel Amerika doen.
Ik laat het Congres ervoor betalen.
Anders staan ze voor gek.
De COVID-pandemie betekende een kentering voor World Central Kitchen.
Gisteren gaven ze ongeveer 45.000 mensen te eten.
Allemaal kinderen? Goed, dank u. Vijf.
Niet alleen wat betreft de schaal van het werk...
...maar ook in het begrijpen dat wij een rol kunnen spelen...
...in het kijken naar de structurele problemen.
We hebben meer dan 1.700 restaurants...
...in Amerika die ons helpen overal voedsel te bezorgen.
Dit is een humanitaire crisis…
…en hij wordt alleen maar groter.
Dit gaat exploderen.
...als we niet overal voedsel brengen.
We zijn op de Maagdeneilanden, Puerto Rico.
In Colombia, Venezuela. We zitten in Spanje, waar ik vandaan kom.
BRANDWEER MADRID
We leven in een wereld waar rampen steeds vaker voorkomen.
Jullie zien dat de vulkaan super actief is.
De wind trekt heel erg aan.
Elk jaar hebben we nu categorie 5-orkanen. Ooit was dat eens per tien jaar.
Het hele jaar bosbranden in Californië.
Er was ooit een bosbrandseizoen, maar nu niet meer.
Gracias.
Brandweerlieden werken nog hard.
We doen wat we kunnen om ze te helpen.
Er zijn geen onderbrekingen.
Dit team pompt er 12.000 maaltijden ut...
We zetten een distributiepunt op.
We stuurden duizenden maaltijden.
We geven dagelijks 1.200 mensen te eten in Tijuana.
De meeste mensen achter me, in tenten, zaten in opvangcentra,
We zijn hier tot de sandwiches op zijn.
Het is een geluk bij een ongeluk om elke dag een doel te hebben.
Want zoveel mensen hebben dat niet.
We geven ze de magie.
We werken nog.
We doen nog steeds, wat we moeten doen.
Het sneeuwt, maar het team is onverminderd enthousiast.
Iemand te eten geven, punt...
...in dit soort tijden kan je hele instelling veranderen.
Ook al vinden we dat onze overheid niet veel deed...
...uiteindelijk moeten we het toch zelf doen.
Het is een eer en een voorrecht om mensen te mogen helpen...
...bij wat waarschijnlijk de ergste tijd van hun leven was.
We gaan naar hele afgelegen gemeenschappen daar...
...en brengen ze verse, warme maaltijden.
Kom, we gaan.
Het afgelopen jaar...
...heb ik het grootste percentage van mijn tijd gewijd aan...
...World Central Kitchen.
Dus we vertrekken vanavond of morgenavond?
Vanavond. -In de ochtend.
Morgen in de ochtend. Om 1 uur. -Ja.
Ik ben in Houston.
Ik ben met Nate.
Hola, Lucia. -Hallo.
Hoe gaat het?
Ze vraagt wanneer we thuiskomen.
Binnenkort.
We moeten wat mensen te eten geven en dan komt je vader terug.
Ze zegt: 'Gaan jullie naar China?
Waar gaan jullie heen?'
Het eist een tol. Ik bedoel...
Ik was er niet zo vaak voor mijn dochters.
Ik was er niet voor mijn vrouw.
Maar het is soms zwaar.
Wil je wat eten?
Ik denk het.
Heb je broertjes en zusjes hier?
Ja. -Hoeveel?
Twee broers.
Twee broers. Nog een.
Ze zijn... -Goed, man.
Bedankt. Mijn vader.
Moet hij eten hebben? Nee.
Hij heeft heel erg eten nodig.
Hij zit ergens anders.
We gaan mensen eten geven.
Wil je laten zien wie er eten nodig hebben?
Ik volg je.
Zie je wat hij zei? 'Ik ken mensen die eten nodig hebben.'
Een kind kan je leiden naar mensen die hulp nodig hebben.
Dat is onbetaalbaar.
Hier. La señora.
Als je naar dit soort operaties gaat en je overal kunt stoppen...
...en midden op straat eten kunt uitdelen...
...dat is voor mij mijn gelukkig moment.
Goed, zeg het maar, baas.
Wil je een bord? Ik heb het gemaakt.
Dus je gaat eten.
Toch?
Dank u.
Gracias.
Als je wilt, kan ik vertalen.
Maar ik spreek Engels en Spaans.
Waar gaan we heen?
Tot op zekere hoogte prijzen veel mensen ons werk.
Maar we reageren nooit hetzelfde...
...omdat dat niet snel genoeg gaat.
Soms zijn de omstandigheden niet de beste hoe we mensen te eten geven.
...maar ze krijgen altijd eten, hoe dan ook.
Ik denk dat iedereen sneller moet bewegen.
Als men vraagt:
'Waar hebben we de overheid voor nodig?' Daar hebben we ze voor nodig.
Elke dag iets beter.
Ik ben wat nors. Ik ga niet liegen.
Ik word oud.
Ik heb, denk ik, mijn norsheid onder controle.
Er is geen excuus voor. Het komt alleen...
...door perfectie of wat dan ook.
Ik moet wat minder nors zijn.
Geweldig dat je de kat eten wilt geven. We geven de kat eten.
Angel, je bent een schat.
Eet hij het vlees?
Angel, dank je.
Graag gedaan. -Je bent een goed mens.
Verander nooit, oké? -Nee.
Maar er zijn meer mensen in de eerste en tweede straat.
Iedereen krijgt te eten.
Ik moet naar huis. Ik ben al te lang weg...
...en we zijn 25 jaar getrouwd de eerste, en dat is niet niks.
...en ik moet bij mijn vrouw zijn.
Ik maak zoveel ontwrichtingen mee, dat het idioot begint te worden...
...en in mijn hoofd is het van: 'Jemig, man.'
Wat is er gebeurd?
O, .... ik heb accu... geen benzine meer.
Ik vergat dat de tank leeg was...
We staan al vier uur droog.
Ondertiteld door: Mary Ann Smit